Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Tematem niniejszej publikacji jest edukacja domowa (homeschooling) ujmowana w kontekście społecznym i pedagogicznym. Kształcenie dzieci w domu to praktyka o długiej tradycji, występująca w wielu kulturach zarówno w przeszłości, jak i dziś. Wprowadzenie obowiązku szkolnego w wielu krajach miało na celu zerwanie z tą utrwaloną formą kształcenia, jednak działania te okazały się nieskuteczne. Zainicjowana w USA w latach 70. XX wieku walka o prawo do nieposyłania dzieci do szkoły doprowadziła do legalizacji homeschoolingu. Od tamtej pory edukacja domowa, opisywana dziś różnorodnymi terminami1, rozwija się jako niezależna forma kształcenia. Monografia ta jest pierwszą częścią publikacji poświęconej koncepcjom kształcenia w edukacji domowej (druga część znajduje się obecnie w opracowaniu). Dotychczasowe badania nad homeschoolingiem koncentrowały się m.in. na kwestiach socjalizacji dzieci, motywacjach rodziców oraz roli matki i ojca w procesie edukacyjnym. Marek Budajczak wskazał również na badania socjologiczne, psychologiczne, historyczne oraz komparatystyczne dotyczące tego zjawiska. Moim celem natomiast było zbadanie, jakie koncepcje kształcenia przyjmują homeschoolersi nie tylko w sensie ich konkretnych form, lecz także w szerszym, wielowymiarowym ujęciu. Rozumiem przez nie konstrukty teoretyczno-praktyczne, które homeschoolersi tworzą i realizują w procesie kształcenia. Odzwierciedlają one światopogląd, styl życia, przekonania oraz wartości tych rodzin. Obejmują zarówno konkretne działania, jak i towarzyszące im uwarunkowania, oceny oraz procesy zmian. Choć literatura przedmiotu4 jest już obszerna, wierzę, że niniejsza publikacja wnosi nową, wartościową perspektywę do badań nad edukacją domową w Polsce. Ze wstępu
Czytaj sylabami. Zeszyt do nauki i doskonalenia czytania. Czasowniki to pomoc, która wspiera dziecko w przejściu od czytania sylabami do czytania prostych zdań. Zawarte w nim ćwiczenia utrwalają umiejętność odczytywania wyrazów (najczęściej dwusylabowych, zbudowanych z sylab otwartych), a także rozwijają płynność czytania i rozumienie tekstu.Atuty zeszytu:zdania są krótkie i mają przejrzystą budowę,duży druk i bezszeryfowy font ułatwiają pracę,stonowane ilustracje wspierają rozumienie treści,ćwiczenia pisania po śladzie dodatkowo wzmacniają naukę czytania i przygotowują do samodzielnego pisania.Dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym; do pracy w domu, przedszkolu, szkole i podczas terapii.Spis treści:JE, PIJE, DAJE, MYJE, LEPI, LUBILEJE, BADA, TULI, BUJA, MIJA, WITAMA, WOŁA, NOSI, GONI, CHOWA, SZUKAGOLI, ŁOWI, MÓWI, PUKA, MACHA, IDZIENIESIE, JEDZIE, DZIELI, WIDZI, WOZI, CHODZICZYTA, LIŻE, SIEDZI, WĄCHA, LEŻY, SOLI
(). Eksplorowana kategoria kryzysu w perspektywie teorii dezintegracji pozytywnej Kazimierza Dąbrowskiego to swoiste novum, uzupełniające w dyskursie teoretyczno-empirycznym nieobecne pola pedeutologii. Główną wartością monografii jest to, iż Autorka podjęła się trudnego zadania wielowymiarowego ujęcia, a jednocześnie integralnego spojrzenia na badane zjawisko kryzysu Książka zawiera wnikliwą i pogłębioną refleksję teoretyczną, a także niezwykle cenną analizę i interpretację wyników badań (praca może w tym zakresie stanowić wzór). Jest warta polecenia pedagogom, kandydatom na nauczycieli, teoretykom i praktykom edukacyjnym Z recenzji dr hab. Joanny M. Łukasik, prof. URK
Książka jest cennym źródłem wiedzy na temat roli i znaczenia taktu w pracy nauczyciela oraz w relacjach z uczniami, rodzicami i innymi współpracownikami. Takt pedagogiczny odnosi się do umiejętności zachowania się w sposób uprzejmy, wyważony i pełen szacunku, co sprzyja tworzeniu pozytywnej atmosfery w środowisku edukacyjnym. Książka ta jest przydatna dla nauczycieli, wychowawców, studentów kierunków pedagogicznych oraz wszystkich zainteresowanych rozwojem kompetencji interpersonalnych w pracy z młodzieżą i dorosłymi.
