Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Po 17 września 1939 r. oddziały KOP, rozproszone wzdłuż granicy i słabo uzbrojone, podjęły walkę z nacierającą Armią Czerwoną. Strażnice stawiały opór atakom pancernym, często walcząc do wyczerpania amunicji. W wielu miejscach - zwłaszcza w rejonie Sarn - załogi punktów oporu trwały do całkowitego zniszczenia. Mimo przewagi przeciwnika KOP przez kilkanaście dni opóźniał marsz Armii Czerwonej, prowadząc uporządkowany opór aż do początku października.
W Tobruku od kwietnia 1941 roku broniły się oddziały brytyjskie i australijskie. Cała załoga twierdzy liczyła około 36 tysięcy ludzi. W drugiej połowie sierpnia 1942 roku, gdy zaczęto wycofywać oddziały australijskie, wzmocniono garnizon Tobruku piędzi innymi Samodzielną Brygadą Strzelców Karpackich. Polskich żołnierzy czekało niełatwe zadanie. Generał Rommel, nazwany "Lisem Pustyni" dysponował liczniejszą armią i gotów był zrobić wszystko, by zdławić opór i zdobyć Tobruk a obrońców zepchnąć do morza.
Autor w barwny sposób opisuje walkę oddziałów brytyjskich i włoskich na terenach Afryki Północnej w latach 1940-1943. Zacięte zmagania wśród piasków pustyni, ze zmiennym szczęściem, toczyli wówczas nie tylko żołnierze różnych rodzajów broni, ale także agenci wywiadów mocarstw zaangażowanych w konflikt. Dzięki zdolności autora do dobrej narracji książkę czyta się szybko i przyjemnie.
We wrześniu 1942 roku niemiecki okręt podwodny U-156 zatopił brytyjski statek "Laconia". Niemcy podjęli akcję ratowania rozbitków, jednak niebawem zostali zaatakowani przez amerykański samolot bombowy. Po tym zdarzeniu dowódca niemieckiej floty podwodnej, admirał Karl Dnitz, wydał rozkaz, znany pod nazwą Laconia-Befehl, nakazujący zaniechanie ratowania rozbitków z zatopionych jednostek. Rozkaz ten stał się po wojnie podstawą oskarżenia admirała przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze o zbrodnie wojenne.
Polska 1586 Eskadra Specjalnego Przeznaczenia przystosowana była do wykonywania najtrudniejszych zadań, nierzadko otoczonych największą tajemnicą. Załogi tej jednostki niosły pomoc ruchowi oporu, ludziom prowadzącym walkę podziemną na obszarze okupowanej Europy, jednak ich głównym zadaniem były loty do Polski. O poszczególnych misjach wiedziało jedynie wąskie grono osób bezpośrednio zainteresowanych daną akcją. Również i sama załoga w ostatniej chwili, niemal tuż przed startem, dowiadywała się o celu lotu. Tego typu ostrożność była konieczna, gdyż w grę wchodziło bezpieczeństwo ludzi znajdujących się w samolocie, oczekujących na placówce zrzutowej i dobro całego przedsięwzięcia.
