W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Przedmowa: ks. prof. Waldemar Chrostowski Wiara dojrzewa w samym centrum życia, tam, gdzie pojawia się kruchość i pytania bez prostych odpowiedzi. Nie jest zbiorem gotowych formuł, lecz zdolnością trwania przy Bogu wtedy, gdy rzeczywistość przestaje być jasna. Taka wiara, ukazana w Księdze Hioba, potrafi pytać, protestować, milczeć i modlić się, nie zrywając relacji. Dialogi Hioba z przyjaciółmi odsłaniają, jak religijna poprawność może ranić, gdy zamiast towarzyszyć, próbuje się oceniać i tłumaczyćcierpienie. Skarga Hioba nie jest odejściem od wiary, lecz jej najbardziej szczerym wyrazem, modlitwą rodzącą się tam, gdzie zawodzą łatwe słowa pocieszenia. Z tego doświadczenia wyrasta spojrzenie, w którym cierpienie nie jest zagadką do rozwiązania, lecz przestrzenią spotkania z Bogiem i dojrzewania wiary bardziej wolnej, prawdziwej i zakorzenionej w nadziei. ______ O. prof. dr hab. Gabriel Witaszek CSsR biblista i teolog moralista, specjalista w zakresie teologii Starego Testamentu. Licencjat z nauk biblijnychuzyskał w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, a doktorat z teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Profesor KatolickiegoUniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, wieloletni wykładowca Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie oraz na Wydziale Teologicznym Włoch Środkowych we Florencji. Pełnił liczne funkcje akademickie i redakcyjne, m.in. prodziekana i dziekana Wydziału Teologii KUL oraz redaktora naczelnego międzynarodowegoczasopisma naukowego Studia Moralia. Autor ponad 240 publikacji naukowych wydanych w różnych językach. W swojej pracy łączy rzetelną egzegezę biblijną z głęboką wrażliwością duszpasterską.
Skarb Bożego miłosierdzia Droga do świętości. Słowa Jezusa do św. Faustyny i do nas ks. Józefa Pochwata to zaproszenie do odkrywania skarbu Bożego miłosierdzia. Autor w oparciu o jej Dzienniczek ukazuje mistyczne spotkania z Jezusem i znaczenie Jego słów dla drogi do pełni wiary.Dzienniczek drogowskazem Książka pokazuje, że dojrzewanie duchowe wymaga modlitwy, zaufania i wierności Jego woli. Każde słowo zapisane w Dzienniczku staje się drogowskazem, który pozwala zrozumieć sens cierpienia, moc Bożego miłosierdzia i piękno życia w przyjaźni z Chrystusem. To inspirująca lektura dla wszystkich, którzy pragną żyć w codziennej relacji z Bogiem. Rozważania ks. Pochwata uczą, jak praktycznie wprowadzać naukę Jezusa w życie, otwierając serce na miłość, nadzieję i radość płynącą ze spotkania z żywym Zbawicielem.
Dysertacja doktorska Krzysztofa Kotuli prezentuje status quaestionis problemu ciągłości nauczania Magisterium Kościoła w kwestii wolności religijnej na tle nowożytnej filozofii. Problem ten wynika, zasadniczo, z dwóch faktów: stałego potępienia przez papieży, od czasów Rewolucji francuskiej, zasady wolności religijnej rozumianej jako prawo do publicznego wyznawania jakiejkolwiek religii oraz uroczystego zatwierdzenia przez II Sobór Watykański w postaci Deklaracji o wolności religijnej swobody publicznego wyznawania jakiejkolwiek religii, o ile nie zaburza to porządku publicznego.Głównym atutem dokonanej przez Autora wnikliwej syntezy jest rzetelne przedstawienie różnych stanowisk, prezentując ich mocne i słabe strony; stanowisk, które tow dużej mierze wykluczają się nawzajem, choć niektóre z nich są wzajemnie komplementarne. Podobny historyczno-logiczny przegląd może jednakże wywołać u Czytelnika poczucie obcowania ze sprzecznościami, stąd trzeba przypomnieć, że tym jest właśnie status quaestionis - przywołaniem w sposób przekonujący głównych dostępnych opinii celem całościowego nakreślenia omawianej problematyki. ()Co znaczące, do szerszej kościelnej debaty nad ciągłością między soborowym (i posoborowym) nauczeniem w ogóle a tradycyjnym Magisterium usilnie zachęcał ks. Brunero Gherardini (1925-2017), były dziekan wydziału teologicznego Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego (). Autor niniejszej rozprawy, choć bez znajomości dorobku ks. prał. Gherardiniego, wpisał się w postulowaną przez niego niezwykle ważną debatę, podejmując temat od strony syntezy historyczno-pojęciowej, przypominając tym samym, że wskazana problematyka - rzeczywiście mocno "problematyczna" z punktu widzenia tożsamości i orientacji posoborowego Kościoła, jednocześnie niepozbawiona karykaturalnych wypaczeń - nie znika poprzez jej przemilczenie. Choć ograniczone własnymi ramami, owoce i pożytki tego typu wkładu historyków idei dla dyskusji wewnątrzkościelnych są jak najbardziej pożądane i warte dalszego rozwoju.Z posłowia dra Wojciecha GolonkiKrzysztof Kotula - dr nauk humanistycznych, filozof, teolog, tłumacz książek naukowych i popularnonaukowych na język polski, redaktor tekstów technicznych, stały współpracownik naukowy Instytutu Andegavenum. Stopień naukowy doktora uzyskał na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie na podstawie niniejszej dysertacji. Jego zainteresowania badawcze obejmują m.in. metafizykę (szczególnie scholastyczną), apologetykę, filozofię nauki i przyrody.
