Jeśli interesujesz się polityką, albo studiujesz politologię znajdziesz w tym dziale informacje o współczesnym świecie. Obszerna literatura naukowa, różne publikacje i elementy wiedzy politologicznej, najważniejsze zagadnienia i pojęcia z politologii, kontrowersyjne książki polityczne, powieści polityczne, nauki polityczne. Najlepsze książki społeczno-polityczne, bestsellery polityczne, książki o polityce, które warto przeczytać - zapraszamy po lekturę na Dobreksiazki.pl
Recenzowana monografia [] jest niezwykle wartościową pozycją i w pełni zasługującą na opublikowanie. W sposób kompleksowy, obszerny i wyczerpujący prezentuje problematykę reguł fiskalnych. Zawarta w tej publikacji argumentacja stanowi ważny wkład do publicznej dyskusji o potrzebie wzmocnienia ram fiskalnych w Polsce poprzez zaprojektowanie i implementację efektywnej reguły wydatkowej, a także powstanie rady fiskalnej jako organu doradczonadzorczego. Dzięki tym rozwiązaniom instytucjonalnym nastąpi zrównoważenie finansów publicznych oraz poprawa jakości, w tym przejrzystości, polityki fiskalnej w Polsce. Utylitarny charakter recenzowanej monografii przejawia się przede wszystkim w próbie wskazania skutecznych rozwiązań instytucjonalnych w zakresie reguł wydatkowych przyjętych w innych państw członkowskich UE, które są możliwe do zaimplementowania w polskim systemie finansów publicznych, w świetle obowiązującego ustawodawca krajowego i unijnego. Z tego punktu widzenia przedstawione w monografii wnioski i rekomendacje mogą być również wykorzystane przez samych rządzących, którzy decydują o ostatecznym kształcie polityki fiskalnej. Z recenzji dr hab. Anny Wildowicz-Szumarskiej Rosnące obciążenia fiskalne wynikające z wydatków na obronność, transformację energetyczną, politykę klimatyczną i społeczną sprawiają, że ramy fiskalne stają się kluczowym elementem polityki gospodarczej. Monografia koncentruje się na regułach wydatkowych jako narzędziu wzmacniającym stabilność finansów publicznych, prezentując ich pogłębioną analizę instytucjonalną. Jest to pierwsza pozycja książkowa na polskim rynku poświęcona tematyce reguły wydatkowej. Od Autorów
W pierwszej części monografii Autorka omówiła treści wychowawcze i estetykę w książkach okresu międzywojennego. Scharakteryzowała "ideę pięknej książki", a także rolę obrazu w rozwoju dziecka preferowane w przyjętych wówczas poglądach pedagogicznych. Ukazała również zmianę w poglądach na temat dziecka i fakt zauważenia ważności tego okresu życia człowieka, co znalazło odzwierciedlenie m.in. w rozkwicie literatury dla najmłodszych w drugiej połowie XIX wieku. Sytuacja ustrojowo-polityczna Polski przyczyniła się do tego, że treści wyzwoleńcze bądź zaczerpnięte z historii ojczyzny, w tym te wyrażane w legendach, miały szczególne miejsce w literaturze dla dzieci. Autorka wskazała na pedagogikę pozytywizmu, z której wyrósł nurt pedagogiki narodowej oraz społecznej. Jak podkreśliła, do zilustrowania utworów historycznych wykorzystywano prace znaczących artystów, takich jak: Juliusz Fałat, Wojciech Gerson czy Juliusz Kossak. Zwrócono wówczas uwagę na walory edukacyjne i wychowawcze baśni ludowych oraz poezji w wychowaniu dzieci. Podjęto dyskusję nad stylistyką ilustracji książkowej dla najmłodszego czytelnika. Cenne jest omówienie przez Autorkę przemian, jakie zaszły w estetyce ilustracji książkowej dla dzieci oraz w jej typografii. W tym celu przywołane zostały poglądy m.in. Stefana Szumana i Henryka Polichta na temat roli obrazu oraz ilustracji w wychowaniu estetycznym. Autorka odwołała się do idei Nurtu Nowego Wychowania i wartości wychowania estetycznego w kształceniu dziecka.Część druga publikacji prezentuje treści, które w okresie 1918-1939 były szczególnie poruszane w literaturze dla dzieci, a były to treści patriotyczne powiązane z przesłaniem religijnym oraz problematyka przyrodnicza. Kładziono wówczas nacisk na pielęgnowanie i wychowanie do tradycji. W swojej dalszej analizie Autorka ukazała kolejne przemiany stylistyki ilustracji książkowej dla dzieci, ich wymiar artystyczny i wpływ, jakie na nie miały secesja, formizm, sztuka ludowa, zwróciła przy tym uwagę na zmiany w procesie wydawniczym.Publikacja jest bogato ilustrowana przykładami omawianych książek i ilustracji. Tym samym stanowi cenny materiał z zakresu estetyki ilustracji książkowej dla dzieci, prezentując jej rozwój oraz przemiany estetyczne, treściowe i typograficzne. Jest to ważny aspekt w zakresie wychowania estetycznego, wychowania, historii ilustracji książkowej oraz jej wymiaru pedagogicznego w kształceniu młodego pokolenia - czytelnika i obywatela.
