Esencja iluzji. Psychologia kulturowa jako perspektywa-kontekst dla psychologii mitu i mitoterapii
Jawne sekrety. Psychologiczna wartość mitu
Prawdziwe zmyślenia. O terapeutycznym micie w psychologii
Harmonia złudzeń. Metoda (auto)mitoterapii Sama Keena
Podręcznik "Małe projekty społeczne" - to podsumowanie wielu lat intensywnej pracy w organizacjach pozarządowych.
Ten materiał to:
Esencja ponad 50 zrealizowanych (dofinansowanych) projektów konkursowych.
Spędzone z dziećmi, staruszkami, osobami marginalizowanymi i znajdującymi się w trudnej sytuacji ? setki godzin.
Wydane tysiące posiłków, niezliczona ilość uśmiechów, załatwionych spraw, zabawy czy nauki.
Osiem GOTOWYCH OFERT konkursowych (z kosztorysami, harmonogramami, uzasadnieniem itd.).
Siedem pełnych sprawozdań (z dokładnym rozliczeniem każdej złotówki i każdego zadania).
Wiele konkretnych dokumentów (programów socjoterapeutycznych i profilaktycznych, materiałów wewnętrznych organizacji, umów, rekomendacji...).
Fragmenty prawa, którego należy przestrzegać, by wszystko było czytelne i transparente.
250 stron doświadczenia, pomysłów, marzeń i dobrze wydanych funduszy.
Polecamy opinie dwóch autorytetów - zamieszczone na okładce.
Pięknie wydana, w limitowanej ilości, kolorowa i "ziejąca pozytywną energią" książka.
Aby stać się dobrze wychowanym widzem, trzeba wiedzieć, jak należy zachowywać się w miejscach przeznaczonych do odbioru sztuki. Książka zawiera kilka wskazówek okreslających, czego oczekuje się od odbiorcy.
Jest to bogato ilustrowany katalog pod redakcją Joanny Baranowskej i Pawła Sztarbowskiego. Zawiera obszerne informacje o sekcji narodowej, architektury i Kostiumu Ekstremalnego, wszystkich prezentowanych spektaklach i artystach, raport z badań socjologicznych Sztuka w przestrzeni publicznej Joanny Erbel i Pawla Herbsta oraz teksty kuratorek i specjalistów z dziedziny sztuk wizualnych i teatru: Izabeli Kowalczyk, Pawła Sztarbowskiego, Joanny Warszy.
Książkę dedykuję tym wszystkim, którzy podzielają pogląd, że przez stworzenie ciekawych, oryginalnych i użytecznych koncepcji możemy kształtować nasze tu i teraz. Główne przesłanie tych rozważań adresuję do osób potrafiących budować układy słoneczne, zespoły, firmy, w których panuje atmosfera tworzenia i przedsiębiorczego działania.
Książka, czego nie starałem się ukrywać, ma charakter nieco osobisty. Opowiadam w niej o tym, czego się dowiedziałem na temat kreatywnego myślenia, co zrozumiałem, co poznałem oraz z czym polemizuję.
Życzę miłej i inspirującej lektury.
Marek Stączek, EdisonTeam.pl
Fragment Wstępu
"Wielu z nas postrzega konflikty jako wojnę. Media najczęściej używają określenia "konflikt zbrojny", niż "wojna". Na wojnie wytaczamy najcięższe działa, by zniszczyć przeciwnika. Algorytm jest jeden: albo ja, albo przeciwnik. Autor uświadamia nam, podając Algorytm 5 Kroków, że rozwiązanie konfliktu jest możliwe zawsze. Bez ofiar i bólu. Konieczny jest jednak wysiłek i dobra wola".
Andrzej Białek, wiceprezes, Wydawnictwo CHARAKTERY
Czym jest w dzisiejszych czasach praca rąk, jakie ma znaczenie dla współczesnego człowieka? O tym, co można zrobić rękoma i po co nam tak naprawdę ręczna robota, piszą naukowcy zajmujący się badaniem społeczeństwa.,
Po co są działki? Kilkunastu badaczy różnych specjalności przez trzy lata rozmawiało z działkowcami Krakowa, Katowic i Wrocławia. W trakcie badań robili zdjęcia, nagrywali, zapełniali strony notatników. Owocem tej pracy jest niniejsza książka, w której znalazły się eseje, artykuły naukowe i projekty artystyczne ukazujące różne aspekty działkowego życia.
Nie sposób w kilku sowach powiedzieć, po co są działki.
Po lekturze tej książki można jednak spróbować wyobrazić sobie, co by się stało, gdyby nagle zniknęły.
