SŁODKIE KŁAMSTWA 24 godziny na dobę Kiedy kilka lat temu pierwszy raz przeczytałam książkę Słodkie kłamstwa, miałam wrażenie, jakby ktoś bardzo delikatnie, ale stanowczo nazwał to, co od dawna nosiłam w sercu, a czego sama nie umiałam wypowiedzieć. Czytając kolejne rozdziały, czułam się tak, jakbym przeglądała się w lustrze zobaczyłam swoje lęki, odkładane decyzje, rozczarowania Bogiem i te wszystkie tzw. jutra, za którymi chowałam brak odwagi. W trakcie tej lektury doświadczyłam Bożej miłości w bardzo osobisty sposób i zaczęłam modlić się, aby Bóg nauczył mnie patrzeć na siebie Jego oczami nie przez pryzmat kłamstw, ale prawdy, która daje wolność. Magdalena Halak, misjonarka świecka *** Chyba nikt z nas nie chce być okłamywany, a jednak wciąż tego doświadczamy. Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ z kłamstwem jest dokładnie tak, jak wskazuje tytuł tej książki na początku wydaje się słodkie. Potrafi subtelnie przeniknąć do naszego umysłu, języka i serca. Obiecuje łatwiejszą drogę, usprawiedliwia, uspokaja sumienie. Jednak jego finał jest zawsze ten sam pozostawia gorycz. Ta książka pomaga zdemaskować źródło wszelkiego kłamstwa i pokazuje drogę wyjścia: decyzję życia w Prawdzie. A Prawda nie jest ideą ani teorią jest Osobą. Jest nią Jezus Chrystus, Ten, który zwyciężył ojca kłamstwa i prowadzi człowieka ku wolności. Magdalena Plucner, Akademia Rozwoju Talentów *** W książce tej nie znajdziesz wzniosłych teologicznych tez, niewiele wnoszących w życie przeciętnego katolika, mającego mnóstwo pytań dotyczących wiary, na które nigdzie nie może znaleźć odpowiedzi. Ks. Rafał wraz z Marcinem w niezwykle prosty, ale bardzo dotykający sposób obalają kłamstwa złego ducha, które słyszymy każdego dnia. Dodatkowo odpowiadają na nurtujące pytania takie jak: Czemu na świecie jest tyle cierpienia? Czemu giną niewinne dzieci? Czy Bóg może mi coś powiedzieć? Szczerze polecamy! Joanna i Jakub Kopczyńscy
Najnowsza książka Stanisława Michalkiewicza, który omawia najważniejsze postacie, które wpłynęły na historię Polski i Świata. Bez cenzury, bez politycznej poprawności. Publikacja została przygotowana w formie dynamicznego wywiadu rzeki (to nie jest zbiór felietonów).
Arcyciekawa książka. Zafrapuje najpierw tytułem, a potem wciągnie w lekturę każdego. Bez względu na wiek, profesję i płeć. Dowie się on z niej między innymi o początkach, a następnie rozwoju metod wykrywania przestępstw i ich sprawców, o narodzinach, a później przeróżnych obliczach powieści kryminalnych, czyli tak zwanych kryminałów. Wątków i przedmiotów rozważań jest zresztą więcej. A łączy je jedno zbrodnia, o której Autorka pisze, że jest jak lustro, w którym odbija się człowiek. Prof. Stanisław Waltoś, prawnik Czy zbrodnia może przybrać formę opowieści? Czy fikcja potrafi głębiej niż protokół sądowy zajrzeć w ludzką duszę?To właśnie ta książka wyrusza w podróż przez literackie ślady zbrodni odkrywając, jak literatura od wieków zbrodnią się inspiruje i jak zbrodnia opowiada o świecie, odsłaniając ciemniejsze strony ludzkiej natury. Wojciech Majewski, dziennikarz
Zbiór osobistych, nielinearnych esejów o doświadczeniu chorowania psychicznego i zdrowienia. Autorka porusza tematy m.in. choroby afektywnej dwubiegunowej, CPTSD, neuroróżnorodności, terapii traumy, farmakologii, miłości, pop-duchowości i współczesnych narracji wokół zdrowia psychicznego. To książka łącząca autobiograficzną perspektywę z wiedzą psychologiczną i refleksją społeczną. Może być ważnym wsparciem dla osób chorujących, ich bliskich oraz specjalistów pracujących w obszarze zdrowia psychicznego.