Recenzowaną rozprawę pod względem merytorycznym oceniam bardzo wysoko. Sam pomysł na analizę polityk państw wobec kryptowalut, głównie z perspektywy ich użytkowników uważam za świetny, wypełnia on bowiem istotną lukę w wiedzy. Zalet rozprawy jest sporo. Autor porusza się po bardzo skomplikowanej materii, jaką jest technologia blockchain, z dużym znawstwem. Umiejętnie łączy analizę technicznych aspektów wykorzystania kryptowalut z koncepcjami właściwymi dla nauk o polityce i administracji. W mojej ocenie jest to jedna z nielicznych nie tylko w Polsce prac, które w sposób bardzo przystępny opisują istotę tych rozwiązań technologicznych i oddają ich wpływ na życie społeczne i polityczne. Praca oparta jest na bardzo solidnej i dobrze przemyślanej podstawie teoretycznej, którą właściwie zaadoptowano do badania. [] wszystkie sformułowane cele zostały w pracy zrealizowane. Rozdziały zawierające wyniki badań empirycznych wnoszą wiele nowego do dyskursu naukowego na temat politycznego kontekstu funkcjonowania kryptowalut. [] Bardzo wysoko oceniam również indeks wolności kryptowalutowej, który może być wykorzystany jako fundament innych badań poświęconym tym technologiom.Prof. dr hab. Miron Lakomy Do mocnych stron rozprawy należy waga problematyki badawczej, skoncentrowanej na zagadnieniach kryptowalut i ich użytkowników oraz polityki państw wobec kryptowalut; sposób wyznaczenia celu badań, sformułowania związanych z nim pytań badawczych oraz hipotez badawczych; sposób przeprowadzenia procesu badawczego; znakomite rozeznanie autora w badanej problematyce. Na podkreślenie zasługują wprowadzenia do poszczególnych rozdziałów, zawierające pytania badawcze oraz opis zastosowanej w rozdziale procedury badawczej oraz podsumowania, w których zamieszczono główne ustalenia wynikające z przeprowadzonych badań. Do mocnych stron należy również wykorzystanie licznych źródeł, opracowań naukowych oraz przeprowadzenie własnych badań empirycznych. Bardzo wysoko oceniam samoświadomość metodologiczną autora.Prof. dr hab. Maria Marczewska-Rytko Autor umiejętnie zaprojektował książkę, co pozwoliło mu przedstawić analizowany problem w sposób przejrzysty i logiczny. [] Poszczególne rozdziały utrzymują wysoki poziom merytoryczny, jak również i edytorski. Nie budzi zastrzeżeń język w jakim książka została napisana, spełniający wymogi pracy naukowej, ale jednocześnie bez zbędnego hermetycznego żargonu, dzięki czemu lektura złożonego zagadnienia staje się przystępna nawet dla laików w obszarze cyfrowego pieniądza. [] Książka stanowi istotny wkład w badania nad politykami publicznymi oraz współczesnymi wyzwaniami jakie stoją przed państwami. Nie mam wątpliwości, że zasługuje na publikację i będzie stanowić ważny element w naukowej debacie.Dr hab. Arkadiusz Lewandowski, prof. UKW
Wyobraźmy sobie wszechpotężną grupę, która nie uznaje granic państwowych, stoi ponad prawem wszystkich krajów, kontroluje każdy aspekt polityki, gospodarki i finansów, nadzoruje system bankowy, przemysł naftowy i handel narkotykami grupę, która nie odpowiada przed nikim i działa jedynie w celu pomnażania władzy i zysku jej członków. Zdecydowana większość ludzi uzna, że taka grupa nie może istnieć, a sam pomysł jest nieprawdopodobny, a nawet fantastyczny. Słysząc o czymś takim, ludzie zwykli mówić: coś takiego nie mogłoby istnieć, mamy przecież demokrację, mamy instytucje kontrolne, mamy konstytucję. A jednak to, co początkowo wydaje się niewyobrażalne, po zbadaniu faktów i analizie zdarzeń okazuje się jedynym logicznym wyjaśnieniem mechanizmu działania naszego świata w ostatnich stu latach.Książka ta opowiada o tego rodzaju organizacji, nazywanej tutaj Komitetem 300. Kiedy przeciętny człowiek próbuje wytłumaczyć sobie, dlaczego politycy, finansiści i ideolodzy działają przeciwko obywatelom, używa enigmatycznego zwrotu oni. Ta książka opisuje dokładnie, kim oni są, jak i po co oni prowadzą wojnę z ludzkością, jak zaplanowali naszą przyszłość, jakie metody stosują i w jaki dokładnie sposób robią nam pranie mózgu, abyśmy o nich nie pytali i nie wierzyli, że oni istnieją.John Coleman to pseudonim jednego z najbardziej dociekliwych i wpływowych badaczy niewidzialnych sił sterujących oficjalną polityką. Jako wieloletni pracownik amerykańskich służb specjalnych Coleman miał dostęp do tajnych informacji. Jego książka poświęcona Komitetowi 300 ukazała się po raz pierwszy w 1992 roku i dziś należy do klasyki literatury antysystemowej. W swoim czasie była to praca prekursorska i po latach widać, że autor miał rację, nie tylko jeśli chodzi o ogólną diagnozę sytuacji, lecz również w przypadku wielu szczegółowych prognoz i hipotez. Opisywane przez niego mechanizmy zakulisowego sterowania polityką, mimo zmian spowodowanych rewolucją informatyczną, pozostają dziś takie same i dlatego, mimo upływu lat, książka ta wciąż jest aktualna.
Praca składa się z dwóch tomów: pierwszego, w którym omówiono ośrodki decyzyjne oraz przedstawiono decydentów w sprawie Jana Mazurkiewicza oraz przeanalizowano sytuację decyzyjną w latach 1944-1949, która spowodowała podjęcie przez Polskę Ludową represji wobec Mazurkiewicza; oraz niniejszego drugiego, podzielonego również na dwa rozdziały. W rozdziale pierwszym poddano analizie przebieg procesu decyzyjnego w sprawie Radosława w latach 1949-1956. W rozdziale drugim zaprezentowano cztery najważniejsze decyzje polityczne podjęte w trakcie sprawy Radosława oraz mechanizmy ich politycznej implementacji. Zasadność połączenia w jeden rozdział dwóch podstawowych kategorii teoretycznych analizy decyzyjnej oparta została na koncepcji Giandomenico Majone i Aarona Wildavskiego, zgodnie z którą proces implementacji politycznej ma charakter ewolucyjny, czyli polega na stałej ewolucji celów pod wpływem występujących skutków, bowiem ich pojawienie się wywołuje konieczność antycypacji nowej rzeczywistości politycznej i rekonstrukcji celów. Podobnie jak w przypadku tomu pierwszego, każdy rozdział składa się z omówienia teoretycznych aspektów podstawowych kategorii analizy decyzyjnej, których dotyczy, sformułowanych na podstawie tego omówienia tez rozdziału oraz zasadniczej analizy materiału badawczego. Niniejszy tom zwieńczony jest zakończeniem, w którym poddano weryfikacji tezę główną, tezy cząstkowe oraz tezy rozdziałów, a także przedstawiono finalne wnioski odnośnie do dokonanej analizy decyzyjnej, a także zarysowano postulowane dalsze kierunki badań w omawianym zakresie tematycznym. Struktura pracy ma co prawda charakter problemowy, jednak w poszczególnych rozdziałach materiał przedstawiany jest, co oczywiste, chronologicznie.