Głos z nieba to duchowy klasyk XX wieku, który od ponad 90 lat inspiruje chrześcijan na całym świecie. Książka powstała na podstawie zapisów dwóch wierzących kobiet, nazwanych Dwiema Słuchającymi, które w codziennej modlitwie wsłuchiwały się w głos Jezusa. To nie jest zwykły dziennik. To intymne rozmowy z Bogiem pełne pokoju, nadziei i przypomnienia o Jego nieustannej obecności. Każdy fragment prowadzi czytelnika do głębszej relacji z Jezusem, zachęcając do zaufania w chwilach zwątpienia i wdzięczności w czasach radości. Odkryj słowa, które mogą przemienić codzienność. Jeden dzień, jedna myśl, jedno spotkanie z Bogiem na nowo, każdego ranka.
Książka przedstawia wszechstronną perspektywę na temat tego, jak obrazy komunikują znaczenia, wpływają na widza i tworzą własny, specyficzny język perswazji. Autorzy łączą perspektywę retoryki klasycznej, filozofii obrazu i filozofii piękna oraz teorii języka, przekształcając je w narzędzia do czytania, interpretacji i oceny obrazów.Autorzy proponuje analizę, która uwzględnia nie tylko formalne elementy dzieła takie jak syntaktyka linii i plam barwnych, układy barwne, światło i cień oraz wzajemne relacje i rozmieszczenie elementów ukazanych na obrazie ale także analizę semantyczną. Znaczenie pozwala na nadanie sensu przekazowi wizualnemu; obejmuje nie tylko to, co oko natychmiast postrzega, co narzuca się w doświadczeniu widzenia i uruchamia naszą uwagę percepcyjną, ale przede wszystkim to, co niesie określoną treść. Narzędzia retoryczne okazują się skutecznym środkiem rozumienia i oceny warstwy semantycznej obrazów i fotografii. Dzięki zastosowaniu kategorii retorycznych obrazy zaczynają do nas przemawiać, ponieważ okazuje się, że zawierają obiektywną, zrozumiałą warstwę, którą można zbadać poprzez analizę językową.W pierwszej części książki omówiono teoretyczne podstawy retoryki i retoryki wizualnej. Uwypukla ona istotę retoryki jako sztuki ekspresji i perswazji, pokazując, że jej zasady można zastosować nie tylko do języka werbalnego, ale także do języka komunikacji wizualnej. Książka wprowadza pojęcia stylu prostego, ozdobnego i wzniosłego (patetycznego) w odniesieniu do obrazów oraz wyjaśnia, jak kompozycja, kolor, perspektywa, kontrast i symbolika tworzą perswazję i argumentację wizualną. W tej części przedstawiono również zestaw punktów analizy retorycznej, podzielonych na syntaktykę, semantykę i pragmatykę, a także funkcję retoryki wizualnej jako systemu figur i tropów retorycznych, mających na celu wywołanie określonych efektów poznawczych lub emocjonalnych w obrazie.W drugiej części książki dokonano analizy wybranych fotografii. Autorzy pokazują, jak obrazy wykorzystują retoryczne środki wyrazu: dramatyzację sceny, metaforę wizualną, kadrowanie, grę światła i cienia oraz manipulację perspektywą. Fotografia jest prezentowana jako medium szczególnie podatne na retorykę, ponieważ łączy element realistyczny z silnym potencjałem konstrukcyjnym i interpretacyjnym. Analizy ukazują, jak obrazy fotograficzne mogą służyć jako przedmiot badań retorycznych i jak realizuje się w nich forma przekazu językowego.Część trzecia koncentruje się na dziełach malarskich, omawianych w kontekście figur retorycznych (metafory, metonimii, hiperboli, ironii, amplifikacji) oraz klasycznej teorii piękna. Autorzy analizują, jak kompozycja obrazu, harmonia, proporcje, rytm, symbolika, kunszt techniczny, przejrzystość i klarowność wpisują się w tradycję estetyczną sięgającą Pitagorasa, Platona, Plotyna i Tomasza z Akwinu. Zestawiając teorię retoryki z teorią piękna, książka dowodzi, że