Odważna. Konfrontująca. Wywyższająca Chrystusa. Władza, która rani pokazuje desperacką potrzebę Kościoła: zrozumienie, jakie formy może przybierać władza i jak reagować na jej nadużycia. Ta książka to jedna z najważniejszych lektur dla pastorów oraz wszystkich, którzy zajmują wpływowe pozycje. Diane Langberg przedstawia relację między władzą a nadużyciami oraz przyrównuje ziemską władzę do władzy sprawowanej w osobie i dziele Chrystusa. To fundament dla każdego lidera oraz każdej służby, jeśli chcą wiernie odzwierciedlać Ewangelię. Władza która rani jest lekturą obowiązkową dla przywódców duchowych oraz wszystkich chrześcijan, którzy pragną zachęcać się wzajemnie do prawości i korzystać z powierzonego im autorytetu w sposób niosący odkupienie.Rachel Denhollander, mówczyni, rzeczniczka ofiar przemocy, prawniczka, autorka książki What Is a Girl Worth
Cykl Ineditów Kazimierza Twardowskiego zawiera jego niepublikowane dotąd lub trudno dostępne prace, oparte w większości na rękopisach znajdującychsię w Archiwum Kazimierza Twardowskiego w Warszawie. O tym, czego z tomu ineditów Kazimierza Twardowskiego, zatytułowanego Logika. Część I, może się dowiedzieć czytelnik-niefachowiec, odpowiada sam autor: Jak [...] poznajemy, czy jakiś sąd jest prawdziwy czy też mylny? A dlaczego w pewnych wypadkach nie wiemy, czy dany sąd jest prawdziwy? Jakie warunki musi spełnić sąd lub przekonanie, byśmy je uważali za prawdziwe? Oto pytania, na które odpowiada logika. Natomiast fachowcowi, przyszłemu monografiście twórczości Twardowskiego, tom ten, wraz z wydawaną oddzielnie jego częścią II, ma dostarczyć brakujący element jego bogatej spuścizny logicznej, a tym samym ułatwić sporządzenie nieistniejącego dotąd kompletnego obrazu tej spuścizny.
Książkę Marii Szymańskiej można polecić każdemu, kto zastanawia się nad problemem konstruowania (się) tożsamości człowieka, zwłaszcza w czasach rozwoju nowoczesnych technologii i świata wirtualnego, które wystawiają nas na niebezpieczeństwo budowania niestałej i iluzorycznej tożsamości wyobrażeniowej. Do lektury książki szczególnie należałoby zachęcić rodziców nastolatków oraz tych, którzy przygotowują się do pełnienia roli nauczycieli i wychowawców młodych pokoleń. Tym bardziej warto ją przeczytać, że we współczesnym świecie świecie, który dotyka chaos wychowawczy człowiek przeżywa głęboki kryzys rozwoju i tożsamości, przez co nie potrafi odpowiedzieć na pytanie kim jest. Prof. dr hab. Sławomir Chrost Książka stanowi istotny wkład w badania nad autonomiczną tożsamością twórczą. Jej interdyscyplinarne podejście, łączące teorię z praktyką, oraz nowatorskie kategorie badawcze czynią ją cenną lekturą zarówno dla naukowców, jak i praktyków. Perspektywy personalistyczno-teocentryczna i pedagogiczna otwierają nowe horyzonty w rozumieniu procesów kształtowania tożsamości, a zastosowanie zasad hermeneutycznego koła gwarantuje metodologiczną rzetelność. Publikacja zasługuje na uwagę wszystkich zainteresowanych rozwojem osobowości i kreatywności w kontekście współczesnych wyzwań. Dr hab. Dominika Żukowska-Gardzińska, prof. UKSW
