Czym właściwie jest miasto? Co stanowi o jego charakterze? W jaki sposób powstawały miasta i jak się zmieniały? Na czym polega rywalizacja między miastami? Co znaczy dla miasta tłum i jego gniew?Odwołując się m.in. do historii, urbanistyki i ekonomii, Deyan Sudjic rozkłada miasto na czynniki pierwsze. Pokazuje, jak rozumieć jego strukturę, funkcjonowanie i rozwój. Podaje dziesiątki przykładów z historii i współczesności, a przy tym nie ogranicza się do jednego regionu czy kontynentu, pisze m.in. o Nowym Jorku lat 50., starożytnym Ur w Mezopotamii, XIX-wiecznym Londynie, XX-wiecznym Stambule, współczesnym Mumbaju, Szanghaju czy Kairze. Pasjonująca, napisana z werwą i dociekliwością panorama miejskości.Deyan Sudjic jest dyrektorem Design Museum w Londynie. Współtworzył miesięcznik poświęcony architekturze Blueprint, jako krytyk współpracował także z The Observer. W 2002 roku był dyrektorem Biennale Architektury w Wenecji. W 2013 roku nakładem wydawnictwa Karakter ukazał się jego Język rzeczy, znakomicie przyjęte przez czytelników wprowadzenie do świata współczesnego dizajnu. W Polsce ukazały się także: B jak Bauhaus. Alfabet współczesności (wyd. Karakter) oraz Kompleks gmachu. Architektura władzy (wyd. Centrum Architektury).
Książka zaciekawia już samym wyborem przewodnich kategorii – wyborem nietuzinkowym, a jednocześnie prowokującym pozorną prostotą. Zdawałoby się znane i oczywiste pojęcia odsłaniają swą wielowymiarowość, okazują się wyjątkowo inspirujące – tak w wymiarze artystycznym, jak i czysto poznawczym. Dzięki temu właśnie można rozpatrywać zagadnienia ciężaru i lekkości w kulturze w perspektywie rozmaitych dyscyplin humanistycznych (kolejne studia prezentują m.in. perspektywę językoznawczą, literaturoznawczą, muzykologiczną, filmoznawczą, teatrologiczną, filozoficzną, wiedzy o architekturze, fotografii, sztukach plastycznych). Zebrane w książce szkice odsłaniają zarówno dosłowne, jak i metaforyczne znaczenia tytułowych kategorii, ujawniając ich różnorodne sensy w wielu wymiarach, m.in.: estetycznym, emocjonalnym, psychologicznym, intelektualnym czy etycznym.
Miłość Boga jest bardzo bliska każdemu z nas. Jest to czysta, niezachwiana siła naszej duszy. Na Wewnętrznej Drodze dane jest nam tę siłę uaktywnić i w ten sposób zbliżać się do naszej wiecznej ojczyzny, którą kiedyś opuściliśmy.
Gabriele, prorokini i ambasadorka Boga
Wewnętrzną Drogą do kosmicznej świadomości jest droga do Boga w nas. Jest to droga wolności, miłości do Boga i bliźniego. To droga Chrystusa Bożego dla wszystkich ludzi, którzy dążą do wyższej kultury i pokojowego człowieczeństwa.
Wewnętrzna Droga to propozycja, darowana z Królestwa Bożego. Szkolenia i ćwiczenia Wewnętrznej Drogi objawił poprzez Gabriele brat Emanuel, cherubin boskiej Mądrości. Gabriele, prorokini nauczająca i ambasadorka Boga, szczegółowo wyjaśniła zadania Wewnętrznej Drogi i przekazała je w cyklu szkoleniowym. Ten obszerny podręcznik szkoleniowy zawiera objawione nauki i wyjaśnienia od podstawowego stopnia boskiego Porządku, poprzez boską Wolę, boską Mądrość, aż do stopnia boskiej Powagi.
