Zbiór szkiców literackich oraz innych drobiazgów Autorek i Autorów różnych dziedzin humanistycznych, ale przede wszystkich związanych z kulturą, filozofią i literaturą.Znajdziemy tu teksty wybitnych filozofów i filozofek, takich osobowości jak prof. Tadeusz Sławek, prof. Bogdan Banasiak czy prof. Piotr Bartula, a także litewskiej badaczki sztuki dr Basi Nikiforowej, charyzmatycznego badacza dr Macieja Wodzińskiego lub uznanego etyka i duchownego ks. prof. Alfreda Wierzbickiego.
Lwie Serce"Lwie Serce" jest ostatnią - po "Hałastrze" i "Tatusiu" - częścią bestsellerowej trylogii Moniki Helfer. Tym razem austriacka pisarka tworzy przejmującą elegię dla brata, którego życie i śmierć naznaczyły całą rodzinę. Richard - zecer, fantasta i niepoprawny dziwak - żyje tak, jak chce: w towarzystwie wiernego psa Szamasza, dziewczynki Putzi, wołającej na niego "tato", trzech niezwykłych kobiet i własnych konfabulacji. Jest postacią jedyną w swoim rodzaju: zachwycającą, nieprzeniknioną, barwną, a zarazem niezwykle kruchą. I to właśnie on stoi w centrum najbardziej intymnej i mrocznej części rodzinnej historii.Helfer po raz kolejny zachwyca pięknem subtelnej i rytmicznej prozy, w której spotykają się czułość, ironia i melancholia. Pisząc o ekscentrykach, nie próbuje ich wyjaśniać - pozwala, by ich tajemnica nas przyciągała i prowokowała do zadawania pytań. "Lwie Serce" to opowieść o miłości i trudnej sztuce utraty, której uczymy się całe życie.
Książka nagrodzona National Book Award 2025 w kategorii literatury faktu. 25 października 2023 roku, po zaledwie trzech tygodniach bombardowania Gazy, Omar El Akkad opublikował na Twitterze wpis: Któregoś dnia, gdy będzie już bezpiecznie, gdy nazywanie rzeczy po imieniu nie będzie miało przykrych konsekwencji, kiedy będzie już za późno, by kogokolwiek pociągnąć do odpowiedzialności, okaże się, że wszyscy od zawsze byli przeciwko. Ten tweet został wyświetlony przez użytkowników 10 milionów razy.W wieku 16 lat El Akkad wyemigrował z rodziną do Kanady, żywiąc wiarę, że Zachód obiecuje prawdziwą wolność. Myślał, że to miejsce sprawiedliwości dla wszystkich. Jednak w ciągu ostatnich dwudziestu lat, relacjonując wojnę z terroryzmem, zmiany klimatyczne, protesty Black Lives Matter i wiele innych doniosłych wydarzeń, a przede wszystkim obserwując niepowstrzymaną rzeź w Gazie, El Akkad doszedł do wniosku, że wiele z tego, co Zachód obiecuje, jest kłamstwem, że zawsze będą istniały całe rzesze tych, których Zachód nie widzi i nie traktuje jak ludzi, że Arabowie, muzułmanie, imigranci i różne inne grupy nigdy nie zaznają zachodnich wolności i przywileju. Któregoś dnia okaże się, że wszyscy od zawsze byli przeciwko to zapis tego bolesnego dojścia do prawdy, zapis moralnych zmagań z tym, co znaczy gdy jest się obywatelem USA i zarazem ojcem próbować odnaleźć poczucie sensu i nadziei w czasie rzezi, to wreszcie książka-oskarżenie i pisany z bólem serca list o rozstaniu z Zachodem.
