Socjologia to nauka systematycznie zajmująca się badaniem całego życia społecznego człowieka. Badane są chociażby społeczne reguły, procesy i kultury, które łączą lub dzielą ludzi. W tym dziale zatem proponujemy wszelkie fachowe podręczniki, poradniki i publikacje właśnie z dziedziny socjologii. Czytając nasze lektury zapoznasz się z podstawami psychologii, dzięki którym zrozumiesz istotę kształtowania konkretnych postaw, emocji i cech osobowości ludzkich, zgłębisz podstawy takich nauk jak: filozofia czy logika. Poza tym bedziesz mógł udoskonalić posiadane kompetencje interpersonalne, które przydadzą ci się zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym.
To nie jest książka dla ekonomistów: nasze wyzwania są znacznie szersze. Wybrałem prostą drogę, pisząc krótkie rozdziały o różnych trendach, publikując je jako krótkie artykuły w różnych czasopismach, rozkładając je niejako na stole, aby można było dostrzec ogólne zmiany. Podobnie jak w przypadku układanki, trzeba rozłożyć fragmenty, aby stopniowo dostrzec, jak do siebie pasują. W rezultacie wyłania się obraz, który ma sens. Spodziewam się, że obraz ten nie jest optymistyczny, ale pomaga nam uzyskać ogólny przegląd kluczowych wyzwań.
Oddawana do rąk czytelników publikacja stanowi próbę odsłonięcia sposobu myślenia dziecka przedszkolnego nad zdrowiem, który – jak się okazało – znacząco przełamuje negatywne jego rozumienie. |Zdrowie to nie tylko brak choroby, ale także w dziecięcych umysłach stan znacznie wykraczający poza bycie chorym, umożliwiający satysfakcjonujące funkcjonowanie dziecka na co dzień.Publikację polecamy pedagogom, nauczycielom wychowania przedszkolnego, studentom kierunków pedagogicznych, psychologom, logopedom oraz wszystkim osobom zainteresowanym rozwojem dziecka i edukacją zdrowotną.
Motywem przewodnim książki jest pewien rodzaj podwójności narracji teoretycznych w socjologii, polegający tym razem na przeplataniu się i konfrontowaniu ze sobą optymistycznej i pesymistycznej tonacji opisu i interpretacji świata społecznego. To bardzo dobry pomysł, który odświeża recepcję teorii socjologicznej. Wprawdzie przyzwyczailiśmy się już do tego, że teoria socjologiczna zaprogramowana przez Durkheima i Webera (a właściwie przez ich późniejsze, często dosyć upraszczające odczytania) ma strukturę binarną (), a narracja teoretyczna przyjęta przez Michała R. Kaczmarczyka też oparta jest na analizie przeciwieństw, jednak zaproponowana przez niego opozycja jest oryginalna i nieschematyczna.Prof. dr hab. Rafał DrozdowskiKsiążka Michała R. Kaczmarczyka jest niezwykle ciekawym i oryginalnym przedsięwzięciem, łączącym trzy powiązane krytyczne wątki. Pierwszy z nich dotyczy fundującej dyskurs nowoczesności filozofii życia, usuwającej w cień cierpienie na rzecz niczym nieuzasadnionego przekonania, że, jak pisze autor, "świat jest zasadniczo miejscem dla człowieka dobrym, dającym szansę na szczęście, a jeśli ktoś ponosi porażkę, to z własnej winy", czemu towarzyszy pogląd o prawie do szczęścia. Filozofia ta wyrasta z oświeceniowej - w istocie utopijnej - idei postępu oraz z wiary w naukę, która dzięki odkrywaniu praw rządzących rzeczywistością ma umożliwiać racjonalne zarządzanie zbiorowym życiem. Ściśle z tym związany wątek drugi odsłania ograniczenia poznawcze "naukowej socjologii", wynikające z przyjętego przez nią deterministycznego (mechanistycznego) paradygmatu. () Uzupełnieniem czy raczej alternatywą dla naukowej socjologii staje się w tej sytuacji literatura - a ściślej rzecz biorąc, dystopie społeczne, sięgające po "niedozwolone" dla nauki narzędzia analizy i formy wyrazu. Umożliwia to "powiedzenie o społeczeństwie czegoś więcej".Prof. dr hab. Anna GizaMichał Roch Kaczmarczyk (ur. 1978) - profesor Uniwersytetu Gdańskiego, dyrektor Instytutu Socjologii UG, badacz teorii społecznych i socjologii prawa. Autor nagradzanych książek: Aporia wolności. Krytyka teorii społecznej (Nagroda im Jana Długosza) i Wstęp do socjologicznej teorii własności (Nagroda PAN im. Ludwika Krzywickiego), tłumacz klasycznych dzieł Niklasa Luhmanna i Talcotta Parsonsa. Stypendysta Swedish Collegium for Advanced Study, Max-Weber-Kolleg oraz Fundacji Kościuszkowskiej. Publikował m.in. w: "European Journal of Sociology", "Thesis Eleven" i "Journal for the Theory of Social Behaviour".
