W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Historia i nieprzerwana praktyka Kościoła pokazuje, że "posługa jednania" (2 Kor 5,18), udzielanego przez Sakramenty Chrztu i Pokuty, jest zadaniem duszpasterskim, któremu zawsze poświęcano wiele uwagi i wypełniano je z poszanowaniem dla Chrystusowego mandatu, jako istotną część misji kapłańskiej. Gdy chodzi o sprawowanie Sakramentu Pokuty, to w ciągu wieków następował jego rozwój i były uznawane różne zewnętrzne formy wyrazu, zawsze jednak z zachowaniem tej samej fundamentalnej struktury, która koniecznie zawiera w sobie oprócz działania szafarza - wyłączenie biskupa lub prezbitera, który sądzi i rozgrzesza, okazuje troskę i leczy w imię Chrystusa - akty penitenta: żal za grzechy, spowiedź i zadośćuczynienie.
Encyklika o wartości i nienaruszalności życia ludzkiego - "Ewangelia życia" Człowiek jest powołany do pełni życia, która przekracza znacznie wymiary jego ziemskiego bytowania, ponieważ polega na uczestnictwie w życiu samego Boga. Każdy człowiek ze względu na tajemnicę Słowa Bożego, które stało się ciałem zostaje powierzony macierzyńskiej trosce Kościoła. Dlatego też każde zagrożenie godności i życia człowieka głęboko wstrząsa samym sercem Kościoła, dotyka samej istoty jego wiary w odkupieńcze wcielenie Syna Bożego i przynagla Kościół, by pełnił swą misję głoszenia Ewangelii życia całemu światu i wszelkiemu stworzeniu.
W liście apostolskim Dies Domini papież Jan Paweł II wezwał do obchodzenia niedzieli jako dnia poświęconego Bogu. Papież nie ogranicza się tylko do wezwania, by w dniu tym powstrzymać się od pracy, ale by ustrzec się od traktowania weekendu jako pozbawionego treści chrześcijańskich końca tygodnia, poświęcanego tylko na wyjazdy wypoczynkowe. Do spraw najważniejszych dla życia chrześcijańskiej wspólnoty należy dziś właśnie ponowne odkrycie niedzieli. Istnieje bowiem niebezpieczeństwo, że wielu ludzi będzie ją odczuwać i przeżywać wyłącznie jako zakończenie tygodnia. Niedziela natomiast jest czymś zupełnie innym: jest dniem tygodnia, w którym Kościół świętuje zmartwychwstanie Chrystusa. Jest Paschą tygodnia! Dzień Pański - jak nazywano niedzielę już w czasach apostolskich - cieszył się zawsze w dziejach Kościoła szczególnym poważaniem ze względu na swą ścisłą więź z samą istotą chrześcijańskiego misterium. W rytmie tygodnia wyznaczającym upływ czasu, niedziela przypomina bowiem dzień zmartwychwstania Chrystusa. Jest Paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenie i początek "nowego stworzenia" (por. 2Kor 5,17).
W liście apostolskim Dies Domini papież Jan Paweł II wezwał do obchodzenia niedzieli jako dnia poświęconego Bogu. Papież nie ogranicza się tylko do wezwania, by w dniu tym powstrzymać się od pracy, ale by ustrzec się od traktowania weekendu jako pozbawionego treści chrześcijańskich końca tygodnia, poświęcanego tylko na wyjazdy wypoczynkowe. Do spraw najważniejszych dla życia chrześcijańskiej wspólnoty należy dziś właśnie ponowne odkrycie niedzieli. Istnieje bowiem niebezpieczeństwo, że wielu ludzi będzie ją odczuwać i przeżywać wyłącznie jako zakończenie tygodnia. Niedziela natomiast jest czymś zupełnie innym: jest dniem tygodnia, w którym Kościół świętuje zmartwychwstanie Chrystusa. Jest Paschą tygodnia! Dzień Pański - jak nazywano niedzielę już w czasach apostolskich - cieszył się zawsze w dziejach Kościoła szczególnym poważaniem ze względu na swą ścisłą więź z samą istotą chrześcijańskiego misterium. W rytmie tygodnia wyznaczającym upływ czasu, niedziela przypomina bowiem dzień zmartwychwstania Chrystusa. Jest Paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenie i początek "nowego stworzenia" (por. 2Kor 5,17).
