Stosunki polsko-słowackie w latach 1993-2023 Książka o relacjach polsko-słowackich, ich uwarunkowaniach historycznych, społeczno-kulturalnych i geopolitycznych, obszarach i formach. Jest analizą bilateralnych relacji politycznych na szczeblu głów państw i rządów, współpracy w sferze polityki bezpieczeństwa i obronności, gospodarczej, transgranicznej, samorządowej, naukowej i kulturalnej, a także współdziałania lub jego braku w UE, NATO i organizacjach regionalnych. Pokazuje, jak na stosunki w różnych dziedzinach wpływały zmiany polityczne w obu krajach, ich pozycja na arenie międzynarodowej oraz inne definiowanie celów politycznych i zagrożeń przez polskich i słowackich polityków i ekspertów, a także opinię publiczną. Stanowi wreszcie próbę odpowiedzi na pytanie, dlaczego Polacy i Słowacy wciąż zdają się być sąsiadami odwróconymi do siebie plecami i jak ten stan rzeczy zmienić.
Ta książka powstała z frustracji. Mojej i moich rozmówców.Zacznę od przytoczenia kilku historii.Wkrótce po ataku Rosji na ukraińskie Krym i Donbas odbyły się ćwiczenia z zarządzania kryzysowego zorganizowane przez NATO. W ćwiczeniach, które odnosiły się bezpośrednio do hybrydowego zagrożenia ze strony Rosji, wzięły udział najwyższe wojskowe i cywilne instytucje wszystkich dwudziestu ośmiu państw NATO. Uczestniczyły w nich także polskie instytucje – ale w bardzo specyficzny sposób.Polski prezydent nie był nimi zainteresowany, więc je zignorował. Podobnie zrobił premier. Ważniejsze sprawy miał też minister obrony narodowej, który przynajmniej wyznaczył do ćwiczeń jedną z urzędniczek resortu. Mimo że ćwiczenia odbywały się przez kilka dni w trybie dwudziestu czterech godzin na dobę, urzędniczka już na pierwszej odprawie zakomunikowała, że w ministerstwie nikt w nocy nie pracuje i ona także nie ma zamiaru tego robić.– Właśnie atakowała nas Rosja, a my z powodu paraliżu decyzyjnego nie robiliśmy nic, bo w ministerstwie wszyscy spali. W Brukseli zastanawiali się, czy my w ogóle chcemy bronić własnego kraju – opowiada mi oficer uczestniczący w tych ćwiczeniach.I następna historia. W 2024 roku – dwa lata po pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę i w pełnym natężeniu wojny – zorganizowano w Warszawie inne ćwiczenia. Symulowały one atak Rosji na stolicę.Ćwiczenia odbywały się w kilku miejscach na terenie miasta jednocześnie. Jednym z najciekawszych miejsc były warszawskie Filtry, do których bez wiedzy ich obsługi wtargnęli zamaskowani „terroryści“ i założyli „ładunki wybuchowe“ na pojemnikach z chlorem. Zdetonowanie takich pojemników w centrum miasta spowodowałoby śmiertelne zagrożenie dla mieszkańców. Służby zdecydowały się więc na użycie urządzeń do zakłócania fal radiowych, które miały uniemożliwić „terrorystom“ zdetonowanie ładunków za pomocą radia. Rychło okazało się, że systemy te zakłóciły nie tylko łączność „terrorystów“, ale także komunikację służb mających ich zneutralizować. Co więcej, ich realne użycie sparaliżowałoby funkcjonowanie znacznego obszaru w centrum miasta, łącznie z zablokowaniem łączności pomiędzy przelatującymi tamtędy samolotami i wieżą kontrolną na Lotnisku Chopina, co spowodowałoby ryzyko katastrofy lotniczej.A to był dopiero początek pomyłek i niespodzianek, do których należy zaliczyć skończenie się baterii w dronie obserwacyjnym w newralgicznym momencie akcji lub niemożność dojazdu żołnierzy na miejsce w godzinach szczytu.– Nie muszę dodawać, że ćwiczenia uznano za niebywały sukces i na końcu decydenci i politycy gratulowali sobie dobrze wykonanej roboty – zakończył opowieść związany z kwestiami bezpieczeństwa w mieście urzędnik, z którym rozmawiam w tej książce.Te historie pokazują fikcję, jaką władza karmi Polaków, przekonując ich o budowaniu systemu odpornego na rosyjską agresję.Książka opiera się na wielogodzinnych rozmowach ze specjalistami z zakresu wojskowych szkoleń, rezerw, lotnictwa, artylerii, wojsk pancernych, dronów, ratownictwa pola walki, sztucznej inteligencji, obrony cywilnej, schronów dla ludności. Trudno w tych rozmowach o optymizm. Ale i nie taki był ich cel. Dla narodu stojącego w obliczu wojny ważniejszy od optymizmu jest realizm.
