W Królestwie Arabii Saudyjskiej przebywałam dwa lata, od lipca 2010 do lipca 2012 r. Pobyt związany był z pracą zawodową mojego męża. Bycie żoną specjalisty na kontrakcie dawało mi ochronę i możliwości przebywania w środowisku rdzennych Saudyjczyków, bywania w ich domach i podejmowania w sposób zupełnie naturalny rozmów z kobietami, prowadzonych w duchu „między nami kobietami”. Dzięki temu moja sytuacja była wyjątkowo dogodna dla podjęcia badań etnograficznych sensu stricto i przysługiwały mi pewne swobody, których saudyjskie kobiety nie doświadczają. Czynniki te pozwoliły mi na podjęcie incognito badań nad sytuacją saudyjskiej kobiety. Badaniom sprzyjały też moje małe dzieci, które wzbudzały zainteresowanie, oraz chęć podejmowania rozmów ze mną. Nie bez znaczenia była moja płynna znajomość angielskiego i chęć uczenia się tego języka przez mieszkańców Królestwa. Nie mogę jednak stwierdzić, że – przebywając dwa lata w tym państwie – mogłam zupełnie bezkarnie prowadzić obserwację uczestniczącą, choć było wiele okazji, które pozwalały wniknąć dość głęboko w istotne elementy życia społecznego obywateli Królestwa. Dodam także dla pełnej wiarygodności moich badań, że niektóre moje interlokutorki były zdziwione niestosownością stawianych przeze mnie pytań, które niejednokrotnie wydawały im się dziwne: „OK, Anna, ale ty jesteś zabawna, ty i te zachodnie kobiety...”. Był to wystarczający argument przeciwko mojej zbyt wścibskiej ciekawości. Jest rzeczą oczywistą, że mniej dogodnie przebiegało badanie, gdy w nielicznych przypadkach moja interlokutorka nie znała języka angielskiego; trudności te opisuję w rozdziale poświęconym warsztatowi badawczemu. Mam nadzieję, że to wyjaśnienie okoliczności podjęcia przeze mnie opisywanej tematyki rozwieje wątpliwości Czytelników.
Zakończę powtarzanym przez badanych zdaniem, które wszak pasuje do biegu wydarzeń, jakie wpłynęły na moją obecność w saudyjskiej przestrzeni kulturowej kobiet: „Wszystko jest w rękach Allacha i tej woli przeciwstawić się nie godzi”.
Od autorki
Prezentowany w niniejszej książce program stanowi rozbudowaną i kompleksową propozycję oddziaływań osadzonych w perspektywie rozwojowej. Zaproponowane poziomy rozwojowe w nauczaniu teorii umysłu uwzględniają trzy poziomy procesów poznawczych: percepcję (co ludzie mogą zobaczyć), wiedzę (co ludzie wiedzą) oraz przekonania (co ludzie myślą) o rzeczach, które są prawdziwe lub fałszywe.
Rozwinięcie i uzupełnienie O fotografii. Autorka powraca do wielu kwestii poruszanych wcześniej, skupiając się jednak na zagadnieniu przedstawiania obrazów cierpienia w mediach, zwłaszcza w fotografii wojennej. Historyczny kontekst, w jakim powstawała książka (niedługo po ataku na World Trade Center), nie pozostał bez wpływu na charakter i temperaturę wywodu. W świecie, w którym codziennie jesteśmy zalewani potokiem obrazów pełnych okrucieństwa, w świecie po ludobójstwie w Rwandzie i po wojnie w byłej Jugosławii, a zarazem w świecie, w którym technika umożliwia prowadzenie wojny na odległość, przedstawianie obrazów cierpienia rodzi nowe pytania i problemy etyczne.
Sontag bezlitośnie tropi hipokryzję Zachodu i stosowanie podwójnych standardów w pokazywaniu nieszczęścia, bólu i śmierci. Zastanawia się nad rolą fotografii w kształtowaniu tak zwanej zbiorowej pamięci i stosunku do historii. W centrum rozważań stawia tym razem nie fotografa, lecz widza, który musi określić swoją postawę wobec widoku czyjegoś cierpienia; żadne spojrzenie nie jest niewinne.
Przełomowa publikacja w zakresie klinicznego podejścia do pracy z doświadczeniem traumatycznym.
