Książka Żydowskość i ludzkość. Etyczny świat humanizmu żydowskiego przed Zagładą jest pasjonującą próbą etyczno-antropologicznego zrozumienia relacji między humanizmem hebrajskim a humanizmem ogólnoludzkim, które mają ten sam fundament: Biblię hebrajską, ale i inne pisma tradycji żydowskiej. Dariusz K. Sikorski jako pierwszy czyni to na podstawie wybranej prasy polsko-żydowskiej XIX i pierwszej połowie XX wieku w połączeniu z analizami twórczości wybitnych myślicieli żydowskich działających w Polsce - Majera Bałabana, Hilela Seidmana, Izaaka Cylkowa, Salomona Spitzera, Lewiego Freunda. Inspiruje się koncepcjami humanizmu żydowskiego autorstwa Martina Bubera, Abrahama Heschela i Emmanuela Lvinasa.
Książkę Zranione uzdrowicielki. Od epistemologii kobiecych do sprawiedliwości relacyjnej autorstwa dr Lidii Rodak można odczytać jako manifest polskiego feminizmu czwartej fali, a być może nawet jako jedną z pierwszych zapowiedzi nadchodzącej piątej fali. Autorka splata teorię prawa - w szczególności feministyczną jurysprudencję - z perspektywą socjolożki prawa i własnym doświadczeniem obserwacji i uczestnictwa, tworząc wielowarstwową, momentami wręcz oniryczną opowieść o odkrywaniu sprawiedliwości relacyjnej. W ujęciu Lidii Rodak sprawiedliwość relacyjna rodzi się, praktykuje i rozwija w kobiecych kręgach, stanowiąc alternatywę wobec tradycyjnych, formalnych modeli sprawiedliwości.Z recenzji dr hab. Anny Śledzińskiej-Simon, prof. ucz., Uniwersytet WrocławskiKsiążka Lidii Rodak jest pracą pionierską, wartościową, odważną i inspirującą. Wnosi świeże spojrzenie na prawo i sprawiedliwość, ukazując je przez pryzmat doświadczeń kobiet i praktyk wspólnotowych. To książka, która otwiera nowe pola refleksji i badań, wprowadzając do dyskursu prawnego perspektywę dotąd marginalizowaną.Z recenzji prof. dr. hab. Mateusza Stępnia, Uniwersytet JagiellońskiLidia M. Rodak - filozofka prawa, specjalizująca się w feministycznej jurysprudencji, związana z polską i włoską akademią (dr nauk prawnych, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego oraz Uniwersytet w Gandawie; włoska habilitacja z filozofii prawa).W swoich badaniach łączy perspektywy prawa, socjologii i antropologii, ze szczególnym uwzględnieniem feministycznych studiów nad wiedzą i sprawiedliwością. Teoretyczka i aktywistka projektu społecznego śnienia. Autorka publikacji z zakresu filozofii prawa i studiów feministycznych. Poza pracą akademicką - nauczycielka jogi.
Wciągająca i przezabawna opowieść o osobliwym życiu naszych ciał po śmierci.Przez dwa tysiące lat ludzkie zwłoki jedne z własnej woli, inne nieświadomie uczestniczyły w najśmielszych i najbardziej niezwykłych eksperymentach nauki. To one testowały pierwsze francuskie gilotyny, odbyły lot na pokładzie wahadłowca NASA, zostały ukrzyżowane w paryskim laboratorium w ramach badań nad autentycznością Całunu Turyńskiego, a także pomogły rozwiązać zagadkę katastrofy lotu TWA 800. Każdy nowy zabieg chirurgiczny od przeszczepu serca po operacje korekty płci w pewien sposób zawdzięcza im swoje istnienie; ciała zmarłych, ciche towarzyszki chirurgów, współtworzyły historię medycyny.W tej fascynującej książce Mary Roach śledzi to, czego dokonywały ciała zmarłych na przestrzeni wieków od średniowiecznych i dziewiętnastowiecznych laboratoriów anatomicznych oraz aptek, w których wykorzystywano ludzkie szczątki, po współczesne ośrodki badające procesy rozkładu w Tennessee, laboratoria chirurgii plastycznej czy skandynawskie konferencje funeralne poświęcone kompostowaniu ludzkich ciał.Z charakterystycznym dla siebie ironicznym, niepowtarzalnym tonem, Roach snuje wciągającą opowieść o tym, co dzieje się z naszym ciałem, gdy nas samych już nie ma..
