Poezja Ryszarda Krynickiego skutecznie wymyka się domknięciom i teoretyzowaniu. Dzieje się tak, ponieważ – jak pokazuje Karol Maluszczak – wiersze autora "Magnetycznego punktu" są dziełem otwartym i wciąż się przeobrażają, głos poety raz po raz staje się głosem tłumacza, a sam Krynicki bierze na siebie rolę wydawcy wierszy innych poetów.
[…] tam w lesie czeka na mnie moja ostatnia nadzieja, ostatni powód, by żyć, kotki, które trzęsą się ze strachu, co by to było, gdybym nie przyjechał, co by było z nimi, kto by im dał jeść, kto by je pogłaskał, dlatego że te kotki mnie kochają, gdy mnie tymczasem boli już nie tylko ta moja sypialenka, boli mnie już całe miasto, w którym żyję, boli mnie już cały świat…Bohumil Hrabal, Czarodziejski fletKsiążka ta jest dzieckiem uczucia i rozsądku. Zrodziła się z długoletniego obcowania z pisarstwem Bohumila Hrabala i z historycznoliterackiej ciekawości, a może nawet – ciekawstwa. Jej przedmiotem jest ostatni etap życia i twórczości jednego z największych czeskich pisarzy, czyli lata 1989–1997. Zbliżający się wówczas do osiemdziesiątki, a następnie przekraczający granicę między ósmą a dziewiątą dekadą życia Hrabal dokonał rzeczy, wydawać by się mogło, niemożliwej – nie tylko powrócił do pracy literackiej, lecz także po raz kolejny zmienił pisarską „skórę”, przedzierzgając się w uważnego obserwatora i komentatora epoki, dopuszczając do większej niż przyjęta bliskości między twórcą a publicznością, odkrywając przed czytelnikiem wiele ze swojej prywatności.Ze Słowa wstępnego
To książka o książkach napisanych przez kobiety, ale jeszcze mocniej - o specyfice kobiecego losu. Dzięki niej możesz zupełnie bezkosztowo wypróbować różnorodne scenariusze życiowe, bo Aga Szynal podpowiada Ci, do jakich lektur zajrzeć, żeby dzięki głosom innych kobiet wyłonić swój własny. To tu tkwi siła kobiecego wsparcia! Ten przewodnik podsunie Ci książki pisane przez kobiety. Takie, które najlepiej odzwierciedlają doświadczenie wszystkich przedstawionych w nim dwunastu faz życia; w ujęciu, które jest specyficzne właśnie dla płci żeńskiej. Kobiece ścieżki bywają przecież z gruntu inne niż te męskie. Wychowano nas zaś głównie na męskiej literaturze, skutecznie wmawiając, że jest uniwersalna. Dzięki pisarkom, wczuwając się w uczucia bohaterek, wzmocnisz mięśnie psychiki. Zmierzysz się z tym, czemu stawiasz aktualnie czoło, przygotujesz się na przyszłość albo zamkniesz dawne etapy, które pozostawiły blizny, a może niekiedy nawet otwarte rany. To subiektywny przewodnik pisany z punktu widzenia obsesyjnej czytelniczki, która po latach czytania klasyki, czyli głównie pisarzy płci męskiej, świadomie zaczęła poszukiwać kobiecych głosów, a teraz dzieli się owocami swoich fascynacji i odkryć. Uzupełniają go wskazania społeczności skupionej wokół czytania – Bookstagrama. Dzięki temu dostajesz przegląd dobrych kilkuset, starannie wyselekcjonowanych, ale różnorodnych, tytułów. Znajdziesz tu zarówno wielką literaturę współczesną, jak i wciągające czytadła. Każda książka jest oznaczona, podano orientacyjną skalę jej trudności oraz długość. Dostajesz również niemal dwieście cytatów mądrych kobiet. Fragmentów, które mogą inspirować życiowo, a także podpowiedzieć Ci, czy chcesz sięgnąć po dany tytuł. Szukasz książki po trudnym rozstaniu? Chcesz lepiej zrozumieć zmianę, którą przyniosło macierzyństwo? A może po prostu masz ochotę czytać więcej książek napisanych przez kobiety, lecz nie wiesz, od czego zacząć? Zamiast kolejnej przypadkowej listy otrzymujesz ścieżki lektur dobrane do doświadczeń i pytań czytelniczki. Otwórz „Kobiety piszą świat” tam, gdzie jesteś dzisiaj. Znajdź pisarkę, od której chcesz zacząć własną drogę przez literaturę kobiet. Czy: chcesz czytać więcej książek napisanych przez kobiety, lecz gubisz się wśród tytułów? szukasz lektury, która dotyka etapu życia, przez który właśnie przechodzisz? wolisz