Lektura tej książki to zaproszenie do tego, by o działkach pomyśleć inaczej i wejść na ścieżki dla wielu z nas dotąd ukryte.
Książka to próba skąd się bierze tzw. Syndrom Dorosłego Dziecka Alkoholika, jak się objawia i co można zrobić, aby życie nie było przez te objawy zdominowane. Jeśli sam jesteś DDA, chcę Ci dać nadzieję, że po pierwsze: nie jesteś jedyny, nie musisz cierpieć w samotności i ciągle się wstydzić, że pochodzisz z takiej, a nie innej rodziny. Po drugie: możesz cierpieć mniej lub wcale. Po trzecie: nie musisz nikomu udowadniać, że jesteś coś wart i że zasługujesz na szacunek.
Autorka opisuje w swojej książce w sposób subiektywny, a zarazem humorystyczny, przeżycia, przemyślenia oraz przebieg procedury in vitro od strony pacjenta. Jej zapiski są głosem osoby wierzącej, a jednocześnie głosem matki ukochanych dzieci, których nie byłoby na świecie gdyby nie cud in vitro. W przedmowie do książki prof. Jacek Szamatowicz tak pisze: Dziecko ze szkła jest zapisem drogi jednej z wielu par, codziennie czekających na cud, jakim jest posiadanie potomstwa. Ukazuje się nam obraz codziennego podporządkowania się procedurom związanym z leczeniem niepłodności przedstawiony oczami kobiety. Ponieważ wiele zabiegów związanych jest ściśle z konkretnymi dniami cyklu, procedury lecznicze wymagają postawienia priorytetu niezależnie od tego, czy alternatywą jest praca, czy życie towarzyskie. Książka dzień po dniu opisuje zmagania pary małżeńskiej poddanej leczeniu niepłodności. Opisuje procedury, którym trzeba się poddać, stres z nimi związany i ból, głównie psychiczny, jaki towarzyszy niepowodzeniu leczenia.
Podsumowanie prac Wolnego Uniwersytetu Warszawy w 2009 roku
Tematem pierwszego Zeszytu Wolnego Uniwersytetu Warszawy jest kultura nie dla zysku. Autorzy tekstów składających się na tę pozycję dokonują teoretycznego i praktycznego badania warunków produkcji wiedzy i kultury w późnym kapitalizmie, analizy kondycji życia aktywistów, twórców i animatorów kultury, wywierania wpływu na politykę kulturalną oraz uczestnictwa w dyskusjach o obecnym i przyszłym kształcie naszych społeczeństw. Publikacja podsumowuje pierwszy rok pracy Wolnego niwersytetu Warszawy - nomadycznej i sieciowej instytucji edukacyjnej będącej ośrodkiem krytycznej refleksji nad polityką kulturalną. WUW nawiązując do tradycji wolnej edukacji, skupia się na tworzeniu środowiska, w którym możliwa będzie krytyczna refleksja nie tylko nad kulturą, ale także nad jej społecznym, politycznym i ekonomicznym zapleczem. Teksty zawarte w pierwszym Zeszycie WUW-u zajmują się nie tylko tym, jaka sztuka powstaje, ale też tym, jak jest finansowana, produkowana i dystrybuowana.
Osoby które napisały historie zawarte w tej książce, łączy wspólne doświadczenie, a właściwie dwa wspólne doświadczenia: po pierwsze - wszystkie mają za sobą psychoterapię dla DDA, po drugie - wszystkie te osoby są DDA czyli Dorosłymi Dziećmi Alkoholików, pochodzą z rodzin w których picie któregoś z rodziców było poważnym problemem.
Drogi Czytelniku, książka którą teraz trzymasz w ręku, jest owocem mojego wieloletniego pisania ?do szuflady". Zawiera ona kilkadziesiąt felietonów- humoresek, w których staram się pokazać w krzywym zwierciadle satyry, polską rzeczywistość: absurdalną, groteskową, czasami komiczną. Piszę by bawić, ale i ku przestrodze! Polska demokracja wymknęła się spod kontroli społeczeństwa, przestała mu służyć. W ciągu ostatnich kilku lat, opuściło kraj ponad milion młodych, wykształconych Polaków. Z każdym rokiem emigracja młodzieży przybiera na sile. Wyjeżdżają ?za chlebem" nie widząc w ojczyźnie miejsca dla siebie. Uciekają zmęczeni i przerażeni brakiem pracy i perspektyw. Znużeni polską, irracjonalną rzeczywistości, głupotą ?elit" politycznych, powszechnym złodziejstwem, bezprawiem i brakiem wpływu na cokolwiek. To się może źle skończyć dla nas wszystkich, jeśli w porę nie przyjdzie otrzeźwienie. Do takiego otrzeźwienia w swoich humoreskach nawołuję, pokazując te wszystkie absurdy naszej codzienności, przed którymi w popłochu ucieka za granicę polska młodzież.