Wartości i cele życiowe młodych polakówJak zmieniają się wartości i cele życiowe młodych dorosłych? Czy współczesne pokolenie odchodzi od tradycyjnych wartości, czy raczej nadaje im nowe znaczenie? I jak w codziennych wyborach spotykają się potrzeba autonomii, samorealizacji oraz bezpieczeństwa?Monografia podejmuje problem przemian wartości i celów życiowych młodych dorosłych w Polsce w latach 2009-2025. Autor analizuje te zmiany w szerszym kontekście przemian społecznych, kulturowych i ekonomicznych, zwracając szczególną uwagę na procesy indywidualizacji oraz rosnącą niepewność towarzyszącą wchodzeniu w dorosłość.
Repopulacja. Zatrzymać inwazję Prześledzenie mechanizmów migracyjnych - od upadku starożytnego Rzymu po współczesną inżynierię demograficzną prowadzi do konkluzji, która w debacie publicznej stanowi absolutne tabu: Zachód nie jest niszczony przez siłę swoich wrogów, lecz przez własne wartości wywrócone na lewą stronę. Jak przenikliwie zauważył niegdyś wybitny brytyjski filozof Gilbert Keith Chesterton, nowoczesny świat jest pełen starych, chrześcijańskich cnót, które oszalały, gdy odłączono je od prawdy i rozumu. Uniwersalizm, poczucie winy, miłosierdzie oraz dążenie do zadośćuczynienia krzywdom - fundamenty, na których ufundowano likwidację niewolnictwa i koncepcję praw człowieka zostały zmutowane w broń autoimmunologiczną. Innymi słowy, cywilizacja europejska zapadła na chorobę, w której jej własny system odpornościowy atakuje zdrowe tkanki, uznając wolę trwania za swego rodzaju nowotwór moralny. Robert Wawadzki - Analityk specjalizujący się w tematyce klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej. Reżyser seriali dokumentalnych Antykultura i Demaskowanie integracji europejskiej (produkcje zrealizowane dla Telewizji Trwam). Autor publikacji popularnonaukowej Odnawialne źródła władzy. Współzałożyciel i wiceprezes Instytutu Wiedzy Społecznej im. Krzysztofa Karonia. Wieloletni urzędnik Ministerstwa Edukacji i Nauki (MEiN) za kadencji prof. Przemysława Czarnka.
W cieniu konfliktów i globalnego chaosu Bliski Wschód fascynuje, niepokoi i nieustannie przyciąga uwagę świata. Przez lata przyzwyczailiśmy się patrzeć na ten region przez pryzmat wojen, terroryzmu i konfliktów religijnych. Tymczasem za medialnymi nagłówkami kryje się rzeczywistość znacznie bardziej złożona, fascynująca i pełna paradoksów. Bliski Wschód to nie tylko ogromne zasoby ropy naftowej i dominacja kultury islamu. To także futurystyczne miasta wyrastające z pustyni, społeczeństwa przechodzące gwałtowne przemiany, kobiety zmieniające swoje miejsce w życiu publicznym, rywalizacja światowych mocarstw i codzienne życie setek milionów ludzi. Wydarzenia rozgrywające się w Gazie, Teheranie, Rijadzie czy Dubaju wpływają na życie ludzi tysiące kilometrów dalej również w Polsce. Dlaczego wojna w Gazie wpływa na ceny paliw w Europie? Czy Arabia Saudyjska naprawdę zmienia świat bardziej, niż nam się wydaje? Czemu miliony ludzi boją się Bliskiego Wschodu, choć tak niewiele o nim wiedzą? Autorzy odpowiedzą nam na te pytania i poprowadzą czytelnika przez mozaikę społeczeństw, polityki, religii, gospodarki, interesów i ambicji, ale i codzienności zwykłych mieszkańców, obalając utarte schematy i ukazując region położony na styku trzech kontynentów i będący kolebką trzech wielkich religii z perspektywy ludzi, którzy znają go nie tylko z publikacji, ale również z wieloletnich badań i osobistych doświadczeń. To książka dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć wydarzenia kształtujące współczesny świat i odkryć, dlaczego bez zrozumienia Bliskiego Wschodu coraz trudniej zrozumieć rzeczywistość XXI wieku.