[] do rąk czytelnika trafia książka napisana przez badaczy specjalizujących się w prezentowanej problematyce. Niepodważalną zaletą pracy jest wielopłaszczyznowy charakter prezentowanych analiz, a także czytelny i jednoznaczny w odbiorze język. Interesujący zamysł Redaktorki naukowej dotyczący koncepcji książki, jak również tytuł monografii świadczą o tym, że miała ona przemyślany pomysł na książkę, który z powodzeniem zrealizowała. [] Pierwsza jej część poświęcona została ukazaniu, w jakim stopniu kobiety mają swoją reprezentację w najważniejszych organach władzy państwowej w Polsce na tle sytuacji w Europie i na świecie. [] Drugą część pracy stanowią rozdziały ukazujące kwestię równouprawnienia kobiet zarówno w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego w Polsce, w polskiej prasie dla kobiet, jak i w historii nordyckiej drogi [do równouprawnienia]. Z recenzji dr hab. Agnieszki Łukasik-Tureckiej, prof. KUL Poziom zaawansowania i perspektywy realizacji postulatów gwarantujących równouprawnienie płci w Polsce wymaga wnikliwej analizy naukowej w celu podjęcia próby określenia i usystematyzowania marginesu wciąż istniejących w tym zakresie różnic pomiędzy stanem faktycznym a postulowanym i stanem prawnym, mimo że od potwierdzenia przyznania czynnego i biernego prawa wyborczego upłynęło już ponad 100 lat. Konstytucja z 17 marca 1921 r. zawierała de facto potwierdzenie równości praw wyborczych zawartych w Dekrecie z 28 listopada 1928 r. o ordynacji wyborczej do Sejmu Ustawodawczego, natomiast o samym równouprawnieniu niczego nie stanowiła. Ze wstępu dr hab. Krystyny Leszczyńskiej-Wichmanowskiej, prof. UMCS
Książka opowiada o procesach kształtujących polską socjologię w okresie powojennym 1945-1956: o jej restytucji w latach czterdziestych, likwidacji w czasie stalinowskiej rewolucji i powrocie na fali odwilży. Autorzy koncentrują uwagę na pograniczu nauki i polityki. Przyglądają się jednostkom: postawom ludzi polityki wobec akademii i ludzi akademii wobec polityki. Analizują ich przekonania, strategie, emocje, uwikłania, stawki oraz interesy, a także sieci relacji negocjowane w toku publicznych i prywatnych interwencji - dzielące ich fronty ideologicznej walki oraz integrujące wspólnoty myślenia. Głównym bohaterem książki jest Stanisław Ossowski - jego idee naukowe i formy zaangażowania społecznego, także przed 1945 rokiem. Jednak pogłębiona refleksja obejmuje również dylematy i działania reprezentantów formacji komunistycznej. "Fronty walki i kręgi myśli" to siódmy i ostatni tom wydany w ramach projektu naukowego "W kręgu Stanisława Ossowskiego. Warszawska szkoła socjologii" realizowanego przez Wydział Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki.Łukasz Bertram, socjolog, historyk, adiunkt w Instytucie Studiów Politycznych PAN. Zajmuje się ruchem komunistycznym, podmiotowością jednostek w polityce oraz politycznymi doświadczeniami warstw nieuprzywilejowanych. Autor książki Bunt, podziemie, władza. Polscy komuniści i ich socjalizacja polityczna do roku 1956 (2022). Jakub Bazyli Motrenko, socjolog, filozof, adiunkt na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się wykorzystaniem wiedzy eksperckiej w polityce, funkcją wspólnot naukowych i tradycji w humanistyce oraz paradygmatem wyjaśniającym w metodologii jakościowej. Autor książki Przełom antypozytywistyczny w polskiej socjologii. Analiza teoretyczna kręgu myślowego Stefana Nowaka (2021).