Antologia A jak hipokryzja to książka?manifest. Z jednej strony demaskuje rzeczywiste podłoże obowiązującego w Polsce zakazu aborcji z przyczyn społecznych, z drugiej zaś wytycza nowe strategie walki o zniesienie ustawy antyaborcyjnej. W książce zawarte są także listy z opowieściami kobiet, które przerwały ciążę w podziemiu.
Bardzo często się zdarza, że jakaś część naszej ukształtowanej w dzieciństwie religijności jest balastem utrudniającym nam doświadczanie wiary jako życiodajnej, wspierającej mocy. Moje rozważania na temat Dekalogu są próbą pokazania, w jaki sposób możemy się religijnie rozwijać i "Dziesięć przykazań" rozumieć "po dorosłemu". Oczywiście, że ten zbiór zasad pochodzi od Boga, przynależy do tego, co w chrześcijaństwie jest niezmienne, ale sposób, w jaki go rozumiemy, interpretujemy, to już zupełnie inna sprawa. Każde pokolenie musi pochylić się nad nim od nowa, bo zmienia się świat a wraz z nim ludzkie problemy. Każdy człowiek musi odczytać Dekalog trochę inaczej, ponieważ nie ma dwóch identycznych osób ani jakiegoś wzorca, do którego można by przykładać nieporównywalne ludzkie losy. Być może to, co kiedyś usłyszeliśmy i przyjęliśmy jako oczywiste, dobrze już dzisiaj zostawić, pójść krok dalej. Niniejszą książeczkę potraktujcie tylko jako drogowskaz. Te rozważania w żadnym wypadku nie są próbą wyczerpującego ujęcia sensu zawartego w nauczaniu Dekalogu. Są one tylko zachętą do wyruszenia w drogę i być może jakąś w tej wędrówce inspiracją.
Za każdym razem, gdy ktoś stwierdza, że naucza „umiejętności komunikacyjnych" lub że pisze książkę o tym, jak ludzie radzą sobie w relacjach z innymi, jestem ciekaw, jak wyglądają jego związki z innymi ludźmi. Rodzi się wówczas w mojej głowie pytanie: jeżeli on chce mi pomóc, to czy sam potrafi dobrze sobie radzić w relacjach? Oraz: co on rozumie przez „dobrą komunikację"? No cóż, tę książkę napisałem przede wszystkim dlatego, że szczególnie ważne jest dla mnie życie rodzinne, czerpanie radości z moich przyjaźni, zarówno zawodowych, jak tych prywatnych, oraz to, że bardzo cenię sobie interakcje z innymi ludźmi, które są istotną częścią mojej pracy. Każdego dnia budzę się z niecierpliwością wyglądając ekscytacji, odprężenia, miłości i poczucia obfitości. Są to dla mnie najważniejsze sukcesy, o jakie mogłem się starać, za które jestem prawdziwie wdzięczny i które czasami wprawiają mnie w osłupienie, kiedy o nich myślę. Odczuwam wdzięczność, ponieważ wiem, że osiągnąłem to nie dzięki szczęściu, ale dzięki umiejętnościom opisanym w tej książce.
Miałem sposobność uczenia się zawodu pielęgniarza, nauczyciela i psychoterapeuty. Miałem też możliwość bycia rodzicem, partnerem życiowym, menedżerem. To, o czym będziesz czytać, jest sednem tego, czego nauczyłem się w każdej z tych ról. Być może ty również wybrałeś zawód, w którym pracujesz z innymi, może im pomagasz. Pewnie zainteresuje cię, że wiem co nieco o twoich głębszych uczuciach dla ludzi i twojej chęci zaspokojenia ich potrzeb, tak samo jak twoich własnych. Prawdopodobnie nieraz zastanawiałeś się, jak w ciągu kolejnych lat w codziennych realiach utrzymywać żywe uczucia troski i otwartości na potrzeby innych. W tej książce nauczymy się nie tylko, jakie zachować, ale także jak sprawić, by rozkwitły.CZĘŚĆ PIERWSZA. SERCE KOMUNIKACJI
Nawiązywanie kontaktu Przedstawianie się Rozgrzewka Poznawanie i spotykanie się w różnych kulturach
Po prostu stan umysłu
Samodzielnie kotwiczenie wybranego stanu Społeczne korzenie poczucia własnej wartości Rozwiązywanie konfliktów wewnętrznych
Kontekst komunikacji
Podejście do innych Znajdowanie różnic Ogólne wrażenie Po prostu myślenie Dobry kontakt
Tworzenie rozwiązań Kto ma problem
Wyznaczanie celów i rozwiązywanie problemów Uczenie się
CZĘŚĆ DRUGA. POMAGANIE
Pełne słuchanie drugiej osoby
Ratunek, prześladowanie czy pomoc? Nastawienie na słuchanie Słuchanie odzwierciedlające
Wspieranie innych w zmianie Proces wspierania Umiejętności wspierania
............
