Na czym polega sztuka odmawiania dzieciom?
Jakich słów używać, kiedy chcemy czegoś zabronić?
Jak radzić sobie z dziecięcą frustracją?
Czy rodzicielskie NIE może podlegać negocjacjom?
Czy dziecko tez ma prawo mówić NIE swoim rodzicom?
Szczere i stanowcze NIE jest często lepsze dla dziecka niż wymuszone TAK. Wiele konfliktów i trudności w rodzinie powstaje wtedy, gdy rodzice nie są w stanie odmówić dziecku, chociaż chcieliby to zrobić.
Oto kolejna znakomita książka Jespera Juula. Ten autor nikogo nie poucza, po prostu dzieli się z nami swoim bogatym doświadczeniem. Najbardziej lubię fragment, w którym mówi o sztuce rozmowy. W kilku zdaniach zawiera się opis tego, co w naszych relacjach z dziećmi najważniejsze: wspólny czas, zaangażowanie, otwartość, odwaga, ciekawość, umiejętność słuchania, szacunek.
Justyna Dąbrowska, psycholog, redaktor naczelna miesięcznika ,,Dziecko''
Dlaczego złościmy się na dzieci?
Kiedy złość staje się poważnym dylematem w rodzinie?
Jakie mogą być jej konsekwencje?
Jak nie dopuścić do tego, by zdominowała relacje z dzieckiem?
Oto mądra i prosta książka na temat rodzicielskiej złość. Autorski zespół psychologów pokazuje, jak wyedytować swój sposób postępowania, myślenia i komunikacji z dzieckiem, aby z dobrym skutkiem rozwiązywać rodzinne konflikty - bez złości.
Kiedy Twoja złość krzywdzi dziecko – fragment książki
Kary fizyczne a przemoc wśród młodzieży
Podejrzewa się, że istnieje związek między częstym stosowaniem kar fizycznych w amerykańskich rodzinach - do czego dochodzi najczęściej w gniewie - i obecną epidemią przemocy w Ameryce. Socjolog Murray Straus dochodzi do wniosku: „Badania naukowe wskazują, że kary fizyczne są większym czynnikiem ryzyka w występowaniu przemocy niż jakakolwiek inna przyczyna. Im więcej kar fizycznych, tym większe niebezpieczeństwo eskalacji przemocy, ponieważ bite dzieci nie rozwijają w sobie wewnętrznego głosu sumienia. Prowadzi to u nich do agresywnych zachowań. Jeśli rodzice opierają swoje działania wychowawcze na karach fizycznych, z biegiem czasu muszą stosować ich coraz więcej"7. Jeśli związek między przemocą a złością jest faktem, znaczy to, że dzieci płacą wysoką cenę za naszą nieumiejętność znalezienia innych form dyscyplinowania. Gniew i złość względem dzieci - jako przyczyna późniejszych zachowań agresywnych i przemocy - jest więc poważnym problemem społecznym. Złość w rodzinie dosłownie niszczy - emocjonalnie, mentalnie i fizycznie - wielką część przyszłego pokolenia.
Wpływ złości na rozwój dziecka
Wiele badań naukowych zostało poświęconych wpływowi rodzicielskiej złości i przemocy fizycznej na rozwój dziecka. Oto, co już wiemy na ten temat.
Dzieci złoszczących się rodziców są bardziej agresywne i nieposłuszne
Wielu rodzicom wydaje się, że nauka posłuszeństwa wymaga czasami użycia przemocy fizycznej wobec dziecka. Tymczasem jest wręcz przeciwnie: złość i przemoc kształtują dzieci buntownicze i niepotrafiące się kontrolować. Studium Susan Crockenberg na temat technik dyscyplinowania dzieci przez matki wykazało, że matki, które często złoszczą się i stosują liczne kary, mają dzieci łatwo popadające w złość8. Co więcej, dzieci te są mniej posłuszne niż dzieci spokojniejszych matek. Potwierdziły to także badania Zvi Strassberg prowadzone z udziałem trzystu dzieci w przedszkolach i na placach zabaw9. Strassberg przepytywała ich rodziców ze stosowanych metod wychowawczych i działań dyscyplinujących stosowanych w ciągu ostatniego roku. Okazało się, że dzieci, które dostawały w domu klapsy, były bardziej agresywne względem innych dzieci niż reszta. Autorka badań doszła do wniosku, że to nie częstość klapsów, ale sam fakt ich stosowania był przyczyną agresji, bowiem uczył dzieci, że przemoc fizyczna jest dobrym sposobem kontrolowania innych.
