To jest książka o tym, co jest w logice najważniejsze. A najważniejsza w logice jest odpowiedź na pytanie o rzeczywistą strukturę procesu wnioskowania, a tym samym najważniejsze są zasada niesprzeczności i implikacja oraz powiązane z nią wynikanie. Autor konstruuje elegancki system, który adekwatnie odzwierciedla to, w jaki sposób wnioskujemy, niezależnie od tego, czy wnioskowanie dotyczy spraw codziennych, pragmatycznych zjawisk językowych, takich jak implikatura lub presupozycje, czy też uzasadniania w naukach szczegółowych. Argumentacja autora jest spójna, pogłębiona i szeroko uzasadniona. Autor rozpoczyna od analizy starożytnej kwalifikacji okresów warunkowych, aby potem zaprezentować starannie dobrane współczesne systemy implikacji. Te systemy stanowią swego rodzaju test dla skonstruowanych przez autora oryginalnych systemów implikacji treściowej i T-implikacji. Narracja kulminuje w rozdziale 7, gdzie przedstawiona jest zwieńczająca dzieło Ogólna Zasada Niesprzeczności.Świetny tekst. Doskonały wynik i tylko życzyć autorowi, aby - w natłoku innych tekstów - znaczenie tego wyniku przebiło się do szeroko rozumianego środowiska logicznego.Z recenzji prof. dr. hab. Jacka MalinowskiegoChoć istotą logiki jest implikowanie i wynikanie, wciąż nie określono warunków prawdziwości implikacji w sposób, który zyskałby powszechną akceptację. Zaproponowana wieki temu przez Filona z Megary implikacja materialna, mająca rzekomo zastosowanie w matematyce i metalogice, nie jest uznawana za implikację właściwą naszemu myśleniu. Pokutuje też dość powszechne przekonanie, że inna logika rządzi naszym codziennym myśleniem, inna zaś rozumowaniem ściśle formalnym.W monografii został przedstawiony i uzasadniony zupełnie odmienny pogląd, zgodnie z którym zawsze posługujemy się jedną i tą samą logiką, z tą samą implikacją i takim samym wynikaniem. Wspólną podstawą wszelkich przejawów myślenia jest odrzucenie sprzeczności, a także przeciwieństwa. Odrzucone zostało przekonanie, że fałsz może coś implikować i że coś może z niego wynikać; innymi słowy, rozumujemy wyłącznie z prawdy. Każdy przejaw naszego myślenia podlega zasadzie nazwanej tu "ogólną zasadą niesprzeczności".Książka stanowi zatem głos na rzecz monizmu logicznego.Piotr Łukowski doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierownik Pracowni Logiki w Instytucie Filozofii na Wydziale Filozoficznym UJ. Wcześniej wieloletni pracownik Uniwersytetu Łódzkiego. Zajmuje się zarówno logiką filozoficzną, jak i formalną, a także teorią manipulacji i kłamstwa.