Tajne związki to klasyk gatunku klasyk niezwykle rzetelny i bogaty w fakty i źródła.Nesta H. Webster przez lata gromadziła dokumenty, wspomnienia, korespondencję, teksty masońskie i rewolucyjne, akta procesowe, publikacje samych członków tajnych stowarzyszeń oraz prace wcześniejszych historyków. Owocem tej wieloletniej kwerendy jest książka Tajne związki (Secret Societies and Subversive Movements). Autorka prowadzi czytelnika przez niemal dwa tysiące lat dziejów świata zaułkami, których próżno szukać na mapach oficjalnej historii. Na kartach książki pojawia się cały korowód zakonów, lóż, sekt i organizacji rewolucyjnych. Jak wykazuje Webster, wiele z tych formacji więcej łączy niż dzieli, jak gdyby istniał między nimi niewidzialny łańcuch przekazywanego z pokolenia na pokolenie dziedzictwa. Webster stawia trudne pytania i z całą badawczą dociekliwością próbuje znaleźć na nie odpowiedź. Dlaczego gnostycy, kabaliści, asasyni, templariusze, różokrzyżowcy, masoni, iluminaci i karbonariusze tak często, jakby należeli do jednej armii, angażują się w realizację podobnego celu demontażu zastanego ładu? Dlaczego środki, po które sięgają, bywają tak łudząco podobne? Czy idee przyświecające rewolucji francuskiej, socjalizmowi, masonerii, anarchizmowi czy bolszewizmowi mają wspólny mianownik? Czy możliwe, że są kolejnymi ogniwami jednej wielkiej historycznej układanki? Autorka odsłania związki między zjawiskami pozornie od siebie odległymi. Tropi wędrówki idei, podobieństwa metod działania, ciągłość struktur organizacyjnych oraz losy ludzi pojawiających się na styku tajnych stowarzyszeń i wielkiej polityki. Zagląda za kulisy rewolucji i przewrotów, próbując ukazać rolę, jaką w wydarzeniach przedstawianych później jako spontaniczne mogły odgrywać organizacje powoływane właśnie po to, by działać poza zasięgiem opinii publicznej. Wiele źródeł, tropów i ustaleń zostało dzięki ciężkiej pracy Webster po raz pierwszy wydobytych z zapomnienia i do dziś powraca w badaniach nad tajnymi stowarzyszeniami oraz nieformalnymi strukturami wpływu. Od pierwszego wydania w 1924 roku dzieło Webster budzi kontrowersje, doczekało się licznych wznowień i pozostaje jednym z najważniejszych punktów odniesienia w literaturze przedmiotu. Tajne związki to monumentalna podróż przez tę część historii, która miała pozostać w ukryciu.
Marci Shore czyni z własnej, amerykańskiej Inności element na wskroś swojski. Z niezrównaną wrażliwością i przenikliwością odsłania przed nami uniwersalny wymiar doświadczeń, które stawały się (i stają także dziś) częścią dziejów Środkowo-Wschodniej Europy. Zgodnie z horyzontalnym spojrzeniem ukazuje je jako nieodłączny składnik historii kontynentu i szerzej – historii świata. Widać to po esejach zebranych w pierwszej części niniejszego zbioru, które łączy chęć zakwestionowania geografii regionów z jej hierarchią politycznych wyznaczników Zachodu, Wschodu, Środka czy Południa. Shore odkrywa tu Europę Wschodnią sprzed Wielkiej Wojny jako najbardziej kosmopolityczny splot Starego Kontynentu, w którym spotykają się i przenikają wpływy Paryża i Berlina, Kijowa i Lwowa, Budapesztu i Wiednia, Moskwy i Petersburga, Pragi i Warszawy. […]Eseje składające się na drugi dział budują zadziwiającą mapę ideowych powiązań między intelektualistkami i intelektualistami Europy, której punkt ciężkości przesunął się na stronę środkowo-wschodnią. Autorka rekonstruuje wielki impuls, jakim była idea fenomenologii zaproponowana przez Husserla i z niespotykaną intensywnością krytykowana (Lew Szestow), reformułowana (Roman Ingarden, Edyta Stein) oraz rozwijana w zaskakujących, bo społeczno-politycznych kontekstach kręgów dysydenckich bloku wschodniego. Mowa tu przede wszystkim o Janie Patočce i Václavie Havlu, Krzysztofie Michalskim oraz Józefie Tischnerze – postaciach, których polityczne zaangażowanie wyraźnie pokazywało, jak dalece filozofia fenomenologiczna przekracza granice akademickiego świata, stając się jedną z kluczowych tradycji intelektualnych demokratycznej opozycji.Jacek Kołtan-