Dzieci złoszczących się rodziców objawiają mniej empatii
Susan Crockenberg odkryła w swoich badaniach, że dzieci matek, które często się złoszczą, mają skłonność do emocjonalnego oddalania się od nich. Więź między matką i dzieckiem zostaje osłabiona poprzez powtarzające się wybuchy złości i wymierzane kary. Inni badacze ustalili, że dzieci, które doświadczają takiego załamania uczuciowej relacji z matką - na przykład, kiedy nie zauważa ona bólu odczuwanego przez dziecko - stają się nadmiernie skupione na sobie. Trudno jest im potem zaspokajać potrzeby innych ludzi i współczuć w wypadku cierpienia. Te psychologiczne prawidłowości potwierdzono także w badaniach z udziałem małych dzieci. Crockenberg zaobserwowała, że im więcej złości pojawia się w relacjach matki z dzieckiem, tym bardziej obojętne staje się ono na stres i ból innych dzieci.
Kiedy Twoja złość krzywdzi dziecko
Spis Treści
1. SKUTKI RODZICIELSKIEGO GNIEWU
Wszyscy rodzice złoszczą się na dzieci
Wpływ złości na rozwój dziecka
Wpływ złości przeżytej w dzieciństwie na dorosłe życie
W jaki sposób ta książka może pomóc?
2. CZY TO JEST TWÓJ PROBLEM?
Oceń stopień swojej złości
Ocena wpływu złości na dziecko
Dziennik kontroli złości
3. SKĄD BIERZE SIĘ ZŁOŚĆ?
Dwustopniowy opis złości
Rodzicielski stres
Myśli-zapalniki
Nowy wpis w dzienniku
4. DLACZEGO DZIECI ZACHOWUJĄ SIĘ TAK,
JAK SIĘ ZACHOWUJĄ?
Temperament
Zachowania typowe dla wieku
Dziecięce potrzeby
Wzmocnienie
Typowe problemy, z którymi borykają się rodzice
5. SYTUACJE KONFLIKTOWE ZWIĄZANE ZE ZŁOŚCIĄ
Ćwiczenie: Rozumienie zachowania dziecka
6. ZMIANA SPOSOBU MYŚLENIA O ZACHOWANIU
DZIECKA
Jak rodzice mogą skutecznie radzić sobie ze złością?
Neutralizowanie myśli-zapalników
Radzenie sobie z nieoczekiwanymi myślami-zapalnikami
Nowe wpisy w dzienniku
7. ZMIANA SPOSOBU POSTĘPOWANIA
Techniki rozluźniające
Rozpoznawanie wczesnych oznak złości
Rodzicielski time-out
Jakie są rzeczywiste potrzeby twojego dziecka?
Okoliczności specjalne: czego nie robić?
8. ZMIANA SPOSOBU KOMUNIKOWANIA SIĘ Z DZIECKIEM
Dlaczego złość jest nieskuteczna?
Asertywna komunikacja z dzieckiem
Budowanie asertywnych wypowiedzi
Ćwiczenie asertywnej komunikacji z dzieckiem
Wybory i ich konsekwencje
Komunikacja rozwiązująca problemy
9. TWÓJ PLAN KONTROLI ZŁOŚCI
PODZIĘKOWANIA
Niemal wszyscy zgodnie potępiają agresję i próbują ją wyeliminować z przedszkoli i szkół. Czy słusznie?
Agresja u dzieci nie jest przejawem złego charakteru, lecz ważnym sygnałem dla rodziców i nauczycieli. Ich obowiązkiem jest zrozumienie tego przekazu i nauczenie dzieci radzenia sobie z emocjami w konstruktywny sposób. Zamiast potępiać agresję - mówi Jesper Juul - trzeba ją przekształcać jej w pozytywne działanie. Tłumienie i potępianie może prowadzić tylko do negatywnych skutków w życiu dorosłym: począwszy od nieumiejętności radzenia sobie w konkurencyjnym środowisku świata współczesnego, a skończywszy na wybuchach niekontrolowanej i brutalnej przemocy.
Jesper Juul pokazuje, jak najlepiej postępować z przejawami agresji u dzieci, jak wspólnie rozładowywać dziecięcą frustrację i jak zamieniać ją w pozytywną energię. Agresywnym dzieciom należy się przede wszystkim zrozumienie, a nie potępienie - pisze - ponieważ one tylko naśladują agresywnych dorosłych.
