Zapraszamy po szeroki wybór literatury z dziedziny filozofii: systemy filozoficzne, kultura, sztuka, socjologia, historia filozofii, dzieła wielkich myślicieli. Szczególnej uwadze polacamy tutaj książki współczesnego nauczyciela duchowego, autora książek i wykładów z dziedziny duchowości czyli Eckhart Tolle. Jego bestsellery to Nowa ziemia, Strażnicy istnienia, Mowa ciszy, Praktykowanie potęgi teraźniejszości, Diament w twojej kieszeni i wiele innych, po które zapraszamy na Dobreksiazki.pl
Bushido is the chivalric code of moral principles that the Samurai followed: rectitude, courage, benevolence, respect, honesty, honour and loyalty. Beautifully produced in traditional Chinese binding, Bushido: The Soul of Japan will appeal to anyone interested in leadership, the code of the Samurai and Japanese culture.
'If their encampment seems open to attack, then it is a trap.' – Sun Tzu You don’t have to be a soldier to seek wisdom from Sun Tzu’s The Art of War. This classic Chinese text is commonly applied today to corporate strategy and used by anyone who thinks that daily life – whether that’s dealing with your boss, a salesperson, your landlord – can be a battle. In the introduction, translator James Trapp outlines the life and times of Sun Tzu, and examines the enduring significance of his wisdom.Beautifully produced in traditional Chinese binding, Art of War Wisdom offers more than 80 succinct quotes from Sun Tzu, on such topics as laying plans, attacking by stratagem, weaponry, terrain and the use of spies.
He who boasts of what he will do, succeeds in nothing. – Tao Te ChingNo understanding of Chinese civilization is possible without a grasp of Taoism, the philosophy that has shaped not just Chinese spirituality but also art, science and politics. And it was in the Tao Te Ching, written around 300BC, that the fundamental beliefs of Taoism were first gathered by the sage Laozi.This short book went on to influence Chinese philosophy, religion and politics for thousands of years afterwards. Beautifully produced in traditional Chinese binding, Tao Wisdom offers more than 80 succinct quotes from key Taoist figures, with advice on how to live a simple, peaceful and harmonious life, and how to rid oneself of desires and free society of institutions that promote greed.
''It made me rethink the roots of our deepest fears and insecurities, and why we often disappoint ourselves in how we manifest them'' Bill Clinton, GuardianWinner of the Pulitzer Prize in 1974 and the culmination of a life''s work, The Denial of Death is Ernest Becker''s brilliant and impassioned answer to the ''why'' of human existence. In bold contrast to the predominant Freudian school of thought, Becker tackles the problem of the vital lie - man''s refusal to acknowledge his own mortality. The book argues that human civilisation is a defence against the knowledge that we are mortal beings. Becker states that humans live in both the physical world and a symbolic world of meaning, which is where our ''immortality project'' resides. We create in order to become immortal - to become part of something we believe will last forever. In this way we hope to give our lives meaning.In The Denial of Death, Becker sheds new light on the nature of humanity and issues a call to life and its living that still resonates decades after it was written.
Tako rzecze Stefan Kot to filozoficzna opowieść stylizowana na Tako rzecze Zaratustra F. Nietzschego, ukryta w futrze brytyjskiego kocura, który mówi jak człowiek, myśli jak stoik i drzemie jak mistrz zen. Stefan nie naucza z katedry - przysiada na parapecie codzienności, splata wąsy z ironią i w krótkich, lirycznych aforyzmach odsłania sens prostych rzeczy: ciszy, obecności, przemijania, bycia nikim, odwagi bycia sobą i słodyczy zwyczajnego dnia. Ta książka łączy poetycką refleksję z przystępną psychologią i filozofią, która nie nadęła się od własnej mądrości. Jest w niej duchowość bez kadzideł i mgły, ironia bez złośliwości oraz czułość bez sentymentalnego lukru. Stefan patrzy na świat z dystansem i spokojem trochę jak Zaratustra, trochę jak terapeuta, a trochę po prostu jak "stary wyjadacz" zmęczony życiem, który wiele widział i niewiele musi już udowadniać. To książka dla tych, którzy chcą zatrzymać się choć na chwilę, złapać oddech, posłuchać mruczenia i usłyszeć w nim coś więcej niż dźwięk. Stefan nie daje recept. Stefan otwiera drzwi.
