Z kim należało rozmawiać, podejmując taki temat? Z osobami bezpo-średnio zainteresowanymi czy z ich zakładowymi opiekunami? Pracownicy zakładów opiekuńczych uważają, że to oni powinni wypowiadać się na temat podopiecznych, jako że obraz przedstawiony przez osoby z upo-śledzeniem psychicznym może być nieprawdziwy. Autorka tego opracowania zdecydowała się na przeprowadzenie badań wśród osób z upośledzeniem umysłowym. Czy zatem badani ze względu na swoją chorobę są wiarygodni, czy tylko nieco inaczej postrzegają swój świat i siebie? A więc może aktualne jest pytanie: Kim ja właściwie jestem?

Jest to nowa, zmieniona i uwspółcześniona wersja znanego podręcznika, przeznaczonego dla studentów uczelni pedagogicznych. Omawia wszechstronnie rozwój fizyczny, psychiczny, umysłowy i seksualny człowieka w różnych etapach jego młodzieńczego życia. Największą zaletą tej książki - mimo że stworzyło ją grono nauczycieli akademickich jest jej prosta, zrozumiała dla przeciętnego czytelnika treść, podana w pięknej polszczyźnie. Mamy nadzieję, że dzięki temu będzie ona chętnie studiowanym podręcznikiem przez studentów - przyszłych nauczycieli.

Selektywne rozmnażanie wchodzi w skład polityki nazywanej niewinnie "kontrolą urodzin". Jednak, gdyby przyjrzeć się bliżej zjawisku eutanazji, współczesnej eugeniki, aborcji oraz in vitro, widzimy wyraźnie obecność cywilizacji śmierci, której owocem są zabójstwa już na poziomie zarodków.

Wolność, która jest tematem prezentowanych konferencji, to w kontekście współczesnego dążenia do niczym nieograniczonej niezależności i swobody, zagadnienie niezmiernie istotne. Autorzy próbują odpowiedzieć na ważne w tym kontekście pytania, między innymi: - Czy współczesny człowiek boi się zobowiązań? - Czy umiejętność asertywnego stawiania granic sprzeciwia się pokorze i ascezie? - Czy o wolności i jej granicach podobnie mówią teologia, duchowość i psychologia, czy wręcz przeciwnie?