Książka burzy szkolne schematy i pokazuje dzieje Polski jako część wielkich, powtarzalnych cykli rozwoju i upadku cywilizacji. Oto historia, jakiej nie znasz. Polska, jakiej się nie spodziewasz! Autor książki zabiera Czytelnika w niezwykłą podróż przez 10 zapomnianych cywilizacji, które kolejno powstawały, rozkwitały i upadały na ziemiach dzisiejszej Polski. Korzystając z psychohistorii modelu wywiedzionego z ekologii, termodynamiki i teorii gier pokazuje dzieje nie jako zbiór dat i władców, lecz jako procesy społeczne rządzące się uniwersalnymi prawami. To książka, która: podważa szkolny obraz historii i sztuczny podział na historię i prehistorię,tłumaczy, dlaczego cywilizacje muszą przechodzić przez złote wieki i noce upadku,pokazuje Polskę jako część większych, zsynchronizowanych cykli dziejowych,udowadnia, że mity i legendy są echem realnych wydarzeń,przedstawia historię w wersji narracyjnej bez równań, ale bez uproszczeń. To nie jest kolejna książka o królach i bitwach. To opowieść o mechanice dziejów, o roli elit i ludu, o granicach wzrostu i nieuchronności kryzysów. O tym, dlaczego cywilizacje rolnicze nie mogą trwać w jednym stanie i dlaczego dopiero rewolucja przemysłowa wyrwała ludzkość z pułapki maltuzjańskiej. Jeśli chcesz zrozumieć: skąd naprawdę się wzięła Polska,dlaczego jej historia wygląda inaczej, niż sądzisz,i jakie prawa rządzą przeszłością oraz przyszłością cywilizacji, ta książka jest dla Ciebie!
To pierwszy tak obszerny wybór publicystyki ze środowiska wileńskich Żagarów. Obejmuje niemal całą dekadę 19301940, w której byli aktywni jako formacja. Zainteresowania młodego Czesława Miłosza, Jerzego Zagórskiego, Henryka Dembińskiego i innych wychodziły daleko poza sprawy literackie - w politykę, historię, życie społeczne i obyczajowe dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz współczesnej im Rzeczypospolitej. Dyskutowano modne idee Zachodu i kresowy prowincjonalizm, recenzowano literackie nowości i krytykowano fałszywe kanony, polemizowano z kapitalizmem i forsowano syndykalizm rewolucyjny, zwalczano ksenofobię i antysemityzm, by w jego miejsce proponować wielokulturowość i socjalizm. A wszystko to w przeczuciu nieubłaganie nadchodzącej katastrofy. Te dawne spory, sprzed niemal stu lat, uderzają swoją aktualnością. Znowu w obliczu wojennych zagrożeń analizujemy swoją pozycję w Europie, kłócimy się o polskość, snujemy mrzonki o wielkości i korygujemy ducha naszej wspólnoty. Niektórych odpowiedzi nie musimy wymyślać na nowo - już dawno temu udzielili nam ich młodzi żagaryści.
Do rąk czytelnika trafia zbiór publicystyki, inspirowanej nieodżałowanym pismem Stańczyk oraz myślą Tomasza Gabisia. Zebrane tu artykuły są świadectwem dużej rozpiętości zainteresowań badawczych Redaktora i Jego kręgu. Obok osobistych świadectw współpracy z Tomaszem Gabisiem albo po prostu wpływu Stańczyka na rozwój intelektualny, są tu teksty poświęcone najważniejszym zagadnieniom obecnym w Jego publicystyce, a więc Niemcom (istotnym nie tylko ze względu na studia akademickie) oraz Europie, której poświęcił znaczną część swojej publicystyki. W tomie znalazły się artykuły z zakresu historii idei, politologii oraz studiów polonistycznych, są nawet humoreski. Zebrane razem stanowią swoisty hołd oddany Redaktorowi, ale także dowód intensywnego wpływu Jego publicystyki na przyjaciół oraz na uczniów. Tomasz Gabiś (ur. 1955) - publicysta postkonserwatywny i tłumacz, promotor idei Imperium Europaum, sam określający się jako manarchista (monarchista+anarchista). W latach 80. XX w. działał w opozycji antykomunistycznej. W 1985 r. aresztowany i skazany za wydawanie oraz rozpowszechnianie czasopism na 1,5 roku więzienia (w zawieszeniu na 3 lata). Był jednym ze współzałożycieli w 1986 r. pisma Stańczyk, w latach 1990-2004 pozostając jego redaktorem naczelnym. Jest autorem książki Gry imperialne (2008), która została nominowana do Nagrody im. Józefa Mackiewicza, a także broszur Podatki (1995) i Ernst Jnger publicista (2006, wydana w jęz. czeskim), oraz dziesiątek artykułów w prasie krajowej i zagranicznej. Obecnie publikuje m.in. w dwumiesięczniku Arcana. Był raz pewien redaktor w Breslau, Który pisał i prawie nie spał. Ludzie czytać to chcieli, Wcale dosyć nie mieli! Tomasz Gabiś redaktor się zwał.
