A major study of Ukrainian art from 1900 to the mid-1930s – with loans from major museums in Ukraine, elsewhere in Europe, the United States (including MoMA) and Israel. How does artistic life flourish during revolution and conflict? Ukraine in the early 1900s endured unimaginable political upheaval, yet this became a period of true renaissance in Ukrainian art, literature, theatre and cinema. In the Eye of the Storm: Modernism in Ukraine, 1900–1930s presents the ground-breaking art produced in Ukraine in the early 20th century, focusing on the three key cultural centres of Kyiv, Kharkiv and Odesa. Against a complicated socio-political backdrop of collapsing empires, World War I, the revolutions of 1917 with the ensuing Ukrainian War of Independence, and the eventual creation of Soviet Ukraine, several strands of distinctly Ukrainian art emerged.
While émigrés such as Sonia Delaunay and Alexander Archipenko found fame outside their homeland, the followers of Mykhailo Boichuk focused on Byzantine revivalism, and the artists of the Kultur Lige sought to promote the development of contemporary Yiddish culture. The first avant-garde exhibitions in Ukraine featured the radical art of Davyd Burliuk and Alexandra Exter, and the dynamic canvases of the Kyiv-based Cubo-Futurist Oleksandr Bohomazov. In Kharkiv, Vasyl Yermilov championed the industrial art of Constructivism, while Vadym Meller, Anatol Petrytskyi, Oleksandr Khvostenko-Khvostov and Borys Kosarev revolutionized theatre design. The attempt to build a national identity in Ukraine resulted in a polyphony of styles and artistic developments across a full range of media – from oil paintings, sketches and sculpture to collages, cinema posters and theatre designs.
Twelve internationally renowned scholars, including curators from the National Art. Museum of Ukraine, bring to life this astonishing period of creativity in Ukraine and all the movements it encompassed.
Niedawno uciekł z jednego z najbardziej brutalnych reżimów na świecie. Teraz postanawia przedostać się tam z powrotem.
Lato, rok 1962. Joachim Rudolph, student, kopie tunel pod Murem Berlińskim. Po drugiej stronie – w Berlinie Wschodnim – czekają dziesiątki mężczyzn, kobiet i dzieci. Ci ludzie gotowi są zaryzykować wszystko, nawet życie, byle stamtąd uciec.
Ta książka to prawdziwa historia najbardziej niezwykłego tunelu ewakuacyjnego wykopanego pod Murem Berlińskim, opowiedziana przez autorkę podcastu BBC Radio 4 (trzy miliony słuchaczy, nagrody Best Radio Podcast oraz Best Moment w plebiscycie British Podcast Awards 2020).
Opierając się na setkach godzin wywiadów z ocalałymi i tysiącach stron dokumentów Stasi, Helena Merriman w pasjonujący sposób przedstawia historię splatającą losy genialnej grupy studentów kopiących tunel, czarującej rudowłosej kurierki, amerykańskiej sieci informacyjnej, planującej sfilmować śmiałą ucieczkę, i szpiega Stasi, który zagraża całemu przedsięwzięciu.
„Tunel 29” to poruszająca opowieść o tym, co się dzieje, gdy ludzie tracą wolność, i o tym, do czego są zdolni, by ją odzyskać. To literatura faktu, która wciąga bardziej niż niejedna powieść sensacyjna.
***
Połączenie dobrego thrillera, o którym wiemy, że skończy się szczęśliwie, z ponurym spojrzeniem na historię i tyranię. Zachwycające! „The New Yorker”
Brawurowa i wciągająca historia, opowiedziana z narracyjnym napięciem i powieściowym rozmachem. Fascynujący portret życia w Berlinie po wzniesieniu Muru. „The Observer”
Absolutnie wciągająca literatura faktu, napisana jak powieść. Przyprawia o dreszcze. Tunel 29 to porywająca historia o tym, co się dzieje, gdy ludzie tracą wolność. „The New York Journal of Books”
Wspaniała historia trzymająca w napięciu bardziej niż niejeden thriller. „The Times”
Oszałamiająca. Świetnie napisana książka, oddaje zasłużoną sprawiedliwość niezwykłej odwadze bohaterów tej historii. „The Economist”
Mistrzowskie połączenie elementów: charyzmatycznego bohatera, intrygi, szpiegów, podstępu i wątków miłosnych nadaje Tunelowi 29 wszystkie cechy trzymającego w napięciu zimnowojennego thrillera szpiegowskiego. „The Sunday Business Post”
Biblia dla dzieci prezentuje opowieści ze Starego i Nowego Testamentu opracowane w taki sposób, by dziecko mogło z nich czerpać to, co najciekawsze. Biblia wprowadza młodych czytelników w świat tradycyjnych wartości, a jednocześnie, opatrzona pięknymi ilustracjami, sprawia, że lektura staje się niezwykłą przyjemnością. Barwny i ciepły język ułatwia zrozumienie biblijnego świata.
