Gospodarka światowa jako kategoria ekonomiczna stała się przedmiotem badań naukowych na pewnym etapie rozwoju gospodarczego.Ekonomistów interesuje jej powstanie i rozwój,czynniki przemian,główne tendencje i kierunki zmian,a także jej struktura.Charakteryzuje się ona brakiem jednorodności,z uwagi na to iż w jej ra- mach możemy wyróżnić wiele grup krajów o podobnych cechach,jednak znacznie różniących się od pozostałych. Ważnym aspektem aktualnego życia gospodarczego jest uczestnictwo państw,re- gionów, przedsiębiorstw i obywateli w procesie globalizacji.Globalizacja dotyka wszystkich,bez wyjątku,a wiąże się ona przede wszystkim z szybkim przepływem to- warów,usług,kapitału,ale również migracją ludności oraz silną ekspansją korporacji transnarodowych.Obserwowalne jest zjawisko wprowadzania w przedsiębiorstwach optymalizacji produkcji w skali globalnej,a także następują przesunięcia produkcji do krajów lub regionów,w których obowiązują niższe koszty wytwarzania. Książkę tę powinien przeczytać ten,kogo interesują zmiany zachodzące w gospo- darce światowej na przestrzeni ostatnich lat,kto zdaje sobie sprawę,iż proces globa- lizacji nie jest już jedynie kategorią ekonomiczną,a faktem który należy rozumieć, zaakceptować lub wykorzystać w swojej działalności.Autorzy artykułów w niniejszej publikacji podjęli próbę odpowiedzi na wiele istotnych pytań,a także zbadali i opisa- li zjawiska,z którymi mamy do czynienia na co dzień.Wśród tematyki wiodącej w ni- niejszej książce wyróżnić możemy: - globalizacja a sytuacja ekonomiczna wybranych państw świata;; - konkurencyjność systemów gospodarczych;; - fuzje i przejęcia ?ekspansja przedsiębiorstw; - integracja finansowa państw europejskich;; - Niemcy,,Ukraina,Republika Czeska,Singapur,Malta,Brazylia,Chiny ?kraje w dobie globalizacji; - rynek pracy w Unii Europejskiej, USA, Japonii

