Zagadnienie wyboru sposobu połączenia z ziemią punktu neutralnego sieci elektroenergetycznychśrednich napięć należy do ciągle aktualnych problemów elektroenergetyki. Wśród wielu kryteriów tego wyboru najbardziej istotne to poziom zagrożenia porażeniowego przy zwarciach doziemnych oraz skuteczność działania zabezpieczeń ziemnozwarciowych, a także poziom przepięć dorywczych i przejściowych.Kryteria te oparte są na ocenie wartości prądu jednofazowego zwarcia doziemnego, jego rozpływu w sieci i układzie uziomowym oraz poziomów napięć występujących w różnych punktach sieci podczas doziemienia. Wynikające z przyjętych kryteriów wymagania dotyczące wartości prądów i napięć są wzajemnie przeciwstawne, a tymsamym wybór sposobu pracy punktu neutralnego sieci jest efektem kompromisu pomiędzyposzczególnymi wymaganiami.Dla wyboru oraz oceny sposobu pracy punktu neutralnego sieci SN konieczne jest przeprowadzenie analizy prądów i napięć w stanach jednofazowych zwarć doziemnych. Analiza taka wymaga przyjęcia wartości parametrów sieci i zakłóceń, wśród których szczególnie istotne są rezystancje układów uziomowych, rezystancja zwarcia oraz napięcie robocze.W monografii przedstawiono modele uwzględniające losowość wymienionychparametrów sieci i zakłóceń, które dzięki zastosowaniu metody Monte Carlo umożliwiają analizę w aspekcie statystycznym wartości napięć uziomowych oraz sygnałów wejściowych elektroenergetycznej automatyki zabezpieczeniowej. Takie podejście umożliwia obiektywną ocenę danego sposobu połączenia z ziemią punktu neutralnego sieci SN, w efekcie wspomagając decyzję o wyborze tego sposobu.
Patrząc na karuzelę pod murami płonącego getta, Miłosz ze szczególną ostrością uzmysłowił sobie i innym nie tylko podstawowy dla wszystkich piszących w okresie okupacji problem: jak wysłowić, co niewyrażalne, jak opisać to, co całkowicie wymyka się wypracowanym przez literacką tradycję środkom wyrazu. Ale skonstatował również niewystarczalność własnej praktyki pisarskiej.() Sposobem uwolnienia się od tych paradoksów i formą przekroczenia ograniczeń dotychczasowego języka poetyckiego stały się Świat. Poema naiwne i Głosy biednych ludzi, które, kiedy się patrzy z tej perspektywy, domagają się ponownej lektury.
W trzynastu esejach, składających się na niniejszą książkę, konfrontuję rozmaite teksty literackie z koncepcjami zaczerpniętymi z tradycji psychoanalitycznej. Nie interesuje mnie stosowanie psychoanalizy do literatury. Teorię psychoanalityczną traktuję raczej jako skrzynkę z pojęciowymi narzędziami, które pozwalają rozpocząć lekturę tekstu literackiego. Czy też, inaczej mówiąc, jako zestaw zagajeń, dzięki którym można zaczepić ten czy inny tekst, tak by odpowiedział w nieoczywisty sposób. Odpowiedzi staram się słuchać uważnie, zwłaszcza wówczas, gdy każą zmodyfikować założenia leżące u podstaw owych teoretycznych zagajeń. Z reguły literatura jest tutaj górą: jej odpowiedzi wypadają zawsze subtelniej, dziwniej, weselej lub smutniej niż to przewiduje nawet najbardziej wyrafinowana teoria. Tyle że bez owej teoretycznej interwencji potencjał literatury nie mógłby się raczej ujawnić w pełnej krasie: ciekawe odpowiedzi dostaje się tylko wówczas, gdy zada się czujne pytanie.