Zbiór koptyjskich tekstów z Nag Hammadi w kodeksie VI powstał dzięki pracy skrybów, a być może także pomysłu tłumaczy z języka greckiego na koptyjski. O wyborze tekstów do przetłumaczenia i przepisania na papirusach mógł decydować właściciel greckich oryginałów, zamawiający, albo skryptorium, w którym powstały rękopisy. Mimo wielu rożnych prób i propozycji nie zostały ostatecznie wyjaśnione okoliczności powstania zbioru z Nag Hammadi, w tym oczywiście także zbioru spisanego w kodeksie VI. Więcej informacji o powstaniu rękopisów mogą nam dostarczyć zapisy skrybów, którzy przepisywali teksty. Pod tym względem kodeks VI wyróżnia się w szczególny sposób, bo zawiera notatkę anonimowego skryby. […] Notatka jest oddzielona od reszty tekstu linią obejmującą ją ze wszystkich stron. Na określenie tytułów tekstów, które miał w ręku, używa słowa „logos”, także gdy używa go w liczbie mnogiej. Skryba przepisywał owe logoi (tłumaczę tu jako „rozprawy”) z jakiegoś innego zbioru, w którym takich utworów było bardzo wiele. Otwartym pytaniem jest, czy jest to notatka kopisty, czy tłumacza. Gdyby pochodziła od tłumacza, to można sądzić, że tłumacz przepisywał i tłumaczył z jakiegoś zbioru greckiego. Mahé, wydawca tekstów hermetycznych z VI kodeksu, doszedł jednak do przekonania, że notatkę sporządził skryba, który przepisywał teksty już przetłumaczone, a notatkę umieścił na papirusie, ponieważ akurat znalazło się miejsce po zakończeniu kopii pierwszego tekstu hermetycznego. Po notatce rozpoczął przepisywanie fragmentu z „Asklepiosa”. Krótka notatka skryby pozwala nam wyobrazić sobie, jak mogły powstawać rękopisy z Nag Hammadi, także VI kodeks tego zbioru.
Niniejsze wydanie tekstów VI kodeksu w języku polskim z komentarzem tekstowym i treściowy jest hołdem składanym Osobie Pani Profesor Szczudłowskiej-Dembskiej. Poszczególne pisma, przetłumaczone przez Panią Profesor, zostały przez współautorów opatrzone dodatkowym komentarzem i/lub (dodatkowym) wstępem, bibliografią oraz podzielone tematycznie dla większej czytelności przekazu. Ewentualne zmiany w tłumaczeniu zaznaczono w komentarzach do każdego pisma. Jeden tekst – Noema – występuje w wydaniu podwójnie: I – w przekładzie (ze wstępem) Pani Profesor oraz B. Charkiewicz (z d. Toczydłowskiej), II – w przekładzie (ze wstępem i komentarzem) prof. W. Myszora. Do przekładów tekstów koptyjskich dołączono ich ewentualne ekwiwalenty językowe (z dopiskiem „Dodatek”): Rzeczpospolita (dołączony przekład tekstu greckiego) i „Asklepios” (dołączony przekład ekwiwalentu łacińskiego).
In this completely revised and updated edition of international bestseller WATCHING THE ENGLISH, anthropologist Kate Fox takes a revealing look at the quirks, habits and foibles of the English people. Now with new survey data to add weight to her original fieldwork findings, and more extensive field-research and experiments to back up earlier observations, Kate Fox has deciphered yet more enigmatic behaviour codes, adding new rules, new subcultures, new chapters and over 100 updates. If you’re English, this new edition of Kate Fox’s acclaimed international bestseller will make you stand back and re-examine everything you take for granted - and if you aren’t English you’ll finally understand all our peculiar little ways. WATCHING THE ENGLISH has sold more than half a million copies and has been translated into many languages. Not only a worldwide bestseller, but also a set text for university anthropology courses, WATCHING THE ENGLISH has been widely praised as a revealing and entertaining dissection of the English national character