Duński pedagog zwraca także uwagę na dwa rodzaje przemocy u dzieci: przemoc skierowaną na zewnątrz ku innym ludziom oraz przemoc skierowaną ku sobie, czyli tak zwane zachowania autodestrukcyjne. Ta ostatnia bywa często lekceważona przez dorosłych, ponieważ jest mało kłopotliwa dla otoczenia. Dzieci, które tłumią agresję, pogłębiając swoją frustrację, bywają wręcz chwalone za spokój i posłuszeństwo. Tymczasem autodestrukcyjna przemoc zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ idzie w parze z bardzo niskim poczuciem własnej wartości u dzieci i stanowi poważne zagrożenie dla ich zdrowia duchowego.
Jakie wartości są ważne w waszej rodzinie?
Na czym budujecie swój rodzicielski autorytet?
Jak cenna jest dla was integralność waszych dzieci?
Czy uczycie je przejmować odpowiedzialność za siebie?
Oto lektura dla rodziców, którzy nie chcą wychowywać dzieci groźbami i karami, ale wiedzą też, że tak zwane wychowanie bezstresowe prowadzi donikąd. Jesper Juul proponuje cztery podstawowe wartości, które pozwolą dorosłym rozwinąć naturalny autorytet i bez przemocy sprawować władzę w rodzinie.
Jesper Juul to pedagog, który odrzuca wszelkie metody wychowawcze. Dużo ważniejsze są, twierdzi, ogólne wartości, które służą jak kompas w codziennym życiu rodzinnym i przy rozwiązywaniu konfliktów. To one budują kulturę rodziny, którą dzieci wyniosą z domu na całe życie.
Książka ta została napisana przez kobietę, która po ponad dwudziestu latach picia znalazła się na oddziale odwykowym z całkowicie wyniszczonym systemem nerwowym. Ukończyła dwa fakultety, miała gdzie mieszkać, miała z czego żyć, co dowodzi, że uznawanie alkoholika za człowieka z marginesu jest często mitem.
Statystyki samobójstw są najczulszym wskaźnikiem integracji społeczeństwa. Jeżeli liczba samobójstw rośnie, to znaczy, że więzi społeczne się rozluźniają. Socjologia od końca XIX wieku w osobie swojego założyciela, Emile?a Durkheima, badała statystyki samobójstw, określając ich znaczenie dla szerszego społeczeństwa. Na samobójstwa można bowiem spoglądać z perspektywy indywidualnej ? jako dramat osób i ich najbliższych ? ale gdy spojrzy się na liczby z perspektywy społecznej, ich obraz przedstawia się już zupełnie inaczej. Zmienione, 3 wydanie tej klasycznej już pracy ukazuje się w momencie, gdy temat samobójstw znowu zaczyna powracać w debatach publicznych (w roku 2012 głośno było o prawdziwej fali samobójstw, najwyższej od okresu transformacji systemowej lat 90. XX wieku). W międzyczasie (od 2 wydania) książka została przetłumaczona na francuski (2005) i japoński (2008). Prof. dr hab. Maria Jarosz ? socjolog, pracuje w Instytucie Studiów Politycznych PAN, gdzie kieruje zakładem przemian społecznych i gospodarczych. Ostatnie prace: Instytucje ? konflikty i dysfunkcje (red., 2012), Naznaczeni i napiętnowani: o wykluczeniu politycznym (red., 2008), Polacy równi i równiejsi (red., 2010).
Jest to monografia z zakresu seksuologii sądowej autorstwa wybitnego seksuologa i znawcy tematu. Przedstawiono w niej szerokie spektrum patologii seksualnej i specyfikę pracy biegłego seksuologa, coraz częściej powoływanego w Polsce do wydawania ekspertyz.
Publikacja dotyczy różnorakich aspektów uzależnień od alkoholu: począwszy od diagnozy, prezentując interesujące narzędzie do pomiaru stopnia zaangażowania w uzależnienie, poprzez wyznaczniki skuteczności psychoterapii z uwzględnieniem specyfiki terapii kobiet, wreszcie dotyka problematyki rodzin osób uzależnionych.
Publikacja oparta jest na tematyce XVI Forum Inspiracji Jungowskich (2011), zawiera poszerzone wersje referatów oraz nowe artykuły. Publikowane teksty omawiają m.in. takie tematy, jak: poczucie zranienia jako doświadczenie graniczne, szamańska moc kobiet i uzdrawianie świata, doświadczenie graniczne wojownika, bycie poza egzystencją, dzieciństwo w cyberspołeczeństwie abstrakcyjnych wartości, zranienie zranionego uzdrowiciela, doświadczenie śmierci a literatura, na granicy Cienia: misterium tazijji czy doświadczenia graniczne Hioba.