Biblię wyróżniają piękne ilustracje i ciekawa szata graficzna – dzięki temu dzieci będą powracać do książki wielokrotnie. To idealny pamiątkowy podarunek komunijny.
Bieżący numer rocznika „Zagłada Żydów. Studia i Materiały” poświęcony jest szeroko pojętej problematyce ucieczek przed Zagładą. Haniebny atak rządzonej przez Władimira Putina Rosji na Ukrainę i jej mieszkańców uczynił tę kwestę dramatycznie aktualną. Od początku wojny rozpoczętej 24 lutego 2022 r. granice Polski przekraczały setki tysięcy uchodźców z terenów okupowanych i zagrożonych przez bezprecedensowy w XXI w. w Europie terror ze strony agresorów. Byli to prawie wyłącznie cywile, z przewagą kobiet i dzieci. Ogólna ich liczba przekroczyła 8 mln, z czego ponad 6 mln opuściło Polskę. W przeciwieństwie do mieszkańców państw Bliskiego Wschodu i Afryki próbujących, o czym pisaliśmy w zeszłym roku, przedostać się do Europy z Białorusi, którym państwo polskie odmawiało i odmawia nadal wstępu na swoje terytorium, utrudniając nawet niesienie pomocy humanitarnej (symbolem jest niesławne ogrodzenie wybudowane wzdłuż granicy), uchodźcy z Ukrainy byli traktowani inaczej. Ogromna skala pomocy, zwłaszcza w pierwszych najbardziej krytycznych tygodniach, była jednak, co należy podkreślić, zasługą przede wszystkim organizacji pozarządowych, lokalnych samorządów, oddolnych inicjatyw oraz ludzi dobrej woli.
Wybranie ucieczek jako najważniejszej tematyki tomu zostało podyktowane nie bieżącym kontekstem (agresji rosyjskiej nie mogliśmy przewidzieć, projektując ten numer), lecz wagą tego zagadnienia, prowokującego do stawiania rozmaitych pytań badawczych. Dotyczą one na przykład sposobów i możliwości szacowania ogólnej liczby uciekinierów z gett i szans ich przetrwania. Kwestii tej dotyczył w dużej mierze przygotowany przez Centrum Badań nad Zagładą Żydów projekt "Dalej jest noc", będący próbą analizy tego zjawiska w odniesieniu do wybranych przedwojennych powiatów/okupacyjnych niemieckich starostw. Zastosowane metody badawcze i osiągnięte wyniki nie stały się niestety, z różnych powodów, przedmiotem spokojnej, rzeczowej i pogłębionej refleksji zarówno w niewielkim środowisku badaczy Zagłady, jak i naszych krytyków. Mając nadzieję na objęcie badaniami kolejnych obszarów Generalnego Gubernatorstwa i przedwojennych województw wschodnich, podkreślamy, że dotychczasowy ich zakres nie daje wystarczających podstaw do formułowania w odpowiedzialny sposób ogólnych tez w tej materii.
W numerze działy:
Studia
Z warsztatów badawczych
Materiały
Punkty Widzenia
Małe Formy
Sylwetki świadków Zaglady
Upamiętnienia Zagłady
Omówienia, recenzje, przeglądy
A w nich między innymi:
Barbara Engelking o ukrywaniu się w Warszawie
Franziska Bruder o ucieczkach z transportów śmierci na Białostocczyźnie
Anna Bikont o mordzie Żydów przez akowców na bagnach koło wsi Podosie
Michał Trębacz o spotkaniu Jana Karskiego ze Szmulem Zygelbojmem
Dariusz Libionka o eskapadzie i losach Edwarda Rajnfelda
Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz o problemach z tożsamością członków Gwardii Ludowej
Maria Ferenc o Mordechaju Anielewiczu
Jakub Muchowski o Rafale Lemkinie
Justyna Kowalska-Leder o „Zawołanych po imieniu”
Przeszłość jest jak przedmiot zanurzony w wodzie: jest tam, ale w pewnym oddaleniu, nieuchwytna. Jej kontury są niewyraźne i płynne. Czy kiedykolwiek uda nam się zrozumieć ludzi, którzy żyli w tamtej epoce? Być może nie. Należy jednak podjąć taką próbę. Bo jakże moglibyśmy mieć inaczej nadzieję, że sami zostaniemy zrozumiani przez tych, którzy przyjdą po nas?"Peter Englund PETER ENGLUND - Absolwent filozofii, archeologii i historii, najpoczytniejszy współczesny pisarz szwedzki. W uznaniu jego zasług dla popularyzacji historii, został członkiem Akademii Szwedzkiej, przyznającej Nagrodę Nobla. Specjalizuje się w latach świetności Szwecji XVII wieku. Na polskim rynku ukazały się do tej pory dwa jego dzieła: Lata wojen i Połtawa.Niezwyciężony to pierwsza tak pełna biografia króla Karola X Gustawa. Ale to nie tylko biografia jednego króla, to także próba ukazania obrazu całej epoki we wszelkich przejawach jej życia.
