W antropologii teologicznej Edyta Stein ogniskuje swe rozważania wokół pytania o to, „czego nasza wiara uczy o człowieku, aby w tym świetle poddać sprawdzeniu zarówno własną koncepcję człowieka, jak i każdą obcą”. Starała się przy tym, by jej antropologia miała zastosowanie w pedagogice katolickiej.
Na niniejszy tom składa się bowiem cykl niewygłoszonych wykładów dla Niemieckiego Instytutu Pedagogiki Naukowej, opracowany w roku 1933 – w czasie przełomowym zarówno dla dziejów nazizmu, jak i dla dalszych losów samej autorki, w której dojrzewała wówczas decyzja o wstąpieniu do Karmelu.
W swym ujęciu antropologicznym Edyta Stein ukazuje człowieka jako jedność duszy/ducha i ciała, jako istotę stworzoną, obdarzoną rozumem, wolną wolą i łaską. Ponieważ działanie mocy Bożej przejawia się zwłaszcza w sakramentach, autorka omawia je jako fundament życia duchowego. Zajmuje się także kwestią wolności w kontekście natury i łaski. W obszernej, choć niedokończonej części, autorka podejmuje dyskusję z tezami modernistów dotyczącymi związków pomiędzy rozumem a wiarą. Dla współczesnego czytelnika wskazane przez Edytę Stein błędy modernizmu mogą stać się punktem wyjścia do przemyślenia obecnego kryzysu wiary oraz pogłębionego rozumienia Kościoła.
Praca poświęcona jest jednemu z kluczowych zagadnień bioetycznych ? prawu do życia człowieka w okresie prenatalnym. Stanowi w zamierzeniu autora możliwie jak najpełniejsze przedstawienie związanej z opisanym zagadnieniem problematyki prawnej ? umieszczonej na szerokim tle filozoficzno-kulturowym.
Niniejsza publikacja powstała w latach 2008?2012 w toku studiów doktoranckich na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej celem jest możliwie wieloaspektowe przedstawienie problematyki związanej z ochroną prawa do życia przysługującego człowiekowi w fazie prenatalnej. Mimo spadku liczby wykonywanych zabiegów aborcyjnych, problem ochrony życia ludzkiego w tym stadium, w którym jest ono najbardziej bezbronne, pozostaje aktualny z uwagi na postęp nauk biologicznych oraz medycyny.
Książka składa się z dwóch części ? pierwsza przedstawia zagadnienie w ogólnej perspektywie filozoficznej, na drugą składają się rozważania ściśle prawne. W konsekwencji praca nie jest adresowana wyłącznie do prawników profesjonalistów, lecz do każdego czytelnika zainteresowanego tematem. Będąca następstwem lektury orientacja w problematyce bioetyki początków życia jest, jak się wydaje, istotnym składnikiem erudycji każdego, kto chce być świadomym członkiem wspólnoty społecznej.
dr Piotr Ściślicki ? ur. 1976, prawnik zamieszkały w Krakowie.
Poprzednie publikacje:
- ?Publicystyka ks. Jana Piwowarczyka jako przykład opozycyjnej postawy ?Tygodnika Powszechnego? wobec przemian ustrojowych w Polsce w latach 1945?1948?,Warszawska Firma Wydawnicza 2010.
PATRON:
Chrzescijanie.pl
Fragment
Komentarz do Księgi Koheleta
1. Szukający odnajduje to, co chce odnaleźć. Albo to, czego się spodziewa, czego się lęka, co mu każą. W każdym razie: od szukającego zależy znalezisko. Tak też z komentarzem. Żydzi (i potem chrześcijanie) znaleźli u Koheleta pobożność, epikurejczycy – epikureizm, pesymiści – pesymizm, humaniści – człowieka itd. Generalnie, komentując Koheleta, odnajdujesz siebie. Dotyczy to komentarza każdego wielkiego tekstu, a Księga Koheleta jest tak dobra, że aż dziw bierze, iż jest częścią Pisma Świętego. Czy jest?