Prezentując reakcję „drugiej linii obron” psychiki na wczesne doświadczenie traumatyczne Donald Kalsched integruje perspektywę psychologii analitycznej, wywodzącej się z prac C. G. Junga i psychoanalizy, szczególnie teorii relacji z obiektem. Autor pokazuje, jak psychika reaguje „do wewnątrz” na przygniatające wydarzenia życiowe. Funkcją opisywanego przez niego archetypowego systemu samoochrony psychiki jest zachowanie straumatyzowanego rdzenia osobowości i odizolowanie go od rzeczywistości, co w późniejszym czasie ma daleko idące konsekwencje dla funkcjonowania osoby, tak często obserwowane przez psychoterapeutów w ich pracy klinicznej. To nie sama trauma stanowi wstrząs dla psychiki według Kalscheda – psychika uczestniczy w nim, traumatyzując siebie samą w odpowiedzi na druzgocące wydarzenia i odcinając od potrzeb i pragnień psychicznych.
Analizując powstawanie i działanie archetypowego systemu samoochrony, Donald Kalsched nawiązuje do prac Carla Gustava Junga i innych praktyków Jungowskich i psychoanalitycznych, w tym do Donalda Winnicotta. I ilustruje swą pracę bogatymi przykładami z pracy klinicznej, analizy snów i baśni.
Książka godna polecenia zarówno dla klinicystów zajmujących się pracą z traumą jak i dla wszystkich zainteresowanych psychologią Jungowską, a szczególnie jej wymiarem związanym z rozumieniem doświadczenia traumatycznego.
Podstawowe pytanie etyki okazuje się dzisiaj postawione na nowo. Dotychczas było nim pytanie: jak żyć? Ale wydaje się, że pojawiła się potrzeba, by zastąpić je innym, mianowicie: kim jest człowiek? Pytanie to jest pytaniem etycznym, ponieważ wskazuje na to, co stanowi cechę wyróżniającą człowieka na tle przyrody: zdolność do odróżniania dobra od zła, a zatem do pojmowania dobra i zła, która jest dyspozycją wybitnie ludzką. Dla istot prymitywnych dobre jest to, co zaspokaja ich biologiczną strukturę, pozwala trwać, gdyż przetrwanie jest ich naczelnym zadaniem. Zwierzę je, aby żyć, i żyje, aby jeść. Dla człowieka dobro oznacza coś więcej niż to wszystko, co mu służy na płaszczyźnie fizjologiczno-popędowej. Czynności, które podejmujemy, żeby utrzymać się przy życiu, nie mają związku z moralnością. Człowiek rozpoznaje dobro dzięki władzy sądzenia. Jeśli ma być człowiekiem, musi sądzić. Z tego sądu wyrasta poczucie moralnej satysfakcji albo odrazy, spokój sumienia albo wina i odpowiedzialność. Człowiek ma pewne moralne dyspozycje, moralności jednak nie bierze skądkolwiek.
Fragment z książki
Artykuły zamieszczone w tej książce dowodzą, że piłka wcale nie jest tylko spontaniczna. Jest ona narzędziem służącym budowaniu tożsamości, zarówno indywidualnej, jak i zbiorowej, w tym narodowej; areną walk pomiędzy grupami interesów; pozwala wyrażać frustrację, lecz także dumę i nadzieję; może być pretekstem do dyskusji o rozwoju ekonomicznym i politycznym.
Książka prof. med. J. Rötzera na temat metody objawowo-termicznej miała już ponad trzydzieści wydań w krajach niemieckojęzycznych. Została również przetłumaczona na kilkanaście języków. Państwo mają przed sobą drugie jej wydanie. W przystępny sposób przedstawia ona, na podstawie solidnych badań naukowych, zasady jednej z najskuteczniejszych metod rozpoznawania płodności. Publikacja jest przeznaczona dla par małżeńskich. Daje ona niezbędną wiedzę na temat możliwości tak potrzebnego świadomego planowania liczby dzieci w rodzinie.