Podwodni kamikadze to fascynująca opowieść o ludziach, którzy zgłosili się na ochotnika do samobójczych jednostek, jako sternicy żywych torped.
Żywe torpedy to jedna z najbardziej strzeżonych tajemnic Japończyków, broń mająca odwrócić losy wojny.
Autor, który sam zgłosił się do samobójczej jednostki, wprowadza nas do tajnego ośrodka, opisuje codzienne życie podwodnych kamikadze, przebieg ich szkolenia i w końcu ataki z użyciem żywych torped. W swojej opowieści sięga często do relacji swoich kolegów, uczestników lub świadków wydarzeń, dzięki czemu opowieść jest niezwykle barwna, pełna emocji i dramatycznych chwil. To także opowieść o tym jak czasami łatwo jest umierać i jak
trudno powrócić do świata żywych…
Yutaka Yokota - Japoński podoficer, który będąc w ośrodku szkolenia pilotów myśliwców zgłosił się do samobójczej jednostki żywych torped. Wziął udział w kilku operacjach, które przeżył z powodu awarii swojej torpedy albo zbyt odległego celu dla jej zasięgu.
Tyłówka Sztuki Wojennej Kozaków Zaporoskich
Dzieło życia Jacka Komudy, znanego popularyzatora historii i autora kilkudziesięciu bestsellerów książkowych. Tym razem pisarz wziął na warsztat wojska
I Rzeczypospolitej. Na temat powstań kozackich napisano bardzo wiele prac naukowych, rozwikłano wiele problemów politycznych, gospodarczych i społecznych, nie mamy jednak pełnego obrazu jak wyglądała wojskowość kozacka. Sztuka wojenna Kozaków Zaporoskich w latach 1591 – 1638, jest - o dziwo – pierwszą rozprawą omawiającą kozacką ars militaris.
Piechota zaporoska, jej uzbrojenie i sposób walki
Tabory wojsk kozackich
Sztuka walki jazdy kozaków zaporoskich
Fortyfikacje polowe - wykorzystanie terenu w procesie bezpośredniego prowadzenia operacji militarnych.
Jacek Komuda udowodnia, że wiedza historyczna może być podana w sposób inspirujący młode pokolenie. Autor zgromadził informacje niedostępne dotychczas polskim czytelnikom, skrywane do niedawna w ukraińskich i rosyjskich archiwach a wszystko podlał zawiesistym sosem sarmackiej gawędy. Dzięki temu – po stuleciach – możemy wreszcie zrozumieć przyczyny zwycięstw Rzeczpospolitej nad zbuntowaną kozaczyzną jak i upokarzających klęsk, które wojska zaporoskie zadały wojskom koronnym. To arcyważna pozycja pomagająca zrozumieć fenomen sztuki wojennej
I Rzeczypospolitej.
Jaki powinien być idealny Przywódca i jakie powinien posiadać cechy? Czy jest to wybraniec, czy też każdy z nas może nim być? A może w ogóle nie potrzebujemy przywódcy, gdyż dzisiaj wszystko jest w naszych rękach - nas, obywateli?Przywódca idealny to bajka filozoficzna dla dorosłych, która w alegoryczny sposób ukazuje rozterki obywateli, niebezpieczeństwo konfliktu wartości oraz okoliczności, w jakich rodzą się przywódcy. Uczniowie, chuligani i nauczyciele - personifikacje te symbolizują grupy społeczne, które ze sobą wciąż rywalizują i popadają w konflikty, zamiast współpracować dla wspólnego dobra. Natomiast próby narzucenia wyłącznie własnych poglądów i wartości doprowadzają do rewolucji, które zwykle kończą się tragicznie.Celem książki jest wciągnięcie Czytelnika w świat bajki i skłonienie go do refleksji, tak by uświadomił sobie, że wojna nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem, a narzucony Przywódca nigdy nie zdobędzie aprobaty narodu.
