Książka jest opowieścią o rodzącej się w bólach metodzie naukowej. To historia zmagań o podstawowe pojęcia pomiędzy nauką a władzą religijną (i jej późniejszymi odpowiednikami – autorytarnymi ideologiami oraz państwową cenzurą). To opowieść o triumfie cywilizacji opartej na rozumie, która jednak kończy się ostrzeżeniem przed powrotem do magicznego myślenia – mitów i pseudonaukowych doniesień szerzących się dziś bez kontroli w przestrzeni Internetu
Życie i dzieło Boecjusza zaciekawiało i intrygowało późniejsze pokolenia. Późnośredniowieczny kalendarz z Pawii 23 października wspomina Boecjusza pod imieniem świętego Seweryna jako męczennika. Już w wieku IX Ado z Wenecji pisze w swojej kronice o Boecjuszu i Symmachu jako o tych, którzy oddali życie za katolicką wiarę. Dopiero w czasach późniejszych uczonych zaczął intrygować fakt, dlaczego Boecjusz, filozof i teolog, chrześcijanin, w ostatnim swoim dziele, stojąc w obliczu śmierci, szuka pocieszenia w filozofii. Usiłowano doszukać się w O pocieszeniu mniej lub bardziej wyraźnych aluzji do chrześcijaństwa. Wydaje się jednak, że dużo racji ma wybitny znawca Boecjusza, Henry Chadwick, gdy pisze, że O pocieszeniu, jakie daje filozofia to wyznanie wiary platonika, który ma za plecami dzieła św. Augustyna oraz Pismo święte.
Pragnąłem nie tyko być w miarę sił i możności dobrym nauczycielem filozofii, lecz marzyłem też o tym, by moi uczniowie w czasie studiów swych, jak też po ich zakończeniu tworzyli wraz ze mną trwałą społeczność umysłową, spojoną wspólnością dążeń i wzajemnym przywiązaniem. A pragnąłem tego nie ku swemu tylko zadowoleniu. Miałem na myśli coś innego. Sądziłem, że kto nauczy się ściśle myśleć, ten nie potrafi być nieścisłym w swym działaniu. A tę ścisłość, dokładność, sumienność i aktualność w działaniu uważam za rzecz najbardziej nam potrzebną. Ten duch ścisłości filozoficznej tchnąć w tych wszystkich, którzy będą potem w życiu na różnych stanowiskach działali, uważałem za jeden z najważniejszych swych obowiązków. I gdyby tak, myślałem, coraz liczniejsze rzesze byłych uczniów filozofii, tak samo jak ja myśleli, tworzylibyśmy związek ludzi, wewnętrznymi więzami zespolony, służący filozofii a przez filozofię ojczyźnie.
Metapsychologia Christophera Bollasa: wprowadzenie poświęcona jest analizie wkładu Bollasa do współczesnej psychoanalizy wkładu, który ma niezwykle szeroki zasięg. Książka ma na celu zapoznanie z podstawami teorii umysłu Bollasa i ich objaśnienie; czyni to w sposób systematyczny, z uwzględnieniem wielu pytań, jakie zazwyczaj powstają w zetknięciu z jego pracą. Kolejne rozdziały książki dotyczą takich tematów, jak receptywna nieświadomość, idiom, znane niepomyślane oraz implikacji metapsychologii Bollasa dla techniki swobodnych skojarzeń. Taka konstrukcja pozwala czytelnikowi zrozumieć niepowtarzalny psychoanalityczny język Bollasa, uchwycić pojęciowe elementy jego myślenia oraz wzajemne związki między nimi, a także docenić teoretyczną i kliniczną spójność jego myślenia. Metapsychologia Christophera Bollasa: wprowadzenie jest pozycją użyteczną dla psychoanalityków, psychoterapeutów i doradców psychologicznych, jak również psychiatrów, psychologów i asystentów społecznych, którzy pragną zgłębić możliwość zastosowania myślenia psychoanalitycznego do własnej praktyki zawodowej. Ma wielką wartość dla osób kształcących się w tych dyscyplinach, a także uczestników studiów