Od serca do serca jest zaproszeniem do drogi, na której odkryjesz, że twoja własna historia - zraniona i nieidealna - może stać się przestrzenią objawienia żywego Boga. To opowieść o świadectwie, które nie jest mówieniem o sobie, lecz pokornym pozwoleniem, by Bóg przemówił przez to, co w nas kruch, popękane i niedoskonałe.
Zasadniczym wątkiem w tej książce jest właśnie poszukiwanie możliwości utożsamienia struktury ontycznej z epistemologią, zwłaszcza w diachroniczno-synchronicznym rozwoju pedagogiki, w której Ja jest zawsze w relacji dialogicznej z My, Światem i Innym. W tym poszukiwaniu nie zamierzam ani skupiać się na badaniu problemów stricte filozoficznych, będących jedynie pretekstem do zrozumienia podstawowych zagadnień pedagogiki, ani tylko ograniczyć się do problemów pedagogicznych, mających dać ożywcze impulsy także dla filozofii, która w ostatnich latach nie wykazuje zainteresowania refleksją i badaniami nad rozwojem i kształceniem człowieka, głównie zajętej własnym "kryzysem metanarracji", czyli opisem skutków rozpadu wielkich systemów filozoficznych i wynikającej stąd koncentracji na "jednostkowych zjawiskach", a nie ukrywającej się za nimi "ogólnej istoty rzeczywistości", w tym istoty człowieka. Chociaż wcale nie musi to oznaczać, że "filozoficzność pedagogiki" jest nam potrzebna przede wszystkim do znalezienia ostatecznej odpowiedzi na pytanie: skąd to wszystko pochodzi i dokąd zmierza?, lecz do szukania samych pytań, które wskazują to, co możliwe (otwierając na poznawanie tajemnicy bytu), i jednocześnie odwodzą od bezwzględnej pewności siebie, a także, co najważniejsze, nie ograniczają nas do mówienia (pisania, czytania) o tym, co ważne, lecz zachęcają do czynienia istotnego dobra zarówno wewnątrz nas, jak i na zewnątrz.
Wychowanie stanowi dla człowieka niezastąpioną niczym wartość. Do niego powracamy we wspomnieniach, podejmujemy je w stosunku do własnych dzieci lub uprawiamy profesjonalnie w instytucjach edukacyjnych i kulturalnych. Wychowanie jako osobiście przeżyte doświadczenie staje się immanentną naszą własnością i trwa w nas tak jak nasze myśli, uczucia i czyny...
Książka sytuuje refleksję nad prawem w perspektywie egzystencjalizmu i filozofii absurdu, analizując utwory Alberta Camusa i Franza Kafki jako przedstawiające modelowe sytuacje prawne: absurdu, przemocy, winy, buntu i odpowiedzialności. Autor, wykorzystując instrumentarium nurtu Law and Literature, narratologii prawa oraz hermeneutyki egzystencjalnej, rekonstruuje literacką wizję prawa i jego krytyki oraz formułuje typ idealny prawnika egzystencjalisty jako rdzeń egzystencjalnej filozofii prawa. Książka ukazuje prawo nowoczesnego państwa jako zracjonalizowany mechanizm władzy, a zarazem postuluje humanistyczną korektę praktyki stosowania prawa, istotną w dobie cyfryzacji i algorytmizacji praktyki prawniczej oraz decyzji publicznych. Ujmując prawo jako instytucję zakorzenioną w konkretnym doświadczeniu jednostki i jej podatności na cierpienie, w tak aktualnej perspektywie human-centered, łączy literacką wizję z przeszłości z wyzwaniami współczesnego prawa. Dodatkowo książka jest swoistym humanistycznym przewodnikiem dla praktyków: prawników, urzędników i osób odpowiedzialnych za tworzenie prawa.Dr Michał Peno - doktor nauk prawnych, socjolog i filozof prawa, adiunkt na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego; dyrektor departamentu Prawa Cywilnego i Gospodarczego w Ministerstwie Sprawiedliwości, członek Sądu Polubownego przy Komisji Nadzoru Finansowego. Autor kilku monografii oraz niemal stu artykułów w czasopismach naukowych; odbywał staże badawcze m.in. w Oati (w ramach grantu NCN), stypendysta Uniwersytetu w Greifswaldzie, visiting professor Uniwersytetu Deusto (Bilbao). Członek Albert Camus Society, Nordic Society for Phenomenology, IVR - Sekcja Polska; laureat nagród Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego za pracę organizacyjną i Prezesa Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum za służbę w kuratorskim pionie rodzinnym. Aktywny komentator prawa (m.in. "Gazeta Prawna", "Wprost", "Polityka").
