Kultura ekonomiczna stanowi część szeroko rozumianej kultury, dorobek społeczeństwa wpływający istotnie na otoczenie, w którym zachodzą procesy ekonomiczne, a także na wzory zachowań ludzi, jakość stosunków międzyludzkich w organizacjach oraz warunki rozwijania wiedzy o procesach ekonomicznych. Jest kategorią badawczą, która daje wiele możliwości określenia siły i kierunku związków cech kulturowych z rozwojem gospodarczym. Dla obszarów wiejskich rozpoznanie jej istoty może oznaczać konstruowanie celowanej polityki rozwoju najbardziej adekwatnie odpowiadającej na potrzeby regionu i jego mieszkańców, przy optymalnym wykorzystaniu istniejących zasobów. Kulturę ekonomiczną definiowaną jako sposób myślenia i działania jednostek oraz zbiorowości społecznych w sferze gospodarki należy uznać za czynnik rozwoju gospodarczego.

Problematyka wstydu w nauce stanowiła przede wszystkim obszar zainteresowania psychologii i teologii. Ujęcie prezentowane w książce jest nawiązaniem i rozwinięciem socjologicznego ujęcia wstydu zaproponowane przez amerykańskiego profesora Thomasa Scheffa.Praca koncentruje uwagę Czytelnika na prezentacji ujęcia teoretycznego w nawiązaniu do tradycji myślenia na temat wstydu w socjologii ale przede wszystkim na aplikacjach założeń teoretycznych proponowanego ujęcia.

Na świecie istnieje kilka tysięcy grup etnicznych, ale zaledwie 194 państwa. Granice polityczne odziedziczone po poprzednich epokach stały się współcześnie problemem ze względu na odrodzenie etniczne w skali światowej oraz wzrastający nacjonalizm wśród mniejszości etnicznych. Dążąc do realizacji swoich kulturowych, politycznych i ekonomicznych interesów, mniejszości etniczne uciekają się do separatyzmu, który ze względu na rozwój praw człowieka stał się współcześnie poważnym wyzwaniem dla państwa narodowego i społeczności międzynarodowej. Praca podważa podstawowe tezy dotychczasowego dyskursu o separatyzmie etnicznym tworzonego przez państwa narodowe i ONZ.

Co wiemy o sobie i naszym życiowym partnerze? Jak zrozumieć siebie i ukochaną osobę? Jak zbudować szczęśliwy związek partnerski? Na te i inne pytania odpowiesz sobie po przeczytaniu książki Zuzanny Celmer, znanej psycholog, autorki wielu publikacji, audycji radiowych i telewizyjnych poświęconych problemom miłości, rodzicielstwa i małżeństwa.

W książce Świat organizacji racjonalnej Krystyna Adamska sięga do klasycznej już teorii Maxa Webera, opartej na zasadach zaczerpniętych z etyki protestanckiej i opisującej organizację w kategoriach modeli racjonalnych. Pojęcie „racjonalności jednostki” przeszło swoistą rewolucję w naukach społecznych, podobnie jak w naukach o zarządzaniu gwałtownie zmieniały się koncepcje definiujące „racjonalność organizacji”. Czytelnik ma okazję zapoznać się z tym, jak ewoluowały poglądy na temat działania organizacji, poczynając od mechanistycznych (tak zwanych „naukowych”) modeli proponowanych przez Fredericka Taylora, a kończąc na modelach współczesnych, korzystających z osiągnięć eksperymentalnej psychologii społecznej, nauk o poznaniu czy antropologii kulturowej. Książka ta przedstawia oryginalne, autorskie ujęcie racjonalności organizacyjnej, jej źródeł i konsekwencji. Autorka pokazuje, że zainteresowanie tą problematyką sięga samych początków naukowego podejścia do organizacji i zjawisk z nią związanych. Przeprowadzona analiza teoretyczna i zakres przywoływanych źródeł dowodzą znakomitej orientacji autorki w ważnych historycznie koncepcjach i zasługują na ogromne uznanie. Z recenzji wydawniczej dr hab. Joanny Czarnoty-Bojarskiej Zaproponowane przez autorkę modele mogą przynieść wiele bezpośrednich implikacji praktycznych. Dotyczy to nie tylko możliwości wykorzystania przedstawionej w książce metody pomiarowej, ale również zastosowania skonstruowanej przez Krystynę Adamską typologii do diagnozowania wartości wiedzy w organizacji. Z recenzji wydawniczej prof. Tomasza Zaleśkiewicza Krystyna Adamska jest adiunktem w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Gdańskiego. Jej zainteresowania koncentrują się wokół komunikacji i zagadnień międzykulturowych. Prowadzi szkolenia z zakresu relacji w organizacji, negocjacji, konfliktów i kultury organizacyjnej. Jest członkiem Polskiego Stowarzyszenia Psychologii Społecznej oraz Międzynarodowego Stowarzyszenia Badań nad Sprawiedliwością.

