W monografii wykazujemy liczne podobieństwa między kulturowymi figurami - błaznem i schizofrenikiem, a w konsekwencji ? także między funkcjami, które pełnią oni w kulturze i podzielanej przez społeczeństwo wizji rzeczywistości. Zarówno schizofrenik jak i błazen są zawsze outsiderami, są inni i obcy. Autorzy "Sformułowanie schizofrenik jako błazen może się wydać kontrowersyjne. Używamy go jednak z rozmysłem i bynajmniej nie po to, by uwłaczać osobom chorym psychicznie. Nasze intencje są całkowicie przeciwne. Jesteśmy przekonani, że schizofrenik (jako stereotypowy szaleniec) oraz błazen pełnią w wyobraźni kulturowej analogiczne i bardzo ważne role. Są podobni do tego wręcz stopnia, że stanowią jedną figurę, a dokładniej . schizofrenik należy do szerszej kategorii błaznów. Twierdzenie to jest główną tezą naszej książki".

Monografia przedstawia pogłębioną analizę przyczyn mogących prowadzić do niepoczytalności i poczytalności ograniczonej oraz ich następstw w postaci zniesienia albo ograniczenia w znacznym stopniu zdolności rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem przez sprawcę czynu zabronionego. W pracy omówiono także zagadnienia nierozerwalnie związane z problematyką niepoczytalności i poczytalności zmniejszonej: - stan odurzenia sprawcy, - działanie w afekcie, - zaburzenia osobowości czy - zaburzenia preferencji seksualnych. Wnioski przedstawione w opracowaniu stanowią również rezultat badań aktowych, które jego autorka przeprowadziła w wybranych sądach okręgowych w Polsce. Stan prawny na 14 sierpnia 2013 roku.

To zwięzłe omówienie najważniejszych problemów związanych z zaburzeniami psychicznymi, z którymi stykają się psychiatrzy oraz lekarze innych specjalności. Autorzy charakteryzują sytuacje wymagające nagłej interwencji medycznej związane z zaburzeniami psychicznymi i w przebiegu chorób psychicznych oraz dają praktyczne wskazówki dla personelu medycznego.

„SpecBabka” to lektura prosto od SpecAutorki, która łączy dojrzałe podejście do życia ze skutecznymi radami dotyczącymi zmiany samego siebie. Ta książka to mus dla każdego, kto chce zmienić swoje podejście do wielu aspektów życia. Polecam! Mateusz Grzesiak Szukając wsparcia w wytyczaniu nowej czy dalszej drogi rozwoju życiowego, weź „SpecBabkę” do ręki. Autorce dziękuję w imieniu własnym i przyszłych czytelniczek za ciekawą książkę, która inspiruje do nowego myślenia! Ewa Plucińska Podróż po galaktyce możliwości, czyli jak przeformułować swoje wartości i oczekiwania Gwiezdne wojny, czyli jak mądrze korzystać z emocji i rozwiązywać konflikty wewnętrzne Egorola, czyli taniec z doskonałością i tworzenie lepszej wersji siebie Życie jest stanowczo za krótkie, by spędzić je byle jak. Wszystkie o tym wiemy, a jednak rzadko udaje nam się wyrwać z zaklętego kręgu rutyny, własnych utartych przekonań i oczekiwań otoczenia, które usiłuje wywrzeć na nas wpływ - nie zawsze pozytywny. Tymczasem wystarczyłoby odrzucić uprzedzenia i fałszywe założenia wypływające z naszych przeszłych doświadczeń, jasno sprecyzować swoje marzenia i cele na przyszłość, a potem uparcie dążyć do ich osiągnięcia, by życie wreszcie nabrało sensu i smaku, a przyszłość jawiła się jako pełna interesujących wyzwań. Myślisz, że to nie dla Ciebie? Że jesteś za stara, za młoda, za biedna, zbyt zmęczona lub uwikłana w trudne relacje? Przeczytaj tę niezwykłą książkę, a zobaczysz, jak bardzo się mylisz! Każda z nas może diametralnie zmienić podejście do własnego życia, odkryć w sobie zarówno boską moc, jak i diabelski spryt, wykorzystać sto procent swoich możliwości i doświadczyć poczucia spełnienia, czasem zwanego szczęściem. Klaudia Pingot roztacza przed Tobą wizję, która może się urzeczywistnić - pod warunkiem że dasz sobie szansę na rozwój. Skorzystaj z tej wyjątkowej zachęty i poznaj drogę, która doprowadzi Cię tam, gdzie naprawdę chcesz się znaleźć. Wejdź na szczyt i zobacz, jak wygląda świat u Twoich stóp!