podyplomowych i naukowców zainteresowanych współczesną psychoanalizą. OD AUTORKI:Czytałam psychoanalityczne książki Bollasa w miarę, jak się ukazywały Siły przeznaczenia: psychoanaliza a idiom ludzki (1989/2020), Being a Character: Psychoanalysis and Self Experience (1993), Cracking Up: the Work of Unconscious Experience (1995), The Mystery of Things (1999),Hysteria (2000), Free Association (2002) i Freudowski Moment (2007/2023).W późnych latach dziewięćdziesiątych,w trakcie mojego szkolenia klinicznego, miałam szczęście być u niego przez półtora roku w superwizji. Wcześniej miałam już doświadczenie superwizji u kilku analityków niezależnych, którzy dużo mnie nauczyli w zakresie pracy klinicznej; jednak uczenie się od Bollasa okazało się jedynym w swoim rodzaju i nieco miażdżącym doświadczeniem. Czułam, że tracę grunt pod nogami. Od samego początku było dla mnie jasne, że z takim podejściem nigdy się wcześniej nie zetknęłam, i czułam, że te intensywne, otwierające oczy sesje przekształcają moje rozumienie.() W 2009 roku, zdając sobie sprawę, że miałam niepowtarzalną okazję i przywilej zanurzenia się w pracach Bollasa, i chcąc podzielić się swoim doświadczeniem związanym z tym rewolucyjnym psychoanalitycznym myślicielem, zorganizowałam szereg seminariów, które miały na celuzapoznanie z jego metapsychologią i badanie jej podstaw. Od tamtej pory uczyłam wiele grup w Wielkiej Brytanii oraz Oslo, Tel Awiwie, Paryżu, Waszyngtonie, Nowym Jorku i Istambule.Spotkałam się z inspirującym entuzjazmem dla jego pracy; uczestnikom seminariów jestem też ogromnie wdzięczna za to, że zawsze wymagali ode mnie pogłębienia i klaryfikacji mojego własnego rozumieniaSłowo wstępne, Sarah Nettleton
Książka pod redakcją Justyny Świerczyńskiej i Agnieszki Bielawskiej Odnaleźć swoje miejsce. Psychoterapia psychoanalityczna w Polsce zawiera 26 artykułów, napisanych przez praktyków psychoterapii: certyfikowanych psychoterapeutów, superwizorów i wykładowców, skupionych wokół Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej. Wszystkie one stanowią nieocenione źródło wiedzy na temat ludzkiej natury w różnych jej przejawach, łączą wiedzę naukową z głębią rozumienia osadzoną w wielu psychoanalitycznych teoriach od teorii relacji z obiektem, przez teorię przywiązania, do psychologii ego i psychologii self. Treści w niej zawarte będą cenne zarówno dla psychoterapeutów, psychologów i psychoanalityków, jak i dla wszystkich osób zainteresowanych myśleniem psychoanalitycznym. SPIS TREŚCIApetyt na destrukcyjność, Bartosz M. PukCzy bardzo cię bolałam? drogi porozumiewania się w terapii pacjentki psychotycznej, Edyta BiernackaZagadnienia adopcji, Zofia Czepulonis-PanasiukDramat dziecka zastępczego studium przypadków Vincenta van Gogha i Salvadora Dalego, Marzena PasekDepresja, narcyzm, psychoza, tożsamość psychoanalityczny przewodnik po książce Doroty Masłowskiej Kochanie, zabiłam nasze koty, Agnieszka BielawskaMelancholia tęsknota za utraconym rajem, Iwona WyczańskaKto się boi Marka Aureliusza? Esej o potencji, Ewa Drążkowska-ZielińskaKilka refleksji na temat Tarninowego ognia Kapeli ze Wsi Warszawa, Marta LipińśkaTwórczość i kicz, Wojciech Hańbowski, Katarzyna OkońPsychoterapia jako sztuka konkretna. O twórczości odzyskującej teraźniejszość, Elżbieta Sala-HołubowiczZjawisko grozy w stosunkach społecznych, czyli o śmierci w oczach, Katarzyna SchierMama. Mama. Mama. Kim