W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Erozja. Zestaw przymiotników jest montażem fragmentów, wizualnych okruchów ułożonych w bogatą znaczeniowo kompozycję. To trzydzieści sześć powiązanych ze sobą wizerunków, które jak w analogowej projekcji slajdów raz ulegają zniekształceniu, kiedy indziej wyostrzają się lub koncentrują na detalu.W swojej pracy Kama Sokolnicka reinterpretuje motywy występujące w Autobiografii czerwonego Anne Carson. Sprany antyk starożytnej Grecji nakłada się na współczesne przedstawienia, a umowne reprezentacje Geriona i Heraklesa niespełnionych kochanków o mitologicznym rodowodzie powracają w nowych układach. Artystka przetwarza utwór Carson, podobnie jak kanadyjska poetka nawiązywała do Gerioneidy Stezychora.Erozja. Zestaw przymiotników to efekt twórczego recyklingu, oddziałującego na odbiorcę sugestywną estetyką. Kolaże Sokolnickiej są nie tylko dowodem kunsztu włączeniu rozmaitych materiałów, ale też ujawniają podstawy jej strategii artystycznej, silnie osadzonej w tradycji sztuki konceptualnej.Książkę uzupełniają szkice Mariki Kuźmicz i Macieja Topolskiego.
Akcja musicalu "Czarna róża" rozgrywa się w latach 70., gdy blokowiska wielkich miast pochłaniają wsie, lasy i pola, gdzie nowe miesza się ze starym, a postęp splata się z dawną legendą. Dagmara, młoda dziewczyna, musi wraz z matką opuścić na zawsze swoją rodzinną wioskę, pożegnać przyjaciół i czas sielskich, nieco szalonych przygód. Ewka, niewidoma kuzynka Dagmary, inicjuje z przyjaciółkami spotkanie bohaterki z grupą blokerskich wywijasów. Szalony ogrodnik wraz z córką nie daje się pokonać współczesności i nie pozwala sobie odebrać ogrodów leżących na granicy miasta i wsi. Ludzie plotkują, że para się magią, a jego kwiaty mają straszliwą moc. Historia musicalu łączy te postaci, a finał zaskakuje wszystkich swoją niejednoznacznością. Całość ubrana jest w przejmującą muzykę, sugestywnie oddającą klimat spektaklu.
Książka zawiera scenariusz, opisy oraz zapis nutowy musicalu.
Karol Napieralski, kompozytor, twórca literacki, reżyser, aktor teatralny oraz nauczyciel i instruktor. Od lat związany z twórczością dla dzieci i młodzieży, dla nich tworzy spektakle, musicale, opery, formy baletowe, piosenki. Dzieła te są wystawiane z powodzeniem w teatrach na terenie całej Polski.
Autor jest nagradzany za swoją twórczość międzynarodowymi nagrodami artystycznymi, m.in.: „Smok Kultury”, Dzierżoniów – za musical "Źli ludzie", „Aplauz”, MDFPiT w Koninie – za piosenkę "Czas kumkania", I miejsce, Swiss International Music Competition Lugano – za oratorium "Noc w Ogrójcu", nagrody za twórczość dla dzieci w Kutnie, Poznaniu, Rzeszowie, Kłodzku.
Zakochany w historii gór i rodzinnej Wielkopolsce, w swoich dziełach łączy regionalne mity, podania z faktami historycznymi, a w warstwie muzycznej operuje pełnią barw orkiestry symfonicznej oraz brzmieniami instrumentów rockowych i elektronicznych. Całość tej symbiozy muzyki i tekstu tworzy bardzo charakterystyczny język, właściwy tylko jemu, co czyni go wyrazistym twórcą literatury dla dzieci i młodzieży.
Sześć wykładów o istocie sztuki i przemianach w myśleniu o niej w ciągu wieków.Dlaczego i w jaki sposób wielka sztuka często powstaje w burzliwych okolicznościach? Jak to możliwe, że obrazy i dzieła, powstałe z doświadczenia niepokoju, rozdarcia czy sprzeciwu, po wiekach trafiają do muzeów i stają się łatwo przyswajalną częścią kulturowego krajobrazu, pozbawioną energii, która nadawała im sens? Jaka jest relacja sztuki, nauki i religii? Jak postęp techniczny odciska się na wyborach artystów i na recepcji sztuki? To tylko kilka z tematów, które Wind podjął w swoich wykładach, wygłoszonych na antenie BBC w ramach prestiżowej serii Reith Lectures.