Skąd bierze się moralność? Czy jej źródeł można poszukiwać w biologii? Jaką rolę odgrywa mózg w kształtowaniu naszych postaw moralnych? Czy moralność jest czymś specyficznie ludzkim? W Moralności mózgu Patricia Churchland zabiera czytelnika w podróż po świecie najnowszych odkryć neuronauki i ewolucjonizmu. Celem tej niezwykłej podróży jest zrozumienie podstawowych wartości, dzięki którym nasze życie społeczne jest także życiem moralnym. Stawiane przez autorkę śmiałe pytania i udzielane na nie – nieraz jeszcze śmielsze – odpowiedzi, zainteresować powinny wszystkich tych, których nurtuje nie tylko zagadka pochodzenia moralności, ale także chcących zrozumieć naturę ludzką. Wspaniałe, jasne, i napisane z wyczuciem studium moralnych i społecznych zachowań ludzkich oraz ich neurobiologicznych podstaw. Michael S. Gazzaniga, profesor psychologii na University of California w Santa Barbara Niewiele dyscyplin wiedzy uznawanych jest za tak istotne dla przyszłości ludzkości jak nauka o moralności. Niewielu uczonych jest też na tyle kompetentnych by wypowiadać się na temat jej obecnego statusu, w taki sposób jak robi to Patricia Churchland. Antonio Damasio, profesor neuronauki na University of Southern California w Los Angeles Poszukując źródeł moralności, książki ta zręcznie równoważy pytania filozoficzne oraz wiedzę na temat działania mózgu. Jest to rzadkie, a zarazem niezwykle owocne, połączenie. Frans de Waal, professor prymatologii na Emory University w Atlancie Patricia S. Churchland (ur. 1943) – profesor filozofii na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego (UCSD), współpracuje również z Salk Institute for Biological Studies. Jest jedną z najbardziej znanych i najczęściej cytowanych współczesnych badaczek umysłu i poznania. Wraz z mężem – Paulem M. Churchlandem – spopularyzowała dyscyplinę określaną jako „neurofilozofia”, w ramach której tradycyjne problemy filozoficzne, podejmowane są w oparciu o najnowsze wyniki badań nad działaniem mózgu.

Skąd wzięła się matematyka? Jaką drogę przyjęła ewolucja zdolności matematycznych? Co ma wspólnego matematyka z metaforami? Czy obiekty matematyczne istnieją poza czasem i przestrzenią? Czy nauka potrafi wyjaśnić niepojętą skuteczność matematyki w odkrywaniu praw przyrody? W Umyśle matematycznym Bartosz Brożek i Mateusz Hohol przedstawiają najnowsze ustalenia nauk neurokognitywnych i ewolucyjnych, w odniesieniu do natury matematyki. Pokazują, że ewolucję zdolności matematycznych wyjaśnić można odwołując się nie tylko do wrodzonych umiejętności protomatematycznych, ale także do roli ewolucji kulturowej. Pytają także, czy współczesne teorie neurobiologiczne stanowią, jak się czasem sądzi, wyzwanie dla tradycyjnych koncepcji matematyki, w szczególności zaś dla platonizmu matematycznego. Autorzy rozważają także, skąd wzięła się – jak nazywa ją Eugene Wigner – niepojęta skuteczność matematyki w naukach przyrodniczych. Umysł matematycznyny to pierwsza w literaturze polskiej pozycja, która zdaje relację z najnowszych ustaleń neurobiologii i psychologii odnośnie do zdolności matematycznych, a przy tym dostarcza pogłębionej, filozoficznej refleksji w odpowiedzi na pytanie, czy da się wyjaśnić naturę matematyki. prof. dr hab. Bartosz Brożek (ur. 1977) – kognitywista i filozof, pracuje w Katedrze Filozofii Prawa i Etyki Prawniczej na Uniwersytecie Jagiellońskim, jest członkiem Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych. Laureat licznych nagród oraz stypendiów m.in. Prezesa Rady Ministrów, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Fundacji Humboldta, tygodnika „Polityka”. Autor kilkunastu książek, w tym Rule-following. From Imitation to the Normative Mind (Copernicus Center Press 2013) oraz kilkudziesięciu artykułów z zakresu filozofii prawa, etyki, filozofii nauki, filozofii logiki i kognitywistyki. dr Mateusz Hohol (ur. 1987) – kognitywista i filozof, pracuje w Katedrze Filozofii Przyrody na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie, jest członkiem Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych. Stypendysta Fundacji Johna Templetona. Autor książki Wyjaśnić umysł. Struktura teorii neurokognitywnych (Copernicus Center Press 2013), wpółredaktor wielu książek zbiorowych oraz autor kilkudziesięciu artykułów naukowych i popularnonaukowych z zakresu kognitywistyki, ewolucjonizmu oraz filozofii nauki.