ty jesteś, mamo, jakie więzy, rzemienie, pasy trzymają nas razem? Esej o przekazie międzypokoleniowym, Joanna Chmarzyńska-GolińskaOdnaleźć swoje miejsce. Refleksje na temat konferencji w Kliczkowie: Europejscy sprawy i ofiary kiedyś i dziś, 5-10 września 2012 r., Hanna BogackaW gabinecie wszystkie uczucia zasługują na szacunek z Anną Dyduch-Maroszek rozmawia Katarzyna OkońPostawa psychoanalityczna. Zarys zagadnienia, Tomasz KudelskiNiechęć do jedzenia jako reakcja niemowlęcia na kontakt z zakłóconym światem matki uwagi z obserwacji w warunkach naturalnych, Justyna ZalewskaOjciec jest od początku z Cezarym Żechowskim rozmawia Julia JastrzębskaJakim człowiekiem i jakim analitykiem był Wilfred Ruprecht Bion> Styl analityczny Biona, Danuta GolecSuperwizja u Hanny Segal, Maciej MusiałSkuteczność psychoterapii psychoanalitycznych, Lech KalitaAutodestrukcyjny stosunek do ciała jako obrona przed bliskością w filmie Stevea McQueena Wstyd, Jolanta ŁagodzińskaWielki błękit Luca Bessona jako spełnienie zasady nirwany, Monika Jaroszewska, Joanna SzafranowskaParadoks wiary na podstawie filmu Mistrz w rez. Paula Thomasa Andersona, Justyna ŚwierczyńskaProblem reparacji funkcji alfa, Władysław BanaśO tożsamości z Wiesławą Walecką rozmawia Michał Gąsior
Przejścia wewnętrzne pomiędzy czuciem a myśleniem to książka powstała z inicjatywy Elżbiety Sali-Hołubowicz i Kingi Kocjan, które chciały zbadać, w jaki sposób doświadczenie psychoanalityczne wyraża się w szeroko rozumianej twórczości środowiska terapeutów związanych z psychoanalitycznym myśleniem. Przeczuwały, że nie ogranicza się ono do pisania artykułów naukowych. Zadały więc koleżankom i kolegom po fachu pytanie: w jaki sposób psychoanaliza nas inspiruje?, jak o niej opowiadamy?, w obrębie jakich metafor poruszamy się, kiedy o niej myślimy? W odpowiedzi udało się im zgromadzić twórczość kilkudziesięciu klinicystów twórczość, która daje się ubrać w słowa (w formie wiersza, eseju, komentarza), ale też taką, która woli język niewerbalny i wyraża się w zapisie nutowym, zdjęciu, rzeźbie, czy kolażu.Dlaczego w niniejszej publikacji redaktorki nie ograniczyły się wyłącznie do tekstu? uprzedza pytanie czytelnika Elżbieta Sala-Hołubowicz, by za chwilę odpowiedzieć: Pewnym wyjaśnieniem może być obserwacja Michaela Parsonsa podkreślającego potrzebę wyjścia poza język, tak, by obok rozumienia natury stanów umysłu możliwe było także uznanie znaczenia stanów bycia. Zwraca on uwagę na przekształcające możliwości sztuki. Dla Parsonsa akt twórczości jest aktem separacji.Kiedy twórca jest twórczy? Kiedy twórczość jest możliwa, a kiedyzahamowana? pyta Krzysztof Srebrny. Ludzie są twórczy, gdy potrafią żyć!.Do kontaktu z tym życiem i twórczością na 232 stronach Przejść wewnętrznych zapraszają: E. Sala-Hołubowicz, K. Kocjan, M. Włodarczyk, K. Srebrny, E. Modzelewska-Kossowska, J. Cynkutis, T. Ogden, A. Gąsiorowska-Krawczyk, M. Wachowicz, M. Knapiński, W. Hańbowski, M. Deutschman, H. Rzońca, M. Gajowy, J. Jastrzębska, D. Sierpińska-Andreas, B. Puk, M. Maras, N. Kostrzewa, G. Słowińska, M. Tempska, L. Kalita, J. Rutkowska, K. Nawara, A. Świątek, K. Walczewski, E. Jeżowska-Charchut, K. Kutryb, K. Stefaniak, N.T., J. Nosowska, A. Foltanova, R. Molicka, A. Lisińska-Jarża, K. Widyna-Woch, K. Matuszko, E. Majerczyk-Papiorek, A. Hytroś-Kiwała. NAPISAŁY O KSIĄŻCE:Zaprosiłyśmy społeczność psychoterapeutów psychoanalitycznych i