Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Książka stanowi dogłębne studium narodzin Jezusa Chrystusa, analizowane zarówno w aspekcie historycznym, jak i kulturowo-artystycznym. Narodziny Jezusa były wydarzeniem politycznie i duchowo wybuchowym, pełnym paradoksów i pytań.To lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą odkryć głębię kulturowego i symbolicznego znaczenia Bożego Narodzenia, zrozumieć jego artystyczne interpretacje i wejść w świat, w którym historia, teologia i sztuka łączą się w fascynującą opowieść.
"Pamięć lasu" to tom poetycki zanurzony w uważnym patrzeniu i słuchaniu świata, w którym natura i pamięć współistnieją. To poezja ciszy - nie pustej, lecz gęstej od znaczeń, wspomnień i obrazów, które zostają z czytelnikiem na długo.Autorka prowadzi nas przez realne miejsca i krajobrazy: Gietrzwałd, Małogoszcz, śródziemnomorskie miasteczka, pola bitew i ciche świątynie. Historia, osobista i zbiorowa zarazem, nie wybrzmiewa tu patosem, lecz echem: w śladach w śniegu, w mgle nad rzeką, w milczeniu lasu, który "pamięta". Przyroda staje się świadkiem ludzkich losów, współodczuwa, przechowuje to, co przemija.
Czytaj sylabami. Zeszyt do nauki i doskonalenia czytania. Czasowniki to pomoc, która wspiera dziecko w przejściu od czytania sylabami do czytania prostych zdań. Zawarte w nim ćwiczenia utrwalają umiejętność odczytywania wyrazów (najczęściej dwusylabowych, zbudowanych z sylab otwartych), a także rozwijają płynność czytania i rozumienie tekstu.Atuty zeszytu:zdania są krótkie i mają przejrzystą budowę,duży druk i bezszeryfowy font ułatwiają pracę,stonowane ilustracje wspierają rozumienie treści,ćwiczenia pisania po śladzie dodatkowo wzmacniają naukę czytania i przygotowują do samodzielnego pisania.Dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym; do pracy w domu, przedszkolu, szkole i podczas terapii.Spis treści:JE, PIJE, DAJE, MYJE, LEPI, LUBILEJE, BADA, TULI, BUJA, MIJA, WITAMA, WOŁA, NOSI, GONI, CHOWA, SZUKAGOLI, ŁOWI, MÓWI, PUKA, MACHA, IDZIENIESIE, JEDZIE, DZIELI, WIDZI, WOZI, CHODZICZYTA, LIŻE, SIEDZI, WĄCHA, LEŻY, SOLI
Dlaczego po latach nauki języka w szkole wciąż nie potrafimy swobodnie mówić?Dlaczego większość uczniów umie odmieniać czasowniki, ale nie potrafi zamówić kawy za granicą?Ta książka w prosty, szczery i inspirujący sposób pokazuje, co poszło nie tak w tradycyjnym systemie nauczania - i jak możesz to naprawić.W książce znajdziesz:- szczere spojrzenie na błędy popełniane przez szkolny system nauczania,- konkretne wskazówki, jak uczyć się skuteczniej,- gotowy plan działania na pierwsze 90 dni nauki,- mnóstwo inspiracji i praktycznych metod, dzięki którym nauka przestanie być obowiązkiem, a stanie się przygodą.To nie jest podręcznik, lecz przewodnik po prawdziwej nauce języka - napisany z pasją, doświadczeniem i wiarą w to, że każdy może nauczyć się mówić: bez stresu, bez perfekcjonizmu i bez wieloletnich zmagań.Jeśli marzysz o tym, by wreszcie mówić w języku obcym, ta książka pokaże Ci, jak to osiągnąć.Autorka, absolwentka filologii germańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, pasjonatka języków obcych oraz skutecznych metod nauczania, od ponad dekady pomaga uczniom w różnym wieku odkrywać, że nauka języka to nie wkuwanie reguł, lecz swobodna komunikacja. W swojej pracy łączy doświadczenie zdobyte podczas setek indywidualnych zajęć z nowoczesnym podejściem dydaktycznym, które z powodzeniem rozwija również w szkolnych murach.Przez pewien czas mieszkała w Niemczech, a częste pobyty za granicą pozwalają jej nie tylko doskonalić znajomość języka, lecz także czerpać inspirację z żywej kultury i codziennego użycia języka w praktyce. Wykorzystując najnowsze badania nad przyswajaniem języków oraz własne doświadczenia z życia i pracy, pokazuje, że nauka może być szybka, naturalna i pełna przyjemności.Jej przekonanie, poparte wieloletnią praktyką i badaniami, jest proste, a zarazem przełomowe: kluczem do skutecznej nauki jest mówienie - nie wkuwanie słówek ani gramatyki. Ta idea stała się fundamentem jej pracy i inspiracją do powstania tej książki.