Oczywiście tak. Jeżeli traktować Pismo, jako wyraz intelektualnych osiągnięć Narodu Wybranego. Jeżeli jednak traktować Pismo jako Święte – to po stokroć rację mają ci, którzy – jak, być może, Teodor z Mopsuestii – odmawiają Koheletowi kanoniczności. Odmowa ta opiera się na racjach zasadniczych: Księga Koheleta nie jest tekstem religijnym (podobnie jak Pieśń nad pieśniami), nie jest też poezją (a jeśli jest, to per accidens). Księga Koheleta jest klasycznym tekstem filozoficznym, którego autorem mógłby być zarówno Żyd z okresu hellenistycznego, starożytny (ale bardzo heterodoksyjny) Grek, gnostyk z początków naszej ery, średniowieczny mnich czy dziewiętnastowieczny filozof europejski. Przy czym ten ostatni jest najbardziej prawdopodobny.
Legendarna książka Shunryu Suzukiego, jedna z najważniejszych pozycji zachodniego zen, podręcznik dwóch pokoleń nauczycieli i uczniów tradycji zen soto znów w Polsce!
Po niemal trzydziestu latach wydajemy ponownie zbiór mów Dharmy wielkiego Japończyka, tym razem w przejrzanym i uzupełnionym tłumaczeniu, z opuszczonym przez poprzedniego wydawcę oryginalnym wstępem Zentatsu Richarda Bakera oraz nowym, napisanym specjalnie dla polskiego wydania wstępem innego ucznia roshiego Suzukiego, roshiego Jakusho Kwonga.
Umysł zen, umysł początkującego to pozycja podstawowa, obowiązkowa w każdej biblioteczce zachodniego buddysty, szczególnie podążającego drogą zen.
Publikacja obejmuje wieloobszarową problematykę istoty człowieczeństwa, cierpienia, umierania i śmierci, zapoznając czytelnika z bardzo starannie dobraną tematyką dopełnioną wypowiedziami cierpiących chorych, w tym dzieci i młodocianych, i ich bliskich oraz własnymi cennymi przemyśleniami Autora.
Monografia jest oryginalnym, cennym, starannie przygotowanym, obfitującym w bogactwo materiałów przekazem, pomocnym w odsłanianiu zamaskowanego oblicza umierania i śmierci. Stanowi cenne źródło wiedzy, w szczególności jako pomoc w nauczaniu zarówno przed?, jak i podyplomowym.
prof. dr hab. Jacek Łuczak, przewodniczący Stowarzyszenia
Rozwijania Opieki Paliatywnej w Krajach Europy Środkowej (ECEPT)
Wierność i okrucieństwo, melancholia i nadzieja, różne koncepcje cielesności, spór między pięknem, dobrem i prawdą – oto niektóre tematy zebranych w niniejszym tomie szkiców, recenzji i wystąpień. Ksiądz Józef Tischner ukazuje się w nich jako wrażliwy widz i czytelnik (m.in. Herberta, Wojtyły, Dantego i Kieślowskiego), potrafiący na marginesie omawianych utworów naszkicować własną filozofię ludzkiego dramatu. Jej przystępny wykład można znaleźć w „Zarysie filozofii człowieka dla duszpasterzy i artystów” zamieszczonym w drugiej części książki.
Książka będzie zapewne zaskoczeniem dla czytelnika, że oto o religii postanowili rozmawiać: były ksiądz jezuita i były ideowy komunista. Lektura od pierwszych stron pokazuje, że mamy do czynienia z współczesną wersją platońskiego dialogu, który w atmosferze przyjaźni i tolerancji porusza tematy fundamentalne.
O czym rozmawiają? O Bogu jednym i wielu bogach, o tolerancji, o poszukiwaniu jedynej prawdy, o tym czym jest doświadczeni religijne, o relacjach między Bogiem a człowiekiem, o roli przypadku w życiu i o swoich mistrzach, na koniec o nadziei.