Nasze ponad 30-letnie doświadczenia wskazują na fakt, iż przerobienie pierwszych trzech etapów ćwiczeń nie gwarantuje automatycznego, prawidłowego różnicowania liter z cechami dystynktywnymi. Dlatego czwartemu etapowi należy poświęcić szczególną uwagę i różnicowanie z tego zakresu doprowadzić do perfekcji przed rozpoczęciem przez dziecko obowiązku szkolnego, czyli przed 7. rokiem życia. Gwarantuje to, iż problemy dyslektyczne typu wzrokowego u dziecka nie wystąpią. Zasada pracy nad cechami dystynktywnymi najczęściej mylonych liter języka polskiego jest taka sama jak w przypadku pracy logopedycznej nad głoskami opozycyjnymi1. Na początku należy zapoznać dziecko z obrazem graficznym i sposobem zapisu konkretnej opozycji literowej mylonej przez dziecko i wymagającej ćwiczenia. Ważne jest, by już na samym początku pracy nad różnicowaniem liter z cechami dystynktywnymi jako pierwszy etap wprowadzić znak graficzny litery w postaci drukowanej małej i dużej oraz pisanej małej i dużej. Następnie w celu lepszego zapamiętania obrazu graficznego litery, konieczne jest samodzielne zapisywanie przez dziecko mylonych liter w postaci pisanej, najpierw po śladzie, a potem samodzielnie, co wpłynie również korzystnie na sprawność grafomotoryczną ręki i odczytywanie w izolacji zapisanych ćwiczonych liter. Najważniejszym jednak etapem pracy nad różnicowaniem mylonych liter jest uporządkowane, linearne odczytywanie sylab i połączeń literowych zawierających litery opozycyjne różniące się tylko jedną cechą dystynktywną. Ostatnim etapem jest utrwalenie różnicowania liter opozycyjnych na materiale wyrazowym i zdaniowym. W naszym poradnikach nie został umieszczony materiał zdaniowy, ponieważ ćwiczenia można prowadzić z wykorzystaniem wszystkich dostępnych tekstów przeznaczonych do czytania przez dzieci. Zaproponowane przez nas ćwiczenia adresowane są głównie do lewej półkuli mózgowej, dlatego muszą być rzetelnie uporządkowane, a w celu zautomatyzowania wymagają wielokrotnych powtórzeń. Reasumując, etapy pracy nad literami z cechami dystynktywnymi są następujące: 1. Zapoznanie dziecka z obrazem graficznym ćwiczonych liter i sposobem ich zapisu. 2. Zapisywanie przez dziecko ćwiczonych liter najpierw po śladzie, a następnie samodzielnie. 3. Odczytywanie w izolacji ćwiczonych liter. 4. Odczytywanie przez dziecko sylab i połączeń literowych z ćwiczonymi literami. 5. Czytanie przez dziecko wyrazów zawierających ćwiczone litery. 6. Czytanie przez dziecko zdań, tekstów, opowiadań i bajek.