SŁOWO WSTĘPNE Jak powstała ta książka? Podczas warsztatów poświęconych ustawieniom rodzinnym uczestnicy podnieśli problem trudności, oporu i granic, na jakie natrafiają przy próbach pomocy innym. Przyjrzeliśmy się temu, aby rozstrzygnąć: 1. czy w konkretnej sytuacji pomoc jest w ogóle możliwa i dozwolona? 2. jakie kroki należy podjąć lub jakie wydają się konieczne? Gdy tylko udawało nam się sformułować najistotniejsze tezy pomagania, zatrzymywaliśmy się. W ten sposób uczyliśmy się odnajdować moment, w którym potrzebujący przestaje wymagać pomocy, a gdy tylko ten odkrywał istotę swojego problemu, pozostawialiśmy go, by dalej kroczył już samodzielnie. Dzięki takiemu podejściu uczestnicy w krótkim czasie zostali wprowadzeni w wielorakość sposobów postępowania. Równocześnie nauczyli się więcej postrzegać: na podstawie wielu przykładów mogli sami doświadczyć skutku podejmowanych działań. Nauczyli się natychmiast rozpoznawać, jaki sposób postępowania ma największe szanse powodzenia. W ćwiczeniach brali udział wszyscy uczestnicy spotkań. Ta książka została napisana przede wszystkim dla ludzi zawodowo związanych z pomaganiem: lekarzy, psychoterapeutów, pracowników socjalnych, nauczycieli, księży, doradców związanych z różnymi organizacjami. Może być traktowana jako podręcznik. Przeznaczona jest jednak dla innych, na przykład dla rodziców. Ukazuje przykłady terapii krótkoterminowej najróżniejszych rodzajów. Osoby, które chciałyby szybko zorientować się w zawartości książki, mogą posłużyć się szczegółowym spisem pojęć umieszczonym na końcu. Książka ta ma być spotkaniem czytelnika z poruszającymi losami innych ludzi. Kiedy się w nie wczuje, złagodnieje i stanie się bardziej wyrozumiały. Doświadczy życia w jego wie-lorakości i wielkości. Rozwiązania niektórych problemów są zdumiewająco proste. Dlatego książka ta uwalnia i napawa pogodą ducha. Bert Hellinger luty 2006 Bert Hellinger urodził się 16 grudnia 1925 roku w Leimen koło Heidelbergu jako Anton Hellinger. Jego dzieciństwo i młodość przypadły na czasy nazizmu w Niemczech. Do szkoły średniej chodził w Lohr am Main. Mieszkał w internacie Aloysianum, prowadzonym przez katolicki zakon Misjonarzy z Marianhill. Mając 17 lat, znalazł się na liście nazistów jako "wrogi element". Wcielenie do armii i wysłanie na front uchroniło go od problemów z gestapo. Dostał się do niewoli i trafił do obozu Aliantów w Belgii. W 1945 wrócił do Niemiec. Rok później wstąpił do zakonu Misjonarzy z Marianhill w Würzburgu i przyjął imię Suitbert. Studiował filozofię, teologię i pedagogikę. W 1952 otrzymał święcenia kapłańskie, a rok później wyjechał na misję do RPA. Pracował w szkole w prowincji Kwazulu-Natal i był proboszczem Zulusów. Nauczył się ich języka, poznał rytuały i zwyczaje plemienne. W czasie misji po raz pierwszy zetknął się z dynamiką grupową, biorąc udział w ekumenicznych pracach z mniejszościami. W 1968 roku powrócił do Niemiec, i został przełożonym domu Misjonarzy z Marianhill w Würzburgu. Jednocześnie rosło jego zainteresowanie psychologią. Rozpoczął własną psychoanalizę, prowadził kursy z dynamiki grupowej. W roku 1971 wystąpił z zakonu. Kształcił się w zakresie psychoanalizy w Wiedniu (Wiener Arbeitskreis für Tiefenpsychologie). Poszukiwał własnej drogi w terapii, przedkładając pracę grupową nad indywidualną. Wyjechał do Ameryki do Arthura Janova do Primal Institute. Interesował się najważniejszymi kierunkami współczesnej psychologii: terapią Gestalt, analizą transakcyjną Erica Berne'a, holdingiem Jiriny Prekop, NLP i hipnoterapią Miltona Ericksona, a także ustawieniami rodzinnymi Virginii Satir. Uczył się u twórców systemowej terapii rodzinnej i dynamiki grup: dr Mary Selvini Parazzoli oraz u prof. Dr Helma Stierlina, szefa wydziału studiów psychoanalitycznych na Uniwersytecie w Heidelbergu. Na początku lat 80-ych osiedlił się w Monachium. W 1996 roku powstało Międzynarodowe Stowarzyszenie Rozwiązań Systemowych według Berta Hellingera. Autor książek m.in.: Listy terapeutyczne. Znaleźć to, co działa; Porządki miłości. Kurs ustawień rodzinnych; O życiu. Aforyzmy i słowa mocy, W samym środku. Wykłady i opowieści .

Współczesna wiedza na temat wpływu społecznego i manipulacji jest tak rozległa, a techniki oddziaływania tak wyrafinowane, że często nie wiemy, czy jest to perswazja, czy manipulacja. I właśnie w tym obszarze poruszają się autorzy, których prace znalazły się w niniejszej książce. Publikacja adresowana jest do studentów psychologii społecznej i innych osób zainteresowanych tą problematyką.

Książka jest poświęcona dwóm ważnym i komplementarnym względem siebie zagadnieniom dotyczącym rozwoju europejskiej przestrzeni szkolnictwa wyższego oraz technologii informacyjno-komunikacyjnej. Autorka podejmuje próbę omówienia najczęściej wykorzystywanych form komunikacji elektronicznej w edukacji, takich jak: biblioteki wirtualne, uniwersytety wirtualne, czat, e-forum, wirtualne laboratoria, e-testy, technologia Wiki, telekonferencje i audiokonferencje, weblogi, Web 2.0. Zastosowanie różnych metod badawczych pozwolą nie tylko na wskazanie możliwości wykorzystania nowych technologii informacyjnych w edukacji, lecz także na scharakteryzowanie działalności wirtualnej organizacji. Analiza zachowań użytkowników wykazała również, że efektywność elektronicznych środków komunikacji można zwiększyć, jeśli występują one w pewnym kompleksie wraz z tradycyjnymi formami komunikowania. Dopiero wówczas elektroniczne narzędzia komunikacji mogą być w pełni wykorzystane w procesie kształtowania europejskiej przestrzeni edukacyjnej.

Podręcznik zawiera w zasadzie całość zagadnień współczesnej psychiatrii, wraz z większością osiągnięć w tym zakresie na przełomie wieków. Autorami są wybitni brytyjscy badacze i klinicyści prezentujący najbardziej aktualne podejście do wielu zgadnień patogenetycznych, klinicznych i terapeutycznych. Nowoczesny sposób przedstawienia informacji sprawia, że podręcznik może mieć istotne znaczenie dla celów szkoleniowych. Celem wydawnictwa jest uwzględnienie m.in. klasyfikacji ICD-10, która pomimo pewnych niedoskonałości obowiązuje w państwach europejskich.

