"Dowody Zdrady. Z akt agencji detektywistycznej" to książka inspirowana prawdziwymi doświadczeniami prywatnego detektywa. Historie opisanych zleceń pokazują świat ukrytych relacji, niedopowiedzeń i trudnych wyborów, a także kulisy dokumentowania niewierności.
Książka zawiera bibliografię publikacji Róży Ostrowskiej i materiałów o niej, a także kalendarium życia i twórczości Róży Ostrowskiej i tytułowe trzy teksty: Józef Bachórz - "O pisarstwie Róży Ostrowskiej";Miłosława Bukowska-Schielmann - "Świat teatru Róży Ostrowskiej";Andrzej Fac - "Notatki do portretu Róży Ostrowskiej"? (krótki szkic biograficzny, będący próbą uchwycenia fenomenu tej artystki).
Jest to bibliografia osobowa, prezentująca całościowy dorobek Lucyny Legut obejmujący jej twórczość literacką, sceniczną, malarską, radiową i telewizyjną. W bibliografii uwzględnione zostały również utwory pisane pod pseudonimem Karol, recenzje, felietony oraz twórczość estradowa, kabaretowa i scenariusze
Pierwszy w Polsce dreszczowiec z Ojcem Pio w roli głównej.Co dzieje się, gdy granica między światem realnym a duchowym zaczyna się zacierać?To przejmująca opowieść o wierze, ludzkich słabościach i mroku, który może kryć się bliżej, niż nam się wydaje. Inspirowane faktami historie prowadzą przez świat pełen magii, intryg, epidemii i wojen. W tym niespokojnym świecie Ojciec Pio staje się światłem i przewodnikiem po meandrach ludzkiej natury.Każda kolejna strona odsłania nowe tajemnice. Każda konfrontacja prowadzi do najtrudniejszej walki - nie tylko z siłami zła, ale przede wszystkim z samym sobą.Po lekturze odkryjesz, że prawdziwy mrok nie kryje się w ciemnościach. Kryje się w tobie samym.O autorze:brat Błażej Strzechmiński - kapucyn, doktor teologii duchowości.Znawca życia i duchowości Ojca Pio. Autor książek: "Świadkowie tajemnicy. Osobliwe towarzystwo Ojca Pio", "Terapeuta dusz. Kierownictwo duchowe Ojca Pio" i "Misterium miłości. Droga krzyżowa z Ojcem Pio".
Kim naprawdę był Jakub Frank? Samozwańczym mesjaszem, heretykiem, mistykiem, rewolucjonistą, a może twórcą i guru wpływowego projektu religijnego i społecznego na terenie Rzeczypospolitej? Frank głosił nadejście nowej epoki, odrzucenie dotychczasowego porządku i radykalną przebudowę świata. Publicznie deklarował wierność katolicyzmowi, jednak rdzeniem jego nauki pozostawały ezoteryczna tradycja wywodząca się z kabały i sabbataizmu oraz przedziwna rytualna rozwiązłość i łamanie tabu, ukrywane pod chrześcijańskimi symbolami i pojęciami. Ogłaszając się polskim, katolickim patriotą, hołdował potajemnie ezoterycznej doktrynie kabały, w której chrześcijański świat, utożsamiany z Ezawem biblijnym protoplastą Edomu, od wieków symbolizującym w tradycji żydowskiej świat wrogi Izraelowi miał zostać wykorzystany przez prawdziwą religię i ostatecznie przez nią przezwyciężony. To właśnie ta dwoistość zewnętrzna konwersja i wewnętrzna doktryna uczyniła frankizm jednym z najbardziej kontrowersyjnych ruchów religijnych nowożytnej Europy. W XVIII wieku tysiące jego wyznawców porzuciły talmudyczny judaizm, przyjęły chrzest i wkroczyły do świata polskiej szlachty, administracji, kultury i polityki. Ich losy nie zakończyły się wraz ze śmiercią przywódcy ruchu. Wielu z nich weszło do elit Rzeczypospolitej, a następnie odnalazło się między innymi w środowiskach masońskich, oświeceniowych i rewolucyjnych. Do dziś historycy dyskutują, czy idee frankistowskie pozostawiły ślady w polskiej kulturze, romantyzmie, mesjanizmie narodowym oraz przemianach politycznych XIX wieku. Pytanie o rzeczywisty zasięg tego wpływu pozostaje jednym z najbardziej frapujących sporów polskiej historiografii. Monumentalne dzieło Aleksandra Kraushara do dziś najobszerniejsze polskie opracowanie poświęcone Jakubowi Frankowi i frankizmowi prowadzi czytelnika przez świat kabały, mesjanizmu, tajnych doktryn, religijnych konwersji, politycznych ambicji i zakulisowych rozgrywek, odsłaniając mechanizmy ruchu, który przez dziesięciolecia fascynował, dzielił i budził niepokój.