Sprawa karna płk. Jana Mazurkiewicza Radosława należy do najmniej znanych i zbadanych przejawów aktywności aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej. Jest to o tyle zaskakujące, że dotyczyła jednej z najważniejszych postaci konspiracji wojskowej obozu niepodległościowego czasu II wojny światowej, choć, jak słusznie zauważa Tomasz Łabuszewski, sama w sobie nie była zjawiskiem sądowym niezwykłym, ani dla okresu, w którym się toczyła, ani tym bardziej dla praktyk aparatów bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że Mazurkiewicz był nie tylko jednym z najwyższych rangą oficerów i najważniejszych dowódców Armii Krajowej, dodatkowo owianym legendą heroicznych walk dowodzonego przez niego Zgrupowania AK Radosław w Powstaniu Warszawskim, lecz także jednym z twórców organizacji konspiracyjnej Nie oraz wysokim stopniem oficerem Delegatury Sił Zbrojnych. Był on wreszcie najwyższym stopniem dowódcą Armii Krajowej, który świadomie i dobrowolnie zdecydował się na współpracę z powojennymi władzami Polski Ludowej. Brak obszernego, monograficznego opracowania tego wycinka dziejów najnowszej historii politycznej Polski budzi więc uzasadnione zdziwienie i ciekawość badawczą.
Praca poświęcona jest analizie sposobów postrzegania mocarstw oraz ich rywalizacji w dyskursie publicznym Kirgistanu w latach 2001-2014. Autorka, wykorzystując metodologię analizy dyskursu oraz narzędzia teorii ugruntowanej, bada niemal 500 wypowiedzi kirgistańskich elit politycznych i symbolicznych, rekonstruując obrazy Rosji, Stanów Zjednoczonych, Chin i Turcji. Szczególną uwagę poświęca problemowi wielowektorowej polityki zagranicznej oraz postrzeganiu miejsca Kirgistanu w regionalnym i globalnym układzie sił. Praca ukazuje złożoność narracji dotyczących tzw. Nowej Wielkiej Gry w Azji Centralnej oraz odsłania napięcie między peryferyjnym postrzeganiem państwa a aspiracjami do podmiotowości międzynarodowej.
Polski system emerytalny funkcjonuje w dynamicznym i złożonym otoczeniu makroekonomicznym, determinowanym przez procesy demograficzne, fi skalne i polityczne. Z jednej strony mamy do czynienia z niekorzystnymi trendami demograficznymi starzeniem się społeczeństwa, spadkiem liczby osób w wieku produkcyjnym oraz wydłużeniem średniej długości życia. Z drugiej z rosnącymi oczekiwaniami społecznymi wobec państwa w zakresie utrzymania adekwatnych świadczeń.W tym kontekście polityka emerytalna musi łączyć sprzeczne cele: zapewnienie stabilności finansowej Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (FUS) przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiedniego poziomu świadczeń. ZUS, działając w tych warunkach, pełni funkcję stabilizatora i gwaranta wypłacalności systemu, ale jego skuteczność uzależniona jest od decyzji ustawodawczych, parametrów makroekonomicznych (inflacja, wzrost PKB, poziom wynagrodzeń) oraz sytuacji budżetowej państwa.W wymiarze politycznym system emerytalny stanowi instrument realizacji długofalowych strategii społecznych. Wybór modelu finansowania repartycyjnego, kapitałowego czy mieszanego jest nie tylko decyzją techniczną, ale odzwierciedleniem określonej filozofii społecznej i politycznej państwa. W Polsce przeważa model repartycyjny, w którym bieżące składki finansują obecne świadczenia. Taki model, choć oparty na zasadzie solidarności międzypokoleniowej, jest szczególnie wrażliwy na zmiany demograficzne, a więc wymaga stałego monitorowania i korekt parametrycznych.
Stereotypowo federalizm postrzegany jest jako dążenie do stworzenia europejskiego superpaństwa. W rzeczywistości jednak w kontekście integracji europejskiej może być postrzegany jako konstrukt teoretyczny, służący wyjaśnianiu procesów integracyjnych w XX i XXI wieku, oraz jako program polityczny zespół postulatów dotyczących kierunku tego procesu, formułowanych przez członków ruchu prointegracyjnego oraz polityków. Celem niniejszej publikacji jest więc odkrycie tych dwóch znaczeń, a tym samym prześledzenie historii federalistycznych ruchów i koncepcji integracji europejskiej. W pierwszej części pracy dokonano swoistej konceptualizacji pojęcia federalizm oraz zdefiniowania treści zasady federalnej, czyli istoty federalizmu. Część druga stanowi analizę głównych federalnych koncepcji integracji od początku procesów integracyjnych do czasów współczesnych (1918-2025).