Eseje o miłości, radości, modlitwie i szczęściu. José Luis Martín Descalzo ? kapłan, dziennikarz, poeta, eseista. Jest autorem licznych nowel i sztuk teatralnych, a także bestsellerowej serii książek: Dlaczego warto kochać?, Dlaczego warto być optymistą?, Dlaczego warto mieć nadzieję?, Dlaczego warto szukać?, Dlaczego warto żyć?

Zagadnienia związane z mediacją, traktowaną jako proces komunikacyjny, poddawane są nieustannym eksploracjom badawczym. Podejmuje się próby określenia pojęcia ,,mediacja", wyznaczania etapów jej prowadzenia, wskazywania podstawowych jej zasad. Podczas redagowania poradnika metodycznego przyjęto założenie, że efektywność procesu mediacji w znacznej mierze zależy od osoby mediatora. Istotne jest jego przygowanie metodyczne, merytoryczne, kompetencyjne. Autorzy ujmują omawiane kwestie w kontekście rozwiązywania konfliktów oraz psychologii sądowej, pedagogiki resocjalizacyjnej i prawa. Podkreślają znaczenie asertywności, empatii, umiejętności negocjacyjnych, komunikacyjnych, prezentacyjnych dla skuteczności rozwiązywania problemów stron w obecności pośrednika. Podejmowane zagadnienia będą dla czytelników - pedagogów, mediatorów, negocjatorów, studentów kierunków nie tylko pedagogicznych, pozycją wartościową poznawczo.

Autorzy książki dzielą się przemyśleniami, nierzadko odwołują się do wyników badań empirycznych, wysuwają postulaty i propozycje dydaktyczne, dotyczące kształcenia odbioru tekstów literackich oraz innych tekstów kultury. Sporo uwagi poświęcają problemom intertekstualności, korespondencji sztuk w edukacji polonistycznje, nie stronią od wymuszanych przez współczesne uwarunkowania kulturowe zagadnień związanych z tekstami multimedialnymi, hipertekstem, subkulturą młodzieżową. Poddając refleksji, analizie i interpretacji teksty funkcjonujące we współczesnej komunikacji, autorzy zwracają uwagę na relacje: tekst - uczeń - nauczyciel w procesie dydaktycznym, na rolę polonisty jako przewodnika, ,,integratora" treści różnych dzieł sztuki. Lektura zamieszczonych w tym zbiorze artykułów przyczyni się do podniesienia świadomości merytorycznej polonistów, skłoni ich do przemyśleń dydaktycznych nad sposobami funkcjonowania tekstów w komunikacji, a dydaktyków literatury i języka ojczystego będzie inspirować do podejmowania nowych badań nad znajomością przez młodzież tekstów kultury oraz umiejętnością ich czytania.

Wpływ wydarzeń z 11 września 2001 roku na Amerykę sprawił, że w centrum refleksji znalazła się obecność zła. To wydarzenie stało się też impulsem do napisania książki. * Czy można pogodzić dobro ze złem? * W jaki sposób sensownie odpowiedzieć na zło, dziejące się w naszym życiu? „Problem zła dotyka każdego człowieka. Profesor Kelly przedstawia dokładne wprowadzenie do tego problemu, skierowane do wszystkich czytelników, w którym nawiązuje do całej tradycji chrześcijańskiej. Daje nam nadzieję, mówiąc, że każdy, na swój własny sposób, przez pozytywne akty chrześcijańskiej miłości może odpowiedzieć na zło, które spotyka w swoim życiu”.

Problematykę psychologii bólu podjętą w książce można określić jako wieloaspektową, wielowymiarową i wielodyscyplinarną. Dla autorki ważne jest ogarnięcie możliwie jak najszerszego zakresu czynników i mechanizmów współtowarzyszących temu procesowi. To całościowe podejście do zagadnienia bólu oraz wielowymiarowe rozumienie człowieka w sytuacji bólu, choroby i cierpienia warunkuje głębsze zrozumienie, poznanie i odczytanie czynników odgrywających istotną rolę w powodowaniu i wpływaniu na doznania bólowe oraz interpretowaniu sytuacji chorobowej. Tematem pracy jest psychologiczna analiza czynników wpływających na doznanie bólu osób w chorobie przewlekłej, m.in. osobowości, poczucia sensu życia, jakości przeżyć i postaw egzystencjalnych oraz doświadczania cierpienia. Rozpoznanie źródeł bólu nie wystarcza w diagnozie i leczeniu. Należy zwrócić uwagę na „wielowymiarowe rozpoznanie i wielokierunkowe leczenie”.