Gra biznesowa jest grą nieskończoną. Gracze mogą być znani i nieznani. Nowi mogą dołączyć w dowolnym momencie. Każdy gracz ma własną strategię i zasadniczo poza prawem nie ma stałych zasad. Nie ma określonego początku ani końca. Nie ma też zwycięzców ani przegranych. Gracze po prostu rezygnują, jeśli uznają to za stosowne. Skoro biznes jest grą nieskończoną, liderzy biznesu powinni przestać grać w grę skończoną. Zatem nie jest istotne, kto wygra, kto jest najlepszy. Ważniejsze jest budowanie silnej i zdrowej organizacji, która wytrzyma próbę czasu. W tej książce przywództwo jest pokazane w niespotykany sposób. Imperatyw wyciskania z ludzi imponującej efektywności zastąpiły fundamenty przywództwa z nieskończonym nastawieniem. Awans, nagroda czy wygrana walka budzą rozkoszny dreszczyk, ale nie należy na tym opierać swojej przyszłości. Jeśli jesteś przekonany do słusznej sprawy i postanawiasz pracować nad tą wizją przyszłości tydzień po tygodniu, miesiąc po miesiącu, rok po roku, oznacza to, że zwyciężasz. Nawet jeśli nie masz pojęcia, ile może to potrwać. Po prostu: samo dążenie nadaje znaczenie pracy i życiu. Dzięki tej książce przekonasz się, że nieskończone nastawienie lidera pozwala mu budować silniejsze, bardziej innowacyjne i inspirujące organizacje. Przyszłość świata leży w rękach takich przywódców. Książka wyjaśnia pięć podstawowych zasad nieskończonego lidera: postęp powinien być słuszny należy budować zaufanie w zespole godny rywal zasługuje na uwagę należy postawić na elastyczność odwaga przewodzenia musi być okazana
Rzeczy, które uprawiam to zbiór esejów o ciele, skórze, głosie, czasie i podmiotowości, prowadzonych z perspektywy filozofii feministycznej, psychoanalizy i teorii dekolonialnej. Adrianna Zabrzewska pisze o tym, co powierzchowne, kruche i niewygodne i pokazuje, że właśnie tam rozgrywa się to, co najważniejsze. Autorka splata teorię z doświadczeniem, gniew z uważnością, myślenie z czuciem. Pyta o rasizm, opresyjne binaryzmy, ale także o troskę, relacyjność i możliwość zmiany. To książka dla tych, którzy chcą czytać filozofię inaczej: nie po to, by porządkować świat, lecz by nauczyć się żyć w jego pęknięciach.
Chcąc naprawdę poznać kim są żydzi, trzeba uważnie przeczytać księgę, która jest odbiciem duszy żydowskiej, według której każdy żyd myśli, działa i nienawidzi Jest to Talmud, księga przewrotności i kłamstwa, .który, jako całość, jako kodeks życia i kodeks prawa jest jedynym w swojej potworności i niedorzeczności. 1) Księga pełna najgłupszych zabobonów, przepojona na wskroś taką nienawiścią, jakiej my, chrześcijanie i aryjczycy, nawet zrozumieć nie możemy. Talmud ujmuje życie duchowe i doczesne żyda w klamry drobiazgowych przepisów. Każdy krok Żyda jest w tej przedziwnie potwornej książce odmierzony. Od najmłodszych lat .