Każdy związek jest wielką mieszanką różnych uczuć zarówno tych pięknych jak radość, szacunek, troska o drugą osobę oraz tych trudnych, jak zazdrość, gniew czy obojętność. W buddyzmie właśnie te negatywne emocje są podstawą rozwoju związku, to je w końcu przekształcamy w mądrość i prawdziwą miłość. Im szybciej takie uczucia zrozumiesz, tym bardziej optymistycznie możesz patrzeć w przyszłość. Autor ? Matthias Ennenbach - od 20 lat pomaga uzdrawiać relacje w związkach wykorzystując buddyjskie mądrości. W swojej codziennej pracy łączy ze sobą teorię i praktykę zaczerpniętą z nauk Dalekiego Wschodu z psychoterapią świata Zachodu. Dzięki jego radom nauczysz się rozpoznawać swoje uczucia i będziesz mógł określić te, które stanowią najczęstszą przyczynę konfliktów w związku. Wszystkie emocje są w nas i do nas należą. To my sami je tworzymy i jesteśmy w stanie je kontrolować. Autor przedstawia metody, które pomogą Ci uniknąć zbędnych napięć. W książce znajdziesz konkretne ćwiczenia i techniki, dzięki którym staniesz się niezależny od zewnętrznych bodźców i unikniesz związanych z nimi niepotrzebnych emocji. A gdy pojawi się problem w Twoim związku zadbasz o to, aby go rozwiązać. Prawdziwe partnerstwo jest oparte na wspieraniu, zaufaniu i miłości. Będąc w związku możesz czuć się naprawdę wolny. Wielowiekowe mądrości buddyjskie są aktualne do dziś i teraz sam możesz z nich czerpać ogromną wiedzę i doświadczenie. Stwórz szczęśliwy związek. Wybrany fragment książki Co jest sensem naszego życia?    Pytanie o sens życia często nam umyka, ucieka, przemija. Dlaczego tak się dzieje? Czy to pytanie jest zbyt trudne? A może odpowiedź na nie zbyt zależy od nastroju czy fazy życia i zbyt często się zmienia? A może na to pytanie w ogóle nie da się odpowiedzieć?    Tenzin Gjaco, Dalajlama XIV, odpowiedział na pytanie o sens życia. Uważa on, że sens życia polega na tym, aby być szczęśliwym.    I nic więcej. Ale jednocześnie nie mniej. Wielu z nas może na przykład bardzo szybko wywołać w sobie wyraźną reakcję złości, i to nawet jak na komendę. Uczucie złości możemy też w sobie dość długo utrzymywać. Jednak zdolności do tego, aby na własne życzenie wywołać i utrzymywać w sobie uczucie szczęścia, wielu z nas nie posiadło, nie nauczyło się lub w ciągu dorosłości zupełnie ją zatraciło. A mamy na to prawdziwe zapotrzebowanie. Szczęście indywidualne czy wspólne?    Wielu z nas, a może nawet wszyscy, kojarzy z wyobrażeniem sobie szczęśliwego życia także istnienie siebie w szczęśliwej parze, w szczęśliwym związku. Szczególnie interesujące wydaje się być popatrzenie z pewną dokładnością i uważnością na to, jak nasze indywidualne szczęście pasuje i łączy się w całość ze szczęśliwym życiem w parze z drugim człowiekiem.     Istnieje niewiele buddyjskich książek o tym, jak podejść do zagadnienia dotyczącego kwestii, jak możemy stać się szczęśliwi w parze z drugim człowiekiem. Często centrum naszej uwagi leży jednak raczej w indywidualnym poszukiwaniu szczęścia, wolności lub inspiracji. Z drugiej strony odnajdujemy w buddyjskim obrazie świata przekonanie o nierozerwalnej jedności wszelkich istot. Z tego powodu powstaje sprzeczność pomiędzy naszymi staraniami dla nas samych a staraniami dla związku, w którym jesteśmy, co do tego, jak wspólnie podążać drogą ku szczęśliwej wolności.     Niniejsza książka jest kierowana do ludzi pozostających w różnych formach związków. Jej intencją jest wspieranie zarówno singli, ludzi o krótkim stażu w związku, jak także pozostających w związkach już od wielu lat, małżeństw, związków pozamał-żeńskich, każdej formy stosunków międzyludzkich w tym, aby pozostawali i czuli się związani, ciesząc się wolnością. Atmosfera pobudzenia i nieporozumienia    Inspiracja do powstania tej książki nadeszła z wielu różnych źródeł. Podstawowe znaczenie miały zarówno kojące doświadczenia z konkretnych praktyk buddyjskiej psychoterapii par, rodzin, jednostek i grup, jak i wiele osobistych doświadczeń i takich samych rozmów z różnymi ludźmi wszelkich kultur.    Bardzo silny wpływ na tę książkę miała zwłaszcza praca buddyjskiej psychoterapii, w której łączyły się buddyjskie metody leczenia z zachodnimi metodami terapeutycznymi. Integracja ta przyczyniła się do praktycznej i efektywnej metody leczniczej, szczególnie, że dowiedzieliśmy się dzięki głębokiemu potraktowaniu spraw, że obie te tradycje i kultury: buddyjska i zachodnia, wykazują wiele podobieństw, które dają się w harmonijny sposób uzupełniać i łączyć w ciekawe kombinacje. Buddyjska psychoterapia używana jest zarówno w odniesieniu do osób szukających pomocy jako jednostki, jak i do par, rodzin i grup. Od wielu lat można było zebrać wiele pozytywnych doświadczeń na temat tego, jak pomocne mogą być nauki buddyjskie także dla ludzi będących w związku z drugą osobą, dla par. Z tego powodu powstała pewna atmosfera pobudzenia także w rozmowach z kolegami wykonującymi zawody związane z pomocą społeczną, takie jak: psycholog, psychoterapeuta, pielęgniarz, psychiatra, fizjoterapeuta, doradca wszelkiego typu, itd.     