(). Eksplorowana kategoria kryzysu w perspektywie teorii dezintegracji pozytywnej Kazimierza Dąbrowskiego to swoiste novum, uzupełniające w dyskursie teoretyczno-empirycznym nieobecne pola pedeutologii. Główną wartością monografii jest to, iż Autorka podjęła się trudnego zadania wielowymiarowego ujęcia, a jednocześnie integralnego spojrzenia na badane zjawisko kryzysu Książka zawiera wnikliwą i pogłębioną refleksję teoretyczną, a także niezwykle cenną analizę i interpretację wyników badań (praca może w tym zakresie stanowić wzór). Jest warta polecenia pedagogom, kandydatom na nauczycieli, teoretykom i praktykom edukacyjnym Z recenzji dr hab. Joanny M. Łukasik, prof. URK
Książka jest cennym źródłem wiedzy na temat roli i znaczenia taktu w pracy nauczyciela oraz w relacjach z uczniami, rodzicami i innymi współpracownikami. Takt pedagogiczny odnosi się do umiejętności zachowania się w sposób uprzejmy, wyważony i pełen szacunku, co sprzyja tworzeniu pozytywnej atmosfery w środowisku edukacyjnym. Książka ta jest przydatna dla nauczycieli, wychowawców, studentów kierunków pedagogicznych oraz wszystkich zainteresowanych rozwojem kompetencji interpersonalnych w pracy z młodzieżą i dorosłymi.
Nasze ponad 30-letnie doświadczenia wskazują na fakt, iż przerobienie pierwszych trzech etapów ćwiczeń nie gwarantuje automatycznego, prawidłowego różnicowania liter z cechami dystynktywnymi. Dlatego czwartemu etapowi należy poświęcić szczególną uwagę i różnicowanie z tego zakresu doprowadzić do perfekcji przed rozpoczęciem przez dziecko obowiązku szkolnego, czyli przed 7. rokiem życia. Gwarantuje to, iż problemy dyslektyczne typu wzrokowego u dziecka nie wystąpią. Zasada pracy nad cechami dystynktywnymi najczęściej mylonych liter języka polskiego jest taka sama jak w przypadku pracy logopedycznej nad głoskami opozycyjnymi1. Na początku należy zapoznać dziecko z obrazem graficznym i sposobem zapisu konkretnej opozycji literowej mylonej przez dziecko i wymagającej ćwiczenia. Ważne jest, by już na samym początku pracy nad różnicowaniem liter z cechami dystynktywnymi jako pierwszy etap wprowadzić znak graficzny litery w postaci drukowanej małej i dużej oraz pisanej małej i dużej. Następnie w celu lepszego zapamiętania obrazu graficznego litery, konieczne jest samodzielne zapisywanie przez dziecko mylonych liter w postaci pisanej, najpierw po śladzie, a potem samodzielnie, co wpłynie również korzystnie na sprawność grafomotoryczną ręki i odczytywanie w izolacji zapisanych ćwiczonych liter. Najważniejszym jednak etapem pracy nad różnicowaniem mylonych liter jest uporządkowane, linearne odczytywanie sylab i połączeń literowych zawierających litery opozycyjne różniące się tylko jedną cechą dystynktywną. Ostatnim etapem jest utrwalenie różnicowania liter opozycyjnych na materiale wyrazowym i zdaniowym. W naszym poradnikach nie został umieszczony materiał zdaniowy, ponieważ ćwiczenia można prowadzić z wykorzystaniem wszystkich dostępnych tekstów przeznaczonych do czytania przez dzieci. Zaproponowane przez nas ćwiczenia adresowane są głównie do lewej półkuli mózgowej, dlatego muszą być rzetelnie uporządkowane, a w celu zautomatyzowania wymagają wielokrotnych powtórzeń. Reasumując, etapy pracy nad literami z cechami dystynktywnymi są następujące: 1. Zapoznanie dziecka z obrazem graficznym ćwiczonych liter i sposobem ich zapisu. 2. Zapisywanie przez dziecko ćwiczonych liter najpierw po śladzie, a następnie samodzielnie. 3. Odczytywanie w izolacji ćwiczonych liter. 4. Odczytywanie przez dziecko sylab i połączeń literowych z ćwiczonymi literami. 5. Czytanie przez dziecko wyrazów zawierających ćwiczone litery. 6. Czytanie przez dziecko zdań, tekstów, opowiadań i bajek.