LUDZIE, DECYZJE I KULISY POLSKIEGO BIZNESU Dariusz Miłek liczył sprzedaż konkurenta zapałkami odkładanymi na bazarowym stoliku. Igor Klaja ćwiczył przed lustrem pierwsze zdania rozmowy z klientem, a podczas handlowych podróży spał w maluchu wypakowanym towarem. Robert Podleś z Cobi szedł na rozprawę do sztokholmskiego sądu pieszo wprost z taniego hotelu, gdy armia prawników Lego lądowała prywatnym odrzutowcem. Krzysztof i Solange Olszewscy musieli zamieszkać w opuszczonej fabryce amunicji, aby nadzorować rozkręcającą się w niej produkcję autobusów. Michał Duszczyk zagląda za logo m.in. InPostu, CCC, Solarisa, 4F, Cobi, Maspexu czy Dr Ireny Eris i pokazuje osoby stojące za firmami, które dziś zna cała Polska. To opowieść o ludziach szukających rozwiązań w gwałtownie zmieniającej się Polsce. O ambicji, uporze i przypadku, ale też o konfliktach, porażkach i cenie, jaką czasem trzeba było zapłacić za wejście do gry. BIOGRAM Michał Duszczyk to dziennikarz, publicysta, absolwent Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. W mediach pracuje od 1999 r., pisał w takich tytułach jak „Bloomberg Businessweek Polska”, „Dziennik Gazeta Prawna”, „Życie Warszawy”, „Plus Minus”, „Życie” i „Parkiet”. Obecnie publikuje w „Rzeczpospolitej”. Mentor wspierający młode, innowacyjne spółki w ramach programu „PFR Sieć Mentorów”, tworzonego przez Fundację PFR. Laureat IX edycji konkursu organizowanego przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, nagrodzony za artykuły poświęcone ochronie własności intelektualnej. Nominowany do nagrody Grand Press 2023 w kategorii Digital and Technology.
Jak działa Rosja? Co się dzieje za murami Kremla i na dalekiej prowincji? Dlaczego społeczeństwo akceptuje wojnę, dyktaturę i coraz bardziej absurdalną rzeczywistość? Anna Łabuszewska, wybitna znawczyni Rosji, układa z licznych barwnych historii mozaikę stanowiącą tło wielkich procesów historycznych. Powstaje w ten sposób obraz kraju, który nie potrafi zagospodarować własnych wielkich przestrzeni, ale wyciąga ręce po ziemie sąsiadów. Kraju, w którym prawosławni duchowni błogosławią rakiety balistyczne i drony, wysyłane, by zabijać kobiety i dzieci w Ukrainie. Kraju, w którym słucha się na równi szamanów i geopolityków. Gdzie nieprzypadkowo na przywódcę wyrósł ktoś taki jak Władimir Putin. Autorka odkrywa, jak rosyjskie szpieżki przez długie lata przenikały do zachodniego świata polityki i biznesu. Pokazuje zafiksowanie kremlowskiego dyktatora na punkcie nieśmiertelności i przywiązanie rosyjskiego społeczeństwa do talizmanów i wróżb. Przygląda się również współczesnym dysydentom i dysydentkom, którzy za sprzeciw wobec dyktatury płacą najwyższą cenę. Odkryj mrok i groteskę skrywane za parawanem kremlowskiej propagandy. Książka Anny Łabuszewskiej znakomicie pokazuje, że Rosja jest krajem niepodobnym do żadnego innego. Wielkim, pustym i niebezpiecznym ideom towarzyszy tam wielkie kłamstwo, wielkiej korupcji – wielka zbrodnia. Rosja jednocześnie odstrasza i fascynuje swoją odmiennością. Autorka, wytrawna znawczyni rosyjskiego życia politycznego i społecznego, w swoich pasjonujących esejach odsłania na pozór ukryte mechanizmy, pomagając zrozumieć Rosję i Rosjan. Wojciech Konończuk, dyrektor Ośrodka Studiów Wschodnich *** Anna Łabuszewska – publicystka, tłumaczka, blogerka (od listopada 2007 roku prowadzi blog „17 mgnień Rosji”), specjalizuje się w tematyce rosyjskiej. W latach 1992–2019 związana z Ośrodkiem Studiów Wschodnich. Od 1999 r. stale współpracuje z „Tygodnikiem Powszechnym”, w latach 2021-2025 na stronie „TP” prowadziła cotygodniowy cykl „Rosyjska ruletka” poświęcony wydarzeniom w Rosji.
