Życie niewłaściwie urozmaicone to jedna z najważniejszych książek dotyczących Polskiego Państwa Podziemnego. Kazimierz Leski odsłania w niej kulisy działania wywiadu i kontrwywiadu AK, wykorzystując nie tylko wspomnienia własne, ale też relacje wielu swoich kolegów. Jego opowieść mogłaby stać się kanwą kilku filmów sensacyjnych, przy których przygody Hansa Klossa wydawałyby się ubogie i nudne. Książka otrzymała nagrodę PEN-Clubu za najlepszą książkę wspomnieniową w 1990 roku i nagrodę Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie w roku 1995.
Tekst ten powstał w 1989 roku na emigracji w Niemczech i był pierwotnie przeznaczony dla kinematografii niemieckiej, ewentualnie francuskiej. Propozycja sfilmowania utworu została złożona panu Grzegorzowi Królikiewiczowi, jednak ze względu na stan gospodarki Polski w tamtym czasie nie doszło do jego realizacji.Samo tworzenie opowiadania filmowego, które od początku układało mi się w głowie w postaci konkretnych ujęć, scen i sekwencji, doprowadziło do powstania tekstu w formie gotowego scenopisu, przeznaczonego do natychmiastowej realizacji. Stało się to zatem zupełnie odwrotnie, niż bywa w tego typu literaturze. Najpierw powstał scenopis, a nie scenariusz, na podstawie którego dopiero przygotowuje się scenopis.Tekst został odłożony na 36 lat, a przy publikacji w 2026 roku pani redaktor przekształciła go w quasiscenariusz.Życzę przyjemnej lektury.
Arktyka w epicentrum nowej zimnej wojny Zmiany klimatyczne, ambicje militarne i wyścig mocarstw po zasoby naturalne przekształcają daleką północ w centrum geopolitycznego napięcia. Rosyjscy szpiedzy, okręty z bronią nuklearną, niepokojące działania wokół podmorskiej infrastruktury i topniejąca wieczna zmarzlina – to nie fikcja, lecz codzienność regionu, który ociepla się najszybciej na świecie. Kenneth R. Rosen zabiera nas w podróż po Arktyce, gdzie ścierają się interesy dwudziestu jeden państw z czterech kontynentów. Towarzyszy żołnierzom Navy SEALs, patrolom straży przybrzeżnej i naukowcom na odległych stacjach badawczych, odkrywając kulisy nowej zimnej wojny. Na podstawie setek rozmów i lat obserwacji Rosen tworzy fascynujący reportaż – ostrzeżenie przed konfliktem, który może wybuchnąć tam, gdzie lód ustępuje globalnym ambicjom.
Jedna z najważniejszych książek o historii technologii i kapitalizmu. Pokazuje, jak powstała Dolina Krzemowa – i jak zmieniła ona świat To pierwsza tak przekrojowa historia Doliny Krzemowej – od kolei żelaznych po mikroprocesory – ukazująca, jak pozornie zwykłe kalifornijskie przedmieście wyrosło na centrum światowej potęgi technologicznej i militarnej. Palo Alto kojarzy się z idealnym klimatem, bogactwem, zdrowiem i innowacyjnością. To serce Doliny Krzemowej, miejsce, gdzie duch kontrkultury połączył się z wielkim kapitałem, tworząc laboratorium idei, które zmieniły świat. Palo Alto ma też drugie oblicze: powstało na zagrabionych ziemiach rdzennych mieszkańców, na toksycznych odpadach i w samym centrum globalnego systemu kapitalistycznego. Malcolm Harris opisuje 150 lat historii północnej Kalifornii – od kolonialnych ideologii, testów IQ i teorii „tragedii wspólnego pastwiska”, po rasową eugenikę, „teorię rozbitych okien”, komputery i internet. To opowieść o tym, jak małe miasto stało się silnikiem wzrostu gospodarczego, wojny i globalnej dominacji technologicznej, prowadząc świat w pełen niepokojów XXI wiek. Historia Doliny Krzemowej, która zmienia sposób myślenia o technologii, historii i przyszłości