Encyklika Ojca Świętego Jana Pawła II o błogosławionej Maryi Dziewicy w życiu pielgrzymującego Kościoła. "Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze! (Ga 4,4-6). Tymi słowami [...] pragnę rozpocząć moje rozważanie o znaczeniu Maryi w tajemnicy Chrystusa i o Jej czynnej i wzorczej obecności w życiu Kościoła". RM 1
Wznowienie wydania "Encykliki o Duchu Świętym" Dominum et Vivicantem związane jest z obecnym rokiem, poświęconym Duchowi Świętemu. Hasło roku 1988 brzmi: Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem (J 14, 26). Droga Kościoła przebiega przez serce człowieka, tam bowiem jest owo ukryte miejsce zbawczego spotkania z Duchem Świętym: z Bogiem ukrytym. Tam właśnie Duch Święty staje się źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu. Tam trafia On jako Duch Prawdy, a zarazem jako paraklet przyobiecany przez Chrystusa. Działa jako Pocieszyciel, jako Rzecznik i Orędownik - zwłaszcza wtedy, gdy człowiek i ludzkość staje wobec potępiających sądów owego "oskarżyciela", o którym mówi Apokalipsa, iż dniem i nocą oskarża braci naszych przed Bogiem naszym.
Ukazująca się w Roku Świętego Pawła publikacja jest zaproszeniem, by wraz z Benedyktem XVI odpowiedzieć na postawione przez niego u progu tego wydarzenia duszpasterskiego pytanie: "Kim jest Paweł? Co mówi do mnie?". Pomocą w tym może służyć wybór tekstów Ojca Świętego, w których zapowiedział on i otworzył Rok Pawłowy, w których przedstawił postać Apostoła oraz tych, przybliżających te zagadnienia teologii pawłowej, które wydają się dziś najbardziej aktualne. Zaproponowane teksty uzupełniono o aktualne komentarze wybitnych teologów.
Encyklika Jana Pawła II "Fides et ratio" zaadresowana jest do biskupów Kościoła katolickiego oraz także do teologów i filozofów chrześcijańskich, którzy mają obowiązek ewangelizacji świata. Ewangelizacja ta jest ściśle związana z głoszeniem i dawaniem świadectwa, że Jezus Chrystus jest prawdziwym Człowiekiem i Bogiem. Encyklika to nie jest traktatem chrystologicznym, a głównym motywem jej napisania było ukazanie relacji, jakie powinny zachodzić między wiarą a rozumem, między teologią a filozofią. Wiara i rozum (Fides et ratio) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Chrześcijańska wiara nie polega tylko na poznaniu czy zaakceptowaniu pewnych prawd wiary. To zbyt mało, wyraża się ona nade wszystko w przyjęciu i zaufaniu osobie, której ufa się bezgranicznie nie bacząc na pełne zrozumienie wielu niejasności. Brak zrozumienia i wytłumaczenia poszczególnych prawd wiary nie zwalnia człowieka od szukania odpowiedzi, które pozwoliłyby mu dotrzeć do największych tajemnic wiary. Nasza wiara w Jezusa Chrystusa akceptuje przede wszystkim osobę Chrystusa, jako Syna Bożego, jak i również to wszystko, co On wypowiedział i uczynił dla naszego zbawienia.