Rzecz o tym, jak zachodnie rządy i elity przyczyniły się do zniszczenia Gazy oraz uciszenia głosów upominających się o prawa Palestyńczyków. Didier Fassin, opierając się na szerokim zestawie międzynarodowych źródeł, przedstawia zapis pierwszych sześciu miesięcy wojny prowadzonej przez armię izraelską po atakach z 7 października 2023 roku. Autor pokazuje, jak większość zachodnich rządów nie tylko przyzwoliła na zniszczenie Gazy jej domów, szpitali, szkół, infrastruktury i społeczności cywilnej ale często także aktywnie się do tego przyczyniła. By usprawiedliwić swoje stanowisko i krytyczne głosy, autor przyjął oficjalną wersję wydarzeń opartą na izraelskiej narracji. Główne media w dużej mierze ją powieliły, pomijając perspektywę i doświadczenia Palestyńczyków. Głosy sprzeciwu zaczęto tłumić, narzucając kontrolę nad językiem i myśleniem. Cenzura i autocenzura stały się codziennością, a wezwanie do zawieszenia broni czy przypomnienie o prawie humanitarnym wystarczało, by spotkać się z zarzutem antysemityzmu. Fassin przygląda się kwestii tego, w jak dramatycznie nierówny sposób traktowana jest przez media wartość życia po obu stronach konfliktu oraz złożonym uwarunkowaniom geopolitycznym, ekonomicznym i ideologicznym, które takie podejście podtrzymują. W jego ujęciu ta zbiorowa moralna kapitulacja Zachodu, polegająca na odrzuceniu zasad, które są uznawane za fundamenty cywilizacji, pozostawi trwały ślad w historii ludzkości. Polskie wydanie posłowiem opatrzył Przemysław Wielgosz.
Krzysztof Daukszewicz od ponad dwudziestu lat zapisuje swoje spotkania ze smakoszami win regionalnych, które nigdy nie zdążą poleżakować. Koneserzy soczyście i bezpardonowo punktują naszą polską rzeczywistość. Czyż spostrzeżenia ludzi, którzy nigdy nie trzeźwieją, nie obnażają czasem w bezlitosny sposób także naszych wad i przyzwyczajeń, do których nawet przed sobą nie chcemy się przyznać? Drogi czytelniku, po ukazaniu się książki „Meneliki nowe, czyli wina Tuska i logika białoruska” na spotkaniach z czytelnikami proszono mnie o wznowienie wcześniejszych menelików. Tak też i czynię; starsze meneliki uzupełniają najnowsze, a także opowieści o murkowcach i epitafia, których sporo przybyło. Przyjemnego czytania. Krzysztof Daukszewicz Lekarz do pacjenta mocno sponiewieranego przez alkohol i życie: – Za dużo pan pije, a za mało je. – Cóż zrobić, na wszystko nie wystarcza. Czas płynie tak szybko, że ledwie człowiek wytrzeźwieje po Sylwestrze, już trzeba ubierać choinkę. Tu na Wawelu spoczywa Jarosław Kaczyński. Wspólnie z demokracją rozstał się z nami. Leży też z ochroniarzami. Wawel – obojętnie, czy upał czy też siarczyste mrozy – otoczony jest przez radiowozy. A tak naprawdę, nim wieści rozejść się zdążą, nie jest pochowany na Wawelu, tylko się schował pod Łomżą. Krzysztof Daukszewicz (ur. 1947) – satyryk, felietonista, poeta, piosenkarz, gitarzysta i kompozytor. Działalność estradową rozpoczął w Szczytnie. Po przeprowadzeniu się do Warszawy bardzo szybko zdobył popularność. Z Januszem Gajosem współtworzył kabaret Hotel Nitz, od 1986 do 1990 roku występował w kabarecie Pod Egidą. Przez wiele lat realizował swoje programy satyryczne w telewizji. Od 2005 roku stały gość programu publicystyczno-satyrycznego „Szkło kontaktowe” w TVN24.