"Malowała powoli, z przejęciem, a portrety robiła wprost latami. Model się zestarzał, wyłysiał, ożenił, okocił, schudł [] musiał pozować, chciał czy nie chciał, chyba że umarł."- Zofia Stryjeńska o Oldze BoznańskiejOlga Boznańska. Najwybitniejsza malarka epoki. Obywatelka świata.Jej portrety intrygowały, niepokoiły, obnażały duszę malowanej osoby. Nie uznawała banalnego piękna. Charakter, emocje, uczucia były dla niej ważniejsze niż uroda modeli.Po Paryżu chodziła w sukni giupiurowej z trenem pełnym falban i plis. Wzbijał się za nią tuman kurzu. Na głowie miała olbrzymi, sinoczarny wał włosów wysoko w kok zaczesanych. Na nim "czarne gniazdo z dżetów i flaneli podpięte wysoko z tyłu kwiatami, spod którego spływały czarne strusie pióra". Wyglądała jak "posąg wyjęty na chwilę z ciemności piramidy".Przez trzydzieści lat malowała w pracowni przy Boulevard Montparnasse. Bywali tam m.in. Zofia Stryjeńska, Mela Muter, Wojciech Kossak, Artur Rubinstein. Pojawiała się Maja Berezowska "ze swoimi kochasiami".W tle kręcił się roller coaster historii: Budowa wieży Eiffla, pierwsza wojna światowa, kryzys gospodarczy, początek drugiej wojny.Mistrzyni biografii, reporterka Angelika Kuźniak przygląda się wybitnej artystce z dociekliwością śledczej. Efektem jest napisany przepięknym językiem przenikliwy, pełen poczucia humoru portret Olgi Boznańskiej. Kobiety genialnej, delikatnej, zmysłowej, świadomej swojego talentu. Niezależnej. Portret artystki, która dla sztuki była w stanie poświęcić wszystko: miłość, dobrą opinię i święty spokój.
Pieśni przygodne od wieków towarzyszyły życiu codziennemu, będąc integralną częścią obrzędów, spotkań towarzyskich i świąt. Ich uniwersalny charakter sprawia, że pozostają żywe w różnorodnych formach muzykowania, niezależnie od czasu czy miejsca. Opracowania fortepianowe pieśni przygodnych mają na celu zachowanie tego dziedzictwa w przystępnej i artystycznie rozwiniętej formie. Fortepian, jako instrument o niezwykle szerokiej skali dźwiękowej i wszechstronnych możliwościach wykonawczych, pozwala na uchwycenie zarówno prostoty, jak i głębi emocjonalnej pieśni ludowych oraz tradycyjnych. Niniejszy zbór opracowań ma za zadanie nie tylko oddać pierwotny charakter utworów, ale również wzbogacić je o nowe walory brzmieniowe. W doborze utworów oraz ich opracowaniach położono szczególny nacisk na autentyczność melodii, harmonię oraz idiomatyczne podejście do techniki fortepianowej. Wprowadzone zostały elementy ozdobnikowe, polifonia oraz wariacyjne opracowania, by ukazać bogactwo folkloru w nowej, bardziej wyrafinowanej odsłonie. Opracowania te mają służyć nie tylko jako materiał edukacyjny, ale także chcą być inspiracją do dalszych poszukiwań artystycznych i interpretacyjnych pieśni przygodnych. Zachęcają do eksplorowania tradycyjnych pieśni poprzez nowoczesne środki wykonawcze, co czyni je bliższymi współczesnemu odbiorcy. Niech niniejszy tom stanie się pomostem między dawnymi melodiami a współczesnym światem dźwięków, łącząc tradycję z nowoczesnością oraz inspirując kolejne pokolenia do odkrywania piękna pieśni przygodnych na fortepianie.
