W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Wystawa Grupy Pięciu to pierwsza w historii muzealnictwa ekspozycja poświęcona działalności istniejącego od sierpnia 1905 roku do lutego 1908 roku młodopolskiego ugrupowania, a zarazem pierwsza wspólna prezentacja prac jego członków od czasu ich inicjatyw na początku XX stulecia. Tę niemal całkowicie zapomnianą dzisiaj formację, nazywaną także Grupą Norwid, tworzyli: Leopold Gottlieb, Witold Wojtkiewicz, Wlastimil Hofman, Mieczysław Jakimowicz i Jan Rembowski. Byli to studenci i absolwenci krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, których młodzieńcza twórczość była odpowiedzią na pojawiające się w sztuce europejskiej tendencje awangardowe. Zakres chronologiczny pokazywanych w dużej części po raz pierwszy dzieł obejmuje okres od około 1900 roku aż po lata pierwszej wojny światowej. Rozszerzenie ram czasowych służy pełniejszej prezentacji dokonań młodych adeptów sztuki i uchwyceniu procesów kształtujących ich postawy twórcze. Integralną część wystawy stanowią prace artystów, którzy czasowo związani byli z Grupą Pięciu, poprzez udział we wspólnie przygotowanych pokazach, a należeli do nich: Tymon Niesiołowski, Henryk Hochman i Bronisława Rychter-Janowska. Ekspozycję wzbogaciły ponadto dzieła Odilona Redona, Xawerego Dunikowskiego i Olgi Boznańskiej. Towarzyszący wystawie bogato ilustrowany katalog składa się z pięciu części. Na początku szeroko omówiono zagadnienia związane z artystyczną i wystawienniczą działalnością Grupy. Następną część stanowi esej rozwijający wątek drugiej nazwy ugrupowania (Grupa Norwid) i nakreślający przyczyny odwoływania się młodych artystów do Cypriana Kamila Norwida. Kolejny fragment zapoznaje nas z koncepcją wystawy i omawia poszczególne jej części i sekcje tematyczne. Po nim znajduje się katalog przedstawiający dwieście dzieł prezentowanych na wystawie. Ostatnią część publikacji stanowią zwięzłe biogramy artystów
Tomek Kłosowski – jak mówią o nim – człowiek-legenda, mistrz opowieści, niedościgły wzór dla rzeszy ludzi fotografujących przyrodę, pisze o ptakach i ich zwyczajach. Opowiada o tym jak wyglądają wyprawy, żeby z bliska móc obserwować życie i zachowania ptaków. Książek o ptakach mamy mnóstwo, ale książkę w której poza wiedzą o ptakach, mamy przygody fotografików, ich warsztat fotografowania, gdzie i jak zbudować czatownię i kalendarz kiedy je obserwować – tylko jedną.Andrzej Kruszewicz mówi:„Najpierw poznałem Tomka, a było to… przed 40 laty. Aż trudno w to uwierzyć. Potem, już nad Biebrzą, mogłem się przyglądać współpracy dwóch, a bywało, że nawet trzech braci Kłosowskich. Tomek jest niezrównanym mistrzem kwiecistej polskiej mowy, poprawiał moje felietony w „Świecie Młodych”, zdradzał tajniki fotografii przyrodniczej i zaraził pasją do Biebrzy. Wiele dni wspólnych wypraw, a zwłaszcza gawędy przy ognisku, sprawiły, że zauroczył mnie swoją miłością do biebrzańskiej przyrody. To prawdziwy jej orędownik, oddany całym sobą, utrwalający jej piękno i tajemnice. W duecie z Grzegorzem są niezrównani. Cieszę się jak dziecko z każdej ich nowej książki.”