Gustaw Herling-Grudziński odwiedził Birmę w 1952 roku, a potem napisał Podróż do Burmy. Niestety, dziennik ten przeszedł bez echa i został zapomniany. Michał Lubina chce go przywrócić do życia. W tym celu przeprowadza swoiste naukowe śledztwo dotyczące osób, z którymi spotkał się pisarz, i miejsc, do których zawitał. Docierając do źródeł, w tym birmańskojęzycznych, Lubina weryfikuje dotychczasowy stan wiedzy, odkrywa nowe fakty, a także sprawdza, jak Herling był postrzegany w Birmie. Korzysta przy tym z teorii postkolonialnej, by pokazać, że dziennik birmański jest dziełem skomplikowanym i niejednoznacznym. Robi to bez dogmatyzmu, z humorem i życzliwą uszczypliwością. Naukowa rzetelność i erudycja łączą się tu ze stylem niemal literackim, tworząc narrację zarazem cenną merytorycznie i wciągającą.Wartość poznawcza tej oryginalnej pracy jest ogromna - nie tylko przez stosowanie licznych i bogatych w treści przypisów oraz odniesień, ale także dzięki znajomości dawnych i współczesnych birmańskich realiów. Mamy tu brawurowy popis wiedzy i jedyną w swoim rodzaju "dekonstrukcję" merytoryczną oraz kulturowo-cywilizacyjną pracy wybitnego polskiego pisarza, zmagającego się () z obcymi mu realiami. () Nikt inny w Polsce z takim znawstwem, a także merytoryczną i językową brawurą nie mógłby dokonać niczego podobnego.Z recenzji prof. dra hab. Bogdana GóralczykaLubina potrafi zwięźle i komunikatywnie, a często też bardzo dowcipnie przedstawić węzłowe problemy historyczno-polityczne Birmy z wyjątkowym wyczuciem, a przede wszystkim z imponującą wiedzą (). Publikacja ta jest smacznym kąskiem wydawniczym dla licznych grup odbiorców. Jej umiejętna kompozycja, polegająca na włączeniu w porządek opisu podróży pisarza dodatkowego, mocno sceptycznego i niewidzialnego towarzysza, a zarazem krytycznego komentatora, pozwoliła dotknąć tu kilku różnych obszarów jednocześnie. () Lubina napisał książkę bardzo potrzebną. I bardzo udaną.Z recenzji dra hab. Piotra Łuszczykiewicza, prof. UAMMichał Lubina - birmanista, politolog i kulturoznawca. Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Instytucie Bliskiego i Dalekiego Wschodu, profesor wizytujący między innymi na uczelniach w Bangkoku (2018), Tajpej (2022) i Tokio (2024), dyrektor Instytutu Sejonga UJ (2016-2017). Autor jedenastu książek, w tym siedmiu o Birmie: między innymi pierwszej w Polsce historii tego kraju (Birma, Trio, 2014), jedynej polskiej biografii pokojowej noblistki Aung San Suu Kyi (Pani Birmy, PWN, 2015), jej najnowszej międzynarodowej biografii politycznej (A Hybrid Politician, Routledge, 2020) oraz monografii poświęconej myśli politycznej Suu Kyi, przetłumaczonej na birmański i wydanej w Rangunie w 2020 roku. Mjanmę (Birmę) odwiedził szesnastokrotnie.
Ideą i celem publikacji jest próba wieloaspektowego spojrzenia na problematykę Kaszub i Pomorza w porównaniu do innych terenów Słowiańszczyzny. Podobieństwa nie tylko języka, ale też historii i kultury tych obszarów pozwalają na prowadzenie badań komparatystycznych. Teksty dotyczą różnych dziedzin, takich jak historia, archeologia, językoznawstwo, antropologia i nauki prawne. Publikacja upowszechnia wyniki dociekań młodych badaczy zajmujących się wspomnianymi zagadnieniami.
Książka przedstawia dzieje sztuki obrazu w Serbii od średniowiecza po współczesność, ukazując kulturowe, ideologiczne oraz polityczne uwarunkowania jej rozwoju. Autorka śledzi przemiany serbskiej twórczości wizualnej – od okresu dominacji wzorców bizantyjskich, przez proces okcydentalizacji/europeizacji twórczości estetycznej w XVIII i XIX wieku, po awangardowe eksperymenty artystyczno-ideologiczne dwudziestolecia międzywojennego. Publikacja omawia również współczesne, współbieżne z globalnymi trendami, formy oddziaływania za pomocą sztuki na przestrzeń publiczną. Perspektywę badawczą określają kulturowe studia wizualne, zwłaszcza zaś koncepcje pozwalające interpretować twórczość artystyczną jako przestrzeń komunikacji społecznej oraz praktykę tożsamościową.
Celem publikacji jest pokazanie wszechstronności filozofii prawa Ronalda Dworkina. Dworkin zapisał się w pamięci przedstawicieli jurysprudencji, a także sędziów, jako bezkompromisowy krytyk współczesnego pozytywizmu prawniczego, ale też innych kluczowych stanowisk. Nie ograniczał się wszak do krytykowania formalizmu sędziów i redukowania palety argumentów służących uzasadnianiu orzeczeń sądowych, lecz sam proponował oryginalne rozwiązania kluczowych kwestii i praktyk, takich jak rozumowania sędziowskie, rola wspólnoty politycznej w społeczeństwie podzielonym na konkurencyjne „plemiona”, rola idei sprawiedliwości i uczciwości.