Z miłości? To współczuję to opowieść o współczesnym Omanie. O kobietach i mężczyznach, którzy ukrywają namiętność pod diszdaszami i abajami, ale potajemnie korzystają z Tindera. O tym, że w umowę przedślubną warto wpisać zarówno złotą kolię, jak i finansowanie studiów medycznych. O kraju, w którym kobiety muszą się zaszyć przed ślubem, żeby udawać dziewice. Jest to wreszcie reportaż o miejscu, w którym kontraktowe małżeństwa wciąż są codziennością, a zakochani mogą zwrócić się do sułtana Kabusa Ibn Sa'ida z prośbą o błogosławieństwo. Agata Romaniuk z dużą wnikliwością i wrażliwością przygląda się współczesnemu Omanowi, którym rządzi wiekowy, bezdzietny sułtan. Państwu, w którym od męża można dostać walizkę złota lub w twarz. Nie ponosząc przy tym żadnych konsekwencji.
Rewolucyjny przewodnik, który pokazuje, jak wychować pewne siebie i szczęśliwe dzieci, uwalniając je od nadmiernej zależności od ekranów i wysoko przetworzonego jedzenia. Dowiedz się, jak: • wyznaczać granice korzystania z ekranów i spożywania wysoko przetworzonej żywności • zastępować czas spędzany przed ekranem atrakcyjnymi zajęciami • organizować codzienność tak, by zdrowe wybory stały się naturalnym nawykiem • stworzyć dom wolny od ekranów – przestrzeń sprzyjającą rozmowom, koncentracji, zdrowemu snowi i wspólnym przygodom. Ta książka da ci narzędzia, dzięki którym twoja rodzina wypracuje zdrowe nawyki, a dzieci będą szczęśliwsze, pewniejsze siebie, spokojniejsze i bardziej odporne psychicznie. Doktor Doucleff, łącząc najnowszą wiedzę z zakresu neuronauki i psychologii z własnym doświadczeniem, przedstawia pięciostopniowy program zmiany nawyków, stworzony z myślą o rodzicach i dzieciach. Napisany przez nią praktyczny przewodnik pomaga nauczyć dzieci takiego funkcjonowania, aby same wybierały aktywności i produkty, po których naprawdę czują się lepiej. „Dopaminowe dzieci" to książka, która obiecuje uwolnić rodziny od dwóch plag współczesności: ekranów i wysoko przetworzonego jedzenia… Oferuje rozwiązanie problemów opisanych przez Jonathana Haidta w Niespokojnym pokoleniu. Po drugiej stronie czeka życie pełne autentycznej radości”. — „The New York Times”
Książka dla tych, którzy lubią się zgubić, skręcić nie tam, gdzie trzeba. Zatrzymać po drodze, żeby popatrzeć w niebo.Czy wiedzieliście, że macie w stopach trzeszczki? Nie? Autorka tej książki też nie wiedziała. Do momentu, gdy nie zaczęły boleć tak bardzo, że zagroziły jej ulubionej czynności: chodzeniu. A przecież chodzimy ciągle. Do pracy. Po bułki. Na randki. Przed siebie. Ze złości. Z radości. Żeby coś przemyśleć albo przeciwnie - przestać myśleć. Co się dzieje, gdy nagle każdy krok zaczyna mieć znaczenie?Z tej prostej historii wyrasta fascynująca opowieść o wiktoriańskich spacerach, ołówkach Virginii Woolf, marszu solnym Gandhiego i stopach Fridy Kahlo. O duńskich deptakach, francuskich labiryntach i warszawskich rzekach ukrytych pod miastem. O milionach kroków, które stawiamy przez całe życie. A także o tym, dlaczego czasem najlepszym lekarstwem jest po prostu ruszyć w drogę.
"Dowody Zdrady. Z akt agencji detektywistycznej" to książka inspirowana prawdziwymi doświadczeniami prywatnego detektywa. Historie opisanych zleceń pokazują świat ukrytych relacji, niedopowiedzeń i trudnych wyborów, a także kulisy dokumentowania niewierności.
