Socjologia to nauka systematycznie zajmująca się badaniem całego życia społecznego człowieka. Badane są chociażby społeczne reguły, procesy i kultury, które łączą lub dzielą ludzi. W tym dziale zatem proponujemy wszelkie fachowe podręczniki, poradniki i publikacje właśnie z dziedziny socjologii. Czytając nasze lektury zapoznasz się z podstawami psychologii, dzięki którym zrozumiesz istotę kształtowania konkretnych postaw, emocji i cech osobowości ludzkich, zgłębisz podstawy takich nauk jak: filozofia czy logika. Poza tym bedziesz mógł udoskonalić posiadane kompetencje interpersonalne, które przydadzą ci się zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym.
Wyspy Jońskie – obejmujące między innymi Zakintos, Korfu, Lefkadę i Kefalonię – to w zbiorowej wyobraźni przede wszystkim turystyczna dekoracja. Dla milionów przyjezdnych pozostają przestrzenią błękitu, słońca i beztroskiego wypoczynku. Jednak za kulisami tego wakacyjnego spektaklu toczy się życie, którego nie opisują foldery biur podróży. „Z Polski na greckie wyspy. Antropologiczne studium integracji polskich migrantów osiedleńczych na Wyspach Jońskich” to analiza losów kilkusetosobowej społeczności Polaków, dotąd nieopisanej w literaturze naukowej. Jej członkowie zdecydowali się zapuścić korzenie na tym malowniczym archipelagu o bogatych tradycjach i złożonej historii. Ich osobiste relacje stają się punktem wyjścia do opowieści o tym, jak we współczesnej, mobilnej Europie przebiega osiedlanie się poza krajem pochodzenia. Integracja nie jest tu prostym procesem przystosowania, lecz splotem codziennych decyzji, relacji, napięć i kompromisów, z których z czasem rodzi się poczucie przynależności. Opierając się na niemal rocznych badaniach etnograficznych oraz wieloletnim doświadczeniu życia i pracy nad Morzem Jońskim, autor przygląda się kolejnym wymiarom tego procesu. Pokazuje, jak Polacy funkcjonują na wyspiarskim rynku pracy i jak mierzą się ze skutkami greckiego kryzysu gospodarczego. Analizuje prawne i instytucjonalne uwarunkowania ich pobytu, relacje z lokalną społecznością oraz dynamikę mieszanych związków polsko-greckich. Pyta także, w jaki sposób migranci oswajają nowe otoczenie, budują więź z miejscem i konstruują transnarodową tożsamość, łącząc polskie dziedzictwo z grecką tradycją. Wyspiarskość nie jest w tej opowieści jedynie tłem. Wyznacza rytm codzienności, wpływa na możliwości zatrudnienia i kształtuje relacje społeczne. Na Wyspach Jońskich życie jest w znacznej mierze podporządkowane sezonowi turystycznemu, a niewielka skala lokalnych wspólnot sprawia, że trudno pozostać anonimowym. W takim otoczeniu szczególnego znaczenia nabierają rodzinne więzi oraz wyobrażenia o greckim stylu życia – niekiedy spokojniejszym jedynie z pozoru. „Z Polski na greckie wyspy. Antropologiczne studium integracji polskich migrantów osiedleńczych na Wyspach Jońskich” Tomasza Lidzbarskiego wypełnia istotną lukę w badaniach nad współczesną Polonią. Nie ogranicza się jednak do charakterystyki jednej diaspory. Łączy analizę procesów migracyjnych z antropologicznym portretem wyspiarskich społeczności i pozwala spojrzeć z bliska na mniej znane oblicze współczesnej Grecji.
Które wydarzenia sprawiły, że Niemcy są dzisiaj tymi, kim są? Czy korzenie niemieckiej tożsamości sięgają aż do Świętego Cesarstwa Rzymskiego? Jak na niemiecką tożsamość wpłynął problem winy?W tej błyskotliwej syntezie dziejów Niemiec Heinrich August Winkler zgłębia proces formowania się niemieckiej tożsamości narodowej: Odtwarza zawiłą drogę do zjednoczenia, przywołuje doświadczenia pierwszej i drugiej wojny światowej, moralną i polityczną katastrofę Niemiec, podział kraju na dwa państwa. Opisuje proces stopniowego powrotu Republiki Federalnej Niemiec do wspólnoty Zachodu, a także ponowne zjednoczenie kraju. W końcu – analizuje wyzwania, przed którymi obecnie stoją Niemcy jako jedno z najbardziej wpływowych państw Unii Europejskiej, w tym napięcia związane z globalizacją, pamięcią historyczną i odpowiedzialnością polityczną. Integracja europejska, demokratyzacja i rozliczenie z przeszłością są bowiem kluczowymi elementami współczesnej tożsamości niemieckiej.