[Rozprawa] jest prób[ą] opisania i częściowego przynajmniej zrozumienia egzotycznego „kraju”, w którym ten krótki, liczący w sumie nieco ponad 450 wersów cykl poetycki powstał i którego niewielką tylko cząstkę w sobie utrwalił. „Kraju” tego dzisiaj już właściwie nie ma, tymczasem, jak to chyba nietrudno zauważyć, bardzo wiele rzeczy robiono w nim niewątpliwie „inaczej”. Do tych właśnie „inaczej zrobionych rzeczy” należy również sama Sobótka. […] pisząc niniejszą książkę, występuję jako theôrós składający obszerną relację ze swojej pielgrzymki czy raczej całej długiej serii pielgrzymek powtarzanych od lat systematycznie i wciąż przynoszących nowe spostrzeżenia. Fragment Od autora
Trudno chociażby zaprzeczyć, iż kalwiński ikonoklazm rzeczywiście wymiótł ze świątyni wszelką figuralną sztukę i obrazowe zdobnictwo – podobnie przecież (czy też przede wszystkim), jak starał się usunąć z serc oraz umysłów wszystko, co zbędne, a tym bardziej szkodliwe, dla zbawienia ludzkiej duszy. Zostawił jeno Człowieka – w jego kruchej nagości, zbłąkaniu, skażeniu i smutnym wewnętrznym rozbiciu – oraz skierowane do niego Słowo Boga. Ma ono w całej swej mocy i bogactwie wybrzmiewać w bezobrazowej pustce świątyni (duszy), w której pozostał tylko nagi Krzyż – symbol Wszystkiego – oraz Pismo – Słowo, w którym Wszystko tajemnie jest zawarte. […] Pan Zastępów, nie jest kulturalnym koneserem sztuki, łagodnym bywalcem muzeów Jemu samemu poświęconych. Jest natomiast Bogiem pustyni, potarganych namiotów, palącego słońca, pyłu w spierzchniętych ustach i przepaści roziskrzonego gwiazdami nieba; […] Kalwiński radykalny, najściślej monoteistyczny ikonoklazm – jako pewna koncepcja – znosi tedy w końcu nawet sam siebie, ponieważ nie jest on żadną teorią, ale pewną całościową postawą ducha, czyniącego w sobie – poprzez wiarę – pustą przestrzeń dla wkroczenia weń Słowa, które objawia Niewidzialnego, „Nieznanego Boga” (Dz 17,23). […] To, co w kalwinizmie może szczególnie trudne do przyjęcia i zaakceptowania dla współczesnego człowieka – a co jest absolutnie konieczne, by w ogóle go zrozumieć – to radykalna i konsekwentna zmiana perspektywy z antropocentrycznej na teocentryczną. Fragment Wstępu
Technika wysokich napięć jest dziedziną prac badawczych, konstrukcyjnych i technologicznych odgrywających zasadniczą rolę we wszystkich działach elektroenergetyki: w wytwarzaniu, przesyłaniu i rozdziale energii elektrycznej. Prace te dotyczą w szczególności wysokonapięciowych układów izolacyjnych urządzeń elektrycznych, których stan w warunkach eksploatacji ma decydujący wpływ na niezawodność tych urządzeń. Książka zawiera zbiór zagadnień z problematyki wysokonapięciowej, skorelowanych z programami zajęć dydaktycznych w Laboratorium Wysokich Napięć, w ramach następujących przedmiotów: Technika wysokich napięć i Inżynieria wysokich napięć, prowadzonych na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Do zespołu tych zagadnień należą zjawiska i procesy występujące w dielektrykach i układach izolacyjnych wysokonapięciowych urządzeń elektroenergetycznych. Ich warunki eksploatacyjne dotyczą przede wszystkim skutków działania pola elektrycznego, zarówno w wewnętrznych elementach konstrukcji tych urządzeń, jak i w ich otoczeniu.