Książeczka prof. Fafary przedstawia postać Etienne Gilsona, francuskiego historyka filozofii i mediewisty, autora pomnikowych prac z tej dziedziny, a także z innych, jak filozofia społeczna, filozofia sztuki, filozofia przyrody (648 tytułów, w tym 35 książek). Autor barwnie i przystępnie opisuje formację filozoficzną Gilsona, dorobek naukowy i publikacyjny, innowacyjne badania nad filozofią średniowiecza, a także powstanie Instytutu Studiów nad Średniowieczem w Toronto. Fafara ukazuje w szczególności wkład filozoficzny Gilsona w badania nad filozofią św. Tomasza z Akwinu, które uwydatniły realistyczny i egzystencjalny charakter metafizyki Akwinaty, jak również zainicjowanie badań naukowych nad filozofią średniowiecza, odsłaniających jej wielkość i złożoność. Autor przywołuje wyznanie Gilsona, który sam o sobie twierdził, że już jako młody student był dotknięty nieuleczalną chorobą metafizyczną, a mianowicie dorzecznością realizmem pierwotnym, czyli skłonnością do myślenia o rzeczach, a nie o ideach. To wyznanie filozofa-realisty wyjaśnia oddanie Gilsona filozofii Akwinaty i zapoczątkowanie nowej epoki w badaniach nad tekstami św. Tomasza.
() Bibliografia helleńska w opracowaniu Wojciecha Stawiszyńskiego, której autor nadał precyzujący jej zakres tytuł "Od Homera do Symplicjusza. Dwanaście wieków literatury helleńskiej w polskich tłumaczeniach 1801-2024", jest dopełnieniem wcześniej przez niego opublikowanej "Bibliografii Patrystycznej 1901-2016" (wyd. 3, Kraków 2016). Książka prezentuje przekłady piśmiennictwa greckiego na język polski od początku XIX wieku po niemal dzień dzisiejszy wraz z pełnym opisem bibliograficznym każdej pozycji. Jest to pod każdym względem imponujące dokonanie, które z wdzięcznością przyjmą nie tylko zawodowi badacze starożytności, ale także zwykli jej miłośnicy. Autor bibliografii zadał sobie niewyobrażalny trud dotarcia do (możliwie) wszystkich, również najbardziej zakamarkowych publikacji, często takich, których istnienia bez tej pomocy bylibyśmy całkowicie nieświadomi. Wystarczy zajrzeć do tej Bibliografii, aby przekonać się, jak wielka jest skala ich rozproszenia. Wojciech Stawiszyński wyławia też przekłady trudniej wykrywalne z innego powodu, na przykład zawarte w przełożonych na język polski obszerniejszych dziełach (typowy przypadek: Atenajos), a także zacytowane w podręcznikach i innych opracowaniach.Oprócz zebrania ogromnego materiału podziw budzi precyzja warsztatu bibliograficznego (korekta błędnych atrybucji utworów itp.) oraz przestrzeganie - w miarę możliwości - Kallimachowej zasady , "nic bez potwierdzenia". Wartościowym i pożytecznym dodatkiem do zasadniczego korpusu bibliografii jest "Indeks epigramów Antologii Palatyńskiej", przedsięwzięcie całkowicie pionierskie. W imieniu wszystkich przyszłych użytkowników tego bezcennego dzieła pragnę wyrazić jego Autorowi najwyższe uznanie. HONOR VIRTUTIS PRAEMIUM. (ze Wstępu Jerzego Danielewicza).