bazylika Mariacka w Gdańsku to jedna z najpiękniejszych pereł gotyckiej architektury. Potęga bryły świątyni, układ szczytów, dachów, wieży, wieżyczek i sygnaturek oraz bogate wyposażenie wnętrza sprawiają, że słusznym wydaje się nadany jej przez gdańszczan tytuł Korona Gdańska. Gdańska Świątynia Mariacka zachwyca nie tylko licznie przybywających doń turystów, ale również wytrawnych znawców historii sztuki i architektury. Od lat podejmowane prace konserwatorskie i restauratorskie sprawiają, że powraca pierwotna świetność poważnie zniszczonego podczas drugiej wojny światowej kościoła. Książka Detal architektoniczny kościoła Mariackiego w Gdańsku autorstwa Anny Błażejewskiej i Elżbiety Pileckiej to wyjątkowe opracowanie, jakiego do tej pory nie było. Autorki prowadzą nasz wzrok do mało dostępnych detali, znajdujących się w różnych częściach świątyni. Profesjonalnie sporządzone opisy i katalogi nadają temu albumowi bardzo cenny naukowo charakter. Piękne fotografie przedstawiające cokoły, gzymsy, sklepienia, zworniki i wsporniki, które prezentują twarze/maski nie tylko ukazują niezwykły kunszt rzeźbiarski budowniczych kościoła, ale również przesłanie teologiczne formy i detali architektonicznych średniowiecznej budowli. Bardzo dziękuję wszystkim osobom biorącym udział w przygotowaniu tego monumentalnego dzieła oraz spółce komunalnej Gdańska Infrastruktura Wodociągowo-Kanalizacyjna za okazaną pomoc w jego wydaniu. Ks. Prałat Ireneusz Bradtke Proboszcz Bazyliki Mariackiej
Stanisława Bareję można uznać chyba za najbardziej konsekwentnego reżysera działającego w okresie PRL. Realizował wyłącznie filmy i seriale należące do gatunków rozrywkowych. W jego dorobku są przede wszystkim komedie, ale też kryminały. Brak dramatów społecznych, wojennych, historycznych… Już ta niezwykła konsekwencja jest wystarczającym powodem, aby przyjrzeć się bliżej Stanisławowi Barei. Gdyby bowiem żył i tworzył w tym samym okresie historycznym, lecz w jakimś innym zachodnim kraju, nie byłoby niczego dziwnego w tym, że specjalizował się on w kinie rozrywkowym, które w dodatku przynosi zyski. Jednak w PRL niekoniecznie musiało to być najłatwiejsze i oczywiste. Od sztuki i jej twórców wymagano zaangażowania i stosownej powagi. Gatunków rozrywkowych – w filmie, ale również w literaturze – nie ceniono. Jednocześnie nieustannie apelowano i nawoływano do tworzenia socjalistycznej kultury masowej, do produkcji utworów rozrywkowych, które jednak będą wierne ideologicznym pryncypiom. Później, jakże często, narzekano na gotowe już komedie czy kryminały.
Ze Wstępu
Andrzej Turowski dokonuje w Radykalnym oku istotnej zmiany w swoich badaniach nad awangardą. Pierwszą wojnę światową traktuje jako wydarzenie kluczowe w historii XX-wiecznego modernizmu. Transgresję, rozumianą dotąd jako konstruktywistyczne przekroczenie, w nowej książce zastępuje dadaistyczna subwersja, strategia krytycznego spojrzenia. W sztuce awangardy autor kładzie nacisk na szeroko rozumianą problematykę kryzysu i destrukcji. Książkę spinają dwa rozdziały dotyczące podróży. One też określają historyczne i problemowe ramy rozważań o nowoczesności. Wyprawa Stanisława Ignacego Witkiewicza i Bronisława Malinowskiego, rozpoczęta w 1914 roku, w przededniu Wielkiej Wojny, prowadziła przez Francję na „dzikie” antypody. Druga, związana z emigracyjnymi losami Teresy Żarnowerówny, to wędrówka artystki, która między 1940 a 1945 rokiem próbowała przedostać się z Europy do Nowego Jorku. Pierwsza podróż, w poszukiwaniu Innego, miała wymiar fantazmatyczny, druga przybrała formę tragicznej tułaczki. Egzotyczna podróż, mająca zaspokoić pragnienie uniwersalnej jedności, traktowana jest tu jako mit założycielski modernizmu, podczas gdy wojenna tułaczka i doświadczenie śmierci kończyły nowoczesność.
Jako chrześcijanie wierzymy w Boga, który działa. Nie wierzymy w jakąś abstrakcję, teorię, w jakiegoś Boga, który gdzieś tam sobie jest, ale wierzymy w Boga, który się zaangażował w świat, Boga, który stwarza, wyzwala, uzdrawia. Ten Bóg naprawdę działa.