Tak jak w Polsce, również i we Francji, przymiotnik "bizantyński" miał pejoratywne znaczenie i do niedawna jeszcze Bizancjum nie budziło większego pozytywnego zainteresowania w nauce (). Zazwyczaj rolę Bizantyńczyków sprowadzało się do naśladowców starożytności, a "bizantynizm" oznaczał przesadny przepych, zbyt rozbudowane struktury władzy i administrację, cezaropapizm et cetera. W ostatnich dekadach trend ten zmienił się na korzyść dla Bizancjum i książka Sylvaina Gouguenheima wpisuje się w ten nowy rodzaj patrzenia na zjawisko średniowiecznego Wschodu. Chwała Greków przełamuje ten stereotyp i to w znacznym stopniu, pokazuje bowiem, jak olbrzymi wkład w rozwój nauki i sztuki w dobie średniowiecza mieli Bizantyńczycy. I co ciekawe, tworzyli oni kulturę głównie w oparciu o wzorce greckie: klasyczne, hellenistyczne, poźnoantyczne, a największą ich zasługą jest bycie pewnego rodzaju medium - przekaźnikiem starożytności do czasów nowożytnych. Odkryciem autora książki Chwała Greków jest to, że owo przekazywanie odbywało się już w średniowieczu, a nie dopiero po roku 1453, czyli po upadku Konstantynopola inicjującym niejako renesans. () Chwała Greków to z jednej strony chwała Starożytnych, twórców wielkiej literatury, historiografii, filozofii, a z drugiej - chwała ich potomków, Greków średniowiecznych, którzy tę kulturę zachowali, przekazali, zainspirowali nią i nauczyli jej łacinników.Z recenzji dr hab. Agnieszki Heszen (UJ)Prof. Sylvain Gouguenheim (ur. 1960), francuski mediewista, członek Pracowni Nauk o Starożytności i Średniowieczu Uniwersytetu Lotaryńskiego oraz wykładowca w Ecole Normale Superieure w Lyonie. Jego zainteresowania badawcze obejmują zakony rycerskie, krucjaty oraz średniowieczną transmisję wiedzy.
Celem pracy jest przedstawienie całościowego obrazu oficjalnych stosunków PRLCSRS w analizowanym okresie oraz ukazanie ich rzeczywistego charakteru, uwarunkowań i funkcji. Z jednej strony chodzi o zrekonstruowanie przebiegu kontaktów instytucjonalnych, z drugiej o próbę zrozumienia, w jakim stopniu relacje te odzwierciedlały deklarowaną ideologiczną wspólnotę interesów, a na ile były efektem systemowej konieczności, presji politycznej lub pozornej współpracy. W pracy podejmuję próbę odpowiedzi na pytania: na ile realna była współpraca PRL i CSRS w warunkach politycznej zależności od ZSRR? Jakie znaczenie miały instytucje konsularne i kulturalne w kształtowaniu wzajemnych relacji? Czy aktywność dyplomatyczna i kulturalna miały charakter czysto propagandowy, czy też prowadziły do rzeczywistego poznania sąsiada i rozwoju współpracy społecznej? W jakim stopniu wymiana gospodarcza, naukowa i artystyczna przekraczały ramy narzuconej ideologii i partyjnej kontroli? Jak zmieniały się te relacje pod wpływem wydarzeń kryzysowych w Polsce i w szerszym kontekście przemian w bloku wschodnim? Rozdziały książki prowadzą czytelnika przez kolejne obszary tej współpracy od kontaktów politycznych i pracy ambasad, przez działalność konsulatów PRL i CSRS, po szczegółowe analizy funkcjonowania Ośrodków Informacji i Kultury oraz Kulturnch a informanch stedisk. Osobne miejsce poświęcone zostało także wymianie artystycznej, kontaktom naukowym oraz współpracy gospodarczej. Układ treści odzwierciedla chronologiczny podział na dwie dekady lata 70. i 80. pozwalając dostrzec zmienność dynamiki relacji, wpływ wydarzeń krajowych i międzynarodowych, a także trwałość pewnych struktur i praktyk niezależnie od zmieniającego się kontekstu politycznego. Książka nie tylko odtwarza fakty i procesy, ale też stawia pytania o naturę współpracy w warunkach systemowego ograniczenia suwerenności, ujawniając sprzeczności między ideologicznym przekazem a rzeczywistością instytucjonalnej codzienności. Ze wstępu