Czy Polska Odrodzona była państwem sezonowym? Czy rzeczywiście jej los zależał tylko w niewielkim stopniu od samych Polaków, w głównej mierze zaś od polityki sąsiadów i układu sił pomiędzy Niemcami a Związkiem Sowieckim?Czy jej sezonowość to tylko propagandowa teza suflowana przez wrogie Polsce mocarstwa? Niepodległa Polska borykała się z wieloma problemami, swoistymi wewnętrznymi kwadraturami koła – pozaborowymi różnicami cywilizacyjnymi i mentalnościowymi, zapóźnieniem gospodarczym, napięciami narodowościowymi. Słabości te były realne, strukturalne i często wzmacniały zewnętrzne narracje o niestabilności i nietrwałości Polski Odrodzonej. Czy to one wraz z napaścią Niemiec i Związku Sowieckiego przyczyniły się do upadku naszego kraju po dwudziestu latach? Książka jest refleksją nad granicami sprawczości państwa położonego między młotem a kowadłem, a wnioski z jej lektury stanowią przestrogę, że niepodległość pozbawiona trwałych fundamentów może okazać się jedynie krótkim epizodem historii. Krzysztof Kloc (ur. 1989), historyk, profesor w Instytucie Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Interesuje się historią Polski XX w., ze szczególnym uwzględnieniem dziejów Dwudziestolecia i obozu piłsudczykowskiego, losami polskiej inteligencji i historią środowiska „Kultury” Jerzego Giedroycia oraz biografistyką tego okresu. Autor książek Michał Sokolnicki (1880-1967). Piłsudczyk̶historyk̶dyplomata (2018), Piłsudski. Studium fenomenu Komendanta (2021), „Białorusin, który udaje Litwina". Czesław Miłosz i Polska 1918-1939 (2024). Edytor i wydawca źródeł.
Wyznania Świętego AugustynaCzymże więc jestem? O mój Boże! Jaka moja natura?Jego niezwykła droga zaczęła się od niespokojnej młodości, przepełnionej ambicją, namiętnością i poszukiwaniami. Jak każdy człowiek, Augustyn z Hippony miał swoje słabości i zdarzało mu się błądzić. Jego motywacje, pragnienia, rozterki wydają się niezwykle aktualne również dziś. Kim jestem? Czego szukam? Skąd czerpię motywację? Dlaczego nie potrafię żyć w zgodzie ze sobą?Oddajemy Czytelnikom do rąk jedno z najbardziej poruszających i osobistych dzieł w historii literatury filozoficznej i religijnej. To intymny, szczery dialog z Bogiem i głęboka refleksja nad ludzką naturą, a zarazem rozważania o wolnej woli, odpowiedzialności, ludzkiej pamięci i naturze czasu. To książka o tęsknocie, miłości i niepokoju serca znanych każdemu człowiekowi niezależnie od epoki, w której przyszło mu żyć.To nie jest łatwa lektura. Wymaga skupienia i czasu. To szczere wyznania człowieka, który tak jak każdy z nas popełniał błędy, poszukiwał sensu i wciąż zmagał się ze sobą samym. Ta historia przynosi jednak ukojenie w świecie, którym rządzą chaos i złudzenia i w którym tak łatwo zapomina się o wartościach, zaprasza do zatrzymania się i spojrzenia w głąb własnego życia. Jakie ono jest? Czy może być inne? Lepsze?Lecz biada tobie, potoku ludzkiego zepsucia!
Czy starość to choroba, czy jednak dar? A może wszystko zależy od tego, jak o niej mówimy?Po sukcesie "Zdrowego języka" i "Cukru na języku" oddajemy w ręce Czytelników kolejną wyjątkową publikację poświęconą relacji języka, zdrowia i medycyny - "Choroba czy dar, czyli jak mówimy o starości".To fascynujący zapis rozmów znanego językoznawcy prof. Jerzego Bralczyka z uznanymi lekarzami: geriatrą dr Janiną Kokoszką-Paszkot, kardiologiem prof. Arturem Mamcarzem oraz diabetologiem prof. Leszkiem Czupryniakiem.Celem tej wielowątkowej dyskusji staje się oswojenie tematu, jakim jest starość, która wciąż budzi mnóstwo emocji, pytań i niepokoju. Autorzy podejmują próbę oswojenia starości, przyglądając się jej nie tylko jako doświadczeniu biologicznemu, lecz także jako zjawisku językowemu, kulturowemu i osobistemu.W siedmiu inspirujących rozmowach autorzy mierzą się z tym, jak mówimy o starości - i jak to mówienie wpływa na nasze myślenie. Analizują słowa, metafory i stereotypy, zestawiając je z wiedzą medyczną, doświadczeniem klinicznym oraz refleksją humanistyczną. Rozmawiają o samotności i wykluczeniu, o szacunku i ageizmie, o miejscu seniorów w społeczeństwie dawniej i dziś. Pokazują też, jak ciało zaczyna "mówić" własnym językiem.To książka erudycyjna, pełna odniesień do historii, literatury i filozofii, a zarazem napisana z lekkością - chwilami żartobliwa, chwilami refleksyjna, niekiedy przewrotnie figlarna. Publikacja skłania do zadumy nad tym, co nieuniknione, a jednocześnie głęboko ludzkie, bo choć każdy z nas chce dożyć starości, niewielu potrafi ją bez lęku przyjąć. Autorzy tej książki pokazują, że można inaczej - z większym zrozumieniem, spokojem, a może nawet sympatią.