Zeszyt ćwiczeń dla dzieci z zaburzeniami percepcji wzrokowejNasze ponad 30-letnie doświadczenia wskazują na fakt, iż przerobienie pierwszych trzech etapów ćwiczeń nie gwarantuje automatycznego, prawidłowego różnicowania liter z cechami dystynktywnymi. Dlatego czwartemu etapowi należy poświęcić szczególną uwagę i różnicowanie z tego zakresu doprowadzić do perfekcji przed rozpoczęciem przez dziecko obowiązku szkolnego, czyli przed 7. rokiem życia. Gwarantuje to, iż problemy dyslektyczne typu wzrokowego u dziecka nie wystąpią. Zasada pracy nad cechami dystynktywnymi najczęściej mylonych liter języka polskiego jest taka sama jak w przypadku pracy logopedycznej nad głoskami opozycyjnymi1. Na początku należy zapoznać dziecko z obrazem graficznym i sposobem zapisu konkretnej opozycji literowej mylonej przez dziecko i wymagającej ćwiczenia. Ważne jest, by już na samym początku pracy nad różnicowaniem liter z cechami dystynktywnymi jako pierwszy etap wprowadzić znak graficzny litery w postaci drukowanej małej i dużej oraz pisanej małej i dużej. Następnie w celu lepszego zapamiętania obrazu graficznego litery, konieczne jest samodzielne zapisywanie przez dziecko mylonych liter w postaci pisanej, najpierw po śladzie, a potem samodzielnie, co wpłynie również korzystnie na sprawność grafomotoryczną ręki i odczytywanie w izolacji zapisanych ćwiczonych liter. Najważniejszym jednak etapem pracy nad różnicowaniem mylonych liter jest uporządkowane, linearne odczytywanie sylab i połączeń literowych zawierających litery opozycyjne różniące się tylko jedną cechą dystynktywną. Ostatnim etapem jest utrwalenie różnicowania liter opozycyjnych na materiale wyrazowym i zdaniowym. W naszym poradnikach nie został umieszczony materiał zdaniowy, ponieważ ćwiczenia można prowadzić z wykorzystaniem wszystkich dostępnych tekstów przeznaczonych do czytania przez dzieci. Zaproponowane przez nas ćwiczenia adresowane są głównie do lewej półkuli mózgowej, dlatego muszą być rzetelnie uporządkowane, a w celu zautomatyzowania wymagają wielokrotnych powtórzeń. Reasumując, etapy pracy nad literami z cechami dystynktywnymi są następujące: 1. Zapoznanie dziecka z obrazem graficznym ćwiczonych liter i sposobem ich zapisu. 2. Zapisywanie przez dziecko ćwiczonych liter najpierw po śladzie, a następnie samodzielnie. 3. Odczytywanie w izolacji ćwiczonych liter. 4. Odczytywanie przez dziecko sylab i połączeń literowych z ćwiczonymi literami. 5. Czytanie przez dziecko wyrazów zawierających ćwiczone litery. 6. Czytanie przez dziecko zdań, tekstów, opowiadań i bajek.
Już zapewne wiesz, że największym przeciwnikiem twojego dziecka nie jest rywal na boisku, ale świecący ekran smartfona. Boisz się, że wirtualna rzeczywistość zastąpi mu realny świat, pozbawi je pewności siebie i będzie przeszkodą na drodze do zdrowego i aktywnego życia? Pewnie ostatnie, na co masz siłę, to walka z uzależniającym światem gier i TikToka.
Rozumiemy twoją bezsilność.