Czy myśliciele sprzed tysięcy lat mogą dać nam odpowiedzi na wyzwania współczesnego świata? Mimo upływu wieków ludzka natura i nasze podstawowe pragnienia – poszukiwanie szczęścia, spokoju, sensu i równowagi – pozostały niezmienne. Książka Sentencje. Starożytna mądrość na nasze czasy to spotkanie dwóch potężnych tradycji filozoficznych: Zachodu i Wschodu. Przedstawia sylwetki największych umysłów, m.in. Sokratesa, Platona, Arystotelesa, Konfucjusza, Laozi, a także Buddę. Co znajdziesz w środku?• Inspirujące biografie najbardziej wpływowych filozofów starożytności, które przybliżają ich życie i kontekst kształtowania się ich idei.• Ponadczasowe maksymy, które nie straciły nic ze swojej aktualności.Ta książka to nie tylko podróż w czasie do źródeł światowej myśli, ale przede wszystkim przewodnik po sztuce dobrego życia.Wyboru sentencji i opracowania biogramów dokonała Agnieszka Brzostowska, nauczycielka dyplomowana języka polskiego i filozofii.
"26 lipca Denise obudziła się wcześnie. Zeszłyśmy na dół po babeczki z truskawkami. Potem ubrała się, zjedliśmy nasz ostatni lunch [...]. O pierwszej każde z nas się z nią pożegnało. Kiedy pojawił się lekarz, wybuchnęła płaczem, ale ze szczęścia, że to już koniec, i pobiegła na górę jak na skrzydłach. [...] Odeszła bardzo szybko".W 2002 roku Holendrzy jako pierwsi na świecie przyjęli ustawę regulującą eutanazję i pomocnictwo w samobójstwie. Marta Grzywacz przygląda się historii, sztuce, tradycji i polityce, by prześledzić, jak przez stulecia zmieniało się w Holandii podejście do śmierci i jak kolejne przypadki eutanazji doprowadziły do uchwalenia tego prawa.Książka to także historie ludzi, którzy zdecydowali się umrzeć. Między innymi osiemdziesięciodwuletniej żeglarki Enny, której ból stał się nie do zniesienia, dwudziestodziewięcioletniej Evy cierpiącej na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, siedemdziesięcioletniego Jana ze zdiagnozowaną depresją czy dwudziestoletniej Demi, której doświadczenie przemocy odebrało chęć do życia. Autorka rozmawia również z lekarzami dokonującymi eutanazji i ekspertami decydującymi, czy działania lekarzy były słuszne.To reportaż o ludziach podejmujących jedną z najtrudniejszych decyzji i o ich bliskich, którzy często wbrew sobie muszą ją uszanować, a zarazem próba odpowiedzi na pytanie, gdzie przebiega granica między prawem do decydowania o własnym życiu a obowiązkiem jego ochrony.Pisząc o kulturze śmierci w Holandii, zastanawiałam się, jak doszło do tego, że kraj, w którym niegdyś niemal codziennie czytano Biblię i przestrzegano surowych zasad kalwinizmu, stał się awangardą. To w końcu Holendrzy jako pierwsi dopuścili aborcję, małżeństwa jednopłciowe, miękkie narkotyki, wreszcie eutanazję. Dlaczego akurat oni byli tak otwarci na zmiany? Dlaczego Holendrzy są, jacy są?Autorka
Singapur nieustannie przoduje w rankingach: najbogatszy kraj, najbardziej konkurencyjna gospodarka, jedne z najlepszych edukacyjnych wyników na świecie. Wysokie PKB nie oznacza jednak dobrobytu dla wszystkich. Pytanie brzmi: Co skrywa Singapur pod swoją lśniącą powłoką?Krajobraz nierówności to oparta na latach etnograficznych badań opowieść o Globalnym Mieście, w którym obywatelki i obywatele wcale nie mają równych szans, prawie połowę siły roboczej stanowią zatrudnione tymczasowo nisko opłacane osoby migranckie, a dostęp do usług publicznych uzależniony jest od życia z jedyną słuszną receptą na życie: małżeństwo mężczyzny i kobiety, kilkoro dzieci oraz zagraniczna pomoc domowa. Ale to także – a może zwłaszcza – historia o tym, jak osoby, które odniosły sukces, myślą o sobie samych. Teo You Yenn świetnie wypunktowuje bolączki neoliberalnego systemu, w którym najwyższą wartością jest “samowystarczalność” w ramach rodziny nuklearnej oraz udowadnia, że wiara w merytokrację, czyli w to, że możemy dojść do wszystkiego wyłącznie ciężką pracą, jest fikcją.Książka Teo You Yenn szybko stała się w Singapurze bestsellerem i wywołała ogromną debatę publiczną. Krajobraz nierówności jest jednak pozycją uniwersalną: pokazuje, jak bardzo w logikę działania naszych systemów wplecione są sztywne wymagania wobec tego, jak powinniśmy żyć i jak patrzeć na świat.Rozprawia się z głęboko zakorzenionymi klasistowskimi poglądami i pozwala zrozumieć, jak polityki publiczne kształtują nierówny grunt, na którym wszyscy się spotykamy. To lekcja pokory – wobec swoich przekonań i osobistych narracji, ale także narodowych skryptów na temat naszych społeczeństw i historii. Ale przede wszystkim książka ta jest zaproszeniem do rozmowy o rzeczach, które zazwyczaj są przemilczane.