Illustrated guide to the controversial sociologist Jean Baudrillard, who died in 2007. Did the Gulf War take place? Is it possible to fake a bank robbery? Was sexual liberation a disaster? Jean Baudrillard has been hailed as one of France's most subtle and powerful theorists. But his provocative style and assaults on sociology, feminism and Marxism have exposed him to accusations of promoting a dangerous new orthodoxy - of being the 'pimp' of postmodernism.Introducing Baudrillard cuts beneath the controversy of this misunderstood intellectual to present his radical claims that reality has been replaced by a simulated world of images and events ranging from TV news to Disneyland. It provides a clear account of Baudrillard's work on obesity, pornography and terrorism and traces his development from critic of mass consumption to prophet of the apocalypse. Chris Horrocks' text and Zoran Jevtic?s artwork invite us to decide whether Baudrillard was a cure for the vertigo of contemporary culture - or one of its symptoms
Praca bywa ratunkiem, ale bywa też ciężarem. Dla osób doświadczających kryzysu psychicznego często staje się przestrzenią napięć, ukrywania siebie i nieustannego balansowania między potrzebą stabilności a lękiem przed wykluczeniem. Agata Krasowska, badaczka zdrowia psychicznego i socjologii pracy, z empatią i uważnością wsłuchuje się w te doświadczenia, oddając głos tym, których historie rzadko są słyszane.To książka o codziennych wyborach podejmowanych w cieniu diagnozy - o kruchości i sile, o pracy, która może ranić, ale też pomagać odzyskiwać sprawczość i sens. Autorka pokazuje, że zdrowienie nie jest wyłącznie procesem indywidualnym, lecz zjawiskiem głęboko osadzonym w relacjach, warunkach zatrudnienia i społecznych oczekiwaniach.Poruszająca i ważna lektura dla wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć, jak wygląda życie i doświadczenie pracy w kryzysie psychicznym - bez uproszczeń i bez ocen. Książka adresowana jest do badaczy, studentów i praktyków zainteresowanych społecznymi uwarunkowaniami kryzysu psychicznego, polityką społeczną oraz współczesnymi przemianami rynku pracy.
Tytuł nawiązuje do Świętego baldachimu Petera Bergera. Książka analizuje zagadnienia ważne dla kompleksowego ujęcia narracji łączących wątki religijne i narodowe: począwszy od dyskusji nad założeniami, jakie w sposób często niewidoczny, lecz niepozbawiony konsekwencji, tkwią u podstaw dokonywanych przez naukowców interpretacji, poprzez propozycję takiego zdefiniowania narracji, które uczyniłoby ją przyswajalną dla socjologii, po zróżnicowane koncepcje narodu i nacjonalizmu. Podejmuje dialog między perspektywami teoretycznymi, także takimi, które pozostają wobec siebie w opozycji, jak między hermeneutyką i dającą się zastosować w socjologii fenomenologią a domagającym się faktów realizmem. Podstawą dla ukazania trzech osadzonych w tradycji sposobów opowiadania o tym, jak polskiemu narodowi i trudnej polskiej historii towarzyszy sacrum, jest teoria etnosymbolizmu, dostrzegająca rolę religii w tzw. nacjonalizmie kulturowym.Anna M. Królikowska - adiunkt w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Szczecińskiego. Jest autorką książki Zachowywanie, porzucanie, dekonstrukcja. Religia w świadomości młodzieży studenckiej, współredaktorką kilku monografii zbiorowych, m.in. Miasto i sacrum oraz Transforming Urban Sacred Places in Poland and Germany (obie z Maciejem Kowalewskim). Uczestniczyła w seminariach prof. Jos Casanovy, jest uczestnikiem Seminariów Realizmu Krytycznego.
Książka zawiera opis dobrych praktyk doświadczonych zawodowo pracowników socjalnych, czyli ich pomysłów radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami pracowniczymi, strategii radzenia sobie z dylematami, sposobów przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu. Książka powstała z myślą o studentach pracy socjalnej, którzy na zajęciach z metodyki wyrażają potrzeby poznania, jak wygląda ich zawód w polskich realiach. Mogą z niej skorzystać również pracownicy socjalni, przedstawiciele innych zawodów pomocowych, superwizorzy pracy socjalnej, urzędnicy i naukowcy. Dzięki lekturze wypowiedzi osób badanych Czytelnik może ocenić, czy profesjonalizacja przez instytucjonalizację sprzyja skuteczności, efektywności, a przede wszystkim użyteczności pracy socjalnej, rozumianej jako zaspokajanie faktycznych potrzeb osób i rodzin potrzebujących pomocy.
