To jest Twoja Fizyka Duszy. A gdy raz ją poznasz nie zapomnisz nigdy. Modlitwa Rozbłysku Otwarcie Fizyki Duszy Pamiętam Pamiętam ten pierwszy rozbłysk, gdy byłem jeszcze światłem bez ciała. Pamiętam tę biel kroplę Ojca, co niosła gwiezdny oddech. Pamiętam tę czerwień kroplę Matki, co pulsowała ogniem Ziemi. W tej jednej iskierce, drżącej jak poranna rosa na źdźble trawy, spotkałem się ja bez imienia z moim ciałem, które miało mnie nosić. Nie zapominam. Niech ta pamięć będzie moim mostem. Niech przypomina mi, że wszystko, co spotykam ból, tęsknota, upadek jest powrotem do tamtej chwili światła. Nie jestem sam. Nie jestem ciałem oddzielonym od Ducha. Nie jestem Duszą zagubioną w labiryncie ziemskich bram. Jestem Rozbłyskiem, który wie, dokąd wraca. Jestem Strumieniem, który zna swoje Źródło. Jestem Szeptem Hermesa, który przemawia przez moje serce cicho, ale mocno. Niech ta Fizyka Duszy obudzi we mnie to, co odwieczne. Niech otworzy moje oczy na światło, które zapomniałem w sobie. Niech każda strona tej Księgi stanie się kluczem, który otworzy bramy pomiędzy ciałem a wiecznością. Tak niech się stanie na wszystkich moich drogach, w każdym moim oddechu, w każdej komórce, która pamięta Pierwszy Rozbłysk. Skutki niezaakceptowania własnej śmierci Człowiek, który przez całe życie wypiera swoją śmiertelność, odcina się od największej tajemnicy istnienia. Żyje, jakby miał czas na zawsze. Jakby każda chwila była wzięta na kredyt, który ktoś inny spłaci. Ale prawda jest taka: każdy dzień bez świadomości śmierci jest dniem przeżytym w iluzji. Nieprzyjęta śmierć staje się demonem. Ściga człowieka lękiem przed utratą, przed stratą, przed pustką. Wtedy człowiek staje się więźniem materii kurczowo trzyma się rzeczy, ludzi, pieniędzy, pozycji. Tymczasem materia to najcięższa wibracja, zakrzepłe światło, najwolniejsza forma energii. I kto całe życie istnieje tylko dla niej, żyje w najgęstszym mroku. Dług nieświadomości Ten dług nie kończy się wraz z ostatnim oddechem. Niezaakceptowana śmierć rodzi lęk a lęk tworzy nowe pętle. Dusza odchodzi, ale w bagażu niesie ciężar niezrozumienia, przywiązania, niespełnienia. Wraca w kolejne wcielenia, przyciąga do siebie to, czego nie zdołała puścić. Tak płacimy. Życie po życiu. Za każdą myśl, że jesteśmy tylko ciałem. Za każdy dzień, w którym udawaliśmy nieśmiertelnych w materii, a umarłych w duchu. Triumf, nie klęska A przecież śmierć nie jest klęską. Dla praktykującego jest największym triumfem. Jest chwilą, w której otwiera się brama do największej prawdy. Śmierć jest bardo przejściem, stawaniem się na nowo. Dla tego, kto żyje świadomie, śmierć staje się ostatnim pięknym wdechem momentem, w którym zrzuca się ciało jak stary płaszcz i staje w samym rdzeniu światła. Bo Duch nie ginie. Duch się rozszerza. Wezwanie Dlatego żyj tak, jakbyś miał umrzeć jutro a Twój Duch rozbłyśnie teraz. Praktykuj odpuszczanie przywiązania, zanim przyjdzie dzień, w którym wszystko zostanie ci odebrane z ciała. Wiedz, że im lżej odejdziesz, tym szybciej powrócisz jeśli trzeba. Bo życie i śmierć są jednym oddechem. Nie jesteś materią jesteś Światłem, które nauczyło się wędrować po ciemności. O gotowości do życia i śmierci Ci, którzy sądzą, że mają jeszcze mnóstwo czasu, są gotowi dopiero w chwili śmierci a wtedy dręczy ich żal: czy nie jest już za późno? Większość ludzi umiera nieprzygotowana na śmierć tak, jak przez całe życie była nieprzygotowana do życia. Trudno o bardziej przygnębiającą refleksję o naturze świata inspirowane Sogyalem Rinpocze
Jak podczas okupacji wyobrażano sobie odrodzoną Polskę? Książka prof. Kazimierza Przybysza przynosi zaskakujące dziś odpowiedzi na to pytanie. Nowa Polska w wielu programach politycznych miała być krajem z częściowo upaństwowioną gospodarką, planowaniem gospodarczym, radykalną reformą rolną. O przedwojennej dyktaturze niemal wszyscy, nie tylko komuniści, pisali najgorsze rzeczy. Dla wykształconego na "polityce historycznej" ostatnich lat czytelnika każda strona tej książki i każdy dokument to wielka niespodzianka.Prof. Adam Leszczyński, Dyrektur Instytutu Narutowicza.