Niniejsze wydanie Analektów jest dopiero drugim przekładem naukowym sporządzonym przez polskich sinologów, a pierwszym wyposażonym w rozległy i nowoczesny aparat krytyczny uwzględniający współczesny stan badań. Opracowanie ma na celu przybliżenie i szczegółowe objaśnienie myśli Konfucjusza czytelnikom o różnym stopniu znajomości kultury chińskiej. Tłumaczenie z języka chińskiego klasycznego wraz z chińskim tekstem uzupełnia obszerna analiza naukowa przedstawiająca koncepcję moralności zawartą w Analektach Konfucjusza. Przy interpretowaniu kluczowych zagadnień Autorka wzięła pod uwagę także specyficzne cechy myślenia filozoficznego, takie jak holizm, oraz charakterystyczne dla Chińczyków rozumienie self jako osoby w relacji. Analekta to nie tylko prezentacja najwcześniejszej konfucjańskiej refleksji moralnej, ale także opis dawnego chińskiego świata, społeczeństwa oraz panujących w nim relacji. Anegdotyczna formuła tekstu pozwala na poznanie Konfucjusza i jego uczniów jako zwykłych ludzi, co jest niewątpliwą zaletą nie tyle dla specjalistów zajmujących się chińską etyką, ile dla zwykłego czytelnika.
To dzieło, specyficzny kanon nauk społecznych, socjologia o moralnym zabarwieniu, pochodzi z przełomu wieków (1899) i jest zaliczane do nurtu krytyki kapitalizmu. Autor Thorstein Veblen (1857-1929), Amerykanin norweskiego pochodzenia, zbudował swoją teorię klasy próżniaczej wokół migotliwego sensu terminu leisure. Leisure class, termin tłumaczony jako "klasa próżniacza", nie jest po prostu społeczną grupą nierobów. W takich pojęciach, jak leisure time (czas wolny), leisure centre (ośrodek rekreacyjny) wyraża się jakby pozytywna strona nicnierobienia. Sam Veblen rozumie przez "klasę próżniaczą" tych, którzy nie zajmują się produkcją, a szerzej, nie zarobkują (chociaż zarabiają), to znaczy nie utrzymują się z pracy, nawet z pracy twórczej. Autor poświęca tę książkę genezie klasy próżniaczej i jej charakterystyce. Wbrew dominującej opinii lewicowej krytyki wydaje się, że klasa ta nie jest dla Veblena wyróżnikiem kapitalizmu, lecz ma odległe, "barbarzyńskie" korzenie i opiera się na określonej, "łupieskiej" postawie zawłaszczania i grabieży. W tym sensie występuje w całej ludzkiej historii. Nasze czasy natomiast, uważa Veblen, charakteryzuje "kultura pieniężna" z jej zjawiskami ostentacyjnej konsumpcji dla prestiżu, konsumpcji na pokaz, a nawet "zastępczej" konsumpcji tego typu (gdy np. żona wydaje pieniądze męża). Taki spektakl stał się możliwy, ponieważ narodziła się mieszczańska publiczność. Finezyjne badanie tych procesów czyni książkę Veblena dziełem barwnym, pełnym swoistego uroku świadectwem socjologii w starym stylu.