Motywem przewodnim książki jest próba odpowiedzi na pytanie, czy jesteśmy tolerancyjni i gotowi do współpracy z tymi, którzy mają odmienne od naszych poglądy. Tolerancja i gotowość do współpracy zakładają uznanie za prawdziwą innej wizji świata. A może mamy do czynienia z odwrotną zależnością przyczynową? Może to odmienne wizje świata powodują, że jesteśmy otwarci lub zamknięci na innych? Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi, ponieważ efektem badań może być stwierdzenie obecności zależności pozytywnej, negatywnej bądź jej braku, natomiast proces wyjaśniania zależności przyczynowej pomiędzy zmiennymi pozostaje zawsze otwarty. ""Przedmiotem rozważań przedstawionych w książce Iwony Jakubowskiej-Branickiej O dogmatycznych narracjach. Studium nienawiści jest analiza problemu roli języka w kreacji obrazów rzeczywistości, a przede wszystkim jego potencjalnej możliwości budowania relacji społecznych opartych na nienawiści. Autorka przyjmuje założenie, że media i inne źródła komunikacji kreują obrazy ,,równoległych rzeczywistości"", a fakt medialny pojmowany jako kreacja rzeczywistości przekłada się na fakt społeczny, pojmowany jako wydarzenie, w reakcji na które jednostka podejmuje działania"".Prof. Krzysztof Zagorski przedstawia mechanizm rodzenia się nienawiści. Jest to jej oryginalny wkład do teorii życia społecznego. Książka jest napisana z pasją i przyciągnie uwagę nie tylko socjologów i psychologów społecznych, ale także działaczy społecznych"". Prof. Jacek Kurczewski

W książce autorka zajmuje się zagadnieniami siły woli, samoregulacji i kontroli działania, które stanowią obecnie jedne z najważniejszych tematów współczesnej psychologii. Dokonywane w tej dziedzinie ustalenia nie tylko mają doniosłe znaczenie teoretyczne, ale także niosą ze sobą istotne implikacje praktyczne. Podejmowana przez autorkę problematyka obejmuje poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o czynniki odpowiedzialne za skuteczność w dążeniu do celu, radzenie sobie z własnymi słabościami czy – na poziomie bardziej ogólnym – określenie psychologicznego mechanizmu, który pozwala człowiekowi aktywnie wpływać zarówno na kształt osobowości, jak i bieg własnego życia.   Problematyka motywacji, mimo (a może wskutek) dużej różnorodności teorii i ogromnego dorobku empirycznego, jest w psychologii dziedziną zaniedbaną. Brakuje udanych syntez, rewolucyjnych pomysłów. W takiej sytuacji na wagę złota jest każda próba uporządkowania materiału, pokazania nowych znaczeń i nowych możliwości. Co zatem powiedzieć o próbie tak udanej, jak proponowana przez Romanę Kadzikowską-Wrzosek? Pewnie tylko to, że jest bezcenna. Z recenzji wydawniczej prof. Wiesława Łukaszewskiego Książka przedstawia zagadnienia związane z uwarunkowaniami efektywności ludzkich działań. Autorka koncentruje się na osobowościowych i (w mniejszym stopniu) sytuacyjnych determinantach wytrwałości i skuteczności funkcjonowania. Romana Kadzikowska-Wrzosek doskonale zna literaturę przedmiotu, umiejętnie i w sposób syntetyczny przedstawia aktualny stan badań, nie unikając jednak sięgania po prace starsze, dziś już klasyczne. Na szczególną uwagę zasługują rozdziały trzeci i czwarty, które stanowią bardzo dobrze zaprojektowane i przedstawione przeglądy omawianych w nich zagadnień. Z recenzji wydawniczej prof. Dariusza Dolińskiego ROMANA KADZIKOWSKA-WRZOSEK jest adiunktem w Zakładzie Psychologii Ogólnej Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej Wydziału Zamiejscowego w Sopocie. Jej zainteresowania naukowe obejmują psychologię osobowości oraz psychologię emocji i motywacji. Autorka prowadzi badania dotyczące istotnych według podejścia społeczno-poznawczego funkcji osobowości: planowania działań oraz kierowania ich przebiegiem. Napisała wiele artykułów naukowych, a także prac popularyzujących wiedzę psychologiczną, poświęconych takim zagadnieniom, jak proces samoregulacji, kontrola działania, wytrwałość, skuteczność działania oraz dobrostan psychofizyczny.  