Poznanie fizjologii kobiecego organizmu budzi podziw dla precyzji i celowości natury oraz skłania do współżycia małżeńskiego z uwzględnieniem jej mądrych praw. Okresy płodności i niepłodności są naprawdę łatwe do ustalenia. Trzeba tylko nauczyć się prostego sposobu obserwacji, który szybko staje się nawykiem. Obserwacje te pozwalają kobiecie nie tylko zrozumieć własny organizm, ale zwiększają też jej poczucie wartości. Współodczuwanie męża wywołuje w żonie uczucie wdzięczności i uznania dla niego. Prowadzi to do głębszego porozumienia zarówno w dziedzinie seksualnej, jak i emocjonalnej, a tym samym wzmacnia więź małżeńską. Taka postawa ożywia przyjaźń i wzajemne oddanie małżonków, które w wielu związkach są niestety zaniedbywane.
Statystyki dowodzą, że wśród małżeństw stosujących naturalną metodę planowania rodziny rozpada się zaledwie od dwóch do pięciu procent par, podczas gdy w krajach Europy Zachodniej i USA ilość rozwodów sięga obecnie pięćdziesięciu procent. Trwała i zgodna rodzina ma ogromne znaczenie nie tylko dla małżonków, ale także dla szczęścia ich dzieci i dla całego społeczeństwa. Nie straćmy więc tej wielkiej szansy.
Błądzić jest rzeczą ludzką. A mimo to prawie każdy z nas sądzi (czasem z uporem), że ma rację we wszystkich niemal sprawach, począwszy od tego, skąd wziął się wszechświat, po właściwy sposób ładowania zmywarki do naczyń. Skoro bycie w błędzie jest rzeczą naturalną, dlaczego tak trudno nam sobie wyobrazić, że nasze przekonania mogą być niesłuszne? Dlaczego człowiek jest zaskoczony własnymi pomyłkami? Czemu się ich wstydzi, czemu próbuje je usprawiedliwiać lub im zaprzeczać?Kathryn Schulz, dziennikarka i publicystka, stawia pytanie, skąd bierze się przyjemność, którą odczuwamy, gdy mamy rację, dlaczego pomyłki są tak irytujące i w jaki sposób nasze nastawienie do błędu szkodzi relacjom międzyludzkim.Przedstawia też nowy sposób myślenia o omylności. Błąd jest dla niej czymś nieuchronnym, ale i wspaniałym darem, który potrafi odmienić nasz sposób widzenia świata, nasze związki i co najważniejsze, nas samych.Ta książka zmusza do zadania sobie jednego z najbardziej kłopotliwych pytań: a co, jeśli nie mam racji?
Odkryj skarb, który nosisz w sobie - Twój własny umysł. Książka, którą trzymasz w rękach, nie jest klasycznym poradnikiem, książką coachingową, psychologiczną czy naukową. Pisząc tę książkę, mieliśmy inny cel, opowiadamy w niej swoją historię, którą napisało życie. Nasz umysł ma w sobie nieograniczony potencjał. Czytaliśmy o tym wiele razy, lecz póki sami tego nie doświadczyliśmy, była to tylko wiedza. Teraz jest to mądrość, którą chcemy się z Tobą podzielić. Tę książkę kierujemy do wszystkich, którzy poszukują swojej ścieżki, podobnie jak my mają otwarte umysły i są gotowi zaryzykować nowe spojrzenie, po to, by podobnie jak Alicja, zobaczyć, co znajduje się po drugiej stronie lustra.
On nie chce ze mną rozmawiać.
Ona nie chce się ze mną kochać.
Poznaj nowe sposoby rozwiązania
odwiecznych problemów!
Ta książka to zdumiewające połączenie życiowej mądrości i naukowej wiedzy. Nie wyobrażam sobie lepszego poradnika dla współczesnych par, zarówno małżeńskich, jak i innych związków uczuciowych. Skorzystaj z niego!
William Doherty, terapeuta
Sto zasad udanego związku to prawdziwa skarbnica życiowych, praktycznych porad, dzięki którym będziesz dobrze funkcjonować w parze ze swoim partnerem, zachowując zdrowy rozsądek, odwagę i radość. Znana terapeutka Harriet Lerner pomoże ci poradzić sobie ze wszystkimi problemami w stałym związku.
• Jesteś jedyną osobą, którą możesz zmienić.
• Szczęśliwe pary to nie te, które nigdy się nie kłócą.
• Konstruktywna krytyka partnera powinna dotyczyć tylko jego czynów.