"Ludzie czerwonego słońca" to niezwykła książka, która łączy świat literatury i malarstwa. Zwięzła, wyrazista proza Rafała Wojasińskiego i charakterystyczne, oryginalne malarstwo Franciszka Maśluszczaka. Dwa światy przenikają się i nadają nowy wymiar każdej ze sztuk. Książka skłania do refleksji nad tym, czy jesteśmy w stanie zrozumieć prawdziwe źródła zła i czy nasza wolna wola nie jest jedynie iluzją. Podejmuje zagadnienie sensu cierpienia - czy ból i życiowy ciężar są błędem natury, czy może niezbędnym elementem istnienia, bez którego życie straciłoby rację bytu.
Jan Bułhak jest uważany za ojca polskiej fotografii i twórcę estetyki bułhakowskiej. Był założycielem Fotoklubu Wileńskiego oraz współzałożycielem Fotoklubu Polskiego i Związku Polskich Artystów Fotografów. Wykonał dokumentację fotograficzną architektury wielu miast, m.in. Grodna, Lublina, Krakowa, Warszawy, Wilna czy Zamościa. Wydawał również pocztówki ze swoimi fotografiami. Stworzył pojęcie fotografiki, wyodrębniając tę gałąź grafiki, która tworzona jest za pomocą technik fotograficznych, i chcąc ją odróżnić od fotografii reporterskiej czy technicznej. Niestety, jego pracownia w Wilnie, wraz z cennymi negatywami, spłonęła w czasie walk o miasto. Po wojnie artysta dokumentował zniszczenia wojenne Wilna, a po przymusowym przesiedleniu w nowe granice Polski również polskich miast
Tajemnicza i niezależna. Skromna i zdystansowana, ale znająca siłę uczucia. Kochająca swoich bliskich, ale czasem też oschła i niesprawiedliwa. Jaka naprawdę była Jane Austen? Jak wyglądała codzienność autorki Rozważniej i romantycznej? Anna Przedpełska-Trzeciakowska, wielbicielka i wybitna tłumaczka powieści Jane Austen kreśli barwny, pełen czułości portret jednej z najciekawszych i zarazem najsłabiej rozpoznanych angielskich pisarek.
Książka w edycji anglojęzycznej, przeznaczona jest głównie dla Czytelnika zagranicznego, zainteresowanego polską twórczością architektoniczną. Urodzony w rodzinie polskiego zesłańca o francuskich korzeniach Stefan (Stephan) Du Chateau, mimo francuskiego nazwiska oraz uzyskania francuskiego obywatelstwa był silnie związany z Polską i czuł się Polakiem. Żartobliwie komentował to słowami, że „nie po to urodził się na Syberii, aby być Francuzem”. Du Chateau, znany jako architekt i konstruktor, zasłynął przede wszystkim jako twórca nowatorskich rurowych struktur przestrzennych (tzw. constructions tubulaires), stosowanych praktycznie biorąc na całym świecie – także w Polsce. Książka przedstawiając kolejne opatentowane przez niego systemy konstrukcji, szczegółowo opisuje jego barwny życiorys – studia na Politechnice Lwowskiej, udział w Kampanii Wrześniowej oraz późniejsze życie i praktykę zawodową we Francji. Nie bez znaczenia w tej biografii jest utworzenie dzięki jego staraniom Fundacji Kultury i Przyjaźni Polsko-Francuskiej im. Stefana i Krystyny Du Chateau w jego rodzinnym Hrubieszowie i przekazania jej w testamencie znacznej części swego dorobku twórczego i materialnego.
Pracowania is a reflection by the artist Katy Bentall on her long and complex relationship with an old sculpture studio in Warsaw. Using diary notes, her own photographs and drawnig, and family archive material, the artist has composed a series of poetic vignettes in which memory and imaagination intermingle, gradually revealing the layered half-meanings and magic of this space.