psychoanalityków do tworzenia utworów, które pozwolą nam poczuć, w jaki sposób teorie analityczne ożywiają nasze światy wewnętrzne i jak to wpływa na sposób, w jaki my ożywiamy psychoanalityczny język. Naszym celem jest uruchomienie wyobraźni, odsłonięcie wspólnego pola metafor, w obrębie którego poruszamy się jako środowisko. Jest to proces niszczenia i reparacji, spontanicznego gestu, zabawy, dzielenia się swoją kreatywnością.Wśród zamieszczonych utworów znajdziemy poezję, autorskie kolaże, fotografie, obrazy, memy, komentarze do prac oraz dokumentację ważnych w procesie powstawania tej książki wydarzeń psychoanalitycznych.Kinga Kocjan, Elżbieta Sala Hołubowicz, redaktorki książki Zapraszamy do zakupu książki.
Zagadnienie genetycznych relacji między ewangeliami synoptycznymi od setek lat nurtuje czytelników. I choć pojawiło się wiele hipotez wyjaśniających te związki, to żadna nie zyskała powszechnej aprobaty. Książka Grzegorza Wingerta jest kolejną próbą zmierzenia się z problemem synoptycznym, która w centrum stawia zaginiony tekst wykorzystywany przez Marcjona z Synopy. To zagadkowe dzieło traktowano zwykle jako okaleczoną i dalece zmodyfikowaną redakcję Ewangelii Łukasza. W historii badań pojawiały się jednak głosy, że Ewangelia Marcjona może być pierwotniejsza. Argumentując za tym stanowiskiem, autor nie tylko wprowadza czytelnika w skomplikowany świat literackich analiz, ale także rysuje obraz chrześcijaństwa II wieku czasu, gdy głównym kryterium wspólnoty wciąż była kategoria komunii, a nie ortodoksji. Hipoteza względnej pierwotności Ewangelii Marcjona była już wysuwana, ale jej dawni zwolennicy nie potrafili jej należycie dowieść była to raczej propozycja podszyta polemiką z tradycyjnym chrześcijaństwem. Ich nieliczni nowsi kontynuatorzy również proponowali argumentację niekompletną i przesadną. Grzegorz Wingert znacznie posunął badania naprzód. Powiązał je też interesująco z problemem relacji między różnymi ewangeliami. Jest to ciekawy wkład w studia nad Biblią i wczesnym chrześcijaństwem, istotny także w skali międzynarodowej.Z recenzji wydawniczej prof. dra hab. Michała Wojciechowskiego
Do dziedziny dnia należą logika, argumentacja i sztuczność. To miejsce, w którym przebywa większość filozofów, ponieważ to tutaj myśli mogą podróżować w stronę konkluzji. Nocą jednak ścieżki stają się niejasne, a cel podróży ma mniejsze znaczenie niż sama droga. To właśnie siedziba mitu, poezji i narracji – kraina, w której opowieści nie kończą się w uporządkowany sposób, lecz urywają w mroku. Księga Nokturnów jest zbiorem takich wędrówek w półmroku. Złożona z 170 fragmentów, opowiada historie bez zakończeń, rozpoczyna podróże donikąd i interpretuje książki, które mogą nie istnieć. Jej narrator prowadzi czytelnika przez europejskie miasta, w barokowe pejzaże i do zagubionych bibliotek, opowiadając o życiu nieudanych filozofów, zapomnianych ksiąg i osobliwych dzielnic – z których wszystkie znikają wraz z pierwszym światłem dnia. Choć nie można mu ufać, potrafi nauczyć nas ważnej umiejętności, bardziej muzycznej niż naukowej: jak myśleć nocą.Matthew Nini – urodzony w Kanadzie, studiował filozofię, religioznawstwo i germanistykę w Montrealu, Strasburgu i Fryburgu Bryzgowijskim. Obecnie jest pracownikiem naukowym w Instytucie Filozofii Uniwersytetu w Zagrzebiu. Autor książek i artykułów poświęconych filozofii niemieckiej oraz neoplatonizmowi.