Polacy obecni byli na Dolnym Śląsku zawsze, nawet podczas największej presji germanizacji i hitleryzmu. I wielu niezłomnie wierzyło, że Polska na ziemie nad Odrą i Nysą Łużycką powróci. Władze niemieckie zacierały ślady polskości, wpajając społeczeństwu, że to odwieczna ziemia germańska. W pruskich i hitlerowskich planach Dolny Śląsk stanowił klin do wyprowadzania uderzeń przeciwko Słowiańszczyźnie. Nawet gdy już II wojna światowa dobiegała końca, siły niemieckie stawiały zacięty opór. Miasta wzdłuż Odry zamieniano w twierdze mające opóźnić marsz na Berlin. Obejmowanie władzy w Oleśnicy, Trzebnicy, Wrocławiu, Legnicy, Zgorzelcu czy Jeleniej Górze w pierwszych miesiącach szybko napotkało problemy. Brakowało wszystkiego – organizacji, opieki lekarskiej, komunikacji, a zwłaszcza poczucia bezpieczeństwa. A już nadciągały pierwsze transporty Polaków wysiedlanych z Kresów. Ludność niemiecka na Dolnym Śląsku wciąż żywiła nadzieję, że uda się jej tam pozostać. Często wspierały ją radzieckie Komendantury Wojenne potrzebujące rąk do demontażu „trofiejnych” fabryk. Ograbiony Dolny Śląsk Stalin postanowił jednak ostatecznie przekazać polskim, a nie niemieckim komunistom. Niniejsza książka ukazuje atmosferę przełomowych lat 1945-47 przez pryzmat losów zwykłych ludzi. Koncentruje się przede wszystkim na tych, którzy zdecydowali się przyjechać na Dolny Śląsk, by włączyć się w wielki historyczny proces powrotu Polski na te piastowskie ziemie. Każda z miejscowości miała bohaterów, którzy położyli w tym wielkie zasługi. Mimo wszystkich przeciwności administracja w pierwszych, trudnych miesiącach powojennych zdała historyczny egzamin, kładąc na Dolnym Śląsku trwałe podwaliny polskości. Marek A. Koprowski Pisarz, dziennikarz, historyk zajmujący się tematyką wschodnią i losami Polaków na Wschodzie. Plonem jego wypraw i poszukiwań jest wiele książek, z czego kilkanaście ukazało się nakładem Wydawnictwa Replika. Za serię Wołyń. Epopeja polskich losów 1939–2013 otrzymał Nagrodę im. Oskara Haleckiego w kategorii „Najlepsza książka popularnonaukowa poświęcona historii Polski w XX wieku”. Jest też laureatem nagrody „Polcul – Jerzy Bonicki Fundation” za działalność na rzecz utrzymania kultury polskiej na Wschodzie.