The main focus of Ewa Kocój’s research has become a tale of an immured woman and Master Manole – popular in Romania but also found in many regions of Central-Eastern and Southern Europe. The present analysis was inspired by the author’s field research conducted in the Curtea de Argeș monastery, where she has observed the existence of two realities of ideas connected to that space, in which two women’s devotion constitutes the canvas for the archaic beliefs about the immured wife of Master Manole, which the members of the local community still recount to this day. The author was able to prove that this tale confirms the universal character of the consciousness construct, which sustains the timeless phenomenon of the inner spiritual transformation with the help of symbols. The present monograph showcases a great deal of knowledge supported by very important empirical experience, which is the result of a few decades of field research in many parts of Romania. The research activity of the anthropologist allowed her to familiarise herself with the observed individuals; understand their mentality; explain the meanings which they assign to the reality surrounding them. The author shares this experience with readers in a communicative manner, filling a knowledge gap about this country. dr hab. Eugeniusz Kłosek, prof. UWr. Prof. dr hab. Ewa Kocój – ethnographer, cultural anthropologist, professor at the Institute of Culture of the Jagiellonian University, psychologist and psychotherapist. Her main research interests are difficult heritage, cultural memory and memory of national, ethnic as well as religious minorities in Central and South-Eastern Europe. She researches religiosity in multicultural border regions; human relations with artefacts – including religious and folk art, as well as Carpathian heritage. Currently, she focuses on the traces of traumatic cultural heritage and underground museum practices in the Carpathian region in her research. Studies on Heritage and Cultural Memory- The series presents new Polish and foreign research on heritage and cultural memory as well as modern discussions devoted to methods and theories connected to this field. It offers the readers publications on cultural memory, artefacts, material and immaterial cultural heritage as well as their interrelationships. Its focus centres around heritage and cultural memory in different contexts, including heritage of national, ethnic as well as religious minorities; heritage of border regions; and the difficult, uncomfortable heritage without heirs or of the marginalised and the excluded. The authors research the processes connected to the constructs of heritage and cultural memory as well as the methods of their use and misuse; while tracing the tensions between the ideologised and lived heritage. They are also interested in the notions of heritage and memory negotiations, image construction of the past and use thereof within different cultural strategies and political agendas. Series Editorial Board: Prof. dr hab. Ewa Kocój – series editor, dr hab. Bożena Gierat-Biedroń, dr hab. Monika Golonka-Czajkowska, prof. UJ, dr hab. Agnieszka Gronek, prof. UJ, dr hab. Alicja Kędziora, prof. UJ, dr hab. Krzysztof Kowalski, prof. dr hab. Grażyna Kubica-Heller, dr hab. Anna Niedźwiedź, prof. UJ, dr Joanna Szulborska-Łukaszewicz, dr hab. Stanisława Trebunia-Staszel, dr hab. Patrycja Trzeszczyńska, dr hab. Cezary Woźniak, prof. UJ, dr hab. Małgorzata Zawiła
Monteskiusz, właśc. Charles Louis de Secondat, baron de La Brede et de Montesquieu (16891755) był francuskim filozofem, prawnikiem, wolnomularzem i pisarzem. Dwaj Persowie Rica i Usbek wyruszają w podróż po Europie, by poznać obyczaje Zachodu. Z Paryża piszą listy do przyjaciół w Persji, opisując z humorem, zdumieniem i ironią to, co widzą wokół siebie. Za maską egzotycznych bserwatorówMonteskiusz ukrył błyskotliwą satyrę na francuskie społeczeństwo XVIII wieku, jego przesądy, obłudę i fanatyzm.Listy perskie to nie tylko arcydzieło epistolarne, lecz także przenikliwa refleksja nad naturą człowieka, władzy i wolności. Zabawne i odważne, pełne paradoksów i błyskotliwych obserwacji, dzieło to na zawsze odmieniło europejskie myślenie o kulturze i tolerancji.