Kim naprawdę był Jakub Frank? Samozwańczym mesjaszem, heretykiem, mistykiem, rewolucjonistą, a może twórcą i guru wpływowego projektu religijnego i społecznego na terenie Rzeczypospolitej? Frank głosił nadejście nowej epoki, odrzucenie dotychczasowego porządku i radykalną przebudowę świata. Publicznie deklarował wierność katolicyzmowi, jednak rdzeniem jego nauki pozostawały ezoteryczna tradycja wywodząca się z kabały i sabbataizmu oraz przedziwna rytualna rozwiązłość i łamanie tabu, ukrywane pod chrześcijańskimi symbolami i pojęciami. Ogłaszając się polskim, katolickim patriotą, hołdował potajemnie ezoterycznej doktrynie kabały, w której chrześcijański świat, utożsamiany z Ezawem biblijnym protoplastą Edomu, od wieków symbolizującym w tradycji żydowskiej świat wrogi Izraelowi miał zostać wykorzystany przez prawdziwą religię i ostatecznie przez nią przezwyciężony. To właśnie ta dwoistość zewnętrzna konwersja i wewnętrzna doktryna uczyniła frankizm jednym z najbardziej kontrowersyjnych ruchów religijnych nowożytnej Europy. W XVIII wieku tysiące jego wyznawców porzuciły talmudyczny judaizm, przyjęły chrzest i wkroczyły do świata polskiej szlachty, administracji, kultury i polityki. Ich losy nie zakończyły się wraz ze śmiercią przywódcy ruchu. Wielu z nich weszło do elit Rzeczypospolitej, a następnie odnalazło się między innymi w środowiskach masońskich, oświeceniowych i rewolucyjnych. Do dziś historycy dyskutują, czy idee frankistowskie pozostawiły ślady w polskiej kulturze, romantyzmie, mesjanizmie narodowym oraz przemianach politycznych XIX wieku. Pytanie o rzeczywisty zasięg tego wpływu pozostaje jednym z najbardziej frapujących sporów polskiej historiografii. Monumentalne dzieło Aleksandra Kraushara do dziś najobszerniejsze polskie opracowanie poświęcone Jakubowi Frankowi i frankizmowi prowadzi czytelnika przez świat kabały, mesjanizmu, tajnych doktryn, religijnych konwersji, politycznych ambicji i zakulisowych rozgrywek, odsłaniając mechanizmy ruchu, który przez dziesięciolecia fascynował, dzielił i budził niepokój.
Polskie biesy. XVIII w. Wrogie przejęcie i zbrodnie założycielskie.Pierwszy tom wywiadu-rzeki Jana Tatury z Grzegorzem Braunem Opowieść o epoce spisków polskich od Konstytucji 3 Maja do końca XVIII stulecia. Grzegorz Braun, reżyser, polityk i miłośnik historii ojczystej, prezentuje autorskie spojrzenie na dzieje Polski, proponując nowe, odważne interpretacje faktów historycznych.Czy powinniśmy być dumni z dziedzictwa Konstytucji 3 maja?Kim byli jej twórcy?Insurekcja kościuszkowska i jej konsekwencje w nowym świetle.Czym była Komisja Edukacji Narodowej?Czyje nazwiska odnaleziono w czasie insurekcji kościuszkowskiej na listach sprzedajnych polityków ambasady rosyjskiej?Prawdziwe oblicza Jana Kilińskiego i Hugona Kołłątaja.Czy Rzeczpospolita musiała upaść? Czy istniała szansa na uratowanie polskiej państwowości w XVIII w.?
Książka Slawiny Kosmulskiej pt. (Nie)znane życie figuranta Lecha Bądkowskiego. Lech Bądkowski, wybitny Pomorzanin, pisarz, działacz niepodległościowy i regionalny, którego setna rocznica urodzin przypada w styczniu 2020 r., pozostaje dla wielu postacią wciąż mało znaną stąd próby dotarcia z tą wiedzą pod strzechy. Książka ta stanowi cenny, jakże osobisty, acz nie hagiograficzny, wkład Sławiny Kosmulskiej w dzieło odpamiętywania historii życia i dokonań jej Ojca: doskonale wpisuje się w gdańskie obchody Roku Lecha Bądkowskiego.