Dzieci z rodzin z problemem alkoholowym stanowią grupę wysokiego ryzyka dotyczącego zaburzeń zdrowia psychicznego. Ostatnie szacunki wskazują, że w Polsce około 1,5 mln dzieci wychowuje się przy pijącym rodzicu. Dzięki licznym badaniom empirycznym coraz lepiej rozumiemy ich sytuację. Zaburzenia psychiczne rodziców bezpośrednio wynikające z uzależnienia oraz z nim współistniejące mogą negatywnie oddziaływać na zdrowie fizyczne i psychiczne dzieci i młodzieży na różnych etapach życia, jak też prowadzić do wystąpienia objawów eksternalizacyjnych i internalizacyjnych. Najnowsze prace naukowe podkreślają jednak duże zróżnicowanie populacji dzieci alkoholików, a wiedza empiryczna pozwala na coraz lepsze rozumienie mechanizmów odpowiedzialnych za to zróżnicowanie. Książka stanowi kontynuację zainteresowań autorki problematyką funkcjonowania dzieci alkoholików. Znaczne rozpowszechnienie problemu alkoholizmu w społeczeństwie skłania do nieustannego poszerzania wiedzy na temat dzieci uzależnionych rodziców oraz poszukiwania empirycznych dowodów na obecność istotnych dla ich rozwoju czynników ryzyka i zasobów. Wyniki tych badań mogą wpłynąć na poprawę skuteczności i efektywności programów profilaktycznych oraz działań interwencyjnych, kierowanych do dzieci i młodzieży szczególnie zagrożonych zbyt wczesnym i nadmiernym spożywaniem alkoholu oraz innych substancji psychoaktywnych. Iwona Grzegorzewska – psycholog dzieci i młodzieży, adiunkt na Uniwersytecie Zielonogórskim. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół problemów psychopatologii rozwojowej. Szczególną uwagę zwraca na funkcjonowanie dzieci z rodzin z problemem alkoholowym. Jest autorką monografii Dorastanie w rodzinach z problemem alkoholowym. Wyniki swoich prac badawczych prezentowała na konferencjach międzynarodowych i ogólnopolskich oraz w wielu publikacjach. Prowadzi też praktykę kliniczną, udzielając pomocy psychologicznej dzieciom, młodzieży i ich rodzinom.

Atutem podręcznika jest lokalizacja tematyki zachowań ryzykownych i uzależnień w szerokim kontekście antropologiczno-kulturowym. Jak trafnie podkreślają autorzy, zaburzenia i uzależnienia oraz sytuacje ryzyka są cechą immanentną współczesnych czasów, wielkiego przyspieszenia, nieustannej zmiany, ciągłego ruchu, presji mediów i ogromnych wpływów rynku konsumpcji, zwłaszcza wszechobecnej reklamy. Publikacja zawierając w sobie pedagogiczne, psychologiczne oraz socjologiczne rozważania nad zachowaniami problemowymi i uzależnieniami młodego pokolenia opisuje uwarunkowania zjawisk z całą gamą ich kontekstów. Opisuje także fenomen patologii społecznych oraz uzależnień z ich specyfiką, a także, co istotne, koncentruje swoją uwagę nie tylko na czynnikach ryzyka, ale przede wszystkim na czynnikach ochronnych, różnych strategiach ukierunkowanych na dobrostan. ks. dr hab. Roman Bogusław Sieroń, prof. KUL

Zaktualizowana droga do bogactwa „Droga do bogactwa wiedzie przez oszczędność i przedsiębiorczość”, zwykł mawiać Benjamin Franklin. Dziś, po ostatnich skandalach biznesowych i przekrętach finansowych wielu wpływowych ludzi i mnóstwo potężnych organizacji (od rządów do międzynarodowych korporacji) zadaje sobie pytanie o to, jak osiągnąć więcej za mniej. Szukają nowych wartości i powrotu do równowagi. Niestety, wiele z tego, czego nauczyliśmy się w biznesie o logice rozwoju rynków, w chwili obecnej jest po prostu przestarzałe. Poszukujemy więc nowych dróg, jednocześnie wracając do korzeni. Ta książka jest zarówno niezwykłą lekcją historii, jak i futurystycznym manifestem. Porusza niewygodne tematy, które większość z nas wolałaby zamieść pod dywan. Jest intelektualnym wyzwaniem i pełną humoru przygodą. Przypatruje się bogactwu złożonych powiązań, łączących oszczędność i konkurencyjność oraz innowacyjność i dyplomację z bogactwem. W czasie tej podróży zobaczysz i zrozumiesz, jak można lepiej wykorzystywać osobiste i korporacyjne zasoby, by Twoja przyszłość na powrót stała się świetlista. Oto książka, która w sposób inteligentny i rzeczowy wnosi wkład w literaturę na temat globalizacji, rozwoju produktu, zarządzania zmianą i ogólnego zarządzania, jak również dzieli się oryginalnymi przemyśleniami na temat rosnącej roli, jaką zagadnienia zrównoważonego rozwoju i energii odgrywają w konkurencyjności. Autor dzieli się z nami swoimi genialnymi w swojej prostocie pomysłami dotyczącymi sposobów zrównoważenia znaczenia pieniędzy, ludzi i zasad, a jego uwagi można zastosować zarówno na poziomie globalnym, jak i jednostkowym. Spójrz na zasady konkurencyjnej oszczędności poprzez pryzmat: dynamiki społeczeństwa i biznesu w najbliższej przyszłości, osobistej zapobiegliwości, autentyzmu kierownictwa, trwałości (a nie jednorazowości) produktu, stabilności rynku w czasach globalizacji, czynników sprzyjających bezpieczeństwu kulturowemu, ciągłości biznesowej, reguł powstawania bogactwa.