Rodzice stają dziś przed wyzwaniem trudniejszym niż finały NBA: jak nauczyć dziecko zdrowych nawyków, nie tracąc przy tym nerwów?
Napisaliśmy tę książkę, by dać ci odpowiednie narzędzia i pomóc odciągnąć dzieci od ekranów
To nie jest podręcznik dla rodziców przyszłych mistrzów olimpijskich, bo każde dziecko jest inne. Nie ma jednej „instrukcji obsługi”, ktoś ma talent, ktoś inny serce do walki, a jeszcze ktoś woli podwórko od hali treningowej. Pokażemy ci, jak rozbudzić w dziecku pasję do ruchu i nauczyć je sięgać po marzenia. Znajdziesz tu też niepublikowane wcześniej zdjęcia i zapis mojej historii – chłopaka z Łodzi, który dzięki ciężkiej pracy dotarł do NBA i zaszedł dalej, niż ktokolwiek przypuszczał. Pomogli mi w tym ludzie, których spotkałem na swojej sportowej drodze.
Wraz z zaproszonymi ekspertami (psychologiem, dietetykiem, trenerami) wyjaśniamy:
jak mądrze ograniczać czas spędzany przed telefonem i komputerem,
jak małymi krokami zachęcać do aktywności fizycznej,
jak budować w dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewność siebie,
jak zadbać o zdrową dietę i odporność psychiczną,
jak wspierać rozwój, nie przenosząc na dziecko własnych ambicji.
Nie każdy musi trafić do najwyższej ligi – i dobrze! Tu chodzi o stawkę większą niż medal: o zdrowie, odwagę i radość z odkrywania siebie.
Nasza książka to dopiero rozgrzewka przed meczem o marzenia.
Zacznijmy celować wyżej niż w ekran telefonu. Razem.
Marcin i Krysia
METODA DOBREGO STARTU we wspomaganiu rozwoju, edukacji i terapii pedagogicznejPublikacja ma służyć jako podręcznik dla nauczycieli, logopedów i terapeutów, wzbogacający ich wiedzę oraz warsztat pracy z dziećmi wymagającymi wspomagania i usprawniania rozwoju psychomotorycznego. Publikacja jest wynikiem wieloletniej praktyki terapeutycznej Autorki, dociekań, analiz teoretycznych, diagnostycznych opracowań, badań empirycznych oraz modyfikacji metody i tworzenia nowych propozycji metodycznych. Wiedza teoretyczna zobrazowana jest wynikami badań i licznymi wskazówkami praktycznymi.
Zestaw zawiera dwadzieścia jeden historyjek obrazkowych. Każda historyjka składa się z trzech obrazków przedstawiających kolejne etapy jednego zdarzenia. Głównymi bohaterami tych wydarzeń są przede wszystkim dzieci. Pod każdym obrazkiem zapisano pytanie związane z jego treścią, a odpowiedzi na te pytania podano na osobnych paskach.Historyjki podzielono ze względu na stopień trudności na trzy poziomy, po siedem historyjek w każdym poziomie. Różnica w poziomie trudności polega przede wszystkim na długości pytań i odpowiedzi, a także budowie wyrazów.Dziecko – pracując z pomocą dorosłego lub pod jego kontrolą – powinno przyjrzeć się uważnie wszystkim trzem obrazkom należącym do jednej historyjki, a następnie ułożyć je w odpowiedniej kolejności. Następnie powinno przeczytać pytania i dobrać do nich odpowiedzi.Ułożone historyjki nauczyciel może wykorzystać do ćwiczeń w czytaniu, rozwijaniu mowy czynnej, a zwłaszcza umiejętności mówienia zdaniami, opowiadania.Historyjki obrazkowo-zdaniowe z pytaniami przeznaczone są dla dzieci 6-letnich (a nawet młodszych), które rozpoczęły już naukę czytania. Mogą służyć również dzieciom starszym, których rozwój przebiega nieharmonijnie lub jest globalnie opóźniony. Historyjki mogą być pomocą dydaktyczną do zajęć korekcyjno-kompensacyjnych czy rewalidacyjnych, prowadzonych zarówno indywidualnie, jak i z kilkorgiem dzieci. Maluchy mogą układać je również w domu, bawiąc się z rodzicami.