Każdy z nas przychodzi do takiego momentu, gdy potrzeba ciszy staje się wołaniem serca. Nazywamy to różnie: skupieniem, refleksją, modlitwą. Istota jest jedna: uciszyć w sobie zgiełk, uporządkować emocje, usłyszeć najcichszy szept sumienia. A gdy w tej ciszy pojawia się odniesienie do Boga, u wierzących wyraźne, u innych ledwie przeczuwalne, jak dalekie światło za horyzontem, wtedy refleksja dojrzewa w skarb: przynosi pokój duszy i klarowność rozeznania, oddziela dobro od zła, prawdę od złudzenia. Ta książka jest takim światłem - przewodnikiem po modlitwie, jedynym w swoim rodzaju. Uczy życia prostego i uczciwego, wierności oraz miłości do Boga i człowieka, na przekór przeciwnościom. Daje wewnętrzną siłę, podnosi, gdy słabniemy; pomaga przejść przez ciemność, by wybrać dobro i zwyciężać to, co rani. To towarzysz drogi, który prowadzi nie głośnym nakazem, lecz cichą pewnością serca. Serdecznie zapraszam do lektury! dr Paweł Piotrowski dyrektor Wydawnictwa PETRUS
Monografia poświęcona refleksji nadepistemologicznymi, ontologicznymi i metodologicznymi podstawami psychologii. Autor podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie, dlaczego psychologia – mimo bogactwa badań empirycznych i szerokiego zastosowania praktycznego – nie dysponuje teorią fundamentalną i nie spełnia kryteriów nauki ścisłej.
Czytelnikowi może się jednak nasuwać pytanie, czego właściwie można oczekiwać od filozofii w kontekście zrozumienia współczesnej kreatywności, tym bardziej że chodzi przecież o specyficzne podejście filozoficzne, tj. o perspektywę historii filozofii. [] Po pierwsze, potrzebna jest perspektywa filozoficzna, również ta, którą kreśli historia filozofii, gdyż potrzebne jest pogłębione spojrzenie na kreatywność, uwzględniające rozumienie człowieka, sposób jego działania, wybierane przezeń wartości. Potrzebne jest takie spojrzenie na człowieka, które będzie uwzględniało to, w jaki sposób rozumiemy siebie i w jaki sposób działamy w faktycznym praktycznym życiu. [] Po drugie, perspektywa filozoficzna jest potrzebna, gdyż może zaoferować fundamentalne rozstrzygnięcia ontologiczne, bez których trudno sobie wyobrazić pełne rozumienie struktur, w jakich działa człowiek. Po trzecie, perspektywa filozoficzna jest potrzebna, gdyż jest w stanie zaoferować rozumienie wartości, bez których samo ludzkie działa-nie staje się nieinteligibilnym elementem związku przyczynowo-skutkowego. [] I wreszcie po czwarte, myślę że perspektywa filozoficzna jest potrzebna po to, aby wytworzyć pewną przeciwwagę dla dominacji ujęć naturalizujących.