To dzieło, specyficzny kanon nauk społecznych, socjologia o moralnym zabarwieniu, pochodzi z przełomu wieków (1899) i jest zaliczane do nurtu krytyki kapitalizmu. Autor Thorstein Veblen (1857–1929), Amerykanin norweskiego pochodzenia, zbudował swoją teorię klasy próżniaczej wokół migotliwego sensu terminu leisure. Leisure class, termin tłumaczony jako „klasa próżniacza”, nie jest po prostu społeczną grupą nierobów. W takich pojęciach, jak leisure time (czas wolny), leisure centre (ośrodek rekreacyjny) wyraża się jakby pozytywna strona nicnierobienia. Sam Veblen rozumie przez „klasę próżniaczą” tych, którzy nie zajmują się produkcją, a szerzej, nie zarobkują (chociaż zarabiają), to znaczy nie utrzymują się z pracy, nawet z pracy twórczej. Autor poświęca tę książkę genezie klasy próżniaczej i jej charakterystyce. Wbrew dominującej opinii lewicowej krytyki wydaje się, że klasa ta nie jest dla Veblena wyróżnikiem kapitalizmu, lecz ma odległe, „barbarzyńskie” korzenie i opiera się na określonej, „łupieskiej” postawie zawłaszczania i grabieży. W tym sensie występuje w całej ludzkiej historii. Nasze czasy natomiast, uważa Veblen, charakteryzuje „kultura pieniężna” z jej zjawiskami ostentacyjnej konsumpcji dla prestiżu, konsumpcji na pokaz, a nawet „zastępczej” konsumpcji tego typu (gdy np. żona wydaje pieniądze męża). Taki spektakl stał się możliwy, ponieważ narodziła się mieszczańska publiczność. Finezyjne badanie tych procesów czyni książkę Veblena dziełem barwnym, pełnym swoistego uroku świadectwem socjologii w starym stylu.
Jean-Claude Schmitt (ur. 1946), francuski mediewista, uczeń Jacques'a Le Goffa, antropolog historyczny, zgromadził w tym tomie i zanalizował obfity materiał "obcowania" żywych ze zmarłymi. Chodzi o zmarłych w sensie duchów, ale specyficznych: revenants, powrotników, tych, którzy po śmierci wracają między żywych we własnym "interesie": zadośćuczynienia, wyrównania krzywd, modlitwy skracającej czas cierpień w czyśćcu. Ta inwazja powrotników stała się możliwa wraz z "wynalezieniem" czyśćca pod koniec XIII wieku, jako że odpowiednie działania żywych miały pomagać zmarłym w skróceniu pobytu w nim. Było to niejako wbrew idei memoria, pamięci o zmarłych, złożonej z liturgii i modlitw w imię separowania żywych od zmarłych i regulowania społecznego mechanizmu zapominania. Średniowieczni powrotnicy przez pewien czas zakłócali funkcjonowanie chrześcijańskiej memoria, utrudniając bieg "pracy żałoby". Powstawali z grobów, by nawiedzać sumienia bliskich i krewnych. Według relacji analizowanych przez Schmitta żywi spotykali powrotników na jawie i we śnie. Powrotnicy są więc specjalną kategorią duchów. Nie przychodzą po to, by straszyć, lecz by się porozumieć. Z czasem, wraz z osłabieniem wagi czyśćca, ta forma zjaw, widm, duchów zanikła, zastąpiona przez znaną nam z kultury popularnej funkcją przerażania bez powodu. Badania Schmitta są przykładem mikrohistorii w najlepszym francuskim wydaniu.