Książka Slawiny Kosmulskiej pt. (Nie)znane życie figuranta Lecha Bądkowskiego. Lech Bądkowski, wybitny Pomorzanin, pisarz, działacz niepodległościowy i regionalny, którego setna rocznica urodzin przypada w styczniu 2020 r., pozostaje dla wielu postacią wciąż mało znaną stąd próby dotarcia z tą wiedzą pod strzechy. Książka ta stanowi cenny, jakże osobisty, acz nie hagiograficzny, wkład Sławiny Kosmulskiej w dzieło odpamiętywania historii życia i dokonań jej Ojca: doskonale wpisuje się w gdańskie obchody Roku Lecha Bądkowskiego.
Andrzej Krzysztof Waśkiewicz (ur. 22.06.1941 Warszawa, zm. 11.07.2011 Gdańsk) poeta, krytyk literacki, edytor, dziennikarz. W 1960 roku ukończył Państwowe Technikum Rolnicze w Szprotawie (Ziemia Lubuska), w 1961 Studium Bibliotekarskie w Jarocinie, w 1970 ukończył polonistykę na UAM w Poznaniu. Debiutował jako poeta wierszem w Zarzewiu w 1961 r., jako krytyk w Współczesności w 1962 r. Pierwszy zbiór poetycki wydał w 1963 r. (Wstępowanie), pierwszą książkę krytyczną w 1973 r. (Rygor i marzenie. Szkice o poetach trzech awangard). Autor ponad 30 książek: zbiorów wierszy (wybory: Horyzont zdarzeń. Cztery poematy 1999, Widmowe światło wspólnoty 2001, Sekwencje i inne doświadczenia dawne i nowe 2005), prac krytycznych (m.in. Formy obecności nieobecnego pokolenia 1978, Modele i formuła. Szkice o młodej poezji lat sześćdziesiątych 1978, Ósma dekada. O świadomości poetyckiej nowych roczników 1982, W kręgu Zwrotnicy. Studia i szkice z dziejów krakowskiej Awangardy 1983; W kręgu futuryzmu i awangardy. Studia i szkice, 2003; Historia, poezja, los. O nowej poezji polskiej 2005), prac bibliograficznych, publicystycznych, popularnych szkiców literackich. Edytor utworów Tadeusza Peipera, Anatola Sterna, Tytusa Czyżewskiego, Jana Brzękowskiego, Lecha Piwowara, Jerzego Jankowskiego, Mili Elin, autor licznych wyborów i antologii, a także prac zbiorowych (m.in. poświęconych prasie studenckiej). Wraz z Jerzym Leszinem-Koperskim był redaktorem serii poetyckich (m.in. Generacje, Pokolenie, które wstępuje), antologii (m.in. serii Debiuty poetyckie) i wydawnictw dokumentacyjnych. Związany z Orientacją Poetycką Hybrydy, jest autorem koncepcji poezji formulistycznej. Pojedyncze wiersze były tłumaczone na język arabski, białoruski, bułgarski, niemiecki, rosyjski, ukraiński, włoski i publikowane w czasopismach i antologiach. Pracował w redakcjach Gazety Chłopskiej, Nadodrza i w Młodzieżowej Agencji Wydawniczej. Członek kolegium redakcyjnego Orientacji i Młodej Sztuki, Punktu, zastępca red. naczelnego Integracji, red. naczelny Gdańskiego Rocznika Kulturalnego i Autografu, który redagował do końca życia. Przez wiele lat (w GTPS) organizował Konkurs Poetycki o laur Czerwonej Róży. Laureat nagród Faktów, Pióra, nagrody artystycznej Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury i Sztuki, Międzynarodowego Festiwalu Poetyckiego w Poznaniu, im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno, im. Klemensa Janickiego, Międzynarodowego Dnia Poezji 2006. W 2007 roku otrzymał nagrodę im. Jarosława Iwaszkiewicza za całokształt dorobku twórczego w dziedzinie poezji i krytyki literackiej. W 2009 roku został odznaczony Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.