Artyści niesforni. Bez definicji. Wolni tak bardzo, że dawali wolność innym. Choć władza ludowa pragnęła kontrolować także środowiska twórcze, niektórzy ówcześni artyści i celebryci wymykali się systemowym ograniczeniom. Miron Białoszewski pisał utwory, których prawie nikt nie rozumiał, ale i tak każdy chciał obejrzeć spektakl w jego Teatrze Osobnym. Performer Andrzej Partum chadzał własnymi ścieżkami i przerywał koncerty, by… wąchać sobie stopy. Członkowie Pomarańczowej Alternatywy, podając się za krasnoludki, organizowali pomysłowe happeningi ośmieszające absurdy codzienności i stosunki panujące nad Wisłą. Małgorzata Spychalska, córka marszałka Polski, uczestniczyła w szalonym życiu warszawskiej bohemy i mocno dała się we znaki pracownikom Ambasady Polskiej w Paryżu. A niezwykle tolerancyjny, kultowy Klub Utopia oferował zabawę na najwyższym poziomie i wprowadzał gości w nowe czasy. Sławomir Koper, autor ponad 20 książek o PRL-u, po raz kolejny przypomina, że ta epoka wcale nie była szara
Czy przed napisaniem Dumy i uprzedzenia Jane Austen przeżyła płomienny romans? Co wywołało kryzysy psychiczne, których echa znalazły się w powieściach Charlotte, Emily i Anne Brontë? Kogo naprawdę kochała Virginia Woolf?Chętnie snujemy domysły na temat naszych ulubionych pisarek. Podsycają je filmowcy, którzy proponują własne opowieści o najważniejszych twórczyniach literatury światowej. Ale czy można im zaufać? Ile jest w nich „prawdy”? Anna Śliwińska wnikliwie studiuje losy Jane Austen, sióstr Brontë oraz Virginii Woolf, wertuje ich bogate korespondencje, sięga do wiarygodnych i solidnie udokumentowanych biografii. Konfrontuje z nimi filmowe i serialowe kreacje – weryfikuje fakty, wskazuje przekłamania, mierzy się z narosłymi wokół pisarek mitami. Jednocześnie rekonstruuje tkankę dawnej codzienności i ożywia odległy, a zarazem fascynujący nas świat.
Zdjęcia Pawła Pierścińskiego opowiadają o świerkowym lesie, kępie traw, starorzeczu Wisły i zapomnianych ruinach zamku. O krajobrazach, które wydają się nam wszystkim dziwnie znajome.Album prezentuje nieznane dotąd zdjęcia wybitnego fotografa, twórcy Kieleckiej Szkoły Krajobrazu. Ich tematem jest przede wszystkim świętokrzyska sceneria. Lasy, pola, łąki i wyrastające wśród nich miasta. Pierściński wędruje poza utartymi szlakami, w miejsca mniej dostępne, ukryte, zapomniane. Uważnie się nim przygląda. Powraca. Rejestruje detale i przemiany.W obiektywie autora pejzaż, klasyczny gatunek, nabiera głębi dokumentalnej i społecznej. Dotyka takich problemów jak los małych miast, industrializacja i jej konsekwencje, przemiany w krajobrazie. To szczególnie ważny głos w dyskusjach o wyzwaniach współczesnego świata, w których zastanawiamy się nad współistnieniem potrzeb człowieka i przyrody, zachowywaniem lokalnych tożsamości oraz ochroną środowiska. Publikacja stanowi efekt wieloletnich prac nad archiwum artysty. Zdjęciom towarzyszą teksty autorstwa Filipa Springera, Agnieszki Kowalskiej i Adama Robińskiego oraz autorek publikacji - Katarzyny Sagatowskiej i Moniki Szewczyk-Wittek.""Miasta, miasteczka, wsie, lasy, łąki, drogi i ścieżki. Architektura okazała, często ruiny. Czasem środek zatłoczonej imprezy, biblioteka czy salon samochodowy. Zdarza się, że głęboki cień lasu. Często gęstwiny, bory, knieje. Fotografowane wielokrotnie, z bliska i daleka, portretowane, dopieszczane krajobrazy z Polski. Powroty do archiwum Pawła Pierścińskiego to za każdym razem przeżycie.""* fragment książki, z tekstu Katarzyny Sagatowskiej i Moniki Szewczyk-WittekPublikacja jest dwujęzyczna
Album prezentuje najpiękniejsze, a zarazem najbardziej fascynujące zabytki Polski. Książka zabierze Czytelnika w ekscytującą podróż po Polsce, dostarczając nie tylko wielu emocji i wrażeń, lecz także wiedzy o pełnych uroku, zachwycających zabytkach naszego kraju. Choć Polska nie jest dużym krajem, to wyróżnia się bogactwem i pięknem zabytkowej architektury.