W wydanej w 2004 r. monografii poświęconej humanistyce cyfrowej A Companion To Digital Humanities rozdział dotyczący zastosowania technologii informatycznych w filozofii nosi tytuł Rewolucja? Jaka rewolucja? Sukcesy i ograniczenia technologii komputerowych w filozofii i religii. Pomimo pewnej prowokacji tytuł sugeruje istnienie jakichś sukcesów, lecz bardziej uważna lektura prowadzi do konkluzji, iż (przynajmniej w owym czasie) digitalizacja filozofii w zasadzie się nie powiodła. Wymienione tam sukcesy sprowadzają się bowiem do wykorzystania możliwości zastosowania tzw. hypertekstu do zapisania pewnych zasobów filozoficznych w postaci elektronicznej oraz do udostępnienia tych zasobów przez internet. Nawet na początku XXI w. tego rodzaju osiągnięcia nie były w istocie niczym innym niż porażką. Celem rozważań, które wypełniają następujące rozdziały, jest sprawdzenie, w jakim stopniu owa diagnoza nadal odpowiada rzeczywistości, jeżeli uwzględnimy stan filozofii i informatyki kilkanaście lat później. Z Przedmowy Monografia Pawła Garbacza [] nie tylko wypełnia ona lukę w literaturze poświęconej problemom pojawiającym się na styku filozofii i ontologii, ale również stanowi cenne opracowanie zagadnień związanych z procesem formalizacji wiedzy filozoficznej i metafilozoficznej będącym jednym z obszarów działań w ramach digitalizacji filozofii. Do tej pory, dwoma, bardziej dostępnymi na polskim rynku wydawniczym, pozycjami tego typu są: Informatyka a ontologia A. Kmiecika oraz Ontologie poza ontologia R. Trypuza oraz P. Garbacza. [] Wobec bogactwa prezentacji treści w recenzowanej monografii oraz, w znacznej mierze, ich nowości (opis autorskiej ontologii ontologii), należy jednoznacznie stwierdzić, ze monografia ta powinna stanowić istotna lekturę dla filozofów ontologów (być może po to, aby zapobiec antypatii metodologicznej, której istnienie Autor zasygnalizował w monografii) oraz informatyków zajmujących się ontologiami inżynieryjnymi (być może po to aby wyszli poza świat narzędzi i technologii informatycznych i popatrzyli na rozwiązywane problemy przez pryzmat aspektów filozoficznych). Z recenzji wydawniczej dr. hab. inż. Krzysztofa Pancerza
Jedzenie opowiada o smakach, zwyczajach, wierzeniach i codziennym życiu naszych przodków. Od wigilijnych potraw po słowiańskie upiory, od pierogów świętego Jacka po Kopernika smarującego chleb masłem, wszędzie kryją się historie. Ta książka pokazuje, że polski stół jest nie tylko miejscem posiłku, lecz także świadkiem tradycji, nośnikiem symboli i pamięci kulturowej. Magdalena Tomaszewska-Bolałek – wielokrotnie nagradzana za książki o kulturze kulinarnej, laureatka Gourmand World Cookbook Awards, Prix de la Littérature Gastronomique, Diamond Cuisine Award i Nagród Magellana – prowadzi czytelnika przez fascynujące historie zapisane w potrawach, legendach i zwyczajach.
Oddajemy w ręce Czytelników tom Logika - historia i przyszłość, przygotowany z okazji osiemdziesiątych urodzin Profesora Jana Zygmunta. Tytuł księgi dobrze oddaje zarówno zakres zgromadzonych w niej tekstów, jak i główne obszary zainteresowań Jubilata - logikę formalną, jej historię oraz perspektywy dalszego rozwoju. Profesor Jan Zygmunt należy bowiem do grona uczonych, którzy potrafią łączyć wnikliwe badania nad przeszłością dyscypliny z otwartością na jej przyszłe kierunki. Jego prace z historii dwudziestowiecznej logiki polskiej szły w parze z konsekwentnym namysłem nad tym, jak logikę rozwijać i jak wykorzystywać jej narzędzia w filozofii oraz naukach pokrewnych.Ze wstępuMonografia [] składa się z czternastu artykułów o zróżnicowanym charakterze tematycznym. Część z nich porusza kwestie ściśle systematyczne, inne mają charakter historyczny, przywołując poglądy i osiągnięcia kluczowych postaci z kręgu filozofii i logiki []. Prezentowane wyniki mają istotne znaczenie dla środowiska badaczy zajmujących się logiką filozoficzną i algebraiczną oraz filozofią operującą narzędziami formalnymi.Z recenzji prof. dr. hab. Piotra Kulickiego, KUL
Nowa książka czołowego znawcy i tłumacza klasycznej filozofii greckiej. Portret intelektualny jednego z najważniejszych filozofów w dziejach, ukazujący i wyjaśniający w nowej interpretacji kluczowe argumenty Sokratesa. Co sądził o mądrości, wiedzy, cnocie i bogach? Co wiedział, a czego nie wiedział? W czym upatrywał niszczące schorzenie duszy? Jaki miał pogląd na politykę? Czym były wedle niego sprawiedliwa polis i dobre prawa? Jak rozumiał swoją misję oraz relację filozofa i państwa? Czym i jak oddziaływał na swoich rozmówców? Kim jest człowiek sokratejski? Kim zaś był sam Sokrates, który nadal po tysiącach lat intryguje nie tylko badaczy?