Licencja na zaliczanie. Dowiedz się, jak zdać każdy egzamin Doładuj swoje szare komórki! Kształcenie ustawiczne, przez całe życie, w myśl zasady lifelong learning, zawsze było koncepcją ambitną, acz odrobinę męczącą. Jest tyle ciekawszych rzeczy do roboty niż wkuwanie, pamięciówki i marszczenie mózgu. Pół biedy, kiedy wystarczyło przeczytać tekst ze zrozumieniem i odpowiednio przedstawić wnioski. Dziś jednak uczenie się przypomina skomplikowaną grę komputerową, a nasze umysły muszą działać niczym urządzenia wielofunkcyjne. Jesteś dzieckiem Internetu, czy tego chcesz, czy nie. Poszukiwanie informacji, zapamiętywanie jej i przekuwanie na konkretną wiedzę jest trudne, bo wciąż rozpraszają Cię dziesiątki wyskakujących okienek, migających kopert, żółtych słoneczek, pinezek, znaczników i innych przeszkadzajek. Dlatego wydobądź swój mózg z ery analogowej i zmień go szybko w maszynę cyfrową. Wzbudzanie aktywności mózgu. Koordynacja pracy obu półkul. Szybkie czytanie, ekspresowe kojarzenie. Zarządzanie czasem. I nieśmiertelne: zakuwanie, zaliczanie i zapominanie (tego, co nieistotne). Fragment książki Licencja na zaliczanie Teoria, czyli o co w tym tak naprawdę chodzi? Współczesne pokolenie rozwija się w zupełnie innych warunkach niż pokolenie naszych dziadków. Ponieważ dorastamy w świecie wypełnionym cyfrową technologią i gadżetami, nasze mózgi musiały się nauczyć radzić sobie każdego dnia z ogromną ilością danych. Poszukiwanie informacji w dzisiejszym świecie jest diametralnie inne niż jeszcze 20 lat temu. Aby dotrzeć do jakiegoś faktu historycznego, biografii lub informacji technicznej, nie trzeba już iść do biblioteki, nie trzeba nawet otwierać żadnej książki. Wystarczy tylko wpisać odpowiednie wyrażenie w najpopularniejszą wyszukiwarkę świata, by w sekundę otrzymać tysiące bitów treści. Zmienił się też sposób spędzania wolnego czasu i zmieniły się nawyki związane ze zdobywaniem wiedzy. Nasi dziadkowie i rodzice dzieciństwo i młodość spędzili na grach i zabawach na podwórku, a w dorosłym życiu wiadomości wysłuchiwali najwyżej raz dziennie. Książka była bardzo często jedyną i podstawową rozrywką. Zapewniało to wczesny trening skupienia i koncentracji, a w dorosłym życiu umożliwiało zdobycie pogłębionej wiedzy specjalistycznej. Dzisiejsi dwudziesto- i trzydziesto-latkowie mieli już w dzieciństwie do czynienia z pierwszymi komputerami i grami. Dorastali też w świecie wypełnionym medialnymi przekazami, wiadomościami i reklamami. Daje to niesamowite możliwości poszerzania wiedzy, ale ma również pewne konsekwencje dla mózgu. Do przeciętnego Europejczyka każdego dnia dociera potencjalnie więcej informacji, niż jego pradziadek miał szansę usłyszeć w ciągu całego miesiąca czy nawet roku. Węgierski psycholog Csikszentmihalyi oszacował, że nasz system nerwowy pozwala przetworzyć maksymalnie do 110 bitów informacji na sekundę, co daje ok. 500 000 bitów każdego dnia i ok. 168 miliardów bitów w ciągu przeciętnej długości życia. Pozostałe informacje w ogóle do nas nie docierają — są zatrzymywane już na etapie filtra uwagi, który ma ograniczoną pojemność. Z tych, które do nas dotrą, tylko nieliczne są zapamiętywane i zostają w naszym umyśle na dłużej. W tym gąszczu informacji łatwo jest zgubić coś, co jest dla nas naprawdę istotne i wartościowe, a jednocześnie zmarnować cenną uwagę i czas na rzeczy nieproduktywne. Dlatego wiedza przeciętnego przedstawiciela dzisiejszych czasów jest prawdopodobnie większa niż wiedza jego pradziadka, ale jest też niestety o wiele bardziej powierzchowna i wyrywkowa. Nie bez znaczenia są też przyjemności, którym oddajemy się od wczesnej młodości. Telewizja, zwłaszcza w rozrywkowym wydaniu, opiera się na biernym odbieraniu informacji, nie dając nawet szansy na głębszą refleksję nad treścią. W konfrontacji z interaktywnymi możliwościami Internetu książka jako rozrywka wypada dla większości młodych ludzi zdecydowanie mniej atrakcyjnie, zwłaszcza że streszczenie niemal każdej lektury można dziś ściągnąć w formie e-booka lub obejrzeć jej opracowanie w formie wideo na YouTube. Efekt jest taki, że skupienie się na książce bądź nawet dłuższym artykule jest dla wielu młodych osób poważnym wyzwaniem. Oczywiście nadawcy wiadomości wychodzą temu naprzeciw, dlatego średnia długość artykułów w Internecie systematycznie spada. Tradycyjne media, chcąc wszelkimi sposobami walczyć o naszą uwagę, zmierzają w stronę tabloidów. By na bieżąco ogarniać i rozumieć otaczającą nas rzeczywistość, a także by wykonywać systematycznie zadania w szkole czy w pracy, musimy często drastycznie upraszczać płynące do nas informacje. W jaki sposób to robimy? Na przykład czytając tylko nagłówki lub kilka pierwszych paragrafów artykułów z gazet i czasopism. Czasem poprzestajemy nawet na samych zdjęciach i to z nich wyciągamy wnioski. Taki „trening" w upraszczaniu danych nie sprzyja bynajmniej pogłębionej analizie dłuższego tekstu — książki czy np. artykułu naukowego. Dlatego dla tak wielu młodych osób przeczytanie lektury, która liczy, powiedzmy, 300 stron, lub trudnego artykułu, który liczy stron kilkanaście, staje się prawdziwym wyzwaniem. „Info-blitzkrieg" to nowe określenie na bombardowanie milionami bitów elektronicznych informacji i obrazów. Prowadzi to do stanu, który naukowcy nazywają „trwałą niepełną uwagą". Jak wygląda to w praktyce? Wyobraźmy sobie młodego człowieka przed komputerem. Pracuje nad referatem na lekcję biologii i przeczesuje Internet w poszukiwaniu interesujących go informacji. Jednocześnie ma otwartych kilka lub nawet kilkanaście kart w przeglądarce i co najmniej dwa komunikatory. Sprawdza pocztę, zagląda na Facebooka, demoty-watory, przegląda nowe zdjęcia znajomych i teledyski na YouTube. Robi to tym sprawniej, im bardziej wyćwiczony jest w szybkim przenoszeniu uwagi z jednego obiektu na drugi. Mózgi naszych rodziców „wynagradzane" były za umiejętność koncentracji uwagi, a więc zdolność całkowitego skupienia się na wybranej czynności. Jeśli ktoś przeczytał książkę, mógł liczyć na dobrą ocenę w szkole. Mózgi osób wychowanych z Internetem „wynagradzane" są za umiejętność jednoczesnej koordynacji kilku procesów (jak wspomniany licealista przygotowujący referat). Cechą charakterystyczną korzystania z Internetu jest tzw. multita-sking. Będąc on-line, często oprócz wykonywania zasadniczej pracy lub uczenia się jednocześnie rozmawiamy ze znajomymi, przeglądamy zdjęcia na portalach społecznościowych albo wysyłamy maile. Mówi się nawet nie tylko o multitaskingu, ale o task-jugglingu, czyli żonglowaniu zadaniami (najczęściej w sposób dowolny). Bezpośrednim rezultatem jest spadek koncentracji na głównym zadaniu. Istnieje też długofalowy skutek takiego multitaskingu: coraz więcej gimnazjalistów, licealistów i studentów zgłasza problemy z koncentracją. Jako trener szybkiego czytania i technik pamięciowych słyszę o tym często z ust kursantów podczas szkoleń. Trwale „zanurzenie" w technologii w okresie formowania się mózgu może prowadzić do zmian, których konsekwencji nie jesteśmy jeszcze w stanie przewidzieć. Jedna z teorii mówi, że powoduje to zwolnienie rozwoju płatów czołowych mózgu. „»Komputerowe« dzieci rozwiną się emocjonalnie tylko do poziomu nastolatków i nigdy go nie przekroczą" - głosi. Inna teoria określa współczesnych nastolatków mianem „pokolenia płytko przetwarzającego". Czy wobec tego należy się odciąć od technologii, żeby zadbać o właściwy rozwój swojego mózgu? Wydaje się, że dla osoby, która chce sprawnie funkcjonować w świecie, nie ma już możliwości ucieczki od nowoczesnych mediów. Wszyscy jesteśmy „dziećmi Internetu". Warunkiem sukcesu, czy to akademickiego, czy to w biznesie, czy w innych dziedzinach życia, jest nauczenie się zarządzania swoją uwagą. Osoba potrafiąca doskonale się koncentrować może się skupić na tym, co jest dla niej ważne, ignorując wszystko to, co tylko przeszkadza w osiąganiu celów. Tym, co można zrobić dla poprawy własnego funkcjonowania, jest nauczenie się metod, które pozwalają szybko i z dużym zrozumieniem czytać i