Henri Bergson (1859-1941) jest uważany za jednego z najwybitniejszych francuskich filozofów, jak Kartezjusz czy Comte z dawniejszych, jak Sartre czy Derrida z bardziej współczesnych. Co ciekawe - nie był Francuzem z pochodzenia, choć urodził się w Paryżu. Ojciec Bergsona był bowiem polskim chasydem aż do 1831 roku mieszkającym w Warszawie. Oczywiście polskich tropów w twórczości Bergsona nie znajdziemy, ale to taka interesująca ciekawostka dotycząca autora O bezpośrednich danych.... A jakie są poglądy filozoficzne Bergsona: najkrócej ujmując określa się jego metafizykę jako intuicjonizm. Jest zatem Bergson przeciwnikiem empiryzmu i skrajnego racjonalizmu. Ale określa się także jego filozofię jako filozofię życia przy czym życie rozumie Bergson jako ciąg zmian, jako nieustający akt twórczy. Człowiek zdaniem Bergsona poznaje rzeczywistość doświadczając jej, żyjąc po prostu, a nie poprzez rozumowanie. Aby poznać naturę rzeczywistości musimy odwołać się do doświadczenia (doświadczenia w sensie własnego przeżywania), bowiem rzeczywistość jest w doświadczeniu dana W opozycji intelekt/intuicja staje twórca Ewolucji twórczej zdecydowanie po stronie intuicji i doświadczenia w sensie przeżycia, twierdzi, że istotą doświadczenia jest elan vital siła życia, bezustanna życiowa ekspansja, a centralnym punktem z którego owa elan vital emanuje jest Bóg. Niewątpliwie najważniejszą książką Henri Bergsona jest Ewolucja twórcza jednak książka, którą przedstawiamy czyli O bezpośrednich danych świadomości" napisana w 1889 rokuto pierwszy skrótowy zarys jego koncepcji, a zarazem pierwsza opublikowana praca Bergsona. Jak pisze Irena Wojnar w niezmiernie wnikliwym opracowaniu na temat Bergsona Niezaprzeczalna odkrywczość Bergsonizmu "emocja twórcza" znajdująca się u podstaw jego idei, związane są z koncepcją trwania, które właściwe jest istocie żywej. Tam gdzie jest życie, wykazał Bergson, tam jest nowość nieprzewidywalna, nie odkrycie potencjalnie istniejących możliwości, ale pełny akt twórczy wywodzący się ze świadomości. W ten sposób Bergson podwazał sensowność zasady przyczynowości, wedle której nie ma w skutku niczego więcej ponad to, co jest w przyczynie, nawiązywał do poglądu, iż duch to rzeczywistość zdolna do wydobywania z samej siebie więcej niż ona w sobie zawiera. Tak można ująć w największym skrócie rozważania zawarte we "Wstępie do metafizyki".
Turystyka stanowi szeroki przedmiot zainteresowań naukowo-badawczych oraz praktycznych. Przykładem są liczne publikacje poświęcone jej zagadnieniom geograficznym, ekonomicznym, organizacyjnym, marketingowym. Na rynku wydawniczym brakuje jednak zwartego opracowania poświęconego problematyce etyki w turystyce. Przygotowany podręcznik w pewnej mierze lukę tę powinien wypełnić.
W książce wskazujemy na przedmiot zainteresowań współczesnej turystyki, która łączy się z różnymi wartościami i normami etycznymi. W podręczniku m.in.:
• opisujemy podstawowe wartości i normy etyczne, które powinny być respektowane w działalności turystycznej przedsiębiorstw, organizacji i stowarzyszeń turystycznych oraz instytucji publicznych kształtujących politykę turystyczną;
• przedstawiamy charakterystykę postaw społecznych i zachowań turystów oraz analizę etycznego oddziaływania instytucji i pracowników turystyki wobec turystów, społeczności lokalnych w kraju i za granicą;
• wskazujemy na etyczny zakres społecznej odpowiedzialności biznesu turystycznego;
• uwzględniamy analizę porównawczą pomiędzy etyką turystyki a etyką biznesu (etyka turystyki preferuje wartości poznawcze i rekreacyjno-zdrowotne, natomiast etyka biznesu przyjmuje wartości użyteczności ekonomicznej);
• wskazujemy na przenikanie się zakresów oddziaływania etyki turystyki z etyką ekologiczną oraz etyką zrównoważonego rozwoju;
• uzasadniamy pogląd, że w turystyce może obowiązywać etyka przekonań, obowiązków i odpowiedzialności.
Zaprezentowana treść książki daje Czytelnikowi - z jednej strony - wyjaśnione zagadnienia teoretyczne turystyki i etyki, z drugiej - wskazuje na szczegółowe projekty etycznych zachowań pracowników turystyki i turystów.