Z jednej strony niektórzy z nich mają już jakieś wyobrażenie na temat tego, jak pomocny może okazać się buddyzm dla par, z drugiej strony jednak istnieje wiele nieporozumień na tej płaszczyźnie. Funkcjonuje na przykład pewien stereotyp myślenia, że buddyzm może być negatywny, że stawia w całym zakresie ludzkie cierpienie na pierwszym planie życia. Czy powinniśmy informować pary, że i tak wszyscy ludzie na świecie przeżywają cierpienia? Byłaby to informacja pesymistyczna — a poza tym fałszywa. Także tym nieporozumieniem zajmiemy się głębiej, póki co krótka wzmianka, bo czasami jeden obrazek powie więcej niż tysiące słów: przypomnijmy sobie jakąś ulubioną figurkę Buddy. Czy opisalibyśmy wyraz twarzy Buddy jako cierpiący?     Kolejne nieporozumienie powstaje dla wielu ludzi prawdopodobnie w chwili, gdy dowiadują się, jak w buddyzmie obchodzimy się z emocjami. Stale pojawia się jakże prawdziwe pytanie: „Czy buddyści nie chcą uwolnić się od wszelkich swoich uczyć i trosk?". Także tu króluje stereotyp, że buddysta siedzi na poduszeczce do medytacji, ogolony na zero, z uśmiechniętym wyrazem twarzy i zamkniętymi oczami. Oczywiście siedzi sam. Czy jako buddyści musimy uwolnić nasze uczucia i troski? Jak mielibyśmy prowadzić nasz związek? Czy przypadkiem nie jest tak, że buddyzm, wolność i oświecenie wykluczają się przecież całkowicie z byciem w jakimś związku? Buddyzm i namiętności    Wielu ludziom wydaje się, że buddyzm jest nauką, która przybliża nas do tego, aby wyzbyć się wszelkich namiętności. Gdyby tak było, stałoby się to dla większości ludzi jednak zbyt irytujące. Wobec tego życie osoby będącej buddystą nie dawałoby się zupełnie pogodzić z namiętnym życiem miłosnym. Dla wielu ludzi jednak obie te strony życia, buddyzm oraz namiętności wypływające z udanego związku, stawiane są wysoko w hierarchii wartości. Nie ma potrzeby czuć się zmuszonym do podejmowania trudnego wyboru pomiędzy namiętnością a wolnością, który to w tej formie prawdopodobnie zupełnie nie jest potrzebny. Oczywiście istnieją ludzie, którzy na swojej drodze życiowej podejmują decyzje odwrócenia się i rezygnacji z partnerskiego związku i albo dalszą drogę przemierzają sami, czyli w pewien sposób podejmują się wyboru związku z samym sobą, albo poszukują wspólnoty klasztornej, co również może być rozumiane jako pewna forma związku.     Większość buddystów próbuje jednakże nauki buddyjskie wprowadzać w swoje życie nie jako mnich czy zakonnica, a jako zwykły człowiek prowadzący zwykłe codzienne życie. Próbują oni zintegrować te nauki z codziennością. Taka integracja, która miałaby zaowocować szczęśliwym połączeniem związku i wolności, przedstawia oczywiście często niełatwo dające się przezwyciężyć balansowanie na krawędzi. Ale żeby uprzedzić troszkę fakty: oczywiście zakresy buddyzmu, miłości i namiętności absolutnie się nie wykluczają. Jest wręcz odwrotnie: miłość należy do najbardziej i najsilniej leczących stanów ducha, do których wszyscy stale dążymy - oczywiście z ostrożną świadomością istnienia niebezpieczeństwa ze strony szkodliwego przywiązania czy przyzwyczajenia, którego kurczowo się trzymamy. Jednak właśnie poprzez wspomniane balansowanie na krawędzi otrzymujemy dającą wiele siły możliwość ćwiczenia, której możemy naprawdę dobrze użyć, aby się zrealizować na naszej drodze życia. Pomocne w tym jest odnalezienie drogi dokładnie pośrodku wydających się istnieć sprzeczności, czyli na poziomie uwalniającego związku i właśnie taką możliwość wskazują nam nauki buddyjskie.     Temat „uwalniająco związani" opisuje ważną płaszczyznę powstawania napięć, którą sami chcemy zbadać. Ta książka powstała między innymi z tego powodu, aby wspomnianą tematykę wpoić do naszej świadomości i być może przyczynić się do częściowego jej wyjaśnienia. Byłoby fantastycznie, gdyby można było w ten sposób rozwiać wątpliwości i wyjaśnić nieporozumienia dotyczące związków międzyludzkich. Od ochoty do radości    Oczywiście możemy spędzić swoje życie na pogoni od ochoty do ochoty i znosić ciągle powracające cierpienia lub z nimi walczyć. Może na stałe przywrzeć do tego jednego wymiaru i skakać pomiędzy ochotą a cierpieniem tam i z powrotem. Albo możemy dążyć do tego, aby ten krąg przerwać, aby przeformatować ten wymiar.     Można zauważyć, że ochota na ogół jest wywoływana czymś z zewnątrz, podczas gdy radość może powstać w środku. Buddyjski cel polega na tym, aby osiągnąć większą niezależność od czynników zewnętrznych. W tym wypadku mogłoby to oznaczać, że aby aktywnie i samodzielnie troszczyć się o swoje odczuwanie radości, i w ten sposób pobudzać i wspierać własne zasoby, oraz mieć pewność, że one umożliwiają nam samodzielne wywołanie intensywnej radości w czasie i miejscu, w którym sobie tego zażyczymy. Mogłoby to między innymi oznaczać, że czynnik ochoty w naszym życiu zamieni się powoli w duże zasoby radości. Różnice pomiędzy ochotą a radością powinniśmy sobie sami dokładnie przemyśleć oraz rozważyć, dokładnie się im przyjrzeć i je zbadać, a nie ulegać zbyt szybko naszym spontanicznym skojarzeniom. Mimo to, także nasze szybkie przemyślenia i reakcje są w tej tematyce niezwykle ważne, ponieważ ujawniają one często wymiar naszych przyzwyczajeń i nawyków do wspomnianych pojęć i związanych z tym zakresów naszego życia.