Z moich licznych, dalekich podróży po rozmaitych krajach jedno spostrzeżenie pozostało mi w umyśle z największą wyrazistością: każdy lud posiada określoną organizację umysłową, równie trwałą jak jego cechy anatomiczne. Organizacja ta przejawia się w uczuciach, myślach, instytucjach, wierzeniach oraz w sztukach pięknych. Tocqueville i inni wybitni myśliciele upatrywali w instytucjach ludów głównej przyczyny ich rozwoju. Ja jednak stoję na stanowisku przeciwnym i żywię nadzieję, że zdołam to wykazać, odwołując się do przykładów zaczerpniętych z tych samych krajów, które badał Tocqueville. Instytucje bowiem wywierają na rozwój cywilizacji wpływ jedynie nieznaczny, a najczęściej są raczej jego skutkiem niż przyczyną.
Powiastki filozoficzne to zbiór krótkich opowieści, w których autor w przystępny i ironiczny sposób przedstawia swoje poglądyfilozoficzne. Utwory te, m.in. Kandyd czyli optymizm, Prostaczek czy Mikromegas, krytykują nietolerancję, fanatyzmreligijnyoraz społeczne uprzedzenia. Wolter posługuje się satyrą, aby ukazać absurdalność przesądów i nadużyć władzy. W swoichdziełach promuje wartości oświeceniowe, takie jak rozum, wolność i tolerancja. Autor zachęca czytelnika do samodzielnegomyślenia i kwestionowania autorytetów. Dzięki lekkiemu stylowi i uniwersalnym przesłaniom "Powiastki filozoficzne" do dziś pozostają ważnym dziełem literatury światowej.
Pierre-Joseph Proudhon twierdzi, że mamy wszelkie powody, „by rozróżniać między pierwotną przyczyną wojny a jej wtórnymi motywami lub przyczynami, przy czym te ostatnie mają charakter czysto polityczny, a te pierwsze wyłącznie ekonomiczny”. Gdyby nie zaburzenie równowagi gospodarczej i pauperyzacja, wojna byłaby niemożliwa. Nie jest ona zatem powodowana naturą ludzką czy wolą bogów, jak chciało wielu jemu współczesnych pisarzy.Tołstoj nie odmawia ludziom biorącym udział w wojnie pewnej sprawczości. Dużo zależy od tego – pisze – czy jakiś kapral odmówi, czy nie odmówi służby, a jeżeli ich będzie więcej, będą tysiące kaprali i żołnierzy, wojna być może stanie się niemożliwa. W artykule „Nieuchronna rewolucja” Tołstoj napisze jednak, iż nie oznacza to, że jednostki ponoszą winę za wywołanie konfliktu. Ta leży bowiem w organizacji życia społecznego, która opiera się na przemocy.Pomimo jednak silnego oddziaływania Tołstoja i Proudhona ruch anarchistyczny nigdy, posiłkując się m.in. ich dorobkiem intelektualnym, nie wypracował spójnego stanowiska dotyczącego wojny, a spory w jego łonie często przypominały te, które toczą się dziś w związku z obecnym konfliktem zbrojnym w Ukrainie...