Czy kobiety potrzebują więcej pieniędzy niż mężczyźni? Dlaczego decyzje ?nansowe nie są perfekcyjnie racjonalne i czy ludzie są tego świadomi? Do czego służą pieniądze i dlaczego stanowią podłoże kon?iktów? To tylko nieliczne z pytań, na które Czytelnik znajdzie odpowiedź w tej publikacji. Książka zawiera prezentację naukowych prac psychologicznych, drążących temat znaczenia pieniędzy w życiu jednostek. Książka może stanowić podręcznik przydatny w procesie kształcenia studentów nauk społecznych (np. psychologii, socjologii, zarządzania, ekonomii). Koncentracja na psychologicznych prawidłowościach, z pominięciem szczegółów metodologicznych opisywanych badań, czyni ją także przystępną lekturą dla wszystkich osób zajmujących się zawodowo zachowaniami ?nansowymi i/lub prywatnie zainteresowanych ich lepszym zrozumieniem.

"The Phenomenon of Cults from a Scientific Perspective" - to książka anglojęzyczna, która ukazała się przy współudziale wydawnictwa Rafael z Krakowa. Niniejsza pozycja zawiera zbiór tekstów nt. kultów i nowych ruchów religijnych autorstwa największych specjalistów świata (m.in. Philip G. Zimbardo, Michael D. Langone, Peter J. Vere, Steven Hassan i in.). Książka posiada bogatą bibliografię. Redaktorem całości (bardzo obszernej: ponad 500 stron!)jest dr Piotr T. Nowakowski.