Teksty Landa fałdują się w osobliwy gatunek, łącząc różnorodne źródła z filozofii, literatury, nauki, okultyzmu i pulp fikcji (Immanuel Kant, William Gibson, Deleuze–Guattari, Norbert Wiener, Kurt Gödel, Kenneth Grant, Terminator i Czas Apokalipsy, Antonin Artaud, H.P. Lovecraft...). W rezultacie otrzymujemy gęsty, często oszałamiający wir halucynacyjnych powiązań, nakładających się na siebie pseudonimów, zagadkowych dat i eksperymentalnych systemów kodowania: Cthell, Axsys, Bezżycie, A Śmierć, K Przestrzeń, Sarkon, Kurtz, Klub Cthulhu, Hummpa Taddum; 4077, 1501, 1757, 1949, 1981; Tik systemy, prymitywna numeryzacja, anglosaska kabała, zygoza... Metafizyka przechodzi w psychotyczną kosmogonię. Historia życia na Ziemi od bakterii po Microsoft jest historią stłumienia. To, co bezimienne i wyparte, kłębi się pod zorganizowanymi powierzchniami życia, zamknięte w komórkach, społeczeństwach, osobach, mikro- i makropodach, wyrywając się jednak w spazmach, które napędzają ziemską historię jako zbiegającą się w roztopie serię intensywnych progów. Jedyny podmiot rewolucji, Antychryst, jest wieloma, nie jednym, rojem zamaskowanych tajniaków z przyszłości, „gotowych, by zjeść twój telewizor, zainfekować twoje konto bankowe i zhakować ksenodane z mitochondriów”, podłączającym zdesublimowanego Erosa do syntetycznego Tanatosa, by przyspieszyć dezaktualizację ludzkości.
Niniejsza monografia stanowi próbę krytycznej analizy polityk językowych w wybranych krajach hiszpańsko- i portugalskojęzycznych z uwzględnieniem odgórnych działań państwa (top-down) oraz inicjatyw oddolnych (bottom-up). Pojęcie polityki językowej rozumiemy szeroko – jako formalne i nieformalne decyzje oraz praktyki wpływające na status, użycie i nauczanie języków. W centrum refleksji znajduje się język jako narzędzie kształtowania życia społecznego, ale również oporu i renegocjacji tożsamości. Stawiane są pytania o czynniki oddziałujące na polityki językowe oraz wyzwania stojące przed państwami, regionami i społecznościami. Tom przygotowany przez badaczy z polskich i zagranicznych ośrodków, reprezentujących różne dyscypliny nauk humanistycznych i społecznych, stanowi refleksję nad rolą i wpływem polityk językowych w rozmaitych kontekstach, ukazując szerokie spektrum zagadnień. Autorzy odwołują się do takich pojęć jak polityka językowa, planowanie językowe, ideologie językowe, prawa językowe czy rewitalizacja języka, czerpiąc z dorobku badaczy prezentujących zróżnicowane ujęcia teoretyczne tych kwestii. „Autorzy i autorki podjęli się analizy aktualnego i ważnego społecznie zagadnienia, jakim są polityki językowe w krajach hiszpańsko- i portugalskojęzycznych. Wielowymiarowe podejście nadaje monografii wyjątkowy charakter i czyni ją cennym źródłem wiedzy w tej dziedzinie. Publikacja wnosi istotny wkład w badania nad polityką językową w kontekście kulturowo i językowo zróżnicowanych społeczeństw Półwyspu Iberyjskiego oraz wybranych krajów i regionów Ameryki Łacińskiej, Afryki i Azji. Lektura tej interesującej książki umożliwia zrozumienie złożonego charakteru procesów, które stoją za kształtowaniem tożsamości językowej i społecznej, a także relacji z władzą w aspekcie językowym. Praca łączy analizy językoznawcze z elementami historycznymi, kulturowymi i społecznymi oraz bieżącymi działaniami podejmowanymi w każdym kraju, przedstawiając różnorodny, ale zarazem spójny obraz zmian i ewolucji. Pojawiające się w poszczególnych rozdziałach pytania dotyczące czynników wpływających na formowanie polityk językowych oraz wyzwań, z jakimi mierzą się państwa, regiony i społeczności, są niezwykle aktualne i otwierają drogę do dalszych badań i dyskusji w kontekście globalizacji oraz nasilających się procesów migracyjnych i wielojęzyczności. Jednocześnie ukazują zagrożenia i problemy, jakie napotykają jednostki i