Neurodydaktyka. Nauczanie i uczenie przyjazne mózgowi to książka, w której zostały zebrane wnioski płynące z neuronauk. Dzięki postępowi tych nauk możemy dziś zweryfikować stosowane w domach, w przedszkolach i szkołach metody nauczania. Neurobiolodzy obalają wiele wygodnych dla rodziców i nauczycieli mitów i pokazują, jak wiele zależy od nas dorosłych. To my, tworząc określone środowisko, decydujemy o tym, czym będą zajmować się dzieci. Ich aktywność znajduje odzwierciedlenie w strukturze sieci neuronalnej, można nawet powiedzieć, że rzeźbi ich mózgi. Dlatego z wnioskami płynącymi z neuronauk powinni zapoznać się zarówno rodzice, nauczyciele, jak i studenci kierunków pedagogicznych, a także wszyscy, którzy chcą się dowiedzieć, jak lepiej wykorzystać potencjał dzieci. Jeśli szkoła ma być źródłem prawdy o świecie, sama nie może ignorować wiedzy o tym, jak przebiegają procesy uczenia się.

Larry Winget, autor bestsellerów z listy New York Timesa, pokazuje jak sabotujemy swój sukces i daje proste rozwiązania, aby to zmienić! Wszyscy mówią, że chcieliby odnieść sukces. Mieć więcej pieniędzy , lepszą pracę czy być zdrowszym. Niestety tylko niektórzy rzeczywiście robią coś, aby to osiągnąć. Większość chciałaby mieć wspaniałe dzieci, ale nie znajduje czasu aby z nimi porozmawiać. Inni kupują niepotrzebne rzeczy, aby potem martwić się, że brakuje im pieniędzy. Larry Winget, autor bestsellera Zamknij się, przestań narzekać i zacznij żyć, pokazuje jak pożegnać się ze złymi nawykami które hamują nas na drodze do lepszego życia. Sukces nie jest łatwy do osiągnięcia, ale każdy może zmienić swoje życie, zasady są proste. Trzeba tylko wyeliminować „czynnik głupoty” i zacząć działać. Masz plan na osiągnięcie sukcesu? Jeżeli nie, to właśnie nadszedł czas na stworzenie takiego! „Larry, jest brutalny, twardy i szczery… Ma wielkie serce i jeszcze większe jaja, ale za to zna sposób jak unikać ogromnych błędów” - Neil Cavuto Fox News

Zaradność człowieka w warunkach kryzysu jest szczególnie ciekawym przedmiotem badań psychologicznych, ponieważ jest wyrazem zdolności człowieka do przekraczania barier i granic do pokonywania własnych słabości, odkrywania w sobie nieznanych źródeł siły i pomysłowości. To jakby zaradność wyższej próby, ponieważ zachowanie się człowieka jest wystawione na próbę w związku ze wzrostem ryzyka straty większej niż by to miało miejsce w sytuacji normalnej. Lektura szkiców psychologicznych powinna być przydatna do nowych przemyśleń, rozważań, a może także pomysłów badawczych, nie tylko w kręgu psychologów. Jest ona adresowana do odbiorców zatroskanych i zaniepokojonych narastaniem negatywnych zjawisk, które wymagają reakcji nietypowych, twórczych, angażujących zasoby człowieka, z których on sam często nie zdaje sobie sprawy.

Narcyz to osoba zapatrzona w siebie i sobą zachwycona. Takich ludzi możemy spotkać wszędzie: w szkole, w pracy, w domu... Autorka książki pokazuje, jak sobie z nimi radzić. Wyjaśnia, gdzie leżą źródła narcyzmu, dlaczego ulegamy urokowi narcyzów i jak zadbać o siebie, gdy nasz partner lub rodzic jest narcyzem. Odwołuje się przy tym do nowatorskiej koncepcji terapii schematów i do zasad neurobiologii interpersonalnej. To doskonały przewodnik przetrwania dla osób będących w relacji z narcyzem, a także nieocenione źródło wiedzy dla terapeutów prowadzących terapię osób narcystycznych.

Terapia schematów. Przewodnik praktyka to kompleksowe źródło wiedzy na temat cieszącego się coraz większym uznaniem nowego nurtu terapii. Autorzy, wśród których jest twórca terapii schematów - Jeffrey E. Young, w kolejnych rozdziałach wyjaśniają jej najważniejsze założenia. Definicjom kluczowych pojęć towarzyszą opisy przypadków z praktyki terapeutycznej oraz przykłady zastosowań konkretnych narzędzi, którymi posługują się terapeuci schematów. W książce przedstawiono też główne zalety tej szkoły w porównaniu do innych popularnych szkół terapeutycznych. Dwa obszerne rozdziały poświęcono pracy z narcystycznym zaburzeniem osobowości i z zaburzeniem osobowości borderline. Terapia schematów jest coraz powszechniej wykorzystywana nie tylko w leczeniu zaburzeń osobowości, ale różnych innych problemów, między innymi chronicznej depresji, urazów z dzieciństwa, zaburzeń odżywiania, w resocjalizacji sprawców przestępstw, w terapii par i w zapobieganiu nawrotom nadużywania substancji psychoaktywnych. Dlatego ta książka powinna uzupełnić biblioteczkę każdego terapeuty.

Dzięki tej książce dowiesz się, jak wspierać własny rozwój i nadawać mu właściwy kierunek, a także jak wspierać rozwój innych ludzi i organizacji. Logodydaktyka to autorska koncepcja Iwony Majewskiej-Opiełki, zajmująca się całościowo wspieraniem rozwoju człowieka, a przez to także firm. To propozycja do ludzi odczuwających potrzebę zmian w życiu, ale także dla tych, którzy po prostu chcą czegoś więcej niż to, co już osiągnęli. Opiera się na właściwie rozumianej skuteczności działania i stałym rozwoju. Posługując się wieloma specjalnie dobranymi zadaniami, ćwiczeniami i szkoleniami, pozwala nadać życiu własny sens (logos) oraz działać na podstawie wizji i misji. Główne metody logodydaktyki to szkolenia, trening osobisty jeden na jeden, coaching, mentoring, konsultacje i indywidualna praca z zadaniami.