Tematem książki są artystyczne praktyki troski rozumiane jako gesty opieki wobec świata oraz tych wszystkich, których i które określa się jako Innych i Inne, bo nie mieszczą się w granicach antropocentrycznego, patriarchalnego zachodniego świata. Wyrażają one sprzeciw wobec dziejącej się przemocy, towarzyszą wykluczonym i pominiętym, wsłuchują się w głosy przemilczane i niezrozumiałe. Ujmują się za Innymi, również nieludzkimi, akcentując ich sprawczość. Są to praktyki relacyjne, mówiące o naszych związkach z ludźmi, więcej-niż-ludźmi oraz z całą planetą. Odnoszą się do możliwości rezyliencyjnych i praktyk reparacyjnych. Autorka proponuje myślenie wraz ze sztuką, które jest myśleniem wraz z Innymi i o Innych oraz jest "myśleniem z troską", co wynika z faktu, że coraz częściej prace artystyczne wskazują na aktualne zagrożenia, ostrzegają, mówią o niesprawiedliwościach, o katastrofie klimatycznej, wojnach, dyskryminacji i przemocy dotykającej Innych. Przedstawiona perspektywa badawcza odwołuje się do myśli posthumanistycznego feminizmu, łączącego m.in. teorie ekofeministyczne, postkolonialne i queerowe, nowy feministyczny materializm oraz wiedzę rdzenną. W odwołaniu do myśli Timothy'ego Mortona pojawia się pytanie: czy sztuka może nas prowadzić "ku logice przyszłego współistnienia"?, a za nim następne: czy sztuka może nam dać, postulowaną przez Rebeccę Solnit, "nadzieję w mroku"? Głównym celem książki jest namówienie osób czytelniczych, aby myśląc wraz ze sztuką i wraz z Innymi, spróbowały zatroszczyć się o nasz świat.Izabela Kowalczyk, badaczka i teoretyczka współczesnej sztuki polskiej napisała kolejną książkę, która - podobnie jak jej wcześniejsze monografie poświęcone polskiej sztuce krytycznej lat 90. - może wyznaczyć kierunek analizy aktualnych, ważnych kulturowo i społecznie, prac artystycznych. A wobec tychże jesteśmy często zagubieni. Jak bowiem rozumieć, "czytać" prace, które operują nie tylko narzędziami artystycznymi, wykraczającymi poza repertuar dziedzin sztuki, ale też osadzone są w szczególnym kontekście kulturowym i społecznym? Co istotne, Kowalczyk pisze głównie o twórczości artystek i artystów polskich, środkowoeuropejskich, z peryferii świata zachodniego (jeśli chcemy nadal to rozróżnienie centrów i peryferii stosować). Pokazuje zatem nieco zmienioną geografię zglobalizowanego świata. Można by dodać, nieco anegdotycznie, że ważna jest dla nas zarówno Wenecja, jak i Poznań, gdyż zjawiska wynikające ze zmian klimatu dotyczą obu tych miejsc (choć w innym stopniu). To jednak książka nie tylko o zmianach środowiskowych, ale przede wszystkim o problemach, których efektem są dzisiejsze kryzysy, wojny, nierówności. Pozwala to autorce umiejscowić lokalne zagrożenia w kontekście zagrożeń globalnych.dr hab. Marianna Michałowska, prof. UAM
Polskie malarstwo to znacznie więcej niż Bitwa pod Grunwaldem JanaMatejki! Malarze polscy to wybór naszych najciekawszych twórców, podstawoweinformacje o ich życiu, słynne dzieła, a przy tym przegląd epok i kierunków wpolskiej sztuce.