wybrać książkę świadomie, znając jej przybliżoną długość i poziom trudności? lubisz odnajdywać w literaturze doświadczenia, o których trudno rozmawiać? chcesz wyjść poza listę najczęściej przywoływanych pisarzy i odkryć głosy pisarek? szukasz inspiracji do własnej listy lektur albo prezentu dla osoby, która kocha książki? To przewodnik, który napisała kobieta i skupia się on na kobietach, ale to nie znaczy, że jest przeznaczony tylko dla kobiet. Mężczyźni mają dzięki temu przewodnikowi możliwość lepiej poznać własne matki, żony, córki, partnerki, przyjaciółki, współpracowniczki. Możesz ten przewodnik przeczytać od razu w całości. Możesz wybrać tylko te rozdziały, które interesują Cię teraz najbardziej, a potem wrócić do kolejnych. Czytanie to działanie. Działaj tak, jak będzie dla Ciebie najlepiej. Opinie „Ta książka powstała z niezgody na to, że myśląc o klasyce, mówimy ciągle o mężczyznach. Ten przewodnik pokazuje nam bogactwo literatury kobiet, która dotyczy kluczowych momentów naszego życia. Ktoś już to opisał! Fascynująca, porządkująca i ośmielająca do własnych poszukiwań lektura.” Justyna Sobolewska, krytyczka literacka, „Polityka” „Kobieta musi mieć pieniądze i własny pokój” – pisała Virginia Woolf. Ja dodałabym jeszcze własną listę książek. „Kobiety piszą świat” może być jej początkiem. Ten przewodnik po literaturze kobiet to nieocenione źródło czytelniczych inspiracji, które pomogą Ci stworzyć własną listę lektur.” Monika Starońska-Zych, @literackie.espresso eBOOKnij to - dystrybucja książek, ebooków, audiobooków do sieci księgarń, hurtowni i platform sprzedażowych, wsparcie wydawnicze dla self-publishingu i niezależnych autorów
Dokonujący się obecnie w Polsce zwrot ludowy uświadamia, że historia polskiej nowoczesności dotyczy przede wszystkim podporządkowanych ciał: od pańszczyzny po służbę domową, od uległości po niezgodę. Co jednak dzieje się z ciałem, gdy dawne hierarchie ulegają zniesieniu - przynajmniej na poziomie deklaracji? Z jakim zjawiskiem mieliśmy do czynienia, kiedy z końcem II wojny światowej Polska wkraczała na drogę "twardej nowoczesności"? Autorka dowodzi, że odpowiedzi na te pytania odnajdziemy, analizując prozę nurtu chłopskiego - jedno z najdonioślejszych, choć dziś zapomniane, zjawisko literatury XX wieku. Przygląda się narracjom o chłopskiej mobilności, której tempo nadają industrializacja i urbanizacja, śledzi trajektorie emancypacji i szuka korzeni współczesności w dawnych sporach o reprezentację. Książka przynosi nie tylko wnikliwe analizy, ale też interdyscyplinarną opowieść o zapomnianej literackiej refleksji nad chłopskością snutej na wiele dekad przed współczesnym zwrotem ludowym.Ciekawa książka! Na podstawie polskiej prozy lat 60., 70 i 80. autorka omawia przemiany wiejskiego ciała, które ucząc się zakrywania swojej wiejskości i odgrywania miejskości, stało się probierzem modernizacji tożsamości chłopskiej. Rekonstruowana historia nie zakończyła się jednak na pomyślnie przebytym etapie asymilacji: po rozpoznaniu reguł dotyczących wyglądu ciało chłopskie zaczęło stawiać opór zawstydzającym normom, a potem wkroczyło na ścieżkę rosnącej refleksyjności i indywidualizacji, czyli nowoczesności. O tym właśnie, czyli o przemianach tożsamości chłopskiej jako wariancie polskiej nowoczesności, opowiada ta książka.prof. dr hab. Przemysław CzaplińskiMałgorzata Sikora-Tarnowska - doktorka nauk humanistycznych, historyczka literatury, absolwentka Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego i Szkoły Doktorskiej Nauk o Języku i Literaturze Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jej zainteresowania badawcze obejmują literaturę polską XX i XXI wieku, nowoczesne dyskursy o cielesności i studia queerowe. Publikowała w czasopismach "Konteksty Kultury", "Kultura i Społeczeństwo", "Literatura Ludowa" i "Zagadnienia Rodzajów Literackich" oraz w tomach zbiorowych.