W polskiej literaturze brakuje takiego podręcznika do Benjaminowskiej alegorii, a nie mam wątpliwości, że koncepcja ta jest podręcznika godna. () Książka przybliży wielu humanistom - filozoficznie i językowo niewątpliwie trudną - Benjaminowską koncepcję alegorii, obejmującą najważniejsze konteksty ludzkiego życia. Także naszego, współczesnego życia.prof. dr hab. Roman KubickiOtrzymujemy panoramiczną wykładnię sublimowania się pojęcia alegorii u Benjamina - począwszy od okresu konceptualizacji we wczesnych pismach, aż po późniejsze teksty, odnoszące się do dramatu żałobnego, czyli siedemnastowiecznej przeszłości, a także do dziewiętnastowiecznej moderny i problemów współczesności.dr hab. Leon Miodoński, prof. UWrMateusz Palka (ur. 1985) - doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii, kulturoznawca, autor tekstów krytycznych, esejów o sztuce oraz przekładów krótkich utworów Waltera Benjamina. Pracuje w Dziale Rękopisów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich; kurator wystaw fotograficznych i muzealnych. Współautor wystaw stałych Misja: Polska (2016) i Pan Tadeusz Różewicz (2021) w Muzeum Pana Tadeusza ZNiO. Scenarzysta komiksów Kurier z Warszawy oraz Wojna w eterze. Mówi Radio Wolna Europa (Ossolineum 2014, 2017); redaktor książki Jan Nowak-Jeziorański. Biografia opowiadana (Ossolineum 2014). Fotograf, członek ZPAF od 2016 r., autor wystaw Obsesja (Wrocław 2014; Kraków 2016), Biblioteka - portret wielokrotny (Toruń 2016) oraz cyklu Gemtlichkeit z lat 2015-2022. W druku: Jaśnia. Biografia artystyczna Bogdana Konopki (słowo/obraz terytoria) oraz "Ostatni rozdział" - rekonstrukcja trzeciego tomu autobiografii Jana Nowaka-Jeziorańskiego (Wydawnictwo Ossolineum).
Wprowadzenie do życia i twórczości Sarah Kofman (19341994) wybitnej francuskiej filozofki, pisarki i feministki o polsko-żydowskich korzeniach. Karoline Feyertag pisze w zgodzie z myślą swojej bohaterki, która uważała, że filozofia jest zawsze sprawą osobistą. Sarah rodzi się w Paryżu w rodzinie polskich Żydów. Jej ojciec, chasydzki rabin, zostaje aresztowany w 1942 roku i ginie w Auschwitz. Wraz z dbającą o zachowanie żydowskiej tradycji matką dziewczynka znajduje schronienie u pani z rue Labat, młodej wdowy, dzięki której poznaje francuską kulturę. Po wojnie Kofman przechodzi przez kolejne szczeble edukacji, emancypuje się w zdominowanym przez mężczyzn środowisku akademickim i ostatecznie zostaje profesorką na Sorbonie. Nawiązuje bliskie relacje z takimi myślicielami, jak Jacques Derrida, Gilles Deleuze i Jean-Luc Nancy. W 1994 roku, w 150. rocznicę urodzin Nietzschego, popełnia samobójstwo. Celem Feyertag nie jest wyłącznie rekonstrukcja losów Kofman. Autorka w zdarzeniach z życia dostrzega figury myśli, w dyskursie filozoficznym zaś autobiograficzne lustro. Korzysta przy tym z bliskiej Kofman tradycji filozoficznej sięga do Freuda, Nietzschego, Derridy. Dzięki temu tworzy przejmujący, subtelnie wycieniowany duchowy portret niezwykłej myślicielki.
Książka Żydowskość i ludzkość. Etyczny świat humanizmu żydowskiego przed Zagładą jest pasjonującą próbą etyczno-antropologicznego zrozumienia relacji między humanizmem hebrajskim a humanizmem ogólnoludzkim, które mają ten sam fundament: Biblię hebrajską, ale i inne pisma tradycji żydowskiej. Dariusz K. Sikorski jako pierwszy czyni to na podstawie wybranej prasy polsko-żydowskiej XIX i pierwszej połowie XX wieku w połączeniu z analizami twórczości wybitnych myślicieli żydowskich działających w Polsce - Majera Bałabana, Hilela Seidmana, Izaaka Cylkowa, Salomona Spitzera, Lewiego Freunda. Inspiruje się koncepcjami humanizmu żydowskiego autorstwa Martina Bubera, Abrahama Heschela i Emmanuela Lvinasa.