Autorzy postawili sobie ambitny cel: przedstawienie wizji pokolenia Z, która odrzuca uproszczone oceny "na rzecz - jak czytamy w słowie wstępnym - wielowymiarowego obrazu generacji wchodzącej w dorosłość w warunkach przyspieszonej transformacji". Jacek Męcina i Piotr Zimolzak szczególną uwagę zwrócili na motywacje towarzyszące wyborom zawodowym, ocenie własnych kompetencji i postrzeganiu barier w rozwoju zawodowym. (...)W książce wybrzmiały kwestie, które dotąd nie były dostatecznie naświetlone w badaniach pokolenia Z, jak choćby wysoki potencjał kapitału ludzkiego młodych kobiet, potwierdzony poziomem wykształcenia i posiadanymi kompetencjami. Szerokie i kompleksowe badania przybliżają nam społeczność, która już niedługo będzie decydować o życiu i przyszłości Polski, o tym, czy i jak szybko kraj, w którym niebawem rozpocznie swą aktywność zawodową pokolenie Alfa, stanie się nowoczesnym, zasobnym miejscem pracy.prof. dr hab. Bogusława Urbaniak Z książki dowiadujemy się, jak generacja Z postrzega rzeczywistość - jak odnajduje się w świecie zdominowanym przez technologie i wielowymiarową niepewność, jak widzi swój rozwój i kompetencje w kontekście rynku pracy i zarządzania własną karierą. Opracowanie ma walor diagnostyczny, pokazuje postawy i sposób myślenia młodego pokolenia, także w kontekście ekologii, wyborów konsumpcyjnych i życiowych, zróżnicowanych stylów życia i pracy. Przełamuje stereotypy dotyczące cech generacji Z, wskazuje na trendy i kierunki zmian.prof. dr hab. Mirosław Grewiński
To dzieło, specyficzny kanon nauk społecznych, socjologia o moralnym zabarwieniu, pochodzi z przełomu wieków (1899) i jest zaliczane do nurtu krytyki kapitalizmu. Autor Thorstein Veblen (1857-1929), Amerykanin norweskiego pochodzenia, zbudował swoją teorię klasy próżniaczej wokół migotliwego sensu terminu leisure. Leisure class, termin tłumaczony jako "klasa próżniacza", nie jest po prostu społeczną grupą nierobów. W takich pojęciach, jak leisure time (czas wolny), leisure centre (ośrodek rekreacyjny) wyraża się jakby pozytywna strona nicnierobienia. Sam Veblen rozumie przez "klasę próżniaczą" tych, którzy nie zajmują się produkcją, a szerzej, nie zarobkują (chociaż zarabiają), to znaczy nie utrzymują się z pracy, nawet z pracy twórczej. Autor poświęca tę książkę genezie klasy próżniaczej i jej charakterystyce. Wbrew dominującej opinii lewicowej krytyki wydaje się, że klasa ta nie jest dla Veblena wyróżnikiem kapitalizmu, lecz ma odległe, "barbarzyńskie" korzenie i opiera się na określonej, "łupieskiej" postawie zawłaszczania i grabieży. W tym sensie występuje w całej ludzkiej historii. Nasze czasy natomiast, uważa Veblen, charakteryzuje "kultura pieniężna" z jej zjawiskami ostentacyjnej konsumpcji dla prestiżu, konsumpcji na pokaz, a nawet "zastępczej" konsumpcji tego typu (gdy np. żona wydaje pieniądze męża). Taki spektakl stał się możliwy, ponieważ narodziła się mieszczańska publiczność. Finezyjne badanie tych procesów czyni książkę Veblena dziełem barwnym, pełnym swoistego uroku świadectwem socjologii w starym stylu.
Publikacja poświęcona jest problematyce wsparcia postpenitencjarnego oraz procesowi readaptacji społecznej osób osadzonych i ich rodzin. Autorka kompleksowo omawia zagadnienia związane z pomocą postpenitencjarną, pracą socjalną oraz aktywizacją społeczną i zawodową osób opuszczających zakłady karne.Książka porusza również niezwykle ważny temat funkcjonowania rodzin doświadczających kryzysu penitencjarnego, zwracając uwagę na problemy społeczne, stygmatyzację oraz sytuację dzieci osadzonych rodziców. W publikacji przedstawiono także rolę instytucji pomocowych, takich jak MOPS, ośrodki interwencji kryzysowej, służba kuratorska czy organizacje pozarządowe, wskazując dobre praktyki oraz ograniczenia polskiego systemu wsparcia postpenitencjarnego.Istotnym elementem książki są badania własne autora, obejmujące analizy przeprowadzone wśród pracowników socjalnych, kuratorów, wychowawców penitencjarnych, osób osadzonych oraz mieszkańców centrów integracji społecznej. Dzięki temu publikacja łączy solidne podstawy teoretyczne z praktycznym spojrzeniem na proces readaptacji społecznej.To wartościowa pozycja dla studentów pedagogiki, resocjalizacji, pracy socjalnej i kryminologii, a także dla praktyków pracujących w obszarze pomocy społecznej, penitencjarnej i postpenitencjarnej.
Zeszyt 2 tomu 1 "Słownika elit..." stanowi część ośmiotomowej edycji biobibliogramów osób urodzonych lub choćby czasowo związanych z dawnymi ziemiami wschodniej Rzeczypospolitej Obojga Narodów (1701-1900), znajdującymi się pod zaborem rosyjskim i austriackim. Obejmuje on swoim zakresem pracowników naukowych i dydaktycznych ówczesnych uczelni wyższych, lekarzy, nauczycieli, literatów, malarzy, muzyków, duchownych, wojskowych oraz urzędników różnej rangi. Publikacja skierowana jest do ambitnych uczniów liceów, studentów, młodszych stażem pracowników nauk humanistycznych oraz wszystkich zainteresowanych historią, nauką i kulturą ziem zabużańskich XVIII i XIX wieku.Wojciech Piotrowski - pracownik naukowo-dydaktyczny, dr hab. (emerytowany prof. UJK), literat, publicysta. Autor przeszło 200 publikacji naukowych, w tym m.in. prac: "Horyzonty światopoglądowe Rękopisu znalezionego w Saragossie Jana Potockiego"; "Legenda o Ahaswerze w literaturze polskiej"; "Życie umysłowe Krzemieńca w latach 1805-1832" oraz 6 publikacji literackich.