Książka przedstawia życie i osiągnięcia naukowe Witelona z Polski, wybitnego trzynastowiecznego polihistora; pierwszego polskiego filozofa, a także matematyka, fizyka – badacza natury, dyplomatę, astronoma, medyka i psychologa. Studiował on w Paryżu i Padwie. Jego najważniejsze dzieło pt. Perspektywa znacząco wpłynęło na życie intelektualne Europy. Autor publikacji, opierając się na własnych tłumaczeniach i analizach, koryguje powszechny błąd uznawania Witelona za neoplatonika i wyznawcę metafizyki światła. Wykazuje, że jego poglądy kształtowały się pod wpływem arystotelizmu, odnowionego w XIII wieku, i empiryzmu Rogera Bacona. Witelo był prekursorem estetyki nowożytnej opartej na obserwacji i doświadczeniu. To on odkrył i opisał zjawisko równoczesnego kontrastu barwnego (znane dzisiaj jako prawo Chevreula). Leonardo da Vinci przejął do swojego Traktatu o malarstwie zjawisko opisane w dziele Witelona bez podania źródła. Publikacja prostuje liczne błędy w przekładach Perspektywy (m.in. u Tatarkiewicza i Venturiego), które doprowadziły do fałszywej interpretacji myśli Witelona. Napisana przystępnym językiem książka jest cenna zarówno dla badaczy, jak i wszystkich zainteresowanych historią filozofii, estetyki, metodologii i historią Polski.Rozważania Jarosza, bogato ilustrowane źródłami i porównaniami z różnymi stanowiskami innych współczesnych mu autorów, podważają neoplatońskie ujęcie filozoficznego kontekstu optyki Witelona. Nie mnie rozstrzygać tę kontrowersję historyczno-interpretacyjną – argumenty Jarosza zasługują na uwagę jako umotywowana próba nowej wykładni poglądów Witelona.Z przedmowy Jana WoleńskiegoJAN JAROSZ ̶ historyk, filozof i historyk sztuki. Uzyskał trzy dyplomy Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończył studia doktoranckie z filozofii i historii. Opublikował kilkadziesiąt artykułów publicystycznych i naukowych, w tym rozprawę o Witelonie, pierwszym polskim filozofie z XIII wieku („Acta Mediaevalia” 1995, t. VIII). Autor eseju biograficznego o księżnej Dąbrówce, żonie Mieszka I, pt. Księżna Polski Dobrawka (ok. 945–977). Zajmuje się także historią najnowszą ̶ wydał w formie książkowej krytyczną ocenę podręcznika do historii Poznać przeszłość. Wiek XX. Jego kolejna publikacja (w druku) to: Naród, kultura i historia w personalizmie fenomenologicznym Karola Wojtyły – Jana Pawła II. Za działalność na rzecz niepodległości i pracę dla kraju odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Wolności i Solidarności.
Filozofia, czyli "umiłowanie mądrości", wyrasta z naszego zdumienia światem i potrzeby zadawania pytań:Skąd wiemy, że coś wiemy?Czy Bóg istnieje?Czym jest piękno?Jak powinniśmy żyć?Czym ja jestem?Autor prowadzi czytelnika przez te fundamentalne kwestie w sposób żywy, obrazowy i daleki od akademickiej sztampy. Posługując się błyskotliwymi, czasem przewrotnymi przykładami - od myśli stoików po Norma, "normalnego" człowieka z mózgiem w plecaku, pokazuje, że filozofia może być jednocześnie wymagająca intelektualnie i przyjemna w lekturze. Dotyka najważniejszych obszarów filozofii: od polityki i wolnej woli po logikę i sens życia, a towarzyszące tekstowi ramki pomagają uchwycić i uporządkować główne idee.To świetny punkt startu dla każdego, kto pragnie zacząć świadomie myśleć filozoficznie, nawet jeśli robi to po raz pierwszy.Peter Cave wykłada filozofię na Open University i New York University (w Londynie). Jest autorem siedmiu książek dotyczących filozofii, które czynią ją przystępną dla publiki, takich jak bestseller Czy roboty czują ból? 33 filozoficzne łamigłówki."Przenikliwe i informacyjne, książki z serii Przewodniki dla początkujących sprawiają, że skomplikowane pojęcia stają się proste."Christina Borg - The Sunday Times. "Klarowne i precyzyjnie przygotowane wprowadzenie. Przedstawione w zachęcający sposób i wspaniale zwięzłe."John Cottingham - Profesor emeritus filozofii, University of Reading. "Perfekcyjna. Chciałbym, żeby ta książka była moim wprowadzeniem do filozofii. Podnosi ona wszystkie istotne