zapamiętywać to, co jest dla nas naprawdę ważne. Proponuję Ci zestaw metod, stanowiących odpowiedź na wyzwania współczesności. Będzie to pięć kompletnych modułów, które umożliwią Ci znaczne podniesienie jakości Twojej nauki i pracy, a jednocześnie zaoszczędzą Twój czas. Aby w pełni korzystać z potencjału swojego mózgu, należy wszechstronnie rozwijać umysł. Pierwszym etapem będzie poprawa synchronizacji między półkulami. Dlaczego jest to takie ważne? Umysł, który pracuje w pełni dla naszych potrzeb, jest elastyczny — w razie konieczności potrafi szybko przenosić uwagę z jednej rzeczy na drugą, a kiedy musimy się skupić na trudnym zagadnieniu, jest w stanie poświęcić całą energię na tę właśnie rzecz. Elastyczny umysł ma równomiernie rozwinięte obie półkule mózgowe. Lewa półkula odpowiada w większym stopniu za myślenie analityczne, za rzeczy policzalne, logiczne itp. Prawa półkula jest półkulą twórczą, holistyczną, odpowiada za wyobraźnię, analizę obrazów, wrażliwość; w niej zlokalizowane są też nasze emocje. Jak łatwo zauważyć, system edukacji kładzie nacisk głównie na lewą półkulę, zdolności analityczne, matematyczne, myślenie przyczynowo-skutkowe i pamięciowe odtwarzanie materiału. Typowi „prawopółkulowi" do niedawna byli wręcz dyskryminowani w szkole, czego przejawem było chociażby zmuszanie osób leworęcznych, czyli tych, u których dominująca była prawa półkula, do pisania „poprawnie", a więc prawą ręką. Jak dotąd również niewiele miejsca poświęca się w szkole na rozwijanie wyobraźni i twórczego myślenia. Nie można powiedzieć, że dominacja jednej półkuli jest lepsza od dominacji drugiej. Wszystko zależy od tego, jakie stawiamy sobie cele. Jeśli planujemy zostać najlepszymi w kraju lekarzami internistami, prawnikami czy naukowcami z danej dziedziny, niezbędne jest nabycie dużej ilości specjalistycznej wiedzy i sprawne nią operowanie. Jeśli interesuje nas grafika, chcemy zostać fotografami lub przedsiębiorcami, wówczas ważnym elementem sukcesu jest bycie twórczym i kreatywnym i to tę cechę należy rozwijać. Oczywiście nawet ktoś, kto czuje powołanie do bycia przedsiębiorcą czy twórcą, musi przejść przez system edukacji, w którym wymaga się dużej aktywności lewopółkulowej. Naukowiec z kolei potrzebuje pra-wopółkulowego elementu bycia twórczym, aby zaprojektować eksperyment, który wykryje jakąś nową zależność. Najlepszą strategią jest zatem rozwijanie obu półkul przez odpowiednie ćwiczenia oraz poprawę synchronizacji między nimi. To, co potocznie uznajemy za inteligencję, czyli biegłość w pojmowaniu nowych rzeczy i operowaniu danymi, jest w istocie tylko jednym rodzajem inteligencji — inteligencją akademicką, a ściślej -tzw. inteligencją wykonawczą. Są jednak osoby, którym nie zależy na sukcesie akademickim, a które doskonale radzą sobie w relacjach z ludźmi (mówimy wówczas o inteligencji społecznej lub emocjonalnej) albo w biznesie (inteligencja praktyczna/finansowa). Ludzie, którzy osiągają największe sukcesy w życiu, a zarazem są najszczęśliwsi, bo czerpią satysfakcję z różnych dziedzin swojego życia, potrafią sprawnie używać obu półkul. Pozwala to na szybką „obróbkę" problemu czy zagadnienia z różnych punktów widzenia, zarazem twórczo, jak i analitycznie, „prawo-" i „lewopółkulowo". Jednym z celów tej książki jest rozwijanie umiejętności prawopół-kulowych. Jeśli chcesz doskonalić swoją zdolność do twórczego myślenia, ta książka jest właśnie dla Ciebie. Jeżeli Twoim celem jest poprawa ocen lub ułatwienie sobie nauki, to możesz rozwinąć prawą półkulę, aby wspomagała pracę lewej. Najlepszym tego przykładem jest wykorzystanie wyobraźni, czyli prawopółkulowej umiejętności do zapamiętywania suchych danych i faktów, z którymi ciężko poradzić sobie, „wkuwając je na blachę". Przykładem typowo lewopółkulowych wyzwań szkolnych jest pamięciowe odtwarzanie dat, definicji, zapamiętywanie sekwencji kroków w rozwiązaniu zadania matematycznego czy rozumienie zależności przyczynowo-skutkowych. Jak więc osiągnąć sukces w szkole i w życiu zawodowym, rozwijając jednocześnie swoją kreatywność? Jeśli chcesz zostać specjalistą, który w codziennej pracy, przy podejmowaniu każdej decyzji operuje ogromną ilością złożonych informacji, to potrzebujesz doskonałej pamięci i sposobu na organizowanie danych. Jeżeli masz inne plany zawodowe, potrzebujesz sprawnej pamięci, która będzie służyła Twoim codziennym celom związanym z pracą i rodziną. Drugą umiejętnością, którą posiądziesz dzięki tej książce, jest szybkie czytanie. Szybkie czytanie ze zrozumieniem ułatwia z pewnością sprawne korzystanie z Internetu. Zanim sam nauczyłem się szybko czytać, często łapałem się na tym, że „odpuszczam sobie" dłuższy artykuł w sieci, bo wiem, że przeczytanie go zajęłoby mi 30 lub 40 minut. Teraz w zasadzie niczego nie muszę sobie odpuszczać, gdyż ten sam artykuł czytam w całości ze zrozumieniem w ciągu kilku minut. W dodatku mogę się też lepiej na nim skoncentrować. Jest to fantastyczna umiejętność, umożliwiająca radzenie sobie w świecie, w którym „atakuje" nas mnóstwo bodźców, a wiele osób ma trudność ze skupieniem się. Poza tym z tej książki nauczysz się, jak z przeczytanego tekstu zrobić mapę myśli, żeby lepiej utrwalić sobie potrzebne informacje. Mam dla Ciebie w prezencie narzędzie do czytania artykułów, e-booków oraz innych treści z ekranu monitora — przekonaj się, jak bardzo jest ono pomocne. Znajdziesz je pod adresem: www.szybkpczytacz.intelektnalnie.pl. To fenomenalne narzędzie ma grono fanów, którzy — jak wynika z tego, co piszą — nie wyobrażają sobie czytania z ekranu bez użycia Szybkoczytacza. W kolejnym rozdziale poznasz techniki pamięciowe, które umożliwią Ci sprawne zapamiętywanie informacji wykorzystywanych w szkole i na studiach, jak również w życiu codziennym, takich jak numery telefonów, adresy, listy zakupów. Przygotowałem też dla Ciebie rozdział poświęcony zarządzaniu czasem. Dowiesz się z niego, dlaczego mamy tendencję do odkładania rzeczy na później i dlaczego, paradoksalnie, nie należy się tym przejmować. Poznasz także znakomity sposób zarządzania swoim dniem, tygodniem i miesiącem. Będzie to system ustalania hierarchii ważności czynności do wykonania, który umożliwi Ci świadomą kontrolę nad tym, czemu poświęcasz swój cenny czas. Na zakończenie otrzymasz niesamowite narzędzie w postaci map myśli. Służy ono do dwóch rzeczy: do tego, by spisać pozyskaną wiedzę i stosować ją do powtórzeń, oraz do bardzo kreatywnego planowania. Jest to też narzędzie, które stymuluje i rozwija prawą półkulę. Na końcu tej książki znajdziesz serię ćwiczeń, które umożliwią Ci koncentrowanie się wtedy, kiedy zechcesz, na tym, na czym zechcesz, oraz podstawowe ćwiczenie z zakresu zarządzania sobą w czasie, które pozwoli Ci właściwie poukładać ważne zadania poprzez nadanie im odpowiedniej hierarchii. Problem z uczeniem się do egzaminów polega w głównej mierze na tym, że nie chce nam się uczyć, bo nie lubimy danego przedmiotu czy nauczyciela. Nieraz bywa tak, iż główną trudnością jest to, że siedzi się nad danym zadaniem, kartkując książkę lub notatki przez dwie, trzy godziny, zajmując się w rzeczywistości wszystkim dookoła, tylko nic nauką. Nic nie wchodzi wtedy do głowy, bo nie jest to tak naprawdę czas poświęcony na naukę. Zamiast faktycznie się uczyć, możemy np. myśleć o tym, że „musimy" się czegoś nauczyć. Słowo „muszę" warto zamienić na „chcę", a żeby „chciało się" uczyć, trzeba uczynić z tego przyjemność. Dzięki tej książce dowiesz się, jak to, co do tej pory było nudne, zamienić w dobrą zabawę. Licencja na zaliczanie Spis treści:   Wstęp Teoria, czyli o co w tym tak naprawdę chodzi? 1. Koncentracja 2. Synchronizacja półkul mózgowych Alfabet Games Jak wykonać ćwiczenie? 3. Czytaj nawet dwa razy szybciej Szybkie czytanie Błędy czytelnicze 4. Techniki pamięciowe Techniki pamięciowe w praktyce Łańcuszkowa Metoda Skojarzeń Jak powinny być tworzone skojarzenia? Jak tworzyć połączenia między wyrazami? Podstawniki cyfr Zapamiętywanie zasad ortografii 5. Zarządzanie sobą w czasie 6. Mapy myśli