Ponad pół wieku po porażce i upokorzeniu nazizmu i faszyzmu skrajna prawica znowu rzuca wyzwanie liberalnemu porządkowi zachodnich demokracji. W przestrzeni politycznej radykalne ideologie karmią się zagrożeniami związanymi z globalizacją ekonomiczną, akcją afirmatywną i imigracją z Trzeciego Świata. Niniejsza książka bada mniej znane aspekty prawicowej ideologii ekstremistycznej. Kulty aryjskie, arystokratyczne pogaństwo, demonologia antysemicka, religie Wschodu oraz okultyzm dostarczają sekretne przekonania tym jednostkom i grupom, które obawiają się utraty statusu, tradycji kulturowej i tożsamości w nowych multikulturowych społeczeństwach Stanów Zjednoczonych oraz Europy.
Monografia jest niezwykle interesującą poznawczo publikacją, bardzo potrzebną na rynku wydawniczym ze względu na podjęcie i realizację tematu, który dotychczas nie był poddany refleksji naukowej. Jest to praca poruszająca temat ze wszech miar aktualny i oryginalny, który zrealizowano w sposób wyczerpujący badawczo. Z precyzją wykonano tytaniczną i wyjątkowo czasochłonną pracę wymagającą rozległej wiedzy z zakresu nauk o polityce i administracji oraz niezmiernej sumienności w zakresie warsztatu naukowego.
Realizacja tematu odbywa się na bardzo wysokim poziomie analitycznym i z metodologiczną precyzją. Lektura publikacji choć jest to dzieło bardzo obszerne ze względu na ambitny model maksymalistyczny przyjęty przez autora jest dla każdej osoby reprezentującej dyscyplinę naukową nauki o polityce i administracji odkrywcza, bowiem autor, decydując się na prezentację analityczną na takim poziomie szczegółowości (województwa, powiaty, miasta na prawach powiatu, gminy), dokonał innowacyjnego sposobu zainicjowania lub reaktywowania refleksji analitycznej w zakresie korelacji pomiędzy rzeczywistą siłą mandatu głowy państwa w wymiarze przestrzennym (prezentacja analityczna umożliwia precyzyjne zweryfikowanie tej kwestii) a rzeczywistą pozycją prawno-ustrojową prezydenta państwa.
Publikacja ma ogromny walor poznawczy i stanowi znaczący wkład w rozwój dyscypliny naukowej nauki o polityce i administracji. Przedstawione treści mają ogromny walor naukowy, a publikacja będzie szczególnie ważna także dla analityków życia politycznego oraz dla wszystkich podejmujących refleksję badawczą nt. funkcjonowania państwa.
Z recenzji dr hab. Doroty Strus, prof. ucz.
W numerze:Bogdan Zawadzki, Jan Strelau, Włodzimierz Oniszczenko, Rainer Riemann, Alois Angleitner: Genetyczne i środowiskowe uwarunkowania temeramentu: polsko-niemiecka analiza porównawcza oparta na samoopisie i szacowaniu; Włodzimierz Oniszczenko, Jan Strelau, W. Agnieszka Fogel, Bogdan Zawadzki, Anna Siwy: Reakcja na ostry stres: udzial czynników genetycznych i środowiskowych; Piotr Jaśkowski: Dwa systemy wzrokowe: o niektórych dysocjacjach między percepcją a działaniem; Żaneta Stelter, Adam Sobolewski, Jan Strelau: Sytuacja stresowa matek wychowujących dzieci upośledzone umysłowo a cechy temperamentu i style radzenia sobie ze stresem; Włodzimierz Oniszczenko, Anna Radomska: Kwestionariusz Temperamentu dla dzieci (KTD) oparty na Regulacyjnej Teorii Temperamentu - wersja eksperymentalna.
Postać Fryderyka II, zwanego Wielkim, a także dzieje relacji między Polską i Prusami mają dla polskich czytelników znaczenie szczególne. Fryderyk był jednym z pomysłodawców rozbiorów Polski, a zarazem jedna trzecia terytorium współczesnej Polski to ziemie leżące niegdyś w granicach Prus. Jak pruski król postrzegał Pierwszą Rzeczpospolitą? W jakim stopniu niemieckie opinie o Polsce, często krytyczne, mają swoje źródło w poglądach Fryderyka II? Czy kult, jakim jego osoba jest otaczana w Niemczech, stał się przeszkodą dla polsko-pruskiego zbliżenia i do dziś utrudnia polsko-niemieckie porozumienie? Autorzy analizują ambiwalentne postawy wobec Fryderyka widoczne w Niemczech i w Polsce, oscylujące między uwielbieniem, krytyką i potępieniem.