CZY MSZA ŚWIĘTA ZOSTANIE ZDEGRADOWANA I OBDARTA Z TEGO, CO BOSKIE? CZY CZEKA NAS ZEJŚCIE DO KATAKUMB, BY OCALIĆ TO, CO ŚWIĘTE?Jesteśmy dziś świadkami coraz częstszego profanowania Mszy Świętej. Wielu ludzi pragnie ją unowocześnić, dostosować do wymagań świata i uatrakcyjnić. Biskup Athanasius Schneider wraz z Aurelio Porfirim przypominają nam, że Msza Święta jest najwyższą formą chrześcijańskiej modlitwy i powinniśmy ją sprawować z jak największą czcią. Biskup Athanasius Schneider przywołuje sylwetki wielkich świętych Kościoła katolickiego, takich jak Jan Maria Vianney czy Piotr Julian Eymard, którzy poprzez swoje świadectwo życia stali się prawdziwymi apostołami Eucharystii. Dziś, gdy zmagamy się z wieloma herezjami i nadużyciami liturgicznymi, ważne jest, by na nowo odkryć duchowe bogactwo, które skrywa w sobie Eucharystia, i umocnić naszą rzymskokatolicką tożsamość. BP ATHANASIUS SCHNEIDER- biskup pomocniczy archidiecezji Najświętszej Maryi Panny w Kazachstanie. Znany obrońca katolickiej doktryny, liturgii i teologii. Współautor książkiWiosna Kościoła, która nie nadeszła. AURELIO PORFIRI- włoski kompozytor, dyrygent chóralny, organista i publicysta. Był organistą w bazylice św. Piotra i w wielu znaczących kościołach w Rzymie.Na początku 2020 roku miałem okazję słuchać kilka razy mszy w klasycznym rycie rzymskim odprawianej przez bp. Athanasiusa Schneidera w maleńkiej kaplicy. Dlatego gdy bp Schneider mówi o modlitwie, o rytuale, wiem, że nie są to jedynie słowa badacza, uczonego, znawcy czy eksperta. Tych jest zapewne wielu. Jednak ludzi, którzy liturgią rzeczywiście żyją, dla których jest ona, jak dla biskupa, najważniejszym punktem odniesienia i centrum życia duchowego, wielu nie ma. Jego głos, nie mam wątpliwości, nie tylko powinien być słyszany, lecz także usłyszany. Trzeba poznać zarówno surową, lecz rzeczową, krytykę błędów okresu posoborowego, jak i świetną analizę wielkości i mądrości tradycyjnego obrzędu. I krytyka, i recepta wynikają bowiem z miłości do Kościoła i z miłości do liturgii. Jest bp Schneider nieocenionym i niezrównanym po niej przewodnikiem. Tego, co piękne i wielkie, nie da się ot tak przekreślić. Kto chce się o tym sam przekonać, musi sięgnąć po tę książkę. Lepszej dawno nie czytałem. PAWEŁ LISICKI, REDAKTOR NACZELNY "DO RZECZY"Oświecająca część Eucharystii jest od zawsze głównym motywem twórczości bp. Schneidera. Nigdy jednak dotąd nie podjął go w formie tak skondensowanej i precyzyjnej, jak w tej książce. Punkt po punkcie autor prowadzi nas drogą odkrywania zasadniczego przesłania: musimy odzyskać ponownie takie pojmowanie i celebrowanie Eucharystii, w którym Bóg jest rzeczywiście na pierwszym miejscu. Posługując się obszernymi cytatami z najlepszych źródeł - zaczynając od Pisma i katechizmu, a kończąc na tekstach autorów duchowych - autor zaręcza, że nie przedstawia nam swoich osobistych myśli, lecz raczej osobiście zbiera dla nas myśl katolicką. To książka-niezbędnik na czas zamętu. PAWEŁ MILCAREK, REDAKTOR NACZELNY "CHRISTIANITAS"
Katalog prac plastycznych Cypriana Norwida tom VI otwiera dział drugi -prace zaginione
W katalogu znajdziemy prace znajdujące sie w :
Prace w albumach autorskich:
-Albumik włoski
-Modlitewnik dla Włodzimierza Łubieńskiego
-Szkicownik IV
-Album Marceliny Czartoryskiej
-Album dla Aleksandra Zaleskiego
-Album dla Bogusławy Mańkowskiej