From the creators of The Museum of Wes Anderson comes Tarantino Town, where dusty streets pulse with ’70s soundtracks, diners dish out “Big Kahuna Burgers,” and every corner brims with the swagger of one of cinema’s most daring and original visionaries. This wildly creative book transforms the renowned filmmaker’s iconic works into a fully immersive experience—a town teeming with grit, style, and more pop culture nods than you can count. Need a wardrobe upgrade? Stop by the local thrift shop to try on Reservoir Dogs’ sharp suits or Beatrix Kiddo’s unmistakable yellow jumpsuit.Hungry? Slide into a booth for a $5 milkshake or wander over to the bookstore to let pulp fiction and Robert Frost poetry feed your mind and spirit. Feeling cinematic? The theater’s playing a double feature of Faster, Pussycat! Kill! Kill! and Django. Packed with vibrant visuals, playful essays, and enough Easter eggs to thrill even the most passionate fans, Tarantino Town is more than a book—it’s an invitation to step into the ultimate cinematic playground.Dive into the meticulous costumes, unforgettable personalities, and cult-classic scenes that define this legendary storyteller’s universe. Ideal for film buffs, pop culture devotees, or anyone captivated by the bizarre and brilliant, Tarantino Town promises a one-of-a-kind adventure. Buckle up, turn up the music, and take a trip through the most wickedly entertaining town you’ll ever encounter.
Książka adresowana jest do dzieci i młodzieży. Przydatna będzie też dla trenerów i prowadzących kółka szachowe, jak również dla szachistów preferujących samodzielną pracę.
W żydowskiej sztuce obrzędowej aż roi się od istot, które żyją na ziemi, w wodach i powietrzu. Te najczęściej spotykane to lwy, jelenie i orły, ale bywają też wiewiórki, niedźwiedzie i słonie. Obsiadły lampki chanukowe i besaminki, tarcze i korony na Torę. Prawdziwym rajem dla nich były pokryte malowidłami ściany i sklepienia synagog oraz rzeźbione w drewnie szafy na zwoje Tory. Ich rodowód jest starożytny, sięga Grecji i Mezopotamii; lwy, lamparty, byki, gazele i pawie przetrwały na bliskowschodnich mozaikach synagog z okresu Bizancjum. Metafory ze świata fauny znajdziemy w Biblii, zwłaszcza psalmach i w wielkiej obfitości w Pieśni nad Pieśniami, gdzie miły podobny jest do gazeli lub do młodego jelonka, a miła ma włosy jak stado kóz, które schodzą z gór Gileadu. Zwierzęta pojawiają się też w modlitwach i poematach liturgicznych, w przypowieściach i folklorze. Ich wszechobecność w sztuce nie przekłada się na łatwość interpretacji; często nie sposób stwierdzić z całą pewnością, czy pełnią rolę symbolu, czy też zostały użyte jako uświęcone tradycją ornamenty chyba że skojarzenie podsuwa nam towarzyszący im werset.