Inicjując tego rodzaju konfrontacje między literackim pisaniem a psychoanalizą, staram się więc demonstrować zarówno olśniewającą pomysłowość tradycji postfreudowskiej, jak i jeszcze bardziej olśniewajacą żywotność literatury. Ostatecznie jednak za każdym razem idzie mi o coś jeszcze: w każdym przypadku staram się wynotować, czego z tych spotkań dowiadujemy się o tym szczególnym bycie, jakim jest człowiek. Odczytując kolejne teksty w asyście psychoanalitycznych pojęć, próbuję się dowiedzieć czegoś nowego o ludzkiej cielesności, o naszych sposobach zamieszkiwania przestrzeni, o rozpaczy, lęku, grozie, seksualności i miłości, o naszych relacjach z innymi ludźmi i otaczającymi nas przedmiotami, o naturze języka, głosu i pamięci, o życiu w cieniu minionych, nadchodzących i trwających obecnie katastrof. Tym wszystkim zajmuje się, powinna zajmować się filozofia, która skądinąd – jak sądzę – nie ma w istocie innego przedmiotu niż ludzki podmiot. Owszem. Tyle że jakoś zawsze wychodzi na to, że psychoanaliza i literatura mają na te wszystkie tematy coś znacznie ciekawszego do powiedzenia. Dlatego filozofia powinna bez ustanku się u nich douczać. Te trzynaście esejów – a także domykająca je coda – to rezultat takich korepetycji.
W grach strategicznych tkwi niewykorzystany potencjał wspierania rozwoju dzieci. Gra, jako pochodna zabawy, w naturalny sposób tworzy warunki do rywalizacji, a umiejętnie wykorzystana stymuluje rozwój dzieci. W książce przedstawiono 50 gier strategicznych, które uporządkowane od prostych do złożonych, wytyczają ścieżkę rozwijania spostrzegawczości, uwagi, myślenia i relacji społecznych, podnoszą poziom rozwoju umysłowego i hartują odporność emocjonalną u dzieci. Ścieżka postępowania edukacyjnego, potwierdzona wynikami badań, tworzy skuteczną metodę wspierania rozwoju umysłowego dzieci poprzez gry strategiczne. Książkę polecamy przede wszystkim nauczycielom wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej, a także rodzicom zainteresowanym rozwojem poznawczym, społecznym i emocjonalnym swoich dzieci. Walory gier strategicznych będą także atrakcyjne dla wychowawców kolonijnych, opiekunów świetlic oraz osób pracujących z osobami starszymi.
Antoine de Rivarol (1753-1801) był jednym z najciekawszych francuskich myślicieli schyłku XVIII wieku. Zyskał sławę, stając w intelektualne szranki z tuzami epoki oświecenia. Wyróżniał się błyskotliwością umysłu i bezkompromisowością pióra. Należał do grona najgłośniejszych krytyków rewolucji francuskiej. Kładł podwaliny pod myśl konserwatywną tego burzliwego okresu, choć z czasem został w dużej mierze niesłusznie zapomniany. Jego postać przypomniał po ponad 150 latach czołowy pisarz dwudziestego stulecia Ernst Jünger (1895-1998). Odnalazł on w dorobku Rivarola – także w prezentowanych w tym tomie jego maksymach – nie tylko wielką literacką klasę, ale i aktualność rozważań o postawie konserwatywnej w przełomowych czasach. Pisząc o nim, Jünger przedstawiał zarazem także swoje własne idee i przekonania. Dzieło to jest zatem ważną prezentacją myśli dwóch wybitnych i wciąż inspirujących autorów.
„Osobliwość idei Rivarola nie zasadza się na ich nowości ani na zaskakującym charakterze rozwiązań. Są raczej ideami wykształconego Europejczyka tamtej epoki. W wielu jej najlepszych umysłach i najbardziej odpowiedzialnych duchach odnajdziemy, jak u Rivarola, życzenie, aby zachować więź z przeszłością i budować dalej na podstawowych konturach dawnej kultury. To życzenie ożywia się coraz bardziej wraz z rozwojem sił rewolucyjnych i wraz z obserwacją wydarzeń paryskich. Tu zaznacza się ssący wir, który zdaje się prowadzić ku bezgraniczności, być może ku barbarzyństwu. Koncentracja jest tak przemożna, że da się przewidzieć ogromne eksplozje, wielkie zniszczenia. Swój cień rzucają już przyszłe wojny narodowe. W tym chaosie załamania, ale i początków, w których uwalniają się idee teologiczne, filozoficzne, narodowe, społeczne, romantyczne, próbując tworzyć systemy, klasyczna postawa należy do tych, które w najmniejszym stopniu liczyć mogą na namiętną akceptację. W swoim dążeniu do zachowania równowagi między więzią a wolnością musi narazić się zarówno lewicy, jak i prawicy".
Przekładu dokonał i epilogiem opatrzył prof. Wojciech Kunicki.