Publikacja Ograniczniki przepięć w instalacjach elektrycznych to kompleksowy poradnik poświęcony ochronie instalacji oraz urządzeń elektrycznych i elektronicznych przed skutkami przepięć atmosferycznych i łączeniowych. Książka została przygotowana z myślą o projektantach, elektrykach, instalatorach, inspektorach nadzoru oraz wszystkich osobach odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i niezawodność instalacji elektrycznych. Autorzy szczegółowo omawiają zjawiska powstawania przepięć, zasady ochrony przeciwprzepięciowej oraz wymagania wynikające z obowiązujących norm i przepisów technicznych.
Niniejsza monografia jest dziełem niespotykanym w literaturze przedmiotu, wychodzącym na przeciw oczekiwaniom środowiska naukowego i społecznego, w tym przede wszystkim grona decydentów odpowiedzialnych za kształt bezpieczeństwa państwa w cyberprzestrzeni. Stanowi oryginalny i znaczący wkład w rozwój nauk o bezpieczeństwie. (fragment recenzji dr. hab. Roberta Janczewskiego).
Opowieść o jednej z najstarszych i najważniejszych funkcji ludzkiego mózgu i przewodnik po tym, jak może ona radykalnie odmienić nasze życie. W książce Dlaczego śnimy autor zabiera czytelnika w fascynującą podróż po krajobrazie podświadomości, prezentując najnowsze odkrycia z dziedziny badań nad snem i neurobiologii. Pokazuje, dlaczego zdolność do śnienia przetrwała przez tysiące lat i jak dziś możemy świadomie korzystać z jej niezwykłych możliwości, by poprawić jakość zarówno snu, jak i codziennego życia. Śnienie ma znacznie większe znaczenie niż nam się wydaje. Pomaga ono regulować emocje, utrwala wspomnienia, wzmacnia kreatywność i wspiera procesy uczenia się. Ułatwia przetwarzanie traumy i przygotowuje nas na przyszłe zmiany. Co więcej może ostrzegać przed chorobami psychicznymi i neurologicznymi, takimi jak choroba Parkinsona czy Alzheimera. Sen to również narzędzie, z którego możemy aktywnie korzystać. Dr Jandial tłumaczy, jak praktykować świadome śnienie, by doskonalić umiejętności przydatne w rzeczywistości, jak przezwyciężać koszmary i jak interpretować sny, by zrozumieć swoje najgłębsze pragnienia.
Podstawowym przesłaniem książki pt. "Ratunek dla Polski i świata – intronizacja Jezusa Chrystusa na Króla Polski" jest uzmysłowienie moim rodakom – często o niewystarczającej świadomości duchowej i społecznej – jak ważna jest intronizacja Jezusa Chrystusa na Króla Polski.
Polska i cały świat pogrążają się dziś w chaosie o niespotykanej dotąd skali, co prowadzi do nieuniknionych tragedii. Zarówno Polsce, jak i światu bardzo potrzebni są mądrzy oraz odważni przywódcy, którzy będą potrafili wyprowadzić współczesny świat z tego kryzysu.
Polacy wybrali mądrego i odważnego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i istnieje nadzieja, że to właśnie z Polski wyjdzie wreszcie oczekiwana iskra, która odmieni losy świata.