Podręcznik skierowany jest do środowisk akademickich, tj. do studentów kierunków turystycznych i nauczycieli akademickich, słuchaczy studiów podyplomowych oraz szkoleń i kursów z zakresu turystyki. Przydatny może być kadrze menedżerskiej, pracownikom podmiotów turystycznych, organizacjom i stowarzyszeniom turystycznym oraz pracownikom instytucji samorządowych zajmujących się polityką turystyczną.
Wielcy nauczyciele duchowi ludzkości, jak Budda i Jezus, wiedzieli, że chociaż serce ludzkie tęskni za prawdą, pierwszą reakcją na prawdę jest wrogość i strach. Stworzyli więc narzędzie, żeby przechytrzyć opór swoich słuchaczy: opowiadanie. Vyasa, autor Mahabharaty, powiada, że jeżeli posłuchasz uważnie jakiegoś opowiadania, nigdy już nie będziesz taki sam. Opowieść ta wkradnie się do twego serca i obali wzniesione w nim bariery.
Modlitwa żaby jest pożegnalnym podarunkiem autora dla nas, przygotowanym do druku tuż przed opuszczeniem Indii. Opowiadania w niej zebrane pochodzą z różnych krajów, kultur i religii. Czerpią z duchowego dziedzictwa - i popularnego humoru - rasy ludzkiej. Skłaniają do zadawania pytań, do poszukiwań, do wyzbycia się utartych schematów myślenia i zachowania, ośmielają do bycia naprawdę sobą i szukania coraz większej autentyczności.
Jak przekształcić cierpienie w spokój ducha, radość i wolność: Cztery Szlachetne Prawdy, Szlachetna Ośmiostopniowa Ścieżka oraz inne podstawowe nauki buddyjskie.
Thich Nhat Hanh, którego Martin Luther King nazwał „apostołem pokoju”, przedstawia w tej książce podstawowe nauki buddyzmu i przystępnie ukazuje, jak je rozumieć i wprowadzać w życie. Nie zachęca czytelnika do przyjęcia dogmatów religijnych, lecz po prostu uczy korzystać z narzędzi, które pozostawił Budda, by pomóc nam odnaleźć spokój. Poetycki język autora tchnie głęboką mądrością, która pozwala bez lęku spojrzeć na cierpienie i zrozumieć, że może ono być źródłem współczucia, miłości i radości – cech prawdziwego oświecenia. Serce Buddy to prawdziwa skarbnica myśli buddyjskiej dla każdego: laika i fachowca.
Thich Nhat Hanh otwiera nam oczy na związek osobistego, wewnętrznego spokoju ducha z pokojem na Ziemi. – jego świątobliwość Dalajlama XIV .
Thich Nhat Hanh to prawdziwy poeta. – Robert Lowell
Inny kurs jest przykładem filozoficznej refleksji, a także transformacyjnej pracy nad zagadnieniami polityki, sfery publicznej, demokracji, mediów oraz międzynarodowych instytucji. Tym jednak, co łączy wszystkie te kwestie i co szczególnie interesuje Derridę, jest kwestia Europy – aktualności i przyszłości projektu europejskiego oraz tożsamości europejskiej. Derrida proponuje pogłębioną refleksję filozoficzno-historyczną nad ideą Europy, ale nie stroni też od odniesień do bieżących wydarzeń politycznych i poddaje analizie kształt dyskursu publiczno-politycznego początku lat 90. XX wieku. Dziś, gdy Europa ponownie musi odpowiedzieć sobie na pytanie, jaki „obrać kurs”, L'Autre cap – Inny kurs – Derridy jest niezbędnym zapleczem intelektualnym dla refleksji nad tą problematyką.