malarstwo nie tylko przedstawia świat, ale także przekonuje, porusza, przyciąga, intryguje i formułuje argumenty niczym tekst retoryczny.Książka oferuje spójny opis retoryki wizualnej jako narzędzia rozumienia obrazów. Pokazuje, że zarówno fotografię, jak i malarstwo można analizować w taki sam sposób, jak wypowiedzi językowe poprzez stałe elementy analizy retorycznej: tropy, figury, kompozycję, styl, ornamentykę, perswazyjność i strukturę argumentacyjną. Autorzy łączą teorię retoryki i filozofię obrazu z praktyczną analizą dzieł sztuki, tworząc przewodnik po współczesnym myśleniu o sile obrazu. Książka została wzbogacona obszernym materiałem ilustracyjnym, który pomaga czytelnikowi w dokonaniu samodzielnych analiz i ocen.
W jednym z esejów profesor Joseph Weiler przekonywał do otwarcia refleksji prawniczej na analizę społecznej i politycznej rzeczywistości. Autorzy tekstów zawartych w niniejszej monografii mieli podobną intuicję i podjęli problematykę wolności religijnej z intencją zbadania tego, jak ten fundamentalny rodzaj wolności funkcjonuje na poziomie państwowym i europejskim i jaka jest relacja między tymi poziomami. W centrum zainteresowania autorów znajduje się funkcjonowanie polskiego standardu ochrony wolności religijnej, jego porównanie do modelu niemieckiego i odpowiedź na pytanie, jaki sens ma proces europeizacji wolności religijnej.Kazimierz Michał Ujazdowski
Źródło sensu stanowi jaźń, różna od ja, od ego, od świadomości. Jaźń jest cielesna, a ściślej: jest ciałem. Okazuje się, że istnieje coś – ciało – poniżej świadomości, co przejmuje kontrolę nad życiem ludzkim i określa wybory człowieka, jego los. Znaczy to na przykład, że złe narowy muszą być zwalczane przez dobre namiętności, że rozum to za mało, aby móc wydać z dobrym skutkiem wojnę złemu ciału. Można oddziaływać na naturę swoją mocą. Jej kwantum powoduje zmiany. Słabe, występne, podatne na zepsucie ciało ulega ciału większemu, doskonalszemu. Jaźń to Volk, naród, siła nieskończenie starsza i bardziej przemożna niż ego. Krew jest w niej duchem i to nią należy pisać życie. Kiedyś grzechem śmiertelnym było wystąpienie przeciwko Bogu, dziś jest nim bunt przeciw „duchowi ziemi”, przeciwko Volk. Człowiek nigdy nie posiądzie myśli, która nie wymagałaby radykalnej rewizji. Nigdy nie posiądziemy prawdy. Nie jesteśmy w stanie żyć bez fundamentalnego kłamstwa, bez zasadniczej fikcji. Zgodnie z twierdzeniem Nietzschego człowiek nowożytny stoi na rozstaju dróg: jedna wiedzie ku ostatniemu człowiekowi, druga – ku nadczłowiekowi. Człowiek nie ma żadnej z góry ustalonej natury i nie ma on w niej żadnego oparcia. To, kim jest lub kim się stanie, zależy wyłącznie od jego wyborów, od jego woli. Biorąc pod uwagę jego obecną sytuację, ma do wyboru ostatniego człowieka lub nadczłowieka
Ciepła i przyjazna pomoc duszpasterska dla najmłodszych; wprowadza dzieci w świat codziennej modlitwy i osobistej relacji z Jezusem. Książeczka została pomyślana jako "własny" modlitewnik dziecka - prosty, bliski i zrozumiały. Zawiera modlitwy na różne momenty dnia - poranne, wieczorne, przed posiłkiem, przed nauką, w drodze do szkoły - a także krótkie modlitwy dziękczynne. Teksty są napisane językiem zrozumiałym dla dziecka, w formie wierszowanej, tak aby modlitwa kojarzyła się nie z obowiązkiem, lecz z serdecznym spotkaniem z Jezusem. Całość dopełniają pogodne ilustracje, a ich przejrzysta forma sprawia, że książeczka świetnie sprawdzi się zarówno w domu, jak i w przedszkolu, szkole czy parafii. Dodatkową zaletą są pomysły na kreatywne zadania - do wspólnej pracy z dzieckiem.