Nie ma więzi świętszej niż ta między matką a dzieckiem. Ale co, jeśli to właśnie matka jest źródłem choroby, a współczucie otoczenia staje się jej jedynym celem? Andrea Dunlop, autorka nagradzanego podcastu Nobody Should Believe Me, oraz Mike Weber, detektyw z Teksasu mający na koncie rekordową liczbę spraw o znęcanie się medyczne, łączą siły, by zdemaskować Przeniesiony Zespół Munchausena (MBP). „Mama mówi, że jestem chora" to reporterskie śledztwo prowadzone z wnętrza „strefy rażenia”. Czytelnicy biorą udział w trzech dochodzeniach o najwyższą stawkę, poznając wstrząsające relacje rodzin, lekarzy i bliskich uwikłanych w sieć kłamstw. Czy te matki to pozbawione uczuć psychopatki, czy chore kobiety potrzebujące pomocy? Dunlop i Weber, wspierani przez światowej sławy ekspertów, przedzierają się przez labirynt psychologicznych i systemowych uwarunkowań, które pozwalają tej zbrodni trwać. To nie tylko portret patologicznego oszustwa, ale przede wszystkim walka o ocalenie dzieci, których życie wisi na włosku.
Reportaż totalny. Kronika naszych czasów. Jedna z ważniejszych książek non-fiction ostatnich lat.NOWE WYDANIE Z TEKSTEM ZAKTUALIZOWANYM PRZEZ AUTORA.Ponad 795 milionów ludzi na świecie wciąż cierpi głód.Co dziewiąty mieszkaniec Ziemi nie ma co jeść.Niemal połowa dzieci, które kończą życie przed piątymi urodzinami, umiera z powodu niedożywienia - 3 miliony każdego roku."Większość głodujących to ubodzy mieszkańcy krajów rozwijających się. Wciąż jest na świecie 1,4 miliarda ubogich []. Miliard czterysta milionów ubogich, czyli ludzi, którzy nie mają niczego z rzeczy uznawanych przez nas za tak codzienne, tak oczywiste - domu, jedzenia, ubrania, światła, wody, perspektyw, nadziei, przyszłości - nie mają teraźniejszości".Argentyński dziennikarz i pisarz Martin Caparrós zjeździł świat, próbując zrozumieć, dlaczego nawet dzisiaj dla dużej liczby z nas największym wyzwaniem pozostaje znalezienie odrobiny jedzenia. Przemierza Niger, Sudan Południowy, Madagaskar, Bangladesz, Indie, Stany Zjednoczone, Argentynę. Pisze o Chinach i Barcelonie, w której, w momencie kiedy pisarz kończy pracę nad książką, przybywa ludzi szukających resztek jedzenia w śmietnikach.Caparrós w porywający sposób przedstawia historię zmagań człowieka z głodem na przestrzeni wieków i udowadnia, że to właśnie głód był jednym z, a może nawet najważniejszym czynnikiem, kształtującym naszą cywilizację. Filozofia, sztuka, ekonomia, rolnictwo, gospodarka - u ich źródeł zawsze znajdziemy jedno słowo. Głód.Dlaczego zatem współczesny świat nie potrafi rozwiązać problemu głodu? Caparrós, jak na rasowego dziennikarza przystało, unika prostych odpowiedzi. Odwiedza wielkie biurowce, siedziby światowych firm i przeludnione slumsy. Na kilkuset stronach bezlitośnie obnaża mechanizmy pogłębiające problem niedożywienia. Eksplozja demograficzna, nierówności społeczne, spekulacje cenami żywności, masowy wykup gruntów, korupcja, fundusze walutowe, wielkie korporacje - to wszystko tworzy złożony system, w starciu z którym jednostka nie ma żadnych szans. Ogromna część książki to rozmowy: z politykami, działaczami organizacji pozarządowych, pracownikami korporacji, lekarzami i przede wszystkimi tymi, którzy każdego dnia całą swoją energię poświęcają na znalezienie czegoś do zjedzenia.Głód Caparrósa wytrąca z równowagi, zmusza do myślenia, a często nawet do zrewidowania swoich poglądów. To imponujący rozmachem reportaż oddający głos tym, którzy na ogół milczą.Martn Caparrós to prawdziwy fenomen. Zaliczyć go można do grona największych pisarzy reporterów: to nasz Capote, nasz Kapuściński."La Nación"Caparrós wie, o czym pisze, a do tego obdarzony jest niepowtarzalnym stylem."Der Spiegel"