W książce przedstawiono sposób uprawiania socjologii mający korzenie w metodologicznym indywidualizmie i logice wnioskowania. Odrzuca on relatywizm a przyjmuje istnienie świata niezależne od naszych zmysłów, nakazuje formułowanie hipotez i systematyczne zbieranie danych empirycznych pozwalających na ich weryfikację.
Ten sposób uprawiania socjologii stanowi, w przekonaniu Autora, wzór do naśladowania.
Teorie socjologiczne interpretują i wyjaśniają ogólne procesy społeczne w oparciu o różne modele świata ludzkiego. W serii Współczesne Teorie Socjologiczne publikujemy najważniejsze dzieła reprezentujące te wizje rzeczywistości społecznej, które okazały się szczególnie znaczące po II wojnie światowej, i które uważamy za istotne do dzisiaj. Interesują nas również koncepcje socjologiczne będące przedmiotem debaty na przełomie XX i XXI wieku. To właśnie współczesna klasyka socjologiczna pozwala nam lepiej zrozumieć dzisiejszy i przyszły świat.
Janusz Mucha
Wyznaczające obszar dociekań poznawczych pojęcia „tożsamości”, „stereotypów”, „nowoczesności” różnią status ontologiczny i zakresy semantyczne. Najszersza znaczeniowo jest „nowoczesność” (używana przez autorów zamieszczonych tekstów również w formułach późnej, zradykalizowanej nowoczesności czy ponowoczesności), która stanowi, mniej lub bardziej wyraźnie zaznaczony, kontekst społeczno-kulturowy większości rozważań. Nowoczesność w omawianym ujęciu jest więc pojmowana zarówno jako zjawisko o charakterze przestrzenno-czasowym, posiadającym określone właściwości, ale także jako pewna rama konceptualna, przez pryzmat której dokonuje się opisu i analizy problemów społecznych. Z oczywistych względów refleksja obecna w tomie dotyczy głównie dynamiki przeobrażeń tożsamościowych obserwowanych aktualnie w życiu społecznym, choć wątek ten nie wyczerpuje spektrum zjawisk identyfikowanych ze współczesnością.
fragment Wstępu
Teorie socjologiczne interpretują i wyjaśniają ogólne procesy społeczne w oparciu o różne modele świata ludzkiego. W serii Współczesne Teorie Socjologiczne publikujemy najważniejsze dzieła reprezentujące te wizje rzeczywistości społecznej, które okazały się szczególnie znaczące po II wojnie światowej, i które uważamy za istotne do dzisiaj. Interesują nas również koncepcje socjologiczne będące przedmiotem debaty na przełomie XX i XXI wieku. To właśnie współczesna klasyka socjologiczna pozwala nam lepiej zrozumieć dzisiejszy i przyszły świat.
Janusz Mucha
Czy obiekty matematyczne się tworzy, czy odkrywa? Czy istnieją one w Platońskim polu racjonalności, budując matrycę tego, co może się urzeczywistnić? W komputerze zmarłego przedwcześnie Arcybiskupa Józefa Życińskiego znaleziono niemal ukończony tekst książki, będący zapisem wykładów, które w roku akademickim 2006/2007 prowadził na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Prezentujemy Państwu jej ostateczną wersję, zredagowaną i opatrzoną wstępem Michała Hellera. Gdy po raz pierwszy przejrzałem pliki komputerowe, pomyślałem, że dopiszę swoje uzupełnienia i znowu będziemy mieli wspólna książkę. Ale wyszło inaczej. Wybrałem tylko rolę redaktora, dokonałem niezbędnych retuszy, pozostawiając całość maksymalnie niezmienioną. Józek jest zbyt silną osobowością, by brutalnie wdzierać się w jego tekst. Niech jeszcze raz przemówi swoim niepowtarzalnym stylem."" [Ze Wstępu Michała Hellera]
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