   W ciągu minionych pięćdziesięciu lat życie stało się znacznie szybsze i bardziej skomplikowane. Zaczęło nam dostarczać wielu nowych źródeł stresu, z których wymienić należy choćby dłuższe godziny pracy, często wymagającej męczących dojazdów i przebijania się przez zatłoczone ulice, zwiększone koszty utrzymania i opieki zdrowotnej, rosnące długi na kartach kredytowych oraz konieczność łączenia obowiązków związanych z pracą i wychowaniem dzieci w sytuacji, gdy oboje rodzice pracują zawodowo. Pomimo rozwoju wielu technologii, które miały nas łączyć, przeciążenie nadmiarem informacji oraz całodobowa dostępność za pośrednictwem Internetu i telefonów komórkowych doprowadziły do tego, że nasza komunikacja ogranicza się często do wysyłania sobie wiadomości tekstowych. Wysilamy się do granic możliwości, tak że niewiele pozostaje nam czasu na życie osobiste. Pomimo większej niezależności i większych szans na sukces w pracy, w domu mamy często poczucie izolacji i wyczerpania.     Niespotykany poziom stresu przeżywanego dziś przez kobiety i mężczyzn odbija się na naszych związkach miłosnych. Czy jesteśmy stanu wolnego, czy żyjemy w stałych związkach, bywamy często zbyt zajęci lub zmęczeni, żeby podtrzymywać zainteresowanie, motywację i miłość. Stres wysysa z nas energię i cierpliwość, a w rezultacie czujemy się zbyt wyczerpani lub przytłoczeni codziennymi sprawami, żeby się wspierać i cieszyć sobą nawzajem.     Często jesteśmy zbyt zajęci, by dostrzec to, co oczywiste. Mężczyzna poświęca wszystkie siły, żeby zarobić na utrzymanie rodziny, i wraca do domu tak zmęczony, że nie ma nawet ochoty porozmawiać z bliskimi. Kobieta stale daje z siebie wszystko, wspierając męża i dzieci, a potem odczuwa do nich urazę, że oni w zamian nie dają jej wsparcia, którego potrzebuje, żeby dobrze się czuć. Pod wpływem stresu zapominamy, po co robimy to wszystko.     Kiedy podróżuję po świecie, przekazując swoje przemyślenia na temat Marsa i Wenus, dostrzegam nowy trend w związkach — trend związany z narastającym stresem. Zarówno małżeństwa, jak i osoby stanu wolnego uważają, że są zbyt zajęte lub wyczerpane, żeby rozwiązywać problemy w swoich związkach, i często sądzą, że ich partnerzy są za bardzo wymagający lub odmienni, by można było ich zrozumieć. Kobiety i mężczyźni, którzy starają się poradzić sobie z narastającym stresem towarzyszącym zarabianiu na życie, w domu czują się zaniedbywani. Pomiędzy niektórymi partnerami narasta wzajemne napięcie, podczas gdy inni po prostu się poddają i odsuwają swoje potrzeby emocjonalne na bok. Mogą sobie jakoś radzić, ale z ich związku znika namiętność.     Kobiety i mężczyźni zawsze doświadczali problemów w związkach, ale po dodaniu do tego stresów współczesnego życia trudności te stały się znacznie większe. Przy narastającym stresie w świecie zewnętrznym nasze potrzeby w domu radykalnie się zmieniły. Nie rozumiejąc nowych potrzeb partnera, jeśli chodzi o radzenie sobie ze stresem, możemy nawet pogorszyć sprawę, starając się mu pomóc. Na szczęście istnieje nowy sposób osiągania zrozumienia i radzenia sobie z rosnącym poziomem stresu. Związek nie musi być źródłem kolejnych problemów czekających na rozwiązanie, tylko właśnie rozwiązaniem. Zamiast wracać do domu z przekonaniem, że czekają nas w nim kłopoty i stres, możemy mieć poczucie, że znajdziemy w nim bezpieczne schronienie, pełne miłości wsparcie i pociechę. Zrozumienie, w jak odmienny sposób kobiety i mężczyźni radzą sobie ze stresem, otwiera przed nami zupełnie nowe możliwości poprawy wzajemnej komunikacji oraz udanego udzielania i przyjmowania wsparcia w naszym związku.        Dobra umiejętność porozumiewania się może zbliżyć kobiety i mężczyzn, ale kiedy do związku wkrada się narastający stres toczącego się w błyskawicznym tempie życia, dochodzi do zderzenia Marsa i Wenus. Stres jest głównym czynnikiem wywołującym kłótnie, natomiast to, że kobiety i mężczyźni inaczej starają się go przezwyciężać, leży u podłoża naszych konfliktów. Chociaż kobiety i mężczyźni są bardzo podobni, to jeśli chodzi o stres, ogromnie się od siebie różnią. Przy narastającym stresie różnice te coraz bardziej się uwypuklają. Wielu partnerów, zamiast wspólnie stawiać czoło życiowym wyzwaniom i razem rozwijać się w miłości, zaczyna coraz bardziej oddalać się od siebie, aż osiągną wygodny, lecz pozbawiony namiętności dystans, albo też niszczą więzi urazą, niezrozumieniem i nieufnością, prowadzącymi do zaciekłych kłótni.     Czasem sprawia to wrażenie, jakbyśmy pochodzili z różnych planet - mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus, Kiedy Mars i Wenus nie rozumieją swoich odmiennych sposobów zwalczania stresu, dochodzi dozderzenia.     Kobiety i mężczyźni nie tylko reagują na stres w charakterystyczny dla siebie sposób, ale również potrzebują innego rodzaju wsparcia, żeby go złagodzić. W każdym z rozdziałów Dlaczego Mars zderza się z Wenus będziemy analizowali odmienność przeżywania stresu przez kobiety i mężczyzn, jak również najlepsze sposoby reagowania na niego i wspierania się nawzajem. Moim celem przy pisaniu tej książki było dostarczenie czytelnikom nowego sposobu wzajemnego zrozumienia oraz bardziej skutecznych strategii tworzenia zdrowego i szczęśliwego związku, co obniży poziom stresu.     Im lepiej uświadamiamy sobie naturalne różnice między naszymi płciami, tym bardziej tolerancyjnie je traktujemy. Wówczas zamiast myśleć, co jest nie w porządku z naszą partnerką, potrafimy się zastanowić, co jest nie tak w naszym podejściu do niej. Zamiast uznać, że partner celowo ignoruje nasze uczucia, odczujemy pewną ulgę, wiedząc, że po prostu jest ich nieświadomy lub nie rozumie, co przeżywamy. Partnerzy często nie mają pojęcia, jak określona sytuacja wpływa na ich drugą połowę. Zaakceptowanie różnic może natychmiast poprawić nasze wzajemne stosunki. W wielu związkach partnerzy mają poczucie, że muszą się poświęcać, żeby zadowolić drugą osobę, a to kładzie się ciężarem na ich wspólnym życiu. Takie nastawienie należy koniecznie zmienić.     