Autor, z wykształcenie dr architekt, z zamiłowania historyk filozofii, przedstawia opowieść wielowarstwową, pełną zagadek i mrocznych tajemnic, osadzoną w wyimaginowanym niemieckim księstewku. Warstwę zewnętrzną tworzy diaboliczna intryga, ujęta z różnych perspektyw przez trzech pamiętnikarzy. Stopniowo odsłania się gra pełna mylnych tropów i zakłamań, przypominając skomplikowaną partię szachów. Pod nurtem sensacyjnej fabuły kryją się wątki filozoficzne, w tym wizje świata: Platona, Buddy, Chrystusa i Lucyfera. W najgłębszej, parabolicznej warstwie utworu, wybrzmiewa pytanie o przyczyny najtragiczniejszego w dziejach świata upadku, jakim jest rozgrywająca się na naszych oczach agonia cywilizacji antyczno-chrześcijańskiej. Czy proces ten jest wynikiem praw historii, przypadku bądź błędu ewolucyjnego? Czy raczej planu realizowanego w intencji czystego zła, w celu kultowym, ezoterycznym, niewytłumaczalnym w porządku doczesności?
Czy sprowadzanie dzieci na dzisiejszy świat ma jakikolwiek sens? Aktywistka Eva Lohaus uważa, że prokreacja w dobie katastrofy klimatycznej jest nieodpowiedzialna. Podczas gdy sama mierzy się ze społecznym ostracyzmem i osobistymi konsekwencjami odsłonięcia w mediach społecznościowych jej radykalnej wizji, siostry Sina i Mona przeglądają się nawzajem we własnych, zgoła odmiennych wyborach życiowych. Z daleka sobie zazdroszczą, z bliska manifestują wobec siebie poczucie wyższości.Z zaciekawieniem przysłuchujemy się argumentom trzech kobiet za i przeciw macierzyństwu, aż na scenie pojawia się czwarta - sąsiadka Mony, której doświadczenie podważa wszystko, co do tej pory kobiety powiedziały na temat rodzicielstwa.Precyzyjna, oszczędna proza Vereny Kessler rysuje przejmujące portrety współczesnych mieszkanek zachodniego świata, z których każda udziela innej odpowiedzi na pytanie, czy warto zostać matką.
"Groch z powidłem" to książka, która nie porządkuje chaosu - ona go odsłania. Jest próbą literackiego zapisu przeżyć osoby chorej psychicznie, która mimo diagnozy pragnie odnaleźć swoje miejsce w świecie. Autorka świadomie rezygnuje z jednej, spójnej narracji. Zamiast niej pojawia się wielogłos: mieszają się style, gatunki i formy, tak jak mieszają się myśli, emocje i stany osoby zagubionej, próbującej nazwać samą siebie. Ten pozorny nieład nie jest błędem - jest kluczem. Oddaje wewnętrzny bałagan, niepewność, fragmentaryczność prawdy o sobie, którą można ujawnić tylko trochę, bo cała byłaby zbyt trudna, zbyt ciężka, może zbyt prawdziwa. To zapis intymny, momentami nieporadny, ale właśnie dlatego autentyczny. "Groch z powidłem" pokazuje, że choroba psychiczna nie odbiera głosu, wrażliwości ani ambicji. To książka o próbie zrozumienia siebie, o prawie do mówienia własnym językiem i o tym, że nawet w chaosie można odnaleźć sens, coś zbudować i bardzo dużo w życiu osiągnąć.