"Logika wolnego świata. O tym, jak władza niszczy naturalny porządek" to książka o najprostszej idei świata podanej możliwie precyzyjnie: o porządku, który wyłania się z dobrowolności i równych praw. Autor łączy ekonomię, etykę, cybernetykę i ewolucję w jeden spójny obraz: pokazuje, jak informacje krążą w społeczeństwie, skąd biorą się ceny, normy i instytucje, dlaczego przymus i władza niszczą sprzężenia zwrotne - i czemu wolność nie jest utopią, lecz naturalną formą dopasowania do rzeczywistości. To przewodnik po mechanizmach, a nie po sloganach: pokazuje, jak odróżniać reguły od wyjątków, prawidłowości od anegdoty, język od manipulacji. Zamiast wzywać do rewolucji, proponuje zmianę optyki: widzieć świat tak, by porządek mógł wyłonić się sam.Większość książek o społeczeństwie, gospodarce czy polityce zaczyna się od jednego cichego założenia: świat, w którym żyjemy, jest w swoich fundamentach właściwy, a ewentualne problemy wynikają z błędów ludzi, złych decyzji albo niedoskonałości systemu. Ta książka wychodzi z dokładnie przeciwnego punktu. Nie zakłada, że system jest niedoskonały. Zakłada, że jest błędny u podstaw. To różnica fundamentalna.Jakub Bartoszek, CEO & Founder CashifyNeomerkantylizm prawicy i redystrybucjonizm lewicy różnią się w detalach, zgadzają się co do roli państwa. Ten kuriozalny konsensus dostrzega w nim panaceum na kryzys, na nierówności, na konkurencję z Chinami, na rozpad wspólnoty. I choć nierzadko odwołuje się do korzeni liberalnego porządku, to gubi fundamentalne pytania o granice władzy. Przemysław Sierzycki stawia to pytanie i wiele innych, które współczesna debata publiczna starannie omija. "Logika wolnego świata" to nie jest kolejna polemika z aktualną polityką. To próba powrotu do fundamentów, do rozumienia wolności, własności i handlu jako zasad zakotwiczonych głębiej niż jakakolwiek ideologia. To lektura niewygodna dla każdego, kto swoją polityczną edukację zakończył na studiowaniu partyjnych manifestów.Tomasz Wróblewski, prezes Warsaw Enterprise Institute
Po wojnie Warszawa była w gruzach, więc na kilka niezwykłych lat sercem polskiej kultury stała się Łódź. To tu tymczasową siedzibę miały wydawnictwo Czytelnik pod wodzą Jerzego Borejszy, wytwórnia filmowa „Czołówka” z Aleksandrem Fordem na czele, Ministerstwo Kultury i Sztuki, redakcje licznych gazet i pism – „Świerszczyka”, „Szpilek” czy „Głosu Ludu” – oraz kilkanaście zespołów teatralnych. W kamienicach przy Piotrkowskiej i w Grand Hotelu spotykali się ludzie kina, teatru, radia, muzyki, sztuk plastycznych oraz nauki – wśród nich Julian Tuwim, Mieczysław Jastrun, Jan Kott, Adam Ważyk, Jan Brzechwa, Pola Gojawiczyńska, Władysław Broniewski, Leon Schiller czy Zofia Nałkowska. Przyjechali z potrzeby tworzenia – często tylko na chwilę, ale właśnie ta chwila okazała się wyjątkowa. Pisz do mnie na Łódź! to barwna gawęda o życiu artystycznym i towarzyskim w mieście kominów fabrycznych, które na krótko stało się nieformalną stolicą Polski. To historia odbudowy świata ze zgliszcz – pełna nadziei, energii i sprzeczności, rozgrywająca się w cieniu rodzącej się propagandy. Opowieść o czasie, który szybko minął, pozostawiając po sobie legendę. Trzy lata kulturalnego cudu w mieście nazywanym ziemią obiecaną, ale też złym miastem. To tutaj zrealizowano kultowe filmy: Zakazane piosenki Leonarda Buczkowskiego i Ostatni etap Wandy Jakubowskiej. To tu powstały Medaliony Zofii Nałkowskiej i Stolica Poli Gojawiczyńskiej. To tu Leon Schiller olśnił widzów i krytyków premierą Krakowiaków i Górali Wojciecha Bogusławskiego. O tym szczególnym dla miasta czasie jest ta książka. O wyjątkowych ludziach, którzy w polskiej kulturze pozostawili trwały ślad. Zofia Turowska Parafrazując Julię Hartwig, która w łódzkim domu literata spędziła rok, gdyby jakiś złoczyńca dokonał zamachu na takie miasto, wysadziłby w powietrze całą niemal ówczesną kulturę. W Klubie