Nowe wydanie jednego z najlepszych podręczników psychologii społecznej. Omawia wpływ, jaki wywierają ludzie na poglądy i zachowania innych, m.in. środki masowego przekazu i propaganda, stereotypy i uprzedzenia.Ciągłe zmiany w świadomości społecznej i nowe zjawiska psychospołeczne stały się inspiracją dla wybitnego psychologa społecznego, Elliota Aronsona do nowych badań, znajdujących swe odzwierciedlenie w prezentowanej pozycji. W najnowszym, zmienionym i zaktualizowanym wydaniu jego znanej na całym świecie książki Człowiek istota społeczna została znacznie rozwinięta i rozszerzona problematyka toksycznego wpływu środków masowego przekazu, propagandy, stosowanych obecnie w mediach sposobów przekonywania, a także zagadnienie stereotypów i uprzedzeń. Każdy rozdział pracy zawiera uzupełnienia i zmiany odpowiadające rozwojowi wiedzy w danym zakresie. Chociaż książka polecana jest szczególnie studentom psychologii, pedagogiki, politologii, socjologii może stanowić ciekawą lekturę dla wszystkich interesujących się odkrywaniem tajemnic życia społecznego. Celem tej książki - pisze autor - jest ukazanie bez osłonek, jakie znaczenie mogą mieć badania z zakresu psychologii społecznej w odniesieniu do niektórych problemów dręczących współczesne społeczeństwo, takich jak: uprzedzenia, propaganda, wojna, alienacja, agresja, zamieszki i wstrząsy polityczne. [...] U jej podstaw tkwi moje przekonanie, że psychologowie społeczni mogą odegrać znaczącą rolę w uczynieniu świata miejscem bardziej nadającym się do życia [...] a to dzięki coraz lepszemu poznawaniu i rozumieniu takich zjawisk jak: konformizm, przekonywanie, uprzedzenia, miłość i agresja.