Szukasz planera, który nie będzie tylko zwykłym kalendarzem, ale źródłem inspiracji, pozytywnego nastawienia oraz dobrym narzędziem do poszerzania życiowych horyzontów? Specjalnie dla Ciebie połączyliśmy wszystkie te elementy i tak powstał Planer Dobroci! A tak się składa, że mamy go dla Ciebie w zupełnie nowej odsłonie, granatowej! To narzędzie do planowania codzienności, ale także rozwoju duchowego nie tylko pod względem modlitwy, czytania Pisma Świętego, ale przede wszystkim dobrych planów i dobrych uczynków. Dzięki temu połączeniu – będziesz zarażać dobrem swoich najbliższych i wszystkich ludzi, których spotkasz na swojej drodze! Dlaczego warto sięgnąć po Planer Dobroci? • To nie tylko miejsce do planowania roku, codziennych wydatków i narzędzie do przypominania o spotkaniach i ważnych wydarzeniach. To miejsce, gdzie możesz zaplanować dobro! • Planer zastępuje tradycyjny kalendarz. Jest o wiele ciekawszy, bowiem nie ma narzuconej formy. To Ty decydujesz, w jaki sposób chcesz go prowadzić! W przeciwieństwie do kalendarza – możesz zacząć go użytkować w dowolnym czasie! • Planer to ogromna dawka motywacji w postaci cytatów z różnych źródeł, ale także inspirujących zadań. • Jest poręczny – ma format A5. Zmieści się do torebki, a co najważniejsze – jest bardzo wygodny w użytkowaniu. • Jest pięknie wydany. Swoim kwiatowym motywem nawiązuje do naszego bestsellera – Modlitewnika dla Kobiet. To doskonała forma na prezent świąteczny czy z każdej innej okazji dla mamy, siostry, babci, córki czy przyjaciółki. To ten rodzaj upominku, który zawsze się przyda! Co znajdziesz w Planerze Dobroci? • Kwiecistą okładkę, która cieszy oko! • Kremowy papier, po którym pisze się wręcz idealnie! • Dużo miejsca na indywidualne notatki. • Miejsca na planowanie roku, miesiąca, budżetu, najważniejszych wydarzeń, itp. • Miejsca do planowania duchowego rozwoju tj. roczny plan duchowy, biblijne numery ratunkowe, zbiór świąt nakazanych, Modlitwy do Ducha Świętego przed i po czytaniu Pisma Świętego, biblijną biblioteczkę do zamalowywania postępów czytania Biblii, śledzenie duchowych nawyków, itp. • Porządną dawkę motywacji i inspiracji! W Planerze znajdują się cytaty pochodzące z różnych miejsc, ale także cytaty z rozważań, które pisałyście Wy – pełne pasji, kreatywności Kobiety, dzięki którym powstał nasz Kobiecy Modlitewnik. Totalnym bonusem do planera są unikatowe zadania, które powstały z myślą o rozwoju duchowym, ale przede wszystkim o szerzeniu dobra wszędzie tam, gdzie jesteśmy! • Wstążka zintegrowana z Planerem, dzięki której nie zagubisz się w codziennych notatkach!
Ego zawsze ma pragnienia, ambicje i oczekiwania, chce znajdować się na szczycie drabiny społecznej. Ego cię wykorzystuje. Nie pozwala ci skontaktować się z prawdziwym "ja". Odpowiada za istnienie cierpienia, bólu, nędzy, walki, frustracji, szaleństwa. Jeżeli chcesz dotrzeć do prawdy, musisz porzucić wszelkie przekonania, które narzuciło ci społeczeństwo. Nikt tak naprawdę nie wie, kim jesteś - ani rodzice, ani nauczyciele, ani księża, Tylko ty możesz poznać swoją prawdziwą tożsamość. Dlatego wszelkie opinie na twój temat są powierzchowne i nieprawdziwe. Odsuń od siebie te opinie. Uwolnij się od ego. Postępując w ten sposób, dotrzesz do swojej prawdziwej istoty, odkryjesz ją. To odkrycie niezwykle ważne, ponieważ dzięki niemu możesz nadać swemu życiu właściwy kierunek.Ego może istnieć tylko wtedy, gdy je wspierasz.OshoOSHO - charyzmatyczny mistrz duchowy pochodzący z Indii. Znakomity mówca swobodnie posługujący się zarówno wschodnimi tradycjami mistycznymi, jak i zachodnią psychoterapią. Jego nauki dotyczą nie tylko indywidualnego poszukiwania sensu, lecz także najbardziej palących spraw społecznych i politycznych.