Można wymieniać licznych przywoływanych filozofów, teologów, pisarzy wspólne inspiracje i lektury rozmawiających, m. in: Pascal. Lewinas, Jaspers, Gadamer, Sartre, Arendt, Lem, Goethe, Kołakowski, Kertesz, Twardowski, Lem.
Stanisław Obirek nie kryje, że w koncepcjach Baumana znalazł potwierdzenie wielu swoich intuicji, ujętych precyzyjniej, niż sam by to umiał sformułować. Zygmunt Bauman zaskakuje znajomością problematyki teologicznej i to on właśnie formułuje przejmujące w wymowie przesłanie o nieśmiertelności nadziei.
Rozmówców łączy to samo poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o rolę religii w życiu człowieka. Wbrew oczekiwaniom podążają wielokrotnie tymi samymi drogami. Znakomicie się porozumiewają, dyskretnie przywołują osobiste doświadczenia. Rozmowę moderuje umiejętnie Stanisław Obirek.
Uczestniczenie poprzez lekturę w takiej rozmowie to ogromna satysfakcja intelektualna. Czytelnik ma większą szansę rozumienia poruszanych problemów, niż w przypadku czytania eseju – bo wypowiadane poglądy dynamizuje od razu odpowiedź.
Spośród licznie przeprowadzanych rozmów z Zygmuntem Baumanem ten dialog zdecydowanie wyróżnia pogodny przyjacielski klimat, sprzyjający swobodzie formułowania myśli.
Michael Walzer (ur. 1935), wybitny amerykański filozof społeczny, temat swojej książki mógł zaczerpnąć z własnej historii urodzonego już w Nowym Jorku potomka europejskich imigrantów żydowskich. Zaliczany jest do komunitarian, czyli liberałów rozumiejących wolność nie formalnie i egalitarnie, lecz w jej wspólnotowych uwarunkowaniach. Wolności towarzyszy tolerancja – drugi czynnik definiujący liberalizm. Niniejsza książka mówi raczej o polityce tolerancji, jej praktyce (toleration) niż o postawach (tolerance) opartych na określonych wartościach czy cnotach, jest raczej dla politologów niż dla etyków. Skupiając się na politycznej stronie tolerancji, autor daje nam przejrzyste i pouczające studium różnych podejść do niej w kilku typach organizmów państwowych od dawnych wielonarodowych imperiów po „społeczeństwa imigranckie” jak na przykład USA. Tolerancja – pokojowe współistnienie różnic – ma swoją frapującą dynamikę. Nie ma różnicy bez tożsamości. Współczesne społeczeństwo żyje w napięciu między dążeniem jednostek do integracji grupowej a egzekwowaniem własnych indywidualnych praw. Gdy grupy rozmywają się, tolerancja przestaje być potrzebna. Czy czeka nas taki ponowoczesny „koniec tolerancji”? Warto sprawdzić u Walzera.
Czy wiesz, że twoje odciski palców są jedyne i niepowtarzalne?
Jedyne i niepowtarzalne są także: twój głos, twoje myśli i twój charakter.
Jesteś po prostu cudowny ? ale z czego się składasz?
Wybierz się z Robertem Winstonem w podróż, aby poznać umysł i ciało, znaleźć przyczyny, które sprawiają, że każdy z nas jest wyjątkowy.
Robert Winston to naukowiec, pisarz, lekarz, dziennikarz telewizyjny, a także wykładowca na Imperial College w Londynie.
Między racjonalizmem a nowym mitem to praca podejmująca najistotniejsze wątki teologiczno-filozoficznej spuścizny Gottholda Ephraima Lessinga ? głównego przedstawiciela literatury oświeceniowej w Niemczech.