Pickwicka w Hotelu Savoy spotykała się inteligencja i artystyczna bohema całego kraju. Dzięki Małgorzacie Czyńskiej możemy przysiąść się do ich stolika, przysiąść naprawdę blisko. Ta kronika tamtych czasów porwie i zaskoczy także Łodzianki i Łodzian. To pewne: żal byłoby z takiego miasta wyjeżdżać. Jak dobrze, że można o nim czytać. Paulina Frankiewicz Dziś już mało kto pamięta, że Łódź – „wioska ulicówka”, miasto z opinią złego i artystycznie mało interesującego – była przez kilka pierwszych powojennych lat stolicą polskiej kultury. Małgorzata Czyńska wyłuskuje ze wspomnień, tekstów prasowych oraz dokumentów to, co ważne, barwne i ulotne. Nad książką unosi się zapach kawy palonej we Fraszce, tubalny śmiech Jerzego Borejszy i entuzjazm życia odradzającego się po katastrofie. dr hab. Eryk Krasucki
Czy stolica może istnieć bez państwa? I czy miasto może się stać centrum narodu, zanim ten zdobędzie niepodległość?Książka Łukasza Galuska pokazuje dziewiętnastowieczną Europę Środkową, w której pozbawione własnych państw narody tworzyły swoje "wyobrażone stolice".Budapeszt, Bratysława, Lublana, Praga, Zagrzeb nie były jeszcze miastami stołecznymi - na początku XIX stulecia nie odgrywały nawet znaczącej roli metropolitalnej czy politycznej - ale już wtedy stawały się przestrzenią, w której rodziła się nowoczesna tożsamość narodowa.To opowieść o ambicjach, aspiracjach i symbolach - o tym, jak architektura, urbanistyka, kultura i pamięć historyczna budowały poczucie wspólnoty. W wielonarodowym imperium miasta stawały się "sercami" narodów, zanim zyskały status oficjalnej stolicy.Już w XIX wieku były postrzegane jako "własne" stolice poszczególnych narodów i w momencie odzyskania niepodległości - w 1918 roku - dysponowały niemal kompletnym programem stołecznym, pozwalającym im przejąć tę rolę.Autor pokazuje, że stołeczność to kwestia nie tylko polityki, lecz przede wszystkim wyobraźni i kultury. Analizując relację nie tyle między miastem a władzą, ile między miastem a narodem, odsłania proces kształtowania "wyobrażonej stolicy" jako formy istnienia wspólnoty - także w warunkach braku suwerenności politycznej. To właśnie poprzez miasto naród komunikuje swoją odrębność i buduje swoje przestrzenne wyobrażenie.Wyobrażone stolice to również próba odpowiedzi na pytanie, jak narody bez państw tworzą swoje centra i jak - w niesprzyjających, ale jednak otwierających pewne możliwości warunkach politycznych - realizują w miejskich formach pragnienie kulturowej i cywilizacyjnej podmiotowości. Zestawienie pięciu miast - od niemal milionowego Budapesztu po czterdziestotysięczną Lublanę - pokazuje pełne spektrum habsburskiej miejskości i różne drogi dochodzenia do stołeczności.To książka dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak powstają narody - i jaką rolę odgrywają w tym procesie miasta.
W pracy tej rozważam problem sensowności bytu jako takiego, a w tym jako pierwszoplanowy egzystencji ludzkiej. Streszczając rzecz najogólniej: dochodzę do przekonania, że sensowność całego obszaru bytowości ujawnia się jako możliwość realizacji przez obdarzone wolną wolą istoty rozumne wartości autotelicznych (perfekcyjnych), które mają swoje umocowanie w istnieniu absolutnym w osobowym Bogu jako gwarancie najwyższej i ostatecznej sensowności wszechbytu. W dużej mierze książka ta stanowi polemikę z próbami czysto humanistycznego (antropocentrycznego) oraz naturalistycznego uzasadnienia sensowności bytu, prowadzoną z perspektywy myśli (religii, teologii i filozofii) chrześcijańskiej. Ponieważ wiele z prezentowanych tu ustaleń (chociaż nie wszystkie ani nawet nie większość) opartych jest na przekonaniach religijnych, a książka ta w zamyśle moim nie ma charakteru konfesyjnego, ustalenia te należy traktować jako pewne prawdy warunkowe. W tych przypadkach chodzi o to, aby wyciągnąć logiczne konsekwencje z myśli (religii oraz teologii) chrześcijańskiej.