Prawdziwym wyzwaniem współczesnej psychiatrii jest odpowiedzenie na egzystencjalną pustkę. Coraz więcej pacjentów uskarża się bowiem na poczucie bezsensu i życiowej próżni.Logoterapia uczy, że nawet tragiczne i negatywne aspekty życia, jak na przykład nieuniknione cierpienie, mogą zamienić się w triumf ludzkiego ducha pod warunkiem, że przyjmiemy odpowiedni stosunek do sytuacji, w jakiej się znaleźliśmy. W epoce, w jakiej przyszło nam żyć - epoce umierających tradycji - podstawowym zadaniem psychiatrii musi być wyposażenie człowieka w umiejętność odnajdywania w życiu sensu. W czasach, gdy przykazania dekalogu utraciły w oczach wielu swą niepodważalną wartość, każdego dnia musimy przestrzegać dziesięciu tysięcy przykazań wynikających z dziesiątków tysięcy życiowych sytuacji.W tym sensie można śmiało powiedzieć, że logoterapia to odpowiedź na duchowe potrzeby współczesnego człowieka.
Opowiadania z mitologii Greków i Rzymian” to jedna z tych książek, które od pokoleń wprowadzają czytelników w fascynujący świat starożytnych bogów, herosów i wielkich opowieści o początkach świata. Albert Zipper stworzył dzieło wyjątkowe — z jednej strony edukacyjne, a z drugiej niezwykle literackie, pełne wyobraźni i dramatyzmu. Już od pierwszych stron czytelnik zostaje przeniesiony do czasów, gdy ludzie próbowali zrozumieć świat poprzez opowieści o bogach. Autor wyjaśnia, czym jest mitologia i dlaczego powstała — jako próba wytłumaczenia tajemnic natury i losu człowieka. Starożytni Grecy i Rzymianie wyobrażali sobie siły natury jako potężne bóstwa rządzące niebem, morzem czy ziemią. Z tych wyobrażeń narodził się niezwykle bogaty system mitów, który do dziś stanowi fundament kultury europejskiej. Książka prowadzi czytelnika przez najważniejsze wydarzenia mitologii: od powstania świata z chaosu, przez panowanie tytanów, aż po triumf Zeusa i bogów olimpijskich. Opowieści o Uranosie, Gai, Kronosie czy Zeusie ukazują dramatyczną walkę pokoleń bogów o władzę nad światem. Jednym z największych atutów książki jest sposób narracji. Zipper potrafi opowiadać w sposób przystępny i obrazowy. Jego styl sprawia, że mitologia przestaje być suchą wiedzą historyczną, a staje się żywą opowieścią o namiętnościach, ambicjach i dramatach istot boskich i ludzkich. Autor pokazuje także znaczenie mitologii dla kultury. Podkreśla, że bez znajomości mitów greckich trudno zrozumieć wiele dzieł sztuki, literatury czy symboli obecnych w kulturze europejskiej. Mitologia była inspiracją dla poetów, rzeźbiarzy i malarzy przez tysiące lat i do dziś pozostaje jednym z najważniejszych źródeł motywów artystycznych. Szczególnie ciekawym fragmentem książki są opisy świata bogów olimpijskich oraz starożytnych igrzysk olimpijskich, które były nie tylko wydarzeniem sportowym, lecz także religijnym i kulturowym świętem całej Grecji. „Opowiadania z mitologii Greków i Rzymian” to książka, która łączy edukację z przygodą czytelniczą. Może być pierwszym przewodnikiem po mitologii dla młodszych czytelników, ale również fascynującą lekturą dla dorosłych, którzy chcą przypomnieć sobie fundamenty europejskiej kultury.