Książkę Zranione uzdrowicielki. Od epistemologii kobiecych do sprawiedliwości relacyjnej autorstwa dr Lidii Rodak można odczytać jako manifest polskiego feminizmu czwartej fali, a być może nawet jako jedną z pierwszych zapowiedzi nadchodzącej piątej fali. Autorka splata teorię prawa - w szczególności feministyczną jurysprudencję - z perspektywą socjolożki prawa i własnym doświadczeniem obserwacji i uczestnictwa, tworząc wielowarstwową, momentami wręcz oniryczną opowieść o odkrywaniu sprawiedliwości relacyjnej. W ujęciu Lidii Rodak sprawiedliwość relacyjna rodzi się, praktykuje i rozwija w kobiecych kręgach, stanowiąc alternatywę wobec tradycyjnych, formalnych modeli sprawiedliwości.Z recenzji dr hab. Anny Śledzińskiej-Simon, prof. ucz., Uniwersytet WrocławskiKsiążka Lidii Rodak jest pracą pionierską, wartościową, odważną i inspirującą. Wnosi świeże spojrzenie na prawo i sprawiedliwość, ukazując je przez pryzmat doświadczeń kobiet i praktyk wspólnotowych. To książka, która otwiera nowe pola refleksji i badań, wprowadzając do dyskursu prawnego perspektywę dotąd marginalizowaną.Z recenzji prof. dr. hab. Mateusza Stępnia, Uniwersytet JagiellońskiLidia M. Rodak - filozofka prawa, specjalizująca się w feministycznej jurysprudencji, związana z polską i włoską akademią (dr nauk prawnych, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego oraz Uniwersytet w Gandawie; włoska habilitacja z filozofii prawa).W swoich badaniach łączy perspektywy prawa, socjologii i antropologii, ze szczególnym uwzględnieniem feministycznych studiów nad wiedzą i sprawiedliwością. Teoretyczka i aktywistka projektu społecznego śnienia. Autorka publikacji z zakresu filozofii prawa i studiów feministycznych. Poza pracą akademicką - nauczycielka jogi.
[Rozprawa] jest prób[ą] opisania i częściowego przynajmniej zrozumienia egzotycznego „kraju”, w którym ten krótki, liczący w sumie nieco ponad 450 wersów cykl poetycki powstał i którego niewielką tylko cząstkę w sobie utrwalił. „Kraju” tego dzisiaj już właściwie nie ma, tymczasem, jak to chyba nietrudno zauważyć, bardzo wiele rzeczy robiono w nim niewątpliwie „inaczej”. Do tych właśnie „inaczej zrobionych rzeczy” należy również sama Sobótka. […] pisząc niniejszą książkę, występuję jako theôrós składający obszerną relację ze swojej pielgrzymki czy raczej całej długiej serii pielgrzymek powtarzanych od lat systematycznie i wciąż przynoszących nowe spostrzeżenia. Fragment Od autora
From the creators of The Museum of Wes Anderson comes Tarantino Town, where dusty streets pulse with ’70s soundtracks, diners dish out “Big Kahuna Burgers,” and every corner brims with the swagger of one of cinema’s most daring and original visionaries. This wildly creative book transforms the renowned filmmaker’s iconic works into a fully immersive experience—a town teeming with grit, style, and more pop culture nods than you can count. Need a wardrobe upgrade? Stop by the local thrift shop to try on Reservoir Dogs’ sharp suits or Beatrix Kiddo’s unmistakable yellow jumpsuit.Hungry? Slide into a booth for a $5 milkshake or wander over to the bookstore to let pulp fiction and Robert Frost poetry feed your mind and spirit. Feeling cinematic? The theater’s playing a double feature of Faster, Pussycat! Kill! Kill! and Django. Packed with vibrant visuals, playful essays, and enough Easter eggs to thrill even the most passionate fans, Tarantino Town is more than a book—it’s an invitation to step into the ultimate cinematic playground.Dive into the meticulous costumes, unforgettable personalities, and cult-classic scenes that define this legendary storyteller’s universe. Ideal for film buffs, pop culture devotees, or anyone captivated by the bizarre and brilliant, Tarantino Town promises a one-of-a-kind adventure. Buckle up, turn up the music, and take a trip through the most wickedly entertaining town you’ll ever encounter.