Książka jest przeznaczona dla nastolatków uczestniczących w terapii PTSD. Autorki w przystępny dla młodych czytelników sposób opisują kolejne etapy terapii. Wyjaśniają, czym jest zespół stresu pourazowego, jakie są jego następstwa i jak sobie z nimi radzić. Tłumaczą, jak będą wyglądały kolejne sesje terapii i czego pacjent może się spodziewać. Poradnik zawiera formularze, które pacjent wypełnia, wykonując poszczególne zadania domowe. Ćwiczenia wykonywane w trakcie sesji oraz w ramach zadań domowych pomogą mu zredukować stres i lęk, skonfrontować się ze wspomnieniami dotyczącymi traumatycznego zdarzenia i przetworzyć związane z nim emocje.

Najnowsze wydanie światowego bestsellera! W rozszerzonej i uzupełnionej wersji doskonałego poradnika uznana amerykańska terapeutka wyjaśnia, jak na każdym etapie życia możemy zbudować poczucie własnej wartości. Tłumaczy, jak pozbyć się toksycznych myśli, które podkopują naszą wiarę w siebie, jak wybrać zdrowsze, nowe perspektywy, jak znaleźć wspierającą rodzinę z wyboru i codziennie na nowo się udoskonalać. Ta książka pomoże ci zrozumieć siebie oraz wskaże drogę ku pełniejszemu, bardziej radosnemu i satysfakcjonującemu życiu. Przekonasz się, że poczucie własnej wartości to kwestia wyboru, a nie prawo przynależne z urodzenia.

Inspirujący, błyskotliwy, a przede wszystkim skuteczny ? Sukces jest kobietą nie jest kolejnym poradnikiem, jakich wiele. To znakomity przewodnik dla wszystkich osób, które pragną zmienić swoje życie na lepsze. Autorka krok po kroku tłumaczy, jak sformułować własną definicję sukcesu. Pokazuje też, jak osiągnąć sukces, korzystając z nowatorskiego modelu TWOJA MOC ? tego samego, dzięki któremu zmieniło się jej życie. Curly Martin dzieli się z czytelniczkami bezcenną wiedzą, którą zdobyła w trakcie dwudziestu lat pracy na stanowiskach kierowniczych w światowych korporacjach. Dzięki jej konkretnym technikom i sprawdzonym strategiom dowiesz się, co zrobić, by osiągnąć zamierzony cel. Bez względu na to, czy jest nim zdobycie nowej pracy, rozpoczęcie własnego biznesu, rozwój duchowy, czy też wypracowanie pozytywnych relacji z ludźmi.