Pierwiastki Marii Skłodowskiej-Curie. Jak blask radu oświetlił drogę kobietom w świecie naukiKsiążka autorki bestsellerów W poszukiwaniu długości geograficznej i Szklany wszechświat!Maria Skłodowska-Curie, nawet niemal sto lat po śmierci, pozostaje najbardziej rozpoznawalną kobietą naukowcem, którą większość ludzi potrafi wymienić z imienia i nazwiska. Była pierwszą badaczką, która otrzymała Nagrodę Nobla, i pierwszą osobą wyróżnioną dwukrotnie w odrębnych dziedzinach. Do dziś nikt inny nie został uhonorowany w ten sposób. A przecież w jej rodzinnej Warszawie zaborca odmawiał kobietom dostępu do studiów, nie wspominając o karierze naukowej.Dava Sobel z wyjątkowej perspektywy przedstawia fascynującą historię Marii Skłodowskiej-Curie, której siła i niezłomność przełamywały bariery stawiane kobietom w laboratoriach i na uniwersytetach. Ukazuje nie tylko życie wybitnej uczonej pełne wielkich odkryć, osobistych dramatów i heroicznej pracy ale też losy innych badaczek, które pracowały u jej boku i dzięki jej wsparciu rozpoczęły własne kariery naukowe. Maria była genialna i twórcza w pracy, lecz równie mocno angażowała się w sprawy poza laboratorium. Przyjaźniła się z największymi umysłami epoki, na froncie I wojny światowej prowadziła furgonetkę wyposażoną w aparat rentgenowski i wychowała dwie niezwykłe córki, z których starsza Irne także została uhonorowana Nagrodą Nobla. Pomimo chronicznych problemów zdrowotnych prowadziła katedrę fizyki na Sorbonie i inspirowała dziesiątki młodych kobiet, które pracowały u jej boku, dzieląc z nią naukową pasję i kontynuując jej dzieło.To książka o determinacji i odwadze, o świecie radioaktywności, który intrygował badaczki i badaczy, a zarazem im zagrażał, a także o dziedzictwie, które stało się inspiracją dla kolejnych pokoleń. Blask radu bowiem nie tylko rozświetlił drogę do nowych odkryć, ale też otworzył kobietom drzwi na uniwersytety, do laboratoriów i międzynarodowych środowisk naukowych.Niczego w życiu nie należy się bać, trzeba to tylko rozumieć.Maria Skłodowska-Curie
Intrygująca oparta na faktach powieść historyczna o burzliwym życiu młodego Miguela de Cervantesa,który bierze udział w bitwie pod Lepanto w wyniku której dostaje się jako niewolnik do Algieru.Stad próbuje uciekać raz po raz jak opętany ideą wolności,jak bohaterowie słynnego filmu "Motylek".W końcu udaje mu się dostać do Walencji, gdzie zostaje wplątany w historię kryminalną. Książka otrzymała nagrodę Odilo w Kartagenie za najlepszą powieść historyczną.Kapitalny obraz epoki końca XVI wieku.W ciągu 2 lat książka doczekała się ośmiu wydań w Hiszpanii!