-Album hrabiego Adama Platera
-Album dla Stanisława Potockiego
-Album z karykaturami
-Dziennik z podróży do Ameryki
-Szkicownik należący do Heleny Dąbczańskiej Budzynowskiej
Zaginione karty z albumów autorskich
Święty Charbel, jeden z największych cudotwórców w historii chrześcijaństwa, nie przestaje czynić wielkich dzieł na całym świecie, przychodząc z pomocą potrzebującym w chorobach duszy i ciała. Do chwili obecnej zarejestrowano około 30 tysięcy uzdrowień i wciąż zgłaszają się nowi świadkowie niezwykłego posłannictwa i Bożej mocy, jaką został obdarzony święty mnich z Libanu. Oto książka, w której obok opisów wielu przypadków niesamowitych ozdrowień znajdziemy historie ludzi niemal złamanych przez trudy życia i ciężar, wydawałoby się, ponad miarę, którzy jednak po powrocie do zdrowia odnaleźli światło i dziś z wdzięcznością Bogu sławią posłanego przez Niego świętego uzdrowiciela, przychodzącego ludziom z pomocą w najtrudniejszych sytuacjach. Pośród wielu pasjonujących opowieści i niezwykłych nowin, znajdziemy tu wiele duchowych wskazówek i szereg materiałów dotyczących naukowego podejścia do nadprzyrodzonych fenomenów, które wywołują szczere zadziwienie wykwalifikowanych specjalistów.
Książka pokazuje znanego i lubianego świętego w zupełnie nowej odsłonie. Opierając się na Źródłach franciszkańskich i świadectwach współczesnych św. Franciszkowi osób, przedstawia go bez upiększeń i legendarnych opowieści narosłych wokół jego osoby.W zbiorowej świadomości święty Franciszek to przede wszystkim radosny braciszek, założyciel wielkiej rodziny zakonnej, orędownik dialogu międzyreligijnego, ekolog i miłośnik zwierząt. Tymczasem przywoływane i analizowane przez autorkę źródła mówią o człowieku wewnętrznie wolnym i całkowicie oddanym Bogu. I ta dyspozycja pozwoliła mu na nowatorskie i bezkompromisowe działania. Cristina Siccardi przypomina, że ani św. Franciszka, ani też innych osób nie można traktować z dowolnością i przydawać im cech, których nie posiadali, albo włączać do poprawnych politycznie nurtów, które wtedy nie istniały, a dziś są modne. Lektura prowokuje do stawiania odważnych pytań o współczesny Kościół i wielkie dziedzictwo franciszkanizmu.
Potraficie sobie wyobrazić smak mocnego fulla? Używacie na co dzień powiedzonek w stylu: „kanalia!”, „jełop!” czy „w mordę jeża!”? Jesteście przekonani, że doskonale znacie Świat według Kiepskich? Sprawdźmy to! Zajrzyjcie na plan serialu, który połączył kilka pokoleń Polaków. Emitowany na antenie Telewizji POLSAT, gości w naszych domach od ponad 23 lat i stał się ponadczasową satyrą obśmiewającą wady Polaków.
Świat według Kiepskich. Zwariowana historia kultowego serialu Polsatu to bogato ilustrowany przewodnik po niezapomnianych scenach, kwestiach i absurdalnych konfliktach, które przez ponad dwie dekady były udziałem bywalców wrocławskiej kamienicy przy ulicy Ćwiartki 3/4. Kto stworzył postaci tak głupie, że aż mądre? Kto pierwotnie miał zagrać Ferdka i Waldusia? Z jakimi reakcjami musieli sobie radzić twórcy po emisji pierwszych odcinków? Dlaczego Bartosz Żukowski odszedł z serialu i jak udało się go namówić do powrotu? Na te pytania odpowiadają w książce aktorzy, scenarzyści i producenci. Nie zabraknie też wzruszających wspomnień poświęconych Krystynie Feldman, Bohdanowi Smoleniowi, Ryszardowi Kotysowi i Dariuszowi Gnatowskiemu.