Poruszająca historia irańskiej dziewczyny dorastającej w cieniu przemocy, wojny i zabobonów oraz opowieść o przetrwaniu dzięki dysocjacyjnemu zaburzeniu tożsamości, które stało się dla niej wewnętrznym azylem. Dzieciństwo Atash Yaghmaian upływało w nieprzewidywalnej atmosferze było niezrozumiałą mieszanką miłości i grozy. Poza murami jej domu płonął również cały Iran. Doświadczając przemocy, wojny, opresji ze względu na płeć i religijnych zabobonów, dziewczynka nigdzie nie czuła się bezpieczna. Uciekła więc od rzeczywistości w stan dysocjacji, do miejsca, które nazwała Kamiennym Domem. To budynek w magicznym lesie, pełnym łagodnych stworzeń, dobrych, mówiących drzew i wulkanów. Ten świat zamieszkuje dziewięć osób każda z nich stanowi inną część osobowości Atash i każda stała się jej ocaleniem przed koszmarem świata zewnętrznego. Książka Moje imię znaczy ogień, osadzona na tle rewolucji irańskiej, reżimu ajatollaha Chomejniego i ośmioletniej wojny iracko-irańskiej, to świadectwo przetrwania tragicznych doświadczeń: od wykorzystywania seksualnego, przez zabobonne rytuały, którym poddawała ją matka, aż po okrucieństwa frontu. W rozdziałach, w których wydarzenia ze świata zewnętrznego przeplatają się z opisami jej wewnętrznego uniwersum, poszczególne tożsamości Atash nazwane kolorami przybliżają czytelnikowi, jak wygląda życie wewnętrzne osoby o tożsamości mnogiej. Moje imię znaczy ogień to odważna narracja, która rzuca wyzwanie stygmatyzacji i dezinformacji wokół dysocjacyjnego zaburzenia tożsamości (DID), ostatecznie mierząc się z pytaniem o to, jaką cenę trzeba zapłacić za przetrwanie. Szczera, poruszająca i pełna mocy!
Wartka opowieść o tym, jak Mattel szpiegował, kopiował i kradł, by zdobyć dominację na rynku, a następnie z militarną intensywnością walczył, żebyśmy kupowali coraz więcej. „The New York Times” Przez blisko siedem dekad Mattel przedstawiał Barbie jako rewolucję: pierwszą dorosłą lalkę. Tyle że jest niemal identyczną kopią niemieckiej lalki Lilli. To jeden z wielu sekretów firmy – i zdecydowanie nie najważniejszy. Tarpley Hitt odsłania kulisy narodzin najsłynniejszej lalki świata i barwnie opowiada o czasach jej świetności, w tym odpieraniu rywali strategicznym marketingiem, rządowych wpływach, bezwzględnych procesach sądowych i działaniach godnych powieści szpiegowskich. Jest więc o założycielce, którą zmuszono do odejścia z firmy, o skazanym za oszustwa królu obligacji śmieciowych (a zarazem zbawcy Barbie) i o imperium lalek Bratz, które niegdyś doprowadziło Mattel na skraj zapaści. O parze byłych nazistowskich producentów zabawek, magnacie branży zabawkarskiej zaprzyjaźnionym z J. Edgarem Hooverem, o frywolnym projektancie wojskowych systemów rakietowych, późniejszym dyrektorze Mattela (i mężu Zsa Zsy Gabor) oraz o zafascynowanym freudyzmem specjaliście od marketingu, który widział w lalce psychoseksualny klucz do kontrolowania amerykańskich umysłów. Dzięki dziennikarskiemu śledztwu, międzynarodowej kwerendzie i rozmowom z kluczowymi postaciami ze wszechświata Barbie, Barbieland to nie tylko dzieje kulturowego fenomenu, ale i historia XX wieku – z wszystkimi jej mrocznymi i szemranymi aspektami. +++ Gdyby stworzyć poprawną historycznie Barbie, zestaw nazywałby się „Barbie – bezwzględna bizneswoman”. Bo historia tej kochanej przez pokolenia zabawki to opowieść o morderczej konkurencji, braku poczucia humoru, patentach, pozwach i niekoniecznie etycznej reklamie. Wszystko po to, by uśmiechnięta lalka pozostała na szczycie. To wciągająca lektura, która pokazuje, że w świecie zabawek naprawdę nie ma nic zabawnego. Katarzyna Czajka-Kominiarczuk, Zwierz Popkulturalny To nie jest książka o plastikowej lalce. To jest książka o korporacyjnych rozgrywkach jak z Sukcesji, wielkiej polityce Stanów Zjednoczonych XX wieku i wolności słowa – także tej do napisania NIEAUTORYZOWANEJ historii Barbie. No dobra, to też książka o tym, czy umiemy wyobrazić sobie piękno inne niż parka fantastycznych sterczących cycków. Kaja Gołuchowska