Dieta, leki, dopamina. Naukowe podejście do uzależnienia od jedzenia, fenomenu GLP 1 i roli zdrowych nawykówKsiążka autora bestsellera New York Timesa!Czy też to znasz? Ciężko pracujesz nad utratą wagi, a potem bezsilnie obserwujesz, jak zbędne kilogramy wracają. Otyłość i nadwaga stały się bolesnym problemem, któremu towarzyszą frustracja, wstyd i społeczna niechęć. Pojawiają się nadciśnienie, choroby serca, cukrzyca. Aktywność fizyczna staje się coraz trudniejsza. A diety po prostu nie działają. Co można z tym zrobić?Ta książka pokazuje, że rozwiązanie istnieje. Znajdziesz tu wyczerpujące i niezwykle potrzebne wyjaśnienie działania leków stosowanych w leczeniu otyłości. Zrozumiesz, w jaki sposób leki z grupy GLP-1 wpływają na struktury mózgowe odpowiedzialne za głód i motywację, a także poznasz niewygodną prawdę: wysoko przetworzona żywność może działać jak substancja uzależniająca, a proces odchudzania bywa w rzeczywistości leczeniem uzależnienia.Przełamanie tabu wokół tego tematu jest konieczne. Autor pokazuje, jak dezaktywować obwody neuronalne odpowiedzialne za kompulsywne jedzenie i jak zmienić podejście do własnego ciała. Uprzedza przy tym, że leki GLP-1 niosą realne ryzyko i nie są rozwiązaniem dla każdego. Jednak nowoczesna nauka pozwala przerwać wieloletnią walkę ze zbędnymi kilogramami i ta książka pokazuje, jak to zrobić!Zadbaj o swoje ciało. To jedyne miejsce, jakie masz do życia.Jim Rohn
[O KSIĄŻCE] Czy takie techniki, tradycyjnie uznawane za pozostające poza zakresem literatury, jak przetwarzanie tekstu, tworzenie baz danych, szyfrowanie tożsamości czy intensywne programowanie, mogą zainspirować do zredefiniowania pisarstwa? Internet i środowisko cyfrowe stawiają przed pisarzami nowe wyzwania i otwierają możliwości ponownego przemyślenia kwestii kreatywności, autorstwa oraz ich relacji z językiem. W obliczu niespotykanej dotychczas ilości tekstów i ekspansji języka pisarze mają szansę wyjść poza tworzenie nowych utworów. Zamiast tego mogą zarządzać utworami już istniejącymi, mogą te utwory rekonstruować, analizować i przywłaszczać je. Oprócz wyjaśnienia swojej koncepcji nietwórczego pisania, której nazwa jest tożsama z nazwą jego popularnego kursu na University of Pennsylvania, Goldsmith czyta utwory autorów, którzy podjęli wyzwanie przemyślenia swoich relacji z językiem. Analizując szeroki wachlarz tekstów i technik, w tym wykorzystywanie wyszukiwań Google do tworzenia poezji, apropriację zeznań sądowych oraz możliwości robopoetyki, Goldsmith łączy te współczesne praktyki z propozycjami sięgającymi początku XX wieku, odwołując się do działalności takich pisarzy i artystów, jak Walter Benjamin, Gertruda Stein, James Joyce czy Andy Warhol. Owi twórcy ucieleśniali etos, zgodnie z którym etap konstrukcji lub samego tworzenia koncepcji tekstu był równie ważny jak gotowy utwór. Nietwórcze pisanie, rozszerzając tę tradycję na sferę cyfrową, oferuje nowe sposoby myślenia o tożsamości i tworzeniu znaczenia. [AUTOR] Kenneth Goldsmith jest autorem dziesięciu książek poetyckich oraz założycielem i redaktorem internetowego archiwum UbuWeb (ubu.com). Jest współredaktorem Against Expression: An Anthology of Conceptual Writing oraz I’ll Be Your Mirror: The Selected Andy Warhol Interviews. Na podstawie zbioru wywiadów z Warholem powstała opera Trans-Warhol, która miała premierę w Genewie w marcu 2007 roku. Godzinny film dokumentalny o twórczości Goldsmitha, zatytułowany Sucking on Words, miał premierę w British Library. Goldsmith wykłada na University of Pennsylvania