Nauki Ramthy są unikatowym, metafizycznym systemem myślowym. W swoich rozważaniach o pochodzeniu i przeznaczeniu człowieka Ramtha podejmuje szereg tematów, które obejmują dogłębną analizę psychologii człowieka i jego zachowań, historię, filozofię i inne dziedziny nauki, jak fizyka kwantowa czy neurologia. Odpowiada też na pytania związane z życiem i śmiercią, dobrem i złem, ludzką egzystencją, naszym miejscem w świecie oraz celem ludzkiego życia. Bardzo ważne miejsce w jego naukach zajmuje zrozumienie duszy, Ducha i Boga. Teorie Ramthy zaskakują odmiennością podejścia, są łatwe do zrozumienia i rządzi nimi niepodważalna logika. Przedstawiona w nich wizja świata i rzeczywistości pozbawia tajemniczości zagadnienia, które przez wieki urzekały umysły filozofów i myślicieli. Wybrany fragment książki Unikatowa, metafizyczna filozofia    Nauki Ramthy są unikatowym, metafizycznym systemem myślowym. W swoich rozważaniach o pochodzeniu i przeznaczeniu człowieka Ramtha podejmuje szereg tematów z różnych dziedzin nauki, jak fizyka kwantowa czy neurologia. Obejmują one także głęboką analizę psychologii i postępowania człowieka. Ramtha odpowiada też na pytania związane z życiem i śmiercią, dobrem i złem, ludzką egzystencją, naszym miejscem w świecie oraz celem ludzkiego życia. Bardzo dużo uwagi poświęca zrozumieniu du-l szy, Ducha i Boga. Teorie Ramthy zaskakują odmiennością podejścia, sąi łatwe do zrozumienia i rządzi nimi niepodważalna logika. Przedstawiona w nich wizja świata i rzeczywistości pozbawia tajemniczości zagadnienia, które przez wieki urzekały umysły filozofów i myślicieli.    Nauki Ramthy nie stanowią jeszcze jednej religii, podstaw nowego ko-j ścioła czy systemu wymagającego ślepej wiary i posłuszeństwa, ukrytego^ za maską uniwersalnej prawdy. Sposób, w jaki naucza, nie prowadzi j edyj| nie do uzyskania wspaniałej wiedzy intelektualnej. Podczas warsztatów) uczniowie są zapoznawani z technikami, które umożliwiają zastosowanie tych teorii w życiu, by uzyskać osobiste doświadczenie. Dzięki temu przedstawione przez Ramthę idee mogą stać się mądrością samych uczniów. Oświecenie: przekształcanie filozofii w mądrość    System myślowy Ramthy i jego metody nauczania odbiegają od konwencjonalnych szkół filozoficznych, jednak można je porównać do tych, które stosowano w starożytnych, tajemnych szkołach w Grecji i na Bliskim Wschodzie oraz w starożytnych szkołach gnostycznych Bliskiego Wschodu i Europy.    Najważnejsze różnice wiążą się z pojęciem prawdy i zrozumieniem procesu uzyskiwania i akceptowania przez człowieka nowej wiedzy. Zdobywanie wiedzy może być czysto intelektualne albo opierać się na doświadczeniu niosącym ze sobą osobistą prawdę. To pierwsze podejście, które w naukach Ramthy jest związane z umysłem binarnym*2, opiera się na naukowej analizie faktów oraz obserwacji za pośrednictwem zmysłów. Natomiast drugie jest związane z umysłem analogicznym*, stanem, w którym jednostka niejako staje się tym, czego doświadcza. Jest zarazem podmiotem doświadczenia, jak i jego Obserwatorem. Według Ramthy intelektualne wywody nie są prawdą, dopóki nie potwierdzimy ich empirycznie. Nawet wiedza sama w sobie nie jest prawdą, lecz tylko filozofią, która stanie się mądrością i prawdą dopiero wtedy, gdy doświadczymy jej analogicznie.    W naukach Ramthy ciało fizyczne i świat materialny to tylko jeden z aspektów rzeczywistości, będący produktem prawdziwie realnego świata - Świadomości i Energii*. Człowiek jest jej uosobieniem. Potrzeba od- j krywania nieznanego stanowi siłę, która popycha Świadomość i Energię*, by ewoluować i rozwijać się oraz by poznawać siebie coraz głębiej. W re-.; zultacie tych nieustannych poszukiwań stworzyła ona siedem płaszczyzn istnienia i różne ciała pozwalające jej wyrażać się na każdej z nich - świat | fizyczny jest tylko jedną z nich. Ramtha widzi człowieka jako niezależnego ] twórcę, Boga, Świadomość i Energię w akcji. Styl nauczania Ramthy    W wielu współczesnych kręgach społecznych odrzuca się nauki Ramthy, głównie z powodu nietypowego sposobu, w jaki są przekazywane. Niestety, °sądzanie informacji na podstawie formy przekazu, a nie zawartości, jest bardzo powszechne. Doskonałym tego przykładem jest sukces technik reklamowych i marketingu.    Ramtha podkreśla, że w uchwyceniu istoty jego posłania niesłychanie ważną role odgrywa uświadomienie sobie swojego schematycznego myślenia. Jedynie wtedy będziemy mogli uwolnić się od z góry ustalonych przekonań, nieświadomych uprzedzeń i schematów, które wpływają na nasz odbiór rzeczywistości i tworzenie opinii. Od chwili, gdy w dzieciństwie zaczynamy przyswajać sobie mowę, przyjmujemy z góry narzucone interpretacje natury rzeczywistości. Na przykład poznajemy Boga jako jednostkę rodzaju męskiego, żyjąca w miejscu zwanym niebem. Uczy; się nas też, że nieznajomi są niebezpieczni, a ciemność straszna, że pewnych chorób nie da się wyleczyć, że zwycięzcy zgarniają wszystko, że siłaj i piękno rządzą. Rzadko kiedy się nad tym zastanawiamy i kwestionujem te z góry przyjęte opinie. Z tego powodu mają one ogromny wpływ n to, jak widzimy rzeczywistość, w jaki sposób jej doświadczamy i w niej uczestniczymy każdego dnia.    Stosowane przez Ramthę techniki bardzo często stanowią dla uczniowi wyzwanie, jednak są ważnymi narzędziami, pomagającymi im w uświa-| domieniu sobie szablonowych opinii modelujących sposób, w jaki nor-j malnie odbierają rzeczywistość. Dzięki temu ich umysł otwiera się naj szerszą perspektywę, pozwalającą na świadome doświadczanie rzeczywi-i stości w wolny od ograniczeń, głębszy i bardziej niezwykły sposób oraz! odkrywanie potencjałów wspanialszych niż te, które były im do tej poryj znane.

Rozterki tożsamości to filozoficzna refleksja nad kondycją jednostki, pasjonująca analiza istoty tożsamości i zmieniających się sposobów jej definiowania. Autor podejmuje temat uniwersalny, ale też niezwykle aktualny w czasie intensywnych globalnych zmian. Pisze o sposobach w jakie definiujemy siebie w świecie. Błyskotliwy wywód Descombesa inspiruje do refleksji nad tożsamością współczesnego człowieka i obywatela. Obszerny esej powstał na podstawie serii wykładów, które Vincent Descombes wygłosił w 2013 roku w Instytucie Nauk o Człowieku w Wiedniu. Cykl zainaugurowany został w 2000 r. z okazji setnej rocznicy urodzin niemieckiego filozofa Hansa Georga Gadamera. Przed Descombesem swoje wykłady mieli m.in. Charles Taylor, Zygmunt Bauman i Ryszard Kapuściński. Rozterki tożsamości ukazały się już w trzech językach: angielskim (Harvard University Press), francuskiim (Gallimard) i niemieckim (Suhrkamp Verlag).