Nicholas Agar, profesor etyki z Nowej Zelandii, kwestionuje w swojej pracy techno-optymistyczny pogląd, zgodnie z którym od postępu technologicznego oczekujemy wielkich rzeczy dla ludzkiego rozwoju. Autor opisuje zjawisko zwane normalizacją hedoniczną, które prowadzi do znacznego przeceniania siły postępu technologicznego dla poprawy naszego samopoczucia. Owa hedoniczna normalizacja wyraża się np. w założeniu, że z faktu, iż w sytuacji trwałego przeniesienia w czasie do średniowiecza bylibyśmy nieszczęśliwi, można wywodzić twierdzenie, że ludzie żyjący w tamtych czasach też musieli być nieszczęśliwi. Te same zniekształcenia mają zastosowanie, gdy wyobrażamy sobie przyszłość z lekami na raka i koloniami na Marsie. Postęp technologiczny może uczynić nas szczęśliwszymi, ale nie tak bardzo, jak sobie to wyobrażamy.
Szczęście Duszy odkryj drogę do harmonii i wewnętrznego spokoju Szczęście Duszy to książka dla wszystkich, którzy pragną lepiej poznać siebie, zrozumieć własne emocje i odnaleźć głębsze połączenie ze swoją Duszą. Jest to publikacja skierowana do osób poszukujących spokoju, równowagi i prawdziwej radości w codziennym życiu, a także dla tych, którzy chcą pogłębić świadomość duchową i rozwijać wrażliwość wobec siebie i innych. Aleksander Deyev w krótkich, pełnych refleksji esejach otwiera przed czytelnikiem świat Duszy pokazuje jej potrzeby, pragnienia i naturalną zdolność do szczęścia. Eseje stanowią przewodnik, który uczy, jak wsłuchiwać się w subtelny głos własnej Duszy, jak rozpoznawać wewnętrzne blokady oraz jak odnajdywać równowagę i sens w codziennych doświadczeniach. Dzięki tej książce czytelnik dowie się m.in.: czym jest Dusza i jakie znaczenie odgrywa w naszym życiu, jak rozumieć i wsłuchiwać się w jej potrzeby, jak odnajdywać spokój, radość i poczucie sensu niezależnie od zewnętrznych okoliczności, jak zauważać i doceniać subtelne chwile pełni i harmonii w codziennym życiu, jak pielęgnować życie w zgodzie ze sobą, własnymi wartościami i wewnętrzną prawdą. Eseje Aleksandra nie są gotowym poradnikiem ani zestawem instrukcji są przestrzenią do refleksji, samopoznania i zatrzymania się w codziennym pośpiechu. Każdy tekst można czytać samodzielnie lub w kontekście całości, tworzącej pełniejszy obraz życia w zgodzie z Duszą. Książka inspiruje do uważności, rozwija empatię wobec siebie i innych, a przede wszystkim pokazuje, że szczęście Duszy jest zawsze obecne wystarczy je dostrzec i pielęgnować. To publikacja, która może stać się wsparciem dla każdego, kto pragnie odkryć prawdziwą radość, poczucie sensu i głębsze zrozumienie samego siebie. Szczęście Duszy to nie tylko przewodnik po świecie emocji i duchowości, ale także zaproszenie do praktykowania życia w harmonii z własną Duszą życia pełnego spokoju, wdzięczności i autentycznej radości. To książka dla tych, którzy chcą odnaleźć siebie i poczuć, że prawdziwe szczęście zawsze jest bliżej, niż się wydaje.