Szczęście Duszy odkryj drogę do harmonii i wewnętrznego spokoju Szczęście Duszy to książka dla wszystkich, którzy pragną lepiej poznać siebie, zrozumieć własne emocje i odnaleźć głębsze połączenie ze swoją Duszą. Jest to publikacja skierowana do osób poszukujących spokoju, równowagi i prawdziwej radości w codziennym życiu, a także dla tych, którzy chcą pogłębić świadomość duchową i rozwijać wrażliwość wobec siebie i innych. Aleksander Deyev w krótkich, pełnych refleksji esejach otwiera przed czytelnikiem świat Duszy pokazuje jej potrzeby, pragnienia i naturalną zdolność do szczęścia. Eseje stanowią przewodnik, który uczy, jak wsłuchiwać się w subtelny głos własnej Duszy, jak rozpoznawać wewnętrzne blokady oraz jak odnajdywać równowagę i sens w codziennych doświadczeniach. Dzięki tej książce czytelnik dowie się m.in.: czym jest Dusza i jakie znaczenie odgrywa w naszym życiu, jak rozumieć i wsłuchiwać się w jej potrzeby, jak odnajdywać spokój, radość i poczucie sensu niezależnie od zewnętrznych okoliczności, jak zauważać i doceniać subtelne chwile pełni i harmonii w codziennym życiu, jak pielęgnować życie w zgodzie ze sobą, własnymi wartościami i wewnętrzną prawdą. Eseje Aleksandra nie są gotowym poradnikiem ani zestawem instrukcji są przestrzenią do refleksji, samopoznania i zatrzymania się w codziennym pośpiechu. Każdy tekst można czytać samodzielnie lub w kontekście całości, tworzącej pełniejszy obraz życia w zgodzie z Duszą. Książka inspiruje do uważności, rozwija empatię wobec siebie i innych, a przede wszystkim pokazuje, że szczęście Duszy jest zawsze obecne wystarczy je dostrzec i pielęgnować. To publikacja, która może stać się wsparciem dla każdego, kto pragnie odkryć prawdziwą radość, poczucie sensu i głębsze zrozumienie samego siebie. Szczęście Duszy to nie tylko przewodnik po świecie emocji i duchowości, ale także zaproszenie do praktykowania życia w harmonii z własną Duszą życia pełnego spokoju, wdzięczności i autentycznej radości. To książka dla tych, którzy chcą odnaleźć siebie i poczuć, że prawdziwe szczęście zawsze jest bliżej, niż się wydaje.
Problematyka praw człowieka jest niezwykle doniosłym, wymagającym namysłu tematem. Nie jest bowiem tak, że od uchwalenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka świat współczesny uwolnił się do ich łamania. Przeciwnie, często są one naruszane w społeczeństwach uznanych za kolebkę demokracji. Docenić więc wypada zaangażowaną postawę Autorki, którą odczytuję jako postawę badawczą charakterystyczną dla humanistyki krytycznej, zaangażowanej w demaskowanie stereotypów.
Tytułowy "bunt mas" książki hiszpańskiego filozofa Jos Ortegi y Gasseta (1883-1955) stał się globalnym hasłem na oznaczenie zjawiska specyficznego dla XX wieku. Esej powstał w 1929 roku. Autor był wtedy profesorem metafizyki w Madrycie, aktywnym politycznie do wybuchu wojny domowej, kiedy jako przeciwnik faszyzmu (i komunizmu) opuścił kraj na ponad dekadę. Z tej, pełnej pasji, lecz także kontrowersyjnej książki Ortega jest najlepiej znany. Fenomen "człowieka masowego" objaśniał utratą świadomości historycznej, "rozumu historycznego", w obliczu eksplozji innowacji technologicznych. Człowiek-masa to pewien twór psychiczny w sensie psychologii mas, który zawłaszczył styl życia elitarnych mniejszości, a także ich władzę, paradoksalnie nadużywając osiągnięć demokracji liberalnej. Podział na ludzi "doskonałych" i ludzi-masę nie jest klasowy, lecz przebiega w umysłach. Nie tyle jednostki addytywnie składają się na masę, ile jednostka JEST masą w sensie mentalnym. Władza ahistorycznych mas, uważa Ortega, jest zagrożeniem dla ludzkości: wykorzeniony z historii człowiek-masa zamyka proces cywilizacyjny, gdyż jest niezdolny go kontynuować. Niniejszy tom obejmuje też kilka późniejszych tekstów z 1937 roku, a więc z początku nowej rzeczywistości politycznej Europy. Był to dla niej okres naznaczony politycznymi katastrofami. Mimo to (lub może właśnie dlatego) autor występuje w tych tekstach z nowatorskimi lub nawet proroczymi ideami zjednoczonej europejskiej wspólnoty wolnej od nacjonalizmów.