pytania filozoficzne w żywy, zachęcający, i przystępny sposób."William Irwin - Profesor filozofii, King's College w Pensylwanii, i redaktor naczelny serii The Blackwell Philosophy and Popular Culture. "Doskonała staranna, refleksyjna, jasna i zajmująca."Timothy Chappell - Profesor filozofii, Open University. "Przenikliwe i informacyjne, książki z serii Przewodniki dla początkujących sprawiają, że skomplikowane pojęcia stają się proste."Christina Borg - The Sunday TimesPoradniki z serii "Dla dociekliwych" to wnikliwe i pouczające, prowokujące do myślenia, a jednocześnie przystępne wprowadzenia do wielu tematów. Stanowią wciągający punkt wyjścia dla dociekliwych czytelników, a jednocześnie są wystarczająco obszerne, by stanowić wyzwanie dla tych, którzy wiedzą więcej. To fascynująca lektura dla każdego, kto jest ciekawy, jak funkcjonuje świat i jakie są najważniejsze idee i wyzwania naszych czasów.Opis
Do rąk czytelnika trafia II tom Pism wybranych Władysława Stróżewskiego. Tym razem skoncentrowany na dwóch zasadniczych fenomenach metafizycznych: istnieniu i negatywności. Unikalność prezentowanego tomu polega na tym, że zebrane teksty (powstałe na przestrzeni ponad 60 lat!) układają się w zwarty traktat metafizyczny, ugruntowany metodologicznie w głębokiej erudycji i znajomości źródeł, szczególnie neoplatońskich i średniowiecznych, ale także w głębokim przywiązaniu do dialektyki i fenomenologii. Publikowane w tomie materiały, niektóre - jak fragmenty napisanej pod kierunkiem Stefana Swieżawskiego pracy magisterskiej o Pseudo-Dionizym czy rozprawa habilitacyjna - pierwszy raz, pozwalają na to, by uchwycić nowatorski charakter projektu metafizycznego Stróżewskiego. Nazywam go w tekście wprowadzającym: apofatyczną metafizyką egzystencjalną, kładąc nacisk na to, że istnienie, będące granicą analizy bytu i główną jego konstytuantą, integralnie i nierozdzielnie powiązane jest z negacją. Apofatyka wprowadza rys negatywny, rozważania egzystencjalne zaś afirmują pozytywność, a zespolenie tych dwóch elementów wprowadza nową, niespotykaną we współczesnej myśli metafizycznej jakość w badaniach filozoficznych. Wyłaniający się z tego tomu Władysław Stróżewski to filozof systematyczny, metodologicznie zorientowany na uzasadnienie swoich tez, a nade wszystko odkrywczy, odważny i przełomowy, a to oznacza: otwierający perspektywy badawcze dla następnych pokoleń.Sebastian Kołodziejczyk
Książka ta jest kontynuacją badań autorki nad świadomością. Stosując metodę redukcji fenomenologicznej, autorka odsłania istotowe powiązania między fenomenologią a psychologią w dociekaniach nad świadomością. Przedstawione analizy koncepcji świadomości Edmunda Husserla, Edyty Stein, Romana Ingardena, Ludwiga Landgrebego, Eugena Finka i Anny Teresy Tymienieckiej pokazują, że istota świadomości jest różna od subiektywności.Zestawienie tych wniosków z analizą eksperymentalnych badań nad nieświadomymi procesami ukrytego umysłu w psychologii pozwala przyjąć istnienie w ludzkiej immanencji struktury autonomicznej wobec subiektywności, która warunkuje jej działania. Strukturę tę można określić jako absolutną świadomość, tj. globalne magnetyczne pole informacji oddziałujące na nasz układ nerwowy i pracę mózgu. Przedstawione teorie dotyczące funkcjonowania mózgu pokazują, że obecne w nim powiązania są nielogiczne, a jego asocjacje występują również poza nim - w globalnym polu informacji.W kontekście badań nad sztuczną inteligencją analizy te ujawniają zasadniczy deficyt współczesnych prób stworzenia świadomej sztucznej inteligencji, która zaczyna jawić się jako przeciwieństwo twórczej siły życiowej - świadomości.Z prezentowanych w książce rozważań wynika, że świadomość nie jest bytem, lecz relacją i kompromisem. Jest czystą możliwością, przejściem i horyzontem pozbawionym konkretnych obiektów, które mogą zostać zwerbalizowane dopiero przez poznający podmiot i jego głos. Odsłonięcie istoty świadomości za pomocą metody redukcji fenomenologicznej wymaga zatem opisania nowej teorii poznania.