Opowiadania o Bożym działaniu w przeszłości mogą budować naszą wiarę i inspirować, ale będą one jedynie pobożnymi historyjkami, jeśli nie zrozumiemy, że tak samo realnie i tak samo skutecznie Bóg działa dzisiaj, a dokonuje się to przede wszystkim w liturgii.
Dzięki tej książce zostaniesz wprowadzony w tajemnice Bożego działania w najpiękniejszej i najważniejszej celebracji liturgicznej – Świętym Triduum Paschalnym. W nim, jak w soczewce, zbiera się cała historia zbawienia.
Wielość symboli, modlitw i obrzędów, w których uczestniczymy w trakcie Triduum, może przytłaczać i onieśmielać. Dlatego potrzebujemy mistagoga – przewodnika, który pomoże nam rozjaśnić to, co jawi nam się jako niemożliwa do zrozumienia ciemność. Rolę takiego przewodnika przyjmuje na siebie autor tej książki, który zaprasza nas w niesamowitą podróż w głąb największego misterium (tajemnicy) naszej wiary.
Pragnie on wzbudzić w nas wiarę w to, co będziemy celebrować w czasie Triduum, a przede wszystkim, że to, co będzie celebrowane, stanie się naszym udziałem. Że tajemnica śmierci i zmartwychwstania Jezusa, którą będziemy w liturgii obchodzić, jest tak naprawdę tajemnicą śmierci i zmartwychwstania Jezusa we mnie i w moim życiu.
Ks. Krzysztof Porosło jest współorganizatorem rekolekcji liturgicznych „Mysterium fascinans”, autorem cyklu katechez liturgicznych, współpracownikiem Fundacji Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego w Krakowie. Publikuje m.in. na Liturgia.pl, w Tygodniku Katolickim „Niedziela”, w miesięcznikach „List”, „Biblia krok po kroku”, „Msza Święta” oraz „Żywe Słowo”. Nagrania jego homilii znaleźć można na portalu Profeto.pl. Jest autorem książek: Jestem z wami przez wszystkie dni... Kompendium liturgiczne w pytaniach i odpowiedziach oraz W głębi... Posługa i formacja animatora liturgicznego.
Doświadczasz kryzysu, cierpienia, zranienia?Czujesz się znękany, zdruzgotany, opuszczony?Opanowało Cię przygnębienie, a może nawet stoisz na krawędzi rozpaczy? Ta książka ma dla Ciebie dobrą nowinę: właśnie w takich sytuacjach Bóg jest najbliżej Ciebie i możesz szczególnie doświadczyć Jego mocy i opieki. Ksiądz Michał, odwołując się do przykładów ze swojej posługi, pokazuje, że to właśnie kryzys i cierpienie mogą nam pomóc zrozumieć, iż naprawdę jesteśmy dziećmi Bożymi, a nasz Ojciec w Niebie kocha nas bezgranicznie. Bóg nigdy nas nie opuszcza, nie zostawia nas samych nawet w najtrudniejszych doświadczeniach życia. Co więcej, posyła nam na pomoc całe Niebo: aniołów, świętych i Matkę Bożą. Musimy tylko Mu zaufać i uwierzyć, że Jego moc może uczynić cuda w naszym życiu. Bóg w doświadczeniu kryzysu pragnie nas uzdrawiać, uwalniać i obdarowywać. Bóg zawsze chce dokonywać uzdrowienia. Kiedy jesteśmy jak Hiob, gdy patrzymy nieustannie na Boga i ten kryzys, trud, cierpienie chcemy przejść z Panem Bogiem, to Bóg pragnie wtedy dokonywać wielkich znaków i przede wszystkim chce nas uzdrawiać. Bóg chce docierać do naszego serca, chce uzdrawiać pamięć o grzechach, chce uzdrawiać rany, które nam grzech zadał, ale Bóg chce też fizycznie uzdrawiać nasze ciało i umysł. Bóg pragnie dzisiaj darzyć nas łaską uzdrowienia.(fragment książki) Ks. Michał Olszewski SCJ jest cenionym rekolekcjonistą, związanym z Odnową w Duchu Świętym, egzorcystą diecezji kieleckiej, redaktorem naczelnym portalu ewangelizacyjnego profeto.pl, autorem książek Żyć w Duchu Świętym, Egzorcyzm. Posługa miłości i Bóg daje charyzmaty. Prowadzi popularnego bloga z komentarzami liturgicznymi na każdy dzień (slowopana.com).