Monografia dotyczy zagadnienia obecności sztuki we współczesnym dyskursie humanistycznym. Zwrócona jest uwaga na rangę społecznego oddziaływania wypowiedzi artystycznych. Wykazujemy, że teksty sztuki stanowiły i wciąż stanowią nie tylko komentarz do faktów, zjawisk, emocji obserwowanych wokół, ale także są swoistym prognostykiem przyszłości. Analizie poddane zostały zarówno dzieła i wypowiedzi o sztuce współczesnych artystów jak również tych, którzy reprezentowali starsze pokolenie. Zwracamy uwagę na kluczowe zagadnienia formalne i aksjologiczne w tym formy obecności kwestii metafizycznych. Przedstawione w książce propozycje artystyczne wykazują uniwersalny i aktualny charakter. Pozwalają odbiorcom skonfrontować się z podstawowymi wyzwaniami, jakie stawia przed nami rzeczywistość i z pytaniami o rolę i miejsce w doczesności i tradycji.
Grot Fausta to monografia składająca się z trzech części. Pierwsze dwie prezentują szczegółowe rekonstrukcje, analizy i interpretacje dwóch wyreżyserowanych przez Jerzego Grotowskiego inscenizacji dramatów odwołujących się do legendy Fausta: przedstawienia według poematu dramatycznego Johanna Wolfganga Goethego (Teatr Polski w Poznaniu, prem. 13 kwietnia 1960) oraz według Tragicznych dziejów doktora Fausta (Teatr-Laboratorium 13 Rzędów w Opolu, prem. 23 kwietnia 1963). Część trzecia poświęcona jest Faustycznym dziejom teatru Grotowskiego, zawiera między innymi syntetyczne interpretacje Studium o Hamlecie i Księcia Niezłomnego oraz najbardziej rozbudowaną analizę i interpretację Apocalypsis cum figuris. Książka jest propozycją spojrzenia na teatr Grotowskiego nie z dominującej dotychczas perspektywy Chrystocentrycznej, zgodnie z którą jego główną akcję stanowią powroty Chrystusa, ale przez pryzmat matrycy Faustycznej wyprowadzanej z analiz inscenizacji mitu Fausta. Obok oryginalnych interpretacji, książka zawiera najpełniejsze z dotychczasowych rekonstrukcje dwóch przedstawień, oparte na niewykorzystywanych wcześniej materiałach, w szczególności egzemplarzach teatralnych (Faust) i aktorskich (egzemplarz Zbigniewa Cynkutisa do Tragicznych dziejów doktora Fausta ze szczegółowymi notatkami aktora).
Książka poświęcona socrealizmowi w architekturze polskiej z krytycznym wydaniem w formie aneksu wywiadów przeprowadzonych w 1990 roku przez Tadeusza Baruckiego, architekta i wybitnego historyka, popularyzatora architektury współczesnej. Dokumentują one niezwykle ważny fragment dziejów powojennej Polski, tj. czasy socrealizmu (1949-1956). Jego rozmówcami były osoby odpowiedzialne za kreowanie podstaw programowych i wdrażanie tego kierunku w architekturze: S. Tworkowski, Z. Malicki, A. Kotarbiński, J. Bogusz, A. Wolski, R. Piotrowski, E. Goldzamt, Z. Skibniewski. Oprócz nich wypowiadają się twórcy dzieł uznanych wówczas za czołowe przykłady socrealizmu: Domu Partii w Warszawie (W. Kłyszewski, J. Wierzbicki, E. Mokrzyński), Nowych Tychów (K. Wejchert, H. Adamczewska-Wejchert), Nowej Huty (S. Juchnowicz, J. Ingarden), gmachu Związków Zawodowych w Katowicach (H. Buszko), Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej w Warszawie (S. Jankowski) oraz ci, którym z socrealizmem było nie po drodze (J. Nowicki, R. Ihnatowicz).
Publikacja Jarosława Mulczyńskiego jest kontynuacją jego książki z2019 r. Życie artystyczne w Poznaniu w latach 1919-1939. Wydany wówczas tom opisuje rozmaite instytucje artystyczne i pozaartystyczne oraz prywatne inicjatywy przyczyniające się do rozwoju sztuki w stolicy Wielkopolski. Na kartach niniejszej książki autor koncentruje się na aktywności artystycznej (malarskiej, rzeźbiarskiej i graficznej) miejscowych twórców międzywojnia. Oprócz skrupulatnie zebranych danych faktograficznych wydanie zawiera mnóstwo reprodukcji, często wcześniej niepublikowanych i niezwykle oryginalnych dzieł.