Gatunki cyfrowe 3 to trzeci tom cyklu poświęconego współczesnym formom ekspresji w kulturze cyfrowej, kontynuacja prac z lat 2018 i 2024. Tym razem autor koncentruje się wyłącznie na zjawiskach najnowszych mediów tych, które wyrosły w odpowiedzi na pandemię, przeciążenie informacyjne, rozwój sztucznej inteligencji i falę dezinformacji. Książka przedstawia sześć rozmów z praktykami współczesnej kultury internetowej: od badania patostreamingu i patointernetu, przez analizę shitpostingu, fenomen Twinea, zjawisko karteczek i przemiany memetyki, po groteskowy świat AI slopów i viralowego chałkonia. Każdy rozdział ukazuje kulturę cyfrową z perspektywy osób, które ją współtworzą lurkerów, archiwistów, memiarzy, administratorów. Tom powstał w ramach UBU labu Uniwersytetu Jagiellońskiego i stanowi zarazem zapis badań, praktyk i refleksji nad twórczością cyfrową, łącząc teorię z doświadczeniem uczestników sieci. To panorama współczesnych gatunków cyfrowych dynamicznych, płynnych i nieustannie redefiniujących granice sztuki, komunikacji i codzienności. Tego rodzaju mapowanie dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości kultury cyfrowej, w której pewne zjawiska pojawiają się i niezwykle szybko zanikają, ma walor nie tylko dokumentacyjny, ale też może stanowić materiał dla przyszłych systemowych opracowań dotyczących świata mediów cyfrowych. Ich zarejestrowanie, opisanie, usytuowanie w kontekście tak szybko fluktuującej rzeczywistości cyfrowej jest nie do przecenienia.Z recenzji prof. dra hab. Piotra Zawojskiego
"Jacek Yerka - zeszyt do kolorowania" to propozycja skierowana do wszystkich miłośników kolorowanek oraz sztuki współczesnej, którzy pragną osobiście wkroczyć do świata realizmu magicznego. To wyjątkowa gratka dla tych, którzy nie tylko podziwiają oniryczne wizje mistrza, ale także sami chętnie sięgają po plastyczne przybory, by współtworzyć niezwykłe krainy z pogranicza snu i jawy.Zeszyt zawiera starannie dobrane ilustracje oparte na twórczości artysty. Obok reprodukcji danego dzieła umieszczono precyzyjny szablon do samodzielnego wypełnienia. Dzięki temu każdy, kto sięgnie po ten zeszyt, będzie mógł zmierzyć się z misternymi detalami charakterystycznymi dla surrealizmu Yerki - od baśniowych maszyn, po domy wyrastające z drzew. Każdy kolorujący ma szansę w swojej wersji zbliżyć się do oryginalnej, ciepłej palety barw artysty lub przeciwnie - nadać obrazom własne, zaskakujące kolory, całkowicie zmieniając ich dotychczasowy charakter i odkrywając nowe wymiary wyobraźni.
Album "Witkiewicz (ojciec). Malarstwo" ukazuje mniej znane, lecz niezwykle istotne oblicze twórczości Stanisława Witkiewicza (1851-1915) - malarza, pisarza, krytyka sztuki, a zarazem jednego z najważniejszych twórców polskiej kultury przełomu XIX i XX wieku. Artysta, znany przede wszystkim jako twórca stylu zakopiańskiego w architekturze, pozostawił również bogaty i różnorodny dorobek malarski, który do dziś zachwyca siłą wyrazu i głębokim zakorzenieniem w polskim pejzażu. Tworzył realistyczne kompozycje rodzajowe, podejmował tematykę historyczną, lecz to pejzaże tatrzańskie stały się jego najpełniejszym malarskim wyrazem. Artysta z niezwykłą wrażliwością oddawał nastrój, światło, barwy, fascynowały go odbicia i cienie na śniegu, zmienność pór roku, zjawiska atmosferyczne i rządzące nimi żywioły.Niniejszy album pozwala odkryć Stanisława Witkiewicza jako malarza - poetę krajobrazu, którego dzieła do dziś poruszają głębią obserwacji i siłą artystycznego przekazu
Niniejszy album prezentuje wybrane dzieła Bronisławy Rychter-Janowskiej (1868-1953) - wybitnej malarki, publicystki, podróżniczki, związanej z Krakowem, której twórczość stanowi cenny zapis życia codziennego, architektury i pejzażu przełomu XIX i XX wieku. Artystka, znana z realistycznego stylu i zamiłowania do detalu, przez dekady dokumentowała otaczający ją świat - z czułością, precyzją i głębokim wyczuciem jego rytmu. Ulubionymi tematami prac malarki były krajobrazy, polskie dwory i kościółki - motywy, które oddawała z niezwykłą wrażliwością i szacunkiem dla tradycji. Jej obrazy, pełne światła, spokoju i harmonii, są świadectwem epoki, a zarazem osobistego spojrzenia na świat, w którym codzienność splata się z pięknem i duchowością.