instytucje, które próbują chronić języki znajdujące się w trudnej sytuacji i którym grozi wyginięcie”. Z recenzji dr hab. Edyty Jabłonki, prof. UMCS „Książka z pewnością odpowiada na potrzeby polskojęzycznego odbiorcy, który do tej pory nie miał możliwości zaznajomienia się z tak interesującym oraz wielowymiarowym studium dotyczącym polityk językowych krajów hiszpańsko- i portugalskojęzycznych. Bez wątpienia spełnia ona zamierzenia sformułowane we wstępie omawianej publikacji. Autorzy tekstów zadbali o to, aby czytelnicy otrzymali możliwie najszerszą wiedzę z zakresu polityk językowych tych krajów w ujęciu historycznym, ale przede wszystkim skupili się na przedstawieniu aktualnego stanu rzeczy. W tym celu opierali się między innymi na źródłach obowiązujących norm prawnych poszczególnych państw. Ta ciekawa, wieloaspektowa i rzetelna pozycja dotyka licznych problemów związanych z użyciem rozmaitych systemów językowych zarówno na Półwyspie Iberyjskim, jak i w byłych koloniach Hiszpanii i Portugalii”. Z recenzji dr. hab. Piotra Sorbeta Anna Kaganiec-Kamieńska – anglistka i iberystka (UŚ), doktor nauk społecznych w zakresie socjologii (UJ). Adiunkt w Instytucie Amerykanistyki i Studiów Polonijnych UJ. Jej główne zainteresowania badawcze skupiają się na relacji między językiem a tożsamością, politykach językowych, ideologiach językowych oraz postawach wobec języka głównie w Portoryko, ale również innych krajach Ameryki Łacińskiej i w USA. Bartosz Dondelewski – absolwent filologii hiszpańskiej UJ i Katedry UNESCO do Badań nad Przekładem i Komunikacją Międzykulturową UJ. Adiunkt w Zakładzie Filologii Portugalskiej IFR UJ. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się na socjolingwistyce i dialektologii Półwyspu Iberyjskiego. Ciekawią go szczególnie języki mniejszościowe oraz dynamiki ideologiczne i tożsamościowe obecne w społecznościach, które się nimi posługują. Sekretarz redakcji czasopisma naukowego „Studia Iberica”. Jest członkiem Asociación Internacional de Estudos Galegos oraz pracuje w grupie badawczej Otra Iberia (UW), zajmującej się językami, literaturami i kulturami minoryzowanymi Półwyspu Iberyjskiego. Ewa Stala– absolwentka filologii hiszpańskiej UJ, profesor uczelni, pracuje w Zakładzie Filologii Hiszpańskiej UJ. Obszarem jej zainteresowań jest głównie językoznawstwo hiszpańskie (historia języka hiszpańskiego, leksykografia hiszpańska, leksykologia starohiszpańska), ale także kultura Ameryki Południowej i południowoamerykańska odmiana języka hiszpańskiego. Autorka czterech monografii i blisko 50 artykułów na te tematy. Redaktorka naczelna czasopisma naukowego „Studia Iberica”.
Człowiek (homo) otrzymał taką nazwę, ponieważ został uczyniony z prochu (a humo), dlatego też w Księdze Rodzaju mówi się: "I stworzył Bóg człowieka z prochu ziemi" [Rdz 2, 7]. Grecy zaś z tego powodu nazwali człowieka , że spogląda w górę, wyprostowany od ziemi, by wpatrywać się w swego Stworzyciela, [] aby poszukiwać Boga, nie zaś aby patrzeć w ziemię niczym bydlęta, które natura ukształtowała jako uległe i posłuszne brzuchowi. Człowiek jest dwojaki: wewnętrzny i zewnętrzny. Człowiek wewnętrzny to dusza, a zewnętrzny to ciało (Etymologie 11, 1, 4-6).Izydorowa opowieść o naturze, którą Bóg stworzył, a którą człowiek wciąż bada i oswaja, tworząc kulturę, zafascynowała czytelników tak bardzo, że chętnie poznawali dzięki niej świat materialny nawet wówczas, gdy mogli o wiele lepiej poznać go z autopsji czy też z pism późniejszych uczonych. Stało się tak również dlatego, że w chaosie rzeczywistości ziemskiej - niezmiennie zmieniającej się, targanej nienawiścią, bólem i niepokojem, udręczonej tyloma klęskami - ustrukturyzowany kosmos Izydorowej encyklopedii stawał się wyznaniem wiary w obecność Stwórcy w świecie oraz w Jego nad światem opiekę (ze wstępu prof. Tatiany Krynickiej).