Niewątpliwie każdy związek wymaga dopasowywania się, kompromisów i poświęceń, ale w tym celu nie musimy rezygnować z własnych potrzeb. Możemy wraz z partnerem dojść do rozsądnego i uczciwego kompromisu. Życie nie polega na tym, żeby wszystko było zawsze tak, jak my chcemy. Kiedy dzielimy się z innymi, otwieramy swoje serce.   Fragment książki        Poniżej przestawiam scenariusz odgrywany co wieczór przez pary na całym świecie:       Susan z trudem utrzymuje w równowadze laptop i torby z zakupami, kiedy otwiera kluczem drzwi mieszkania zajmowanego wraz z mężem, Markiem.       — Cześć, przepraszam za spóźnienie. Ale miałam dzień! - woła, przekrzykując dźwięk telewizora dochodzący z pokoju.       - Cześć, kotku — odpowiada Marc. — Za chwilkę przyjdę. Chcę tylko obejrzeć tę grę.       Susan stawia torby na blacie kuchennym i zaczyna przeglądać pocztę, którą mąż tam dla niej zostawił. Wyjmuje z lodówki butelkę wody.       - Kupiłam po drodze trochę rzeczy na sałatkę do tej reszty chili z indyka — mówi do Marca, który powoli wchodzi do kuchni.       - Oj, ale ja skończyłem chili, kiedy zadzwoniłaś, że się spóźnisz. Umierałem z głodu. —Nachyla się, żeby ją pocałować. —Przygotowałaś już prezentację?       - Szkoda, chciałam zjeść je na obiad, zanim zabiorę się do dalszej pracy z programem PowerPoint. Prezentacja jeszcze nie jest tak dobra, jak mogłaby być. Mój kierownik naprawdę na mnie liczy. Tak się boję.       - Jestem pewien, że jest wspaniała! Za dużo o tym myślisz —stwierdza Marc, starając się ją uspokoić. - Jesteś taką perfekcjonistką.       - Wcale nie. Po prostu mam wrażenie, że jeszcze nie jest w porządku - To naprawdę ważne.       - Może byśmy wyszli coś zjeść, to cię odpręży. Mogę podarować sobie mecz.       Żartujesz sobie:1 Za dużo mam na głowie, a poza tym muszę Porządnie się wyspać.       - No, to moglibyśmy coś zamówić do domu...       - Staram się zdrowo odżywiać, a pizza mi w tym nie pomoże. Zrobię jajecznicę lub omlet i grzankę. Przyda mi się jakiś przysmak.       - Jak chcesz.       - A przy okazji, pamiętałeś, żeby odebrać z pralni moją spódnicę? Kiedy widzi wyraz twarzy Marca, wzbiera w niej gniew.       — Nie do wiary, że zapomniałeś. Zamierzałam jutro włożyć tę garsonkę.       - Masz garderobę dosłownie wypchaną ubraniami...       - To nie ma nic do rzeczy. Przecież nawet ci przypominałam.       - Wstanę jutro wcześniej, tak żeby być pod pralnią, gdy tylko ją otworzą. Byłem zbyt zmęczony, żeby jeszcze coś robić.       - Dobrze, daj sobie spokój. Chcę jutro wyjść wcześniej.       - Naprawdę bardzo cię przepraszam, Susan. Po prostu wyleciało mi to z głowy.       - Oczywiście. Wielkie dzięki. Jedyne, czego chciałam, to odrobina pomocy, żebym mogła dobrze się przygotować na jutrzejszy ważny dzień.       Z tej rozmowy widać wyraźnie, że nachodzący wieczór nie będzie przyjemny dla Susan i Marca, którzy są na dobrej drodze do kłótni. Nawet w najlepszym wypadku z pewnością nie będą w nastroju do miłosnych uniesień. To, co zaszło między Susan a Markiem, wskazuje punkty zapalne, częste we współczesnych związkach. Pełna napięcia praca Susan, jej oczekiwania, żeby mąż uczestniczył w obowiązkach domowych, zapominalstwo Marca, lekceważenie obaw żony oraz próba przedstawiania jej rozwiązań problemów złożyły się na wybuchową sytuację.       Czytając Dlaczego Mars zderza się z Wenus, nauczysz się rozpoznawać założenia, jakie czynimy każdego dnia, nie uwzględniając przy tym zupełnie, jak bardzo kobiety i mężczyźni się różnią.       Musimy podważyć swoje założenia na temat tego, jacy mężczyźni i kobiety być powinni, i zacząć oceniać w kategoriach praktycznych, kim jesteśmy, co możemy sobie nawzajem zaoferować i jak możemy połączyć siły w celu rozwiązywania nowych problemów, z którymi mamy dziś do czynienia. Możemy na nowo zaprojektować role kobiet i mężczyzn w taki sposób, żeby zbliżyło nas to do siebie i pomogło żyć w harmonii.       Naszym największym problemem w domu jest to, że kobiety oczekują od mężczyzn, że będą się zachowywać i reagować tak samo jak one, podczas gdy mężczyźni nadal nie rozumieją, czego kobiety naprawdę potrzebują. Bez prawidłowego i pozytywnego zrozumienia tych różnic większość partnerów dochodzi stopniowo do przekonania, że muszą polegać wyłącznie na sobie, zamiast na wsparciu drugiej osoby, które otrzymywali na początku związku.       Kobiety niesłusznie oczekują od mężczyzn, że będą się zachowywać i reagować tak samo jak one, podczas gdy mężczyźni nadal nie rozumieją, czego kobiety naprawdę potrzebują.       Mężczyźni uwielbiają rozwiązywać problemy, ale kiedy się okazuje, że ich wysiłki są kierowane pod niewłaściwy adres i niedoceniane, z czasem tracą zainteresowanie. Kiedy ten problem zostanie właściwie zrozumiany, mężczyźni zaczną znacznie sprawniej pomagać kobietom w łagodzeniu narastającego w ich życiu stresu. Ta książka pomaga wyjaśnić tę kwestię w sposób, który większość mężczyzn zrozumie i doceni. Nawet jeśli partner kobiety nie przeczyta tej książki, i tak jeszcze jest nadzieja. W Dlaczego Mars zderza się z Wenus nie zajmujemy się wyłącznie tym, żeby mężczyźni zrozumieli kobiety. Chodzi również o to, by kobiety zrozumiały same siebie i nauczyły się skutecznie prosić mężczyzn o wsparcie, którego od nich potrzebują. Kobiety nauczą się nowych sposobów wyrażania swoich potrzeb, ale - co ważniejsze - również tego, jak nie odrzucać pomocy, której mężczyźni już pragną udzielić.    SPIS TREŚCI Dlaczego Mars zderza się z Wenus PODZIĘKOWANIA WSTĘP Rozdział l DLACZEGO MARS ZDERZA SIĘ Z WENUS Rozdział 2 Z NATURY INNI Rozdział 3 MARSJAŃSKIE IWENUSJAŃSKIE HORMONY STRESU Rozdział 4 KOBIECA NIEKOŃCZĄCA SIĘ LISTA RZECZY DO ZROBIENIA Rozdział 5 ROZWIĄZANIE 90/10 Rozdział 6 PAN NAPRAWIACZI DOMOWY KOMITET DOSKONALENIA Rozdział 7 ANATOMIA KŁÓTNI Rozdział 8 JAK PRZESTAĆ SIĘ KŁÓCIĆ I SIĘ POGODZIĆ Rozdział 9 MÓWIENIE O UCZUCIACH W STREFIE POKOJOWEJ Rozdział 10 SZUKANIE MIŁOŚCI WE WSZYSTKICH ODPOWIEDNICH ŹRÓDŁACH Podsumowanie TWORZENIE ŻYCIA PEŁNEGO MIŁOŚCI ŹRÓDŁA Dodatek A ŁAGODZENIE STRESU POPRZEZ OCZYSZCZANIE NA POZIOMIE KOMÓRKOWYM Dodatek B WYDZIELANIE PRZEZ MÓZG ZWIĄZKÓW CHEMICZNYCH SPRZYJAJĄCYCH ZDROWIU, SZCZĘŚCIU I MIŁOŚCI Dodatek C DORADZTWO I TRENINGI RELACJI MARSA I WENUS