Każdy z nas ma swój wewnętrzny głos, który gratuluje nam, gdy odniesiemy sukces, zwykle jednak bezlitośnie nas krytykuje, przypomina o przeszłych pomyłkach, rozczarowaniach i zamęcza niepokojącymi wizjami przyszłości. Ile razy mówiłeś sobie: „Jestem do niczego”, „Nigdy nie uda mi się osiągnąć sukcesu”, „Dłużej nie dam rady”? Dość się już nasłuchałeś? Najwyższy czas uzbroić się w zestaw strategii kontrolowania napastliwych, negatywnych głosów wewnętrznych i reagowania na nie w konstruktywny sposób. Ta książka, napisana przez wybitnego psychologa klinicznego, pomoże Ci zrozumieć, w jaki sposób mówisz do siebie i co możesz zmienić, aby poczuć się lepiej. Najpierw nauczysz się identyfikować głosy wewnętrzne, które sprawiają Ci kłopoty, i zrozumiesz, dlaczego należy słuchać ich bardzo uważnie. Następnie poznasz szeroką gamę sposobów szybkiej zmiany treści i sposobu jej wypowiadania przez głos wewnętrzny, co poprawi jakość Twojego życia. Dowiesz się również, w jaki sposób rozpoznawać zmiany na lepsze i odróżniać je od zmian niosących pozorną poprawę, lecz wywołujących negatywne skutki uboczne. Otwórz się na zmianę i żyj szczęśliwym życiem, na które zasługujesz.

Jako liderzy musimy być wrażliwi i uważać na wpływ, jaki wywieramy na jakość życia zawodowego naszych podwładnych. Najlepsi potrafią sprawić, że ludzie odnoszą sukcesy i czerpią motywację z wykonywanej pracy. Książka ta porządkuje to, co najwybitniejsi przywódcy wiedzą intuicyjnie. Anne Mulcahy, była przewodnicząca rady nadzorczej i dyrektor zarządzająca Xerox Corporation Przyjazne środowisko pracy Jak dziś minął Ci dzień w pracy? A jak minął dzień Twoim podwładnym? Czy byli zmotywowani? Czy atmosfera pracy była przyjazna? Jako menedżer musisz wiedzieć, czemu ludzie przychodzą co dzień do pracy, czemu w niej zostają i co sprawia, że chcą dawać z siebie wszystko. Żaden rozsądny szef nie łudzi się już, że największym motywatorem dla jego pracowników są pieniądze. Ludzie są dużo bardziej kreatywni i wydajni, gdy całym sercem angażują się w wykonywaną pracę, czują się szczęśliwi, a także dobrze myślą o swoich projektach, współpracownikach, przełożonych czy całej firmie. Oto książka oparta na autentycznych doświadczeniach tysięcy pracowników. Stanowi cenne źródło wskazówek zarówno dla początkujących, jak i zaprawionych w bojach liderów. Dzięki niej Twoi podwładni odzyskają źródło wewnętrznej motywacji i zaczną działać na najwyższych obrotach. Pamiętaj, sekret świetnej pracy polega na tym, by umożliwić utalentowanym ludziom skuteczną realizację wartościowych zadań.

Głęboko w twoim życiu leży wyjątkowy kod emocji i informacji, który może kierować dziś twoim przeznaczeniem. Ale z łatwością możesz dowiedzieć się, które karmiczne doświadczenia wpływają teraz na ciebie i zmienić ich scenariusz, aby stworzyć potężne uzdrowienie i osobistą zmianę. Gdy to zrobisz, będziesz w stanie: ? Uwolnić nieznane przeszkody, które blokowały twoją drogę ? Uzdrowić karmiczne związki i przyciągnąć nową miłość ? Wyczyścić negatywne wzorce i otworzyć swoje życie na większy sukces To twoja szansa, by złamać kod karmy. Gdy oczyścisz te ukryte informacje, będziesz mógł zaprogramować jaśniejszą przyszłość i zmienić swoje życie na zawsze! W książce autorka przybliża odkrytą przez siebie podczas praktyki psychologicznej prawidłowość dotyczącą wpływu naszych poprzednich wcieleń na nasze obecne życie. Oprócz teorii jednak, daje czytelnikom fantastyczną metodę, z której każdy może skorzystać. Na dołączonej do książki płycie CD znajdują się sterowane medytacje regresyjne i progresyjne, dzięki którym każdy czytelnik może sam odkryć, jakie zdarzenia z poprzednich wcieleń obciążają teraz jego życie. Może także samodzielnie, z pomocą zawartych na płycie medytacji, naprawić to i zmienić swój obecny los! To wielka szansa dla wszystkich, którzy borykają się obecnie z trudnościami wywołanymi przez nieuświadomione przyczyny. O książce wypowiada się Gregg Braden, bestsellerowy wg New York Times'a autor książek Boska Matryca i Czas Fraktalny: ?W przykuwającej uwadze podróży przez studia przypadku i swoje własne odkrycia demonstruje ona, jak wszystko, począwszy od uzdrawiania naszych ciał do sukcesów w związkach, często połączone jest z doświadczeniami z przeszłości. Jeśli jej idee są słuszne, katapultują nas o całe lata poza konwencjonalne wyjaśnienia pozornie niemających znaczenia wydarzeń z naszego życia. Czy jesteś artystą, czy inżynierem, ta książka jest o tobie, twoim świecie i każdym związku, jakiego w życiu doświadczysz.