Wychodząc od sporu prowadzonego przez Lessinga z luterańską teologią (datującego się od czasu opublikowania przez niego fragmentów dzieła Apologia, albo pismo w obronie rozumnych czcicieli Boga Hermanna Samuela Reimarusa, przedstawiciela racjonalistycznej krytyki biblijnej i prekursora badań nad kwestią "Jezusa historycznego"), autor przedstawia Lessingowskie koncepcje stworzone celem przezwyciężenia impasu, w jakim formy wyobraźni mitycznej znalazły się w dobie postępującej sekularyzacji.
Na gruncie filologicznej lektury tekstów źródłowych Piszczatowski kreśli projekt ukazujący przejście od radykalnego racjonalizmu ku nowym ujęciom konstrukcji mitycznych i struktur symbolicznych w ich korelacji z dynamiką funkcjonowania wspólnoty społecznej w jej wymiarze politycznym.
Piotr Nowak w swojej najnowszej książce zabiera czytelnika w niezwykłą podróż. Jego przenikliwe odczytania klasyków filozofii i literatury – m.in. Machiavellego, Schmitta, Shakespeare’a czy Gogola – ukazują niezwykle oryginalną panoramę świata, w którym wszystko, co słabe unika zagłady, moc zaś – roztapia się w niebyt i nic po niej nie pozostaje. W esejach Nowaka ten paradoksalny triumf słabości widać właściwie wszędzie: w pozbawionej ciężaru, przypominającej „bezzębną, rechoczącą klępę” tradycji; w międzypokoleniowej wojnie starych z młodymi; w wizji państwa-Lewiatana zredukowanego do bezpiecznej roli „nocnego ciecia”; wreszcie: w chrześcijaństwie, którego Boga daje się dziś bronić jedynie jako Boga przegranego, słabego, niezdolnego do powrotu. Oto dlaczego erudycyjne szkice Piotra Nowaka to lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcieliby w pogłębiony sposób – a nie naskórkowo – zrozumieć dzisiejszy świat.
"Zdumienie może budzić fakt, jak wielu z nas jest przekonanych, że problem aborcji oraz doświadczeń na zarodkach można rozwiązać tylko wtedy, gdy uda się znaleźć prawidłową odpowiedź na pytanie kiedy zaczyna się ludzkie życie lub kiedy zaczyna istnieć istota ludzka. Nie jest to cecha jedynie czasów współczesnych. Można śmiało zaryzykować twierdzenie, iż bez mała cała historia sporu na ten temat dotyczy w dużej mierze możliwości ustalenia czym lub kim jest ludzki byt prenatalny w momencie poczęcia" - ze Wstępu
Artykuły prezentowane w niniejszym zbiorze odnoszą się do popularnego w ostatnich latach pojęcia transkulturowości. Termin ten wprowadzony został w estetyce w latach 90. minionego wieku. Prefiks trans- miał wskazywać, że nie ma kultur monolitycznych, wewnętrznie jednorodnych. Przeciwnie, wszystkie kultury są wielokulturowe, to znaczy przemieszane, heterogeniczne i hybrydalne. Tak było zawsze, ale dzisiaj, w czasach wzmożonego przepływu ludzi, towarów, a zwłaszcza informacji, owo przenikanie się kultur unaocznia się bardzo wyraźnie. Dlatego trzeba wyraźnie stwierdzić, że istnieje rozdźwięk pomiędzy dotychczasowymi teoriami kultury a faktycznymi strukturami kultur, które w globalizującym się świecie wymagają odmiennej metodologii badawczej, wrażliwej na zachodzące zmiany i sprawnej w ich ujmowaniu.