Jesteśmy świadkami prawie całkowitego upadku dobrych obyczajów, kultury osobistej, szacunku dla tradycji czy miłości Ojczyzny – a wszystko to podsyca właśnie nienawiść. Satysfakcja z tzw. zaorania przeciwnika, wulgarne i obrażające słowa, brak współczucia dla ludzkiego cierpienia, topniejąca wrażliwość i delikatność, nawet u kobiet i dzieci – wszystko to już nas nie uszlachetnia, a tylko bardziej deprawuje i ogłupia. Współczucie dla ofiary nienawiści czy zemsty z nienawiści jest więc zazwyczaj krótkotrwałe i mało pasjonuje świat internautów i mediów. Zdecydowanie bardziej intrygująca i interesująca staje się dziś przemoc i nienawiść, ale też brutalność i pogarda do starych, chorych, a nawet tych jeszcze nienarodzonych, choć już poczętych istot ludzkich, nienawiść do mięsa, do tradycji, do sztuki klasycznej, do autorytetów, obyczajów, do kościoła, ale też do mężczyzn lub kobiet, do instytucji rodziny, do patriarchatu, ale i matriarchatu, no i oczywiście przede wszystkim do Boga.
Czy filozofia marksistowska jest jednolitą doktryną zorganizowaną okół zestawu niekwestionowanych twierdzeń, która lata swojej świetności ma już dawno za sobą? A może jest dynamicznie rozwijającym się nurtem teoretycznym, którego nieodłącznym elementem jest spór, wewnętrzna krytyka i potrzeba odpowiedzi na współcześnie pojawiające się problemy?Celem przyświecającym powstaniu tej pracy jest przekonanie do drugiej z wymienionych perspektyw. Aby to osiągnąć, w zwięzły sposób prezentowane są wybrane tematy będące osią dyskusji i sporów w filozofii marksistowskiej. Wśród nich znajdziemy zarówno zagadnienia dotyczące podstaw teorii marksistowskiej, jak np. typologia sposobów produkcji czy problem rozróżnienia pracy produkcyjnej i nieprodukcyjnej. Obok nich omawiane są również marksistowskie perspektywy na kwestie bardziej ogólne, problematyzowane także z innych perspektyw teoretycznych - katastrofa klimatyczna oraz przyszłość kapitalizmu. Sposób prezentacji wszystkich zagadnień ma zasadniczo wprowadzający charakter, aby umożliwić samodzielne zgłębianie meandrów filozofii marksistowskiej i udział w toczących się debatach.Wiktor Lekki - absolwent Wydziału Filozofii UW, obecnie doktorant filozofii a Uniwersytecie Warszawskim. Zajmuje się filozofią marksistowską ze szczególnym naciskiem na problem związku ekonomii i polityki. Z zawodu lekarz. Miłośnik muzyki brutalnej i elektronicznej.
Książka Damiana Michałowskiego jest znakomita (…). Jest to w jakimś sensie publikacja niezbędna, albowiem nie tylko wypełnia ona lukę w interpretacji twórczości Kołakowskiego w Polsce i pogłębia nasze rozumienie filozofa-króla, ale nade wszystko umieszcza Kołakowskiego w kontekście hermeneutycznym, a nie tylko dogmatycznym. Kołakowski uzyskuje tu należne mu miejsce obok Diltheya, Husserla, Gadamera i innych myślicieli prawdziwie interpretacyjnych. (…) Z pewnością w krótkim czasie znajdzie się ta książka wśród lektur obowiązkowych i niezbędnych do zrozumienia błądzenia, wątpienia i odnajdywania właściwej drogi przez tego ciągle nie dość rozumianego filozofa, autora Jednostki i nieskończoności.prof. dr hab. Szymon WróbelDamian Michałowski – doktor nauk humanistycznych w dziedzinie filozofii, magister filozofii i polonistyki, adiunkt na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Swoje zainteresowania skupia wokół problemów filozofii człowieka, filozofii współczesnej i egzystencjalnych wątków literatury pięknej. Autor monografii Człowiek i metafizyka. Wprowadzenie do późnej filozofii Barbary Skargi (Poznań 2015) oraz Aporie sobości. Problem tożsamości osobowej w powieściach Wiesława Myśliwskiego (Kraków 2018).