• Negocjacje to jasne, spokojne, pozbawione oskarżeń i wykłócania się określenie, co powinno zmienić się w waszym układzie.
• Zmierz się z problemami. To trudne, ale się opłaca.
• Powiedz, co ci przeszkadza – albo sobie odpuść.
Harriet Lerner to jedna z najbardziej popularnych i uznanych amerykańskich terapeutek małżeńskich. Jest szanowanym naukowcem w dziedzinie psychologii kobiety i rodziny, autorką bestsellerowych poradników i wielu innych poczytnych książek, które wyszły w łącznym nakładzie ponad pięciu milionów egzemplarzy.
Jako psycholog kliniczny prowadzi prywatną praktykę, jest też cenioną mówczynią, konsultantką i organizatorką warsztatów.
Ponad 1 milion sprzedanych egzemplarzy Tyle tu mowy o potrzebie szacunku dla samych siebie, że Aretha Franklin przybiłaby piątkę. Los Angeles Times Tytułowa zołza jest superbabką, a nie jędzą czy wrednym babsztylem. To kobieta niezależna, która będąc w związku z mężczyzną, nigdy nie przestaje być sobą. Ma poczucie humoru i życzliwy charakter. Nie kłamie, nie gra, nie manipuluje. Zna swoją wartość. Mówi, co myśli, i robi, co chce. Jej zadziorność pociąga mężczyzn i podnosi temperaturę związku. POZNAJ 100 ZASAD ATRAKCYJNOSCI! • Ceń się wysoko, a on uwierzy, że jesteś wygraną na loterii. • Seks i magiczna iskra to nie jedno i to samo. • Kiedy jest ta niezaprzeczalna iskra, nie ma mowy o konkurencji. • Mężczyźni nie reagują na słowa. Reagują na brak kontaktu. • Związek, w którym nadmiernie się starasz, prawdopodobnie jest do niczego. Kiedy coś jest dobre, wydaje się łatwe i nie czujesz się tym umęczona. • Najatrakcyjniejszym przymiotem człowieka jest godność. Dlaczego mężczyźni poślubiają zołzy to nieoceniona pomoc dla kobiet i świetna rozrywka. Ten zabawny poradnik, odkrywający tajemnice relacji damsko-męskich, pomoże was ułożyć związki z mężczyznami na całkiem nowych zasadach. Zastosowanie reguł atrakcyjności przez superbabki to klucz do wspaniałej miłości. SHERRY ARGOV, autorka bestsellerowych poradników Dlaczego mężczyźni kochają zołzy i Dlaczego mężczyźni poślubiają zołzy, wystąpiła w wielu znanych programach telewizyjnych. Jej książki, wydane w ponad 30 językach we wszystkich częściach świata, doczekały się wysoko ocenionej przez krytyków adaptacji teatralnej. Publikowano je w ponad 50 magazynach, włączając „Cosmopolitan”, „Elle”, „Glamour”, „Esquire” i „People”.
Coaching i inteligencja emocjonalna to dwa pojęcia, które robią zawrotną karierę. Razem tworzą nową jakość: wyjątkową metodę rozwoju osobistego. Coaching inteligencji emocjonalnej zawiera liczne wskazówki pozwalające stosować ją w celu doskonalenia własnych umiejętności lub kierowania rozwojem innych. Lektura tej książki pozwala m.in.:
- spojrzeć z nowej perspektywy na metody rozwoju osobistego,
- zwiększyć swoją świadomość i odpowiedzialność,
- rozwinąć umiejętność prowadzenia coachingu dla innych osób, np. podwładnych,
- poznać skuteczne sposoby rozpoznawania emocji i zarządzania nimi,
- określić i – w razie potrzeby – skorygować swoją postawę życiową,
- nauczyć się wyznaczać cele, których osiąganie daje prawdziwą satysfakcję.
Autorzy są coachami, którzy podjęli pionierski wysiłek usystematyzowania wiedzy na temat coachingu inteligencji emocjonalnej oraz wyznaczenia standardów etycznych dla osób i organizacji zajmujących się tą dziedziną. W jasny sposób pokazują, że rozwój inteligencji emocjonalnej bezpośrednio przekłada się na lepsze wyniki w biznesie. Ich książka powinna więc zainteresować każdego menedżera.