Kapitalizm jest jedynym w dziejach ustrojem, który sprzyja istotom rozumnym, jest też jedyny moralnym ustrojem polityczno-gospodarczym. Ayn Rand oraz obiektywiści podejmują wielką batalię w imię nowej moralności. W kolejnych, pełnych pasji artykułach wykazują, iż kapitalizm jest ideałem ciągle jeszcze nieznanym i dlatego grozi mu zagłada, gdyż nie dano mu szans wykazania swych racji, a opinia publiczna nie zna jego zasad, natury, dziejów i moralnej doniosłości. Polityczna filozofia Ayn Rand, którą przepojone są jej bestsellerowe powieści, tutaj przedstawiona jest w szokująco bezkompromisowej ocenie najwybitniejszych umysłów naszej epoki, ocenie formułowanej przez ,,radykałów w służbie kapitalizmu"".Ayn Rand to amerykańska pisarka i filozof pochodząca z rodziny rosyjskich Żydów, najbardziej znana dzięki swojej filozofii obiektywistycznej. Autorka powieści, w których stałym wątkiem jest obraz bohatera, który osiąga sukces dzięki własnej pracy, pomimo wynikających z tego konfliktów z innymi. Ayn Rand uważała prezentację pozytywnych wzorców obiektywizmu za główny cel swojej literatury.W Polsce ukazały się drukiem: Hymn (Anthem), Źródło (The Fountainhead), Cnota egoizmu (The Virtue of Selfishness), Powrót człowieka pierwotnego (The Return of the Primitive) i Atlas zbuntowany (Atlas Shrugged).Egoizm Rand bywa przedstawiany jako ,,nieludzki"", tj. pozbawiony uczuć; Rand natomiast twierdziła, że to właśnie odrzucenie egoizmu prowadzić musi do wyrzeczenia się uczuć; biorąc za przykład miłość, dowodziła wewnętrznej sprzeczności pojęcia ""miłości bezinteresownej"", w którym postrzegała ""obojętność wobec tego, co najbardziej cenimy"" (Etyka sytuacji krytycznych, w: Cnota egoizmu), jako że prawdziwa miłość jest ""wyrazem i potwierdzeniem poczucia własnej godności, odpowiedzią na własne wartości w osobie innego. Doznajemy całkowicie osobistej, egoistycznej radości wskutek samego istnienia osoby, którą kochamy"".
Gdzie Gandalf nie może, tam Bilba pośle.
„W pewnej norze ziemnej mieszkał sobie pewien hobbit”. Tę historię wszyscy doskonale znamy. Przygody małego hobbita, który zdecydował się wyruszyć w daleką podróż w towarzystwie czarodzieja oraz trzynastu krasnoludów, opisuje jedna z najchętniej czytanych powieści na świecie. Jednak pod tą prostą opowiastką kryje się prawdziwa kopalnia filozoficznych zagadek, a każda kolejna lektura dostarcza nowych wrażeń oraz kolejnych, piętrzących się pytań. Teraz wreszcie pojawia się okazja, by rozwikłać tajemnice Śródziemia i odkryć swojego wewnętrznego Tuka. Przekonaj się, że mały hobbit może być naszym przewodnikiem w drodze do oświecenia, pomyśl, dlaczego warto porzucić swoją bezpieczną norkę i stać się nieustraszonym łowcą przygód, oraz zdecyduj, czy dobre jadło, zabawę i śpiew powinno się cenić wyżej niż górę złota. A teraz nabij swoją fajkę najlepszym fajkowym zielem i otwórz tę butelkę ze starej winnicy, którą trzymałeś na specjalną okazję. Rozpoczyna się przygoda!
„A jeśli któryś z was znajdzie się w moich stronach, niech bez namysłu puka do moich drzwi. Podwieczorek jest zwykle o czwartej, ale będę wam rad o każdej porze!”
MODLITWA ŻABY
Gdy brat Bruno modlił się pewnej nocy, w modlitwie przeszkodziło mu rechotanie żaby. Wszystkie próby zignorowania tego dźwięku zawiodły, krzyknął więc głośno przez okno:
— Spokój! Właśnie się modlę.
Ponieważ brat Bruno był święty, jego rozkaz został natychmiast wypełniony. Każde żywe stworzenie zamilkło, aby zapanowała cisza odpowiednia dla modlitewnego skupienia.