Thomas Merton, trapista, jeden z najbardziej znanych na świecie pisarzy katolickich, urodził się w 1915 roku we Francji, zmarł tragicznie w 1968 w Bangkoku. Napisał wiele książek poświęconych zagadnieniom życia wewnętrznego, modlitwie, kontemplacji. Do najbardziej znanych należą: Siedmiopiętrowa góra, Nikt nie jest samotną wyspą, Źródła kontemplacji, Zapiski współwinnego widza, Mój spór z gestapo i Ślub konwersacji. Merton - doskonale znając trudności, jakie otaczający świat stwarza dla rozwoju życia duchowego i życia modlitwy - uczy sposobów przezwyciężania owych przeszkód i pokazuje, jak nawiązać żywy kontakt z Bogiem, jak ocalić nasze prawdziwe człowieczeństwo. W przedmowie do książki Nikt nie jest samotną wyspą pisze: "Bez życia duchowego cała nasza egzystencja staje się iluzoryczna i zawieszona w próżni. Włączając nas w prawdziwy porządek świata, ustanowiony przez Boga, życie duchowe wprowadza nas w możliwie najpełniejszy związek z rzeczywistością - nie tą, którą sobie wyobrażamy, ale tą, którą sobie wyobrażamy, ale tą, która rzeczywiście istnieje. A czyni to, uświadamiając nam naszą prawdziwą osobowość i stawiając ją przed obliczem Boga".