40 wywiadów.35 krajów.Różne spojrzenia.Pisarki i pisarze, których czyta i nagradza cały świat.Rozmowy, które inspirują.W literacką podróż zaprasza Michał Nogaś.Co literatura mówi o świecie, który w zaskakującym tempie zmienia się na naszych oczach? Jakie wyznacza nam drogowskazy?Michał Nogaś zaprasza w wyjątkową podróż - przez kraje, kontynenty i języki.Na kartach tej książki spotykają się ze sobą i dialogują najwybitniejsi twórcy współczesnej światowej literatury - wśród nich nobliści: Annie Ernaux, Jon Fosse, Abdulrazak Gurnah i Han Kang, autorki i autorzy od lat uznawani za faworytów do najważniejszej nagrody literackiej na świecie: Alexis Wright, Gerald Murnane czy Ananda Devi oraz laureaci prestiżowych wyróżnień, choćby Bookera: Kiran Desai, Damon Galgut, Jenny Erpenbeck czy Douglas Stuart. Wszyscy oni od lat inspirują czytelników na całym świecie.Każda rozmowa to osobna opowieść, spojrzenie na to, co miało i ma wpływ na teraźniejszość -historię, pamięć, tożsamość, religię, politykę i wyobraźnię.Ceniony dziennikarz, od blisko trzech dekad związany z radiową Trójką, rozmawia z pisarkami i pisarzami nie tylko o książkach, ale także o kondycji współczesnego człowieka. Udowadnia, że literatura staje się najlepszym sejsmografem naszych czasów, kompasem zmian i zapowiedzią tego, co nadejdzie. Jak przekonuje od lat autor "Literackiej mapy świata", to właśnie ludzie pióra często jako pierwsi dostrzegają pęknięcia w świecie i potrafią nazwać to, co dla innych wciąż pozostaje niewidoczne. I to właśnie Michał Nogaś potrafi podczas rozmów z nimi to wydobyć.Ta książka to próba narysowania mapy współczesnego świata za pomocą słów wnikliwych obserwatorów - pisarzy i myślicieli. Jej lektura, podobnie jak poprzedniego zbioru wywiadów autora, czyli "Z niejednej półki", skłania do refleksji, pozwala odkryć miejsca i historie nieznane, daje zaskakujące odpowiedzi na uniwersalne pytania.
WEJDŹ DO PRAWDZIWEGO ŚWIATALALKI Stanisław Wokulski i Izabela Łęcka to postaci fikcyjne, ale Warszawa opisana wLalceistniała naprawdę. Miasto arystokratów i bankierów, kupców i dorobkiewiczów, subiektów i nędzarzy. Idealistów i oportunistów. Bolesław Prus znał je jak mało kto i z niezwykłą precyzją opisywał jego codzienność. Nie każdą z jego twarzy mógł jednak pokazać. Profesor Andrzej Chwalba czytaLalkęnie jak literaturoznawca, ale badacz epoki. Przygląda się miejscom, obyczajom, wydarzeniom politycznym i społeczeństwu i wskazuje nie tylko, co Prus zaczerpnął z rzeczywistości, lecz także, co pominął. Jak naprawdę wyglądała codzienność na ulicach Warszawy? Czym żyły salony, o czym rozmawiało drobnomieszczaństwo? Jak wiele osób żyło w skrajnej nędzy? I czy rzeczywiście w tym świecie pełnym kontrastów, targanym wewnętrznymi konfliktami można było w ciągu kilku miesięcy dorobić się fortuny na wojennych dostawach? Autor opowiada zarówno o tym, co Prus umieścił na kartach powieści, jak i o tym, czego – z powodu cenzury – opisać nie mógł. Dzięki tej książce powieściowa Warszawa przestaje być dekoracją dla losów Łęckiej i Wokulskiego, a staje się jednym z jej najważniejszych bohaterów. Andrzej Chwalba – historyk i publicysta, profesor nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego. Honorowy członek Polskiego Towarzystwa Historycznego. Wybitny znawca XIX i XX wieku. Napisał ponad 30 książek, zarówno nagradzanych monografii naukowych, jak i tych przeznaczonych dla szerszego grona odbiorców.