Dzika reprywatyzacja albo rewitalizacja. Kawiarnie Starbucks i wakacje w Toskanii. Podpalenie klubu Jadłodajnia Filozoficzna, czy zatrważająca epidemia celiakii, choroby uniemożliwiającej spożycie glutenu. Co łączy te zjawiska? Czym jest gentryfikacja, w jaki sposób się rozwija oraz jak należy ją mierzyć? Odpowiedzi na te pytania kreśli książka Łukasza Drozdy, będąca rzetelnym kompendium wiedzy o tym zjawisku, charakterystycznym dla współczesnej przestrzeni zurbanizowanej, a coraz bardziej widocznym również w Polsce. „Uszlachetniając przestrzeń” opowiada o tym jak rodzi się i przebiega proces rugowania mniej zamożnych mieszkańców ze zdegradowanych sąsiedztw, kto za niego odpowiada, oraz jakie to przynosi skutki: społeczne, ekonomiczne i przestrzenne. Książka ta pokazuje jak badać gentryfikację, aby dokonywać jej trafnych pomiarów i ocen, przygląda się różnym kontekstom „uszlachetniania” (dotyczącym także pomijanych w wielu gentryfikacyjnych debatach obszarów wsi), czy sprawdza w jaki sposób proces ten postępuje w Polsce. Ta pozycja z zakresu studiów miejskich stanowi ważny głos w dyskusji o przekształceniach osadnictwa w naszym kraju oraz popularnej w ostatnim czasie tematyce rewitalizacji.
Łukasz Drozda (ur. 1990) ? politolog i urbanista. Doktorant w Kolegium Ekonomiczno-Społecznym SGH, gdzie w Instytucie Gospodarstwa Społecznego prowadzi badania nad wieloczynnikową waloryzacją przestrzeni. Wcześniej studiował w Instytucie Nauk Politycznych UW oraz gospodarkę przestrzenną na Wydziale Leśnym SGGW. Stały współpracownik „Le Monde Diplomatique ? edycja polska” oraz stypendysta programu naukowych stypendiów doktoranckich Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności „PhDo w Stoczni” (2015/16). Opublikował m.in. „Lewactwo. Historia dyskursu o polskiej lewicy radykalnej” (2015).
Książka ta stanowi swoiste kompendium wiedzy o skomplikowanym zagadnieniu samobójstwa, które w samej Polsce dotyka ponad sześciu tysięcy ofiar rocznie. Jest to wnikliwe opracowanie naukowe, po które z pewnością chętnie sięgną zawodowi psychologowie i socjologowie. Wnosi istotny wkład w ciągle aktualną debatę na temat praw człowieka do życia (postawa pro-life) albo do dobrowolnej śmierci (zwolennicy eutanazji). Jednocześnie jest to niezmiernie wartościowa pozycja z zakresu pedagogiki, powinna więc zainteresować wszystkich, którzy pracują z dziećmi i młodzieżą, by potrafili ustrzec młodych ludzi przed niekontrolowanymi zachowaniami wobec własnego życia i zdrowia.
Odbiorcy
- nauczyciele i wychowawcy, ale również rodzice, którym leży na sercu odpowiedzialne wychowanie dzieci
- osoby zajmujące się zawodowo psychologią, pedagogiką, socjologią, a także polityką
Dlaczego warto przeczytać tę książkę
Szczegółowo omawia problematykę samobójstwa, poruszając następujące zagadnienia:
- samobójstwo w kulturze starożytnych Greków i Rzymian z uwzględnieniem judaizmu
i początków chrześcijaństwa
- spojrzenie chrześcijaństwa na śmierć jako rozdarcie ciała i nieśmiertelnego ducha
- nauczanie św. Jana Pawła II w kontekście wzrastającej liczby samobójstw i przyzwolenia na eutanazję
- poszukiwanie sensu życia w sytuacji totalnego zagrożenia w wojnach i ludobójstwie XX wieku
- samobójstwo w ocenie religijno-moralnej w świetle powołania człowieka do życia w miłości i nieśmiertelności jako odpowiedź wierzących na absurd cywilizacji śmierci
- psychologiczne i społeczne aspekty samobójstwa
- wychowanie dla życia w rodzinie i szkole jako odpowiedź na modelowanie współczesnych społeczeństw ku samobójczej śmierci
- rola pedagogiki w odbudowywaniu wartości i sensu życia ludzkiego na tle problemu samobójstw w Polsce w ostatnich latach
- związek nowych mediów z problematyką samobójstw oraz profilaktyka i interwencja wobec samobójstw w sieci
Czy zdarzyło ci się żałować: „dlaczego wtedy tego nie powiedziałem?”, „dlaczego nie zareagowałem w taki sposób?”. Czy zastanawiasz się, co by się stało, gdybyś w pewnych sytuacjach powiedział coś innego bądź w inny sposób? Być może sfinalizowałbyś transakcję, dostał awans lub kupił samochód?