Autorka przedstawia swoją wizję świata, człowieka oraz kierunku, w jakim – jej zdaniem – zmierza współczesna cywilizacja. Główną ideą utworu jest pojęcie „terapii życia”, rozumianej nie jako klasyczne leczenie, lecz jako świadome kształtowanie własnego myślenia, postaw i wartości.Autorka traktuje swoją książkę jako formę duchowego wsparcia dla ludzi poszukujących sensu, równowagi i odpowiedzi na pytania dotyczące przyszłości. Szczególną uwagę poświęca młodemu pokoleniu, które – według niej – znajduje się w niebezpieczeństwie zagubienia w świecie zdominowanym przez technologię, konsumpcjonizm i rozwój sztucznej inteligencji. W tekście pojawia się wyraźny apel o powrót do wartości uniwersalnych, takich jak dobro, empatia, wrażliwość, szacunek do przyrody oraz wiara w drugiego człowieka.Autorka podkreśla ogromną rolę wychowania, rodziny i edukacji w kształtowaniu młodego człowieka. Krytykuje współczesne modele wychowawcze oraz brak odpowiednich wzorców, wskazując na konieczność świadomego działania dorosłych – rodziców, nauczycieli i opiekunów. Ważnym motywem jest także natura, która stanowi dla autorki źródło harmonii i równowagi oraz alternatywę dla sztucznego, zdominowanego przez technologię świata. Życie w zgodzie z przyrodą i własną intuicją przedstawione jest jako droga do wewnętrznego uzdrowienia.Tekst ma charakter emocjonalny i apelacyjny – autorka nawołuje do przebudzenia, refleksji i działania. Podkreśla, że każdy człowiek ma wpływ na kształt świata i ponosi odpowiedzialność za przyszłe pokolenia.
Autorzy esejów: Bohdan Chwedeńczuk, Adam Dobiński, Krzysztof Dołowy, Andrzej Dominiczak, Lucjan Ferus, Wojciech Fusek, Anne Goldschmid, Jan Hartman, Piotr Ibrahim Kalwas, Bogdan Kipek, Andrzej Koraszewski, Krzysztof Korzeniowski, Magdalena Korzunowicz, Włodek Kostorz, Artur Kowalik, Filip Krzemień, Jarosław Lindenberg, Joanna Faustyna Łaguna, Maciej Łukasik, Piotr Makos, Maciej Małek, Lech Jan Mazurek, Paweł Orkisz, Stanisław Pisarek, Beata Anna Polak, Tomasz Polak, Monika Rogozińska, Joanna Senyszyn, Bogumił Smuk, Danuta Szulczyńska-Miłosz, Marek Szumilak, Piotr Szwajcer, Tomasz Szyjkowski, Kazimierz Ślęczka, Janina Maria Walkowiak, Tomasz Witkowski, Chat GPT
Ta książka powstała ze zdziwienia. Ze zdumienia, że można być człowiekiem rozumnym, a zarazem gorliwie wierzącym. Że można godzić wiarę z rozumem i nie widzieć między nimi sprzeczności. Początkowo publikacja miała zawierać wyłącznie wypowiedzi osób niewierzących. Ku mojemu zaskoczeniu jeden z zaproszonych autorów okazał się człowiekiem wierzącym. Nie zrezygnowałem jednak z jego eseju. Przeciwnie – zaprosiłem także innych. Tak powstał tom, w którym spotykają się obie strony światopoglądowego sporu.
Książki ateistyczne krytykują wiarę, teologiczne ją wzmacniają. Tutaj, na kartach jednego dzieła, konfrontują się dwa nurty polskiego sporu o religię. Jedni dziwią się, że można być mądrym i wierzyć, drudzy – że można być mądrym i nie wierzyć. Warto poznać ich argumenty, choćby po to, by odnaleźć wśród nich własne myśli i, być może, zbliżyć się do własnej prawdy.
Stanisław Pisarek wydawca
Wyznania Świętego AugustynaCzymże więc jestem? O mój Boże! Jaka moja natura?Jego niezwykła droga zaczęła się od niespokojnej młodości, przepełnionej ambicją, namiętnością i poszukiwaniami. Jak każdy człowiek, Augustyn z Hippony miał swoje słabości i zdarzało mu się błądzić. Jego motywacje, pragnienia, rozterki wydają się niezwykle aktualne również dziś. Kim jestem? Czego szukam? Skąd czerpię motywację? Dlaczego nie potrafię żyć w zgodzie ze sobą?Oddajemy Czytelnikom do rąk jedno z najbardziej poruszających i osobistych dzieł w historii literatury filozoficznej i religijnej. To intymny, szczery dialog z Bogiem i głęboka refleksja nad ludzką naturą, a zarazem rozważania o wolnej woli, odpowiedzialności, ludzkiej pamięci i naturze czasu. To książka o tęsknocie, miłości i niepokoju serca znanych każdemu człowiekowi niezależnie od epoki, w której przyszło mu żyć.To nie jest łatwa lektura. Wymaga skupienia i czasu. To szczere wyznania człowieka, który tak jak każdy z nas popełniał błędy, poszukiwał sensu i wciąż zmagał się ze sobą samym. Ta historia przynosi jednak ukojenie w świecie, którym rządzą chaos i złudzenia i w którym tak łatwo zapomina się o wartościach, zaprasza do zatrzymania się i spojrzenia w głąb własnego życia. Jakie ono jest? Czy może być inne? Lepsze?Lecz biada tobie, potoku ludzkiego zepsucia!