Fotografie. Powieść rzeka z dopływami to pierwsze wydanie gromadzące 206 opowieści, które Janusz Anderman w latach 1998–2010 co miesiąc publikował na łamach „Gazety Wyborczej”. Autor uchyla przed czytelniczkami i czytelnikami zasłony prywatności, aby ukazać panoramę społeczeństwa okresu PRL-u. Nie stroni przy tym od humoru i ironii, ale też od tragizmu czy wzruszeń. Przywoływane anegdoty stanowią pretekst do poruszenia problemów nękających społeczeństwo PRL-u, takich jak alkoholizm, emigracja, alienacja, opresja polityczna czy propaganda. Zebranie wszystkich tych tekstów w jednym tomie pozwala zaobserwować zmieniającą się na przestrzeni lat diagnozę środowiska, w którym obracał się autor. Anderman obnaża zakulisowe życie ówczesnego towarzystwa literackiego – bez cenzury, bez eufemizmów i uogólnień. Dzięki temu książka stanowi swoisty manifest pamięci. Tak jak album ze zdjęciami uwiecznia to, co ulotne i kruche. Nie bez powodu Susan Sontag pisała: „Zbierać fotografie to zbierać świat”.
Książka jest krótkim opisem kilku wybranych aspektów zapowiadanego w tytule zjawiska. Większość analiz podejmowana jest w nurcie religijnym. Nie zmienia to faktu jej ważnego udziału w debacie naukowej i nie umniejsza wartości poznawczej zapisanych, zebranych refleksji. Stanowi jednocześnie ważny głos w toczącej się debacie związanej ze zwiększeniem dzietności w Polsce, ochroną i wsparciem macierzyństwa. [] Zainteresowani nią powinni być zwłaszcza studenci kierunków pedagogicznych, szerzej nauk społecznych. Wskazane przez autorki cele zostały osiągnięte, a sformułowane refleksje są warte upublicznienia i porównywania w dalszych poszukiwaniach naukowych. Dr hab. Grażyna Gajewska, prof. UZ Publikacja przedmiotem analiz czyni problematykę macierzyństwa rozumianego jako znaczące doświadczenie kobiety, a także jako praktyka społeczna ulegająca nieustannym przeobrażeniom, przez co staje się zagadnieniem, wobec którego podejmowana dyskusja zawsze powinna być aktualna i polifoniczna. Niewątpliwym atutem przedstawianej pracy jest sam temat jako zagadnienie o istotnym niezwykle znaczeniu społecznym i wychowawczym. [] Książka jest adresowana do szerokiego grona odbiorców, w tym również kobiet i mężczyzn podejmujących role rodzicielskie. Należy podkreślić, iż macierzyństwo poddano analizom w kontekście historycznym, społeczno-politycznym, jak również ekonomicznym. Zaś sama monografia została oparta na współczesnej literaturze z zakresu pedagogiki rodziny, pedagogiki chrześcijańskiej, pedagogiki społecznej, pedagogiki opiekuńczej, pedagogiki specjalnej, psychologii, socjologii i in., co niewątpliwie stanowi jej atut. Dr hab. Marzena Ruszkowska, prof. AP