Ta książka to podsumowanie wieloletniej pracy z dorosłymi i dziećmi – efekt praktycznego zgłębiania zasad Porozumienia bez Przemocy (NVC) Marshalla B. Rosenberga. Autorka dzieli się w niej swoim bogatym doświadczeniem w kształtowaniu relacji z dzieckiem, opartych na obustronnym dostrzeganiu i poszanowaniu uczuć i potrzeb.
„Książkę Zofii Żuczkowskiej polecam wszystkim, którzy chcą poprawić swoje relacje z bliskimi, a szczególnie gorąco rodzicom. Tym, którzy szukają sposobu na kłótnie w piaskownicy, i tym, którzy obawiają się buntu nastolatka.”
Joanna SZULC, redaktor naczelna miesięcznika „Dziecko”
„Autorka podważa wiele staromodnych, ale i nowomodnych stereotypów wychowawczych. Jej książka jest ciekawa i mądra!”
Jan WRÓBEL, nauczyciel, dziennikarz, dyrektor I Społecznego Liceum Ogólnokształcącego „Bednarska” w Warszawie.
Chcemy wiedzieć - to seria przeznaczona dla młodzieży, a także dla dorosłych, którzy chcą swoim dorastającym dzieciom odpowiedzieć na rozmaite pytania z różnych dziedzin życia.
Zainteresowania Kaufmanna są wyraźnie sprecyzowane: można je nazwać mikrosocjologią, socjologią jednostki, a także socjologią diady, czyli pary, i tego, co dzieje się między ludźmi – zwłaszcza między dwojgiem ludzi. Kaufmann prowadzi badania procesów indywidualizacji, podmiotowości, tożsamości jednostki i jej przekształceń, a także zajmuje się parami, śledzi, jak zmieniają się łączące je więzi i emocje w kontekście zwykłych, banalnych, codziennych doświadczeń, związanych z codziennym funkcjonowaniem. Uwzględnia też w pewnym zakresie oddziaływanie wydarzeń niecodziennych, niezwykłych, przerywających bieg codzienności.
Obszar badań Kaufmanna mieści się na pograniczach kilku różnych dyscyplin. Odwołuje się on bowiem w swoich pracach do ustaleń antropologii, historii społecznej, historii kultury, psychologii, filozofii. Tym samym nawiązuje do najlepszych tradycji socjologii francuskiej, nigdy nie zamykającej się w wąskich, wyspecjalizowanych ramach, lecz otwartej na inne dziedziny badań i refleksji. Choć jego zainteresowania są w znacznej mierze bardzo bliskie psychologii, sam określa się mianem „socjologa o duszy antropologa”.
Tę „antropologiczną duszę” widać szczególnie dobrze w badaniach życia codziennego, stanowiących kolejny charakterystyczny rys socjologii Kaufmanna; można go wręcz nazwać socjologiem codzienności. Bada nawyki, przyzwyczajenia, obyczaje, zawsze uwzględnia wymiar historyczny, zawsze prowadzi analizy w długiej perspektywie czasu. Zainteresowania problematyką życia codziennego znajdują wyraz w badaniach kuchni, obyczajów kulinarnych i rodzinnych posiłków, w refleksji nad rozwiązywaniem problemu brudnej bielizny i nad drobnymi przykrościami w życiu małżeńskim, w analizach reakcji na obnażanie piersi przez kobiety na plaży, marzeń samotnych kobiet o księciu z bajki, reakcji i refleksji powstałych pierwszego poranka po wspólnie spędzonej nocy, nowego świata emocji i miłości w epoce Internetu i podobnych zjawisk.
Ze Wstępu Elżbiety Tarkowskiej
Nasza epoka naznaczona jest wyraźnie spuścizną XX wieku, który był stuleciem manipulacji i kłamstwa. Piętnem tym odcisnęła się przede wszystkim wojenna funkcja kłamstwa. W czasie dwu wielkich wojen światowych kłamstwo było orężem podstawowym.
Wśród uczestników porządku prawnego panuje zgodność co do tego, że godność człowieka jako najwyższe tabu znajduje się poza wszelką wątpliwością. (...)
powszechnie uznaje się ją za "wartość najwyższą" (...)
Pewności co do nienaruszalności "godności" nie odpowiada pewność co do aksjomatu wyjściowegoprzechodzi szybko w niepewność co do jego zakresu. (...)
Wśród uczestników porządku prawnego panuje zgodność co do tego, że godność człowieka jako najwyższe tabu znajduje się poza wszelką wątpliwością. (...)
powszechnie uznaje się ją za "wartość najwyższą" (...)