Tryhubowa Wiesława Helaka to książka, od której nie można się oderwać. Pulsująca emocjami, osobista opowieść o bliskich autora: rodzicach, oglądanych raz z perspektywy dziecka, raz dorosłego mężczyzny, o pokoleniu dziadków i ich świecie, nieznanym i fascynującym: kresowym, jak chętnie powtarzają krytycy, i dramatycznie wszczepionym w okaleczone granice powojennej Polski. Książka o dojrzewaniu, o miłości, przyjaźni i samotności. O tęsknocie za ideałem i sile tworzenia. Opowieść o spełnionych i niespełnionych marzeniach. Książka o budowaniu domu, który wyrasta ze wspomnień i potrzeby niezależności, a staje się areną walki z czasem i nieubłaganą śmiercią; pustelnią (z wyboru czy z konieczności?), a także miejscem przyjaźni ze zwierzętami, obdarzonymi nadprzyrodzonym instynktem rozpoznawania dobrego człowieka. Lektura obowiązkowa dla dorosłych. Dla rodziców przestroga przed zawłaszczaniem życia ich dzieci. Dla ludzi, których nęka poczucie niedorastania do wymarzonego przez ojca lub matkę ideału, i dla tych, którzy niepostrzeżenie stają się opiekunami swoich rodziców. Tę powieść powinien znać każdy, kto w obliczu straty (śmierci, rozstania, rezygnacji) albo niepowodzenia daremnie szuka odpowiedzi na pytanie: Dlaczego mi to zrobiłeś, Panie? Bez dydaktyzmu i taniego prozelityzmu Helak ukazuje jedną z najważniejszych prawd chrześcijaństwa: to, że nieuniknioną konsekwencją pójścia za Chrystusem jest również doświadczenie Jego krzyża. Literatura o tym zwykle milczy lub pokazuje coś wręcz przeciwnego. prof. Olga Płaszczewska
Autor należy do grona tych postaci, które w polskim harcerstwie odegrały rolę szczególną. Był nie tylko wybitnym historykiem i badaczem dziejów konspiracji, lecz także a może przede wszystkim instruktorem z powołania. Łączył rzetelną wiedzę naukową z głębokim wyczuciem spraw wychowawczych. Cechowała go skromność, gotowość do działania oraz umiejętność uważnego słuchania i rozumienia innych. Te przymioty odnajdujemy również w jego tekstach wnikliwych, nierzadko emocjonalnych, a zarazem stawiających w centrum uwagi podstawowe wartości harcerskie i obywatelskie.Na niniejszy tom składają się artykuły i dokumenty powstałe w latach 1989-2004, a więc w okresie szczególnym dla polskiego harcerstwa czasie przemian ustrojowych i rodzącego się pluralizmu organizacyjnego. W stosunku do poprzednich wydań zbiór został uzupełniony o ważny tekst Tomasza pt. Szare Szeregi jako organizacja wychowawcza, który w swoim czasie stanowił jedną z pierwszych prób spojrzenia na fenomenSzarych Szeregów nie przez pryzmat spektakularnych akcji czy działań zbrojnych, lecz z perspektywy celów wychowawczych i metod ich realizacji. Dla wielu instruktorów lat osiemdziesiątych tekst ten stanowił jeden z drogowskazów wskazujących właściwy sposób myślenia o pracy harcerskiej niezależnie od warunków, w jakich przyjdzie ją prowadzić. Ze wstępu hm. Tomasza Maracewicza Lektura tekstów hm. RP Tomasza Strzembosza była dla mnie doświadczeniem formacyjnym. Uważam, że ich znajomość jest niezbędna do zrozumienia fundamentów współczesnego harcerstwa jego oblicza,tożsamości i podziałów. Zarazem są to w większości teksty uniwersalne, niosące głęboki sens także poza ścisłym kontekstem historycznym czy harcerskim.hm. Michał Topolski Przekrojowe, kompleksowe spojrzenie na istotę harcerstwa. Obowiązkowa pozycja w próbach na wyższe stopnie instruktorskie, niezbędna dla zrozumienia naszej pracy i związanych z nią wyzwań.hm. Maciej Sadowski
Księżna Anna (1475-1522), córka Mikołaja Radziwiłłowicza h. Trąby, kanclerza wielkiego litewskiego i wojewody wileńskiego, żona Konrada III Rudego, była władczynią wyjątkową energiczną, obdarzoną charyzmą i talentem politycznym, liczącym się graczem na międzynarodowej arenie. Przez niemal 15 lat rządziła Księstwem Mazowieckim, sprawując władzę jako regentka w imieniu swoich małoletnich synów Stanisława i Janusza III. O jej aspiracjach politycznych świadczyć może używana tytulatura książę i opiekunka Mazowsza, Rusi etc., w czytelny sposób odwołująca się do męskiego sposobu władania państwem samodzielnego i niezależnego w podejmowaniu decyzji. Okoliczności zewnętrzne groźba utraty odrębności Mazowsza na rzecz Królestwa Polskiego, zmusiły ją do prowadzenia twardej polityki. Znalazło to wyraz w określeniu, jakim obdarzyli ją współcześni wdowa o męskim sercu.