Znamienną cechą polskiej andragogiki dziś, w XXI wieku, jest włączanie w jej obszar badawczy transdyscyplinarnego dyskursu podejmowanego w zakresie nauk społecznych i humanistycznych, dotyczącego procesów uczenia się człowieka dorosłego.Z treści zawartych w tej publikacji [...] wynika, że poczynając od lat 80. XX wieku, zauważalny jest w polskiej andragogice zwrot ku badaniom jakościowym, które wśród badań empirycznych w XXI wieku zaczynają przeważać [...].[...] badacze zjawisk mieszczących się w przedmiocie badań andragogiki [...] tworzą już specyficzne środowisko naukowe, otwarte, bardziej demokratyczne, transdyscyplinarne, realizujące ideę niewidzialnego koledżu, jak to określa Zbyszko Melosik [...] włączając w skład tego środowiska, poza znany i znaczącymi dla dyscypliny naukowcami, także osoby na początkowych etapach swojej naukowej kariery, badaczy andragogów i badaczy reprezentujących inne dyscypliny naukowe.W andragogice ostatnich dwóch, trzech dekad można dostrzec przesunięcie z metody na badacza. To bardzo ważna zmiana paradygmatyczna, która pociąga za sobą jakościowy charakter badań. [...] Na badacza (a nie na metodę) spada odpowiedzialność za planowanie, realizację i efekty procesu badawczego, które są weryfikowane w naukowym dyskursie. Jest to cena za jego wolność, twórczość i możliwość realizacji pasji naukowej według miary swej umysłowości. Badania jakościowe wymagają odwagi, a prezentacja wyników własny naukowych dociekań wiąże się z niepewnością ich uznania przez innych badaczy. Fragmenty z Wprowadzenia
Maturzysto! Jeśli pisanie rozprawki nadal spędza Ci sen z powiek, to mam dla Ciebie świetne rozwiązanie.Zapewni Ci ono spokój i pozwoli zrozumieć, co jest istotą tej – niełatwej – wypowiedzi pisemnej. Ćwicz zatem na podstawie planów, schematów rysunkowych. Nasz mózg lubi myśleć obrazami, a ja połączyłam je ze słowem. Teraz masz gotowe narzędzie do pracy.
Pomoc Wykluczanie ze zbioru 2 podnosi sprawność lewej i prawej kory mózgowej, angażując przede wszystkim pola wzrokowe, kojarzeniowe i czołowe. Ćwiczenie działania lewej półkuli mózgu są podstawą oddziaływań stymulujących funkcje poznawcze dziecka. Spostrzeganie i werbalizowanie różnic występujących między elementami obiektu lub między elementami zbioru, jest podstawą uczenia się nie tylko czytania i pisania, ale także nabywania wiedzy o rzeczywistości. Umiejętność wykluczania ze zbioru wymaga także dostrzeżenia wspólnych cech pozostałych obiektów, które tworzą kategorię. W zadaniach wykorzystano materiał tematyczny (konkretny) i symboliczny/atematyczny (figury geometryczne). Zadaniem ćwiczeń jest kształtowanie umiejętności: - linearnego (od lewej do prawej) spostrzegania obrazków, - identyfikowania obiektów, - dostrzegania cechy wspólnej trzech obiektów, - nazwania cechy wspólnej trzech obiektów, - dostrzegania cechy różnicującej jednego obrazka, - nazwania cechy różnicującej jednego obrazka. Dziecko ma także okazję do kreatywnego tworzenia innych zbiorów na podstawie ustalonej przez siebie zasady. Takie indywidualne zabawy przygotowują dziecko do rozumienia i tworzenia rozbudowanych tekstów. W nowej wersji produkt rysunki zostały zastąpione zdjęciami. Zestaw składa się z 54 elementów podzielonych na materiał tematyczny i atematyczny. Do zestawu dołączona jest również instrukcja.