Nowe wydanie uwzględnia więcej gatunków roślin, między innymi bylice i jałowce, zawiera przykłady pieśni i bajek poszerzających wcześniejsze analizy. Większą uwagę poświęcono też roli akuszerki i roślin wykorzystywanych w obrzędowym przywracaniu położnic do życia w wiejskiej społeczności.Sara Orzechowska
Wielka opowieść o czasach heroizmu i okrucieństwa"W 1945 roku nie zakończyła się tylko druga wojna światowa. W istocie dobiegła końca wojna trzydziestoletnia, jaką świat toczył od 1914 roku" - pisze Sławomir Leśniewski. Rzeź lat 1914-1918 i krwawy koszmar lat 1939-1945 są w jego ujęciu przejawami wielkiego globalnego konfliktu pierwszej połowy XX wieku - przedzielonego jedynie dwoma dekadami kruchego pokoju. Te dramatyczne wydarzenia są połączone gęstą siecią współzależności i stanowią związaną ściśle ze sobą całość.Nie tak miała się potoczyć historia świata. W wiek XX Europa wchodziła jako bogaty i szczęśliwy kontynent, który zdążył niemal zapomnieć o wielkich konfliktach zbrojnych z poprzedniego stulecia. Jak to możliwe, że wiek wielkiego rozwoju cywilizacyjnego, wynalazków i kultury przyniósł również bestialstwo godne najciemniejszych czasów ludzkiej historii?Zimno okopowego błota, szmer gabinetowych gier podczas zatrutego pokoju, chrzęst gąsienic pancernych starć i oskarżycielskie milczenie tysięcy ofiar. Ta książka jest podróżą przez 31 lat, które z pierwszej połowy XX stulecia uczyniły najstraszniejszym okres w dziejach ludzkości.Historia obu wojen światowych jest rodzajem współczesnej mitologii. To przypowieść o złu, dobru, ale i odcieniach szarości. O bohaterstwie i nikczemności, o wielkich czynach i strasznym okrucieństwie. Sławomir Leśniewski opowiada o niej z szacunkiem dla faktów, ale i odwagą w ich interpretacji, stosując nieszablonową perspektywę.Ta książka przypomina, że największe katastrofy rodzą się z pychy i przekonania, że "tym razem będzie inaczej".
PZL.37 Łoś był najnowocześniejszym polskim bombowcem we wrześniu 1939 roku, dorównującym osiągami konstrukcjom światowym. Kilkadziesiąt wyprodukowanych maszyn z dywizjonów wchodzących w skład Brygady Bombowej skutecznie atakowało niemieckie kolumny pancerne. Mimo sukcesów, z powodu małej liczby, braku paliwa i części zamiennych oraz przewagi Luftwaffe, większość maszyn zostało zniszczonych, a część ewakuowano do Rumunii.
"Gustav Klimt - zeszyt do kolorowania" to propozycja dla każdego, kto jest zafascynowany Wiedeńską Secesją i poszukuje relaksującej, a jednocześnie kreatywnej podróży do świata złota i symboliki..To nie tylko doskonały sposób na wyciszenie i kreatywna zabawę z kredkami, flamastrami czy nawet brokatowymi żelopisami, ale również wyjątkowa okazja, by zagłębić się w charakterystyczne dla artysty ornamenty, skomplikowane wzory geometryczne i motywy kobiecej zmysłowości - znaki rozpoznawcze jednego z najbardziej wpływowych artystów przełomu wieków
Szósty album z bestsellerowej serii "Beksiński" to kolejna odsłona niezwykłego świata wyobraźni Zdzisława Beksińskiego (1929-2005) - artysty, którego dzieła niezmiennie fascynują i poruszają. W publikacji znalazły się wybrane prace malarza - intrygujące, pełne tajemnicy, niepokojące, a jednocześnie urzekające perfekcją formy i głębią wizji.Twórczość Beksińskiego od lat inspiruje i zachwyca odbiorców w Polsce i na świecie. "Beksiński 6" to wyjątkowa propozycja zarówno dla wiernych miłośników jego sztuki, jak i dla tych, którzy dopiero chcą ją odkryć.Całość wzbogaca tekst Wiesława Banacha - historyka sztuki, wieloletniego dyrektora Muzeum Historycznego w Sanoku, a prywatnie przyjaciela artysty - który wprowadza czytelnika w kontekst powstawania tych wyjątkowych dzieł.
Szósta miniatura albumu z bestsellerowej serii "Beksiński" to kolejna odsłona niezwykłego świata wyobraźni Zdzisława Beksińskiego (1929-2005) - artysty, którego dzieła niezmiennie fascynują i poruszają. W publikacji znalazły się wybrane prace malarza - intrygujące, pełne tajemnicy, niepokojące, a jednocześnie urzekające perfekcją formy i głębią wizji.Twórczość Beksińskiego od lat inspiruje i zachwyca odbiorców w Polsce i na świecie. "Beksiński 6" to wyjątkowa propozycja zarówno dla wiernych miłośników jego sztuki, jak i dla tych, którzy dopiero chcą ją odkryć.Całość wzbogaca tekst Wiesława Banacha - historyka sztuki, wieloletniego dyrektora Muzeum Historycznego w Sanoku, a prywatnie przyjaciela artysty - który wprowadza czytelnika w kontekst powstawania tych wyjątkowych dzieł.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?