W przełomowych chwilach naszego życia słowa liczą się często w równym stopniu jak czyny. Powiedzieć stosowną rzecz, adekwatnym tonem, w odpowiednim momencie – często to właśnie od tego zależy sukces. Takie chwile zdarzają się zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Bill McGowan, wybitny ekspert ds. mediów, w książce Traf w sedno wyjaśnia strategie przekazywania skutecznych komunikatów. Przedstawia w tym celu siedem zasad, a wśród nich:
• Zasadę Scorcese: Wykorzystaj element wizualny, by przykuć uwagę odbiorców. Zostań reżyserem filmu, który będzie się rozgrywać w wyobraźni twojego słuchacza.
• Zasada niesiedzenia na ogonie: Unikaj werbalnych stłuczek i zawodowych katastrof, utrzymując bezpieczną odległość konwersacyjną od rozmówcy. W razie wątpliwości przestań mówić i zacznij słuchać.
• Zasada sosu do makaronu: Walcz z nudą, maksymalnie skracając swoje przesłanie.
Zadbaj o to, aby przekaz był z jednej strony możliwie krótki, z drugiej zaś maksymalnie treściwy.
Dzięki książce Traf w sedno dowiesz się, jak unikać komunikacyjnych pułapek. Siedem zasad przekonywania to bardzo skuteczne rady, które łatwo sobie przyswoić, łatwo wdrożyć i łatwo biegle opanować. Dzięki nim zaczniesz się posługiwać właściwym językiem – zarówno na poziomie werbalnym, jak i niewerbalnym – to natomiast spowoduje, że będziesz bardziej pewny siebie, bardziej zdecydowany i skuteczniejszy. Będziesz potrafił wzbudzić zainteresowanie odbiorcy i trafić do niego z przesłaniem, które na długo pozostanie w jego pamięci.
***
Bill McGowan jest założycielem i dyrektorem generalnym Clarity Media Group. Dwukrotnie został laureatem reporterskiej Nagrody Emmy. Przeprowadził setki wywiadów ze znanymi osobistościami, dyrektorami generalnymi, celebrytami, pisarzami, redaktorami, prawnikami i sportowcami. Obecnie wykorzystuje swoje doświadczenia w pracy trenerskiej. Służy radą zarówno dyrektorom generalnym, jak i sławom takim jak choćby rozgrywający New York Giants Eli Manning, aktorka Katherine Heigl czy jazzman Wynton Marsalis. Regularnie prowadzi też wykłady dla dużych grup słuchaczy reprezentujących korporacje takie jak Credit Suisse, Condé Nast czy Campbell’s.
Jednym z najszczerszych komplementów, jakim uczony może obdarzyć drugiego uczonego, jest złożenie księgi jubileuszowej. W przypadku księgi poświęconej Profesorowi Bolesławowi Faronowi komplement nabiera szczególnej wagi – Pejzaże humanistyczne podpisało ponad dwudziestu akademików, różnej specjalności i w różnym wieku. Hołd to niezwykły, oddanie swego pióra ku czci Jubilata doniosłe, a korzyść dla czytelnika – nie do przecenienia. W najnowszej publikacji Oficyny Wydawniczej IMPULS otrzymujemy zbiór esejów sygnowanych znakomitymi nazwiskami: Profesor Baluch, Profesor Ziejka, Profesor Bujnicki czy Profesor Waligóra nadają ton, a wyjątkowo bogaty wachlarz tematyczny musi zaimponować. Dostajemy tu zarówno szkice poświęcone malarstwu Grottgera, jak i kontrowersyjnej estetyce grupy Rammstein, logopedię i Sienkiewicza, postmedialną szkołę i I wojnę światową.
Zapraszamy!
Z recenzji prof. dr. hab. Stanisława Żaka
Tom, składający się z ponad dwudziestu artykułów, przynosi niezwykłe bogactwo tematyczne: od literatury wspomnieniowej (Jacek Rozmus, Maria Jolanta Olszewska) do charakterystyki postaw ideowych czy filozoficznych (Jerzy Waligóra), od rozważań lingwistycznych (Jagoda Cieszyńska-Rożek, Alicja Baluch), poprzez malarstwo (Franciszek Ziejka) i autobiografizm (Barbara Głogowska-Gryziecka)…
Różne są też metody analizy, opisu i interpretacji, tak jak różni pokoleniowo są autorzy poszczególnych prac, co stanowi niewątpliwie o sytuacji współczesnej literatury, a może nawet humanistyki?