Ale wtedy inny dźwięk przeszkodził modłom Brunona — wewnętrzny głos, który rzekł:
— Może Bóg jest tak samo zadowolony z rechotu żaby, jak z psalmów śpiewanych przez ciebie.
— Co może się Bogu podobać w rechotaniu żaby? — pogardliwie odparł Bruno.
Lecz głos nie poddawał się:
— A jak myślisz, dlaczego Bóg wymyślił ten dźwięk? Bruno postanowił się tego dowiedzieć. Wychylił się więc
przez okno i rozkazał:
— Śpiewaj!
Rytmiczne rechotanie żaby wypełniło powietrze wraz ze śmiesznym akompaniamentem wszystkich żab wokół. I kiedy Bruno słuchał ich dźwięku, ich głosy przestały go razić; odkrył, że kiedy już się im nie opierał, to tak naprawdę wzbogaciły one ciszę nocy.
To odkrycie napełniło serce Brunona poczuciem harmonii ze wszechświatem i po raz pierwszy w życiu zrozumiał, co to znaczy modlić się.
GDZIE BĘDZIE MIESZKAŁA MAŁPKA
Żona Nasruddina chciała mieć zwierzątko, przyniosła więc małpkę. Nasruddin nie był zadowolony.
— Co ona będzie jadła? — zapytał.
— To samo co myjemy — odpowiedziała żona.
— A gdzie będzie spała?
— Razem z nami w łóżku.
— Z nami? A co z zapachem?
— Jeśli ja potrafię go wytrzymać, to małpka chyba też wytrzyma.
Wielcy nauczyciele duchowi ludzkości, jak Budda i Jezus, wiedzieli, że chociaż serce ludzkie tęskni za prawdą, pierwszą reakcją na prawdę jest wrogość i strach. Stworzyli więc narzędzie, żeby przechytrzyć opór swoich słuchaczy: opowiadanie. Vyasa, autor Mahabharaty, powiada, że jeżeli posłuchasz uważnie jakiegoś opowiadania, nigdy już nie będziesz taki sam. Opowieść ta wkradnie się do twego serca i obali wzniesione w nim bariery.
Modlitwa żaby jest pożegnalnym podarunkiem autora dla nas, przygotowanym do druku tuż przed opuszczeniem Indii. Opowiadania w niej zebrane pochodzą z różnych krajów, kultur i religii. Czerpią z duchowego dziedzictwa - i popularnego humoru - rasy ludzkiej. Skłaniają do zadawania pytań, do poszukiwań, do wyzbycia się utartych schematów myślenia i zachowania, ośmielają do bycia naprawdę sobą i szukania coraz większej autentyczności.
Anthony de Mello (1931-1987), jezuita i psychoterapeuta urodzony w Bombaju, ukończył studia filozoficzne, teologiczne i psychologiczne. W swych licznych pracach łączył tradycyjną mistykę europejską z filozofią i mistyką Wschodu. Ponad ortodoksją stawiał prawdziwie pojmowaną religijność i miłość bliźniego.
UWAGA!!!
Nowe wydanie. Zawiera oba wcześniejsze tomy:Modlitwa żaby t. 1 i Modlitwa żaby t. 2.
FRAGMENT SPISU TREŚCI
Przedmowa
Ostrzeżenie
Instrukcja
CZĘŚĆ I
MODLITWA
Modlitwa żaby
Tańczący rabin
Modlitwa — balet
Stopy skierowane ku Mekce
Modlitwa czciciela Wisznu
Wynalazca
Zmieniony w ogień
Modlitwa łatacza obuwia
Modlitewny alfabet
Zajęciem Boga jest przebaczanie
Narada nosi naczynie z mlekiem
Pomoc dla wioski
Czy modlitwa może wpływać na pogodę?
Spóźniona odpowiedź Lakszmi
Modlitwa dzieci
Potworny nudziarz
O modlitwie i modlących się
W czym mogę ci pomóc?