Zeszyt ćwiczeń dla dzieci z zaburzeniami percepcji wzrokowejNasze ponad 30-letnie doświadczenia wskazują na fakt, iż przerobienie pierwszych trzech etapów ćwiczeń nie gwarantuje automatycznego, prawidłowego różnicowania liter z cechami dystynktywnymi. Dlatego czwartemu etapowi należy poświęcić szczególną uwagę i różnicowanie z tego zakresu doprowadzić do perfekcji przed rozpoczęciem przez dziecko obowiązku szkolnego, czyli przed 7. rokiem życia. Gwarantuje to, iż problemy dyslektyczne typu wzrokowego u dziecka nie wystąpią. Zasada pracy nad cechami dystynktywnymi najczęściej mylonych liter języka polskiego jest taka sama jak w przypadku pracy logopedycznej nad głoskami opozycyjnymi1. Na początku należy zapoznać dziecko z obrazem graficznym i sposobem zapisu konkretnej opozycji literowej mylonej przez dziecko i wymagającej ćwiczenia. Ważne jest, by już na samym początku pracy nad różnicowaniem liter z cechami dystynktywnymi jako pierwszy etap wprowadzić znak graficzny litery w postaci drukowanej małej i dużej oraz pisanej małej i dużej. Następnie w celu lepszego zapamiętania obrazu graficznego litery, konieczne jest samodzielne zapisywanie przez dziecko mylonych liter w postaci pisanej, najpierw po śladzie, a potem samodzielnie, co wpłynie również korzystnie na sprawność grafomotoryczną ręki i odczytywanie w izolacji zapisanych ćwiczonych liter. Najważniejszym jednak etapem pracy nad różnicowaniem mylonych liter jest uporządkowane, linearne odczytywanie sylab i połączeń literowych zawierających litery opozycyjne różniące się tylko jedną cechą dystynktywną. Ostatnim etapem jest utrwalenie różnicowania liter opozycyjnych na materiale wyrazowym i zdaniowym. W naszym poradnikach nie został umieszczony materiał zdaniowy, ponieważ ćwiczenia można prowadzić z wykorzystaniem wszystkich dostępnych tekstów przeznaczonych do czytania przez dzieci. Zaproponowane przez nas ćwiczenia adresowane są głównie do lewej półkuli mózgowej, dlatego muszą być rzetelnie uporządkowane, a w celu zautomatyzowania wymagają wielokrotnych powtórzeń. Reasumując, etapy pracy nad literami z cechami dystynktywnymi są następujące: 1. Zapoznanie dziecka z obrazem graficznym ćwiczonych liter i sposobem ich zapisu. 2. Zapisywanie przez dziecko ćwiczonych liter najpierw po śladzie, a następnie samodzielnie. 3. Odczytywanie w izolacji ćwiczonych liter. 4. Odczytywanie przez dziecko sylab i połączeń literowych z ćwiczonymi literami. 5. Czytanie przez dziecko wyrazów zawierających ćwiczone litery. 6. Czytanie przez dziecko zdań, tekstów, opowiadań i bajek.
Publikacja ma służyć jako podręcznik dla nauczycieli, logopedów i terapeutów, wzbogacający ich wiedzę oraz warsztat pracy z dziećmi wymagającymi wspomagania i usprawniania rozwoju psychomotorycznego. Publikacja jest wynikiem wieloletniej praktyki terapeutycznej Autorki, dociekań, analiz teoretycznych, diagnostycznych opracowań, badań empirycznych oraz modyfikacji metody i tworzenia nowych propozycji metodycznych. Wiedza teoretyczna zobrazowana jest wynikami badań i licznymi wskazówkami praktycznymi.
Zestaw zawiera dwadzieścia jeden historyjek obrazkowych. Każda historyjka składa się z trzech obrazków przedstawiających kolejne etapy jednego zdarzenia. Głównymi bohaterami tych wydarzeń są przede wszystkim dzieci. Pod każdym obrazkiem zapisano pytanie związane z jego treścią, a odpowiedzi na te pytania podano na osobnych paskach.Historyjki podzielono ze względu na stopień trudności na trzy poziomy, po siedem historyjek w każdym poziomie. Różnica w poziomie trudności polega przede wszystkim na długości pytań i odpowiedzi, a także budowie wyrazów.Dziecko – pracując z pomocą dorosłego lub pod jego kontrolą – powinno przyjrzeć się uważnie wszystkim trzem obrazkom należącym do jednej historyjki, a następnie ułożyć je w odpowiedniej kolejności. Następnie powinno przeczytać pytania i dobrać do nich odpowiedzi.Ułożone historyjki nauczyciel może wykorzystać do ćwiczeń w czytaniu, rozwijaniu mowy czynnej, a zwłaszcza umiejętności mówienia zdaniami, opowiadania.Historyjki obrazkowo-zdaniowe z pytaniami przeznaczone są dla dzieci 6-letnich (a nawet młodszych), które rozpoczęły już naukę czytania. Mogą służyć również dzieciom starszym, których rozwój przebiega nieharmonijnie lub jest globalnie opóźniony. Historyjki mogą być pomocą dydaktyczną do zajęć korekcyjno-kompensacyjnych czy rewalidacyjnych, prowadzonych zarówno indywidualnie, jak i z kilkorgiem dzieci. Maluchy mogą układać je również w domu, bawiąc się z rodzicami.