Radosna i pełna światła propozycja dla dzieci, które chcą poznawać świat aniołów poprzez zabawę, twórcze działanie i modlitwę. Ta wyjątkowa kolorowanka łączy rysowanie i kolorowanie z zadaniami kreatywnymi, krótkimi modlitwami do aniołów oraz anielskie wierszyki.
"Raptem zobaczyłem znajomą twarz. W pierwszej chwili nie mogłem sobie przypomnieć, kto to jest, ale dość szybko wróciła mi do pamięci dziewczyna, którą spotkałem w pizzerii, Agnieszka. Była z przystojnym, młodym człowiekiem. Bardzo pasowali do siebie, ale nie rozmawiali ze sobą. Weszli do samolotu i zaczęli powoli się zbliżać. Kiedy stanęli na równi ze mną, Agnieszka kilka razy zerknęła w moim kierunku, ale najwyraźniej mnie nie poznała. "Baba z wozu - koniom lżej" - pomyślałem. Usiedli z tyłu obok smutnego pana i stewardessa, pod nagrany głos, zaczęła pokazywać, co mamy robić, jak nasz samolot, nie daj Boże, zacznie spadać. Nie to, żebym jakoś wierzył, że te umiejętności mi się przydadzą, ale robiła to tak zgrabnie, że nie mogłem oderwać oczu. Zapomniałem nawet na chwilę o Agnieszce. Potem jednak wróciłem myślami do niej. A potem po prostu zasnąłem. Obudziłem się, jak lądowaliśmy. Za oknem była zaśnieżona Warszawa. Niemniej jednak, ten widok budził ciepłe uczucia. Byłem w domu."
O czym mówi Bóg?, Co Bóg mówi do mnie? Do czego wzywa mnie Bóg? Te trzy pytania składają się na praktykowaną od dawna we wspólnotach kościelnych metodę rozważania słowa Bożego. Szczególnie istotna dla chrześcijanina jest Ewangelia. W słowach i wydarzeniach życia Jezusa szukamy pomocy do lepszego życia dla nas na co dzień, do nieustannego nawracania się i podążania za Nim. Osobiste rozważanie Ewangelii w całym roku liturgicznym, a zwłaszcza w tzw. okresach mocnych, gdy wezwani jesteśmy do głębszej i gorliwszej modlitwy, przynosi też pokój serca, umocnienie w trudnościach i pewność, że Bóg zawsze dotrzymuje obietnic, a Jezus nigdy nie opuści tych, których umiłował, ponieważ przyszedł na świat po to, aby go zbawić. o. Piotr Koźlak (ur. 1963), redemptorysta, doktor teologii. Był proboszczem w Gliwicach, Krakowie oraz Szczecinie. Napisał i opracował kilkanaście książek, ostatnio Przekraczać siebie i O przyjaźni z Bogiem i ludźmi. Głosi misje i rekolekcje, prowadzi dni skupienia dla osób duchownych. Jest dyrektorem wydawnictwa i redaktorem naczelnym kwartalnika Homo Dei.