Media społecznościowe stały się jednym z kluczowych kontekstów współczesnego funkcjonowania psychicznego, wpływając na samoocenę, relacje społeczne i poczucie dobrostanu. Monografia podejmuje aktualny i złożony problem zależności między sposobami korzystania z mediów społecznościowych a dobrostanem psychicznym osób dorosłych, osadzając go w nurcie badań nad dobrostanem cyfrowym. Autorki integrują klasyczne koncepcje dobrostanu i samooceny z najnowszymi ustaleniami psychologii mediów, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów takich jak porównania społeczne, aktywne i pasywne użytkowanie platform oraz lęk przed pominięciem (FOMO). Publikacja prezentuje wyniki badań empirycznych przeprowadzonych na zrównoważonej próbie kobiet i mężczyzn, ukazując zarówno czynniki ryzyka, jak i warunki sprzyjające zachowaniu dobrostanu w środowisku cyfrowym. Książka wnosi istotny wkład do psychologii pozytywnej, społecznej i nowych mediów dostarczając danych z polskiej populacji dorosłych. Stanowi wartościowe źródło wiedzy dla psychologów, badaczy, studentów oraz praktyków zainteresowanych zdrowiem psychicznym w erze wszechobecnych mediów cyfrowych. Recenzenci: prof. dr hab. Małgorzata Michel (UJ) prof. dr hab. Agnieszka Ogonowska (UKEN)
"Kryminalistyka" to kompendium wiedzy o jednej z najbardziej dynamicznie rozwijających się dziedzin nauki, które w sposób systematyczny i klarowny przybliża warsztat pracy zespołów dochodzeniowo-śledczych - od momentu zabezpieczenia miejsca zdarzenia, aż po analizy laboratoryjne stanowiące dowód w procesie sądowym. Książka opiera się na fundamentalnej zasadzie Locarda: "każdy kontakt pozostawia ślad". Autorzy pokazują, jak interdyscyplinarna współpraca ekspertów z zakresu biologii, chemii, fizyki i informatyki pozwala na precyzyjną rekonstrukcję przebiegu przestępstwa oraz identyfikację jego sprawców.Kluczowe zagadnienia poruszane w książce:Metodologia pracy na miejscu zdarzenia: Techniki zabezpieczania i rejestrowania dowodów fizycznych (ślady mechanoskopijne, odłamki szkła, lakieru).Medycyna sądowa i antropologia: Metody badania szczątków ludzkich, identyfikacja tożsamości ofiar oraz techniki określania czasu i przyczyny zgonu.Biologia i chemia kryminalistyczna: Szczegółowe omówienie analizy profilu DNA, badań toksykologicznych oraz śladów biologicznych (krew, tkanki).Informatyka śledcza: Nowoczesne metody pozyskiwania dowodów cyfrowych i ich znaczenie w ustalaniu osi czasu wydarzeń.Nowoczesny układ graficzny oraz liczne infografiki ułatwiają zrozumienie skomplikowanych teorii i procedur badawczych. Książka stanowi doskonałe uzupełnienie literatury dla osób zainteresowanych naukami ścisłymi, prawem oraz kryminologią. "Kryminalistyka" to pozycja, która demistyfikuje pracę śledczych znaną z popkultury, zastępując filmowe mity rzetelną wiedzą naukową. Idealna propozycja dla uczniów, studentów oraz pasjonatów nauk penalnych.