Autorzy [przedstawianych w książce badań] podejmują zagadnienie skutków wykorzystania seksualnego doznanego w Kościele. Owe skutki sytuują w obszarze zmian w zakresie duchowości i religijności osób poszkodowanych. Autorzy jako badacze chcą zrozumieć doświadczenie osób wykorzystanych w Kościele katolickim z perspektywy jego skutków dla ich duchowości, religijności, wiary, jak również ich cierpienia duchowego. [] Na uwagę zasługuje bardzo rzetelne raportowanie procesu badawczego, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony badanych przed narażaniem na retraumatyzację, dokładny opis pozycjonowania się badaczy jako naukowców, terapeutów, ludzi Kościoła oraz osób zaangażowanych w badane zjawisko. [] Książka stanowi ważny wkład w istotny społecznie i religijnie temat wykorzystywania w Kościele katolickim w Polsce. Metodologia użyta w pracy jest spójna z przyjętymi założeniami teoretycznymi i wypracowanymi wnioskami badawczymi. Z tego względu praca jest w pełni naukowa i zgodna z najnowszymi wytycznymi stawianymi pracom badawczym. Dr hab. Bernadetta Janusz Przedstawiona do recenzji książka autorstwa Jacka Prusaka SJ oraz Anny Schab-Przybycień to materiał, który zasługuje na uwagę oraz uznanie. [] Odnosząc się do problematyki wykorzystania seksualnego osób małoletnich przez niektórych duchownych, autorzy zdecydowali się oddać głos osobom skrzywdzonym. W czasach dzisiejszych jest to niezwykle ważne. Autorzy publikacji słusznie zwracają uwagę na liczne analizy, m.in. Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego (ISKK). Jednocześnie, jak dotąd, brakowało pogłębionych badań jakościowych, które ukazałyby nie tylko perspektywę skrzywdzonych, ale jednocześnie realne skutki i konsekwencje doznanej przemocy ze strony niektórych duchownych. Dr hab. Błażej Kmieciak, prof. APS
Książka stanowi pogłębione studium myśli Jean-Luca Mariona, koncentrując się na kluczowej dla jego fenomenologii idei donacji. Autor prowadzi czytelnika przez meandry redukcji i jej zwrotu, ukazując napięcie pomiędzy skończonością a nieskończonością, między koniecznością metodycznego odsłaniania fenomenu a nieuchronnym wymykaniem się tego, co dane w swej nadmiarowości. W centrum pojawiają się donacja, która odsłania się jako miłość i Objawienie, która zarazem wymaga redukcji i ją przekracza, czyniąc z filozofii nie metodę, lecz drogę. W świetle tej perspektywy fenomenologia Mariona jawi się jako fenomenologia paradoksów, stale przekraczająca własne granice i poszerzająca horyzont rozumu w stronę innej logiki logiki miłości. Dr Urszula Idziak-Smoczyńska Szczepan Urbaniak wyraźnie zmierza do ukazania myśli Jean-Luca Mariona przez pryzmat jednej nici przewodniej kategorii nadmiaru traktowanego zarówno jako kluczowe pojęcie filozoficzne, jak i hermeneutyczna metoda lektury całego dorobku francuskiego fenomenologa. [] Autorowi udało się spójnie przedstawić filozofię Mariona przez pryzmat kategorii nadmiaru. Nadmiar pełni w tej książce funkcję potrójną: hermeneutycznego klucza do dziejów metafizyki (od Kartezjusza po Heideggera), zasady konstytutywnej dla fenomenologii donacji i fenomenu przesyconego, a także osi integrującej myślenie miłości i Objawienia. Urbaniak wydobywa specyfikę filozofii Mariona jako nieustannego ruchu przekraczania granic metafizyki, fenomenologii i teologii w imię darowania się fenomenu, które zawsze okazuje się nadmierne.