Przedstawiona historia to prawdziwe doświadczenia młodego człowieka, który wstąpił do wojska z nadzieją, że odmieni swoje życie. To nie jest treść dla wrażliwych czytelników, występują w niej wulgaryzmy i szczegółowo opisane sytuacje, które niekoniecznie wywołują uśmiech. Niektórzy odnajdą w tej opowieści wątki przypominające ich własne wspomnienia z wojska. Wiele lat temu, gdy zasadnicza służba wojskowa była obowiązkowa, wytworzył się nieoficjalny system zasad i zachowań, który przekazywano i pielęgnowano z poboru na pobór. Trzymasz w ręku przestrogę dla młodego pokolenia, by nigdy więcej nie wystąpiło takie zjawisko jak fala w wojsku. Książka, jeśli trafi w niepowołane ręce, może być potraktowana jako instrukcja gnębienia i prześladowania słabszych w imię wyimaginowanego poczucia wyższości i starszeństwa w zhierarchizowanej grupie. Intencją autora było jednak spojrzenie z dystansu na zjawisko, które słusznie odeszło już w przeszłość.
Pułkownik Stanisław Wyskota-Zakrzewski (1902–1986) znaczną część swojego życia poświęcił służbie wojskowej. Z niezwykle ciekawego życiorysu można dowiedzieć się, jaki był wpływ domu rodzinnego na ukształtowa¬nie się postawy młodego żołnierza, w jakich warunkach zdobywał doświadczenia w czasie powstania wielkopolskiego i podczas wojny polsko-bolszewickiej, jakie zadania otrzymał we wrześniu 1939 r., w jakim stopniu jego umiejętności dowód¬cze wpłynęły na sukcesy militarne PUK, a także co zdecydowało o podjęciu dra¬matycznej decyzji o pozostaniu na emigracji i w jaki sposób działalność polonijna Stanisława Zakrzewskiego przyczyniła się do integracji byłych żołnierzy PUK rozproszonych po całym świecie. Był przedstawicielem pokolenia Polaków, które cechował ogromny patriotyzm, zdolność do poświęceń i wiara w ostateczne zwycięstwo. Przykład jego życia i działalności to trudna lekcja miłości ojczyzny, która każe dobro kraju przedkładać nad dobro własne i swojej rodziny. Pułkownik nie należał do pierwszego szeregu polskich polityków i wojskowych kreujących politykę obozu londyńskiego, ale blisko związany z tym środowiskiem, a szczególnie z gen. Władysławem Andersem, wywierał znaczny wpływ na angielską Polonię.
Biografia Arka Gołasia napisana we współpracy z rodziną i bliskimiZwyczajny, skromny chłopak. Tak mówili o nim ci, którzy kiedykolwiek spotkali go na swojej drodze. I choć przyjaciele i znajomi wiedzieli, że potrafił także dobrze się zabawić, a w złości rozbić telefon o ścianę, wszyscy pozostawali zgodni co do jednego: był jednym z największych talentów w historii polskiej siatkówki.Tragiczny wypadek na autostradzie w Austrii sprawił, że marzenia 24-letniego Arkadiusza Gołasia w jednym momencie zostały brutalnie przerwane - niespełna dwa miesiące po ślubie z Agnieszką i osiem dni po zakończeniu mistrzostw Europy, w których z reprezentacją Polski zajął piąte miejscePiotr Bąk postanowił zadbać o to, by pamięć o tym wyjątkowym siatkarzu nigdy się nie zatarła. Rozmawiając z jego siostrą, rodzicami, trenerami, kolegami z internatu, klubów i reprezentacji Polski, stworzył niezwykle osobisty portret Arka Gołasia - wielkiego sportowca i człowieka.Ta książka nie jest kolejną zwykłą biografią. To piękny hołd oddany komuś, kto siatkówce poświęcił się bez reszty. I do dziś pozostał w sercach kibiców z całej Polski.***Ta książka, pomimo bólu, który nadal odczuwam po stracie bratniej duszy, przywołała mnóstwo pięknych wspomnień. Potrafiłeś roztoczyć wokół siebie niesamowitą aurę, która sprawiała, że każdy w Twoim towarzystwie czuł się wyjątkowo dobrze. Przyjacielu, bardzo mi Ciebie brakuje- Krzysztof IgnaczakSportowo był rewelacyjny. Jego konikiem był atak. Pamiętam, że gdy tylko mieliśmy problemy, wystarczyło zagrać do Arka i było po sprawie.- Michał WiniarskiGdy wyskakiwał, sprawiał wrażenie, jakby unosił się w obłokach. Nie było wiadomo, jak to w ogóle możliwe. Był wspaniałym człowiekiem, który nigdy nie stwarzał problemów wychowawczych.- Ireneusz MazurPodczas mistrzostw Europy w 2005 roku mieszkałem z Arkiem w jednym pokoju. Byliśmy umówieni, że mniej więcej w okolicy świąt Bożego Narodzenia zobaczymy się i zwiedzimy razem ciekawe miejsca we Włoszech. Niestety, nie zdążyliśmy.- Sebastian ŚwiderskiDługo wyobrażałem sobie i analizowałem, co by było, gdyby pojechał innego dnia, gdyby pewne rzeczy potoczyły się inaczej Ja już zawsze będę pamiętał o Arku. Szesnastego września odmawiam za niego zdrowaśkę. To odpowiednia chwila, żeby spędzić z nim trochę czasu.- Łukasz ŻygadłoFragment książki - Arkadiusz Gołaś. Przerwana podróż Arkadiusz GołaśArkadiusz Gołaś (1981-2005) - polski siatkarz, olimpijczyk, reprezentant kraju w latach 2001-2005. Karierę seniorską rozpoczął w AZS Częstochowa, w sezonie 2004/2005 reprezentował włoski klub Sempre Volley Padwa. Jako reprezentant Polski dotarł do ćwierćfinału igrzysk olimpijskich w Atenach. Jego ostatnim turniejem były mistrzostwa Europy w 2005 r., podczas których Polska zajęła piąte miejsce. W sezonie 2005/2006 miał grać we włoskim klubie Lube Banca Macerata. Zginął 16 września 2005 r. w wypadku samochodowym podczas podróży do Włoch.