Obaj słuchają, żaden nie mówi
Sztuka modlitwy
Akbar w czasie namazu
Zły byk
Modlitwa — akceptacja życia
W zimowy dzień marznę
Zaprzyjaźniając się ze smokiem
[Sąsiedzi namówili muzułmańskiego mistyka
Bóg jest tam, na zewnątrz
[Mówiono o pewnym świętym
Mnich i ptak
Zdejmując z oczu opaskę
Nogi na biurku
Leśny kościół
ŚWIADOMOŚĆ
Filary religii
Trzej mędrcy
Lot myśliwych
Mój wujek Jerzy?
Głód spowodowany pogłoską
Papieska pantomima
Wniosek starej Żydówki
Cena pomidorów
Hippis w jednym bucie
Indianin słuchający ziemi
Pechowa ostryga
Rozpoznając matkę
Pies, który chodził po wodzie
Pies, który grał w karty
Upór babci
Poszukujący i szatan
Pęcherze na uszach pijaka
Test wiedeńskiego chirurga
Proboszcz poznaje swoją kucharkę
Zabierz go sprzed moich oczu
Jeden z was jest Mesjaszem
Więzień i mrówka
Niewidomy rabin
Prezentowana praca zbiorowa stanowi próbę analizy myśli społecznej obecnej w różnych religiach świata. Zawiera artykuły napisane przez autorów wywodzących się z różnych środowisk akademickich. Książka została podzielona na trzy rozdziały: I. Kwestie ogólne (1 artykuł); II. Myśl społeczna religii katolickiej (9 artykułów), III. Myśl społeczna innych wielkich religii świata (7 artykułów).
Jaiwa to wrzask. Jaiwa to krzyk. To wrzask i krzyk rozpaczy. Gniewu, a nawet wściekłości. Uporczywie natrętne, wręcz neurotyczne nawoływanie do naprawy człowieka. Po części autobiograficzna, po części alegoryczno-epicka opowieść o ludziach, którzy pozbawieni Miłości, Dobroci i Współodczuwania, znajdują radość tylko w wielkiej kasie i władzy oraz brutalnym niszczeniu innych. O ich wpływie na nasze życie oraz na całe życie na Ziemi. Także jednak i o tych, których nie tylko że nie da się tą chorobą zarazić, ale i do zarażania innych żadna miarą przymusić. I o ich wpływie. I... o zarażaniu Miłością.
Druga, wyjątkowo pogmatwana, wyjątkowo zakręcona, psychodeliczna część tryptyku - Zarażanie Miłością.
To nie tylko polemika z książką znanego brytyjskiego uczonego i ateisty. To starcie dwóch odmiennych światopoglądów, filozofa i biologa, w sporze o system wartości, na gruncie współczesnych osiągnięć naukowych człowieka.
Codziennie niemal na każdym kroku jesteśmy poddawani próbom manipulacji. Przełożeni, współpracownicy, specjaliści od reklamy, a nawet najbliższe nam osoby starają się wpływać na nas, aby osiągnąć własne cele. Jak się przed nimi bronić? Jak rozpoznać, co jest manipulacją?
Książka stanowi potężny oręż w walce z manipulatorem. Autorka omawiając techniki manipulacji oraz mechanizmy rządzące tym zjawiskiem, pokazuje sposoby skutecznej obrony przed manipulacją. Całość została opatrzona humorystycznymi rysunkami Mateusza Wójtowicza. Jest to kompleksowy podręcznik wiedzy o technikach manipulacji i wywierania wpływu.
To książka dla każdego, kto chce wiedzieć:
dlaczego inni chcą wzbudzić w nas poczucie winy?
co skłania nas do kłamstwa?
co warto wiedzieć o mowie ciała?
kim są wampiry energetyczne?
co wspólnego mają z manipulacją mass media?
jakie mamy szanse na zostanie ofiarą mobbingu?
i dlaczego aureola nie zawsze jest cechą anioła?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