Projekt integracji europejskiej, zmierzając w kierunku coraz bardziej scentralizowanej i coraz mniej demokratycznej ?super-struktury?, miał w założeniu prowadzić do szeregu korzyści dla wielkiego biznesu, do łatwiejszego zarządzania Unią Europejską przez technokrację i sądownictwo, przy preferencjach dla interesów niemieckich oraz francuskich. Kolejne kryzysy, a zwłaszcza sposób, w jaki nimi zarządzano, niweczyły te plany i dezorganizowały ten projekt. Tomasz Grzegorz Grosse, prof. dr hab., socjolog, politolog i historyk. Wykłada na Uniwersytecie Warszawskim. Specjalizuje się w analizie polityk gospodarczych UE i jej państw członkowskich, a także w zarządzaniu publicznym, geoekonomii, europeizacji i myśli teoretycznej dotyczącej integracji europejskiej. Ostatnio opublikował: Geokultura, czyli o związkach geopolityki z kulturą (2023), Suwerenność i polityczność. Studium integracji europejskiej (2022), Cztery wymiary integracji (2021), Pokryzysowa Europa (2018), W poszukiwaniu geoekonomii w Europie (2014). Stypendysta Uniwersytetu Oksfordzkiego, Europejskiego Instytutu Uniwersyteckiego we Florencji, Uniwersytetu Yale, Uniwersytetu Georgetown, a także Instytutu Nauk Społecznych im. Maxa Plancka w Kolonii.
W książce opisano wpływ procesu integracji europejskiej na macedońską tożsamość narodową, związany ze stanowiskiem państw sąsiednich, poprzez przedstawienie złożonych relacji macedońsko-greckich oraz macedońsko-bułgarskich. Omówiono wyniki badań naukowych, prowadzonych przez Autora nad tożsamością narodową Macedończyków w latach 2016–2018. Przedstawiono analizę dokumentów i porozumień międzynarodowych z Grecją i Bułgarią. Scharakteryzowano również szanse i zagrożenia dotyczące procesu integracji europejskiej oraz jego wpływu na tożsamość macedońską z perspektywy przyszłego członkostwa państwa w Unii Europejskiej.
******
The National Identity of the Macedonians in the Process of European Integration
The book describes the impact of the process of European integration on Macedonian national identity, related to the position of neighbouring countries, by presenting complex Macedonian-Greek and Macedonian-Bulgarian relations. The author described the results of his research on Macedonian national identity conducted from 2016 to 2018. He also presented the analysis of documents and international agreements with Greece and Bulgaria and characterized opportunities and threats regarding the European integration process and its influence on Macedonian identity from the perspective of the future membership of the country in the European Union.
The volume was written in response to the wide range of challenges - political, social, economic and environmental - that Europe faces today.The volume examines the evolving significance of Europeanness in an era of profound uncertainty, marked by turbulence in global politics, social upheaval, and environmental crises such as climate change, war, migration, and economic volatility. These overlapping crises have placed unprecedented strain on Europe's institutions, values, and sense of shared belonging, while simultaneously highlighting the urgent need to reflect on what it really means to be European and on how Europe can sustain its role as a relevant, credible, and inclusive project.The contributors to this collection are young scholars affiliated with the 4EU+ Alliance, doctoral candidates and early-career researchers, who critically examine the challenges and transformations of Europeanness in their research. Their insights were first presented and debated during a workshop organised under Flagship 2 of the Alliance, held at the University of Warsaw on 10-11 June 2024, and were subsequently developed into the analyses presented here.