Wstrząsający reportaż o pomocy, która może zamienić się w przemocKasia podczas sesji terapeutycznych dokonała łącznie stu pięćdziesięciu wizualizacji mordu własnych rodziców. Paulina swoją psychoterapię nazywa koszmarem, podczas którego popadła w alkoholizm, zaczęła używać przemocy wobec dziecka, stała się zbieraczem i cudem uniknęła bezdomności. Nie zabiła się tylko dlatego, że przy próbie samobójczej była zbyt pijana. Justyna podczas terapii usłyszała, że nigdy nie pokocha swojego dziecka. Lola w ramach wsparcia psychicznego rozmawia z Chatem, który według niej jest lepszy niż przyjaciółka: nie zmienia tematu, gdy ona mówi, że ma ochotę ze sobą skończyć.W Polsce wciąż nie ma ustawy, która regulowałaby zawód psychoterapeuty. A skoro prawo nie określa, kto może nim być, to znaczy, że teoretycznie może być nim KAŻDY.Reportaż pokazuje ciemną stronę tej sytuacji: przekraczanie granic, przemoc ukrytą pod językiem troski, niebezpieczne metody i nadużywanie zaufania pacjentów. Co gorsze, te katastrofalne w skutkach terapie prowadzone są często przez wysoko wykwalifikowanych ekspertów.Bohaterowie tej książki opowiadają o tym, jak można zostać skrzywdzonym właśnie wtedy, kiedy najbardziej potrzebuje się bezpieczeństwa. Ich historie uzupełniają głosy ekspertów, którzy pokazują, gdzie przebiegają granice dobrej terapii, jakie sygnały powinny niepokoić i jak chronić siebie w relacji terapeutycznej.
Magdalena Milert, uznana ekspertka, która od lat opowiada o rozwoju miast, rozkłada na czynniki pierwsze przyszłość naszych wspólnych przestrzeni. Na podstawie pięciu filarów - cyfrowego bliźniaka miasta, sztucznej inteligencji, internetu rzeczy (IoT), inteligentnych sieci energetycznych oraz wyzwań związanych z cyberbezpieczeństwem - pokazuje, jak dane i algorytmy zmieniają nasze codzienne życie. Czy cyfrowa optymalizacja to jedyna droga do stworzenia szczęśliwego miasta? Jak ustrzec się przed zagrożeniami, gdy infrastruktura krytyczna staje się w pełni skomputeryzowana? Magdalena Milert łączy techniczną wiedzę z perspektywą humanistyczną, zadając najważniejsze pytania o to, jak i dla kogo właściwie budujemy te "inteligentne" przestrzenie. Miasto przyszłości to lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce zrozumieć, jak technologia - stopniowo, ale nieodwracalnie - na nowo definiuje nasze miejsce życia, pracy i odpoczynku.
Krzyż i karteleJan Paweł II w Ameryce ŁacińskiejJaką rolę może odegrać papież w świecie naznaczonym przez wojskowe junty, rewolucje, nierówności społeczne i przemoc karteli? Czy autorytet moralny jest w stanie wpływać na bieg historii równie skutecznie jak polityczna siła?Krzyż i Kartele to fascynująca opowieść o pontyfikacie Jana Pawła II widzianym z perspektywy Ameryki Łacińskiej - kontynentu kontrastów, gdzie głęboka religijność spotykała się z brutalnością dyktatur, konfliktami ideologicznymi i walką o prawa człowieka. Autor pokazuje papieża nie tylko jako przywódcę Kościoła, lecz także jako jednego z najważniejszych uczestników globalnych przemian końca XX wieku.Na kartach książki czytelnik śledzi papieskie podróże, spotkania z przywódcami państw, dialog z lokalnymi Kościołami oraz reakcje na kryzysy polityczne i społeczne rozgrywające się od Meksyku po Argentynę. W tle pojawiają się zimna wojna, upadek komunizmu, ruchy społeczne, emigracja oraz zmagania milionów ludzi z biedą, przemocą i brakiem wolności.To nie jest klasyczna biografia. To historyczno-polityczna analiza pontyfikatu, który przekraczał granice religii i stawał się istotnym elementem światowej geopolityki. Książka ukazuje, jak słowo, dyplomacja i wiara mogły oddziaływać na rzeczywistość równie mocno jak armie, partie polityczne czy ekonomiczne interesy.Poruszająca opowieść o wierze, władzy i ludzkiej godności w czasach wielkich konfliktów oraz przełomowych przemian współczesnego świata.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
