Siciliana to taniec pochodzący z Sycylii rozpowszechniony w XVII i XVIII w. Stanowi wolną część w wielu sonatach J. S. Bacha. Prezentowane opracowanie jest transkrypcją Siciliany z II Sonaty Es dur na flet i klawesyn J. S. Bacha, a wykorzystano w nim elementy wcześniejszej transkrypcji utworu na skrzypce i fortepian.Niniejsza transkrypcja utworu została napisana w tonacji g-moll w stroju orkiestrowym. Dodano palcowanie, dzięki czemu utwór łatwo wykonają nie tylko profesjonalni kontrabasiści, ale też studenci i licealiści, którzy opanowali pozycję kciukową lewej ręki. Poziom średnio zaawansowany.
Siciliana to taniec pochodzący z Sycylii rozpowszechniony w XVII i XVIII w. Stanowi wolną część w wielu sonatach J. S. Bacha. Prezentowane opracowanie jest transkrypcją Siciliany z II Sonaty Es dur na flet i klawesyn J. S. Bacha, a wykorzystano w nim elementy wcześniejszej transkrypcji utworu na skrzypce i fortepian.Niniejsza transkrypcja przeznaczona na kontrabas w stroju solowym brzmi w tonacji a-moll. Dodano palcowanie, dzięki czemu utwór łatwo wykonają nie tylko profesjonalni kontrabasiści, ale też studenci i licealiści, którzy opanowali pozycję kciukową lewej ręki. Poziom średnio zaawansowany.
Zamieszczone w programie nauczania zatwierdzonym do użytku szkół muzycznych I stopnia.Zeszyt niniejszy zawiera najłatwiejsze utwory Jana Sebastiana Bacha, ułożone według stopnia trudności. Jak wiadomo, Bach prócz pracy twórczej zajmował się nauczaniem muzyki.
Zalecone do użytku w szkołach muzycznych I stopnia.Zeszyt utworów J.S. Bacha przeznaczony dla młodych pianistów, zawiera wybór z małych preludiów, które od przeszło wieku stanowią zasadniczą pozycję żelaznego repertuaru studiów fortepianowych na całym świecie.
Zeszyt niniejszy stanowi kontynuację zbioru Łatwe utwory J. S. Bacha. Charakterystyczne zagadnienia polifonii fortepianowej, jak niezależne prowadzenie głosów w obu rękach lub prowadzenie dwu głosów w jednej ręce, występują w utworach zawartych w tym zeszycie w stopniu trudniejszym. Zbiór niniejszy przedstawia pod względem stopnia trudności dużą rozpiętość, sięgającą od utworów łatwych do znacznie trudniejszych.
Najważniejszym problemem muzycznym „Inwencji trzygłosowych" jest niezależne prowadzenie trzech głosów. Szczególną uwagę należy zwrócić na dokładną kontrolę dźwięku w tych fragmentach „Inwencji" w których jeden głos dzielony jest pomiędzy obie ręce.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?