„Logika wolnego świata. O tym, jak władza niszczy naturalny porządek” to książka o najprostszej idei świata podanej możliwie precyzyjnie: o porządku, który wyłania się z dobrowolności i równych praw. Autor łączy ekonomię, etykę, cybernetykę i ewolucję w jeden spójny obraz: pokazuje, jak informacje krążą w społeczeństwie, skąd biorą się ceny, normy i instytucje, dlaczego przymus i władza niszczą sprzężenia zwrotne – i czemu wolność nie jest utopią, lecz naturalną formą dopasowania do rzeczywistości. To przewodnik po mechanizmach, a nie po sloganach: pokazuje, jak odróżniać reguły od wyjątków, prawidłowości od anegdoty, język od manipulacji. Zamiast wzywać do rewolucji, proponuje zmianę optyki: widzieć świat tak, by porządek mógł wyłonić się sam. Większość książek o społeczeństwie, gospodarce czy polityce zaczyna się od jednego cichego założenia: świat, w którym żyjemy, jest w swoich fundamentach właściwy, a ewentualne problemy wynikają z błędów ludzi, złych decyzji albo niedoskonałości systemu. Ta książka wychodzi z dokładnie przeciwnego punktu. Nie zakłada, że system jest niedoskonały. Zakłada, że jest błędny u podstaw. To różnica fundamentalna. Jakub Bartoszek, CEO & Founder Cashify Neomerkantylizm prawicy i redystrybucjonizm lewicy różnią się w detalach, zgadzają się co do roli państwa. Ten kuriozalny konsensus dostrzega w nim panaceum na kryzys, na nierówności, na konkurencję z Chinami, na rozpad wspólnoty. I choć nierzadko odwołuje się do korzeni liberalnego porządku, to gubi fundamentalne pytania o granice władzy. Przemysław Sierzycki stawia to pytanie i wiele innych, które współczesna debata publiczna starannie omija. „Logika wolnego świata” to nie jest kolejna polemika z aktualną polityką. To próba powrotu do fundamentów, do rozumienia wolności, własności i handlu jako zasad zakotwiczonych głębiej niż jakakolwiek ideologia. To lektura niewygodna dla każdego, kto swoją polityczną edukację zakończył na studiowaniu partyjnych manifestów. Tomasz Wróblewski, prezes Warsaw Enterprise Institute
W pracy tej rozważam problem sensowności bytu jako takiego, a w tym jako pierwszoplanowy egzystencji ludzkiej. Streszczając rzecz najogólniej: dochodzę do przekonania, że sensowność całego obszaru bytowości ujawnia się jako możliwość realizacji przez obdarzone wolną wolą istoty rozumne wartości autotelicznych (perfekcyjnych), które mają swoje umocowanie w istnieniu absolutnym w osobowym Bogu jako gwarancie najwyższej i ostatecznej sensowności wszechbytu. W dużej mierze książka ta stanowi polemikę z próbami czysto humanistycznego (antropocentrycznego) oraz naturalistycznego uzasadnienia sensowności bytu, prowadzoną z perspektywy myśli (religii, teologii i filozofii) chrześcijańskiej. Ponieważ wiele z prezentowanych tu ustaleń (chociaż nie wszystkie ani nawet nie większość) opartych jest na przekonaniach religijnych, a książka ta w zamyśle moim nie ma charakteru konfesyjnego, ustalenia te należy traktować jako pewne prawdy warunkowe. W tych przypadkach chodzi o to, aby wyciągnąć logiczne konsekwencje z myśli (religii oraz teologii) chrześcijańskiej.
Olaf Popkiewicz, archeolog, dziennikarz, autor podcastów i poszukiwacz skarbów, redaktor programu POSZUKIWACZE HISTORII, wyrusza w fascynującą podróż przez Polskę. Co było oczkiem w głowie Fuhrera? Po kim zostały tylko guziki? Bursztynowa Komnata nie istnieje?! Słynny eksplorator-archeolog przemierza ziemie dawnego zaboru pruskiego w poszukiwaniu bezcennych skarbów historii. Kilkadziesiąt tysięcy godzin z wykrywaczem w dłoni przekuło się na fascynujący materiał dokumentujący znaleziska i opatrzony mnóstwem zdjęć z miejsc akcji.