Jean Twenge pierwsza podniosła alarm, gdy w swoim wiralowym artykule, opublikowanym na łamach „The Atlantic” w 2017 roku, zadała pytanie: „Czy smartfony zniszczyły całe pokolenie?”. Od tamtej pory jest jedną z czołowych postaci – i moją partnerką w badaniach naukowych – w przedsięwzięciu dokumentowania coraz silniejszego negatywnego wpływu dzieciństwa spędzanego w telefonach na rozwój dzieci. W tej książce Jean Twenge nie ogranicza się do dokumentowania, lecz podpowiada nam, co – jako rodzice – możemy zrobić, aby chronić swoje dzieci, nie odcinając ich przy tym od technologii ani od rówieśników. Jeżeli uda nam się wprowadzić w życie choćby
kilka z tych dziesięciu zasad, to będziemy mieć szczęśliwsze rodziny i zdrowsze dzieci. — Jonathan Haidt, NYU-Stern School of Business, autor między innymi "Prawego umysłu" i "Niespokojnego pokolenia" Rodzice XXI wieku często czują, że prowadzą nierówną walkę – coraz trudniejszą, w miarę jak technologia wdziera się do wszystkich zakamarków naszego życia. Od rosnącego problemu uzależnienia od mediów społecznościowych po coraz bardziej niepokojący kryzys zdrowia psychicznego wśród dzieci i młodzieży – rodzice borykają się z przytłaczającymi trudnościami. Jak mogą pomóc swoim dzieciom w zbudowaniu zdrowej, zrównoważonej relacji z nowymi technologiami – mimo że urządzenia i aplikacje projektuje się w taki sposób, aby wciągały użytkowników w głąb cyfrowego świata? Jean Twenge, autorka bestsellerów, powraca z Dziesięcioma zasadami wychowania w cyfrowym świecie – praktycznym przewodnikiem, o który rodzice od dawna prosili. Na podstawie wieloletniego doświadczenia – jako psycholożki zajmującej się badaniem pokoleń i jako matki trojga dzieci – napisała ona rzeczowy poradnik dotyczący tego, jak wychować odporne psychicznie dzieci o rozwiniętej świadomości cyfrowej. Nie ma tu mglistych apeli o zwiększenie „piśmienności cyfrowej”. Zamiast tego Jean Twenge przedstawia dziesięć praktycznych zasad, które pomagają chronić dobrostan psychiczny dzieci, a jednocześnie wspierają rozwój samodzielności i głębokich więzi w rodzinie. Od reguły „Żadnych mediów społecznościowych do szesnastego roku życia” po utworzenie stref bez telefonów, takich jak sypialnie czy miejsce spożywania rodzinnych posiłków – te zasady opierają się na wynikach badań naukowych, a przy tym są tak proste, że można je włączyć do życia codziennego każdej rodziny. Krótka, wzmacniająca i nadzwyczaj aktualna – ta książka wyposaża rodziców w narzędzia, które pomogą im sprostać wyzwaniom i niebezpieczeństwem cyfrowego świata. Chodzi tu nie tylko o ochronę przed bezpośrednimi zagrożeniami, takimi jak cyberprzemoc, lecz także o działania wspierające rozwój ważnych umiejętności życiowych, zakłócany przez nadmiar czasu spędzanego przed ekranem – takich jak samodzielność czy kreatywność. Dziesięć zasad wychowania w cyfrowym świecie to lektura obowiązkowa dla rodziców na całym świecie – źródło praktycznych rozwiązań, które pomogą nam zadbać o przyszłość dzieci bez odbierania im radości tu i teraz. Jean M. Twenge, profesorka psychologii na Uniwersytecie Stanowym w San Diego, jest autorką ponad