Postać BŁ. DOROTY Z MĄTÓW (1347–1394) cieszy się nieustającym zainteresowaniem historiografii poświęconej pobożności kobiecej w późnym średniowieczu – polskiej, niemieckiej, a w ostatnich dekadach także anglosaskiej. Monografia nawiązuje do badań, które podejmują rzeczony temat w kontekście kryzysu przywództwa religijnego zakonu niemieckiego w Prusach około roku 1400. Zawiera ona pierwszą całościową analizę Prologu w łacińskim Żywocie Doroty, napisanym przez Jana z Kwidzyna w 1398 r. Prolog okazał się kapitalnym źródłem poznania przedmiotowej problematyki. Jan z Kwidzyna ukazał w nim Dorotę jako „niewiastę dzielną”, to jest wyróżniającą się takimi działaniami i osiągnięciami religijnymi, które uzasadniały nie tylko wyniesienie jej na ołtarze, lecz także postrzeganie jej jako Pani krzyżackich Prus. Z recenzji Prof. dr hab. Waldemara Rozynkowskiego:
Życie oraz kult bł. Doroty z Mątów doczekały się wartościowych opracowań. Związane jest to niewątpliwie z faktem, że zachowało się stosunkowo dużo źródeł, jak na średniowieczne realia, dzięki którym możemy prowadzić szczegółowe badania. Przywołane źródła zainspirowały także prof. Mariana Dygo, który podjął się analizy łacińskiego Żywota bł. Doroty, a dokładnie jego wstępnej części, nazwanej Prologiem.
W historiografii powszechnie przyjmuje się, że Żywot bł. Doroty, autorstwa jej kierownika duchowego ks. Jana z Kwidzyna, powstał w celu przygotowania i podjęcia konkretnych starań zmierzających do wszczęcia procesu kanonizacyjnego rekluzy. Składa się on z Prologu oraz zasadniczego tekstu opisującego życie Doroty, złożonego z siedmiu ksiąg podzielonych na rozdziały. Jak już zauważono przedmiotem rozważań M. Dygi jest przede wszystkim treść Prologu, a do samego Żywota odwołuje się on tylko w wybranych sekwencjach, jakby uzupełniająco w kontekście podjętego tematu pracy.
Dlaczego tylko Prolog znalazł się w centrum uwagi autora? Profesor M. Dygo daje nam odpowiedź w pierwszych zdaniach rozprawy, pisząc, że właśnie ta część analizowanego źródła jest: głęboko przemyślanym traktatem teologicznym. I właśnie, analizą tego traktatu zajął się w swojej pracy historyk. Dodajmy, że jego wybór uzasadniony jest zarówno niezwykłą wartością źródła, jak i skromnym dotychczasowym zainteresowaniem przez badaczy właśnie tym fragmentem Żywota.
Omawiana praca składa się z ośmiu rozdziałów, wstępu, zakończenia, indeksu skrótów biblijnych i pozabiblijnych oraz bibliografii. Jej układ jest problemowy, wyraźnie odzwierciedlający treść analizowanego Prologu-, osiem rozdziałów rozprawy odpowiada ośmiu rozdziałom Prologu. Widać więc wyraźnie, że treść źródła wyznaczyła strukturę i narrację pracy.
Analizowane dzieło, to niezwykle interesująca rozprawa. Profesor M. Dygo dokonał bardzo szczegółowej krytyki poszczególnych części Prologu i odpowiedział na postawione we Wstępie pytanie, dlaczego ks. Jan z Kwidzyna nazywa Dorotę „niewiastą dzielną”. Jak napisze w Zakończeniu'. Jan z Kwidzyna ukazał ją bowiem jako 1) prorokinię, 2) przywódczynię narodu, 3) cierpiącą służebnicę Pana, 4) pustelnicę, 5) świętą. Ze względu na specyfikę analizowanego źródła prof. M. Dygo podjął się niezwykle trudnego i wymagającego wyzwania, mianowicie interpretacji obficie przywołanych fragmentów z Pisma świętego, szczególnie z Księgi Apokalipsy. Dokonując omówienia tekstów źródłowych, autor, oprócz odnotowania prac odnoszących się bezpośrednio do bł. Doroty, odwołał się do obszernego dorobku teologów, szczególnie biblistów. W kręgu jego poszukiwań znalazły się między innymi prace poświęcone Księdze Apokalipsy i jej bogatej symbolice. Podkreślmy jeszcze raz, prof. M. Dygo wkroczył w niezwykle wymagające pole badawcze, a jednocześnie nie mam wątpliwości, że podołał podjętemu wyzwaniu.