Opieka zdrowotna kojarzona jest z troską o pacjenta, chorego i potrzebującego pomocy lekarskiej. W Kraju Warty, wzorcowym okręgu Rzeszy, służba zdrowia zmuszona była funkcjonować w rzeczywistości ekstremalnie zaprzeczającej takim wyobrażeniom. Na terenach wcielonych do III Rzeszy podczas II wojny światowej medycyna była podporządkowana polityce rasowej, germanizacji i projektom prowadzącym do ludobójstwa. Autorzy artykułów zebranych w tej książce poszukują odpowiedzi na pytania, jaką rolę odegrali lekarze, szpitale i instytucje medyczne w zbrodniczym systemie hitlerowskim. Podejmują zagadnienia nazistowskich zbrodni eugenicznych, mordowania pacjentów szpitali psychiatrycznych w Łodzi, Warcie i innych miejscowościach regionu, funkcjonowania niemieckiej administracji zdrowotnej oraz losów polskich i żydowskich lekarzy. Szczególne miejsce zajmują szkice poświęcone łódzkiemu gettu, gdzie mimo skrajnego niedoboru żywności, lekarstw i personelu medycznego podejmowano heroiczną walkę o ratowanie życia mieszkańców.Tom ukazuje medycynę nie tylko jako obszar leczenia, lecz także jako narzędzie polityki okupacyjnej, wykluczenia i przemocy. Obok analiz historycznych znalazły się w nim również teksty poświęcone pamięci o nazistowskich zbrodniach medycznych, opiece okołoporodowej w okupowanej Łodzi, dziejom szpitali oraz rozwojowi medycyny sądowej. Uzupełnieniem publikacji są materiały źródłowe, dokumenty archiwalne, relacje świadków, fragmenty Kroniki getta łódzkiego oraz bogaty materiał ilustracyjny.Książka przybliża jeden z najmniej rozpoznanych aspektów życia w rządzonym przez nazistów Kraju Warty. Publikację sfinansowano ze środków Funduszu na rzecz Nauki Polskiej w ramach nagrody Copernicus 2022 dla Krystyny Radziszewskiej
Cała sztuka Franza Kafki polega na zmuszaniu czytelnika do ponownej lektury - tak stwierdził niegdyś Albert Camus. Ale dlaczego właściwie autor Zamku wciąż ma nad nami tak wielką władzę duchową? Teksty zebrane w tym tomie na różne sposoby - zawsze jednak nowatorsko - szukają odpowiedzi na pytanie, skąd bierze się impuls, by raz za razem, od nowa, na różne sposoby czytać Kafkę jako autora współczesnego, mimo że od jego śmierci upłynęło już ponad sto lat. Książka ta zatem to zaproszenie: z jednej strony - do sporządzenia bilansu dotychczasowych wysiłków interpretacyjnych, z drugiej - do podjęcia nowych wyzwań z perspektywy tak zwanego zwrotu kulturowego. Autorki i Autorzy tekstów zadają pytanie, w jaki sposób to podejście badawcze otworzyło nowe możliwości odczytywania twórczości Kafki. Przecież jej istotą jest nieustająca transgresja.Tom Kafka po zwrocie kulturowym pod redakcją Łukasza Musiała, Beate Sommerfeld i Katarzyny Kuczyńskiej-Koschany stanowi rezultat najnowszych badań nad twórczością Franza Kafki. Zebrane artykuły prezentują możliwości rozumienia dzieła Kafki w kontekście tendencji, jakie przyniósł w współczesnych badaniach cultural turn. Umiejscawiają więc teksty autora Procesu na tle szeroko pojętej kultury, a raczej kultur czasu i przestrzeni, w jakich żył. () zajmują się otwartością jego pisarstwa na adaptacje i dialog między różnymi formami artystycznymi. Książka jest z pewnością ważnym impulsem dla dalszych badań nad twórczością Kafki.Z recenzji prof. dr hab. Joanny JabłkowskiejZainteresowanie twórczością i życiem Kafki wciąż rośnie zwykle - i da się to wskazać dość precyzyjnie - w czasach przełomów, kryzysów, napięć. A przełomy, kryzysy i napięcia naznaczają bez wątpienia prawie wszystkie dziedziny współczesnego życia, w Polsce i na świecie, w skali, jakiej nie doświadczyliśmy od końca drugiej wojny światowej. Jeśli istnieje "kafkometr", odmierzający skalę takich przełomów, kryzysów i napięć, to drgnął on ponownieFragment WstępuŁukasz Musiał - badacz literatury, tłumacz, eseista. Zredagował m. in. Wybór prozy Franza Kafki w serii Biblioteka Narodowa (2018, wyd. II popr. 2026). Ostatnio wydał m.in. monografię Rojber. Występki Walsera (2023).Katarzyna Kuczyńska-Koschany - profesorka, filolożka, literaturoznawczyni, eseistka, poetka. Autorka 370 artykułów, ośmiu książek naukowych i dwu tomów poetyckich. Współpracuje z Uniwersytetem w Drohobyczu. Nagradzana w konkursach im. K. Szaniawskiego, PAU, K.K. Baczyńskiego, ZAIKS-u / PEN Clubu. Wiceprzewodnicząca KNoL PAN, członkini Rady Programowej Otwartej Rzeczpospolitej i Zarządu Polskiego PEN Clubu. Beate Sommerfeld - literaturoznawczyni, komparatystka, profesorka w Instytucie Filologii Germańskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autorka monografii o polskiej recepcji Kafki oraz monografii o kafkowskiej poetyce dziennika literackiego. Związana z niemieckim towarzystwem F. Kafki (Deutsche Kafka-Gesellschaft).