Maturzysto! Jeśli pisanie rozprawki nadal spędza Ci sen z powiek, to mam dla Ciebie świetne rozwiązanie.Zapewni Ci ono spokój i pozwoli zrozumieć, co jest istotą tej – niełatwej – wypowiedzi pisemnej. Ćwicz zatem na podstawie planów, schematów rysunkowych. Nasz mózg lubi myśleć obrazami, a ja połączyłam je ze słowem. Teraz masz gotowe narzędzie do pracy.
Autorzy książki przedstawiają spojrzenie na problem paradygmatu z dwóch radykalnie odmiennych perspektyw (). Jacek Moroz proponuje konstruktywizm epistemologiczno-kognitywny, który Jego zdaniem stanowi najbardziej spójną ramę dla współczesnej dydaktyki. Natomiast Oskar Szwabowski proponuje dydaktykę immanentną, która wychodzi poza wszelkie paradygmaty (). Nie interesuje ich opis poszczególnego paradygmatu ani tworzenie kolejnych map, ale rozważają sensowność i możliwość ujęcia paradygmatycznego dydaktyki, pogłębiają zagadnienie. Proponują nieco inne spojrzenie, podejmują problemy, które wciąż nie zostały odpowiednio wypowiedziane ().Z tego powodu należy książkę przyjąć z wielką radością. Jej treść jest bowiem niezwykle merytoryczna, pogłębiona, oparta na bardzo szerokich analizach literaturowych.Autorzy przedstawiają swoje podejścia nie tylko merytorycznie, ale też interesująco, co jest ważne w przypadku tekstów naukowych.Z recenzji prof. Janiny Świrko JACEK MOROZ doktor habilitowany, pracuje w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Zainteresowania badawcze: konstruktywizm w dydaktyce, epistemologia w edukacji, kognitywistyka. Autor książek: Teoria uczenia się w perspektywie konstruktywistycznej (Szczecin 2019); Dyskusja z relatywizmem prawdy w Szkole Lwowsko-Warszawskiej, (Warszawa 2013).OSKAR SZWABOWSKI doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku. Zajmuje się filozofią edukacji, autoetnografią, dydaktyką, pedagogicznie zorientowanymi studiami kulturowymi, edukacją wyższą oraz nie-ludźmi. Autor licznych artykułów w czasopismach krajowych i międzynarodowych. Napisał książki: Uniwersytet, fabryka, maszyna (Warszawa 2014); Nekrofilna produkcja akademicka i pieśni partyzantów (Wrocław 2019); Zaczepne wprowadzenie do filozofii edukacji (Szczecin 2022); Nawiedzanie, czyli efekty Bartlebyego (Warszawa 2023); Nie-ludzka wspólnotacierpienia. Nie-ludzkie relacje i kruchość (Poznań 2023). Pisze też poezję i opowiadania.Szczęśliwy opiekun siedmiu kotów i psa. Ćwiczy brutalne sztuki walki.