Hipoteza przyjęta na potrzeby niniejszej monografii sprowadza się do stwierdzenia, że zmiany w prawie karnym procesowym odnoszące się do możliwości przeprowadzania niektórych czynności procesowych na odległość z wykorzystaniem urządzeń technicznych zapewniających jednoczesny, bezpośredni przekaz obrazu i dźwięku (urządzeń elektronicznych) wykreowały nowy rodzaj czynności procesowych, które z uwagi na swoją odrębność formalną powinny być nazywane e-czynnościami procesowymi. Zidentyfikowanie nowej formy czynności procesowych wpływa na ich ocenę w perspektywie zasad współczesnego procesu karnego. Przyjęcie założenia, że poprawność normatywnego ukształtowania e-czynności zarówno de lege lata, jak i de lege ferenda wymaga analizy tej nowej konstrukcji procesowej z punktu widzenia zasad procesowych, pozwala na prowadzenie badań z uwzględnieniem zawartości treściowej i znaczenia, jakie dla modelu procesu karnego mają: zasada prawa oskarżonego do obrony, zasada bezpośredniości, zasada swobodnej oceny dowodów, zasada ustności, zasada informacji, zasada kontradyktoryjności, zasada jawności oraz zasada ciągłości rozprawy. Celem badań było również przedstawienie problematyki e-czynności procesowych na tle szeroko ujmowanych uwarunkowań technicznych w ramach postępującej informatyzacji wymiaru sprawiedliwości. Obie te kwestie nie mogą zostać rozdzielone, są ze sobą silnie sprzężone, a normatywny kształt e-czynności procesowych zawsze będzie ich pochodną. Ze wstępu
Celem praktycznym (stosowanym) w publikacji jest ustalenie przydatności zastosowań teorii gier w ekonomii. Celem teoretycznym jest wykazanie, że wiele interesujących problemów z zakresu ekonomii można rozwiązać za pomocą teorii gier. Przykłady zastosowań wzięto głównie z badań własnych autora. Przedmiotem badań jest zbiór różnych problemów ekonomicznych, które można badać i rozwiązywać za pomocą teorii gier. Publikacja ma charakter teoretyczny, dlatego ukazane w niej badania mają nieokreślony zakres czasowy. Monografia przeznaczona jest dla pracowników naukowych, doktorantów, studentów ekonomii oraz studentów matematyki stosowanej. Z wprowadzenia
Celem niniejszej monografii jest przedstawienie metody selekcji cech, która, bazując na paradygmacie algorytmu genetycznego, umożliwia uzyskanie zbioru cech o wyższych lub porównywalnych zdolnościach dyskryminacyjnych, mierzonych precyzją klasyfikacji wzorców aktywności mózgowej. Jednocześnie metoda ta pozwala na redukcję liczby cech w porównaniu z metodami referencyjnymi, co może prowadzić do zwiększenia efektywności obliczeniowej oraz ograniczenia kosztów przetwarzania danych w interfejsach mózgkomputer. Ze wstępu
Prawo dewizowe stanowi integralną część prawa finansowego, pozostając w ścisłym związku z innymi gałęziami prawa, m.in. prawem gospodarczym publicznym, prawem administracyjnym i karno-skarbowym. Stanowi ono zespół przepisów, odnoszących się do zasad posiadania i obrotu przede wszystkim wartościami dewizowymi, który ewoluował na przestrzeni wielu lat. Wraz z rozwojem gospodarczym i zmianami systemu własności oraz rozwojem praw wolnego rynku prawo dewizowe przekształciło się w zespół norm i zasad, które w zdecydowanie mniejszym stopniu ingerują w swobodę obrotu dewizowego. W niniejszej książce odwołano się przede wszystkim do obowiązujących obecnie zasad obrotu dewizowego. Podstawowym celem badań było zatem wykazanie, że swoboda obrotu dewizowego oparta została na powszechnie obowiązującej zasadzie swobody działalności gospodarczej, a jej zakres wykracza poza ramy prawne określone w ustawie Prawo dewizowe. Dodatkowym celem było natomiast ustalenie zakresu swobody obrotu dewizowego. Tak postawionym celom pracy podporządkowane zostały pytania badawcze. Pierwsze z nich dotyczyło ustalenia, czy swoboda obrotu dewizowego oznacza brak jakichkolwiek ograniczeń i obowiązków. Z wprowadzenia
Głównym celem tego opracowania jest odpowiedź na pytanie, czy w przypadku przedsiębiorstw zlokalizowanych na terenie Unii Europejskiej występują różnice między SOE i POE w zakresie poziomu stopy inwestycji i jej determinant. Realizację celu głównego oparto na następujących celach cząstkowych: 1) określenie sposobu pomiaru zmiennej zależnej (stopy inwestycji); 2) identyfikacja kluczowych determinant inwestycji oraz określenie sposobu ich pomiaru; 3) identyfikacja potencjalnych różnic między akcjonariuszem państwowym i prywatnym w zakresie celów i motywów podejmowania decyzji inwestycyjnych; 4) określenie kryteriów klasyfikacji przedsiębiorstw na państwowe (SOE) i prywatne (POE); 5) porównanie różnic między SOE i POE w zakresie stopy inwestycji i jej związków z możliwościami wzrostu oraz ograniczeniami finansowymi. Ze wstępu
Nikotyna, alkohol, kokaina, peyotl, morfina i eter - Witkacy opisuje swoje doświadczenia z tymi używkami, wrażenia, odczucia i przemyślenia. W tym zbiorze esejów autor przedstawia również spostrzeżenia w kwestii wpływu wymienionych substancji na społeczeństwo. Ostatnia część, appendix, zawiera opinie Witkacego na temat higieny i zdrowia.