Arkadiusz Łuba napisał książeczkę o niepoważnym obszarze twórczości Szymborskiej. Słowo książeczka ma tu podwójne znaczenie odnosi się do rozmiaru tekstu (nie jest on bardzo obszerny) oraz do jego tematu dotyczy on tego, co autorka czyniła na marginesie swojej działalności literackiej i na dodatek całkowicie prywatnie. [... Autor] podchodzi do tej prywatnej, błahej twórczości bardzo serio używając pełnej naukowej aparatury. Zgodnie ze swoim założeniem, że druga strona tej samej osoby tutaj ujawniona jest tak samo ważna jak strona pierwsza eksponowana w poważnych wierszach. Wszystko jest tutaj udowodnione, poparte szczegółową kwerendą [...]Z recenzji naukowej dr Marleny Stali/Aus dem Gutachten von Dr. Marlena Stala Podczas gdy Wisława Szymborska w swoim ojczystym kraju już jest znana nie tylko ze swojej twórczości poetyckiej, ale także z kolaży, dla niemieckiej publiczności ten obszar to nadal terra incognita. Dlatego też należy z zadowoleniem przyjąć fakt, że jej wyklejanki mają być również popularyzowane w krajach niemieckojęzycznych. [... Praca Arkadiusza Łuby w tym zakresie] jest przede wszystkim wynikiem gruntownie przeprowadzonych badań, które obejmują materiały archiwalne, oraz wszechstronnej wiedzy z zakresu historii sztuki. [...]Z recenzji naukowej prof. Andrei Meyer-Fraatz/Aus dem Gutachten von Prof. Andrea Meyer-Fraatz
Postęp technologiczny w błyskawicznym tempie zmienia nasze życie. Dziś trudno nam wyobrazić sobie codzienność bez internetu, smartfona, komputera czy samochodu. W tej książce znajdziesz mnóstwo informacji oraz intrygujących ciekawostek ze świata nauki i techniki, które pozwolą Ci lepiej zrozumieć otaczający nas świat.
Autorka pokazuje czytelnikowi, że życie jest podróżą i pewną ciągłością, na którą możemy mieć duży wpływ, jeśli zadbamy o siebie. Porusza aspekty aktywności fizycznej, zdrowia, urody oraz bezpieczeństwa finansowego. Dzięki takiemu podejściu możemy odkrywać potencjał, który w nas jest, aby chronić, a także rozwijać nasze możliwości i realizować marzenia. Jest to pewnego rodzaju prosty przewodnik, który może zainspirować nie tylko "późną dorosłość", ale też młode osoby, bowiem profilaktyka i świadome zadbanie o siebie dotyczy każdego wieku i każdego człowieka. W książce Wiesławy Walkowskiej życie nakreślone jest jako podróż, a my jako jej uczestnicy możemy być świadomymi kreatorami siebie i otaczającego nas świata. Wiesłwa Walkowska - pedagog, polityk społeczny, gerontolog, specjalistka terapii anti-age, uczestniczka studium św. Hildegardy z Bingen, doktor nauk humanistycznych, związana z Uniwersytetem Śląskim od 2000 r. Współautorka publikacji naukowych: "Dzieło Lucyny Frąckiewicz inspiracją dla współczesnej polityki społecznej", "Niepełnosprawność w rodzinie jako wyzwanie edukacyjne", "Emigracja jako problem lokalny i globalny", autorka kilkudziesięciu artykułów naukowych oraz książek: "Podróże z Arkadym Fiedlerem", "Gdzie historia przeplata się z legendą. Z dziejów Mszany". Członkini zespołu opracowującego Strategię Polityki Społecznej Województwa Śląskiego na lata 2006-2020, Śląskiej Rady ds. Polityki Senioralnej, Zespołu ds. Wyzwań Demograficznych w Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, Rady programowej UTW w Wodzisławiu Śl. Przewodnicząca Śląskiej Rady Seniorów przy Marszałku Województwa Śląskiego na kadencję 2024-2029. Organizatorka wykładów i warsztatów na temat aktywnego starzenia się, zrównoważonego rozwoju i ekologii, wolontariuszka w Dress for Success i organizacjach senioralnych. Ambasadorka projektu Kwiat Dojrzałości 2023.