Antyutopia oznacza społeczeństwo najgorsze z możliwych i stanowi polemikę z utopijną wizją porządku społecznego, która jest w nim realizowana. Literackie antyutopie stworzone przez młodopolskich pisarzy: Jana Lemańskiego, Karola Irzykowskiego czy Jerzego Żuławskiego są w istocie lustrem, w którym odbija się ówczesna rzeczywistość i które wychwytuje w społeczeństwie tendencje prowadzące do jego zniszczenia. Lemański obiera formę bajkowej przypowieści, by - w sposób satyryczny - krytykować niesprawiedliwe społeczeństwo, Irzykowski w konwencji farsy przedstawia zagrożenie ze strony dyktatorskiej władzy politycznej, Żuławski jest mistrzem gatunku science fiction i kreśli pesymistyczny obraz przyszłej ludzkości pogrążonej w konsumpcjonizmie oraz próbę ucieczki na Księżyc w poszukiwaniu lepszego świata. Książka zawiera drugie wydanie monografii o młodopolskiej antyutopii, z dodanymi rozdziałami dotyczącymi katastrofizmu, anarchizmu, stanowisk liberalno-demokratycznych, antyutopii okresu międzywojennego i współczesnej myśli politycznej. Na tym tle antyutopie odsłaniają swą wartość jako rodzaj diagnozy zbiorowych emocji, które powracają dziś w świadomości współczesnych ludzi, skłaniając do myślenia o zagrożeniach dla wolności, a także o przyszłości cywilizacji.
Kiedy Caroline Bicks objęła Katedrę Literatury im. Stephena Kinga na Uniwersytecie Maine, stała się zarazem pierwszą badaczką, której King udzielił szerokiego dostępu do swoich prywatnych archiwów – prawdziwej skarbnicy rękopisów dokumentujących jego proces twórczy. Bicks spędziła rok na analizowaniu wczesnych wersji tekstów pisarza i jego odręcznych poprawek, próbując odpowiedzieć na to samo pytanie, które od lat zadawały sobie miliony zafascynowanych i przerażonych czytelników: co sprawia, że proza Stephena Kinga zostaje nam w pamięci i nawiedza nas jeszcze długo po zamknięciu książki? Bicks skupia się na pięciu wczesnych utworach – Lśnieniu, Carrie, Cmętarzu Zwieżąt, Miasteczku Salem i Nocnej zmianie – aby pokazać, jak King kształtował język, fabułę i postacie, rzucając swoje literackie zaklęcia, których siła nie słabnie do dziś. Śledząc notatki pisarza na marginesach i zmiany redakcyjne w tekstach, odkryła sceny oraz alternatywne zakończenia, które nigdy nie trafiły do druku, a które King pozwolił teraz opublikować. Książka zawiera również rozmowy, które Bicks przeprowadziła z Kingiem w trakcie pracy – przynoszące nowe spojrzenie na jego proces pisarski i osobistą historię. Po części to literacki kurs mistrzowski, po części biografia, po części osobisty pamiętnik i śledztwo w sprawie naszych najgłębszych lęków. Potwory z archiwum, książka autoryzowana przez samego Stephena Kinga, nie przypomina żadnej publikacji, jaka do tej pory ukazała się o Królu Horroru. Opowiada o tym, co Bicks odkryła, próbując wydobyć na światło dzienne sposób, w jaki King stworzył jedne ze swoich najstraszniejszych opowieści. O autorce: Caroline Bicks piastuje stanowisko szefowej Katedry Literatury im. Stephena Kinga na Uniwersytecie Maine, gdzie prowadzi zajęcia poświęcone Szekspirowi oraz literaturze grozy. Jest autorką kilku książek i wielu publikacji, które drukował m.in. „New York Times”. Mieszka z rodziną w Blue Hill w stanie Maine.