Niniejszy zbiór prac powstał z inicjatywy Komisji Medioznawczej Polskiej Akademii Umiejętności jako wynik zainteresowań jej członków i sympatyków, uczestniczących w comiesięcznych spotkaniach, dyskusjach, seminariach i konferencjach od chwili założenia Komisji w lutym 2017 r. do końca roku 2020. Tom zawiera prace wybitnych autorów medioznawców, literaturoznawców, teologów, historyków, filozofów, kulturoznawców i językoznawców. Autorzy poświęcili swoją uwagę mediom, instytucjom publicznym i kreowanym przez nie narracjom medialnym i transmedialnym jako najważniejszej płaszczyźnie komunikacji społecznej - oraz ich roli w procesach identyfikowania postaw patriotycznych Polaków.
Rap w służbie narodu to opowieść o popnacjonalizmie w rytmach hip-hopu. Piotr Majewski ujmuje węzłowe problemy współczesności powstające na styku kultury popularnej, władzy, przestrzeni symboli i bitew o tożsamość w sposób intelektualnie frapujący, a zarazem atrakcyjny czytelniczo. prof. Mariusz Czubaj (...) Przyglądając się tożsamościowemu rapowi Piotr Majewski zdołał napisać książkę o najważniejszych wyborach i konfliktach polskiego społeczeństwa w ogóle. W dobie polaryzacji stanowisk i radykalizacji konfliktu, a także swoistej głuchoty na każdą wyważoną opinię, książka Majewskiego stanowi głos mocno odmienny. Autor nie przyjmuje oczywiście żadnego pozytywistycznego ideału neutralności, który kłóciłby się zresztą z jego Gramsciańskimi założeniami. Dobrze widoczne jest jego nastawienie emancypacyjne. Postępuje jednak wedle zasady zrozum, zanim osądzisz, starając się ukazać całą komplikację polskiej sytuacji. Nie tylko więc ze względów naukowych, lecz także z racji społecznych jest to książka bardzo cenna dla każdego, kto chciałby zrozumieć, co się dzisiaj właściwie dzieje z polskim społeczeństwem.z recenzji prof. Krzysztofa Moraczewskiego.Piotr Majewski doktor, kulturoznawca i socjolog, adiunkt w Katedrze Kulturoznawstwa SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego. Naukowo zajmuje się antropologią oporu, antropologią sportu, socjologią muzyki popularnej oraz problematyką etniczności i nacjonalizmu. Autor książki Re-konstrukcje narodu. Odwieczna Macedonia powstaje w XXI wieku (2013), współautor monografii Być narodem? Ślązacy o Śląsku (2012), Historia mówiona polskiego kulturoznawstwa (2017), Naród w szkole. Historia i nacjonalizm w polskiej edukacji szkolnej (2019) oraz ponad trzydziestu artykułów opublikowanych w polskich i międzynarodowych czasopismach naukowych.
Socjologia życia publicznego jest książką o tym, co w społeczeństwie demokratycznym budzi najżywsze emocje, o tym co się dzieje z nami, obywatelami, instytucjami państwa oraz organizacjami pozarządowymi. Mowa tu o władzy i jej nadużyciach, o naszej wolności i sposobach jej wykorzystywania, o naszych konfliktach i ulotnych chwilach zbiorowych uniesień, o cnotach obywatelskich i skutkach ich zaniku. Nade wszystko jest to jednak książka o mechanizmach i prawidłowościach społecznych, rządzących życiem publicznym. Ma ona wszelkie walory podręcznika, który powinien zainteresować studiujących socjologię i politologię. Ale zarazem jest to książka, która może wzbogacić intelektualnie działaczy społecznych, polityków czy wreszcie aktywnych obywateli, traktujących odzyskaną wolność poważnie, a swoje działanie w rozmaitych wymiarach życia publicznego poddających racjonalnej analizie. W końcu jest to tez próba sformułowania pola badawczego nowej subdyscypliny socjologii, której nazwa znalazła się juz w tytule książki. Rynkowy i czytelniczy sukces pierwszego wydania książki (m.in. była nominowana do Nagrody im. Jana Długosza) skłonił wydawcę do jej szybkiego wznowienia.