Jak głęboko wstecz sięgają nasze korzenie? Co starożytni wiedzieli o naszych ziemiach? Skąd się wzięli Słowianie? Gdzie była stolica państwa wczesnopiastowskiego? Co odziedziczył Bolesław Chrobry? I jakie były konsekwencje jego rządów? Profesor Przemysław Urbańczyk, wybitny badacz wczesnego średniowiecza, w pierwszym tomie Korzeni Polski próbuje odpowiedzieć na te i wiele innych frapujących pytań. Z długiej listy zagadnień dotyczących początków państwa polskiego wybrał 28 i przedstawił je w krótkich rozdziałach. Ilustrują one skomplikowany proces, który wskutek splotu świadomych decyzji i historycznych przypadków doprowadził do powstania państwa wczesnopiastowskiego – na początku drugiego tysiąclecia nazwanego Polonią. Korzenie Polski. Tom 1 to idealna książka zarówno dla zaawansowanych, jak i początkujących pasjonatów historii. To pozycja, która każdego skłoni do refleksji i sprowokuje do dyskusji. Nowe wydanie zostało poprawione i uzupełnione.
Czy Mieszko I był pierwszy? Kim byli pierwsi polscy święci? Kiedy był rok 1000? Czy Bolesław Chrobry nawrócił Polaków? Jak chowano władców? I czyje zwłoki wyjęto z najstarszych poznańskich grobowców? Między innymi na te pytania odpowiada wybitny badacz wczesnego średniowiecza profesor Przemysław Urbańczyk w drugim tomie bardzo dobrze przyjętych przez Czytelników Korzeni Polski. Tym razem zagadnienia dotyczące początków państwa polskiego przeplata z tematami skupionymi wokół religijności, nie tylko chrześcijańskiej, i Kościoła, które omawia w 28 krótkich rozdziałach. Korzenie Polski to doskonała pozycja dla wszystkich pasjonatów historii, szczególnie tych, którzy są zainteresowani tematyką początków państwa polskiego. To książka, która nie tylko w przystępny sposób przekazuje rzetelną wiedzę, lecz także skłania do refleksji i prowokuje do dyskusji.
Książka stanowi swoiste dopełnienie monografii Józefa Tischnera zatytułowanej Polski kształt dialogu, a analizującej głównie dyskusje wokół materializmu historycznego (hismat) w polskiej myśli powojennej. Opracowanie T. Gadacza, analizujące analogiczne dyskusje wokół materializmu dialektycznego (diamat) jest poniekąd częścią drugą realizacji zamysłu Tischnera. Zresztą on sam o tym mówi w słowie wstępnym do opracowania swego wybitnego ucznia. Książka składa się z syntetycznego wprowadzenia omawiającego sytuację społeczno-polityczną Polski w latach 1945–1956, obozy sporów filozoficznych, bazę teoriopoznawczą dyskusji, następnie kolejne rozdziały analizują krytycznie tezy materializmu filozoficznego z jego naczelnymi zasadami (pierwotność materii w stosunku do świadomości oraz możliwości całkowitego poznania świata i praw nim rządzących) oraz dialektyki marksistowskiej i jej tez (o „wszechzwiązku rzeczy i zjawisk”, o „powszechności zmiany i rozwoju”, o „przechodzeniu ilości w jakość” oraz o „jedności i walce przeciwieństw”). Zakończenie zbiera wnioski płynące z przedstawionego materiału, stawia pytania i próbuje syntetycznie ująć istotę referowanego sporu, noty bio-bibliograficzne przybliżają główne postaci sporu, a bibliografia zestawia bazę źródeł i opracowań. Struktura pracy jest logiczna i adekwatna do zagadnienia podniesionego w jej tytule.