„Wolność i solidarność. Esej o Polsce, czyli Europie” to zręcznie utkana narracja o polskości bez
kompleksów oraz roli Polski i Europy w zglobalizowanym świecie. O szansach i zagrożeniach związanych z wojną, a także znaczeniu edukacji i kultury. To spora dawka wiedzy wynikającej z doświadczenia, praktyki oraz kompetencji akademickich. Nowe, pełne nadziei otwarcie w debacie o przyszłości Polski! Łącząc unikalne doświadczenie ministerialne, parlamentarne, samorządowe i akademickie, Marcin Ociepa zabiera nas w wyjątkową podróż po Polsce i Europie, jakimi one są i jakimi mogą być dzięki idei i wolności i solidarności. Lektura obowiązkowa dla każdego, kto wierzy, że polska polityka może być lepsza, a ideowość nie wyklucza skuteczności.
• Wśród licznych podobnych wypowiedzi ostatnich lat trudno mi znaleźć głos bardziej całościowy i konkretny, dojrzały i zarazem niebanalny – prof. Andrzej Zybertowicz, socjolog, analityk, konsultant polityczny, profesor nauk społecznych. Doradca Prezydentów RP: Lecha Kaczyńskiego i Andrzeja Dudy.
Informacje o autorze:
Marcin Ociepa (ur. w 1984 roku) – politolog, polityk i samorządowiec. Poseł na Sejm RP, wiceminister obrony narodowej (2019-2023), wiceminister przedsiębiorczości i technologii (2018-2019). Przewodniczący i wiceprzewodniczący Rady Miasta Opola (2010-2018). Radny Sejmiku Województwa Opolskiego (2018-2019). Nauczyciel akademicki w Katedrze Studiów Europejskich Instytutu Nauk o Polityce i Administracji Uniwersytetu Opolskiego. Twórca Collegium Nobilium Opoliense – jednej z najlepszych szkół liderów w Polsce. Prezes Stowarzyszenia OdNowa RP. Podharcmistrz ZHR. Mąż Oli, tata Ani i Aleksandra.
„Wolność i solidarność. Esej o Polsce, czyli Europie” to zręcznie utkana narracja o polskości bez
kompleksów oraz roli Polski i Europy w zglobalizowanym świecie. O szansach i zagrożeniach związanych z wojną, a także znaczeniu edukacji i kultury. To spora dawka wiedzy wynikającej z doświadczenia, praktyki oraz kompetencji akademickich. Nowe, pełne nadziei otwarcie w debacie o przyszłości Polski! Łącząc unikalne doświadczenie ministerialne, parlamentarne, samorządowe i akademickie, Marcin Ociepa zabiera nas w wyjątkową podróż po Polsce i Europie, jakimi one są i jakimi mogą być dzięki idei i wolności i solidarności. Lektura obowiązkowa dla każdego, kto wierzy, że polska polityka może być lepsza, a ideowość nie wyklucza skuteczności.
• Wśród licznych podobnych wypowiedzi ostatnich lat trudno mi znaleźć głos bardziej całościowy i konkretny, dojrzały i zarazem niebanalny – prof. Andrzej Zybertowicz, socjolog, analityk, konsultant polityczny, profesor nauk społecznych. Doradca Prezydentów RP: Lecha Kaczyńskiego i Andrzeja Dudy.
Informacje o autorze:
Marcin Ociepa (ur. w 1984 roku) – politolog, polityk i samorządowiec. Poseł na Sejm RP, wiceminister obrony narodowej (2019-2023), wiceminister przedsiębiorczości i technologii (2018-2019). Przewodniczący i wiceprzewodniczący Rady Miasta Opola (2010-2018). Radny Sejmiku Województwa Opolskiego (2018-2019). Nauczyciel akademicki w Katedrze Studiów Europejskich Instytutu Nauk o Polityce i Administracji Uniwersytetu Opolskiego. Twórca Collegium Nobilium Opoliense – jednej z najlepszych szkół liderów w Polsce. Prezes Stowarzyszenia OdNowa RP. Podharcmistrz ZHR. Mąż Oli, tata Ani i Aleksandra.