[.] kto wie prawdę" o smutku poety,który już użył wszystkich słów, które miał.I wie, że innych już w nim nie ma.Jak żołnierz, który oddał ostatni strzałi nie ma już kuli, aby rozbić własny czerep. Piotr Rawicz wkłada kartkę w wałki maszyny do pisania. Zagląda do starych papierów, które przez wiele lat przepisuje. Kim był kiedyś? Kim jest teraz, tu, w Paryżu lat sześćdziesiątych? Jest pisarzem, autorem powieści Krew nieba, która zszokowała francuski świat literacki. Nikt do tej pory nie pisał w taki sposób o Zagładzie. Ta książka nie jest dokumentem historycznym stwierdza Rawicz i podważa kategorię świadectwa, bo interesuje go nie tyle prawda, ile język, który tej prawdy nie może wyrazić. Interesuje go niemoc słów, to miejsce, gdzie język rozszczelnia się, odsłaniając szczelinę, w którą można (trzeba?) wpaść, by dotknąć istoty literatury. Nie interesują go salony literackie ani poklask. Interesuje go tylko pisanie. Jest grafo-manem opętanym przez pismo. Musi pisać, siekać świat na drobniutkie elementy, musi kreślić, ryć w kartce papieru, musi zbierać ścinki języka, pozostałości po niewypowiadalnym. Bo pisać TRZEBA. A kiedy kończy pisanie, zaczyna przepisywać swoje stare notatki, by jeszcze raz słowami przytwierdzić się do podłoża, do życia. Jest Polakiem, naturalizowanym Francuzem, lwowskim Żydem. Jest emigrantem, niepożądanym w PRL korespondentem PAP-u i recenzentem Le Monde'a. Ocalałym z Zagłady. Mnogość i migotliwość tożsamości Piotra Rawicza stała się wyzwaniem biograficznym. Jak pisać o kimś, kto nieustannie zaciera ślady? Jak opowiedzieć o całym życiu kogoś, kto ucieka przed wszelką totalnością i dopowiedzeniem? Czy do się zapisać delikatną strukturę życioopowieści i jednocześnie zachować rumowisko słów? A wreszcie: czy po życiu cudzym życiem biograf/biografka nadal jest sobą?
Icchok Kacenelson jest szerzej znany jako autor jednego utworu: Dos lid fun ojsgehargetn jidiszn folk, który należy do kanonu literackich świadectw Zagłady. Ta 900-wersowa Pieśń powstała w obozie internowania w Vittel we Francji, gdzie poeta spędził ostatni rok życia. Po deportacji do obozu przejściowego w Drancy został wywieziony do Auschwitz, gdzie zginął w komorze gazowej. Pieśń to zarazem „Epitafium”: jedyny w swoim rodzaju kamień nagrobny dla wymordowanych europejskich Żydów. Niniejsza praca to drugi z trzech planowanych tomów poświęconych Pieśni. Jego celem – obok udostępnienia transkrypcji tekstu i adnotowanego tłumaczenia filologicznego – jest przedstawienie genezy oraz losów poematu, który Kacenelson nazywa „ostatnią pieśnią ostatniego Żyda”. Na podstawie sprzecznych relacji rekonstruujemy proces powstawania utworu, a także staramy się wyjaśnić fakt sporządzenia przez autora co najmniej pięciu kopii, co jest zapewne przypadkiem bez precedensu w dziejach literatury obozowej. W kolejnych rozdziałach analizujemy rękopisy, omawiamy historię edycji i próbujemy zinterpretować na pozór chaotyczną strukturę poematu. Tom zamyka wstępna prezentacja powojennej recepcji tekstu jidyszowego. Andrzej Pawelec jest pracownikiem naukowym Instytutu Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie uczy filozofii, teorii języka oraz przekładu. Wydał m.in. Znaczenie ucieleśnione (Kraków 2005) i Metafora pojęciowa a tradycja (Kraków 2006), jest też autorem publikacji o polskich tłumaczeniach poezji Emily Dickinson, a także – wraz z Magdaleną Sitarz – o przekładach Pieśni Kacenelsona. Magdalena Sitarz jest pracownikiem naukowym Instytutu Germanistyki i Nordystyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie prowadzi zajęcia z literatury i kultury niemieckojęzycznej, jak również zajmuje się literaturą i kulturą jidysz XX wieku. Opublikowała m.in. Yiddish and Polish Proverbs – Linguistic and Cultural Contacts (Kraków 2000) oraz Literatura jako medium pamięci. Świat powieści Szolema Asza (Kraków 2010).
Działalność naukowa Anny Łebkowskiej, od początku konsekwentnie oscylując wokół (nie)możliwości fikcji splecionych z realnością w jej rozmaitych imaginacyjnych i spekulatywnych, a później przede wszystkim afektywno- -relacyjnych rejestrach, zaświadcza zarówno o sprawczości literatury, jak i o światotwórczym potencjale samej teorii. Antropologia literacka krakowskiej badaczki jest bowiem projektem tyleż metodologicznym, co etycznym. Reprezentacja styka się tu z doświadczeniem, a uważność na to, co tekstualne, łączy się z żywym zainteresowaniem tym, co do wysłowienia mają same ludzkie i pozaludzkie ciała oraz materie, osadzone w pulsującej, zmysłowej i pełnej sprzeczności tkance rzeczywistości.