To jest Twoja Fizyka Duszy. A gdy raz ją poznasz nie zapomnisz nigdy. Modlitwa Rozbłysku Otwarcie Fizyki Duszy Pamiętam Pamiętam ten pierwszy rozbłysk, gdy byłem jeszcze światłem bez ciała. Pamiętam tę biel kroplę Ojca, co niosła gwiezdny oddech. Pamiętam tę czerwień kroplę Matki, co pulsowała ogniem Ziemi. W tej jednej iskierce, drżącej jak poranna rosa na źdźble trawy, spotkałem się ja bez imienia z moim ciałem, które miało mnie nosić. Nie zapominam. Niech ta pamięć będzie moim mostem. Niech przypomina mi, że wszystko, co spotykam ból, tęsknota, upadek jest powrotem do tamtej chwili światła. Nie jestem sam. Nie jestem ciałem oddzielonym od Ducha. Nie jestem Duszą zagubioną w labiryncie ziemskich bram. Jestem Rozbłyskiem, który wie, dokąd wraca. Jestem Strumieniem, który zna swoje Źródło. Jestem Szeptem Hermesa, który przemawia przez moje serce cicho, ale mocno. Niech ta Fizyka Duszy obudzi we mnie to, co odwieczne. Niech otworzy moje oczy na światło, które zapomniałem w sobie. Niech każda strona tej Księgi stanie się kluczem, który otworzy bramy pomiędzy ciałem a wiecznością. Tak niech się stanie na wszystkich moich drogach, w każdym moim oddechu, w każdej komórce, która pamięta Pierwszy Rozbłysk. Skutki niezaakceptowania własnej śmierci Człowiek, który przez całe życie wypiera swoją śmiertelność, odcina się od największej tajemnicy istnienia. Żyje, jakby miał czas na zawsze. Jakby każda chwila była wzięta na kredyt, który ktoś inny spłaci. Ale prawda jest taka: każdy dzień bez świadomości śmierci jest dniem przeżytym w iluzji. Nieprzyjęta śmierć staje się demonem. Ściga człowieka lękiem przed utratą, przed stratą, przed pustką. Wtedy człowiek staje się więźniem materii kurczowo trzyma się rzeczy, ludzi, pieniędzy, pozycji. Tymczasem materia to najcięższa wibracja, zakrzepłe światło, najwolniejsza forma energii. I kto całe życie istnieje tylko dla niej, żyje w najgęstszym mroku. Dług nieświadomości Ten dług nie kończy się wraz z ostatnim oddechem. Niezaakceptowana śmierć rodzi lęk a lęk tworzy nowe pętle. Dusza odchodzi, ale w bagażu niesie ciężar niezrozumienia, przywiązania, niespełnienia. Wraca w kolejne wcielenia, przyciąga do siebie to, czego nie zdołała puścić. Tak płacimy. Życie po życiu. Za każdą myśl, że jesteśmy tylko ciałem. Za każdy dzień, w którym udawaliśmy nieśmiertelnych w materii, a umarłych w duchu. Triumf, nie klęska A przecież śmierć nie jest klęską. Dla praktykującego jest największym triumfem. Jest chwilą, w której otwiera się brama do największej prawdy. Śmierć jest bardo przejściem, stawaniem się na nowo. Dla tego, kto żyje świadomie, śmierć staje się ostatnim pięknym wdechem momentem, w którym zrzuca się ciało jak stary płaszcz i staje w samym rdzeniu światła. Bo Duch nie ginie. Duch się rozszerza. Wezwanie Dlatego żyj tak, jakbyś miał umrzeć jutro a Twój Duch rozbłyśnie teraz. Praktykuj odpuszczanie przywiązania, zanim przyjdzie dzień, w którym wszystko zostanie ci odebrane z ciała. Wiedz, że im lżej odejdziesz, tym szybciej powrócisz jeśli trzeba. Bo życie i śmierć są jednym oddechem. Nie jesteś materią jesteś Światłem, które nauczyło się wędrować po ciemności. O gotowości do życia i śmierci Ci, którzy sądzą, że mają jeszcze mnóstwo czasu, są gotowi dopiero w chwili śmierci a wtedy dręczy ich żal: czy nie jest już za późno? Większość ludzi umiera nieprzygotowana na śmierć tak, jak przez całe życie była nieprzygotowana do życia. Trudno o bardziej przygnębiającą refleksję o naturze świata inspirowane Sogyalem Rinpocze