Redakcja naukowa książek Profesor Marii Marczewskiej-Rytko charakteryzuje się pewnymi ukonstytuowanymi już cechami, które są znakiem firmowym tej Autorki: aktualnością wybranego tematu, klarowną strukturą oraz ujęciem zagadnień na zachodnim poziomie naukowym. Tytułowy problem populizmu w kampaniach wyborczych to kluczowa kwestia współczesnej politologii. Populizm stał się zjawiskiem obecnym na scenach politycznych niemal wszystkich kontynentów, dlatego podjęcie się badań nad tą problematyką jest niezwykle ważne. Istotne także dlatego, że zatacza coraz szersze kręgi. W tym przypadku od diagnozy problemu należy przejść do sposobów przeciwdziałania temu zjawisku. I to jest zasadniczy cel prezentowanej monografii, redagowanej przez Marię Marczewską-Rytko. Pierwsza część poświęcona jest rozważaniom teoretycznym, ściślej: dylematom terminologicznym i kwestiom metodologicznym (diagnoza). W drugiej części podjęto analizę mającą na celu sklasyfikowanie rodzajów populizmu, co z kolei umożliwia sformułowanie wytycznych służących jego unikaniu (przeciwdziałaniu temu zjawisku). Zaproponowany podział monografii jest autorską wizją systematyzacji zgromadzonego materiału. Obejmuje on różne kontynenty i rozmaite oblicza populizmu. Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Anny Citkowskiej-Kimli
Monografia stanowi pogłębione studium przemian w zakresie bezpieczeństwa w państwie liberalno-demokratycznym. Autorka w sposób wnikliwy przedstawia, jak holenderskie instytucje, w tym Krajowy Koordynator ds. Zwalczania Terroryzmu i Bezpieczeństwa (Nationaal Cordinator Terrorismebestrijding en Veiligheid), a także Strategia Antyterrorystyczna Niderlandów na lata 2022-2026, łączą skuteczność działań z ochroną praw obywatelskich oraz budowaniem zaufania społecznego. Ukazując proces adaptacji, legitymizacji i współzależności międzynarodowej Autorka dowodzi, że Niderlandy stały się swoistym laboratorium europejskiej polityki bezpieczeństwa.Przypadek Niderlandów, łączących silne tradycje wolności obywatelskich z koniecznością podejmowania zdecydowanych działań wobec zagrożeń bezpieczeństwa, pozwala lepiej zrozumieć napięcia pomiędzy demokracją a bezpieczeństwem we współczesnych państwach liberalnych.Celem głównym monografii jest ukazanie, w jaki sposób różnorodne zagrożenia - zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne - wpływały na kształtowanie się polityki antyterrorystycznej Niderlandów od momentu pojawienia się pierwszych poważniejszych form terroryzmu aż po czasy współczesne. Monografia ma charakter interdyscyplinarny, łącząc podejście politologiczne, prawnicze i socjologiczne. Jej celem jest nie tylko rekonstrukcja procesu kształtowania się polityki antyterrorystycznej w Niderlandach, lecz także refleksja nad jej konsekwencjami dla systemu demokratycznego i społeczeństwa obywatelskiego. W ten sposób praca wpisuje się w szerszy nurt badań nad relacją między bezpieczeństwem a wolnością we współczesnych państwach europejskich.Monografia zasługuje na szczególne polecenie wszystkim badaczom problematyki bezpieczeństwa, polityki antyterrorystycznej oraz współczesnych wyzwań liberalnej demokracji.
Celem pracy jest zbadanie miejsca, które technologie cyfrowe zajmowały w polityce bezpieczeństwa USA w latach 2017-2024. Rozważania obejmują porównanie działań rządu federalnego w okresie urzędowania prezydentów Donalda Trumpa oraz Joe Bidena w przedmiotowym zakresie.Dynamika rozwoju technologicznego wywiera wpływ na coraz więcej obszarów aktywności jednostek i społeczeństw, a w konsekwencji całych systemów politycznych. Dokonujące się przemiany można odmierzać kolejnymi przełomami i innowacjami. Są one rezultatem kaskadowości współczesnych procesów technologicznych i pojawiają się tak szybko, że mogą uchodzić uwadze opinii publicznej, która ma ograniczoną zdolność do uchwycenia ich znaczenia. To, co wyróżnia obecne zmiany to nie tylko tempo ich następowania, ale także potencjał transformacyjny. Jedną z płaszczyzn, na której rola technologii wzrasta jest polityka bezpieczeństwa. Na jej parametry oddziałują procesy zachodzące w otoczeniu międzynarodowym, a docelowo także kształtujący się nowy, globalny model dystrybucji siły, którego centralną osią jest rywalizacja USA i ChRL. Jednym z jej najistotniejszych elementów jest wyścig technologiczny, przybierający formę, która jest określana jako "technologiczna zimna wojna".