Żyjemy w świecie tekstów – wiadomości, komunikatów, niezwykłych historii. Jak to się dzieje, że o niektórych mówi się z podziwem: „literatura”? Warto zajrzeć pod jej podszewkę i dowiedzieć się, jak jest zrobiona.
Michał Rusinek, ceniony literaturoznawca i znakomity pisarz, od lat się temu przygląda. „Literatura od podszewki” to fascynująca podróż przez najważniejsze teorie. Czytelnicy wysupłają z nich odpowiedzi na najciekawsze pytania, a ci, którzy chcą zacząć pisać, zyskają niezbędne pisarskie narzędzie.
Co wspólnego z Arystotelesem miał Umberto Eco?
Dlaczego James Bond nie ginie, a autor przeciwnie – już dawno umarł?
Jakie chwyty stosować, żeby przykuć uwagę?
I czy to wszystko w dobie sztucznej inteligencji ma w ogóle znaczenie?
„Mocarny tekst o pisaniu, ale – jak wiadomo – nie ma pisania bez czytania. Warstwa po warstwie, od samej podszewki. Rusinkowa systematyka to precyzyjny opis literackich substratów składających się na zaspokojenie potrzeby opowieści. Wygląda na to, że Michał Rusinek wie, z czego pisarki i pisarze budują swoje teksty. Wygląda na to, że wie to, czego nawet oni sami nie wiedzą”.
Mikołaj Grynberg
Świat oczami Lema Nauka, literatura i wizje przyszłości, z których wiele stało się rzeczywistością Pełne erudycji wywody, swobodne żonglowanie wiedzą z najróżniejszych dziedzin oraz wyjątkowe poczucie humoru autora urzekną zarówno koneserów jego twórczości, jak i tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z Lemem. Mimo upływu lat rozważania krakowskiego pisarza nadal inspirują i posiadają nie mniejszą energię niż książki najpoczytniejszych współczesnych historyków i myślicieli, którzy starają się opisać możliwe drogi rozwoju ludzkości. Dzięki tej książce czytelnik dowie się, jak Lem rozumiał erozję kultury, dlaczego uważał, że nie można skopiować ludzkiego umysłu i jakie zastosowania widział dla matematyki jako nauki. Nie jest łatwo zaprojektować tom, dający czytelnikowi pojęcie o poglądach Lema. Niezwykła różnorodność tematyczna eseistyki pisarza sprawia wrażenie, że znał się nieomal na wszystkim. Diabeł i arcydzieło to z pewnością książka o wymiarze i głębokości ujęcia, do których Lem przyzwyczaił nas w swych najwybitniejszych dziełach. Jerzy Jarzębski, krytyk i historyk literatury
Jak rozwijała się postać Wampira? Co łączy Stephena Kinga ze Sputnikiem? Dlaczego cenzorzy zainteresowali się amerykańskimi komiksami? Który film grozy jest najgorszy w historii? Na wszystkie te pytania - i wiele innych - odpowiada "Danse Macabre".
Autor bierze tym razem na warsztat swój ukochany gatunek, czyli oczywiście horror. Opowiada czytelnikom o horrorze literackim, filmowym, telewizyjnym, nawet radiowym, omawia ważne dzieła, motywy i postacie, a przy okazji przytacza sporo anegdot ze swojego życia.
Rewelacyjna książka napisana z pasją, zabawna, wciągająca niczym powieść, a jednocześnie dobre źródło wiedzy na temat horroru.
Wydanie zostało uzupełnione o obszerną przedmowę Stephena Kinga do wersji z 2010 r. oraz tekst "Co nas straszy" z 2024 r.