W Teorii liczb w szkole Czytelnik znajdzie informacje o pojęciach związanych z jedną z najstarszych dziedzin matematyki, czyli teorią liczb, które pojawiają się w szkole, oraz o tym, jak je wprowadzać. Książkę podzielono na dwa rozdziały (Teoria liczb w szkole podstawowej oraz Teoria liczb w szkole ponadpodstawowej), a każdy z nich na 9 podrozdziałów, które zawierają również uwagi i komentarze dotyczące problemów dydaktycznych związanych z prezentowanymi tematami.Ważnym elementem każdego podrozdziału są zadania, niektóre z rozdziału I (szkoła podstawowa) mają swój ciąg dalszy w rozdziale II (szkoła ponadpodstawowa). W książce znajdą się także tematy wykraczające poza typowe programy szkolne, na przykład kongruencje - to proste pojęcie znacznie ułatwia stosowanie teorii liczb w dowodach i rozwiązaniach zadań. Pojawiają się również kody programów do niektórych zadań.Książka przeznaczona jest przede wszystkim dla nauczycieli matematyki oraz informatyki i może służyć do wzbogacania lekcji, prowadzenia kołek i zajęć popularyzujących matematykę.
Piotr Brzeziński zainspirowany książką "Misja: Encyklopedia" Salptrire - Brama do Bictre [oryg. Hombres Bu enos] Artura Preza-Revertego, postanowił odkryć tajemnice jednego z jej fragmentów poświęconego dwóm francuskim więzieniom, Salptrire i Bictre.W tamtych czasach istniało kilka sławetnych więzień. Przebywali w nich wszyscy, którzy narazili się władzy, królowi i ówczesnemu porządkowi. Jednym z nich było Bictre, a Salptrire stanowiło do niego swego rodzaju bramę.Autor opisuje Paryż, obrazując przepych i ekstrawagancję po jednej stronie, oraz biedę, głód, nędzę po stronie drugiej. To wszystko idealnie kontrastuje zarówno z głupotą arystokracji, jak i ludu, pospólstwa zatrzymanego na okresie średniowiecza. Jedni wypomadowani pięknisie, drudzy kochający króla, lud narzekający i pomstujący na rząd.Czy ktoś jeszcze o tych ludzkich losach biednych i bogatych pamięta?O czym myśleli, co czuli? Czy są już całkowicie zapomniane?
Wierny własnemu rozdarciu to nie typowa biografia naukowa uczonego, pisarza, krytyka, tłumacza, człowieka pogranicza, jakim był Artur Sandauer. To przebiegająca w zgodzie z chronologią życia krytyka próba opisania przeobrażeń, jakim ulegała jego samoświadomość. Przeobrażeń udokumentowanych w jego różnogatunkowej twórczości potraktowanej jako zbiór tekstów autobiograficznych. Jednocześnie jest to pierwsza próba możliwie pełnego opowiedzenia o działalności twórczej Sandauera, którą należy widzieć nie wyłącznie na tle literatury, kultury i historii polskiej, ale także w kontekście nieodłącznie z nią splecionej kultury polskich Żydów. Ten dziwaczny, pełen ambiwalencji splot, te dwie historie i kultury, które płynęły jednocześnie, choć przeważnie różnymi nurtami, zrodziły postaci takie jak Sandauer: rozdwojone w sobie i rozdarte. Postaci, które w Polsce po Zagładzie pozostawały boleśnie samotne i niejednoznaczne, a przez swoje wyobcowanie – jeszcze bardziej twórcze.