Pozycja obowiązkowa dla fanów Ferdka, Boczka i tej mendy Paździocha! *** Byłam wtedy szefową telewizyjnej Dwójki, bardzo kulturalnej stacji na wysokim poziomie, aż tu nagle Kiepscy rozbijają bank! Początkowo w ogóle tego nie rozumiałam. Ale ponieważ „kochałam” już Andrzeja Grabowskiego, pomyślałam sobie, że skoro on tam gra, to musi być „strzał”. I dopiero któregoś dnia spłynęło na mnie objawienie, że to może jest tak, że jedni będą to brali jako taki przedstawiony nieco w krzywym zwierciadle zestaw naszych wad, przywar i śmiesznostek, a inni wezmą to na wesoło „jeden do jednego” i też będą szczęśliwi. I tak właśnie się z Kiepskimi stało. Doczekaliśmy się dobrych recenzji i okrzyknięcia serialu kultowym, a teraz książki o bohaterach, których pokochały miliony! Nina Terentiew Książka o Kiepskich jest taka jak oni: radosna i mądra jednocześnie. Przy tym w kalejdoskopowym skrócie daje nam wiwisekcję procesu budowania telewizyjnej ikony. Robi to za pomocą krótkich fleszy przypominających, że prawdziwy sukces ma zwykle wielu bohaterów. Tomasz Raczek Kiepscy to my. I to strasznie nas uwiera. To nasz portret, świadomie przerysowany, schematyczny, narysowany mocną, bezdusznie prawdziwą i bezlitosną kreską. Najlepszy portret Polaków nakreślony po 1989 roku. Karolina Korwin-Piotrowska Fantastyczne aktorstwo i miliony powodów do zdrowego, niewymuszonego śmiechu – tak wspominam i zapamiętam ten Polsatowski serial. Warto poznać jego kulisy. Zbigniew Boniek To fascynująca opowieść o tym, jak stworzyć ponadczasowy sitcom, który uzyska status legendy i stanie się fenomenem społecznym. Ta książka wciąga, kurde. Nic lepszego o Kiepskich nie przeczytacie. Mateusz Święcicki BIOGRAM Paweł Łęczuk Rocznik 1978. Poeta, animator kultury, autor książek biograficznych, pedagog, geograf i pilot wycieczek. Jest autorem kilkunastu książek, w tym tomów poetyckich i albumów fotograficzno-poetyckich, publikacji biograficznych oraz przewodnika literackiego. Dwukrotny stypendysta Stowarzyszenia Autorów ZAiKS w dziedzinie literatury oraz stypendysta Prezydenta Miasta Gorzowa Wielkopolskiego. Uczestnik Międzynarodowego Programu Pisarskiego w Chinach w 2014 roku. Twórca oryginalnych spacerów literackich po Warszawie i literackich wycieczek rowerowych. Jakub Jabłonka Rocznik 1974. Pochodzi z Opola, w którym ukończył studia na kierunku marketing i zarządzanie. Od 1999 roku mieszka w Warszawie. Pracował m.in. w Polskim Radiu, Sony Music, CD Projekt, Fabryce Słów.