Filozoficzne rozważania wokół zagadnień, jakie niesie ze sobą technologia XXI w.Książka podejmuje problemy, których nie można dzisiaj pominąć. Czyni to z perspektywy wyrazistej, zakorzenionej w klasycznej filozofii, a zarazem świadomej współczesnych wyzwań. Jej znaczenie polega nie tylko na omówieniu aktualnych problemów związanych ze sztuczną inteligencją i technologiami cyfrowymi, lecz także na przypomnieniu, że debata o przyszłości technologii jest zarazem debatą o człowieku, jego rozumności, wolności, odpowiedzialności i zdolności do poznania prawdy.Filozofia, od wieków zobowiązana do stawiania pytań, nie może się zwolnić od prób oceny współczesnej cywilizacji technicznej i skutków związanych z dynamicznym rozwojem technologii, nawet jeśli komuś się wydaje, że filozoficzne dywagacje są dalekie od technologicznych nowinek. Nic bardziej błędnego. Pytanie o naturę i następstwa tego, co potrafią maszyny, dotyczy nie tylko rezultatów ich operatywności, ale także kształtu życia społecznego i politycznego.Pytania, które należy sobie postawić, zastanawiając się nad sztuczną inteligencją wydają się proste, ale odpowiedź na nie wymaga poważnej, nie tylko technicznej, refleksji.Czym jest sztuczna inteligencja? Jaki rodzaj inteligencji realizują maszyny? Z jaką właściwością systemów informatycznych mamy do czynienia, kiedy widzimy, jak uczą się one zasobów całej naszej kultury i cywilizacji? Czy nadzieje naukowców i polityków pokładane w transhumanizmie mają jakąkolwiek wartość? Na czym polega istota tej rozwijającej się dziś gałęzi nauki?Jak zadbać o realne kształcenie dzieci i młodzieży w czasach, gdy programy są w stanie w kilka sekund napisać eseje, rozwiązać zadania domowe i komponować prace dyplomowe? Na jakich warunkach należy tworzyć szkolnictwo, programy nauczania, a ostatecznie intelektualnie dojrzałe społeczeństwo?Odważmy się więc na wysiłek zadawania pytań, stawiania trudnych zagadnień i często żmudnego, ale przez to wartościowego, poszukiwania odpowiedzi. Filozofia, której istotą zawsze były i są skomplikowane dylematy, jest na tych drogach najlepszą przewodniczką.
Pytanie wyjściowe, wobec którego staje czytelnik przystępujący do lektury książki, dotyczy zasadności nieoczywistego bynajmniej zestawienia tak odmiennych postaci, jakimi są Seneka oraz Amry. Na szczególną uwagę zasługują również zaprezentowane analizy dotyczące kwestii długotrwałego przygotowania do śmierci dobrowolnej. Autorka wskazuje mianowicie, że nie tylko sama decyzja o samobójstwie, ale też właśnie proces świadomego dojrzewania do niego ma, nieco paradoksalnie, wydźwięk godnościowy. Nie sposób odmówić temu, kto podejmuje pieczołowicie przygotowania do własnej śmierci, a zwłaszcza śmierci dobrowolnej, jakiegoś rodzaju poświadczenia jakości moralnej człowieczeństwa jako takiego. Poświadczenie to wiąże się bezpośrednio z manifestacją wolności jako konstytutywnej cechy człowieczeństwa. U Seneki znajduje to wyraz () między innymi w sytuacji, gdy filozof, podjąwszy już decydujący krok samobójczy, nie zawahał się dołożyć wszelkich "dodatkowych starań", by śmierć nastąpiła naprawdę. W przypadku Amry'ego z kolei za manifestację wolności jako konstytutywnej cechy człowieczeństwa można uznać zapewne jego słowa, że dobrowolna śmierć to akt, "wobec którego społeczeństwo musi zamilknąć".Fragment recenzji dr. hab. Jarosława Jakubowskiego
W książce autor pyta o człowieka w dobie dzisiejszego przyspieszenia cywilizacyjnego, globalizmu oraz dążeń transgresyjnych. Zagadnienia podejmuje w szerokim kontekście ideowym, filozoficznym i teologicznym od Platona przez myślicieli oraz mistyków doby renesansu, baroku po filozofów ostatnich dwu stuleci. Pytania stawia w kontekście takich fenomenów nowoczesności, jak "śmierć Boga", nihilizm, zanik tradycyjnych wartości moralnych i religijnych, odrzucenie klasycznego pojmowania osoby ludzkiej, posthumanizm i transhumanizm. Jako alternatywę przedstawia projekt apologetycznej relacji Boga oraz człowieka. Ukazuje, że w odbóstwionym świecie można wciąż odnaleźć ślady Transcendencji, nierzadko