Książka jest fundamentalnym dziełem spełniającym oczekiwania wszystkich, którzy interesują się sztuką i architekturą. Przetłumaczona na wiele języków, stale wznawiana i aktualizowana jest cenną pomocą dla studentów zarówno historii sztuki, jak i architektury. Bogaty materiał usystematyzowany został w przemyślany sposób. Osobne rozdziały poświęcone są wiedzy o stylach w zakresie budownictwa: sakralnego, budowy zamków, pałaców i budownictwa komunalnego. Zawiera leksykon ilustrowany, 5-języczny słownik pojęć, liczne mapy, indeks miejscowości i nazwisk.
Monografia Ewy Hauptman-Fischer poświęcona jest bogatej kulturze muzycznej śląskich klasztorów cysterskich od momentu powstania prowincji w 1651 roku aż po jej kasatę w 1810. W oparciu o obszerny materiał źródłowy ukazana została współistniejąca z chorałem gregoriańskim praktyka muzyki wokalno-instrumentalnej w siedmiu klasztorach (Lubiąż, Henryków, Kamieniec, Krzeszów, Jemielnica, Rudy i Trzebnica) oraz zrekonstruowane zostało życie muzyczne cysterskich wspólnot. Muzyka nie ograniczała się wyłącznie do liturgii towarzyszyła również uroczystościom pozaliturgicznym, wydarzeniom wspólnotowym, rekreacji zakonnej i wizytom gości, stając się integralnym elementem codziennego życia klasztorów. Autorka odtworzyła repertuar wykonywany w poszczególnych opactwach, skład zespołów wokalno-instrumentalnych oraz wykorzystywane instrumentarium. W aneksie książki zamieszczono słownik kantorów, organistów i regensów chóru działających w badanych klasztorach, który znacząco poszerza wiedzę o środowisku muzyków związanych z klasztorami. Efektem badań jest fascynująca rekonstrukcja życia muzycznego śląskich cystersów jego organizacji, praktyki wykonawczej i repertuaru ukazująca klasztory nie tylko jako ośrodki kultury duchowej, lecz także jako ważne centra życia artystycznego barokowego Śląska.
Męczy Cię wielka zadyszka po przebiegnięciu zaledwie 50 metrów? Twoja ?druga połowa? denerwuje Cię uwagami na temat wciąż Cię otaczającej nieprzyjemnej papierosowej woni? Skończ z tym! Elżbieta Książek doskonale wie, że to niełatwe, dlatego stworzyła jasny, zwięzły i konkretny poradnik dla tych, którzy czy po raz pierwszy, czy po raz setny próbują pokonać swoją słabość. Omówiła w nim mechanizmy kierujące uzależnieniami, toksyczność używek, historię przemysłu tytoniowego i ? przede wszystkim ? naturalne, alternatywne metody leczenie (reiki, metoda J. Silvy, biotermiczna litoterapia z wykorzystanie chalcedonu i fluorytu, kuracja zielem lubczyku),pomagające w rzuceniu palenia. Wszystko to uzupełniła liczącym 40 punktów zbiorem podstawowych, ale jakże ważnych i skutecznych rad dla osób zrywających z nałogiem. Jeśli więc po comiesięcznym obliczeniu wydatków na wyroby tytoniowe ogarnia Cię czarna rozpacz, zajrzyj do tej książeczki. Na pewno się opłaci.