Zanim zaufasz AI, poznaj jej ograniczenia Rewolucja w medycynie i niezawodne strategie biznesowe – rozwojowi sztucznej inteligencji towarzyszą liczne obietnice. Coraz częściej kluczowe decyzje banków, sądów czy instytucji pomocy społecznej oparte są na algorytmach. Czy słusznie? Autorzy – uznani eksperci w dziedzinie AI – sprawdzają, kiedy sztuczna inteligencja naprawdę działa, a kiedy jest tylko marketingowym chwytem. Predykcyjna AI ma za zadanie oszacować ryzyko recydywy czy przewidzieć wybuch pandemii, ale często okazuje się nieskuteczna i prowadzi do błędnych decyzji. Generatywna AI dostarcza pozornie atrakcyjnych treści w kilka sekund, lecz równie szybko może szerzyć dezinformację. Narzędzia moderujące wykorzystywane w mediach społecznościowych nie zawsze potrafią odróżnić realne zagrożenia od niewinnych postów. Problem nie leży wyłącznie w technologii. Polega on także na projektowaniu i wdrażaniu systemów przez firmy oraz publiczne instytucje często bez odpowiedniej kontroli społecznej. Skuteczne regulacje prawne i zrozumienie słabych punktów AI pozwolą unikać tych pułapek i racjonalnie wykorzystać jej potencjał. Czy wiesz, że: aby zwiększyć swoje szanse w procesie rekrutacji, kandydaci dopisują w CV białą czcionką nazwy prestiżowych uczelni niewidoczne dla ludzi, ale czytelne dla algorytmów? holenderskie narzędzie do wykrywania wyłudzeń zasiłków przyczyniło się do niesłusznego oskarżenia około 30 tysięcy rodzin? YouTube usunął nagrania partii szachów, bo algorytm odczytywał frazy w stylu „White is better” jako rasistowskie komentarze? W przeciwieństwie do wyznawców nieskończonej mocy AI, podsycających medialny szum wokół tej technologii, Arvind Narayanan i Sayash Kapoor nie wyolbrzymiają lęków przed sztuczną inteligencją. Trzeźwo rozprawiają się z szarlatanerią AI i z tymi, którzy chcą przekonać świat, że powinniśmy paść na kolana przed potęgą innowacji. Ta publikacja pozwala zdystansować się od strachu przed AI i nadmiernego entuzjazmu wobec niej. To pierwszy krok, by wymagać od twórców technologii rozwiązań naprawdę potrzebnych i rzeczywiście działających. Sylwia Czubkowska, autorka książki Bóg techy, współautorka podcastu TOK FM Techstorie W czasach gdy o sztucznej inteligencji mówi się niemal wyłącznie w kategoriach przełomu i nieuchronnej rewolucji, ta książka działa jak zimny prysznic. Pokazuje, że granica między realną innowacją a technologicznym kuglarstwem bywa cienka, a krytyczne myślenie jest dziś równie ważne jak kompetencje techniczne. Potrzebujemy więcej takich otrzeźwiających głosów. dr hab. Aleksandra Przegalińska, prof. ALK, prorektorka ds. innowacji i AI na ALK, Senior Research Associate, Harvard University Uczciwe spojrzenie na naturalne limity AI. Pozycja napisana przystępnym językiem przez kompetentnych naukowców, oparta na konkretnych przykładach. To lektura obowiązkowa w erze powszechnej fascynacji tymi technologiami. prof. dr hab. Piotr Jerzy Durka, durka.info ; Uniwersytet Warszawski, Wydział Fizyki Zrozumiały i praktyczny poradnik, napisany z tak potrzebną dozą sceptycyzmu, pomoże czytelnikom dostrzec największe zagrożenia przesłonięte przez całe zamieszanie wywołane przez AI. Kate Crawford, autorka książki Atlas sztucznej inteligencji. Władza, pieniądze i środowisko naturalne (Bo.wiem, 2024) Arvind Narayanan jest profesorem informatyki na Uniwersytecie Princeton oraz dyrektorem tamtejszego Center for Information Technology Policy (Ośrodka Regulacji Technik Informatycznych). Nadzorował również prowadzony na tym uniwersytecie Web Transparency and Accountability Project (Program Przejrzystości i Odpowiedzialności Internetowej), badający, w jaki sposób firmy gromadzą oraz wykorzystują dane osobowe. Jako jeden z pierwszych wykazał obecność stereotypów kulturowych w uczeniu maszynowym. Narayanan jest laureatem Presidential Early Career Award for Scientists and Engineers (PECASE). Sayash Kapoor jest doktorantem Center for Information Technology Policy (Ośrodka Regulacji Technik Informatycznych) Uniwersytetu Princeton, gdzie bada wpływ AI na społeczeństwo. Wcześniej zajmował się sztuczną inteligencją zarówno komercyjnie, jak i naukowo – w Facebooku, na Uniwersytecie Columbia oraz na Politechnice Federalnej w Lozannie. Jest laureatem nagrody ACM FAccT za najlepszy artykuł naukowy i zdobywcą specjalnego wyróżnienia na konferencji ACM CSCW.