w rejonach uznanych za duchowo i aksjologicznie martwe.Jan Krasicki szuka człowieka i Boga tam, gdzie, jak się wydaje, następuje graniczne odczłowieczenie i odbóstwienie Boga. Tak jak Chrystus szedł do "chorych", grzeszników, a Dostojewski szukał Boga wśród "pijaniusieńkich" i dręczonych "przeklętymi problemami", tak autor Odwróconego Drzewa podąża w duchowe otchłanie współczesności. Antropologiczne rozważania zostają ugruntowane w kenotycznej chrystologii Krzyża i Grobu oraz zstąpienia Chrystusa do Otchłani dla człowieka i po człowieka.dr hab. Tomasz Drewniak, prof. PANS w NysieJan Krasicki - absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim, studia doktoranckie w zakresie filozofii ukończył na Uniwersytecie Warszawskim. Zajmuje się filozofią rosyjską, polską oraz niemiecką XIX-XXI wieku, głównie antropologią filozoficzną, filozofią religii i filozofią kultury. Autor dziesięciu książek i około dwustu artykułów publikowanych w kraju i za granicą. Występował z prezentacją swoich badań naukowych w wielu krajach Europy, głównie w Rosji oraz Niemczech. Dwukrotny laureat Indywidualnej Nagrody Ministra Edukacji Narodowej. Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Profesor zwyczajny w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Wrocławskiego.
"Odkrycie ducha" to do dziś "kultowe" dzieło europejskiej humanistyki, choć jego autor Bruno Snell (1896-1986), niemiecki filolog klasyczny, napisał je w połowie XX wieku. Snell spędził swoje akademickie życie w Hamburgu, a na początku lat pięćdziesiątych został tam rektorem Uniwersytetu. Był autorem zaledwie kilku książek, ale zainicjowana przez niego działalność jest nadal kontynuowana, a od 1989 roku przyznaje się dorocznie nagrodę jego imienia za wybitne osiągnięcia filologiczne. W Odkryciu ducha autor, uważając, że nasze europejskie myślenie "zrodziło się u Greków", konsekwentnie wywodzi poszczególne jego formy z najdawniejszej tradycji greckiej. Jak wynika z jego badań, tytułowy "duch" jest wytworem greckiej myśli. Przez "ducha" rozumie się tu uniwersum podstawowych pojęć definiujących stosunek człowieka do siebie i do świata. Szczególnie doniosłe było zdaniem Snella wprowadzenie myślenia w kategoriach samoświadomości. Frapująca rekonstrukcja "odkrywania" takiego ducha przez Greków, począwszy od epoki archaicznej, to główna atrakcja tej niezwykłej książki. Snell śledzi narodziny poszczególnych form europejskiej kultury, jak liryka osobista, etyka, świadomość historyczna, logika czy początki przyrodoznawstwa, analizując dzieła od Homera przez liryków po dramaturgię i wczesną filozofię. Odkrycie ducha samo jest odkrywcze: imponuje nie tylko erudycją, lecz także oryginalnością, subtelnością i świeżością spostrzeżeń.
"Myślę, że wielu ludzi osiągnęłoby mądrość, gdyby nie sądzili, że już ją osiągnęli". Seneka, "Myśli, O spokoju ducha"Wyjątkowa podróż przez ważne teksty filozoficzne (i nie tylko), które podejmują refleksję nad istotą ludzkiego istnienia, szczęściem, cierpieniem, śmiercią i nadzieją.Znajdziesz tu między innymi klasyczną filozofię. Nieortodoksyjną psychoanalizę. Naukowy naturalizm i racjonalizm, czyli przekonanie, że rozum to najważniejsze źródło wiedzy. Głęboką wiarę, że wszystko powstało z boskiego zamysłu i miłości, a życie i istnienie są z natury dobre. Gnostyckie poczucie uwięzienia w świecie, w którym człowiek zdany jest na pastwę ślepych i okrutnych żywiołów. Stoickie przekonanie, że winniśmy skupiać się na tym, na co mamy wpływ, a resztą nie zawracać sobie głowy. Odpowiednio - rozpacz, odwagę, egzystencjalny zakład i zaufanie w obliczu niewiadomego. Buddyjską pustkę i starochińskie tao. A także dobrą nowinę i fundamentalną nadzieję wniesione do kultury przez chrześcijaństwo.Wybrane z najciekawszych i najważniejszych oraz opatrzone wstępem przez Tomasza Stawiszyńskiego - eseistę, pisarza, filozofa, autora bestsellerowych książek."Szukając sensu" to najważniejsze teksty kultury sięgające m.in. po twórczość Jamesa Hillmana, Arthura Schopenhauera, Fryderyka Nietzschego, Alberta Camusa czy Blaise'a Pascala.