Katalog kolekcji muzycznej Joannesa Chrysostomusa Zalaskiego zawiera opisy ponad stu utworów zachowanych w blisko dwudziestu rękopisach, gromadzonych przez kościelnego kantora w drugiej połowie XVII wieku. Kolekcja licząca zapewne pierwotnie znacznie więcej źródeł kompletowana była we wszystkich trzech miejscach pracy Zalaskiego: Prusicach, Namysłowie i Brzegu; mimo niepełnego stanu zachowania stanowi dziś cenne świadectwo kultury muzycznej Śląska w czasach przemian wyznaniowych po wojnie trzydziestoletniej. Rekordy katalogowe zawierają szczegółowe opisy rękopisów i zawartych w nich utworów, z uwzględnieniem konkordancji, źródeł tekstu oraz incipitów muzycznych w formie partyturowej.
Gdy pod koniec ubiegłego wieku kształtował się kanon kultowych filmów i seriali PRL-u, trafiły do niego takie produkcje jakRejs,Sami swoiczy dzieła Stanisława Barei - komedie wyśmiewające rzeczywistość minionego systemu i narodowe przywary Polaków. Jak to możliwe, że w tym samym gronie znalazł się również07 zgłoś się, poważny serial o oficerze Milicji Obywatelskiej, formacji powszechnie nielubianej i kojarzonej z represjami politycznymi? Rafał Dajbor z pasją śledzi fenomen popularności porucznika Borewicza, który zyskał już status ikony polskiej popkultury. Zagląda za kulisy powstawania serialu, przywołuje nieznane anegdoty z planu i próbuje rozwiać narosłe wokół produkcji stereotypy.To książka dla wszystkich, którzy chcą spojrzeć na Borewicza świeżym okiem - nie tylko jak na bohatera serialu kryminalnego, lecz także jak na zjawisko kulturowe, które do dziś fascynuje kolejne pokolenia widzów.
Ostatnia rozmowa z Emilianem Kamińskim - aktorem, reżyserem, dyrektorem teatru, ale przede wszystkim człowiekiem wrażliwym na świat, konsekwentnie realizującym swoje marzenia. Szczerze opowiedział w niej o dzieciństwie, rodzinie, mistrzach, teatrze. Jedynym tematem, którego nie poruszył, była jego choroba.Dla najbliższych Miluś, dla niektórych Diabluś. Życie nieraz pisało dla niego trudne scenariusze, mimo to reżyserował je według własnych zasad, zawsze z uśmiechem i pokorą. Ambitny, odważny, silny, lecz z wyczuwalną miękkością w sercu. Aktor Łomnickiego i Hanuszkiewicza, skromnie nazywający się "rzemieślnikiem", piewca szacunku do pracy i widza, no i wreszcie - niedościgniony mistrz dowcipu.Kamiński miał na koncie ponad setkę ról teatralnych, filmowych i dubbingowych. W stanie wojennym współtworzył Teatr Domowy, będący formą sprzeciwu wobec reżimu. Uwielbiany przez publiczność za rolę Jerzego w ekranizacji powieści "Szaleństwa panny Ewy" Kornela Makuszyńskiego, Wojciecha Marszałka w serialu "M jak miłość" i Pumby w kultowym "Królu Lwie". Z miłości do teatru i Warszawy w 2009 roku w zrujnowanych piwnicznych pomieszczeniach stworzył Teatr Kamienica. Scenę, która w niedługim czasie stała się ważnym punktem na kulturalnej mapie stolicy, traktował jako dom i filozofię życia. O Emilianie Kamińskim opowiadają również jego rodzina, przyjaciele i towarzysze z aktorskiego szlaku, m.in. Justyna Sieńczyłło, Dorota Kamińska, Krystyna Janda, Wiktor Zborowski, Piotr Fronczewski, Magdalena Zawadzka, Katarzyna Cichopek.Patrycja Pawlik - studiowała na Aberystwyth University w Walii, absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Warszawskim oraz zarządzania kulturą i mediami na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończyła London School of Public Relations. Od blisko 15 lat związana z branżą PR i mediami. Ekspertka od komunikacji i budowania relacji, zwłaszcza tych opartych na ponadczasowych wartościach. Lubi pytać i słuchać, dlatego rozwija się również jako coach. Kocha teatr i podróże. Praktykująca miłośniczka języka włoskiego, tamtejszej kuchni i podejścia do życia. Szczęśliwa mama Marcelinki.