Hochsztapler, spirytysta, obleśnik, nudziarz, uwodziciel, dzieciorób i dowcipniś. Kalejdoskop męskich charakterów znany kobietom tak samo dobrze pół wieku temu, jak i dzisiaj. Tylko dla mężczyzn to źródło niewyczerpanych inspiracji dla obojga płci. Dla kobiet ? klucz do męskiego świata, dla panów ? drogowskaz do niewieścich serc, a dla wszystkich razem literacka uczta i świetna zabawa. Jednym słowem remedium na małżeńskie niesnaski w wykonaniu Magdaleny Samozwaniec. Małżeństwo doskonałe ? zgódźmy się przede wszystkim, że takie nie istnieje. Już jest dobrze, jeśli małżonkowie nie żyją z sobą jak pies z kotem, ale jak pies z psem, to znaczy, że czasem się ze sobą użerają, a czasem się sobie podlizują. Mężczyzna, żeniąc się, powinien uważać, ażeby nie musiał napisać na grobie swej żony tak , jak to zrobił pewien wdowiec: ?Tu spoczywa moja małżonka ? dla jej i mojego spokoju?. Dla żony: Zrób awanturę, a nie jęcz Nie mów, że najbrzydsze z dzieci jest do niego podobne Jeśli uważasz go za głowę rodziny- nie siadaj na niej Miej zawsze w pokoju dużą wodę kolońską i małe kieliszki do wódki Dla męża: Chcesz żeby za dużo nie mówiła - pozwól jej palić papierosy Młody mąż nie powinien nigdy zasypiać, zanim jego żona nie zaśnie W dzień obchodź się z żoną jak z przyjacielem, w nocy jak z przyjaciółką Magdalena Samozwaniec (1984-1972, właśc. Magdalena Kossak) ? satyryczka, autorka powieści, bajek i wierszy. Przyszła na świat w artystycznej rodzinie Kossaków. Wnuczka Juliusza, córka Wojciecha Kossaka, młodsza siostra poetki Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, stryjeczna siostra Zofii Kossak- Szczuckiej. Zadebiutowała powieścią Na ustach grzechu (1922), która jako parodia Trędowatej, zapoczątkowała jej ogromną popularność. Napisała ponad trzydzieści książek, m.in. Tylko dla Kobiet (1946), Tylko dla mężczyzn (1958), Krystyna i chłopy (1969) czy Zalotnica Niebieska (1973), portret Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Najbardziej znane są jej wspomnienia Maria i Magdalena (1956) ? barwny opis rzeczywistości dwudziestolecia międzywojennego. W 2009 roku w Wydawnictwie W.A.B ukazała się niepublikowana książka Z pamiętnika niemłodej mężatki, a w2011 roku zostały wznowione Kartki z pamiętnika młodej mężatki (wydane dotąd tylko raz, w 1926 roku).

Hochsztapler, spirytysta, obleśnik, nudziarz, uwodziciel, dzieciorób i dowcipniś. Kalejdoskop męskich charakterów znany kobietom tak samo dobrze pół wieku temu, jak i dzisiaj. Tylko dla mężczyzn to źródło niewyczerpanych inspiracji dla obojga płci. Dla kobiet ? klucz do męskiego świata, dla panów ? drogowskaz do niewieścich serc, a dla wszystkich razem literacka uczta i świetna zabawa. Jednym słowem remedium na małżeńskie niesnaski w wykonaniu Magdaleny Samozwaniec. Małżeństwo doskonałe ? zgódźmy się przede wszystkim, że takie nie istnieje. Już jest dobrze, jeśli małżonkowie nie żyją z sobą jak pies z kotem, ale jak pies z psem, to znaczy, że czasem się ze sobą użerają, a czasem się sobie podlizują. Mężczyzna, żeniąc się, powinien uważać, ażeby nie musiał napisać na grobie swej żony tak , jak to zrobił pewien wdowiec: ?Tu spoczywa moja małżonka ? dla jej i mojego spokoju?. Dla żony: Zrób awanturę, a nie jęcz Nie mów, że najbrzydsze z dzieci jest do niego podobne Jeśli uważasz go za głowę rodziny - nie siadaj na niej Miej zawsze w pokoju dużą wodę kolońską i małe kieliszki do wódki Dla męża: Chcesz żeby za dużo nie mówiła - pozwól jej palić papierosy Młody mąż nie powinien nigdy zasypiać, zanim jego żona nie zaśnie W dzień obchodź się z żoną jak z przyjacielem, w nocy jak z przyjaciółką Magdalena Samozwaniec (1984-1972, właśc. Magdalena Kossak) ? satyryczka, autorka powieści, bajek i wierszy. Przyszła na świat w artystycznej rodzinie Kossaków. Wnuczka Juliusza, córka Wojciecha Kossaka, młodsza siostra poetki Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, stryjeczna siostra Zofii Kossak- Szczuckiej. Zadebiutowała powieścią Na ustach grzechu (1922), która jako parodia Trędowatej, zapoczątkowała jej ogromną popularność. Napisała ponad trzydzieści książek, m.in. Tylko dla Kobiet (1946), Tylko dla mężczyzn (1958), Krystyna i chłopy (1969) czy Zalotnica Niebieska (1973), portret Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Najbardziej znane są jej wspomnienia Maria i Magdalena (1956) ? barwny opis rzeczywistości dwudziestolecia międzywojennego. W 2009 roku w Wydawnictwie W.A.B ukazała się niepublikowana książka Z pamiętnika niemłodej mężatki, a w2011 roku zostały wznowione Kartki z pamiętnika młodej mężatki (wydane dotąd tylko raz, w 1926 roku).