Lektura tych artykułów znacznie poszerza wiedzę nie tylko polonistów, ale również historyków, filozofów, estetyków, psychologów i pedagogów. […] może ona sprawiać wielorakie satysfakcje emocjonalne i intelektualne.
Każdy spór ma swoje podstawy i do każdej z nich należy się ściśle odwoływać jako do niewątpliwej reguły prawdy. Zasadą sporu o Trójcę (choć i w nim, jak w każdym innym, pierwsze miejsce należy przyznać Pismu Świętemu) jest znajomość osoby. Starałem się ją rozwinąć i przedstawić na tyle, na ile potrafiłem, zważywszy na moją niewielką bystrość i ubogą wiedzę, badając z należytą starannością i jasnością to, co uczeni sądzą na temat owej normy i, w szczególności, na temat dogmatu Trójcy. Lecz przede wszystkim należy porzucić zabobonną opinię, aby nie mniemać, że to dogmat Trójcy ustanawia regułę dotyczącą osoby, a nie odwrotnie. Ci bowiem, którzy tak postępują, wikłają się w rozliczne trudności: są zmuszeni raz ustaloną teorię osoby obalać i odwoływać, gdy tylko przyjdzie ją stosować do dogmatu Trójcy, i wreszcie ustalać inną teorię dla osoby stworzonej i inną dla osoby niestworzonej, nie zdając sobie sprawy, że ich wymysły urągają nie tylko zdrowemu rozumowi, ale również Pismu Świętemu.
***
Stanowisko Gosławskiego w tej kwestii jest jednoznaczne: kategoria substancji oraz pojęcie osoby odnoszą się w ścisły sposób do Boga. Odmawianie Bogu kategorii substancji nie jest niczym innym niż zaprzeczaniem, jakoby Bóg był bytem samoistnie subsystującym, to zaś byłoby tyleż absurdalne, co bluźniercze. Podobnie należałoby ocenić próbę odmówienia Bogu charakteru osobowego, gdyż do istoty osoby należy bycie substancją oraz rozumność, która Bogu z pewnością przysługuje. Bóg nie jest więc ponad wszelkimi kategoriami, jak sugeruje to Martini. Jeśli Gosławski krytykuje scholastyczny dyskurs, to nie dlatego, że pragnie on podważyć podstawy i reguły, na których opiera się teologia scholastyczna, ale raczej dlatego, że te właśnie podstawy i reguły są podważane przez obrońców dogmatu Trójcy Świętej.
Podstawowym problemem tradycji po końcu historii nie jest historyczna nieciągłość. Jest nim radykalne niezdeterminowanie życia ludzkiego, nuda posthistorii, brak jasnego przyporządkowania między biologiczną podstawą a formą życia. Przeżywane są one jako wzajemnie rozdzielone: z jednej strony nagie życie, a z drugiej jego forma jako przygodna ""tożsamość"". Ludziom posthistorycznym, w tym postmodernistycznym konserwatystom, ""tradycja"" i przeszłe formy życia wystarczą w swojej nihilistycznej formie - jako ""punkt zero własnej treści"", dziedzictwo, które ofiarowuje tylko własną nieobecność, prawo, które obowiązując, nic nie znaczy, przedmiot historyczny, który się podziwia, ale którego się nie używa. Pytanie o powrót tradycji jest więc ostatecznie pytaniem o to, kto odważyłby się powtarzać praktyki źródłowe, zamiast tylko kontemplować przeszłość.Paweł Grad (1991) - doktorant w SNS IFiS PAN, zajmuje się filozofią religii i teorią komunikacji. Członek redakcji kwartalnika ""Christianitas"".