Związki partnerskie, eutanazja, aborcja, in vitro ? czy katolik może mieć na ich temat własne zdanie? A jeśli zdanie to zbiega się ze stanowiskiem Kościoła? Czy to znaczy, że nie potrafi myśleć samodzielnie? W książce tej, będącej kontynuacją świetnie przyjętych dwóch pierwszych tomów (Katolik frajerem?, Katolik ofiarą?), znajdziesz zapis gorących dyskusji o sprawach, które poruszają opinię publiczną i wywołują największe emocje. O prawach homoseksualistów, kobiet, księży, nienarodzonych dzieci i osób cierpiących rozmawiają m.in. Przemysław Babiarz, Krzysztof Ziemiec, Teresa Tomeo, Marek Jurek, Tomasz Terlikowski, Bronisław Wildstein, Wojciech Sadurski, Izabela Jaruga-Nowacka czy Szymon Grzelak. Jak trafić do ludzi, którzy nie widzą różnicy między talibem a katolikiem? Jak odmienić serce tych, którzy uważają Jezusa za ?przestarzały obciach?? Ta książka w dużym stopniu pomoże znaleźć odpowiedź na to pytanie. A jest ono fundamentalne dla przyszłości chrześcijaństwa ? Łukasz Adamski, publicysta tygodnika ?Sieci?, redaktor naczelny portalu wNas.pl. Bardzo dobra, rzeczowa dyskusja dotycząca tematów seksu, aborcji, in vitro, eutanazji ? przedstawiona z różnej perspektywy światopoglądowej. Tę książkę powinien przeczytać każdy katolik i nie katolik - Michał Chorosiński ? aktor.

Najnowsza książka Hermanna Scherera p.t. "Myślenie jest głupie" mocno zagłębia się w obszarach psychologii poznawczej, aby uświadomić nam jak funkcjonuje nasz umysł i jakie czynniki wpływają na proces podejmowania decyzji. Dzięki tej analizie będziemy w stanie dokonywać świadomych wyborów i unikniemy wpadania w "pułapki myślenia". Na konkretnych przykładach autor pokazuje nam jak różne, a niekiedy katastrofalne w skutkach decyzje, mogą podejmować lekarze, sędziowie, managerowie, ludzie piastujący odpowiedzialne stanowiska, czy też po prostu każdy z nas. Książka ukazała się w serii "IQ - Rozwijaj inteligencję finansową", ale myliłby się ten, kto by sądził, że nie ma ona związku z finansami. Przecież to właśnie od podejmowania właściwych decyzji finansowych często zależy jakość naszego życia, a także naszych najbliższych. Wykorzystanie najnowszych osiągnięć psychologii poznawczej w ekonomii zaowocowało w 2002 roku nagrodą Nobla. W obecnych i niełatwych czasach po prostu nie można sobie pozwolić na ignorancję tak istotnej materii. Rynek książek zalewają poradniki, które oferują pomoc w podejmowaniu decyzji. Strategii sukcesu i modeli prezentowanych jako warte naśladowania jest bardzo wiele. Ta książka pokazuje inną drogę. Zapraszam Was do przeprowadzenia testu. Zobaczcie sami, jak funkcjonuje Wasze myślenie! Dzięki złudzeniom optycznym - i nie tylko, także zagadkom i łamigłówkom oraz obrazowym przykładom z praktyki - będziecie mogli niejako mimochodem sprawdzić swoje kompetencje decyzyjne. Obiecuję Wam, że będziecie się przy tym znakomicie bawić. Hermann Scherer, autor bestsellera "Dzieci szczęścia".

Książkę Roberta Wita Wyrostkiewicza można przeczytać dla rozrywki i pośmiać się z głupoty urzędasów. Po chwili jednak przychodzi otrzeźwienie. To wszystko co w niej opisano bije w konkretnych ludzi. Jednych łamie, innym ?tylko? pierze mózgi, a na burzących się przeciw ?postępowi? czekają już knut i dyby. To wszystko co opisano wcześniej czy później uderzy w nas i nasze dzieci. Chyba że ostrzeżeni zdołamy zdusić neokomunę w zarodku.

Oddajemy do rąk Czytelnika drugi z trzech zaplanowanych tomów publikacji dotyczącej polsko­języcznej prasy, która ukazywała się pod każdym z trzech zaborów Rzeczypospolitej w latach 1796?1806.