Autorzy tej monografii podejmują jeden z ważnych tematów współczesnej filozofii, czyli kwestię zwierząt. Próbują odpowiedzieć na pytania związane z ochroną zwierząt: jak wygląda ona w prawodawstwie, czy jest wystarczająca, czy ogranicza cierpienie zwierząt i wpływa na poprawę ich dobrostanu, dlaczego chronimy tylko wybrane gatunki zwierząt. Autorzy podejmują dyskusję z antropocentrycznym podejściem do ochrony przyrody. Analizują znaczenie empatii i współodczuwania w trosce o jakość życia zwierząt, a także przybliżają poglądy konkretnych myślicieli, zwłaszcza Bryana G. Nortona, Toma Regana i mało znanej w Polsce Tatiany Pawłowej. Monografia nie wyczerpuje tematu, lecz co ważne – ustosunkowuje się do istotnych wyzwań filozofii, do pytań o status zwierząt, możliwość/konieczność objęcia ich ochroną etyczną lub prawną, motywacje w podejmowaniu dyskusji nad tymi zagadnieniami czy też nad stanem dyskusji w różnych nurtach filozofii.
Jesteśmy świadkami nowego zjawiska, jakim jest lokowanie pamięci społecznej w Sieci, gdzie najnowocześniejsza z technologii komunikacyjnych jest nośnikiem tworu tak dawnego, jak dawna jest historia ludzkich społeczeństw. Medium to wpływa na sposób dekodowania przeszłości, pełniąc wobec pamięci pozytywne jak i negatywne funkcje. Jako że badania tego tematu są stosunkowo nowym zagadnieniem, trudno na razie dokonać oceny, w jakim kierunku będą się rozwijać relacje pamięć – Internet. Czy technologia poprzez swoją dostępność i powszechność poszerzy pamięć zbiorową, łącząc przeszłe i obecne pokolenia, czy też dokona jej erozji, umieszczając społeczne traumy pomiędzy modą, reklamą i gorącymi newsami z portali i plotkarskich? Studia przypadków odnoszące się do „sieciowych” ram pamięci społecznej, przedstawione w zawartych w niniejszym tomie pracach, poświadczają sygnalizowaną złożoność problematyki dotyczącej relacji pamięć – Internet.
Jestem dorosłym dzieckiem alkoholika. Kiedy szukałam dróg wyjścia z piętrzących się trudności i problemów, przeżywanych w relacjach z sobą samą i innymi ludźmi, oprócz pomocy psychologicznej sięgnęłam po zasoby, jakie dawała mi wiara w Boga. I wtedy przekonałam się, jak uzdrawiający wpływ na całą osobę ludzką, także w sferze psychicznej i cielesnej, ma życie wiarą katolicką we wspólnocie Kościoła, jeśli tylko człowiek zdecyduje się zawierzyć Bogu i aktywnie współpracować z Jego łaską. (fragment Wstępu)
Jeżeli psychoterapie, prowadzone latami i coraz to doskonalszymi metodami, często nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, to zwykle dlatego, że nie są one kontynuowane przez osobiste, naznaczone wolnością zaangażowanie w pracę dla własnego życia. Tymczasem autorka mówi czytelnikowi jasno, że życie nie zależy najpierw od utrwalonych przez lata mechanizmów psychologicznych w rodzinie alkoholowej, ale od niego samego: od zaangażowania jego wolności we własny los. Książka mobilizuje do wysiłku, który otwiera perspektywę na lepsze życie i daje nadzieję na zmianę.
Józef Augustyn SJ
Czy ludzie chorzy psychicznie są mniej wartościowi? Kto ma decydować czym jest poprawa zdrowia psychicznego? Dlaczego chorujący kiedyś, muszą być zazwyczaj dwa razy bardziej zdrowi, aby za zdrowych zostać uznanymi? Arnhild Lauveng, autorka bestsellerowej ksiązki "Byłam po drugiej stronie lustra", w kolejnej swojej książce poszukuje odpowiedzi na powyższe pytania opierając się na własnych doświadczeniach, zarówno z okresu, gdy była pacjentką, jak i z perspektywy psychologa.
Autorkę interesuje, jak mówimy i jak odnosimy się do osób dotkniętych chorobami psychicznymi, pokazuje nam także, jak ważne jest patrzenie na pacjentów, jak na ludzi, a nie traktowanie ich tylko jako przypadków klinicznych.