Szczególną zmienność środowiska bezpieczeństwa dostrzega się w wewnętrznym wymiarze państw wysokorozwiniętych. Odnotowywane tu zmiany są wielopłaszczyznowe i jakościowo bardziej zróżnicowane. Dotyczą one wielu sfer jak chociażby ekonomicznej, społecznej czy technologicznej. Bez wątpienia na zakres tych zmian istotny wpływ mają procesy o szerokim zasięgu, jak na przykład postępująca globalizacja życia społecznego i gospodarczego oraz niezwykle dynamiczny rozwój technologii informacyjno-komunikacyjnych.Znaczna dynamika zmian zachodzących we wspomnianych obszarach powoduje, że sfera bezpieczeństwa publicznego poddawana jest silnym turbulencjom. Wydaje się, że system bezpieczeństwa państwa, przez wzgląd na swoją inercję, ale i brak pogłębionej wiedzy o wpływie nowych procesów społecznych na sferę bezpieczeństwa publicznego, funkcjonuje w tym wymiarze w większości w trybie reaktywnym, nie uruchamiając potencjału do działań o charakterze proaktywnym. W wyniku takich zmian kształtuje się sfera bezpieczeństwa publicznego, którą cechuje niepewność i nieprzewidywalność. Współcześnie poważnym wyzwaniem w sferze bezpieczeństwa publicznego, w zakresie zmieniających się zagrożeń, jest ich intensywność, różnorodność, zmienność i transgraniczny charakter, a zarazem trudność w ich identyfikacji.Z dużą dozą prawdopodobieństwa można przyjąć, że obrany kierunek rozwoju wysokorozwiniętych społeczeństw będzie się utrzymywał, a rola zaawansowanych technologii informacyjno-komunikacyjnych będzie stale rosła, oferując coraz szerszy wachlarz możliwości. Nie przewiduje się zmniejszenia dynamiki trwających już i rozpoczynających się zmian. Trend ten jest widoczny w ujęciu globalnym jako pożądany kierunek rozwoju współczesnych społeczeństw. Znajduje także szeroką akceptację wśród państw członkowskich Unii Europejskiej. Mając na uwadze, że kształt bezpieczeństwa publicznego ma charakter zmienny, niezbędne jest stałe monitorowanie kluczowych dla społeczeństwa procesów właśnie w tym kontekście. Zdobywanie aktualnej wiedzy umożliwia racjonalne kształtowanie mechanizmów zapobiegania oraz minimalizowania pojawiających się zagrożeń, co przyczynia się do zracjonalizowanego doskonalenia systemu bezpieczeństwa państwa.
Książka to jedna z prób odpowiedzi na pytanie, dlaczego doszło do rozpadu Jugosławii w latach 90. XX wieku.Od powstania Królestwa SHS do początku rozpadu Jugosławii minęło zaledwie 71 lat - okres jednego ludzkiego życia. Przez ten czas w państwie tym cały czas tlił się jeden wielki konflikt etniczny, wieloaspektowy, ale w centrum którego znalazły się stosunki jednego narodu z innymi, ościennymi. Tym narodem byli Serbowie, choć w żadnym wypadku nie oznacza to przypisywania im winy za tę sytuację, ani też żadnych złowrogich intencji imperialnych. Można wręcz pokusić się o nieco publicystyczne stwierdzenie, że padli oni ofiarą własnego sukcesu politycznego. Na ironię losu zakrawa fakt, że upadek Jugosławii zaczął się tam, gdzie zaczęła się jej budowa. Obszar wilajetu kosowskiego był przecież jednym z pierwszych nabytków terytorialnych Serbii podczas I wojny bałkańskiej. W niespełna 70 lat po jej wybuchu, studenckie rozruchy na tle ekonomicznym przerodziły się w eskalację konfliktu albańsko-serbskiego. Matematyki nie da się oszukać. Prowincja o największym dla Serbii znaczeniu symbolicznym, jej historyczna kolebka, była w tym czasie już etnicznie całkowicie zdominowana przez Albańczyków. Konieczność wprowadzenia stanu wyjątkowego, a osiem lat później, ograniczenie autonomii Kosowa, stało się początkiem końca Jugosławii. W ten sposób historia zatoczyła koło. Doktryny, idee i polityki, które doprowadziły do powstania państwa Słowian Południowych, ostatecznie okazały się przyczyną jego upadku, tytułowym mechanizmem autodestrukcji.