Luźny kontaktWolf Haas, autor popularnej serii detektywistycznej, tym razem proponuje czytelnikom wyrafinowaną, lecz przystępną zabawę literacką: w lekkiej formie kryminału zawiera filozoficzną refleksję o naturze lektury, a także metaforyczną przypowieść o tym, jak poluzowują się nasze kontakty - z innymi, ze światem, z własnym ja.Oto Franz Escher (nazwisko znaczące), trzydziestoletni mówca pogrzebowy, czeka w swoim wiedeńskim mieszkaniu na elektryka, który ma naprawić tytułowy luźny kontakt. Dla zabicia czasu układa puzzle i zagłębia się w powieść o skruszonym mafiosie Eliu Russo. Ów bohater dostaje od współwięźnia książkę, której bohaterem jest niejaki Franz Escher, czekający w swoim mieszkaniu na elektryka i czytający powieść o Eliu Russo. Światy dwóch bohaterów nie biegną równolegle, lecz się zapętlają, tworząc opowieść, która zachwyca precyzją konstrukcji i błyskotliwą grą z konwencją."Luźny kontakt", będąc hołdem dla eksperymentów literackich Georges'a Pereca, Raymonda Queneau czy Itala Calvina, pozostaje przede wszystkim intrygującą i pełną humoru fabułą. Ta jedna z najoryginalnieszych książek 2025 roku w Niemczech i Austrii z miejsca stała się bestsellerem.
Przekład Emilia Zoła, Katarzyna Góral, Magda Heydel, Marta Kurek, Natalia Roguz, Tetiana Sidletska, Wiktoria Wrzesień U źródeł tej książki znajduje się głód rzeczywistości oraz fikcji. Pisanie i czytanie o życiu jest, zdaniem Jamesa Wooda, efektem nigdy nienasycalnego łaknienia, które chwilowo zaspokajamy, zakradłszy się do spiżarni literatury światowej. Sam krytyk głód rzeczywistości karmi właśnie fikcjami, zwłaszcza powieściami n aróżny sposób realistycznymi: Jane Austen, Charlesa Dickensa, Gustavea Flauberta, Henryego Jamesa, Thomasa Manna, Vladimira Nabokova, Lwa Tołstoja i Virginii Woolf.Barwne, pełne humoru i nie oczywistych interpretacyjnych kontekstów eseje stanowią studium zagadnień formy, etyki oraz estetyki dzieła. Wood zastanawia się, jak działają konwencje artystyczne oraz wyobrażone, stwarzane słowem światy jak działa literatura. James Wood (ur. 1965) - krytyk literacki, eseista, powieściopisarz, profesor na Uniwersytecie Harvardzkim. Od 2007 roku publikował szkice na temat literatury najnowszej w The New Yorker, w latach 19921995 prowadził dział krytycznoliteracki w dzienniku Guardian. Za swoje recenzje i omówienia został nagrodzony National Magazine Award (2009). Jego eseje krytyczne zebrano w tomach The Broken Estate. Essays on Literature and Belief(1999),The Irresponsible Self. On Laughter and the Novel (2004),The Fun Stuff: And Other Essays (2012),The Nearest Thing to Life (2015) oraz Serious Noticing. Selected Essays, 1997-2019 (2019).
Tom niniejszej monografii podejmuje zagadnienia związane z analizą tekstów i praktyk kulturowych, ukazując interdyscyplinarny charakter współczesnych badań humanistycznych. Zgromadzone w nim artykuły eksplorują zarówno problemy narracyjne, językowe i semiotyczne, jak i konteksty społeczne, historyczne oraz medialne, w których funkcjonują teksty literackie i audiowizualne.
Książka gromadzi opracowania naukowe poświęcone zróżnicowanym, lecz wzajemnie korespondującym zagadnieniom z zakresu psychologii, pedagogiki, komunikacji społecznej i zarządzania w przestrzeni edukacyjnej. Zawarte w nim artykuły stanowią rezultat zarówno badań empirycznych, jak i refleksji teoretycznych, koncentrujących się na współczesnych problemach funkcjonowania człowieka w środowisku wychowawczym, kulturowym i instytucjonalnym. Wspólnym mianownikiem wszystkich tekstów jest diagnoza przemian zachodzących w obszarze edukacji oraz praktyk komunikacyjnych - zarówno w wymiarze jednostkowym, jak i systemowym.