Prezentowane materiały odzwierciedlają działalność Kościoła katolickiego na terenie Białorusi w różnych epokach historycznych. Autorzy pokazali rolę Kościoła w życiu publicznym i jego relacji ze strukturami państwowymi. Bardzo ciekawe są materiały poświęcone działalności różnych przedstawicieli Kościoła katolickiego. Artykuły charakteryzują się wysokim stopniem nowości naukowej. Ich autorzy przeanalizowali szeroki wachlarz źródeł historycznych, w tym odkryli wiele nowych materiałów archiwalnych. Umożliwiło to wyciągnięcie oryginalnych i uzasadnionych wniosków. Wydanie książki wnosi znaczący wkład w badanie historii Kościoła katolickiego na terenie Białorusi oraz stosunków polsko-białoruskich. (Prof. dr hab. Nikolaj Mezga; historyk, Homelski Uniwersytet Państwowy im. F. Skoryny w Homlu)
Tom poświęcony jest katolicyzmowi i katolikom na Białorusi. Jeśli powiemy, że jest to drugie co do wielkości wyznanie religijne w Republice Białorusi (i tak było w białoruskich prowincjach Imperium Rosyjskiego i na radzieckiej Białorusi), to będzie to niewielkie i skrajnie niewystarczające tłumaczenie. Od czasu Unii Krewskiej religia katolicka i Kościół odgrywają rolę alternatywnego lub dominującego wyznania na białoruskich ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego, Rzeczypospolitej Obojga Narodów, Imperium Rosyjskiego i Związku Radzieckiego. Dla białoruskich Polaków, czy spolonizowanych Białorusinów, katolicyzm był najważniejszym czynnikiem konsolidacji etnicznej, duchowej i kulturowej, solidnym fundamentem orientacji światopoglądowej i ideologicznej w wielonarodowym i wielowyznaniowym państwie. (Prof. dr hab. Uładzimir Snapkouski; historyk, Białoruski Uniwersytet Państwowy w Mińsku)
Rozważania autorów, badaczy polskich i białoruskich, koncentrują się wokół historii Kościoła katolickiego. Podjęcie tak obszernej problematyki wiąże się z szeroką wiedza, znajomością źródeł oraz mocnym osadzeniem badanych problemów w dotychczasowym dorobku historiograficznym. Zarówno informacje o charakterze faktograficznym, jak i refleksje autorów są niezwykle cenne. Niektóre ujęcia należy uznać za polemiczne, wymagające debaty naukowej. Naturalnym stanem historiografii jest zróżnicowanie w kwestiach interpretacyjnych, a rzetelna dyskusja w gronie fachowców, opierająca się na stanie badań, służyć ma wypracowaniu nowych ujęć. Stanowi to bezsprzeczną wartość dodaną tego opracowania. (Prof. dr hab. Jan Szumski; Instytut Historii Nauki PAN w Warszawie, Biuro Badań Historycznych IPN w Warszawie)
Dr hab. Tadeusz Gawin (ur. 1951, Łosośna k. Grodna) – obywatel Białorusi, emerytowany oficer zawodowy, polski działacz społeczny, historyk. Ukończył Wyższą Wojskową Szkołę Łączności w Orle i Akademię Łączności w Leningradzie. Na stanowiskach dowódczych i sztabowych w wojskach pogranicznych ZSRR w Zabajkalskim, Pacyficznym i Zachodnim Okręgu Pogranicznym. W 1987 roku, w stopniu ppłk., zrezygnował z kariery wojskowej na rzecz zaangażowania w ruch polskiego odrodzenia narodowego w BSRR. Prezes Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego im. Adama Mickiewicza w Grodnie (1988-90); współzałożyciel i prezes Związku Polaków na Białorusi (1990-2000). Doradca d/s narodowościowych przew. RN S. Szareckiego (1996-99); w 1997 roku sygnatariusz „Karty ’97” – ruchu obywatelskiego obrony praw człowieka oraz niezależności i suwerenności państwa białoruskiego. Doktorat na Uniwersytecie Opolskim (2008), habilitacja na Uniwersytecie w Białymstoku (2019). Pracownik naukowy Centrum Studiów Białoruskich przy Studium Europy Wschodniej UW.
Pantera (Panzerkampfwagen V Panther) była wzorem dla wielu czołgów po II wojnie światowej. W tej bogato ilustrowanej monografii zrekonstruowano historię czołgu od fazy projektu oraz jego znaczenie na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych. Omówiono między innymi zalety i wady system uzbrojenia czołgu. Porównano również parametry techniczne Pantery z pojazdami będącymi na wyposażeniu innych armii.Książka powstała w wyniku drobiazgowych prac archiwalnych, zawiera autentyczne raporty, rysunki oraz rzadkie dokumenty i zdjęcia.Thomas Anderson znawca niemieckiej broni pancernej z czasów II wojny światowej i autor poczytnych książek na jej temat. Nakładem Wydawnictwa RM ukazały się jego monografie poświęcone legendarnym czołgom Tygrys (2022) i Panzer IV (2022), trzytomowa Niemiecka broń pancerna (2022), a także Czołgi II wojny światowej (2021) oraz Panzerjger. Historia niszczycieli czołgów. Tom 1: 19391942 (2023).