Pozycja skierowana jest do lekarzy psychiatrów. Książka zawiera kryteria diagnostyczne zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (DSM). Klasyfikacja DSM jest w Polsce znana i stosowana w badaniach. Jej celem jest dostarczenie jasnych opisów kategorii diagnostycznych mających umożliwić klinicystom i badaczom ustalenie rozpoznań, porozumiewanie się, prowadzenie badań oraz leczenie osób z różnymi zaburzeniami psychicznymi.

Czy sukces jest szczęściem? Kiedy przebaczenie zła jest dobrem? Czy nie zaniedbujemy myślenia o tym, co dobre? Autor, przywołując wartości uniwersalne i kluczowe dla zrozumienia kondycji człowieka w świecie, zwraca uwagę na ulotność współczesnego życia, w tym relacji międzyludzkich: „Paradoks narzędzi komunikacji polega na tym, że im łatwiej jest nam się komunikować, tym w mniejszym stopniu jesteśmy dla siebie obecni i doświadczamy coraz większego osamotnienia”.

Autyzm wczesnodziecięcy należy do tych zespołów zaburzeń psychospołecznego rozwoju dziecka, które budzi żywe zainteresowanie przedstawicieli bardzo wielu dyscyplin nauki: medycyny, psychologii, pedagogiki i socjologii, ale również osób związanych z kulturą i sztuką. Jest bowiem znakiem, czy wręcz piętnem drugiej połowy XX wieku, tym bardziej bolesnym, iż dotyka dziecko we wczesnej fazie jego życia i rozwoju. Praca jest oryginalna i nowatorska, ma duże znaczenie dla teorii i praktyki autyzmu wczesnodziecięcego. Autorka zadała sobie trud nawiązania kontaktów z innymi ośrodkami naukowymi, które koncentrują swoje zainteresowania badawcze wokół psychospołecznego rozwoju dzieci autystycznych i postanowiła zrealizować bardzo poważne zadanie – dokonać tłumaczenia techniki, służącej diagnozie rozwoju teorii umysłu oraz programu terapii tej teorii, a następnie sprawdzić drogą eksperymentu pedagogicznego ich przydatność w działaniach interwencyjnych. Książka z pewnością będzie przydatna w kształceniu studentów pedagogiki i psychologii. Zainteresuje praktyków związanych z procesem wychowania i edukacji dzieci z autyzmem wczesnodziecięcym, a także rodziców tych dzieci.

Na 111 pytań odpowiada dwóch specjalistów oraz osoba dotknięta depresją. Czy człowiek czuje, że ma depresję? Czy depresja jest chorobą ciała czy duszy? Czy istnieje związek między depresją a samobójstwem? Czy po depresji pozostają blizny? Depresja jako jednostka chorobowa znalazła się w centrum publicznej uwagi stosunkowo niedawno - przez długi czas lekceważono tę chorobę i jej zgubne następstwa. Pora już przełamać opór osób cierpiących na depresję i ich bliskich przed szukaniem pomocy psychiatrycznej lub psychoterapeutycznej. Czas oswoić chorobę.

Przedstawiamy całkiem nowy, niestandardowy podręcznik do ekonomiki ochrony zdrowia.Jest on mocno osadzony w dziedzinie ekonomii,a jednocześnie zawiera precyzyjne omówienie dystrybu- cyjnych konsekwencji wyboru różnych modeli ekonomicznych oraz uzasadnienie konieczności udziału systemu publicznego w rynku opieki zdrowotnej. Z jednej strony,Autorzy używają argumentów odnoszących się do efektywności,a z drugiej ? argumentów mówiących o równości,, opartych na przekonaniu,iż opieka zdrowotna powinna być dys- trybuowana bardziej ze względu na potrzeby zdrowotne niż w za- leżności od możliwości płacenia. W książce przedstawiono dystrybucyjne aspekty przepływów pieniężnych w finansowaniu i realizacji świadczeń opieki zdrowot- nej oraz wskazano ?wygranych ? i ?przegranych ? w różnych syste-- mach finansowania.Zostały w niej omówione techniki,które są coraz powszechniej wykorzystywane do wspomagania w procesie podejmowania decyzji o dystrybucji opieki zdrowotnej.Oprócz pa- rametrów,zawartych w technikach ekonomicznej ewaluacji,takich jak analiza kosztu-korzyści i analiza kosztu-efektywności,przed- stawiono kluczowe zagadnienia etyczne,mające znaczenie dla de- cydentów,którzy wyznaczają priorytety w opiece zdrowotnej.

Prezentowana praca Norberta Eliasa, znanego głównie ze swojej prekursorskiej dla socjologii historycznej książki na temat kształtowania się cywilizacji zachodnioeuropejskiej, to zbiór 3 obszernych esejów poświęconych tematowi kluczowemu dla socjologii jako dyscypliny, a mianowicie problemowi relacji między jednostką a społeczeństwem. Pisane w ciągu prawie pięćdziesięciu lat części tej pracy z jednej strony pokazują niezwykłą ewolucję poglądów tego jednego z największych socjologów XX wieku, z drugiej zaś są wyjątkową inspiracją dla współczesnej socjologii.