Monografia prezentuje autorskie podejście do filmu i jego teorii z perspektywy filozofii klasycznej i kartezjańskiej. Przedmiotem analiz jest wybrana filmografia Krzysztofa Zanussiego (ur. 1939) – ostatniego przedstawiciela Kina Moralnego Niepokoju i polihistora: reżysera filmowego i teatralnego, scenarzysty, filozofa, wykładowcy (profesora) akademickiego, poligloty i konesera klasycznej muzyki. Książka redefiniuje relacje między filmem i filozofią, podkreślając heurystyczną funkcję filozofii w stosunku do filmu oraz unaoczniający walor filmu względem abstrakcyjnego myślenia filozoficznego. Główna teza pracy głosi prymat idei i myślenia dyskursywnego względem obrazu w sztuce filmowej Zanussiego – studenta fenomenologa Romana Ingardena. Sztuka ta, nazywana tu „kinem idei” przeciwstawianym „kinu obrazu” (A. Wajda, B. Bertolucci, T. Malick), staje się polem odkrywania centralnej w filmografii polskiego reżysera kategorii, jaką jest metafizyka. Filmowy świat przedstawiony został jako przykład ukierunkowanego na obiektywnie pojęte wartości (prawda, dobro etc.) arystokratyzmu, nazywanego przez samego Zanussiego „wertykalizmem”. Postawa ta pozostaje w kontrze z poznawczym i moralnym relatywizmem, którego starożytną ikoną był Protagoras.
"Im więcej dronów unosi się w powietrzu, tym mniej są widoczne" - pisze Przemysław Wielgosz we wstępie do książki Grgoire'a Chamayou. W zachodnich społeczeństwach szybko przywykliśmy do tego, że w prowadzonych obecnie wojnach, konfliktach zbrojnych i tak zwanych operacjach specjalnych wykorzystuje się bezzałogowce wyposażone w śmiercionośne pociski. Słyszymy też o tym, jakoby drony były bronią bardziej humanitarną niż inne.Chamayou nie tylko burzy mit drona jako precyzyjnego urządzenia, które ma ograniczać liczbę ofiar cywilnych, ale przede wszystkim zaprasza do namysłu nad dalekosiężnymi konsekwencjami wojskowego zastosowania tej technologii. Jego zdaniem jesteśmy właśnie świadkami przewartościowania podstawowych kategorii etycznych, politycznych, prawnych i antropologicznych. Broń zdalnego zabijania zmienia reguły walki: eliminuje bezpośredni kontakt między stronami, a jednocześnie znosi odległość między nimi; starcie dwóch podmiotów przekształca w egzekucję, a wroga w ściganego. Podważa tym samym etos wojenny i związane z nim pojęcia męstwa, tchórzostwa, odpowiedzialności i sprawiedliwości. W rezultacie radykalnie przeobraża rozumienie tego, czym jest wojna, a czym pokój, czym jest zagrożenie, a czym bezpieczeństwo. I ostatecznie wpływa na nasze przekonania dotyczące tego, jak powinny się kształtować stosunki między państwem a obywatel/k/ami.Co jednak ciekawe, procesy te dokonują się niemal mimochodem, niezauważone przez media i opinię społeczną. Chamayou pokazuje, że aby mogły być niedostrzegalne i zyskać szeroką akceptację, musi im towarzyszyć proceder świadomego i konsekwentnego zastępowania etyki walki swoistą etyką zabijania. Odwołując się do bogatego materiału historycznego - dokumentów wojskowych, tekstów filozoficznych i debat - autor przygląda się więc krytycznie także mechanizmom wytwarzania nekroetyki.Trzynaście lat od francuskiego wydania Teoria drona nie tylko nie traci na aktualności, ale pod wieloma względami okazuje się wręcz prorocza. Klarowny i poparty rozległą wiedzą wywód Chamayou może działać jak sole trzeźwiące, zwłaszcza że przynosi coś więcej niż refleksję nad użyciem dronów. Każe zastanowić się nad rudymentami funkcjonowania naszych społeczeństw.