"...ładunek żywiołowej energii, zdrowy rozsądek i radość pisania....a wszystko tak fascynujące, że człowiek z trudem jest w stanie odłożyć książkę na bok, chociaż wie, że skończy się dobrze – ona sama ją przecież napisała".
Liv Riiser, Vart Land
"Książka robi wrażenie dzięki typowemu dla Lauveng szczególnemu połączeniu głębokiej refleksji z wisielczym humorem (...) Arnhild Lauveng we wspaniały sposób opowiada o problemach psychiatrii, zarówno jako fachowiec, jak i jako człowiek".
Hanne Andrea Kraugerud, Dagens Naringsliv
Autorka zabiera nas w świat głosów i halucynacji, szczurów i wilków pokazując, w jaki sposób symptomy wyrażają własną logikę i znaczenie.
Opis jej walki o wyzdrowienie, wspomaganej przez służbę zdrowia oraz przez matkę i siostrę, które nigdy nie straciły nadziei, to mocna lektura. Książka o zwycięstwie, w które wierzyli tylko nieliczni.Jest to książka o nadziei. O tym, że nawet wtedy, gdy nie ma już żadnego wyjścia, kiedy jesteś pod ścianą, warto wierzyć zarówno w siebie samego, jak i w dary ślepego losu. Arnhild Lauveng pokazuje, że czasem (bynajmniej nie zawsze) niemożliwe staje się możliwe. To wiadomość szczególnie cenna dla bliskiego otoczenia ludzi chorych.
prof. Wiesław Łukaszewski, SWPS
Doświadczenia Arnhild Lauveng pozwalają zrozumieć i nadać sens przeżyciom towarzyszącym chorobie, co czyni lekturę książki pasjonującą i wiarygodną. Autorka z subiektywnej perspektywy ogląda zachowania otoczenia, z pozycji eksperta podpowiada, co dodawało jej sił, a co osłabiało w „walce ze schizofrenią”.
dr Andrzej Cechnicki, Krajowy Koordynator Programu „Schizofrenia – Otwórzcie Drzwi”
„…wulkan tryskający energią, zdrowym rozsądkiem oraz radością pisania (…) tak wciągająca książka, że nie daje się jej odłożyć, mimo świadomości, że skończy się dobrze – autorka sama przecież napisała tę opowieść”.
Liv Riiser, Vart Land
„Książka robi niesamowite wrażenie dzięki szczególnemu połączeniu mądrej retrospekcji z wisielczym humorem (…) Arnhild Lauveng doskonale opisuje w niej problemy psychiatrii, zarówno z punktu widzenia specjalisty, jak i zwykłego człowieka”.
Hanne Andrea Kraugerud, Dagens Naringsliv
Książka stała się bestsellerem i została przełożona na dziewięć języków: fiński, islandzki, rosyjski, szwedzki, duński, hiszpański, holenderski, niemiecki i polski.
W takim stopniu, w jakim czujesz się wolny, by odmówić czegoś małżonkowi, możesz również zgodzić się na to, czego pragnie. Dlatego dla dobra małżeństwa czasami warto powiedzieć: „Nie mogę wyrazić na to szczerej zgody, dlatego tym razem muszę ci odmówić”.
Kiedy wytyczamy granice i ich przestrzegamy, to nie tylko komunikujemy współmałżonkowi: „Kocham cię, lecz nie będę płacić za twoje problemy”, ale swoją postawą pomagamy mu w osobistym rozwoju i osiąganiu koniecznej dojrzałości. Granice bowiem sprzyjają rozwojowi miłości. Ludzie, którzy nieustannie pracują nad swoim (a nie małżonka) charakterem, potrafią wytyczać i szanować granice w małżeństwie, są dojrzałymi osobami. Z drugiej strony ci, którzy obawiają się słowa NIE, pozostają ludźmi pozbawionymi dojrzałości. Dobrą nowiną dla wszystkich małżeństw jest to, że nie jesteśmy zdeterminowani zachowaniami i problemami partnera. Każdy z małżonków może uniknąć losu ofiary niedojrzałego partnera i trudności, które on przeżywa, co więcej, może zmienić charakter łączącego ich związku.