Autorzy książki przedstawiają spojrzenie na problem paradygmatu z dwóch radykalnie odmiennych perspektyw (). Jacek Moroz proponuje konstruktywizm epistemologiczno-kognitywny, który Jego zdaniem stanowi najbardziej spójną ramę dla współczesnej dydaktyki. Natomiast Oskar Szwabowski proponuje dydaktykę immanentną, która wychodzi poza wszelkie paradygmaty (). Nie interesuje ich opis poszczególnego paradygmatu ani tworzenie kolejnych map, ale rozważają sensowność i możliwość ujęcia paradygmatycznego dydaktyki, pogłębiają zagadnienie. Proponują nieco inne spojrzenie, podejmują problemy, które wciąż nie zostały odpowiednio wypowiedziane ().Z tego powodu należy książkę przyjąć z wielką radością. Jej treść jest bowiem niezwykle merytoryczna, pogłębiona, oparta na bardzo szerokich analizach literaturowych.Autorzy przedstawiają swoje podejścia nie tylko merytorycznie, ale też interesująco, co jest ważne w przypadku tekstów naukowych.Z recenzji prof. Janiny Świrko JACEK MOROZ doktor habilitowany, pracuje w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Zainteresowania badawcze: konstruktywizm w dydaktyce, epistemologia w edukacji, kognitywistyka. Autor książek: Teoria uczenia się w perspektywie konstruktywistycznej (Szczecin 2019); Dyskusja z relatywizmem prawdy w Szkole Lwowsko-Warszawskiej, (Warszawa 2013).OSKAR SZWABOWSKI doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku. Zajmuje się filozofią edukacji, autoetnografią, dydaktyką, pedagogicznie zorientowanymi studiami kulturowymi, edukacją wyższą oraz nie-ludźmi. Autor licznych artykułów w czasopismach krajowych i międzynarodowych. Napisał książki: Uniwersytet, fabryka, maszyna (Warszawa 2014); Nekrofilna produkcja akademicka i pieśni partyzantów (Wrocław 2019); Zaczepne wprowadzenie do filozofii edukacji (Szczecin 2022); Nawiedzanie, czyli efekty Bartlebyego (Warszawa 2023); Nie-ludzka wspólnotacierpienia. Nie-ludzkie relacje i kruchość (Poznań 2023). Pisze też poezję i opowiadania.Szczęśliwy opiekun siedmiu kotów i psa. Ćwiczy brutalne sztuki walki.
Rodzina to miejsce, w którym zaczyna się wszystko, co najważniejsze: bliskość, zaufanie i poczucie własnej wartości. Karty konwersacyjne Rodzina jak drużyna. Poznajmy się lepiej dla dzieci w wieku 6+ pomogą Wam na nowo odkrywać siebie, szczerze rozmawiać, wspólnie się śmiać i budować w rodzinie więź, która daje siłę.Zalety kart:Są okazją do spotkania i rozmowy w formie innej niż zwykle.Pozwalają na większą otwartość, zwłaszcza dzieci nieśmiałych i zamkniętych w sobie.Mogą być pretekstem do spotkania z nastolatkami, których trudno zachęcić do rozmowy z rodzicami.Dają możliwość głębszego poznania siebie i porozmawiania o tematach, których zwykle nie poruszany w codziennych sytuacjach.Poszerzają perspektywę patrzenia na nasze rodzinne relacje i potrzeby każdej z osób.Budują większą bliskość i porozumienie.Mogą być wykorzystane w różnych okolicznościach: równie dobrze przy rodzinnym stole, jak i w kolejce do lekarza, w kontakcierodzic - dziecko, jak również podczas spotkania kilku pokoleń.Są kreatywną i pożyteczną alternatywą dla spędzania czasu przed ekranami.Tematyka kart:relacje i emocje,wyzwania i trudności,zabawa i humor,wspólne działania i współpracaKarty można wykorzystać do:zainicjowania rozmowy z dzieckiem lub nastolatkiem, zwłaszcza gdy młodej osobie jest trudno nawiązać kontakt w konwencjonalnej rozmowie,pracy nad rozumieniem trudności, ale też nad większą świadomością naszych zasobów i możliwości,ćwiczenia umiejętności komunikacyjnych, szczególnie w kontekście mówienia o emocjach i potrzebach,obserwacji dynamiki relacji między członkami rodziny, a po lekkiej modyfikacji pytań - między członkami grupy rówieśniczej,pracy z rodziną w procesie budowania relacji, zrozumienia i komunikacji.