ZŁAMANY GWIEZDNY KOD ZAWARTY W MONUMENTACH GIZY!AUTORZY ŚWIATOWYCH BESTSELLERÓW ,,PIRAMIDY - BRAMA DO GWIAZD"" I ,,ŚLADY PALCÓW BOGÓW"" ZŁAMALI GWIEZDNY W POSZUKIWANIU UKRYTEGO DZIEDZICTWA LUDZKOŚCI.Gwiezdne przesłanie Wielkiego Sfinksa i piramid w Gizie. Od tysięcy lat Wielki Sfinks spogląda na wschód. Zapatrzony w wieczność, odczytuje z gwiazd przesłanie, o którym ludzkość zapomniała. Przesłanie, które domaga się, by je nareszcie zrozumiano...ROBERT BAUVAL, legenda niezależnej egiptologii, oraz GRAHAM HANCOCK, jeden z najwybitniejszych i najbardziej kontrowersyjnych badaczy prehistorii, autor bestsellerów przetłumaczonych na 27 języków, na podstawie badań archeoastronomicznych stawiają tezę, że Sfinks jest o tysiące lat starszy, niż twierdzi współczesna nauka. Powstał nie 2500 lat p.n.e., lecz 8000 lat wcześniej - w początkach astronomicznej ery Lwa. A piramidy są dokładnym gwiezdnym odwzorowaniem Pasa Oriona sprzed 12 500 lat, zamkniętym w 15 000 000 ton kamiennych bloków i niosącym przesłanie ich budowniczych. W mistrzowskim naukowym detektywistycznym śledztwie Bauval i Hancock używali komputerowych symulacji, by złamać starożytny gwiezdny kod, zawarty w monumentach Gizy, i na nowo zinterpretować Teksty Piramid i inne egipskie zapisy. I ujawnili prawdę o piramidach, wzniesionych przez przedstawicieli prehistorycznej wysokorozwiniętej kultury, którzy zakodowali w nich swoją wiedzę. To odkrycie otwiera drzwi do zaginionego rozdziału naszej historii i nieznanych początków cywilizacji...W ,,Pochodzeniu Wielkiego Sfinksa"" Robert Bauval i dr Robert M. Schoch, światowej sławy amerykański geolog i geofizyk, kontynuują badania, by po 20 latach udowodnić, że Wielki Sfinks i piramidy w Gizie są starsze o ponad 8000 lat. Cały płaskowyż w Gizie jest według nich odzwierciedleniem nocnego nieba, jakie widzieli pradawni mieszkańcy Egiptu, a znajdujące się na nim budowle są ,,mapą gwiazd"". Monumenty w Gizie, które powstały w tym samym czasie co zespół monolitów w Göbekli Tepe, są świadectwem, że 12 500 lat temu istniała rozwinięta cywilizacja, której dzieła do dziś fascynują i zadziwiają ludzkość. Graham Hancock w ,,Śladach palców bogów"", światowym bestsellerze sprzedanym w 10 milionach egzemplarzy i nazwanym przez ,,The Times"" ,,jednym z przełomowych wydarzeń intelektualnych naszych czasów"", przedstawia sensacyjne dowody istnienia zaginionej prehistorycznej cywilizacji, która dała początek wszystkim starożytnym kulturom.W ,,Magach bogów"" Hancock barwnie prezentuje dalsze sensacyjne dowody z kolejnych dwudziestu lat naukowego śledztwa. Udowadnia, że globalny kataklizm nastąpił 12 000 lat temu. Ocaleli z niego nieliczni, nazywani w starożytnych tekstach magami bogów.W ,,Zwierciadle nieba"" Hancock idzie dalej, odkrywając najlepiej strzeżony sekret naszej przeszłości - pradawną duchową wiedzę, która wywarła wpływ na kultury Sumeru, Egiptu, Indii i Grecji.W ,,Zatopionych królestwach epoki lodowcowej"" Hancock rzucił kolejne wyzwanie tradycyjnej nauce. Badając wraz z zespołem płetwonurków przybrzeżne wody Egiptu, Indii, Chin, Tajwanu i Japonii, szukał prawdy o potopie, ukrytej w mitach sprzed tysięcy lat. Dzięki nim znalazł podwodne ruiny prehistorycznych budowli. Były tam, gdzie wskazywały opowieści starożytnych, choć archeolodzy twierdzą, że są dziełem natury.