"Dla mnie są to krańce poezji: wiersz tak doniosły, że reprezentowany w przywołaniach przez aluzje lub ekfrazy (W lesie "Króla olch"); etap życia tak apatyczny, że wyparty z poezji przez heroizm finalnego okresu (Młodość starości); temat dla liryki zaskakująco nieatrakcyjny, choć bujnie obecny w innych rodzajach i sztukach (Nieliryczność jedzenia); ekstremalnie ściszony głos monologu miłosnego, zupełnie zamilkły współcześnie (Szept w erotykach); karnawał nieobyczajnego słownictwa w wierszach z przełomu historii (Wulgarność jako wolność); gest poetyckiej anarchii wymierzony w polityczną grozę (Za progiem skandalu); tęsknota za czymś ponadludzkim w nieludzkim świecie cierpienia (Metafizyczne strony i ustronia); wreszcie, tłumacz poezji jako jej przemożny kreator (Poezja i glosy tłumacza). Zapraszam do lektury."Fragment wstępu
To tylko słowa W chwili, kiedy zdecydowałam się na napisanie tej książki, wiedziałam, że znajdzie się ktoś, gotów stwierdzić, że nie takie batalie się liczą i że z wszystkim z czym jeszcze powinniśmy walczyć, jest sprawą doprawdy uboczną szukanie płci w języku. Ja myślę dokładnie odwrotnie. Niedocenianie nazw rzeczy jest najgorszym błędem naszych czasów, które przeżywają wiele tragedii, ale zwłaszcza żywa jest tragedia semantyczna, która jest, w gruncie rzeczy tragedią etyczną. Formalnie rzecz biorąc etyka jest dziedziną filozofii zajmującą się zachowaniem człowieka w odniesieniu do konceptów dobra i zła, ale w naszej codzienności bycie etycznym oznacza przede wszystkim traktowanie nazwanych rzeczy tak, jak je nazwaliśmy. Pomylić nazwę, znaczy pomylić podejście moralne i nie rozumieć już różnicy między dobrem, którego pragniemy i złem, które w efekcie realizujemy. Żyjemy w świecie, który od wieków, w odniesieniu do kobiet (nie tylko, ale przede wszystkim do nich) nadal powtarza ten błąd, z którego konsekwencjami musimy się codziennie mierzyć. Przemoc fizyczna, różnica w zarobkach, brak adekwatnej medycyny, rozbieżność między obciążeniem intelektualnym a pracą domową, dyskryminacja zawodowa i tysiąc innych niekorzystnych rozwiązań, są konkretnie wymierne, choć nie zawsze są mierzone. Polityka języka w takim scenariuszu nie zdaje się być rzeczą najważniejszą, jednakże w niej biorą początek wszystkie inne, bo sposób w jaki nazywamy rzeczywistość, staje się sposobem naszego przeżywania tej rzeczywistości.
Dlaczego koci katar może być śmiertelny?Kto jest królem anoreksji wśród zwierząt?Kim są pacjenci z pudełka?Odbierał poród alpaki, przebiegło po nim stado krów i został napadnięty przez królika. Łukasz Łebek, lekarz weterynarii i autor bloga Nie zadzieraj z weterynarzem, w fachowy, ale przystępny sposób przybliża tajniki swojej pracy. Opisuje rozmaite przypadki, z którymi zetknął się w swoim gabinecie ? od szczurów, chomików, szynszyli, przez psy, koty, a nawet udomowioną świnię czy gęś. Nie stroniąc od humoru, wyjaśnia, czego lepiej nie mówić weterynarzowi, dlaczego praca w terenie nie jest dla wszystkich i czym nie karmić naszych zwierząt, jeśli naprawdę je kochamy. Przybliża także ekonomiczny aspekt swojego zawodu oraz porusza trudne tematy eutanazji i radzenia sobie z odejściem czworonożnych przyjaciół.Dzięki tej książce lepiej zrozumiesz swoje zwierzę i jego lekarza!