Rodzina to miejsce, w którym zaczyna się wszystko, co najważniejsze: bliskość, zaufanie i poczucie własnej wartości. Karty konwersacyjne Rodzina jak drużyna. Dobry start dla dzieci w wieku 6+ pomogą Wam na nowo odkrywać siebie, szczerze rozmawiać, wspólnie się śmiać i budować w rodzinie więź, która daje siłę.Zalety kart:Są okazją do spotkania i rozmowy w formie innej niż zwykle.Pozwalają na większą otwartość, zwłaszcza dzieci nieśmiałych i zamkniętych w sobie.Mogą być pretekstem do spotkania z nastolatkami, których trudno zachęcić do rozmowy z rodzicami.Dają możliwość głębszego poznania siebie i porozmawiania o tematach, których zwykle nie poruszany w codziennych sytuacjach.Poszerzają perspektywę patrzenia na nasze rodzinne relacje i potrzeby każdej z osób.Budują większą bliskość i porozumienie.Mogą być wykorzystane w różnych okolicznościach: równie dobrze przy rodzinnym stole, jak i w kolejce do lekarza, w kontakcie rodzic - dziecko, jak również podczas spotkania kilku pokoleń.Są kreatywną i pożyteczną alternatywą dla spędzania czasu przed ekranami.Tematyka kart:historie rodzinne,nasza codzienność,wdzięczność i docenienie,marzenia i plany.Karty można wykorzystać do:zainicjowania rozmowy z dzieckiem lub nastolatkiem, zwłaszcza gdy młodej osobie jest trudno nawiązać kontakt w konwencjonalnej rozmowie,pracy nad rozumieniem trudności, ale też nad większą świadomością naszych zasobów i możliwości,ćwiczenia umiejętności komunikacyjnych, szczególnie w kontekście mówienia o emocjach i potrzebach,obserwacji dynamiki relacji między członkami rodziny, a po lekkiej modyfikacji pytań - między członkami grupy rówieśniczej,pracy z rodziną w procesie budowania relacji, zrozumienia i komunikacji.
Tom 19 serii Edukacja małego dziecka, zatytułowany Potencjał edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej w kontekście współczesnego świata: doświadczenia i perspektywy, prezentuje kolejne rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.Publikacja skupia się na potencjale edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej w zmieniającej się rzeczywistości. Podkreśla, że szkoła powinna przygotowywać dzieci do przyszłości - rozwijać ich samodzielność, ciekawość, zdolność uczenia się przez całe życie oraz wspierać je w kluczowym okresie intensywnego rozwoju.
Glottodydaktyka to według Słownika języka polskiego PWN "nauka zajmująca się badaniem procesu nauczania i uczenia się języków obcych". W prezentowanym zbiorze tekstów pojęcie to rozszerzono o refleksję nad ogólnie rozumianą kwestią wspierania rozwoju ludzkiej sprawności językowej i związanymi z tym procesami i działaniami. Świat w ujęciu hermeneutycznym ma charakter językowy. Językowość ludzkiego świata wyraża się w tym, że kto ma język, ten ma świat wykraczający poza bezpośrednie otoczenie i ponadczasowy. Dzięki językowi człowiek poznaje świat i swoje w nim miejsce, odbywając niezliczone podróże w czasie i przestrzeni. Teksty zebrane w tej książce dotyczą problemów ludzkiej sprawności językowej i jej rozwijania zgodnie z tak określonym podejściem hermeneutycznym. Powstawały w latach 1999-2021, ale de facto stanowią podsumowanie ponad sześćdziesięcioletnich refleksji Autora nad fenomenem, jakim jest ludzka sprawność językowa.Książka adresowana jest przede wszystkim do tych, którzy uprawiają glottodydaktykę, ale ma znaczenie również dla tych, którzy projektują i praktykują "szkolne nauczanie języka polskiego" rodzimych użytkowników naszego języka oraz przygotowują nauczycieli z tego zakresu. Refleksja na takie tematy wydaje się dzisiaj szczególnie istotna ze względu na kwestie migracyjne i konieczność uczenia się nowych języków przez coraz większą liczbę ludzi, co oznacza także konieczność odpowiedniego kształcenia lektorów podejmujących prace w tym zakresie.dr hab. Zofia Agnieszka KłakównaWaldemar Martyniuk - profesor w Instytucie Glottodydaktyki Polonistycznej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa stosowanego, autor podręczników, programów nauczania i materiałów egzaminacyjnych do nauczania języka polskiego jako rodzimego i obcego. Profesor wizytujący i wykładowca na uniwersytetach w Niemczech (Bochum, Giessen, Getynga, Moguncja, Mnster), Szwajcarii (Bazylea) oraz w Stanach Zjednoczonych (Stanford University). W latach 2008-2013 dyrektor wykonawczy Europejskiego Centrum Języków Nowożytnych Rady Europy w Grazu (Austria). Od 2019 roku przewodniczący Rady (Board of Trustees) Stowarzyszenia ALTE (Association of Language Testers in Europe).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