i jest starszym redaktorem PennSound, internetowego archiwum poezji. [BLURBY] Książka Goldsmitha to most, hiperłącze analogowe, dzięki któremu będziemy mogli po raz kolejny w dziejach uświadomić sobie (poczuć ?), że nie ma innej sytuacji niż sytuacja przejściowa, a każda książka to... farmakon? Ta książka to wykład na temat niekreatywnego pisania (przed AI), opis fascynacji nowymi mediami i sposobów wykorzystania istniejących już zasobów, ale to będzie także... po prostu przedmiot, dzięki któremu będziemy mogli poczuć się odrobinę niekreatywnymi (?) niedzisiejszymi czytelnikami? Piotr Siwecki Prowokacyjne wyzwanie Uncreative Writing, że wchodzimy w epokę końca oryginalności, jest dziś aktualne jak nigdy dotąd. W dobie „tekstowej apokalipsy” – zmasowanej nadprodukcji tekstu ze strony sztucznej inteligencji – rola artysty sprowadza się coraz bardziej do zarządzania „językiem, który już istnieje” i poszukiwania kodu kreatywności w strategiach, które nie dają się uchwycić ani maszynom, ani zastanym protokołom gatunkowym i kulturowym. Mariusz Pisarski Wydanie tej książki w kraju, w którym romantyczny mit wieszcza z rozwianą grzywą ma się świetnie, a pisarzowi nie wypada ani reklamować mercedesów, ani czule promptować, jest prowokacją. Marjorie Perloff pisała o „nieoryginalnym geniuszu”, Kenneth Goldsmith idzie o krok dalej i promuje „niekreatywne pisanie”. Literackie kłusownictwo, plagiaryzm? Skądże, straż tylna! „To nie jest kopia” – można sparafrazować słynny obraz Magritte’a, jak to zrobiła Kaja Marczewska. Stańmy na ramionach gigantów – prekursorami „niekreatywnego pisania” byli przecież Walter Benjamin, Gertrude Stein i James Joyce. Wyobraźmy sobie, jak będą pisać maszyny dla maszyn. Izabella Adamczewska
The works of French philosopher Alain Badiou range from novels, poems, ''romanopéras'' and popular political treatises to elaborate philosophical arguments engaging with mathematical theory.Badiou suggests that ''philosophy is always a biography of the philosopher'', and throughout all of his writing there is a staunch commitment to emancipatory politics and a radical yet faithful subjectivity. His famous, or infamous, philosophy of emancipation is firmly grounded in his fidelity to the universal idea of a collective life.Introducing Alain Badiou is an elegantly written and crisply illustrated guide to an essential contemporary thinker.
What makes philosophy on the continent of Europe so different and exciting? And why does it have such a reputation for being ''difficult''?Continental philosophy was initiated amid the revolutionary ferment of the 18th century, philosophers such as Kant and Hegel confronting the extremism of the time with theories that challenged the very formation of individual and social consciousness.Covering the great philosophers of the modern and postmodern eras - from Nietzsche, Heidegger, Derrida and Deleuze right to up Agamben and ?i?ek - and philosophical movements from German idealism to deconstruction and feminism - Christopher Kul-Want and Piero brilliantly elucidate some of the most thrilling and powerful ideas ever to have been discussed.
What is beauty, and what is truth? These are some of the questions which aesthetics tries to answer. In our everyday life, we talk about the ''aesthetics'' of an artwork or a piece of design. But aesthetics goes beyond the simple experience of art. It is also a branch of philosophy concerned with the whole nature of experience itself, explored through our perceptions, feelings and emotions.