Metafizyki współczesności. Refleksje etyczne to filozoficzna podróż w poszukiwaniu metafizycznych źródeł współczesności. Autor zastanawia się nad wpływem XX-wiecznej filozoficznej krytyki metafizyki na współczesne sposoby myślenia o świecie. Tacy filozofowie jak Rudolf Carnap, Ludwig Wittgenstein, Richard Rorty na różne sposoby i z różnych względów byli sceptyczni wobec rozważań metafizycznych. Książka kieruje uwagę czytelnika na wzajemną relację między metafizyką a etyką. Normy i wartości pozbawione swojego metafizycznego zakorzenienia stają się wyrazem indywidualnych zapatrywań poszczególnych jednostek. Głębsza rozmowa, wzajemne zrozumienie skorzystałyby na powrocie do refleksji metafizycznej. Autor analizuje wybrane przykłady architektoniczne, prawne, ekonomiczne, technologiczne i naukowe, aby pokazać, na jak wielu polach założenia metafizyczne odgrywają istotną rolę w określaniu naszego sposobu myślenia i wartościowania świata."Powaga i etyczna wrażliwość, z jaką Autor traktuje filozofię, jest dziś rzadkością i powinna być zdecydowanie wspierana i propagowana. Autor zresztą trafnie pokazuje - i jest to jedna z najmocniejszych stron książki - jak dyskredytowanie filozofii w ogóle, a metafizyki w szczególności, przyczynia się do szeregu negatywnych, wręcz straszliwych cech współczesnego życia społecznego, politycznego, prawnego itd."Z recenzji Profesora Marcina Poręby"Propozycję przedłożoną do publikacji oceniam jako wartościową, wnoszącą ciekawe spostrzeżenia dotyczące wagi rozważań metafizycznych, zwłaszcza w powiązaniu z refleksją etyczną, dla szerszego kontekstu filozoficznego, refleksji nad człowiekiem i jego miejscem w świecie".Z recenzji Profesora Sebastiana KołodziejczykaPiotr Rosół, etyk, filozof społeczny, absolwent historii i filozofii na Uniwersytecie Warszawskim, nauczyciel akademicki, wieloletni pracownik Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej. Autor książki zatytułowanej Hans Jonas o etycznej odpowiedzialności nauki i techniki, która powstała na podstawie rozprawy doktorskiej poświęconej myśli Hansa Jonasa. Współprowadzący podcastu filozoficznego zatytułowanego "Nowa Dekada", w ramach którego popularyzuje filozofię. Współautor książki zatytułowanej Nie(pełno)sprawne miasta, w której przedstawiono wiele punktów widzenia na polskie miasta.
Tytuł książki w sposób oczywisty nawiązuje do tekstu Marii Straś-Romanowskiej „Wolna wola – zagubiony paradygmat współczesnej psychologii„. tekst ten został zamieszczony w niniejszej książce jako pierwszy, ponieważ to w wolnej woli rozgrywa się wszystko – każdy wybór antropologiczny i wartości, wokół których człowiek buduje swoje życie. Odrzucenie bądź przyjęcie wolnej woli ma swoje konsekwencje dla całej siatki pojęć z nią powiązanych. czym staje się bez wolnej woli pojęcie wolności, odpowiedzialności czy dojrzałości. Czy godność osoby ludzkiej nie jest wówczas tylko szowinizmem gatunkowym, jaką wagę mają decyzje i namysł przed ich podjęciem. jeżeli wolna wola jest mechanizmem adaptacyjnym, a człowiek – zdeterminowaną jednostką, to czy może on pozostać podmiotem moralnym, zdolnym ukierunkować swój trud ku dobru, poszukać prawdy o nim i jej się podporządkować. ze wstępu do publikacji
Przecinek jest znakiem dwuwartościowym, pisał Ginzburg. Łączy i rozdziela jednocześnie bitwy, podróże, przygody; światy, poglądy, wizje. Jest nocą pomiędzy dniami i dniem pomiędzy nocami; nieszczęściem pomiędzy okresami pomyślności i szczęściem, które rozdziela chwile przygnębienia. Wprowadza oddech, ale nie daje ukojenia; zapowiada ciąg dalszy, choć niczego nie gwarantuje. Nie jest nigdy kresem opowieści zawiesza ją. AI nie musi odpoczywać, nie męczy się, nie ma lepszych i gorszych dni. Tymczasem człowiek-twórca kultury to istota niejednoznaczna, nielogiczna, nieidealna. W epoce cyfrowej, która zalewa nas niczym owidiuszowy Potop nieustannym strumieniem informacji, przecinek staje się gestem oporu chwilą odzyskanego oddechu, znakiem wahania. Dopóki stawiamy przecinki, żyjemy, trwamy, jesteśmy: Homer, Owidiusz, my.