Legendarny twórca Ferrari oczami syna Piera
Miał dwie wielkie miłości: piękne kobiety i szybkie samochody. Tajemnice miłosnych podbojów zabrał do grobu. Ale stworzona przez niego marka spod znaku wierzgającego rumaka zachwyciła cały świat, sprawiając, że jej mocy, szybkości i elegancji nie mógł się oprzeć nawet Jan Paweł II.
Poznaj niezwykły życiorys Enza Ferrariego, człowieka, który prowadził towarzyskie konwersacje z Benitem Mussolinim, ale uratował przed faszystami swojego żydowskiego przyjaciela. Geniusza, który odrzucił ofertę Henry’ego Forda, ale nie spodziewał się nagłego rozstania z Nikim Laudą.
Nikt nie mógł opowiedzieć tej historii lepiej niż jego syn. Bo choć w życiu Enza Ferrariego nie wszystko było idealne, już na zawsze pozostanie on kimś niezwykłym – wizjonerem z Maranello, który stworzył motoryzacyjną potęgę, mimo że nie wydał na marketing ani lira.
***
Marka Ferrari jest znana chyba pod każdą szerokością geograficzną. Ta motoryzacyjna potęga przeżyła mnóstwo wzlotów i upadków, chwile wielkich triumfów i straszliwych tragedii w sporcie wyścigowym. Jej założyciel, legendarny Enzo Ferrari, był postacią niezwykle enigmatyczną. Rządził twardą ręką, wikłał się w polityczne spory, jednych kierowców uwielbiał, innymi gardził. Fascynujące tajemnice Scuderii i zakochanego w technicznej doskonałości ojca ujawnia syn Enza, Piero Ferrari.
- Mikołaj Sokół, dziennikarz i komentator F1 w ELEVEN SPORTS
Legenda widziana oczami syna. Il Commendatore (wódz), Cavaliere (rycerz), The Drake (smok), The Great Old Man (wielki starzec), Furia… Miał wiele przydomków oddających jego niezłomny, twardy charakter, pasję, upór i wielkie życiowe sukcesy. Sam wolał być nazywany L’Ingegnere (inżynier). Uwielbiał jeździć, jeszcze bardziej kochał samochody, lecz ponad wszystko umiłował wyścigi. Stworzył coś znacznie większego niż jeżdżące piękno, wcielenie prędkości, perfekcji, synonim Formuły 1 oraz szczyt marzeń każdego chłopca i niejednej dziewczynki. On stworzył religię! Kult Ferrari.
- Cezary Gutowski, dziennikarz motoryzacyjny
Bernie Ecclestone twierdzi, że Ferrari to synonim słowa „motorsport”. Oto opowieść o człowieku, który swoją obsesję uczynił naszą obsesją. Bo Ferrari kocha się od pierwszego wejrzenia, choć Al Pacino udowodnił w Zapachu kobiety, że to miłość, w której wzrok jest zbyteczny.