Jeśli znajdą się osoby, których nie przekona sugestywny sposób, w jaki Foer opisuje okropieństwa przemysłowej hodowli zwierząt i oskarża odpowiedzialnych za nią ludzi, to znaczy, że są nieczułe albo głuche na głos rozsądku. Albo i jedno, i drugie. J.M. Coetzee Dzięki tej książce zostałam wegańską aktywistką. Natalie Portman Najlepsi dziennikarze (Michael Pollan, Eric Schlosser) i aktywiści praw zwierząt (Peter Singer, Temple Grandin) – a także Jezus, Gandhi, Pitagoras, Arystoteles, John Locke i Immanuel Kant – zmagali się z pytaniem o to, czy zabijanie zwierząt na mięso jest etyczne. Dzięki tej niezwykle dociekliwej książce Foer dołącza do nich. […] Zjadanie zwierząt jednak nie nawołuje do przejścia na wegetarianizm. Ta książka to apel o świadomość i odpowiedzialność. Susan Salter Reynolds, „Los Angeles Times” Zjadanie zwierząt jest wyjątkowe, ponieważ wegetarianin Foer pozwala farmerom i aktywistom mówić we własnym imieniu. Do zjadaczy mięsa odnosi się z dużą empatią, a jego poczucie humoru słodzi gorzką rzeczywistość. O, „The Ophra Magazine” Zjadanie zwierząt to porządna dziennikarska robota z literackim nerwem. Jessica Roy, „Salon” Foer przekonuje, że ludzi określają ich wyrzeczenia. Wegetarianizm wymaga rezygnacji z przyjemności prawdziwych i niezastępowalnych niczym innym. Autor ma na tyle dużo odwagi, że nie wstydzi się wymagać tego poświęcenia od swoich czytelników. Elizabeth Kolbert, „The New Yorker” To, że za każdym razem, gdy jem befsztyk, zastanawiam się nad tym, czy nie jestem hipokrytą, to wielki sukces autora. W książce pisze: „Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach”. Po lekturze tej książki, trudno się z nim nie zgodzić. Geoff Nicholson, „San Francisco Chronicle” Wybrany fragment książki Przyjaciele i wrogowie Psy i ryby nie mają ze sobą nic wspólnego. Psy mają coś wspólnego z kotami, z dziećmi, z policją. Śpią, jedzą i jeżdżą na wakacje razem z nami, wozimy je do lekarza, cieszymy się, kiedy są wesołe, i płaczemy po ich śmierci. Ryby kojarzą się bardziej z akwarium, z sosem tatarskim, z pałeczkami i w ogóle tak naprawdę nikogo nie obchodzą. Dzieli je od nas woda i cisza.    Psy i ryby nie mogą się bardziej różnić. „Ryba" to tak naprawdę 31 tysięcy gatunków, których nazwy nie funkcjonują w potocznym języku. „Pies" natomiast jest bardzo konkretny. Jeden gatunek, imiona własne. Należę do tych 95 procent właścicieli psów, którzy rozmawiają ze swoimi psami, właściwie może nawet do tych 87 procent, którzy wierzą, że psy rozmawiają z nimi22. Ciężko jednak wyobrazić sobie, jak ryby postrzegają świat, nie wspominając już o próbach wejścia w interakcję z nimi. Ryby reagują na zmiany ciśnienia wody i potrafią odnaleźć się w środowisku dzięki wydzielinom innych organizmów, rejestrują dźwięki dochodzące z odległości 25 kilometrów23. Psy są tu i teraz - wchodzą ubłoconymi łapami na dywan i chrapią pod stołem. Ryby żyją jakby w innym wymiarze - milczące, obojętne, o martwych, nieruchomych oczach. Bóg stworzył je innego dnia niż resztę zwierząt i myśli się o nich jak o jednym z pierwszych przystanków na drodze ewolucji człowieka.    Kiedyś tuńczyk - którego wybrałem na przedstawiciela rybiego świata, jako że Amerykanie jedzą go najczęściej - był poławiany głównie przez wędkarzy i rybaków prowadzących małe, rodzinne firmy. Złapany na haczyk wykrwawiał się na śmierć albo tonął (ryby toną, kiedy ich ruchy są krępowane), a następnie wciągano go na łódź. Duże ryby (np. miecznik, marlin] często nie umierają od razu, ale męczą się nawet przez kilka dni z haczykiem wbitym w podniebienie. Czasem potrzeba było kilku mężczyzn, by wydostać z wody największe okazy24. Używano (i wciąż się używa) do tego też specjalnych, przypominających bosak narzędzi nazywanych osękami wędkarskimi. Wbicie osęki w bok, ogon lub nawet oko ryby to krwawa, ale skuteczna metoda na wciągnięcie jej na pokład. Podobno grzbiet to optymalne miejsce do wbicia osęki. Chociaż według poradnika opublikowanego przez Komitet ds. Rybołówstwa ONZ najlepiej celować w głowę25.    Dawniej rybacy po zlokalizowaniu ławicy tuńczyków łapali za wędki, żyłki i osęki26. Dziś tuńczyków nie łowi się już w ten sposób. Stosuje się nowoczesne metody: połów za pomocą sznurów haczykowych i okrężnic. Kiedy zacząłem dociekać, co się dzieje z rybami, zanim trafią na nasze talerze, moją uwagę zwróciły szczególnie te dwie techniki połowu tuńczyków. Opiszę je dokładniej w dalszej części książki. Najpierw napiszę o czymś innym.    W internecie jest pełno krótkich filmików z połowów. Jacyś kolesie wyciągają z wody nieszczęsnego marlina albo makrelę i są z siebie zadowoleni, zupełnie jakby właśnie uratowali czyjeś życie czy coś podobnego. W tle leci kiepski rockowy kawałek. Zamiast kolesiów zdarzają się też odziane w skąpe bikini dziewczyny albo dzieci podbierające ryby osękami. Pomijałem cały ten dziwaczny rytu-alizm i przewijałem każdy z filmików, próbując uchwycić moment, w którym narzędzie zostało już rzucone, ale nie wbiło się jeszcze w stworzenie...    To oczywiste, że żaden z czytelników tej książki nie zniósłby widoku psa z hakiem wbitym w pysk. Czy ryby nie zasługują na nasze moralne względy, czy może też uprzywilejowana pozycja psów wynika z naszej bezmyślności? Czy długą i bolesną agonię stworzenia uznaje się za okrucieństwo zależnie od gatunku, do jakiego to stworzenie należy?    Czy zażyłość łącząca nas ze zwierzętami domowymi powinna kierować naszym myśleniem o jedzeniu zwierząt w ogóle? Jak bardzo odległe od naszej codzienności są ryby (lub krowy, świnie, kurczaki)? Czy ten dystans jest przepaścią, szczeliną i czy w ogóle ma on tutaj jakieś znaczenie? A gdyby któregoś dnia silniejsze i bardziej od nas inteligentne formy życia nadały nam taki status, jaki my nadajemy rybom, jak byśmy im wytłumaczyli, że zjadanie nas jest niewłaściwe?    Życie miliardów zwierząt i dobrostan skomplikowanych ekosystemów zależy od odpowiedzi na te pytania. Takie ogólne rozważania mogą wydawać się odległe. Najbardziej martwi nas przecież to, co nas bezpośrednio dotyczy, o całej reszcie z łatwością zapominamy. Mamy też skłonność do sugerowania się tym, co robią inni, szczególnie jeśli chodzi o jedzenie. Etyczny aspekt jedzenia jest tak złożony, bo nasze wybory zależą nie tylko od kubków smakowych, ale też od gustu, od indywidualnych przekonań i uwarunkowań społecznych. Zorientowana na definiowanie siebie poprzez wybory kultura zachodnia stwarza stosunkowo dobre warunki dla jednostek, które wybrały niestandardową dietę. Paradoksalnie jednak to ci wyluzowani wszystkożercy, którzy twierdzą: „wszystko mi jedno, jem wszystko", mogą zostać uznani za bardziej wrażliwych społecznie niż ci starający się jeść tak, by społeczeństwu nie szkodzić. Wśród wielu czynników warunkujących nasze wybory żywieniowe rozum (ani świadomość) nie gra wielkiej roli.    Z jakiegoś powodu doszło do polaryzacji poglądów na temat jedzenia zwierząt. Albo nie jesz ich wcale, albo się nad tym nie zastanawiasz. Albo jesteś aktywistą, albo gardzisz aktywistami. Przyjmowanie takich skrajnych postaw (lub silna niechęć do zajmowania stanowiska] wskazuje na to, że sprawa jest jednak poważna. To, czy i jak jemy zwierzęta, porusza w nas jakieś delikatne struny. Sprawa mięsa należy do naszej przeszłości i teraźniejszości, pojawia się w Księdze Rodzaju i w ustawach związanych z prawem rolnym. Ma swoje miejsce w rozważaniach filozoficznych i w przynoszącym ponad 140 miliardów dolarów przemyśle, którego działalność zajmuje jedną trzecią powierzchni Ziemi28, kształtuje ekosystemy oceaniczne29 i przyczynia się do zmiany klimatu. Wciąż jednak skupiamy się na skrajnościach zamiast skoncentrować się na realiach. Moja babcia powiedziała, że nie zjadłaby wieprzowiny nawet w obliczu głodowej śmierci. Kontekst jej opowieści faktycznie był ekstremalny. Dziś jednak większość ludzi stosuje model „wszystko albo nic" w odniesieniu do codziennych wyborów żywieniowych. Ale tego sposobu myślenia nie zaakceptowalibyśmy w rozważaniach etycznych o innych sferach życia. (Wyobraźcie sobie wybór pomiędzy mówieniem zawsze całej prawdy a ciągłym kłamaniem). Prawie za każdym razem, gdy wspominałem, że jestem wegetarianinem, w odpowiedzi słyszałem, że jestem niekonsekwentny. (Właściwie mój wegetarianizm emocjonował innych bardziej niż mnie samego).    Potrzebujemy lepszego języka do mówienia o jedzeniu zwierząt. Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach. Nie chodzi tu o jakieś zbiorowe porozumienie. Niezależnie od siły naszych przeczuć odnośnie do tego, co jest dobre dla nas samych, lub nawet tego, co jest dobre dla wszystkich, zakładamy, że nasze stanowisko koliduje z innymi. Jak sobie z tym poradzić? Unikać konfrontacji czy sformułować jej zasady na nowo?