I ślubuję Ci skandale, zdrady, rozstania i powroty póki śmierć nas nie rozłączy.Czy poeci potrafili kochać równie pięknie, jak opisywali miłość w swoich wierszach?To nie jest zbiór suchych biografii. To opowieści o ludziach, uczestnikach i bohaterach romansów, dramatów, chwil zachwytu, zdrad i powrotów.Znajdziesz tu historie miłości od pierwszego wejrzenia aż do śmierci, jak ta Juliana Tuwima do Stefanii Marchew, oraz te bez szczęśliwego zakończenia - pełne skandalu, kłamstwi śmierci, jak związek Stanisława Przybyszewskiego i Dagny Juel. A nawet historie, które wymykają się schematom, jak ta o wspólnym życiu Jarosława Iwaszkiewicza i jego żony Anny, które trwało ponad pół wieku i przetrwało wszystko: wojny, zmiany ustrojowe oraz homoseksualizm samego Iwaszkiewicza.Przyjrzyj się z bliska ludziom, których znamy z okładek tomików, z portretów w sepii, ze szkolnych lekcji. Zajrzyj do ich kuchni, ich sypialni, do ich codzienności.W końcu wszyscy jesteśmy tylko ludźmi.
Książka jest fundamentalnym dziełem spełniającym oczekiwania wszystkich, którzy interesują się sztuką i architekturą. Przetłumaczona na wiele języków, stale wznawiana i aktualizowana jest cenną pomocą dla studentów zarówno historii sztuki, jak i architektury. Bogaty materiał usystematyzowany został w przemyślany sposób. Osobne rozdziały poświęcone są wiedzy o stylach w zakresie budownictwa: sakralnego, budowy zamków, pałaców i budownictwa komunalnego. Zawiera leksykon ilustrowany, 5-języczny słownik pojęć, liczne mapy, indeks miejscowości i nazwisk.
Antologia tekstów Tomka Lipińskiego, które na trwałe weszły do polskiej kultury cytowanych, powtarzanych, krążących w obiegu społecznym jako rozpoznawalne frazy kolejnych pokoleń. W wyborze, opracowaniu i z obszernym omówieniem Artura Burszty utwory te po raz pierwszy czytane są jako literatura: bez muzycznego kontekstu, ze skupieniem na samym słowie. Książka zapisuje drogę twórczą przemierzaną od ponad czterech dekad i odsłania poetycką konsekwencję autora, który od początku traktował piosenkę jako formę myślenia, mówienia i odpowiedzialności za język. Teksty te działają jak sejsmograf: rejestrują napięcia i drgania rzeczywistości, zanim przerodzą się w wstrząs, dlatego wiele z nich brzmi dziś zaskakująco aktualnie. Całość dopełniają legendarne fotografie Michała Wasążnika wizualny zapis tego samego czasu i doświadczenia, widziany z bliska i bez nostalgii. Książka ukazuje się krótko po przyznaniu Lipińskiemu Paszportu Polityki w kategorii Kreator Kultury, między tomami autobiografii, stając się lekturą nie tylko uzupełniającą, lecz konieczną.