Wybór publicystyki zmarłego w 1999 roku Jerzego Turowicza, wieloletniego redaktora naczelnego ?Tygodnika Powszechnego?, autorytetu polskiego dziennikarstwa, a równocześnie jednego z najważniejszych w polskim Kościele świadków minionego wieku. ?O czym pisał Jerzy Turowicz? O tym, o czym trzeba było napisać. Śledził świat, śledził wydarzenia i po prostu wiedział. Tak jak wiedział, gdzie powinien być obecny. (...) Oczywiście, (...) nie pisał wyłącznie o Kościele i katolicyzmie. Ale ta publicystyka stanowi testament Turowicza. Artykuły te, zebrane razem i ułożone tematycznie - niekiedy nawet z pominięciem chronologii - mówią o Kościele i katolicyzmie, ale przede wszystkim mówią o naszym świecie, w dużej mierze o sprawach polskich. Ich lektura przybliża nam świat Jerzego Turowicza: świat taki, jakim go widział, świat, który chciał budować, świat, który go czasem niepokoił, lecz bardziej niż niepokoił, zachwycał. I dopiero na tym tle - Kościół ze swoją misją...? Ks. Adam Boniecki MIC, ze Wstępu

Jak utrzymywać mądre relacje z innymi Wszyscy w taki czy inny sposób współpracujemy z ludźmi; każdy z nas niemal nieustannie ma do czynienia z innymi. Dlatego warto sięgnąć po korzyści ukryte w lekcjach tego niezwykle praktycznego poradnika. Mel Silberman i Freda Hansburg odkrywają tajniki ośmiu podstawowych umiejętności, składających się na inteligencję interpersonalną, oraz proponują skuteczne działania, pomocne w radzeniu sobie we wszelkiego typu kontaktach międzyludzkich - z szefem, współpracownikami, współmałżonkiem, krewnymi i przyjaciółmi. "Inteligencja interpersonalna. Jak utrzymywać mądre relacje z innymi" zawiera praktyczne przykłady, twórcze ćwiczenia i dostarcza narzędzi do ich wykonania. Pomaga tworzyć zdrowe relacje i więzi, porozumiewać się z innymi, prawidłowo odpowiadać na potrzeby otoczenia, a jednocześnie proponować to, co sami mamy do zaoferowania. Inteligencja interpersonalna Spis treści: Wstęp Co to znaczy „utrzymywać mądre relacje" Rozwijanie umiejętności interpersonalnych Jak dobrze radzisz sobie w kontaktach z innymi? Umiejętność interpersonalna 1. Rozumieć innych Umiejętność interpersonalna 2. Jasne wyrażanie się Umiejętność interpersonalna 3. Dbanie o własne potrzeby Umiejętność interpersonalna 4. Wymiana opinii