Wszystko zaczęło się w poniedziałek rano, 30 lipca 1984 r. Siostra Czesława Polak (wtedy jeszcze osoba świecka) przechodziła skrajem sosnowego zagajnika z naręczem polnych kwiatów. Nagle zauważyła postać przypominającą Zbawiciela. Nieznajomy, w jasnej szacie, nieprzypominającej współczesnych ubrań, szedł z pochyloną głową. Dopiero kiedy postać nagle zniknęła z jej oczu, do Czesławy dotarło, że dane jej było spotkać na swojej drodze samego Jezusa Chrystusa. 6 grudnia 1992 r. S. Czesława widziała też Matkę Bożą zdążającą do kaplicy. Od tego momentu Niepokalana stale towarzyszy siostrze zakonnej w wizjach. To zdarzenie odmieniło życie Czesławy, a potem także wielu pielgrzymów, którzy nawiedzając to miejsce, byli świadkami nadprzyrodzonych zjawisk. Widywali krew na twarzy figury Jezusa w kaplicy, słyszeli śpiew aniołów, a kilka osób miało okazję dojrzeć słońce wirujące na niebie.Przymierze Dwojga Serc - teraz złączy się z Twoim!Siostra Czesława Polak nie szuka rozgłosu i nie rozmawia z mediami. Kiedy dowiedziałem się o Ostrożnem i postanowiłem spotkać się z Siostrą, byłem przekonany, że odmówi wywiadu. Nie sądziłem, że otworzy się przede mną i opowie o tym, co zdarzyło się w tym miejscu w 1984 roku, a także o późniejszych objawieniach. Nie podejrzewałem, że będę miał osobisty udział w wydarzeniach, które w Ostrożnem ciągle trwają. Polana, na której stoi kaplica p.w. Matki Bożej Anielskiej, jest już miejscem kultu. Wielu wiernych doznaje tam łask i jest uzdrawianych. W Ostrożnem zrozumiałem potrzebę zawierzenia się w akcie oddania Niepokalanemu Sercu Maryi i Najświętszemu Sercu Jezusa. Zrozumiałem, że istnieją Dwa Serca tak ściśle ze sobą połączone, że jedno z Nich nie potrafi żyć bez drugiego. To One uczą nas doskonałej miłości. Serce Jezusa i Serce Maryi. Tam odnalazłem odpowiedź porywającą moje serce. Pośród anielskich chórów, w maleńkiej kapliczce, niedaleko Zambrowa.Grzegorz Kasjaniuk
Niezwykła książka będąca pokłosiem wyprawy księdza profesora Waldemara Chrostowskiego iPawła Lisickiego do Ziemi Świętej. Zadają ważne pytania, które od początku zawsze poruszałychrześcijan. Jak doszło do procesu Jezusa? Dlaczego tak popularny początkowo Nauczycielz Galilei skończył ostatecznie na krzyżu? Kim byli Jego sędziowie i oskarżyciele? Do jakich frakcjireligijnych należeli i czym się one od siebie różniły? Dlaczego doszło do procesu przed rzymskimprefektem? Kim był Mesjasz dla ówczesnych Żydów? Kim byli kapłani i jaką rolę odgrywaliw świątyni jerozolimskiej? Jak to się stało, że Mesjasz przyszedł do swego ludu, a ten Go nieprzyjął? Paweł Lisicki nakreśla w tych rozmowach tło historyczne, polityczne i społeczne, a jegorozmówca, ksiądz profesor Chrostowski, skupia się na wymiarze teologicznym i religijnym.To rozmowy spokrewnionych ze sobą w duchu, którzy wierzą, że ziemia Izraela jest piątąEwangelią, że jej drzewa, drogi, jezioro, domy, zapachy, zgiełk i cisza, odsłaniają historięnarodzin, życia, śmierci i chwalebnego Zmartwychwstania Jezusa z Nazaretu. Kiedy pierwszy raz w 2020 roku odezwał się do mnie Krystian Kratiuk z propozycją zrobienia filmuodwołującego się do mojej książki Kto zabił Jezusa?, nakręconego w Izraelu i z udziałem księdzaprofesora Waldemara Chrostowskiego, nie wahałem się ani chwili.Czym innym jest bowiem pisać książkę w oparciu o dokumenty, analizy, wykłady, przekazyi źródła, a czym innym znaleźć się w Ziemi Świętej i kroczyć śladami Zbawiciela. Tego nie da sięzapomnieć, to trzeba przeżyć. Książka stanowi zapis dużej części rozmów, jakie przez niemal tydzień prowadziliśmyz księdzem profesorem w listopadzie 2022 roku. Nie da się przenieść na papier obrazów czydźwięków współczesnej Jerozolimy lub Galilei. Jednak czytając tekst można się skupić na słowie,można oddać się refleksji do czego serdecznie zachęcam.