Pewności co do nienaruszalności "godności" nie odpowiada pewność co do aksjomatu wyjściowegoprzechodzi szybko w niepewność co do jego zakresu. (...)
"Krajobrazy" to cykl 6 tomów, w których autor zadaje i stara się dać odpowiedź na fundamentalne psychologiczno-filozoficzne zagadnienia metafizyczne, epistemologiczne i ontologiczne dotyczące człowieka. To sokratejski przewodnik po tym, co ludziom znane i nieznane, czego chcieliby się dowiedzieć o sobie samych, a co często leży na pograniczach i peryferiach ludzkiej świadomości. Co leży w zakresie naszego poznania, a co być może na zawsze pozostanie tajemnicą.
Czym jest materia?
Czy istnieje UFO?
Czy próby zbudowania takich pojazdów w czasie II Wojny Światowej i po niej powiodły się?
Czy projekty pędnika grawitacyjnego J.Pająka są mrzonką, czy mają realne podstawy funkcjonowania?
Czy możliwe jest wyruszyć świadomością na Księżyc, Słońce i kolejne planety Układu Słonecznego?
Rozwiń skrzydła nie jest kolejną teoretyczną książką opisującą model DISC. Merrick Rosenberg i Daniel Silvert, eksperci z dziedziny pracy zespołowej i stylów osobowości, przedstawiają DISC poprzez krótką i zabawną bajkę - alegorię współczesnego świata biznesowego. Następnie prezentują wzory ludzkiego zachowania - cztery style DISC - oraz sposoby zastosowania tej wiedzy zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym.
Dzięki książce dowiesz się:
- dlaczego z niektórymi ludźmi rozumiesz się bez słów, a z innymi tak trudno znaleźć Ci wspólny język,
- jak rozpoznać style zachowań innych ludzi i wybrać najlepszy sposób komunikowania się z nimi,
- jak wykorzystać swoje zalety i talenty oraz umiejętnie wpływać na innych.
Publikacja pomoże Ci osiągnąć większą skuteczność w każdej dziedzinie życia i stać się lepszym liderem, członkiem zespołu, nauczycielem, rodzicem, handlowcem czy partnerem.
Ta książka to obowiązkowa lektura wszystkich specjalistów, szukających nowych metod pracy z ludźmi, wzbogacających warsztat swojej pracy, ale to również osobisty terapeuta miłośników filmu, dzięki któremu terapię możemy poprowadzić sobie sami w zaciszu domowego ogniska.
Książka, pierwsza i jedyna dotychczas na polskim rynku propozycja wydawnicza całkowicie poświęcona filmoterapii, opisuje tę formę pomocy niezwykle szczegółowo, w pierwszej części skupiając się na zagadnieniach teoretycznych, a w części drugiej proponując bogatą listę filmów wraz ze scenariuszami zajęć, które można wykorzystać w pracy z dziećmi, młodzieżą lub dorosłymi. Czytelnik znajdzie w niej również tabelę filmów, zawierającą propozycje kilkuset filmów podzielonych na kategorie terapeutyczne.
Praca jest poświęcona problematyce ładu społecznego i jego zagrożeń. Omówiono w niej szczegółowo metodologię badań nad patologią społeczną, a także konteksty analiz zagrożeń ładu społecznego (moralny i etyczny, psychologiczny, biologiczny, prawny, społeczno-kulturowy, mikrospołeczny). Autor dokonał również przeglądu przejawów patologii społecznej w różnych środowiskach: rodzinnym, pracowniczym, rówieśniczym, w społeczności lokalnej. Osobne rozdziały poświęcono zjawiskom patologii społecznej będącym następstwem konfliktów zbrojnych oraz zagrożeniom ze strony mediów.
Prof. zw. dr hab. dr h.c. Brunon Hołyst, rektor Wyższej Szkoły Menedżerskiej w Warszawie, profesor Uniwersytetu Łódzkiego. Inicjator i założyciel Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego. Prezes Honorowy Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej, prezes Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego. Promotor licznych prac doktorskich, recenzent wielu prac doktorskich i habilitacyjnych. Profesor jest autorem ponad 900 publikacji w tym 65 książek i podręczników akademickich: Suicydologia, Terroryzm (1–2), Policja na świecie, Kryminalistyka, Psychologia Kryminalistyczna, Wiktymologia, Kryminologia. Jego książki ukazały się także w Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Japonii, Chinach, Rosji i na Ukrainie. W wielu krajach jako visiting professor prowadził wykłady z zakresu wiktymologii, kryminologii i suicydologii.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