Rodzina to miejsce, w którym zaczyna się wszystko, co najważniejsze: bliskość, zaufanie i poczucie własnej wartości. Karty konwersacyjne Rodzina jak drużyna. Poznajmy się lepiej dla dzieci w wieku 6+ pomogą Wam na nowo odkrywać siebie, szczerze rozmawiać, wspólnie się śmiać i budować w rodzinie więź, która daje siłę.Zalety kart:Są okazją do spotkania i rozmowy w formie innej niż zwykle.Pozwalają na większą otwartość, zwłaszcza dzieci nieśmiałych i zamkniętych w sobie.Mogą być pretekstem do spotkania z nastolatkami, których trudno zachęcić do rozmowy z rodzicami.Dają możliwość głębszego poznania siebie i porozmawiania o tematach, których zwykle nie poruszany w codziennych sytuacjach.Poszerzają perspektywę patrzenia na nasze rodzinne relacje i potrzeby każdej z osób.Budują większą bliskość i porozumienie.Mogą być wykorzystane w różnych okolicznościach: równie dobrze przy rodzinnym stole, jak i w kolejce do lekarza, w kontakcierodzic - dziecko, jak również podczas spotkania kilku pokoleń.Są kreatywną i pożyteczną alternatywą dla spędzania czasu przed ekranami.Tematyka kart:relacje i emocje,wyzwania i trudności,zabawa i humor,wspólne działania i współpracaKarty można wykorzystać do:zainicjowania rozmowy z dzieckiem lub nastolatkiem, zwłaszcza gdy młodej osobie jest trudno nawiązać kontakt w konwencjonalnej rozmowie,pracy nad rozumieniem trudności, ale też nad większą świadomością naszych zasobów i możliwości,ćwiczenia umiejętności komunikacyjnych, szczególnie w kontekście mówienia o emocjach i potrzebach,obserwacji dynamiki relacji między członkami rodziny, a po lekkiej modyfikacji pytań - między członkami grupy rówieśniczej,pracy z rodziną w procesie budowania relacji, zrozumienia i komunikacji.
Rodzina to miejsce, w którym zaczyna się wszystko, co najważniejsze: bliskość, zaufanie i poczucie własnej wartości. Karty konwersacyjne Rodzina jak drużyna. Dobry start dla dzieci w wieku 6+ pomogą Wam na nowo odkrywać siebie, szczerze rozmawiać, wspólnie się śmiać i budować w rodzinie więź, która daje siłę.Zalety kart:Są okazją do spotkania i rozmowy w formie innej niż zwykle.Pozwalają na większą otwartość, zwłaszcza dzieci nieśmiałych i zamkniętych w sobie.Mogą być pretekstem do spotkania z nastolatkami, których trudno zachęcić do rozmowy z rodzicami.Dają możliwość głębszego poznania siebie i porozmawiania o tematach, których zwykle nie poruszany w codziennych sytuacjach.Poszerzają perspektywę patrzenia na nasze rodzinne relacje i potrzeby każdej z osób.Budują większą bliskość i porozumienie.Mogą być wykorzystane w różnych okolicznościach: równie dobrze przy rodzinnym stole, jak i w kolejce do lekarza, w kontakcie rodzic - dziecko, jak również podczas spotkania kilku pokoleń.Są kreatywną i pożyteczną alternatywą dla spędzania czasu przed ekranami.Tematyka kart:historie rodzinne,nasza codzienność,wdzięczność i docenienie,marzenia i plany.Karty można wykorzystać do:zainicjowania rozmowy z dzieckiem lub nastolatkiem, zwłaszcza gdy młodej osobie jest trudno nawiązać kontakt w konwencjonalnej rozmowie,pracy nad rozumieniem trudności, ale też nad większą świadomością naszych zasobów i możliwości,ćwiczenia umiejętności komunikacyjnych, szczególnie w kontekście mówienia o emocjach i potrzebach,obserwacji dynamiki relacji między członkami rodziny, a po lekkiej modyfikacji pytań - między członkami grupy rówieśniczej,pracy z rodziną w procesie budowania relacji, zrozumienia i komunikacji.