Butcher's Crossing"Butcher's Crossing" to pierwsza znacząca proza Johna Williamsa, pisarza, który zasłynął pośmiertnie jako autor powieści "Stoner". W 2022 roku ten antywestern doczekał się ekranizacji z Nicolasem Cage'em w roli głównej.Jest rok 1873. William Andrews, syn pastora, rzuca studia na Harvardzie i jedzie na pogranicze Dzikiego Zachodu. Pragnie doświadczyć prawdziwego życia, wrócić na łono natury, o której jako dobrze wychowany bostoński chłopak słyszał przede wszystkim na wykładach profesora Emersona. Trafia do miasteczka Butcher's Crossing w stanie Kansas. Osadę zamieszkują głównie niespełnieni mężczyźni szukający zarówno szansy na zarobek, jak i sposobów na jego zmarnotrawienie. Wkrótce Andrews zaprzyjaźnia się z myśliwym, który opowiada mu o ogromnych stadach bizonów ukrytych w pięknej kotlinie pośród Gór Skalistych. Chłopak dołącza do wyprawy w poszukiwaniu zwierząt. Życie w dziczy i kaprysy losu wystawią jego ciało i umysł na graniczną próbę. Po powrocie zarówno on, jak i świat, w którym żyje, zmienią się nieodwracalnie. Operując charakterystycznym dla siebie kunsztownym, a zarazem powściągliwym stylem, Williams zapuszcza się w tej powieści w otchłań najmroczniejszych ludzkich namiętności.Wkrótce Andrews zaprzyjaźnia się z myśliwym, który opowiada mu o ogromnych stadach bizonów ukrytych w pięknej kotlinie pośród Gór Skalistych. Chłopak dołącza do wyprawy w poszukiwaniu zwierząt. Życie w dziczy i kaprysy losu wystawią jego ciało i umysł na graniczną próbę. Po powrocie zarówno on, jak i świat, w którym żyje, zmienią się nieodwracalnie. Operując charakterystycznym dla siebie kunsztownym, a zarazem powściągliwym stylem, Williams zapuszcza się w tej powieści w otchłań najmroczniejszych ludzkich namiętności.
Nowe tłumaczenie dzieła, które jak żadne inne obnaża źródła kryzysu europejskiej kultury Jose Ortega y Gasset, jeden z najwybitniejszych hiszpańskich myślicieli, przygląda się zjawisku człowieka masowego. Opisuje moment, w którym zmienia się struktura społeczeństwa: jednostki przeciętne, tzw. masy, zaczynają dominować, wypierając tradycyjne elity intelektualne i duchowe. To nie jest lament nad upadkiem cywilizacji, lecz precyzyjna analiza tego, co dzieje się, gdy zbiorowość traci swoich przewodników, a przeciętność staje się normą. "Bunt mas zajmuje miejsce szczególne w dorobku Jose Ortegi y Gasseta. To tekst, który od dziesięcioleci inspiruje badaczy kultury i myśli społecznej, stając się jednym z kluczowych punktów odniesienia w analizie świata Zachodu. Diagnozy autora, nierzadko podważające utarte schematy myślenia wywodzące się z epoki oświecenia, pozostają zaskakująco aktualne i skłaniają do ponownej refleksji nad fundamentami naszej cywilizacji". prof. Krzysztof Polit
„Lubimy myśleć, że żyjemy w świetle dnia, ale pół świata zawsze tonie w mroku; a fantastyka, jak poezja, przemawia językiem nocy” Ursula K. Le Guin Opracowane na nowo wydanie pierwszego obszernego zbioru esejów Ursuli K. Le Guin obejmuje rozważania o jej drodze twórczej, pisarstwie oraz literaturze fantasy i science fiction. Opublikowana po raz pierwszy w 1979 roku książka zawiera dwadzieścia cztery eseje opisujące kluczowe tematy dotyczące analizy i interpretacji literatury gatunkowej. Jednak przede wszystkim to opowieści o procesie tworzenia i powstawaniu najważniejszych dzieł pisarki, a zarazem znakomite i twórcze przykłady krytyki literackiej, dzięki którym czytelnik zyskuje wgląd w umysł jednego z największych autorytetów pisarskich ostatnich dziesięcioleci. Może się przekonać, że głos Ursuli K. Le Guinnadal pozostaje aktualny i wybrzmiewa dziś równie mocno, jak w roku pierwszej publikacji „Języka nocy”. Ursula K. Le Guin (1929–2018) – amerykańska autorka, której książki stały się nie tylko klasyką fantastyki, ale i kanonem literatury pięknej. Pisała dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Była autorką scenariuszy filmowych i esejów oraz tekstów piosenek. Została uhonorowana wszelkimi możliwymi nagrodami przyznawanymi twórcom science fiction i fantasy, z Nebulą, Hugo i World Fantasy Award na czele.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