Główną myśl, a zarazem problem badawczy, jaki towarzyszył Autorce monografii, wyraża pytanie o to, jak podstawowe pojęcia biografia i tożsamość funkcjonują w szeroko rozumianym kontekście analizy, wchodząc w interakcje z istotnymi kategoriami go tworzącymi. Antropologiczną podstawę podjętych rozważań stanowi fenomenologiczny ogląd badanej rzeczywistości.Autorkę interesuje także, jak kształtują tożsamość kluczowe doświadczenia biograficzne i egzystencjalne oraz w jaki sposób możemy wspierać i facylitować proces konstruowania tożsamości. Podjęta próba eksploracji ma charakter interdyscyplinarny.*Książka Biografia i tożsamość. Wybrane zagadnienia teoretyczne niewątpliwie wzbogaca kanon lektur pedagogicznych, zasilając również pole literatury analizowanej w ramach studiów socjologicznych, psychologicznych czy antropologicznych i filologicznych, szczególnie kulturoznawczych.Bardzo podobają mi się rozdziały o biografiach artystycznych, sportowych, akademickich, a także nieco osobna, specyficzna, aczkolwiek błyskotliwa refleksja dotycząca literackiego dzieła Olgi Tokarczuk, które znakomicie rezonuje z rozwijanymi przez Autorkę dociekaniami na temat podmiotowej tożsamości i jej uwarunkowań w cyklu życia.Ponadto zwraca moją uwagę, że treść tej publikacji płynie jakby wprost z mikrokosmosu myśli Autorki. Widać, że jest to rzecz w pełni autorska, a przy tym naprawdę ciekawa.Z recenzji prof. dr hab. Marii Mendel
Pojęcie wolności nieprzerwanie powraca w filozoficznych debatach – właśnie dlatego, że dotyka najgłębszych warstw ludzkiego doświadczenia. Choć niezwykle nośne i atrakcyjne, jest zarazem wieloznaczne i doczekało się licznych historycznych artykulacji. Autorzy książki wyróżniają trzy zasadnicze typy wolności: wolność wewnętrzną (pozytywną) – rozumianą jako panowanie nad sobą, wolność zewnętrzną (negatywną) – oznaczającą brak zewnętrznych ograniczeń dla realizacji pragnień człowieka, oraz wolność polityczną – traktowaną jako prawo do uczestniczenia w życiu wspólnoty politycznej. Analizują je w kontekście filozoficznym i historycznym oraz w odniesieniu do barier, które utrudniają ich pełne urzeczywistnienie w warunkach współczesności. Trzy oblicza wolności nie muszą – i nie powinny – być ze sobą w konflikcie. Gdy nie zostają jednostronnie zabsolutyzowane, mogą tworzyć spójną strukturę pełnej wolności. Źródłem napięć między nimi nie jest bowiem ich wewnętrzna sprzeczność, lecz brak otwartości na wartość, jaką wyraża określony aspekt wolności. Wojciech Załuski- prof. dr hab., filozof i prawnik, pracuje na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego główne zainteresowania badawcze to filozofia moralna, filozofia religii i filozofia nauki. Autor kilkunastu książek, m.in. Etyczne aspekty doświadczenia czasu (WUJ) oraz Law and Evil: The Evolutionary Perspective (Edward Elgar Publishing). Katarzyna Eliasz – doktor filozofii i doktor nauk prawnych, adiunktka na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na filozofii politycznej i filozofii prawa. Autorka publikacji w wydawnictwach naukowych, takich jak Franz Steiner Verlag, Edward Elgar Publishing czy Taylor & Francis. Wojciech Ciszewski – dr hab. nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Teorii Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zainteresowania badawcze obejmują współczesną filozofię polityczną oraz filozofię moralną. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, w tym książek Zasada neutralności światopoglądowej państwa (Księgarnia Akademicka) oraz Rozum i demokracja. Wprowadzenie do koncepcji rozumu publicznego Johna Rawlsa (WUJ)