Autor wykazuje dużą erudycję i umiejętność syntetyzowania złożonych teorii. Jego krytyka neomarksizmu nie jest powierzchowna opiera się na analizie źródeł, mechanizmów działania i konsekwencji społecznych. Jednocześnie autor nie ukrywa własnego stanowiska, co czyni książkę wyrazistą i ideowo spójną. Publikacja ma duży potencjał wydawniczy może zainteresować zarówno środowiska akademickie (filozofia, socjologia, politologia, teologia), jak i szersze grono czytelników zainteresowanych współczesnymi przemianami kulturowymi. Książka wpisuje się w aktualne debaty o kryzysie demokracji liberalnej, roli edukacji, wpływie ideologii na język i religię. Jej wartość polega nie tylko na krytyce neomarksizmu, ale także na próbie zrozumienia jego atrakcyjności, skuteczności metod i wpływu na świadomość społeczną. Autor nie poprzestaje na diagnozie wskazuje również na potrzebę wypracowania nowego języka debaty publicznej, wolnego od uproszczeń i ideologicznych schematów. Monografia ks. dra hab. Andrzeja Sarnackiego SJ to ważny głos w debacie o współczesnej kulturze, ideologii i religii. Jest to głos odważny, dobrze uargumentowany i intelektualnie prowokujący. Dr hab. Monika Banaś, prof. UJ Praca Andrzeja Sarnackiego to jedna z niewielu prac w języku polskim, która wprost odwołuje się już w tytule do neomarksizmu, zachowuje przy tym neutralny emocjonalnie, choć krytyczny ton wywodu, co w przypadku analizy zjawiska tak szkodliwego, wcale nie jest łatwe. [] Uważam, że publikacja właśnie tak napisana i przeznaczona dla zdezorientowanych intelektualistów chrześcijańskich jest bardzo potrzebna. Dr hab. Ryszard Stocki, prof. UPJPII
Niniejsza monografia jest nie tylko pamiątką jubileuszu, lecz także zaproszeniem do dalszej refleksji nad przesłaniem, które dr Adam Żak, jezuita, swoim życiem i działalnością przekazywał i wciąż przekazuje: że wierność prawdzie domaga się odwagi działania, a troska o drugiego człowieka jest najgłębszym wymiarem miłości Boga. W działalności Jubilata wybija się stała gotowość do dialogu w przestrzeni akademickiej, publicznej i eklezjalnej. Jego zaangażowanie w budowanie mostów między nauką a wiarą, między Kościołem a społeczeństwem, między różnymi środowiskami światopoglądowymi i kulturowymi, wypływa z przekonania, że dialog jest formą troski: troski o wspólnotę, o drugiego człowieka, o prawdę, która nigdy nie jest własnością jednej tylko strony. W tym sensie działalność Adama Żaka stanowi realizację klasycznego ideału filozofa w służbie dobra wspólnego człowieka, który myśli, aby odpowiedzialnie lepiej służyć. Autorzy tej zbiorowej monografii współpracownicy, uczniowie i przyjaciele Jubilata w swoich tekstach podejmują tematy, które są bliskie jego refleksji, m.in. relację między wiarą a rozumem, między wolnością a odpowiedzialnością, między troską a sprawiedliwością. Wszystkie te wątki oscylują wokół idei, która stanowi oś życia i pracy Adama Żaka idei troski i odpowiedzialności jako dwóch nierozdzielnych wymiarów ludzkiego istnienia.
Na mięso armatnie. Taki los szykują Polakom? (Dariusz Rozwadowski i Włodzimierz Skalik)
To nie książka o wojnie. To książka o decyzjach, które prowadzą do wojny – i o tych, którzy ponoszą ich realne konsekwencje. Dariusz Rozwadowski analizuje mechanizmy polityczne i geopolityczne, które sprawiają, że cudze konflikty stają się naszym problemem. Stawia pytania o interesy, presję międzynarodową oraz odpowiedzialność elit. Publikację dopełniają komentarze posła Włodzimierza Skalika, odnoszące się do kluczowych tez i aktualnego kontekstu politycznego w Polsce.
To opowieść o brutalnych mechanizmach wciągania państw w spirale napięć i o cenie, jaką płacą zwykli obywatele. Jeśli chcesz zrozumieć, jak zapadają decyzje o sprawach życia i śmierci – ta lektura jest dla Ciebie.
To może być w perspektywie świadomych Polaków najważniejsza rozmowa od 1939 roku.
Drugi zbiór esejów i komentarzy do ważnych wydarzeń religijnych, społecznych i politycznych oraz współczesnych zjawisk i procesów cywilizacyjnych, kulturowych i obyczajowych, które rozpalały opinię publiczną w ciągu ostatnich lat. Znany publicysta nie waha się zadawać trudnych pytań ani udzielać na nie jasnych odpowiedzi.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