Ikona PRL-u. Genialny naturszczyk. OryginałMiał ochrypły głos i cięty dowcip. Powtarzał, że alkohol pity z umiarem nie szkodzi. Włóczył się po Polsce, a potem po Nowym Świecie. Chwytał się różnych zawodów: był kamieniarzem, grabarzem, aktorem. Tym ostatnim na dłużej. Zagrał w kilkudziesięciu filmach, . w absolutnie kultowych Rejsie i Wniebowziętych.Jan Himilsbach. Dziś powiedzielibyśmy, że żył życiem celebryty, lubił towarzystwo, bawił się, udzielał setek wywiadów. Ile jednak z tego, co sam o sobie mówił, wydarzyło się naprawdę? Czy może jego życie było barwniejsze, niż sobie wyobrażamy?Anegdoty o "nieokrzesanym skandaliście", jakim był Himilsbach, zebrał znany z fanpejdżu Anegdoty teatralne, filmowe i muzyczne Ryszard Abraham (aktor znakomicie poinformowany o życiu artystów). Wśród nich są te, które zbudowały jego legendę, ale i takie, które bohater książki najchętniej zabrałby z sobą do grobu. Ile był winien Piotrowi Fronczewskiemu? O jaką przysługę poprosił Tadeusza Konwickiego? Skąd kazał wypier*ć Gustawowi Holoubkowi?Z tej oryginalnej jak sam Himilsbach opowieści wyłania się także obraz PRL-u i ówczesnego środowiska artystycznego.Pewna aktorka starszego pokolenia zwróciła się kiedyś do niego: "Panie Janku, a co Pan robi, kiedy jest Pan trzeźwy?". Janek, patrząc jej w oczy, najspokojniej w świecie odpowiedział swoim charakterystycznym, zachrypniętym głosem: "Wie Pani, kiedy jestem trzeźwy to myślę, k*a, co zrobić kiedy będę pijany". Nie było już dalszej rozmowy. Janka trzeba było przyjmować takim, jaki był, z jego naturalnym ciepłem, rubasznością i głęboką wrażliwością. Był jedną z najbarwniejszych postaci tamtych lat.|Anna NehrebeckaLegendy mają to do siebie, że nie da się o nich opowiedzieć wszystkiego. Dlatego - tak jak Jan Himilsbach - są legendami.Artur Barciś
Książka ta również opisuje osiemnastowieczne patologie kościelne, choć głównym tematem są tu patologie psychiki ludzi (miłości), bo naprawdę to one tworzyły zapotrzebowanie, jakie Kościół swymi kastracyjnymi praktykami (opisanymi w pierwszym tomie) jedynie realizował. Podobnie jak Nieznana historia ewolucji miłości, jest to opis całkiem sporego sektora dziejów ludzkości, który jest kompletnie pomijany przez naukę przez wszystkich. Mowa tu o powyższych patologiach miłości, które mówią o ewolucji ludzkości bardzo wiele... Jest tak dlatego, że w ogóle nie pasuje to do tego, jak wyobrażano sobie dotychczas rozwój ludzkości. Ponieważ jest to niepojęte, to pozostaje białą plamą bez względu na swą skalę i wagę. Ujawnienie patologii tyleż szokujących, co powszechnych, najlepiej jednak pokazuje co blokuje rozwój ludzkości, a ujrzenie przy okazji co blokuje widzenie takich odsłon historii przez naukę, przenosi cały problem w realia obecnych przemian. Uświadomienie sobie takich blokad percepcyjnych jest bowiem warunkiem wyjścia z pułapek, jakie ludzkość wytworzyła i jakie ją wkrótce przerażą. Jest to jednak książka, którą da się czytać jest podobną HISTORIĄ SENSACYJNĄ, jak pierwszy tom, tyle że część powieściowa zajmuje tu dwie trzecie całości, a suplementy faktograficzne są dwa i bibliografia jest kilkukrotnie dłuższa. Współczynnik nowości przedstawionych informacji jest też wyższy niż w przypadku pierwszej części, więc zapewne więcej osób przedstawione fakty zaskoczą. Jest to wydanie ekskluzywne eleganckie.
Autorzy wszystkich składających się na tom rozdziałów szczegółowych podążają tym samym słusznym zresztą tropem. Zwracają uwagę na mniej znanych lub znanych i docenionych w gronach eksperckich, ale nie zawsze kanonicznych autorów, sygnalizują przy tym rozliczne perspektywy i problemy, ale także uwarunkowania historyczne i społeczne decydujące o różnej tematyce [...]. O atrakcyjności monografii przesądzają rozdziały wskazujące na niezwykłą ciekawość poznawczą ich autorów, eksplorujących obszary do tej pory obce genologicznej refleksji naukowej. Fragment recenzji dr. hab. Jacka Grębowca (Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