"Krótka historia teatru w Europie" to wyjątkowe, bogato ilustrowane, kompendium wiedzy na temat teatru europejskiego ze szczególnym uwzględnieniem teatru polskiego. Tom drugi tworzy szesnaście rozdziałów; pierwszy poświęcony jest Wielkiej Reformie Teatru, a ostatni polskiemu teatrowi lat osiemdziesiątych XX wieku. W barwny sposób Józef Kelera opisuje najważniejsze zjawiska, tendencje oraz zespoły teatralne, m. in. niemiecki naturalizm, francuski symbolizm, rosyjską awangardę czy MChAT. Z perspektywy świadka autor omawia twórczość takich reżyserów jak: Peter Brook, Giorgio Strehler, Peter Schumann czy Henryk Tomaszewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Grotowski, Konrad Swinarski czy Jerzy Jarocki.
"Aleksander Gierymski" wyjątkowy album poświęcony malarskiej twórczości, wybitnego artysty epoki realizmu i wczesnego impresjonizmu, artysty, którego prace wyprzedzały swój czas. Gierymski, choć związany z nurtem realizmu, rozwinął indywidualny styl, wyróżniający się subtelnym podejściem do koloru i światła. Malował zarówno pejzaże, jak i sceny rodzajowe, często o tematyce miejskiej. Najpiękniejsze i najbardziej znane obrazy, takie jak Żydówka z pomarańczami czy Trumna chłopska, na nowo ożywają na kartach tego wyjątkowego albumu. Warstwę ilustracyjną wzbogaca historyczno-monograficzny tekst nt. życia i twórczości Gierymskiego autorstwa dr Stefanii Krzysztofowicz-Kozakowskiej. To nie tylko album - to podróż przez życie i epokę Gierymskiego, pełną pasji, samotności i artystycznego geniuszu. Idealny dla miłośników sztuki, kolekcjonerów oraz wszystkich, którzy pragną na nowo odkryć piękno polskiego malarstwa.
Książka Zbieracze i osobliwości nie tylko odsłania dzieje kolekcjonerstwa i dostarcza wiedzy o różnych drogach narodzin europejskich muzeów. Książka ta stanowi także pasjonującą opowieść o historii intelektualnej Włoch i Francji, znaczoną sylwetkami wielu, najczęściej dzisiaj zapomnianych, postaci o fundamentalnym znaczeniu dla dziejów nauki i sztuki. Wenecja badana jest tu jako przypadek szczególny, jeśli chodzi o trwanie tradycji i niezmienność mechanizmów obywatelskich, współgranie personalnych ambicji i dbałość o dobro republiki, kreatywność w tworzeniu nowego typu instytucji i odporność na wpływy zewnętrzne. W zestawieniu z Paryżem jawi się jako wyjątkowo bogaty projekt kulturowy w dziejach Europy. A także jako ziemia wybrana zbieraczy i wielki skarbiec wszelkich osobliwości natury, sztuki i historii.
Bezformie: sposób użycia Yve-Alain Bois i Rosalind Krauss to klasyczna już książka, być może jedna z najważniejszych pozycji podsumowujących sztukę XX wieku i próbujących opowiedzieć ją na nowo. Powstała przy okazji głośnej wystawy w Centre Pompidou w Paryżu (1996), będącej jednym z wielkich pokazów lat 90.: została pomyślana jako rodzaj nieortodoksyjnego przewodnika, odsłaniającego teoretyczne założenia autorów ekspozycji. W swej opowieści o sztuce modernizmu Bois i Krauss wracają do spuścizny Georges'a Bataille'a i do pojawiającego się na łamach radykalnego, awangardowego pisma "Documents" pojęcia bezformie, jako do kluczy pozwalających ją zredefiniować. Performatywna, energetyczna siła bezformia pozwala im nie tylko na przekroczenie kategorii takich jak "forma" czy "treść", ale też na zakwestionowanie samego pojęcia "wizualności".Bezformie to bez wątpienia manifest pewnego sposobu myślenia, ale też: szkoła interpretacji, testująca teoretycznie wyrafinowane, poststrukturalistyczne języki opisu dzieł sztuki nowoczesnej. Kategoria bezformia przekracza tu swój historyczny kontekst, aby - niczym w zdaniu Bataille'a o "zadaniach dla słów" - stać się użytecznym narzędziem, wprawiającym nowoczesność w ruch i służącym do podważania dotychczasowych narracji. To książka, której wartość użytkowa - pomimo zmiany paradygmatu - pozostaje trudna do ocenienia. Niech czytelnik używa jej na swój sposób.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