Glottodydaktyka to według Słownika języka polskiego PWN "nauka zajmująca się badaniem procesu nauczania i uczenia się języków obcych". W prezentowanym zbiorze tekstów pojęcie to rozszerzono o refleksję nad ogólnie rozumianą kwestią wspierania rozwoju ludzkiej sprawności językowej i związanymi z tym procesami i działaniami. Świat w ujęciu hermeneutycznym ma charakter językowy. Językowość ludzkiego świata wyraża się w tym, że kto ma język, ten ma świat wykraczający poza bezpośrednie otoczenie i ponadczasowy. Dzięki językowi człowiek poznaje świat i swoje w nim miejsce, odbywając niezliczone podróże w czasie i przestrzeni. Teksty zebrane w tej książce dotyczą problemów ludzkiej sprawności językowej i jej rozwijania zgodnie z tak określonym podejściem hermeneutycznym. Powstawały w latach 1999-2021, ale de facto stanowią podsumowanie ponad sześćdziesięcioletnich refleksji Autora nad fenomenem, jakim jest ludzka sprawność językowa.Książka adresowana jest przede wszystkim do tych, którzy uprawiają glottodydaktykę, ale ma znaczenie również dla tych, którzy projektują i praktykują "szkolne nauczanie języka polskiego" rodzimych użytkowników naszego języka oraz przygotowują nauczycieli z tego zakresu. Refleksja na takie tematy wydaje się dzisiaj szczególnie istotna ze względu na kwestie migracyjne i konieczność uczenia się nowych języków przez coraz większą liczbę ludzi, co oznacza także konieczność odpowiedniego kształcenia lektorów podejmujących prace w tym zakresie.dr hab. Zofia Agnieszka KłakównaWaldemar Martyniuk - profesor w Instytucie Glottodydaktyki Polonistycznej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa stosowanego, autor podręczników, programów nauczania i materiałów egzaminacyjnych do nauczania języka polskiego jako rodzimego i obcego. Profesor wizytujący i wykładowca na uniwersytetach w Niemczech (Bochum, Giessen, Getynga, Moguncja, Mnster), Szwajcarii (Bazylea) oraz w Stanach Zjednoczonych (Stanford University). W latach 2008-2013 dyrektor wykonawczy Europejskiego Centrum Języków Nowożytnych Rady Europy w Grazu (Austria). Od 2019 roku przewodniczący Rady (Board of Trustees) Stowarzyszenia ALTE (Association of Language Testers in Europe).
Jaką rolę odgrywa literatura w kształceniu uczniów dwujęzycznych? Co lubi czytać młodzież polonijna? W którym języku częściej sięga po lektury? Jakie motywacje są istotne przy wyborze tekstu literackiego? Niniejsza publikacja jest próbą odpowiedzi na pytania dotyczące czytelnictwa współczesnych uczniów i uczennic dorastających pomiędzy dwiema kulturami - polską i brytyjską - oraz dwoma językami - polskim i angielskim. Książka prezentuje szkolnictwo polonijne w Wielkiej Brytanii, ze szczególnym uwzględnieniem motywacji, zainteresowań i aktywności młodych odbiorców literatury. Klaudia Mucha-Iwaniczko przedstawia autorski model edukacji literackiej oparty na blokach tematycznych i zestawach lektur dostosowanych do wieku czytelnika. Wskazania metodyczne, a także przykłady fragmentów literackich czynią z tej publikacji praktyczne narzędzie dla nauczycieli, którzy chcą wspierać rozwój uczniów dwujęzycznych, posługujących się polskim językiem odziedziczonym. Opracowanie nie tylko dokumentuje rzeczywistość szkolną na emigracji, lecz również proponuje nowe podejście do kształcenia literackiego i zaprasza do rozmowy o edukacji dwujęzycznej, poczuciu tożsamości oraz roli książki w świecie wielokulturowym.
Mównica Logopedyczna to seria zeszytów ćwiczeń poświęcona zagadnieniom różnicowania głosek opozycyjnych i przeznaczona dla dzieci, logopedów, terapeutów, nauczycieli oraz rodziców. Zeszyt Żebra czy zebra? obejmuje materiał dotyczący różnicowania głosek szeregu szumiącego oraz syczącego: ż i z. Pomoc zawiera różnorodne, pomysłowe zabawy oparte głównie na materiale obrazkowym, które uatrakcyjnią ćwiczenia prawidłowej wymowy i ułatwią pracę nad różnicowaniem głosek opozycyjnych.