W Polsce trwa restauracja faszyzmu. Jest ona możliwa dzięki tabuizowaniu historii polskiego antysemityzmu, w tym polskiego pomocnictwa w Zagładzie. Żydów w Polsce już nie ma, „zapadli się w ziemię”. Dlatego polscy odnowiciele faszyzmu potrzebują nowych wrogów. Stały się nimi osoby nieheteroseksualne i transpłciowe, niepasujące do patriarchalnej wizji narodu. Stały się nimi zwabione w pułapkę, torturowane i wydawane na śmierć osoby na granicy polsko-białoruskiej. Oto nowe gatunki „życia niewartego życia”. Dzisiejszy faszyzm polski to szczucie na osoby queerowe i osoby migranckie w imię dobra Narodu. To skazywanie ich na śmierć. To młode osoby queerowe, które targnęły się na swoje życie. To ludzie w drodze, którzy umarli w Puszczy Białowieskiej z zimna, pragnienia lub głodu. Faszyzm już tu jest i zabija.
Rozważania zawarte w monografii mieszczą się w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach. W szczególny sposób uwzględniają one informatologiczne (w ujęciu nauki o informacji) podejście do procesu kształtowania się Europejskiej Przestrzeni Badawczej. Słowa kluczowe budujące tytuł książki – zarządzanie informacją, nauka XX i XXI wieku, Europejska Przestrzeń Badawcza – wyznaczają kierunek refleksji autorki, która wzięła pod uwagę kontekst historyczny, znaczący dla przedstawienia powojennego krajobrazu europejskich badań i rozwoju technologicznego na tle ewolucji konstrukcji Unii Europejskiej. Praca ma wymiar interdyscyplinarny, łączy naukę o informacji z europeistyką oraz naukoznawstwem. Z tych różnorodnych powiązań autorka kreśli obraz zjawisk, procesów i narzędzi zarządzania informacją w nauce europejskiej w wymiarach historycznym, prawnym i technologicznym. Diana Pietruch-Reizes – dr hab., profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, doktor nauk prawnych Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik Katedry Zarządzania Informacją UJ. Zajmuje się nauką o informacji w wymiarze interdyscyplinarnym, informacją europejską, informacją prawną i parlamentarną w aspekcie historycznym i współczesnym oraz zarządzaniem informacją w sektorze nauki. Autorka monografii: Rozwój środków przekazu informacji o prawie (1992), Biblioteka i informacja w systemie parlamentarnym Unii Europejskiej i Rady Europy (2005). Redaktorka i współredaktorka naukowa wielu monografii zbiorowych, między innymi: Zarządzanie informacją w nauce (2008), Informacja, wiedza, innowacje (2020), Zarządzanie informacją i komunikacją w nauce (2021), Wokół informacji i wiedzy w nauce (2023), Wokół zarządzania informacją w nauce. Wyzwania sztucznej inteligencji (2025).
Łucja Lange, jako naukowczyni i praktyczka pracująca z osobami umierającymi i w żałobie, omawia różne podejścia do śmierci oraz prezentuje inny sposób podchodzenia do spraw ostatecznych. Jej książka może stanowić punkt wyjścia do dyskusji o konieczności zmian w oferowanym wsparciu i edukacji tanatologicznej, by pomagać w sposób włączający, wrażliwy, współczujący i otwarty.Autorka przekonuje: posthumanistyczne spojrzenie przez soczewkę socjologii nowego naturalizmu pozwala na konstatację, że dobra śmierć to taka, którą akceptuję, która daje mi szerszą perspektywę mojego istnienia, ułatwia godzenie się z tym, że wszystko przemija. Pozwala czerpać z życia, cieszyć się nim, doceniać to, co jest. Dobra śmierć to coś, co przynależy do kategorii świadomego spoglądania w siebie i widzenia swojego nic-nie-znaczenia, przy jednoczesnym wszystko-znaczeniu. Bo z jednej strony jestem nikim i nie potrzebuję bycia kimś, by mieć sens, cel, szczęście, radość, znaczące życie. Z drugiej strony jestem kimś dla kogoś innego mogę być kimś dla różnych osób, dla każdej kimś innym. Mogę nic nie znaczyć i wszystko znaczyć jednocześnie. Tak samo śmierć może być jednocześnie dobra i zła, coś kończyć i coś zaczynać, dawać ukojenie, spokój, rozpacz, żal, a nawet szczęście jeśli tylko otworzymy się na tę wielość, różnorodność, bogactwo, ciągłość, zmienność i naturalność. Zapraszam więc do oswajania swojej śmiertelności, rozszerzania granic definiowania śmierci i żałoby, rozmawiania o tym, co ostateczne.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