Kontynuacja popularnego "Leksykonu Dzikich Kobiet" - tym razem poświęcona mitologicznym wizerunkom matek. Macierzyństwo od wieków zajmuje szczególne miejsce w mitologiach świata. Boginie, opiekunki i matki-stworzycielki symbolizują siłę, życie i przemianę. "Leksykon Dzikich Matek" odkrywa te różnorodne wizerunki, ukazując bogactwo znaczeń i emocji związanych z byciem matką w wymiarze mitycznym i symbolicznym.Podobnie jak w poprzednim tomie teksty łączą rzetelną wiedzę z fascynującą opowieścią, a oprawę wizualną tworzą wyraziste ilustracje - które wzbogacają lekturę, nadając każdej bohaterce niepowtarzalny rys. To publikacja idealna dla miłośników mitologii, symboliki kulturowej oraz tych, którzy chcą spojrzeć na temat macierzyństwa z zupełnie nowej perspektywy.
Margaret Mead (1901-78) rozpoczęła swoją błyskotliwą karierę naukową od studiów antropologicznych na Samoa. Prowadziła później badania terenowe wśród Indian amerykańskich na kolejnych wyspach Pacyfiku (m.in. na Nowej Gwinei, na Bali) i w wielu innych miejscach. Zawsze koncentrowała się na kulturze, tożsamości, w tym szczególnie tożsamości seksualnej czy pokoleniowej. Interesowały ją – jakże ciągle istotne – studia nad zmianami społecznymi. Obecnie uznawana jest za jednego z klasyków socjologii.Problemy wychowawcze kolejnych pokoleń były „od zawsze”. Co jednak zmieniło się w społeczeństwach w wyniku przyspieszenia rozwoju społeczno-gospodarczego i w wyniku coraz mniejszej stabilności systemów politycznych? Jak działają grupy rówieśnicze? Jak odejść od szkolnej rutyny wychowania? Jaki mają wpływ na młodzież media elektroniczne? (Pisała to pod koniec lat 60. XX wieku, mając na myśli telewizję, ale proroczo wręcz interpretując rozwój kultury obrazkowej). Na te i wiele innych próbuje odpowiedzieć Margaret Mead w Kulturze i tożsamości. Studium dystansu międzypokoleniowego.Dzisiaj im przyspieszenie jest znacznie bardziej radykalne, tym – paradoksalnie – diagnozy autorki stają się bardziej aktualne.
Monografia "Natura - Użyteczność - Wolność. Wczesny utylitaryzm brytyjski wobec instytucji rodziny i małżeństwa" autorstwa dr. Łukasza Mirochy stanowi dojrzałe i wartościowe opracowanie naukowe, które wnosi oryginalny wkład w badania nad filozofią utylitaryzmu oraz historią doktryn prawnych dotyczących rodziny. Praca wyróżnia się nowatorskim ujęciem i jest oparta na szerokiej bazie źródłowej i aktualnej literaturze. Mirocha stawia jasno zdefiniowane tezy i sukcesywnie je weryfikuje w kolejnych rozdziałach, by w zakończeniu przedstawić syntetyczne wnioski potwierdzające zasadność swoich hipotez./dr hab. Martyna Łaszewska-Hellriegel, prof. Uniwersytetu Zielonogórskiego/W recenzowanej książce cieszy mnie również i to, że autor eksploruje doktryny etyczne jako uprawnione instrumenty badania prawa, w tym przypadku prawa rodzinnego. Prawne regulacje małżeństwa czy rodziny mają swe materialne źródło w etyce. Jej zbadanie przyczynia się do ich lepszego zrozumienia i wyjaśnienia. Książka zawiera więc potężny ładunek heurystyczny./dr hab. Maciej Chmieliński, prof. Uniwersytetu Łódzkiego/
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