Jim Baggott (ur.1957) - angielski fizyk, chemik, kosmolog, filozof, popularyzator nauki. Niezależnie od tego, czy pisze o mechanice kwantowej, czy o strukturze czasoprzestrzeni, jego twórczość stanowi pasjonujący, oparty na twardych dowodach empirycznych Krótki Przewodnik po rzeczywistości, naszej rzeczywistości. Z przedmowy Autora: Gdzie jesteś w tej chwili?Może stoisz w księgarni, kartkując tę książkę. Może siedzisz w pociągu, albo w poczekalni na lotnisku, zabijając czas. Może siedzisz w łóżku, czytając te słowa, aby odsunąć od siebie mentalny zgiełk dnia przed jego końcem.Skąd wiesz, że coś z tego jest realne?Rzeczywistość naszego świata uważamy za rzecz całkowicie oczywistą. Dlaczego nie? Rzeczywistość zwykła istnieć zawsze, kiedy budzimy się rankiem. W ciągu dnia jest stale przewidywalna i wciąż jest z nami wieczorem, kiedy zapadamy w sen.Rzeczywistość posiada wymiar społeczny – żyjemy i pracujemy obok innych ludzi; zarabiamy, wydajemy pieniądze (na przykład w księgarniach). Żenimy się/wychodzimy za mąż. Głosujemy w wyborach.Rzeczywistość ma także wymiar fizyczny – żyjemy w świecie, w którym znajdują się obiekty materialne, takie jak książki, domy, samochody, pociągi, góry, rzeki i drzewa. Obiekty te są źródłem wrażeń, wzrokowych, smakowych, zapachowych, słuchowych i dotykowych. Podstawą tego wszystkiego wydaje się być długa lista maleńkich nieobserwowalnych obiektów, które jak mówią naukowcy, tworzą większe obiekty, które widzimy i z którymi oddziałujemy. Te maleńkie obiekty to molekuły, atomy, protony, neutrony, elektrony, fotony i wiele innych, a wszystkie one zaludniają scenę trójwymiarowej przestrzeni, tańcząc w rytm jednowymiarowego czasu.Niniejsza książka zgłębia rzeczywistość, na poziomach społecznym, percepcyjnym i fizycznym. Moim celem jest poprowadzić cię przez te poziomy, w poszukiwaniu czegoś, co możemy wskazać, czego możemy się trzymać i powiedzieć, że jest to rzeczywiste. Książka jest podzielona na trzy części i formułuje trzy podstawowe pytania: Czy pieniądze są rzeczywiste? Czy kolory są rzeczywiste? Czy fotony są rzeczywiste?Jak można się było spodziewać, odpowiedzi wcale nie są oczywiste i wiele z nich jest dość niepokojących. Na każdym etapie książka bada niektóre opinie, które wypowiedziało o rzeczywistości kilku spośród największych myślicieli, od filozofów starożytnej Grecji do współczesnych naukowców i teoretyków nauk społecznych, przy czym wszystkie one pozostają zdecydowanie w granicach powszechnego zrozumienia.Jest to w zasadzie książka filozoficzna. Zaczyna się od aspektów teorii społecznej i filozofii społeczeństwa, obejmuje klasyczną i współczesną filozofię i kończy się na tym, co zawsze lubiłem nazywać filozofią przyrody, a inni mogą nazywać fizyką. Jeśli nie masz żadnego przygotowania w dziedzinie nauk społecznych, filozofii albo nauki, nie martw się, bo tego nie potrzebujesz.Filozofia to absolutnie naturalna dziedzina działalności człowieka. Praktycznie każdego dnia zajmujemy się spekulacjami filozoficznymi dotyczącymi natury naszej rzeczywistości. Niewielkim trudem potrafimy analizować i interpretować te spekulacje w sposób, który pomaga nam po pierwsze poznać naturę problemów, które mogą istnieć wespół z naszymi zdroworozsądkowymi koncepcjami rzeczywistości, a po drugie zdać sobie sprawę, skąd mogłyby pochodzić pewne rozwiązania. Co najważniejsze, jeśli możemy uzyskać wystarczające zrozumienie problemów oraz ich możliwych rozwiązań, wówczas możemy sformułować własne opinie. Książka ta jest więc przeznaczona dla każdego, kto kiedykolwiek zastanawiał się, co jest rzeczywiste i skąd to wiemy.