Książka jest fundamentalnym dziełem spełniającym oczekiwania wszystkich, którzy interesują się sztuką i architekturą. Przetłumaczona na wiele języków, stale wznawiana i aktualizowana jest cenną pomocą dla studentów zarówno historii sztuki, jak i architektury. Bogaty materiał usystematyzowany został w przemyślany sposób. Osobne rozdziały poświęcone są wiedzy o stylach w zakresie budownictwa: sakralnego, budowy zamków, pałaców i budownictwa komunalnego. Zawiera leksykon ilustrowany, 5-języczny słownik pojęć, liczne mapy, indeks miejscowości i nazwisk.
Książka pod redakcją prof. Barbary Wiśniewskiej-Paź pt. Między społeczeństwem a bezpieczeństwem jest bardzo ważnym głosem w dyskusji poświęconej roli bezpieczeństwa w trudnym – zarówno w życiu społecznym, jak i politycznym, gospodarczym i innym – czasie zmian i związanej z nimi multiplikacji wyzwań i zagrożeń dotyczących zarówno różnych obszarów życia, jak i funkcjonowania całych państw i społeczeństw. (...) Monografia składa się z dwudziestu dwóch rozdziałów, które zostały ułożone w kolejności od poruszających szersze aspekty analityczno-kontekstowe do coraz bardziej szczegółowych i specjalistycznych zagadnień oraz problemów.
Z recenzji dr hab. Urszuli Soler
Niezwykli bohaterowie zasługują na niezwykłe biografie. Zwłaszcza jeśli są poetami, przepraszam, poetkami, do tego laureatkami Literackiej Nagrody Nobla. Owszem, życiorys Wisławy Szymborskiej nawet podany "na sucho" byłby nadzwyczajnie wciągającą opowieścią. Ale "Pamiątkowe rupiecie" dają znacznie więcej. Ta pierwsza, pełna biografia poetki, jest soczystą, pisaną z brawurą, lekkością i poczuciem humoru podróżą przez przygody Szymborskiej z historią, literaturą, mężczyznami i dokuczliwą sławą. Pracując nad najnowszą wersją książki, autorki korzystały z korespondencji Wisławy Szymborskiej, w tym z niepublikowanych listów z archiwum poetki. Dzięki temu w "Pamiątkowych rupieciach" przeczytamy m.in. o krótkim małżeństwie i długiej przyjaźni z Adamem Włodkiem, poetyckim związku ze Stanisławem Barańczakiem, o tym jak prywatne zabawy literackie stały się publiczne i wnikniemy w świat listów, karteczek, wyklejanek i kolaży korespondującej Szymborskiej.Poetka nie była zachwycona, gdy Anna Bikont i Joanna Szczęsna zaproponowały jej, że napiszą o niej biograficzną opowieść. Czytając "Pamiątkowe rupiecie" w pełnym wydaniu być może wcale nie zmieniłaby zdania - nie jest łatwo przeglądać się we własnym życiu opisanym tak wnikliwie i szczerze. Jednak mimo to zapewne w końcu w tej wielowymiarowej, fascynującej historii odnalazłaby całą siebie.
Jaka była geneza państw totalitarnych? Co sprawiło, że ich powstanie i funkcjonowanie było możliwe? Co odróżnia je od innych zbrodniczych reżimów? W jakiej mierze zagrożenie totalitaryzmem pozostaje aktualne również dzisiaj? W zebranych w tej książce tekstach odpowiedzi na powyższe pytania poszukują naukowcy zainspirowani dorobkiem Carla J. Friedricha. Żyjący w XXI wieku badacze, bogatsi o wiedzę historyczną oraz obserwację współczesnych tendencji, stają przed wyzwaniem krytycznego
rozwinięcia jego teorii. Książka jest skierowana do wszystkich czytelników zainteresowanych nie tylko zrozumieniem dziejów XX-wiecznych totalitaryzmów, lecz także wyciąganiem z nich wniosków dotyczących otaczającej nas rzeczywistości. Ani próby poddania wszystkich sfer życia człowieka kontroli, ani stosowanie zmasowanego terroru nie odeszły bowiem do przeszłości.
Wszystkie teksty w książce są w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej
Autorzy rozdziałów: Eryk Habowski, Zbigniew Stawrowski, Paweł Kaczorowski, Marek Kornat, Piotr Madajczyk, Tomasz Scheffler, Przemysław Pazik, Piotr Kowalewski Jahromi, Helena Kowalewska Jahromi
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