Nie ma drugiego takiego terminu obecnego w życiu publicznym, który by nie budził tak skrajnych emocji, nie rozgrzewał temperatury politycznych dyskusji do czerwoności jak państwo. I zarazem nie wywoływał tak przemożnej chęci nie tylko opisywania czy wyrokowania o jego przyszłych losach, ale i reformowania. To, że tkwimy w państwie, że do niego przynależymy w tej bądź innej formie, jest jasne. Mniej natomiast to, że tkwi ono w każdym z nas. Że jest niczym nasz mentalny stos pacierzowy. Niechciane czy nielubiane, państwo towarzyszy nam przecież od kołyski po grób. Jan Wiktor Tkaczyński (1960) ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie (1979). Absolwent studiów magisterskich na Uniwersytecie Jagiellońskim (1984) oraz doktoranckich w Ludwig-Maximilians-Universität w Monachium (1989). W latach 1989-1992 stypendysta bawarskiego Ministerstwa Kultury i Nauki. Doktoryzował się w 1992 roku rozprawą o geopolityce na przykładzie Niemiec i Polski u profesora Heinza Laufera w Ludwig-Maximilians-Universität w Monachium. Tamże w latach 1993-1994 ukończył studia podyplomowe w zakresie ekonomiki i zarządzania przedsiębiorstwem. Od 1994 do 2001 roku pracownik naukowy Instytutu Ekonomii i Administracji Publicznej w Universität der Bundeswehr w Monachium. W roku 2000 habilitował się przed Radą Wydziału Prawa i Administracji UJ na podstawie rozprawy: „Między unitaryzmem a federalizmem. Unia Europejska w świetle doświadczeń ustrojowych Republiki Federalnej Niemiec”. W latach 2001-2004 profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, a od roku 2004 Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tamże od 2012 profesor zwyczajny. Profesor nauk humanistycznych (2008). Publikacja sfinansowana przez Fundację Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego „Bratniak”
Każdy człowiek jest w pewnym sensie stworzony ze słów i zarazem żyje w słowach. Słowami wyraża siebie i poprzez słowa doznaje drugiego człowieka. Rzadko kiedy bywa obojętny na słowa innych ludzi. Słowo potwierdza pewność własnego istnienia. Może też stać się przyczyną zaistnienia czegoś. Wzywa do czynu. Wywołuje działanie, utrzymuje jego kontinuum i ostatecznie je zamyka. Spaja ludzi albo ich dzieli. Słowo również leczy lub powoduje dezintegrację w człowieku. Przyczynia się do promocji zdrowia publicznego albo jego zrujnowania. Książka próbuje przybliżyć kwestię niektórych związków słowa ze zdrowiem z perspektywy filozoficzno-retorycznej. Niemniej publikacja ta nie pretenduje do miana pozycji w pełni wyczerpującej poruszane w niej zagadnienia. Można nawet rzec, że stanowi zaledwie ich szkic. Jednakże nawet w tej postaci dostarcza istotnych danych, zachęca do wymiany myśli oraz dalszych interdyscyplinarnych dociekań. Książka Zygmunta Pucko pokazuje różnorodne uwikłania słowa, jego specyficzne użycie (retoryczne) oraz skutki tego użycia w obszarze życia społecznego i zdrowia obu stron komunikacji – nadawcy i odbiorcy. Już te walory czynią z niej pozycję ważną i przydatną. Autor objął refleksją rozległy obszar związany z rolą słowa w zakresie szeroko rozumianego zdrowia. Nie znam publikacji o podobnym zakresie. Owszem, pojawiają się tytuły poruszające zbliżone zagadnienia w izolacji (jak na przykład język protestów kobiet, język w dobie pandemii), ale w pracy Pucki zaletą jest to, że owe problemy są oświetlone z określonego punktu widzenia i wzajemnie się uzupełniają, tworząc nową jakość. Jako dzieło interdyscyplinarne, książka stanie się ciekawym uzupełnieniem istniejących badań dotyczących roli słowa w komunikacji widzianej z perspektywy zdrowia. Z recenzji dr hab. Magdaleny Hawrysz, prof. Uniwersytetu Zielonogórskiego Zygmunt Pucko, dr hab., filozof i retor, pracuje w Katedrze Bioetyki i Psychologii