Autorzy ?Dzikich stworów? i ?Niesfornych księżniczek? doradzają, jak stawać się świadomym, dojrzałym i konsekwentnym rodzicem. Autorzy tej książki mają ogromne doświadczenie w doradzaniu rodzicom. Spędzili tysice godzin na rozmowach z nimi i z ich dziećmi. Pomogli tysiącom rodzin. Są cenionymi mówcami, autorami bestsellerów na temat wychowania, z których dwa, ?Dzikie stwory? i ?Niesforne księżniczki?, zostały opublikowane po polsku. Teraz postanowili połączyć swoje siły i stworzyć książkę ? idealną pomoc dla każdego, kto poważnie traktuje swoje powołanie do rodzicielstwa. Udowadniają w niej, że jeśli chcemy w sposób odpowiedzialny wychowywać nasze dzieci, nie możemy sobie pozwolić na całkowitą improwizację. Musimy posiadać wizję celu, do którego dążymy i działać w sposób przemyślany i świadomy. Autopilot sprawdza się w pewnych warunkach w samolotach, w wychowaniu ? nigdy. Starając się kształtować dzieci, nie możemy zapominać o kształtowaniu samych siebie jako rodziców. Musimy być świadomi swoich dobrych i słabych stron, uczuć i przyjętych założeń i bazując na tej świadomości konsekwentnie i planowo doskonalić swoje umiejętności rodzicielskie. Każdy z 12 rozdziałów tej książki pokazuje, w jaki sposób wcielić te idee w życie. Demaskuje najbardziej rozpowszechnione mity związane z rodzicielstwem. Uczy nas odkrywać, kim jesteśmy, abyśmy byli w stanie pomóc naszym dzieciom w odkrywaniu, kim one są.