Alan Watts (1915-73) - brytyjski filozof, kulturoznawca, religioznawca, pisarz, popularyzator kultury Wschodu na Zachodzie, autor kilkudziesięciu książek i setek pomniejszych artykułów i nagrań, w pewnym sensie także legenda kontrkultury. Przez całe życie badał granice ludzkiej świadomości, a jego unikalne podejście do buddyzmu – pozbawione dogmatów i instytucjonalnego gorsetu – uczyniło z niego duchowego przewodnika dla milionów sceptyków, poszukiwaczy i artystów. "Czy buddyzm jest religią?" to kwintesencja jego życiowej misji: obierania religii z fasad, by dotrzeć do czystego doświadczenia wolności.Filozofia, system wierzeń, a może forma starożytnej psychoterapii? Alan Watts, legendarny - jak sam siebie nazywał - „filozoficzny showman”, zdejmuje z buddyzmu szaty instytucjonalnych nakazów i rytuałów, by dotrzeć do jego czystej esencji. W książce "Czy buddyzm jest religią?" autor z właściwym sobie humorem i błyskotliwością przekonuje, że buddyzm to przede wszystkim praktyczna mapa drogowa dla zachodniego umysłu, która uczy, jak żyć bez lęku w niepewnym świecie. Idealna lektura zarówno dla sceptyków, jak i wieloletnich fanów twórczości Wattsa.
Sztuka szczęścia to efekt szeregu rozmów przeprowadzonych przez amerykańskiego psychiatrę Howarda C. Cutlera z Jego Świątobliwością Dalajlamą, zapis niezwykle interesującego dialogu ludzi dwóch różnych kręgów kulturowych. Duchowy przywódca Tybetu koncentruje się na podstawowym celu ludzkiego życia – osiągnięciu szczęścia. Dzieli się z czytelnikami rozważaniami na temat tego, w jaki sposób osiągnął wewnętrzną równowagę. Pokazuje nam, jak możemy walczyć z depresją, gniewem, zazdrością. Mówi o współczuciu i altruizmie, analizuje sytuacje uniwersalne, takie jak śmierć, miłość, małżeństwo, wszelkiego typu relacje międzyludzkie. Podaje przykłady technik i medytacji pomocnych w osiągnięciu pożądanego stanu umysłu i użytecznych nie tylko dla buddystów. W XXI wieku wciąż jesteśmy dalecy od odnalezienia w życiu trwałego szczęścia. Któż inny może wskazać nam drogę, jeśli nie uznany mistrz opierający się na bogatej, liczącej przeszło 2500 lat tradycji. XIV Dalajlama otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla. Jest autorem i współautorem wielu cenionych książek. Razem z Howardem C. Cutlerem, amerykańskim pisarzem i psychiatrą, napisali – oprócz bestsellerowej Sztuki szczęścia – także Sztukę szczęścia w pracy oraz Sztukę szczęścia w trudnych czasach (wszystkie wydane przez DW REBIS).
Opublikowany w 1951 roku Człowiek zbuntowany to słynny esej Alberta Camusa, traktujący o historycznych i metafizycznych źródłach buntu. Niniejsza edycja została przejrzana i poprawiona. Pisze Camus: Bunt ludzki w swoich formach wysokich i tragicznych jest może tylko ciągłym protestem przeciw śmierci, szaleńczym oskarżeniem losu, który określa powszechna kara śmierci. We wszystkich napotkanych przypadkach protest zawsze zwraca się ku temu, co w świecie jest dysonansem, zmąceniem, co zrywa ciągłość. Chodzi więc przede wszystkim o nieustające roszczenie jedności. Sprzeciw wobec śmierci, pragnienie trwania i jasności są motorami tych wszystkich szaleństw, wzniosłych albo dziecinnych. Czy byłoby to tylko tchórzliwe i egoistyczne odrzucenie zgody na własną śmierć? Nie, ponieważ wielu zbuntowanych zapłaciło, co trzeba było zapłacić, by móc znaleźć się na wysokości swoich wymagań. Zbuntowany nie domaga się życia, ale racji życia. Odrzuca logikę śmierci. Jeśli nic nie trwa, jeśli nie ma żadnych usprawiedliwień, śmierć pozbawiona jest sensu. Walczyć ze śmiercią znaczy więc żądać sensu życia, walczyć o regułę i jedność. Esej przełożyła Joanna Guze.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