Rzeźba, głównie ze względu na wysiłek fizyczny, jakiego wymagała, była przed wieki dziedziną zarezerwowaną wyłącznie dla mężczyzn. Rzeźby były przez mężczyzn nie tylko wykonywane, ale także zamawiane, oceniane i oglądane. To mężczyźni o nich rozmawiali, pisali, uczyli. Znalazły się jednak artystki, które zdecydowały się rzucić wyzwanie zastanemu porządkowi i wkroczyć na trudną drogę twórczości rzeźbiarskiej.O nich właśnie opowiada Dagmara Budzbon-Szymańska w książce Rzeźbiarki, ukazując historię polskiej rzeźby z perspektywy kobiet. Każda z opisanych przez autorkę kobiet, żeby tworzyć, musiała pokonać tabu - społeczne, tematyczne, materiałowe, językowe, a czasem wszystkie naraz. Każda zostawiła po sobie wspaniałe prace, niejednokrotnie nieoczywiste, wprowadzające nową jakość, a jednak często nadal zbyt mało docenione. Wśród przedstawionych w książce rzeźbiarek znalazły się między innymi: Antonina Rożniatowska, Olga Niewska, Magdalena Gross, Alina Szapocznikow, Magdalena Abakanowicz, Alina Ślesińska, Wanda Czełkowska, Teresa Brzóskiewicz,Barbara Falender, Katarzyna Józefowicz, Agata Agatowska i Martyna Pająk.Dagmara Budzbon-Szymańska nawiązuje z każdą z opisywanych artystek dialog, by bardziej przekonywująco opowiedzieć o niej i jej dokonaniach. Zbierając materiały do książki, przeczesywała archiwa, szukała wypowiedzi artystek, rozmawiała z nimi samymi lub z ich spadkobiercami. Cytaty, które przeplatają się jej z tekstem, pochodzą od samych rzeźbiarek - to ich własne słowa, przemyślenia, postulaty, które zostały zaczerpnięte ze źródeł archiwalnych, wywiadów, listów, wreszcie z licznych rozmów.
Wspaniały hołd dla arcydzieł holenderskiego złotego wiekuKolorowe reprodukcje opisywanych dziełLaureatka Prize for Nonfiction 2024Top 100 Must-Read Book magazynu "Time"Nominowana do Women's Prize for Nonfiction 202412 października 1654 roku holenderskim miastem Delft wstrząsa nagła eksplozja. Carel Fabritius - dziś znany na świecie ze znakomitego obrazu Szczygieł - pracował wtedy w swoim atelier. Wraz z wieloma innymi mieszkańcami nie przeżył tego dnia.Laura Cumming wprowadza nas w fascynujący świat Fabritiusa. Włócząc się po amsterdamskich zaułkach, przemierzając równinny krajobraz lub przystając w ciszy na nabrzeżu, odnajduje bogactwo codzienności, w której zrodziło się piękno dzieł Vermeera i Rembrandta, Halsa i de Hoocha. Snuje też osobistą opowieść o relacji z ojcem, szkockim artystą Jamesem Cummingiem, który przekazał jej wiedzę o kolorach, świetle i pożytkach z zaglądania pod podszewkę."Zdarza się, że widok obrazu wywołuje grom, który na zawsze zmienia nasze życie i staje się początkiem miłosnego związku tak wyjątkowego w swej naturze, że doświadczają go jedynie wybrani szczęśliwcy - intymnej relacji z dziełem sztuki i jego twórcą. O takim właśnie olśnieniu opowiada w szczerej i osobistej książce Laura Cumming, Szkotka zauroczona Holendrem Carelem Fabritiusem, malarzem, któremu śmierć przyniósł wybuch prochowni w Delft w 1654 roku. Nieżyjącym od prawie czterech wieków, choć wciąż obecnym".Prof. Piotr Oczko, UJ
Reporterska podróż przez miasta, które dzięki determinacji i pomysłowości stworzyły przestrzeń przyjazną do życia, w centrum stawiając człowieka i jego codzienne potrzeby.Odwiedzamy m.in. Bilbao, w którym ruchome schody łączą dzielnice położone na różnych wysokościach. Berno, gdzie mieszkańcy pakują ubrania do szczelnych toreb, wskakują z nimi do wody i spływają z nurtem rzeki. Wreszcie Oulu, gdzie najpierw odśnieża się ścieżki rowerowe, a dopiero potem jezdnie.
Alfons Mucha (1860-1939). Był czeskim malarzem, ilustratorem i grafikiem, uznawanym za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli secesji. Mucha zdobył międzynarodową sławę dzięki swoim charakterystycznym plakatom, zwłaszcza tym tworzonym dla słynnej aktorki Sarah Bernhardt. Jego styl wyróżniał się ornamentalnością, delikatnymi liniami, pastelowymi kolorami i wizerunkami kobiet otoczonych roślinnymi motywami. Po latach spędzonych w Paryżu i innych miastach Europy, Mucha powrócił do ojczyzny, gdzie stworzył swoje największe dzieło - monumentalny cykl malarski "Epopeja słowiańska", przedstawiający historię narodów słowiańskich. Album prezentuje blisko 60 dzieł tego artysty.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