ZAKOCHANY W ŚWIATŁOŚCI to książka o ks. Franciszku Blachnickim na wskroś wyjątkowa. Fabularyzowane wydarzenia, wartka narracja i barwny język opowieści sprawiają, że czyta się ją jednym tchem. A po lekturze na pewno na długo nie zapomni się o niepowtarzalnym bohaterze, który za sprawą jednego przeczytanego w więzieniu zdania uwierzył, że istnieje Światłość mająca moc rozproszyć nawet największy mrok i odmienić ludzkie życie. Wtedy stał się cud!
Ten numer rocznika prezentuje przekrojowy zestaw tekstów poświęconych zarówno kluczowym rocznicom, jak i najnowszym kierunkom badań nad Zagładą. Otwiera go wspomnienie o Marianie Turskim oraz blok Sąsiedzi po 25 latach, w którym autorzy analizują międzynarodową recepcję książki Jana T. Grossa i jej wpływ na badania oraz debaty publiczne. W części Studia znalazły się artykuły dotyczące mikrohistorii Zagłady oraz funkcjonowania żydowskich instytucji w dystrykcie lubelskim. Dział Materiały obejmuje dwa opracowane zapisy źródłowe, a sekcja Upamiętnienia Zagłady skupia się na refleksjach związanych z pamięcią o Zagładzie w Lublinie. Numer zamykają omówienia najnowszych publikacji oraz tekst Piotra Foreckiego dotyczący współczesnych antysyjonistycznych narracji i ich wpływu na debatę o Zagładzie.
Kiedy przychodzi zima, góry usypiają i śnią. Zasypia też las, stary jak świat, pełen wszystkiego, co nigdy nie umiera. Ale wśród drzew jest też coś, co zawsze pozostaje czujne, mimo że od dawna jest pogrzebane i zapomniane Inka przyjeżdża do babci mieszkającej w niedużej, górskiej wsi, Paportynkach. Nie ma jednak pojęcia o sekretach, które staruszka przed nią ukrywa. Wojtek jest leśnikiem i samotnikiem, noszącym w sobie dar i jednocześnie przekleństwo: dostrzega to, czego inni nie mogą zobaczyć. Gdy w górach zaczynają umierać ludzie, tylko on wie, że właśnie rozpoczęło się polowanie. I musi podjąć decyzję. Cicho sza, bo inaczej przyjdzie żywok.
Niektóre tajemnice powinny zostać pogrzebane. Na zawsze.Porywający kryminalny debiut Konrada Chęcińskiego.W Cmentarnej Górze, niewielkiej wsi ukrytej pośród lasów, dwa dni przed świętami Bożego Narodzenia wychodzi z domu starszy mężczyzna - Antoni Pietrasik. Kiedy nie wraca na noc, zaniepokojona córka, Mariola Kacprzyk, kontaktuje się z lokalnym posterunkiem policji.Szef posterunku, podinspektor Nikifor Poradecki, postanawia osobiście zająć się tą sprawą. Pochodzący z Cmentarnej Góry policjant wie, że wieś skrywa wiele tajemnic. Nikifor wkracza w sam środek zimowej zawieruchy i nie spodziewa się, że jest tu więcej trupów, niż ktokolwiek chciałby przyznać.Czy wszystkie samobójstwa i zniknięcia to tylko nieszczęśliwe zbiegi okoliczności, czy niekończąca się seria zbrodni doskonałych? Co wspólnego ma z tym wiejski głupek, lokalna piękność, a także tajemniczy kult, który rozwinął się pod nosem mieszkańców?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