- Filip Kapica, komentator F1 w ELEVEN SPORTS
Fragment książki - Enzo Ferrari. Wizjoner z Maranello
issuu.com/wydawnictwosqn/docs/ferrari_issuu
To książka dla tych, którzy nie chcą poznawać historii wyłącznie z podręcznikowych dat i nazwisk. Autor zabiera czytelnika w sam środek jednego z najbardziej dramatycznych konfliktów XX wieku - wojny, która stała się zapowiedzią nadchodzącej katastrofy europejskiej.Jej wyjątkowość polega na przyjęciu perspektywy polskiej prasy i korespondentów wojennych. Zamiast jednej, wygładzonej narracji otrzymujemy wielogłos: "Gazeta Polska", "Polska Zbrojna", "Kurier Warszawski", "Kurier Poznański", "Polonia", "Robotnik", "Wiadomości Literackie" czy "Nasz Przegląd" przedstawiały hiszpańskie wydarzenia z odmiennych perspektyw politycznych i ideowych. Dzięki temu książka pozwala zobaczyć nie tylko jak przebiegała wojna, lecz także jak o wojnie informowano, jak ją interpretowano i jak próbowano wpływać na opinię polskich czytelników.Szczególnie interesująca jest galeria korespondentów. Na kartach książki pojawiają się m.in. Roman Fajans, Jerzy Przywieczerski, Ksawery Pruszyński i Jędrzej Giertych. Fajans, wysłany do Hiszpanii m.in. przez "Kurier Warszawski", "Polskę Zbrojną" i Polską Agencję Telegraficzną, znalazł się po stronie powstańczej. Jego relacje były na tyle popularne, że porównywano je z twórczością Arkadego Fiedlera czy Ryszarda Kapuścińskiego. Przepióra przypomina również jego rozmowę z Miguelem de Unamuno, jednym z najważniejszych hiszpańskich intelektualistów tamtej epoki.To właśnie takie szczegóły sprawiają, że książka nabiera reporterskiego charakteru. Czytelnik nie obserwuje wojny z bezpiecznego dystansu. Trafia do Madrytu, Guerniki, Belchite, Barcelony i Alkazaru, poznaje realia bombardowań, ewakuacji i codziennego życia w oblężonym mieście. Autor prowadzi również przez dzieje polskiego poselstwa w Madrycie, działalność Międzynarodowego Komitetu Nieinterwencji, zbrodnie wojenne oraz exodus ludności cywilnej.Jednocześnie "Kto ocali Hiszpanię?" nie ogranicza się do samego pola bitwy. W książce spotykają się Franco, Largo Caballero, Llus Companys, Jos Antonio de Aguirre, Miguel de Unamuno, Ludwig Renn, a także przedstawiciele III Rzeszy, Włoch, Portugalii, Związku Sowieckiego, Brygad Międzynarodowych, anarchistów, Falangi i karlistów. Dzięki temu wojna domowa zostaje pokazana jako niezwykle skomplikowany splot ideologii, interesów międzynarodowych i osobistych wyborów.Ogromnym atutem publikacji jest baza źródłowa. Karol Przepióra sięga bezpośrednio do przedwojennej prasy, relacji świadków i wspomnień uczestników wydarzeń. Co ważne, autor świadomie pozostawia w książce liczne cytaty z ówczesnych artykułów, pozwalając czytelnikowi zetknąć się z językiem i emocjami ludzi, którzy wydarzenia te przeżywali na bieżąco. Sam autor podkreśla przy tym konieczność krytycznego podejścia do relacji, ponieważ korespondenci działali w warunkach propagandy, cenzury i politycznej presji.Na szczególną uwagę zasługuje również szeroki kontekst polski. Książka pokazuje, że hiszpańska wojna domowa nie była dla społeczeństwa II Rzeczypospolitej odległym konfliktem gdzieś za Pirenejami. Wywoływała manifestacje, debaty, podróże, spory polityczne i ideologiczne. Polacy walczyli w Brygadach Międzynarodowych, a inni jechali do Hiszpanii jako dziennikarze, obserwatorzy czy po prostu "szpiedzy".Warto też podkreślić imponującą konstrukcję książki. Ponad 400-stronicowa publikacja obejmuje nie tylko prasę II RP, lecz także biogramy najważniejszych postaci, kluczowe epizody wojny, charakterystykę wszystkich głównych stron konfliktu oraz ich zagranicznych sojuszników. Całość uzupełniają liczne ilustracje, bibliografia i skorowidz osób.