„Teksty Drugie. Teoria literatury, krytyka, interpretacja” to dwumiesięcznik literaturoznawczy wydawany od 1990 przez Instytut Badań Literackich PAN we współpracy ze Stowarzyszeniem Pro Cultura Litteraria, obecnie także Uniwersytetem Jagiellońskim i Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Publikacja Sprawiedliwość według jeży jest uznawana za najbardziej wszechstronną książkę Ronalda Dworkina. Tytuł nawiązuje do greckiego przysłowia "Lis wie wiele rzeczy, ale jeż wie jedną, ważną rzecz" i rozróżnienia między ludźmi, którzy, podobnie jak lis, mają wiele celów i pomysłów, a tymi, którzy tak jak jeż upraszczają złożony świat i sprowadzają jego wyjaśnienie do jednej naczelnej idei, podstawowej zasady lub koncepcji. Autor argumentuje, że wartość we wszystkich swoich formach jest jedną wielką rzeczą: że to, czym jest prawda, co oznacza życie, czego wymagają moralność i sprawiedliwość, to różne aspekty tego samego wielkiego pytania. Rozwija oryginalne teorie na temat różnorodnych kwestii, które bardzo rzadko są ujmowane w ramach jednej publikacji: sceptycyzmu moralnego, interpretacji literackiej, artystycznej i historycznej, wolnej woli, starożytnej teorii moralnej, bycia dobrym i dobrego życia, wolności, równości i prawa, a także wielu innych tematów. "Trudno przecenić rolę Dworkina we współczesnej filozofii i prawa. Według oficjalnych statystyk jest on jednym z najczęściej cytowanych w amerykańskich naukach prawnych autorem, podobnie jak jego podstawowe dzieła. Nie można się więc dziwić, że w literaturze istnieje relatywnie wyjątkowo dużo opracowań poświęconych zarówno całej twórczości Dworkina, jak i poszczególnym jego dziełom". Jerzy Zajadło, fragment przedmowy
Wydana na Zachodzie w 1995 roku książka Johna Powersa stanowi pierwsze, wyczerpujące kompendium buddyzmu tybetańskiego. Poczynając od indyjskich źródeł, Powers przedstawia kulturę buddyjską w Tybecie, kreśląc jej bogaty z zarazem systematyczny obraz. Czytelnik Wprowadzenia znajdzie w nim zarówno wiadomości o historii i zwyczajach Tybetańczyków, jak i dogłębną prezentację czterech głównych szkół buddyzmu tybetańskiego i bnu, czy też objaśnienia subtelności filozofii mahajany i tantrycznych metod. Wprowadzenie do Buddyzmu Tybetańskiego to znakomita książka, która pozwala poznać buddyzm tybetański w całym jego bogactwie.
Umysł poza śmiercią opiera się na naukach przedstawionych w 2002 roku w San Antonio w Teksasie, gdzie Dzogczen Ponlop Rinpocze wystąpił z czternastoma wykładami na temat sześciu bardo, czyli przejściowych stanów egzystencji. Przedstawiony tutaj rozszerzony tekst zawiera oryginalne nauki wraz z dodatkowymi komentarzami Rinpoczego, przeznaczonymi specjalnie dla tej książki. Opowieść, którą teraz zaczynamy, to opowieść o naszych ciałach i umysłach, narodzinach i śmierci oraz o niepodważalnej prawdzie egzystencji ludzkich istot. Chociaż wszyscy znamy fakt nieuchronności śmierci, to w rzeczywistości rzadko stajemy z nim twarzą w twarz. Chociaż nie mamy chęci konfrontować się ze śmiercią ani ze strachem, który wywołuje, uciekanie od tej niewygodnej prawdy nic nam nie pomoże. W końcu rzeczywistość i tak nas dopadnie. Jeżeli przez całe swoje życie będziemy ignorować śmierć, pojawi się ona jako nieprzyjemna niespodzianka. Na łożu śmierci nie będzie już czasu na naukę tego, jak radzić sobie z tą sytuacją, nie będzie czasu na rozwijanie mądrości i współczucia, które mogłyby nas skutecznie przeprowadzić przez terytorium śmierci. Będziemy musieli, najlepiej jak tylko potrafimy, skonfrontować się z tym wszystkim, co wtedy napotkamy i to będzie prawdziwa gra hazardowa.
Kiedy zaczyna się samsara i nirwana? Na Zachodzie, ponieważ jesteśmy wykształceni zgodnie z judeochrześcijańskim światopoglądem, uważamy, że na początku ktoś musiał wszystko stworzyć. Jednak nasz prawdziwy stan (dzogczen) jest poza czasem. Kiedy jesteśmy poza czasem, znajdujemy się w stanie iluminacji. Ale nie pozostajemy w nim długo, ponieważ po kilku sekundach albo minutach powstają myśli, przez które stajemy się uwarunkowani. Dlatego też praktykujemy kontemplację, bo będąc w niej, nie podążamy za myślami, kiedy się pojawiają. Taki stan przejrzystości i obecności (rigpa) jest stanem oświecenia. Kiedy zostajemy rozproszeni przez myśli i dualistyczną wizję, znajdujemy się w samsarze. Jest to początkowy moment samsary. Jutro możemy rozpoczynać samsarę wiele razy. Możemy mieć miliony początkowych momentów samsary. Zależy to od nas samych. Mówimy, że ten, kto zawsze pozostaje w stanie rigpy i nigdy nie jest rozproszony, posiada wiedzę i zrozumienie, nazywa się Samantabhadrą. Jest on Adi Buddą, pierwotnym Buddą, który nigdy nie był uwarunkowany przez dualistyczną wizję.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