Główną myśl, a zarazem problem badawczy, jaki towarzyszył Autorce monografii, wyraża pytanie o to, jak podstawowe pojęcia biografia i tożsamość funkcjonują w szeroko rozumianym kontekście analizy, wchodząc w interakcje z istotnymi kategoriami go tworzącymi. Antropologiczną podstawę podjętych rozważań stanowi fenomenologiczny ogląd badanej rzeczywistości.Autorkę interesuje także, jak kształtują tożsamość kluczowe doświadczenia biograficzne i egzystencjalne oraz w jaki sposób możemy wspierać i facylitować proces konstruowania tożsamości. Podjęta próba eksploracji ma charakter interdyscyplinarny.*Książka Biografia i tożsamość. Wybrane zagadnienia teoretyczne niewątpliwie wzbogaca kanon lektur pedagogicznych, zasilając również pole literatury analizowanej w ramach studiów socjologicznych, psychologicznych czy antropologicznych i filologicznych, szczególnie kulturoznawczych.Bardzo podobają mi się rozdziały o biografiach artystycznych, sportowych, akademickich, a także nieco osobna, specyficzna, aczkolwiek błyskotliwa refleksja dotycząca literackiego dzieła Olgi Tokarczuk, które znakomicie rezonuje z rozwijanymi przez Autorkę dociekaniami na temat podmiotowej tożsamości i jej uwarunkowań w cyklu życia.Ponadto zwraca moją uwagę, że treść tej publikacji płynie jakby wprost z mikrokosmosu myśli Autorki. Widać, że jest to rzecz w pełni autorska, a przy tym naprawdę ciekawa.Z recenzji prof. dr hab. Marii Mendel
To interdyscyplinarna monografia ukazująca złożoność i wielowymiarowość przemocy seksualnej we współczesnym świecie. Autorzy analizują zarówno klasyczne, jak i nowe formy nadużyć, podkreślając wpływ kontekstu społecznego, kulturowego i ekonomicznego na ryzyko przemocy oraz możliwości dochodzenia sprawiedliwości przez osoby pokrzywdzone.Monografia adresowana jest do szerokiego grona odbiorców: badaczy, studentów, praktyków pracujących z osobami doświadczającymi przemocy seksualnej oraz wszystkich, którzy chcą pogłębić wiedzę na temat jednego z najbardziej skomplikowanych i społecznie ukrywanych zjawisk. Autorzy podkreślają konieczność integracji podejść naukowych, podnoszenia świadomości społecznej i wprowadzania zmian systemowych, które umożliwią skuteczniejsze przeciwdziałanie przemocy seksualnej oraz wsparcie osób dotkniętych traumą.
Książka jest pierwszym w Polsce tego typu przewodnikiem biobibliograficznym zawierającym ponad 80 biogramów prekursorek i pionierek edukacji międzykulturowej, z wybranymi wątkami ich historii, przykładami dorobku oraz współczesnych form upamiętnienia ich dziedzictwa. Biogramy zostały opatrzone odesłaniami do publikacji poszczególnych postaci oraz opracowań na ich temat i dzieł kultury popularnej. (...)Publikacja nie tylko uzupełnia lukę w literaturze naukowej, prezentując nieznane historie kobiet działających w zróżnicowanych kulturowo środowiskach, lecz także stanowi wartościową inspirację do dalszych badań nad historią pedagogiki międzykulturowej.
Autorka zachęca do świadomego rozwijania relacji i pracy nad sobą, aby nie ulegać iluzjom i lepiej rozumieć partnera. Książka łączy teorię psychologiczną z praktycznymi wskazówkami, pokazując, jak troska, wzajemne zrozumienie i kultywowanie miłości mogą prowadzić do szczęśliwego i trwałego związku.
W niniejszej monografii Autorka podejmuje rozważania nad uczeniem się partycypacji przez młodzież szkolną. W książce szuka odpowiedzi na pytanie, jak młodzi ludzie uczą się partycypacji publicznej, czyli jak uczą się funkcjonować w przestrzeni demokratycznego uczestnictwa. Książka ta jest jednym z pierwszych na polskim rynku wydawniczym tak szerokich i pogłębionych ujęć uczenia się partycypacji publicznej przez młodzież w warunkach demokratycznych współczesnej Polski.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