„Jazz i fizyka” to bardzo osobista opowieść o nauce i muzyce, które splatają się ze sobą w życiu profesora Stephona Alexandra. To także opowieść o Nowym Jorku, grze na saksofonie i o licznych spotkaniach autora z wielkimi fizykami i wielkimi jazzmanami. Myślą przewodnią książki i ideą przyświecającą badaniom naukowym autora jest wykazanie, że Wszechświat ma ukrytą muzyczną naturę. Stephon Alexander przedstawia ją w książce na różne sposoby, posługując się teorią muzyki i jazzowych improwizacji, a także fizyką i kosmologią. Ta książka ukazuje także moc analogii. Dzięki dźwiękom, zaczniemy rozumieć fizykę wiążąc ją analogiami z muzyką. Przekonamy się, że harmonia i rezonans są zjawiskami uniwersalnymi mogącymi wyjaśnić dynamikę całego. Stephon Alexander to wyśmienity fizyk i muzyk jazzowy w jednej osobie. Czytając go usłyszycie muzykę Wszechświata. Edward Frenkel, autor książki „Miłość i matematyka” Jeśli chcecie spędzić jeden wieczór w życiu, kontemplując związki między nauką i sztuką, wybierzcie właśnie tę książkę. Lee Smolin, autor książki „Czas odrodzony” Stephon Alexander jest profesorem fizyki na Uniwersytecie Browna i laureatem nagrody Amerykańskiego Towarzystwa Fizycznego im Boucheta za rok 2013. Jest także saksofonistą jazzowym. W sierpniu 2014 r. ukazał się jego album „Here Comes Now” nagrany z Erin Rioux.
Czy atrybut Twojej męskości płata ci czasem figle, uporczywie prężąc się na baczność lub pozostając nieczuła na uroki chwili? Może od lat bez powodzenia starasz się o dziecko czy wręcz przeciwnie – marzysz o tym, by zarówno dzieci, jak i wszelkie plagi trzymały się od ciebie na bezpieczną odległość? Czy masz świadomość, do czego dokładnie służy prostata? Chcesz się dowiedzieć, co zrobić, na wypadek gdyby pęcherz czy nerki zbuntowały się przeciwko Tobie? O tym i o wielu innych męskich sprawach jest ta dowcipna, pełna zabawnych historii książka. Bo o zdrowie – jak przekonuje dr Wittkamp – mając odpowiednią wiedzę, da się skutecznie zadbać. Część tematów, o które być może wstydzisz się zapytać: × Skrzywienie wzwiedzionego członka × Złamanie penisa × Wzwód przetrwały × Choroby weneryczne × Skręt jąder × Przedwczesny wytrysk × Antykoncepcja dla mężczyzn × Leczenie bezpłodności × Osłabienie erekcji × Zapalenie pęcherza × Nietrzymanie moczu × Kamica nerkowa × Prostata Dla jasności: urologia nie jest seksistowska – leczymy też panie (w zakresie tych narządów, którymi dysponują).
Nowatorskie jest zastosowanie metody separacji na gruncie antropologii filozoficznej, wartościowe są także ustalenia co do uwarunkowań poznawczych takiej eksplikacji, dotyczące np.. Punktu wyjścia filozoficznego poznania podmiotowości, relacji takiego jej poznania do poznania naukowego oraz związków między zaproponowanym w rozprawie ujęciem bytu ludzkiego a innymi ujęciami filozoficznymi.
Prof. dr hab.. Adam Jonkisz
Zagadnienie podmiotowości należy do podstawowego obszaru refleksji filozoficznej, będącego przedmiotem nieustannego sporu, który od czasów nowożytnych przybrał na sile i trwa nieprzerwanie do dziś. Filozoficzna historia nowożytności przyzwyczaiła nas patrzeć na podmiot jak na pojęcie, które weszło na stale do filozofii za sprawą Kartezjusza. Tymczasem kategoria podmiotu ma bardzo długą historię, sięgającą znacznie dalej niż narodziny nowożytnej myśli. W ostatnich dziesięcioleciach kategoria ta stała się także przedmiotem badań empirycznych, co zmusiło do ponowienia pytania o jej zakres i operatywność oraz otworzyło szereg istotnych kwestii, m.in. czy współczesna nauka dysponuje odpowiednimi narzędziami do uchwycenia podmiotowości? Czy wyniki badań empirycznych mogą prowadzić do zmiany naszego pojmowania samych siebie oraz jakiego rodzaju podmiotowość zakłada projekt "postludzkiej" kondycji.
Ze wstępu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