Publikacja zawiera gruntowne opracowanie dotyczące możliwości mediów w zakresie wspomagania osób niepełnosprawnych - niewidomych i niedowidzących. Nauki pedagogiczne i pokrewne dziedziny odniosą wymierną korzyść z upowszechniania wiedzy o sposobach praktycznego stosowania technik elektronicznego przekazu w terapii, usprawnianiu, a także kształceniu osób niedowidzących i niewidomych.

Medyczne aspekty klonowania Filozoficzne aspekty klonowania Teologiczne aspekty klonowania Prawne i społeczne aspekty klonowania

W prezentowanej pracy autor podejmuje próbę ponownego odczytania i przetworzenia socjologii religii angielskiego myśliciela, zgodnie z zasadami neoklasycyzmu socjologicznego. Ujęcie to stanowi propozycję przezwyciężenia zwyczajowego traktowania klasyków z perspektywy wyłącznie historycznej. Jego celem jest uczynienie z klasycznych koncepcji użytecznych i nowoczesnych narzędzi poznania współczesnego świata społecznego.

Rozmowa kwalifikacyjna to decydujący etap procesu rekrutacji. Dowiesz się, jak się do niego przygotować, aby wypaść jak najlepiej i aby to właśnie ciebie zatrudniono. Nauczysz się, jak zrobić dobre pierwsze wrażenie, a jakich zachowań powinieneś unikać. Przygotujesz się do odpowiedzi na pytania trudne, zaskakujące, a także dowiesz się, na które nie musisz odpowiadać. Przekonasz się, jak w niekonwencjonalny sposób pracodawcy sprawdzają różne umiejętności oraz kompetencje, pytając m.in. o to, ile okien ma Pałac Kultury i Nauki, co by było, gdyby słonie potrafiły latać, czy ile litrów mleka rocznie wypija przeciętny Polak. Dowiesz się, o co sam możesz zapytać osobę rekrutującą, a także jakie błędy mogą cię zdyskwalifikować w jej oczach. Dzięki poradnikowi pójdziesz na rozmowę doskonale przygotowany i nie wpadniesz w pułapkę rekrutera! Znajdź nową pracę i osiągnij sukces! Dlaczego poradnik trafia w Samo Sedno? - prezentuje najczęściej pojawiające się podczas rozmowy pytania i doradza, w jaki sposób na nie odpowiadać - opisuje wszystkie etapy rozmowy kwalifikacyjnej - podpowiada, o czym należy pamiętać, przygotowując się do rozmowy - radzi, jak postępować w przypadku pytań podchwytliwych, nietypowych czy zakazanych - omawia inne sposoby sprawdzania kandydatów takie jak testy czy Assessment Center O autorze: Katarzyna Połtoraczyk ? doktorantka Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Specjalizuje się w systemach motywowania i koncepcjach zarządzania. Od kilku lat prowadzi procesy rekrutacji dla wielu organizacji. Zajmuje się doradztwem w tematyce poszukiwania pracy i planowania kariery. ISBN: 978-83-7788-137-8 cena: 24,90 zł ilość stron: 160 Więcej informacji: www.SamoSedno.com.pl Samo Sedno to seria nowoczesnych, praktycznych i podręcznych poradników, które trafiają w samo sedno. W serii znajdują się tytuły o tematyce m.in. biznesowej, parentingowej, psychologicznej czy dotyczącej zdrowego stylu życia i rozwoju osobistego.