Alcide De Gasperi (1881-1954) to bezspornie jedna z najważniejszych postaci w dziejach XX-wiecznych Włoch, niemal powszechnie czczony jako ojciec Ojczyzny, założyciel Republiki Włoskiej i wzorzec męża stanu. Kultura polityczna powojennych Włoch - liberalnej demokracji z dominującą rolą partii chadeckiej, osadzonej stabilnie we wspólnocie europejskiej i sojuszu atlantyckim - jest jego dziełem. De Gasperi zasługuje na uwagę również dlatego, że jest oficjalnie uznanym "pionierem Unii Europejskiej", obok postaci tak znanych jak Robert Schuman, Jean Monnet i Konrad Adenauer. Tymczasem autentyczna znajomość postaci i myśli De Gasperiego w Polsce jest bardzo ograniczona, nawet wśród specjalistów, gdyż bywa co najwyżej - błędnie - przywoływany jako zwolennik rzekomo łagodniejszej, innej niż współcześnie realizowana, wizji integracji europejskiej. Alcide De Gasperi - podobnie zresztą jak Schuman i Adenauer - był zaś, owszem, osobą głęboko religijną, katolikiem posiadającym dziś status kandydata na ołtarze, ale zarazem - przynajmniej na koniec życia - żarliwym zwolennikiem federacji europejskiej, który Europę nazywał "naszą Ojczyzną".Celem książki jest próba odtworzenia ewolucji myśli politycznej Alcide De Gasperiego w trzech okresach jego życia: jako przedstawiciela włoskiej mniejszości narodowej w imperium Habsburgów, jako katolika i rzecznika autonomii Trentino w ramach Włoch, przeciwstawiającego się faszystowskiemu mitowi narodu i wreszcie - jako autora nowoczesnej wizji narodu włoskiego w Europie, opartej na relatywnie pozytywnych doświadczeniach wielonarodowej monarchii austro-węgierskiej oraz traumatycznych - z czasów faszystowskiego totalitaryzmu. Cel wiąże się z odpowiedzią na kilka pytań badawczych:na ile myśl polityczna Alcide De Gasperiego w odniesieniu do idei narodu włoskiego była stała, a na ile zmienna, na różnych etapach jego biografii?;jakie konkretnie wydarzenia i doświadczenia stały się powodem ewentualnych zmian?;dlaczego i w jaki sposób Alcide De Gasperiemu udało się w swej myśli pogodzić głęboko przeżywaną wiarę katolicką z szacunkiem dla idei świeckiego państwa demokratycznego oraz liberalną wersją nacjonalizmu sprzyjającą integracji europejskiej w formie federacyjnej?;czy model ten mógłby być użyteczny we współczesnej Polsce?
Celem pracy jest przedstawienie całościowego obrazu oficjalnych stosunków PRLCSRS w analizowanym okresie oraz ukazanie ich rzeczywistego charakteru, uwarunkowań i funkcji. Z jednej strony chodzi o zrekonstruowanie przebiegu kontaktów instytucjonalnych, z drugiej o próbę zrozumienia, w jakim stopniu relacje te odzwierciedlały deklarowaną ideologiczną wspólnotę interesów, a na ile były efektem systemowej konieczności, presji politycznej lub pozornej współpracy. W pracy podejmuję próbę odpowiedzi na pytania: na ile realna była współpraca PRL i CSRS w warunkach politycznej zależności od ZSRR? Jakie znaczenie miały instytucje konsularne i kulturalne w kształtowaniu wzajemnych relacji? Czy aktywność dyplomatyczna i kulturalna miały charakter czysto propagandowy, czy też prowadziły do rzeczywistego poznania sąsiada i rozwoju współpracy społecznej? W jakim stopniu wymiana gospodarcza, naukowa i artystyczna przekraczały ramy narzuconej ideologii i partyjnej kontroli? Jak zmieniały się te relacje pod wpływem wydarzeń kryzysowych w Polsce i w szerszym kontekście przemian w bloku wschodnim? Rozdziały książki prowadzą czytelnika przez kolejne obszary tej współpracy od kontaktów politycznych i pracy ambasad, przez działalność konsulatów PRL i CSRS, po szczegółowe analizy funkcjonowania Ośrodków Informacji i Kultury oraz Kulturnch a informanch stedisk. Osobne miejsce poświęcone zostało także wymianie artystycznej, kontaktom naukowym oraz współpracy gospodarczej. Układ treści odzwierciedla chronologiczny podział na dwie dekady lata 70. i 80. pozwalając dostrzec zmienność dynamiki relacji, wpływ wydarzeń krajowych i międzynarodowych, a także trwałość pewnych struktur i praktyk niezależnie od zmieniającego się kontekstu politycznego. Książka nie tylko odtwarza fakty i procesy, ale też stawia pytania o naturę współpracy w warunkach systemowego ograniczenia suwerenności, ujawniając sprzeczności między ideologicznym przekazem a rzeczywistością instytucjonalnej codzienności. Ze wstępu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