W kolejnej książce, z fascynującej autorskiej serii Wierzyć w XXI wieku, o. prof. Zdzisław J. Kijas porusza ważny temat Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.
Idąc z Jezusem niosącym krzyż, idziemy także przez własne historie, zapisane w ciele, w pamięci, w sercu. Ta książka powstała z myślą o tych, którzy szukają drogi lub stoją na rozdrożu. Skierowana jest nie do tych, którzy już wszystko znaleźli, lecz do tych, którzy jeszcze pytają: o Boga, o siebie, o sens, o miłość, o miejsce, które mogliby nazwać domem. Dla nich rozstaje nie będą końcem drogi, ale jej początkiem. Dla nich rozstaje są miejscem podejmowania decyzji. bp Artur Ważny
Co łączy Michaela Jacksona z Watykanem?Gdzie przechowywane są wnętrzności zmarłych papieży?Czego nie kupisz w watykańskiej aptece?Zajrzysz do papieskiej sypialni i łazienki, posłuchasz żartów krążących po wyborze nowego papieża, dowiesz się, jak zdobywa się pracę w Watykanie i kto może liczyć na życie za murami Stolicy Apostolskiej. Poznasz kulisy ataku mafii na Lateran, historię słonia podarowanego papieżowi Leonowi X i losy prezentów, które nigdy nie trafiają do muzeów.Zobaczysz Watykan jako żywy organizm: przestrzeń codziennej pracy, drobnych zależności oraz wielkiej władzy. Spotkasz ludzi, którzy od lat funkcjonują w cieniu murów. Poznasz ich rutyny, sekrety i historie, o których rzadko mówi się publicznie. To właśnie one odsłaniają prawdziwe życie wewnątrz Stolicy Piotrowej.Przekrocz bramę Watykanu i dowiedz się, jak działa najmniejsze państwo świata.
W książce będącej opowieścią i osobistym podsumowaniem okresu pracy w Teatrze Laboratorium, Teo Spychalski z charakterystycznym dystansem, ale i precyzją opisuje próby do Ewangelii i Apocalypsis cum figuris, rozwija pogłębione refleksje na temat tego przedstawienia, opisuje narodziny paratearu i swoje poszukiwania w latach siedemdziesiątych. Książka ujawnia wiele nieznanych faktów, opisuje z bliska niedostępne dla osób z zewnątrz działania, pozwala przyjrzeć się twórczej pracy Teatru Laboratorium. Szkicuje też niezwykły, pozbawiony dążenia do mityzacji wielostronny portret Grotowskiego. Jej publikacja jest prawdziwie przełomowym wydarzeniem w badaniach teatralnych, bo jeszcze nigdy żaden tak bliski współpracownik Teatru Laboratorium nie opowiedział tak precyzyjnie o wewnętrznej pracy jego i jego zespołu. Specyficzna, niepozbawiona humoru, a zarazem rzetelna narracja i stylistyczna oryginalność pisarstwa Spychalskiego sprawiają też, że jego opowieść stanowi wybitne osiągnięcie literackie. Atutem tego zbioru jest prostota został on podzielony na dwie części: Jeszcze teatr i Po teatrze. Ale prostota jest też cechą narracji Spychalskiego pozostaje on w stanie nieustannego zadziwienia, pewnej naiwności i otwartości na przygodę z Grotowskim i Teatrem Laboratorium. Nie ukrywa, że to wszystko wydarzyło się trochę z przypadku, a potem znalazł w tym sens i własną drogę, właściwie obok Grotowskiego. Prostota i komunikatywność nie stoją w sprzeczności z wyrafinowanym językiem. Teo jest erudytą, wnikliwym analitykiem i wspaniałym opowiadaczem.Fragment recenzji wydawniczej dr hab. Wandy Świątkowskiej Spychalski trafił do wrocławskiego teatru w przełomowym dla zespołu Grotowskiego momencie, gdy prowadzono długotrwałe i wyczerpujące prace uwieńczone Apocalypsis cum figuris. Tom zawiera notatki z tego okresu, opatrzone odautorskim komentarzem, dopisanym z czasowego dystansu. To niezwykle cenne źródło do badań tej epoki; i nie mówię tu tylko o historii Teatru Laboratorium (dość powiedzieć, że nikt do tej pory nie opisał szczegółowo ewolucji, jaka dokonała się w pracy tego teatru od Ewangelii do Apocalypsis cum figuris), lecz również ogólnie o czasie kontrkultury. Jest to jednocześnie pasjonująca lektura, dająca wgląd w walkę o nowy spektakl [].Fragment recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Grzegorza Ziółkowskiego