Masz prawo jazdy? Najwyższa pora, by nauczyć się dobrze jeździć! Czy wiesz, dlaczego budowanie dróg ekspresowych w mieście to dziwactwo, wciskanie gazu do dechy nigdy nie ma sensu, a młodzi kierowcy jazdy powinni się uczyć od swoich mam i babć? Na te i inne pytania odpowiada Łukasz Zboralski – znany i ceniony dziennikarz od lat zajmujący się bezpieczeństwem ruchu drogowego. Zabiera czytelników w fascynującą, ale i bezpieczną (rzecz jasna!) podróż po świecie drogowych absurdów, utrwalonych mitów i zaskakujących faktów. To książka dla tych, którzy dopiero odebrali upragnione prawo jazdy, dla kierowców z milionem kilometrów na liczniku i dla wszystkich, którzy chcą po każdej podróży wracać do domu cali i zdrowi. Bez podręcznikowej nudy, za to z humorem, odrobiną ironii i reporterską dociekliwością autor proponuje wszystkim przyszłym i obecnym kierowcom: mnóstwo praktycznej wiedzy o zasadach ruchu drogowego i ograniczeniach ludzkiego organizmu, której nie dostaje się na kursie prawa jazdy; przystępne omówienie najnowszych badań naukowych, obalających popularne przekonania na temat jazdy samochodem; historie prawdziwych wypadków i profesjonalne wyjaśnienia, dlaczego do nich doszło (a także co zrobić, by ustrzec się podobnych błędów); rady, jak dzięki mądrej i rozważnej jeździe uniknąć mandatu; podpowiedzi nie tylko, jak zdać egzamin, lecz także, jak zawsze bezpiecznie docierać do celu. --- Łukasz Zboralski - rocznik 1978, dziennikarz, publicysta, muzyk, szkoleniowiec, jeden z czołowych w Polsce ekspertów zajmujących się bezpieczeństwem ruchu drogowego. Liczące ponad dwie dekady doświadczenie dziennikarskie zdobywał jako redaktor i dziennikarz największych ogólnopolskich mediów m.in.: „Gazety Wyborczej”, „Metra”, „Nowego Dnia”, „Rzeczpospolitej”, „Do Rzeczy”, Polskiego Radia. Jest założycielem i redaktorem naczelnym portalu BRD24.pl – pierwszego w Polsce opiniotwórczego serwisu skupiającego się wyłącznie na bezpieczeństwie na drogach. Program poświęcony tej tematyce prowadzi też w Kanale Zero. Za swoją działalność dziennikarską był nagradzany m.in. nagrodą Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich oraz branżową Nagrodą Partnerstwa dla Bezpieczeństwa Drogowego. Od lat prowadzi warsztaty oraz szkolenia z zakresu bezpiecznej jazdy dla kierowców indywidualnych oraz flot biznesowych, a także kursy dla kierowców redukujących punkty karne. Jest współzałożycielem i wiceprezesem fundacji Projekt: Spokojna Droga. Uczestniczy jako ekspert i dziennikarz w konferencjach naukowych oraz w pracach parlamentarnych dotyczących ruchu drogowego. Członek zespołu ds. bezpieczeństwa ruchu drogowego w Kancelarii Prezydenta RP. --- Otworzyłem! Przeczytałem! I się dowiedziałem! Nie tylko się dowiedziałem, ale ze zgrozą uświadomiłem sobie, że niby wiem, jak większość użytkowników motoryzacji, ale wiem tylko to, co jest na wierzchu. A co jest pod spodem? Co sprawia, że jeszcześmy się wszyscy na drogach nie porozbijali? Dajcie się wciągnąć tej książce! Istnieje wielka szansa, że dzięki autorowi uratujecie i swoje życie, i radość podróżowania. WŁODZIMIERZ ZIENTARSKI, DZIENNIKARZ MOTORYZACYJNY Pozycja, której zdecydowanie brakowało na półce każdego kierowcy, niezależnie od stażu. Powinna trafić w ręce także tych, którzy dopiero zamierzają zdobyć prawo jazdy. Na drodze 10 procent to umiejętności, a 90 procent to głowa, a co za tym idzie – sposób myślenia o swoim postępowaniu, ale także o działaniu innych. Bazując na badaniach psychologów i socjologów, autor obnaża wszystkie mocne i słabe strony ludzi – uczestników ruchu drogowego. Bardzo polecam! MARIUSZ SZTAL, INSTRUKTOR NAUKI JAZDY, BYŁY EGZAMINATOR NA PRAWO JAZDY Kocham Polskę. Uwielbiam żyć w Polsce. Wszystko Polsce zawdzięczam. Ale jednej rzeczy w Polsce nie znoszę – naszej polskiej kultury jazdy, nabuzowanej klaksonem, którym wszyscy na siebie krzyczą. A przecież są kraje, w których klakson to drogowy język miłości. Żeby ostrzec, żeby zaprosić. Ba, nawet dźwięk tych klaksonów jest inny! Piszę o tym z nadzieją, że książka, którą właśnie bierzecie do rąk, ma szansę coś u nas zmienić. Łukasz pomaga zrozumieć, co dzieje się w naszej głowie, kiedy siadamy za kierownicą. Pokazuje, że bezpieczna, skuteczna jazda zaczyna się w sposobie myślenia i nie musi być przy tym agresywna. A że robi to z rzadko spotykaną umiejętnością łączenia nauki, psychologii i praktyki, efekt jest odjazdowy. PS A jaki miałby być? Przecież to książka o jeżdżeniu! TOMASZ KAMMEL, DZIENNIKARZ, PREZENTER, TRENER
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