Ten utwór, to zderzenie czołowe z człowiekiem. Z jego iluzjami, bogami, demokracją, miłością, ciałem, wiarą, rozumem, obłędem i wreszcie – ze zwierzęciem, które siedzi w środku i mruczy: przecież to ja.To książka totalna w najczystszym sensie tego słowa. Bez ogłady, bez pokłonów, bez planu ewakuacji dla czytelnika. Nie da się jej po prostu „czytać” – trzeba ją przeżyć.Trzeba się ubrudzić.Jeśli nie zamkniesz jej po pierwszym rozdziale, to już niczego nie będziesz mogła/mógł czytać tak samo. Bo po Tosia i tyranozaury nie zostaje nic – poza świadomością, że człowiek nie dojrzał, tylko zgnił. Książka jest brutalna, błyskotliwa, bluźniercza, ale zawsze uczciwa. A te osoby które ją przetrwają, już nie wrócą do dawnych pojęć o człowieku.Autor to literacki sabotażysta z sercem poety i duszą prowokatora.Jego wcześniejsze książki były jak dynamit wrzucany do świątyni. Tosia i tyranozaury nie jest już dynamitem. To bomba atomowa. I najpotężniejszy ładunek, jaki dotąd odpalił.(z recenzji)
66 Twarzy Lucjana to rozbudowana, wielowarstwowa satyra, która bierze na warsztat chrześcijański mit od środka i rozpisuje go na czynniki pierwsze poprzez fabularną grę postaciami. Mamy tu boga, Jezusa, Lucyfera przemianowanego na Lucjana oraz Tosię, która pełni rolę łącznika między światem narracji a współczesną świadomością. To nie są symbole wrzucone dla efektu. To są funkcjonujące postaci, które prowadzą ze sobą dialog, konflikt i demontaż znaczeń.Bóg w tej książce nie jest abstrakcyjnym absolutem. Jest bytem działającym chaotycznie, impulsywnie, często w sposób przypominający dziecko z nieograniczoną sprawczością i zerową odpowiedzialnością.Jezus, podobnie jak cała konstrukcja chrześcijańska, zostaje umieszczony w przestrzeni, gdzie jego zachowania i nauki zaczynają podlegać zwykłej ocenie, bez ochronnego parasola sacrum.Lucjan jest osią całej konstrukcji. To nie jest „Lucyfer buntownik”. To figura rozumu, który nie przyjmuje odpowiedzi tylko dlatego, że są stare albo powszechne. Jego relacja z bogiem to w gruncie rzeczy nieustanny test spójności. Każda deklaracja boskości, każda teza o wszechmocy czy moralności zostaje przez niego sprawdzona w praktyce. I właśnie w tej konfrontacji powstaje główne napięcie książki.
Dla mnie wszyscy jesteście buddami. Jeśli nie zaakceptujesz tego podstawowego faktu, wszystkie twoje wysiłki, żeby stać się oświeconym, będą bezsensowne. Musi on stać się głębokim zrozumieniem. Taki jest właściwy początek, bez niego zbłądzisz. Oto jest właściwy początek - zacznij od tej wizji i nie przejmuj się, że może stworzyć swoiste ego, które mówi: Jestem buddą.Nie przejmuj się, ponieważ cały proces Sutry Serca pokaże ci, że ego to jedyna rzecz, która nie istnieje. Wszystko inne jest rzeczywiste. Niektórzy nauczyciele twierdzą, że świat to iluzja, a dusza jest egzystencjalna, że JA jest prawdziwe, a wszystko inne iluzją - maya. Budda mówi dokładnie odwrotnie:Tylko JA jest nieprawdziwe, a wszystko inne rzeczywiste.**Sutra Serca - pierwotnie bardzo krótki zbiór wierszy - była przesłaniem skierowanym do najbliższego ucznia Buddy - Sariputry. W miarę upływu czasu stała się jedną z podstawowych nauk buddyjskich. Osho w dziesięciu rozmowach prezentuje owo potężne przesłanie i przybliża je współczesnym odbiorcom - odbiorcom z innymi umysłami i potrzebami niż te, które posiadali uczniowie Buddy ponad 2500 lat temu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