Autorzy – znani historycy, zajmujący się problemami Bliskiego Wschodu, w przystępny sposób opisują problemy świata islamu i globalizacji, przyczyn i skutków zamachów na World Trade Center, w Hiszpanii i w Wielkiej Brytanii. Analizują najważniejsze zagadnienia współczesnego świata związane z islamem. Publikacja ZKP PAN.

Publikacja jest skrótem pracy doktorskiej napisanej w ramach struktur Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem profesora Władysława Piotra Zaczyńskiego. Badając sytuację w rodzinach biednych, autorka dzieli ubóstwo na niezawinione i zawinione. Duży nacisk położony został na czynniki niepatologiczne oraz patologiczne, towarzyszące ?biedzie domu?, które różnicują zależności między trudną sytuacją materialną rodziny a szeroko rozumianymi wyznacznikami losów edukacyjnych dziecka wychowywanego w obydwu typach rodzin. Polecamy ją nauczycielom, wychowawcom, opiekunom, pedagogom społecznym, tym wszystkim, którzy zajmują się problemami opieki, wychowania oraz kształcenia dzieci i młodzieży. Książka jest również polecana studentom pedagogiki oraz nauk społecznych.

Spis treści: Duch - Dusza - Duchowość Duch i Psyche Duch gospodarności Duchowość i literatura Duchowość i metanoia W stronę humanistyki terapeutycznej

Wielka księga duchowości i sztuki życia. Po prostu żyć – brzmi prosto. Ale co tak naprawdę znaczy? Anselm Grün daje odpowiedź: to żyć w sposób wolny i autentyczny, odnajdując swój własny rytm. To być stale otwartym na to, co właśnie teraz jest i doświadczać uzdrawiającego kontaktu z przyrodą w każdej fazie egzystencji, a szczególnie podczas celebracji dorocznych świąt oraz rytuałów z ich głęboką symboliką. Kto idzie przez świat pojednany ze sobą samym, pełen radości i pasji, kto wchodzi w bliski kontakt z wnętrzem swej duszy, może też odkryć głębię duchowości i tajemnicę całej sztuki życia. Anselm Grün, ur. w 1945 r., doktor teologii, benedyktyn, zarządza opactwem w Münsterschwarzach. Doradca duchowy, prowadzi kursy medytacji uwzględniające psychoterapię, kontemplację i post. Zajmuje się także interpretacją snów opartą na psychologii głębi. Jeden z najbardziej znanych na świecie autorów piszących na tematy duchowości i sztuki życia. Jego książki opublikowano w wielu językach i w milionowych nakładach. W Wydawnictwie „Jedność” ukazało się ponad 30 tytułów tego autora, w tym ostatnio "Mała książeczka o prawdziwej miłości. Od 2006 r. wydaje miesięcznik „Einfach leben”. Odbiorcy: - wszyscy, którzy poszukują sensu życia, pragnący dobrze je przeżyć, w harmonii ze sobą i światem. Dlaczego warto przeczytać tę książkę: - autor ze znajomością rzeczy, na podstawie długoletniego doświadczenia duchowego i terapeutycznego, odpowiada na podstawowe pytania egzystencjalne dotyczące sensu i jakości życia - podkreśla wagę uświadomienia sobie swego wewnętrznego rytmu i odkrycia w naturze, a także w uroczystościach roku liturgicznego symboli odpowiadających własnej drodze rozwoju, co pozwala zdrowo i owocnie żyć - teksty rozważań, przemawiające do współczesnego czytelnika, uzupełniają rytuały, które je pogłębiają, pozwalając na refleksyjny wgląd w siebie i sprzyjając zachowaniu wewnętrznego ładu.

Misja Kościoła ? duchownych i świeckich ? oraz ich tryb życia stają się bardzo często przyczynami wypalenia emocjonalnego i duchowego. Autorzy tej książki ? psycholodzy i teologowie, od wielu lat towarzyszący osobom, które doświadczyły takiego stanu ? zachęcają, by zmierzyć się z prawdą o sobie. Tylko ten, kto zaniecha ukrywania tej prawdy, kto pozna zarówno swoje jasne, jak i mroczne strony i zmierzy się z nimi, może odnaleźć swą osobistą drogę duchową. Może nadal służyć innym. Autorzy radzą zatem, jak chronić się przed utratą sił i wypaleniem. Jednocześnie podpowiadają, co warto wiedzieć o kierownictwie duchowym i jak powinien postępować ten, kto podejmuje się opieki duchowej nad innymi.