Zamieszczone w niniejszym tomie eseje pochodzą z trzech książek W.G. Sebalda:Die Beschreibung des Unglcks (1985),Unheimliche Heimat (1991) i Logis in einem Landhaus (1998). Obiektami dociekań i interpretacji albo bohaterami esejów niemieckiego autora są m. in.Arthur Schnitzler, Franz Kafka, Elias Canetti, Thomas Bernhard, Joseph Roth, Jean Amry, Jean-Jacques Rousseau, Gottfried Keller, Robert Walser, a do grona pisarzy dołącza Jan Peter Tripp, malarz i szkolny kolega Sebalda; osobny szkic został poświęcony fenomenowi pierwszych autorów żydowskich tworzących w języku niemieckim, takich jak Leopold Kompert i Karl Emil Franzos. W pierwszej części tomu Sebald przygląda się głównie literaturze austriackiej, potemprzechodzi do omawiania literackich indywidualności Szwajcarii. W swojej pracy korzysta na równi z kompetencji filologa i z licencji eseisty. Jako badacz, jako krytyk i jako pisarz jest bowiem przede wszystkim namiętnym czytelnikiem. Czyta uważnie, z bliska wybiera z potoku narracji pojedynczą frazę i skupia się na jej szczególnym i złożonym znaczeniu. Porusza się po mapie literatury własnym szlakiem. Opis nieszczęścia to tytuł zapożyczony od pierwszego zbioru esejów pisarza. Formuła celnie uwydatnia to, co autora najbardziej interesuje wl iteraturze. W przedmowie do książki z1985 roku Sebald pisał: "Ci, którzy obierają zawód pisarza, zreguły ni ezaliczają się do ludzi najbardziej niefrasobliwych. Jakże inaczej gotowi byliby wdawać się w niemożliwe zajęcie, polegające na poszukiwaniu prawdy? Opis nieszczęścia zawiera w sobie możliwość jego przezwyciężenia."
To zaproszenie do intelektualnej podróży, podczas której śmiech zastąpi egzystencjalne rozterki. Zanurzenie się w tę opowieść i zaprzyjaźnienie z Don Kichotem działa jak balsam na skołataną duszę.
Książka Williama Marxa będzie piątą wydaną przez Noir sur Blanc publikacją z serii "Lato z…". Tym razem zapraszamy czytelników do głębokiej analizy ponadczasowego arcydzieła Cervantesa. Choć na pierwszy rzut oka powieść ta może wydawać się wyłącznie farsą, w rzeczywistości jest pomnikiem literackim, który demaskuje wszelkie pozory i przekracza granice między fikcją a rzeczywistością.
Autor ukazuje Don Kichota jako symbol człowieka współczesnego, który w obliczu świata pozbawionego nadziei i złudzeń postanawia ukształtować swoje życie na wzór bohatera eposu rycerskiego. Fikcja staje się dla niego jedyną deską ratunku. Odpowiedzią Cervantesa na chaos jest: wierzyć bez ustanku i działać „tak, jakby” — zastąpić realny świat wyobrażeniem, w którym można zachować nadzieję.
Don Kichot, choć absurdalny i szalony, staje się mistrzem życia, który uczy nas bezgranicznej dobroci i walki z niesprawiedliwością. Pod warstwą śmiechu i burleski kryje się filozofia, metafizyka i ostra krytyka społeczeństwa, a wszystko to możemy odkryć w czterdziestu czterech krótkich rozdziałach będących zapisem audycji prowadzonych przez Williama Marxa w radiu France.
Czy moda jest jedynie sposobem wyrażania siebie, czy też narzędziem społecznej kontroli? Jaką rolę odgrywał strój w życiu kobiet przełomu XIX i XX wieku? Na te pytania odpowiada Karolina Mazur w książce Funkcje ubioru i mody w publicystyce i twórczości Gabrieli Zapolskiej.Autorka analizuje utwory Gabrieli Zapolskiej, ukazując, jak ważnym elementem życia społecznego był ubiór i jakie znaczenia przypisywano modzie w epoce pozytywizmu i Młodej Polski.Publikacja odsłania mechanizmy, za pomocą których moda wpływała na pozycję społeczną, wizerunek i codzienne życie kobiet. Pokazuje również, jak wysoką cenę - niekiedy zdrowotną - płaciły one za podporządkowanie się wymogom obowiązującej estetyki. To interesujące studium literackie i kulturowe, które pozwala lepiej zrozumieć zarówno twórczość Gabrieli Zapolskiej, jak i realia społeczne jej epoki.
Życie człowieka naznaczone jest nieuchronnością śmierci. Staramy się ją wypierać, realizując pragnienia ale świadomość skończoności towarzyszy nam przez całe czas. Maria Janion przywołuje dzieła kultury, które mogą być wskazówką, jak nie tracić życia i nadać mu sens.Gombrowicz, Mickiewicz, Goethe, Krall, James, Auster, Grass, Kafka, Wilde, Różewicz i inni towarzyszą nam w poszukiwaniu miejsca jednostki w nowożytnym świecie i w byciu w relacjach z innymi.Ten niezwykle osobisty i erudycyjny esej jest próbą znalezienia odpowiedzi na pytanie, jak ze świadomością nadchodzącego kresu, nie tracić życia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?