Monografia Nauki o bezpieczeństwie. Teoria i praktyka stanowi imponujące kompendium wiedzy, obejmujące trzydzieści kilka artykułów naukowych o niezwykle szerokiej perspektywie tematycznej, które w sposób skonsolidowany gromadzi najistotniejsze osiągnięcia naukowe Profesora Waldemara Kitlera w jednym, spójnym źródle. To dzieło łączy walory merytoryczne z praktycznym zastosowaniem, będąc jednocześnie wartościowym źródłem dla studentów, słuchaczy, badaczy i wszystkich osób pragnących pogłębić wiedzę w zakresie nauk o bezpieczeństwie.dr hab. Radosław Bielawski Monografię poświęconą dorobkowi naukowemu Waldemara Kitlera współtworzyli znakomici twórcy reprezentujący nauki o bezpieczeństwie. Szerokie spektrum charakteryzowanych, ale i wyjaśnianych w recenzowanym dziele zagadnień to wynik niezwykłego dorobku naukowego W. Kitlera. Autor ten jest jednym z najważniejszych w Polsce kreatorów naszej dyscypliny naukowej. Współtworzył formalnie i materialnie zakres i treść nauk o bezpieczeństwie, wytyczał kierunki rozwoju tej dyscypliny, a podążając za nimi budował fundamenty wiedzy o bezpieczeństwie różnorakich podmiotów, nadając jej charakterystyczny dla niego systemowo-organizacyjny charakter. W rezultacie W. Kitler jest jednym z głównych twórców języka nauk o bezpieczeństwie o swoistej, adekwatnej do potrzeb opisu wyników badań realizowanych w tej dyscyplinie naukowej, narracji. () W poszczególnych rozdziałach [autorzy] podjęli zagadnienia systemu bezpieczeństwa narodowego (państwa) i kierowania tym systemem. Swą uwagę skierowali także na tak ważne dla W. Kitlera wątki obronności naszego państwa, w tym bezpieczeństwa militarnego, ochrony ludności cywilnej Polski. W monografii odniesiono się także szeroko do bezpieczeństwa narodowego w jego wymiarach przedmiotowych, w tym przejawiających się w ostatnich książkach i artykułach Profesora zagadnień bezpieczeństwa informacyjnego w jego info-, techno- i socjosferze.prof. dr hab. inż. Andrzej Glen
Podczas gdy awangardowy poeta Blaise Cendrars powiada, że ludzie używają telegrafu, by "mówić sobie gówno z wszystkich zakątków świata", psychoanalityk Dominique Laporte w swojej książce sprzeciwia się utożsamianiu tytułowego "gówna" z "niczym", czymś niewiele wartym, z "pustym znakiem". Ludzie od wieków na przemian bawią się z gównem w chowanego, śmiejąc się przy tym jowialnie lub nerwowo, oraz zaprzęgają gówno do najpoważniejszych celów: przypisują mu właściwości użyźniające i medyczne, wtłaczają je w reżimy: feudalne, kapitalistyczne i totalitarne. Laporte w Historii gówna umiejętnie łączy wybrane wątki psychoanalityczne z historią pojmowaną jako "archeologia dyskursu", tworząc w rezultacie świetną pracę antropologiczną. Pokazuje, skąd wzięło się skojarzenie poziomu cywilizacji ze stanem toalet, a także dociera do początków takich wyrażeń jak pecunia non olet czy cloaca maxima. Ujawnia zaskakującą relację między gównem a dyskursem kolonialnym i rasistowskim. Wreszcie - przetyka nosy czytelniczek i czytelników historią perfum i pachnideł. Dodatkowym smaczkiem są zawarte w książce apendyksy z arcyskatodziełami (Quevedo, Swift, Rimbaud). Czytając tę książkę, można się uśmiechać, śmiać, oburzać, a nawet zatykać nos, by na koniec przyznać rację barokowemu poecie katalońskiemu Rectorowi de Vallfogona, iż: czy czarne, brązowe, żółte, białe, nikt nie powie rzeczy śmiałej, że gówno jest szkodliwe, nawet jeśli jest smrodliwe. * Książka ukazuje się w znakomitym przekładzie Piotra Sobolczyka, który opatrzył esej Laporte'a erudycyjnym posłowiem oraz apendyksami prezentującymi istotne europejskie teksty o tematyce fekalnej z różnych epok (Francisco de Quevedo, Jonathan Swift, Arthur Rimbaud). "Gówno wiemy. Ale gówno nas to obchodzi" - tak Piotr Sobolczyk rozpoczyna swoje posłowie do Historii gówna Dominique'a Laporte'a. Pomyliłby się ten, kto w tych zwięzłych zdaniach, dostrzegłby li tylko żart. Ujmują one raczej kłopot, który mamy z ekskrementami i który próbujemy ukryć, wybuchając śmiechem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