Kiedy Andrea Gillies wraz z mężem, trójką dzieci i teściami przeprowadzała się do dużego wiktoriańskiego domu położonego w jednym z odległych zakątków na północy Szkocji, nie miała pojęcia, jak niezwykłe czeka ich doświadczenie. Opiekując się chorą na alzheimera teściową, Gillies towarzyszyła jej w szczególnej podróży ? w przejściu z realnego świata do alternatywnej rzeczywistości demencji. Opiekunka to nie tylko opowieść o życiu w cieniu alzheimera, to także sprawozdanie z fascynującego śledztwa, które odsłania mechanizmy rozwoju choroby. To książka, która stawia przed nami najbardziej fundamentalne pytania: Kim jesteśmy? Czy nadal będziemy sobą, jeśli zostaniemy pozbawieni wspomnień? Czym jest ludzka dusza? Ta książka to pamiętnik z kilku lat opieki nad chorą na alzheimera, który daje nam szansę wejścia w świat cierpiącego człowieka i zrozumienia go. To także przejmujący opis prób radzenia sobie z uciążliwymi objawami choroby i emocjami, które pojawiają się w czasie wieloletniej opieki nad bliskim. Dzięki Opiekunce możemy zobaczyć, jak inni radzą sobie w tym nowym, zmienionym przez chorobę świecie. Alicja Sadowska, Prezes Polskiego Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera To nie jest dziennik młodej Brytyjki z czasu opieki nad teściową pogrążającą się w otchłani choroby Alzheimera. A przynajmniej nie tylko. To też książka o poszukiwaniu człowieczeństwa ? w płatach czołowych mózgu, w hipokampie, bo przecież nie w sercu, choć ? jak zauważa autorka - to ten mięsień zwykło się uważać za mieszkanie duszy. Wszystko w porządnej, niemal popularnonaukowej obudowie. To także książka o poszukiwaniu człowieczeństwa w sobie. Kiedy tytułowa opiekunka Andrea namawia chorą Nancy do zdjęcia trzech swetrów w upał albo myje ją z ekskrementów, to ważne jest, jak się z tym czuje Nancy, ale ważniejsze, jak się z tym czuje Andrea. Autorka opisuje to bez litości ? dla siebie i dla czytelnika. To kawał szczerej literatury o problemach, które na początku XXI wieku dotykają miliony ludzi. Naprawdę współczesna literatura. Wojciech Staszewski, autor książki Ojciec.prl

Z dużą satysfakcją prezentuję pracę Jamesa Morrisona Diagnoza psychiatryczna ? praktyczny podręcznik dla klinicystów (...) Autor jest przede wszystkim doskonałym psychiatrą o ogromnym doświadczeniu klinicznym.(...) Dla każdego szkolącego się psychiatry ale też dla lekarza rodzinnego, ten podręcznik psychiatrycznej diagnozy będzie wspaniałą i wciągającą lekturą. Ogromna, bo licząca ponad sto, liczba opisanych przypadków, prosty i osobisty język, lekkość i swoboda narracji powodują ,ze zapomina się o czysto teoretycznych aspektach. Prof. dr hab Janusz Heitzman, Prezes Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego Morrison jest autorem o bogatej wiedzy klinicznej, obdarzonym poczuciem humoru i dużą dozą zdrowego rozsądku. Książka ta zdobędzie uznanie wśród studentów, rezydentów psychiatrii i psychologów na stażu oraz ich nauczycieli. Jest to podręcznik o niesamowitych walorach dydaktycznych Richard Balon, MD, wydział psychiatrii, Wayne State University School of Medicine, Detroit, Michigan, James Morrison, MD, doktor medycyny na Uniwersytecie Waszyngtona w St. Louis, gdzie zrobił też specjalizację z psychiatrii. Zdobywszy szerokie doświadczenie zawodowe zarówno w sektorze prywatnym, jak i publicznym, pracuje obecnie jako wykładowca psychiatrii klinicznej na Oregon Health and Science University w Portland.

Piąta w Muzie pozycja amerykańskiego socjologa, wcześniej ukazały się: "Korozja charakteru" (2006), "Upadek człowieka publicznego" (2009), "Kultura nowego kapitalizmu" (2010), "Etyka dobrej roboty" (2010) Esej na temat szacunku, znakomite połączenie wątków autobiograficznych ilustrujących poruszane zagadnienia, z wywodem filozoficznym i analizą tekstów socjologicznych. Książka inspirująca i bardzo oryginalna, czytelnik ma wrażenie, że autor siedzi naprzeciwko niego i z ochotą opowiada o swoich bogatych doświadczeniach. Czym jest szacunek? Jak umieć go dobrze wyrazić, okazać drugiemu człowiekowi, zwłaszcza gdy jest w gorszej ode mnie sytuacji, a ja nie umiem tego zmienić? W jaki sposób wizja szacunku, którą mamy, wpływa na naszą wizję dobrego państwa i przekonania polityczne? Czy państwo opiekuńcze szanuje swoich obywateli, zwłaszcza tych niezaradnych? - a państwo liberalne? Czym różni się szacunek okazywany ludziom przez pracowników społecznych, wolontariuszy i chrześcijańskie organizacje charytatywne? - wszystkie te pytania przewijają się przez rozważania Richarda Sennetta w jego ostatniej książce, pisanej jako komentarz i rozwinięcie "Erozji charakteru".