Warto poznać działania aniołów, żeby zrozumieć, jak wielką rolę powierzył im Pan Bóg, wysyłając ich na Ziemię. Związane z nimi obyczaje oraz obrzędy, przekazywane z pokolenia na pokolenia, bardzo silnie zakorzeniły się w kulturze. Ich opisy znajdziemy zarówno w Starym, jak i Nowym Testamencie.Tradycje częstokroć naprowadzały na pewne tropy połączone z lokalną tradycją. Jednak mnóstwo archaicznych opowieści niejednokrotnie kierowało badaczy w próżnię, ponieważ „urywały się” albo po prostu ich nie zapamiętano, gdyż były przekazywane ustnie. Prawdopodobnie dlatego starano się je uzupełniać lub modyfikować.
Atlas (polskiego) bezformia to tekstowo-wizualny rekonesans, mający na celu rozpoznanie i przetestowanie możliwych znaczeń i ścieżek bezformia w polskim kontekście. Jak bowiem tu i teraz rozumieć kategorię, która historycznie powiązana była tak silnie z surrealizmem i myślą Georges'a Bataille'a? Czym mogłoby być polskie bezformie?Próbując rozważyć te kwestie, autorzy przywracają kategorii bezformia historyczny i społeczny kontekst, wskazują na konkretną materialną i przestrzenną topografię. Widma wojny i Zagłady, brutalna transformacja ekonomiczna, industrializacja i katastrofa ekologiczna, specyficzne doświadczenie bezsilności - oto zarysowane tu kierunki poszukiwań.Esej stanowi dopełnienie dwóch innych publikacji z tej samej serii: Bezformie: sposób użycia Yve-Alaina Bois i Rosalind Krauss oraz Atlas. Antologia pod redakcją Tomasza Szerszenia.
Od swych renesansowych źródeł po późną nowoczesność "atlas" pozostaje niedookreśloną kategorią, balansującą między nauką a sztuką, pojęciem problematycznym i nieustannie się przeobrażającym. W tym niedookreśleniu, swoistej anarchiczności, kryje się pytanie: czy atlasy służyły i służą kolonizowaniu, podporządkowywaniu sobie świata, czy może raczej destrukcji pewnych obrazów, klisz, wyobrażeń?Mając w pamięci postać mitologicznego tytana, można też pytać, czym dziś jest atlas? Dźwiganie na własnych barkach rozpadającego się na naszych oczach świata jest melancholijnym ćwiczeniem z bezsilności, formą niekończącej się żałoby, która przedłuża "atlasowy gest" w nieskończoność i nadaje mu obsesyjny charakter. To poczucie bezsiły wobec "całego świata boleści", po dramatach historii i wobec dziejącej się tu i teraz klimatycznej katastrofy, zyskuje nowe znaczenia: być może to czas kreślenia nowych kartografii, tworzenia nowych atlasów, czas ich nowych użyć.Atlas. Antologia to obszerna, przekrojowa publikacja prezentująca dwudziestowieczne oraz całkiem współczesne formy i przeobrażenia kategorii atlasu. To kilkadziesiąt tekstów (zarówno naukowych, jak i literackich) oraz kilkaset ilustracji, w tym fragmenty projektów artystycznych i dokumenty wizualne. Wśród nich między innymi te autorstwa: Lorraine Daston, Giuliany Bruno, Georges'a Didi-Hubermana, J.L. Borgesa, Vilma Flussera, Judith Schalansky, Gertrudy Stein, Michela Serresa, Anny Tsing, Georges'a Duthuita, Teresy Castro, Benjamina Buchloha, Aby'ego Warburga, Róży Luksemburg, Hannah Hch, Gerharda Richtera, Jadwigi Maziarskiej, Zofii Rydet, Mathieu Pernota, Diany Lelonek Książka została uzupełniona rozbudowanymi komentarzami autorstwa Tomasza Szerszenia, Agnieszki Daukszy, Balbiny Tarnowskiej i Elizy Gościniak.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Atlas [polskiego] bezformia](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/atlas-polskiego-bezformia.jpg "Atlas [polskiego] bezformia. Autor: Szerszeń Tomasz, Dauksza Agnieszka. Dobreksiazki.pl")