Zdrowia, Wydziału Nauk o Zdrowiu UJCM. Specjalizuje się w zakresie etyki troski, retoryk zdrowia, filozofii medycyny, tanatologii. Autor kilku książek, m.in. O wartościach w sztuce leczenia (2002), Czy cierpienie ma sens. Teodycea wobec bólu i cierpienia (2004), Zrozumieć utratę. Magna quaestio w obliczu żałoby (2011), Idea troski w pielęgniarstwie inspirowana myślą filozoficzną (2014), Wybrane motywy pielęgniarki w literaturze. Szkice filozoficzne (2016), O utracie. Szkice filozoficzne (2021). Pomysłodawca i samodzielny realizator naukowych projektów, takich jak Fenomen cierpienia i bólu w perspektywie transkulturowej, Etyka troski w opiece paliatywnej i osób umierających, Filozofia mowy i jej terapeutyczne implikacje, Zasada stosowności retorycznej w sporze zwolenników szczepień z ich przeciwnikami podczas pandemii. Admirator kultury żywego słowa, wielbiciel niezależnej myśli, miłośnik koni, pasjonat baletu, entuzjasta jogi oraz czciciel piękna ogrodów.
Książka jest pierwszym w Polsce tego typu przewodnikiem biobibliograficznym zawierającym ponad 80 biogramów prekursorek i pionierek edukacji międzykulturowej, z wybranymi wątkami ich historii, przykładami dorobku oraz współczesnych form upamiętnienia ich dziedzictwa. Biogramy zostały opatrzone odesłaniami do publikacji poszczególnych postaci oraz opracowań na ich temat i dzieł kultury popularnej. (...)Publikacja nie tylko uzupełnia lukę w literaturze naukowej, prezentując nieznane historie kobiet działających w zróżnicowanych kulturowo środowiskach, lecz także stanowi wartościową inspirację do dalszych badań nad historią pedagogiki międzykulturowej.
Autorka zachęca do świadomego rozwijania relacji i pracy nad sobą, aby nie ulegać iluzjom i lepiej rozumieć partnera. Książka łączy teorię psychologiczną z praktycznymi wskazówkami, pokazując, jak troska, wzajemne zrozumienie i kultywowanie miłości mogą prowadzić do szczęśliwego i trwałego związku.
Tytułowe „figury zmiany” to wyobrażenia, które pojawiają się w literaturze i kulturze szeroko rozumianego modernizmu i są ściśle związane z doświadczeniami Europy Środkowo-Wschodniej. Stanowią także rodzaj wglądu w przestrzeń i strukturę kulturowego imaginarium kształtującego się dynamicznie pod wpływem przemian niesionych przez nowoczesność. Autorzy swoją uwagę kierują szczególnie na literackie wyobrażenia odznaczające się wyrazistością i jakąś trwałością, które integralnie łączą się z przestrzenią Europy Środkowo-Wschodniej w okresie modernizacyjnych przemian 1864–1939. Jest to próba zrekonstruowania repertuaru wspólnych i ważnych dla tego obszaru wyobrażeń (na temat postaci, narracji, wydarzeń itp., fikcyjnych i faktycznych) oraz związanych z tymi manifestacjami znaczeń.
******
The Modernist Imaginarium of Central and Eastern Europe. The Figures of Change
The title “figures of change” are images that appear widely in literature and culture of Modernism in its broad sense and are closely related to the experience of Central and Eastern Europe. They are also a kind of insight into the space and structure of the cultural imaginarium developing dynamically under the influence of changes brought by modernity. The authors direct their attention particularly on literary ideas characterized by clarity and some durability that are strongly connected to the space of Central and Eastern Europe during the period of modernization changes in 1864–1939. It is an attempt to reconstruct the repertoire of common and important ideas for this area (about characters, narratives, events, etc., fictional and factual) and the meanings associated with these manifestations.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