Problematyka praw człowieka jest niezwykle doniosłym, wymagającym namysłu tematem. Nie jest bowiem tak, że od uchwalenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka świat współczesny uwolnił się do ich łamania. Przeciwnie, często są one naruszane w społeczeństwach uznanych za kolebkę demokracji. Docenić więc wypada zaangażowaną postawę Autorki, którą odczytuję jako postawę badawczą charakterystyczną dla humanistyki krytycznej, zaangażowanej w demaskowanie stereotypów.
Tytułowy "bunt mas" książki hiszpańskiego filozofa Jos Ortegi y Gasseta (1883-1955) stał się globalnym hasłem na oznaczenie zjawiska specyficznego dla XX wieku. Esej powstał w 1929 roku. Autor był wtedy profesorem metafizyki w Madrycie, aktywnym politycznie do wybuchu wojny domowej, kiedy jako przeciwnik faszyzmu (i komunizmu) opuścił kraj na ponad dekadę. Z tej, pełnej pasji, lecz także kontrowersyjnej książki Ortega jest najlepiej znany. Fenomen "człowieka masowego" objaśniał utratą świadomości historycznej, "rozumu historycznego", w obliczu eksplozji innowacji technologicznych. Człowiek-masa to pewien twór psychiczny w sensie psychologii mas, który zawłaszczył styl życia elitarnych mniejszości, a także ich władzę, paradoksalnie nadużywając osiągnięć demokracji liberalnej. Podział na ludzi "doskonałych" i ludzi-masę nie jest klasowy, lecz przebiega w umysłach. Nie tyle jednostki addytywnie składają się na masę, ile jednostka JEST masą w sensie mentalnym. Władza ahistorycznych mas, uważa Ortega, jest zagrożeniem dla ludzkości: wykorzeniony z historii człowiek-masa zamyka proces cywilizacyjny, gdyż jest niezdolny go kontynuować. Niniejszy tom obejmuje też kilka późniejszych tekstów z 1937 roku, a więc z początku nowej rzeczywistości politycznej Europy. Był to dla niej okres naznaczony politycznymi katastrofami. Mimo to (lub może właśnie dlatego) autor występuje w tych tekstach z nowatorskimi lub nawet proroczymi ideami zjednoczonej europejskiej wspólnoty wolnej od nacjonalizmów.
Cenię wielką teologię, ale moja wiara jest bardzo prosta: jest pokładaniem nadziei w Jezusie Chrystusie. Wiem, że On jest tym jedynym, który nie zawiedzie.Chrystus uratował nas od rozpaczy, ukazał sens naszemu życiu, śmierci, miłości. Tę radosną nowinę dobrze jest przekazywać w dzisiejszym zagubionym świecie.ks. Jan TwardowskiJan Twardowski (1915-2006), ksiądz, poeta i kaznodzieja, człowiek wiary – niezachwianej i ufnej. O wierze mówił wierszami, w udzielanych wywiadach, na spotkaniach autorskich, z ambony. Wypowiadane przez kilkadziesiąt lat słowa układają się w dekalog, u którego podstaw leżą: I. Dziecięctwo; II. Zdziwienie; III. Prostota; IV. Świadomość obecności Boga; V. Ufność i spokój; VI. Tajemnica i zachwyt; VII. Paradoksy; VIII. Doświadczenie; IX. Radość i uśmiech; X. Nadzieja. Rozważania Taka jest moja wiara miejscami mają osobisty charakter. Są wyznaniem poety i kaznodziei, dla którego wiara w Boga i Bogu była istotą życia. Są także przekazem żywej wiary w świetle rozważanych fragmentów Ewangelii. Przynoszą refleksje skupione wokół dwóch kluczowych pytań: Czym jest wiara? Kim Jezus jest dla mnie?Książka ukazuje się w dwudziestą rocznicę śmierci księdza Jana Twardowskiego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