Celem niniejszej książki jest ukazanie specyfiki przeżyć i doświadczeń rodzinnych osób, które przyjęły do rodziny adopcyjnej lub zastępczej niepełnosprawne dziecko, jak również znaczeń, jakie badani przypisują swoim doświadczeniom. Aby tego dokonać, autorki z zastosowaniem strategii jakościowej poddały badaniom 20 rodzin adopcyjnych i zastępczych, które wychowują dziecko z niepełnosprawnością. Analizę badań poprzedzono prezentacją opracowań naukowych na temat socjalizacji dziecka w rodzinie, aktualnych rozwiązań w zakresie sprawowania opieki zastępczej w Polsce i sytuacji rodzin (także adopcyjnych i zastępczych) z dzieckiem niepełnosprawnym. Książkę Rodziny adopcyjne i zastępcze z dzieckiem z niepełnosprawnością adresujemy do pedagogów, nauczycieli, pracowników socjalnych, osób zatrudnionych w ośrodkach adopcyjno-opiekuńczych, centrach pomocy rodzinie i innych instytucjach, którzy w swojej pracy stykają się z rodzinami adopcyjnymi i zastępczymi, jak również studentów kierunków pedagogicznych i wszystkich zainteresowanych problematyką opieki zastępczej i niepełnosprawności. Wyrażamy nadzieję, że szczególną grupą odbiorców tej monografii będą rodzice adopcyjni i zastępczy wychowujący dzieci z różnego rodzaju i stopnia zaburzeniami, a także osoby rozważające zostanie takim rodzicami. Naszym celem jest pokazanie doświadczeń rodziców, którzy przyjęli do swojej rodziny dziecko z niepełnosprawnością w sposób jak najbardziej całościowy, ze zwróceniem uwagi zarówno na wyzwania, z którymi muszą się zmierzyć rodzice, jak i różne pozytywne aspekty z takim rodzicielstwem związane. W książce starałyśmy się stosować – podobnie jak w jej tytule – termin opisowy „dziecko z niepełnosprawnością”. Stoimy na stanowisku, że jest on najbardziej odpowiedni, ponieważ akcentuje, że niepełnosprawność jest tylko jedną z wielu cech, które dane dziecko posiada. Ze względu na ograniczenia językowe nie zawsze taka poprawność się udawała. Jednak chcemy podkreślić, że pod każdym sformułowaniem typu „dziecko/dzieci niepełnosprawne” kryje się wyżej opisany podtekst. Autorzy