Pierwsze wydanie tej książki ukazało się na początku 2015 roku, nakładem warszawskiej Akademii Teatralnej. Dało ono autorowi obywatelstwo w kręgu badaczy Stanisławskiego i udział w Radzie Redakcyjnej kwartalnika Stanislavski Studies; wiele okazji do pogłębienia studiów.Angielska wersja książki, opublikowana w dziewięć lat później w wydawnictwie Routledge pod nawiązującym do obrosłego tradycją angielskiego przekładu Pracy aktora nad sobą tytułem: An Actor Survives, różni się od polskiego pierwowzoru dwojako. Po pierwsze: nieco odmiennym tokiem wykładu, jako że potencjalni czytelnicy wyrośli w innej kulturze i pewne aluzje czy odniesienia nie byłyby dla nich zrozumiałe; z kolei innych rzeczy tłumaczyć im nie potrzeba. Po drugie zaś: różni się uzupełnieniami, ujaśnieniami i drobnymi korektami, czyniącymi wywód jak mam nadzieję trochę bogatszym i dojrzalszym. W szczególności, poszerzyłem tam początkowe dwa rozdziały o niektóre treści zamieszczonego wcześniej w New Theatre Quarterly artykułu Stanislavskys Failed Bildungsroman (2023); z kolei rozdział czwarty o wątki niepublikowanego referatu The Vaudevillean Universe z konferencji Stanislavsky in Context (kwiecień 2019). Wszystkim rozdziałom i podrozdziałom, dotąd tylko numerowanym, nadałem ułatwiające orientację tytuły. Pominąłem Zakończenie.Obecne drugie wydanie polskie stanowi zatem trzecie faktyczne. Łącząc cechy obydwu poprzednich edycji, zostało jeszcze trochę rozszerzone wobec pierwodruku w sumie o piętnaście procent objętości. Z wydania polskiego pozostał tu kontekst kulturowy wywodu, z angielskiego korekty i dodatki.Fragment Uwag technicznych do nowego wydania
"Krótka historia teatru w Europie" to wyjątkowe, bogato ilustrowane, kompendium wiedzy na temat teatru europejskiego ze szczególnym uwzględnieniem teatru polskiego. Tom drugi tworzy szesnaście rozdziałów; pierwszy poświęcony jest Wielkiej Reformie Teatru, a ostatni polskiemu teatrowi lat osiemdziesiątych XX wieku. W barwny sposób Józef Kelera opisuje najważniejsze zjawiska, tendencje oraz zespoły teatralne, m. in. niemiecki naturalizm, francuski symbolizm, rosyjską awangardę czy MChAT. Z perspektywy świadka autor omawia twórczość takich reżyserów jak: Peter Brook, Giorgio Strehler, Peter Schumann czy Henryk Tomaszewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Grotowski, Konrad Swinarski czy Jerzy Jarocki.
Słowo liturgia nie pojawia się ani razu w Źródłach Franciszkańskich i nigdy nie zostało zapisane a być może nawet wypowiedziane przez samego Franciszka. Nie oznacza to jednak, że rzeczywistość, do której się ono odnosi, nie była mu bliska i ważna. Powołanie Franciszka rodzi się w liturgii i nieustannie z niej czerpie. Choć dziś trudno to sobie wyobrazić, Biedaczyna z Asyżu nigdy nie posiadał egzemplarza Pisma Świętego słuchał słowa Bożego podczas celebracji liturgicznych lub czytał je z mszalnego Ewangeliarza. Jego modlitwa bywa wylewna i pełna uczuć, a jednak Święty pozostaje bezwzględnie stanowczy w wymaganiu modlitwy liturgią godzin, sprawowanej według obrządku Kościoła Rzymskiego. Dziś Franciszek uczy nas, jak celebracje liturgiczne, uczynić przestrzenią doświadczenia chwały Boga i szkołą miłości bliźniego. Pokazuje, jak zaangażować całe serce, całą duszę i ciało, aby w świętych znakach spotkać i uwielbić Chrystusa, a następnie pójść za Nimi pozwolić się przemieniać na Jego podobieństwo. O autorze: Mariosvaldo Florentino brat kapucyn, urodzony w 1970 roku w Brazylii, przez szesnaście lat posługiwał jako misjonarz w Paragwaju.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