Książka wskazuje, jak można zmienić relacje małżeńskie na lepsze, nawet jeśli druga osoba nie jest tym zainteresowana. Proces zmian rozpoczyna się jednak zawsze od wzięcia odpowiedzialności za własną część problemu, ponieważ granice można wyznaczyć tylko tej osobie, nad którą ma się władzę - samemu sobie.
Nie ma większego błogosławieństwa dla każdej, bez wyjątku, osoby niż dojrzały charakterem współmałżonek, który wie, jak stosować granice w swoim własnym życiu. Taka osoba wywiera nieoceniony wpływ na życie swojego partnera, skutecznie ucząc go szacunku dla innych, samokontroli i dojrzałości emocjonalnej. Taka osoba to skarb. Do takich osób lgną inni. Takie osoby sprawiają, że życie spędzone z nimi jest zawsze spełnione i szczęśliwe. Jeśli chcesz być taką osobą, to ta książka będzie dla ciebie niezbędnym przewodnikiem do osobistego i małżeńskiego sukcesu.
Jeśli nie możesz znieść bólu, spróbuj nadać mu sens Oto prawdziwe historie dziesięciu osób, które skorzystały z terapii, aby rozwiązać zwyczajne problemy. Odkryli, że głębokie korzenie ich lęku, strachu, depresji sięgają samych podstaw ich egzystencji. Oprócz bólu egzystencjalnego po utracie najbliższych, tym, co boli najbardziej jest utrata młodości, miłości i wieczna pogoń za szczęściem. Yalom jako terapeuta jest bezwzględnie szczery. Nie pomaga uśmierzać bólu, ale próbuje nadać mu sens. Na ogół zdaniem autora w niewłaściwy sposób usiłujemy poradzić sobie z wstrząsami, które oferuje nam życie.
Książka dla wszystkich, skorzystają z niej zarówno studenci psychologii i psycholodzy obserwując warsztat świetnego terapeuty, jak i ci, którzy poszukują sensu w świecie, który sensu nie ma.
Irvin D. Yalom emerytowany profesor psychiatrii na uniwersytecie Stanforda, psychoterapeuta mający wieloletnie doświadczenie w pracy z ludźmi. Autor błyskotliwych powieści psychologicznych i podręczników. W swoich pracach prezentuje terapię w ujęciu egzystencjalnym. Jest autorem klasycznych już podręczników, takich jak: Psychoterapia grupowa. Teoria i praktyka, Psychoterapia egzystencjalna, Dar terapii i in. Wspaniałe gawędziarstwo autora można poznać w opowiadaniach terapeutycznych: Kat miłości, Mama i sens życia oraz w powieściach: Leżąc na kozetce, Kiedy Nietzsche szlochał, Kuracja według Schopenhauera.
Wielu z nas wciąż pamięta lata 60. ubiegłego wieku i ruch hippisowski czy jak to pięknie nazwaliśmy epokę dzieci kwiatów. Obecnie, w nowym pokoleniu narasta potrzeba, by zmierzyć się z przestarzałymi strukturami, zbuntować przeciwko brutalnym realiom gospodarczo-politycznym narzuconym przez korporacje, przywrócić znaczenie słowu wolność. Każdy buntownik sprzeciwiający się systemowi powinien mieć w sobie świadomość tego, z czym walczy. Trzeba być dobrym obserwatorem, próbować rozumieć rzeczywistość, aby wypracować skuteczne metody podążania w kierunku nowej wizji świata, opartej na miłości i poszanowaniu wartości ludzkich. Buntownik bowiem nie przynależy do żadnego z istniejących systemów religijnych, społecznych, politycznych. Żyje według własnych zasad.
Bunt jest czymś indywidualnym, bez przemocy, pokojowym. Wypływa z miłości. Nie jest nastawiony przeciwko czemukolwiek. Koncentruje się na wspieraniu tego, co jest dobre. OSHO
Ludzie mogą osiągnąć poczucie szczęścia tylko w jeden sposób: pozostając w zgodzie z samymi sobą. Wtedy poczucie szczęścia, jak wiosna, zaczyna rozkwitać. Stają się pełni życia, sami będąc radosnymi, przynoszą radość wszystkim wkoło. Są jak muzyka, są jak taniec.
OSHO
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
