Realizacje wielokamerowe są wszechobecne i we współczesnej telewizji, i w przekazach internetowych. Nie ma w polskim języku książki traktującej o tym kompleksowo. Niniejsza publikacja uzupełnia tę lukę. Przeznaczona jest dla studentów szkół filmowych, pracowników telewizji pragnących rozwijać swoje kompetencje, a także dla olbrzymiej grupy pracowników instytucji kultury - teatrów, oper, teatrów baletowych itp. - zajmujących się technologią wideo oraz dla wszystkich patrzących na telewizję od strony teoretycznej. Książka zawiera zarówno podstawowe informacje - przykładowo o kompozycji kadrów, planach filmowych, montażu, jak i szczegółowe opisy różnych skomplikowanych realizacji z wykorzystaniem kilkunastu kamer. Bogata w fotografie i ilustracje graficzne stanowi kompendium wiedzy niezbędnej każdemu, kto zajmuje się realizacjami wielokamerowymi.
Jak odczytać własną drogę w życiu? Czym się kierować wśród mnogości sprzecznych propozycji? Jak dopomóc swojej wierze, która słabnie? Co robić, kiedy Bóg milczy?
To tylko przykłady pytań, z którymi mierzy się kard. Grzegorz Ryś. Zadajemy je sobie wszyscy, próbując żyć świadomie jako chrześcijanie, ale też zwyczajnie poszukując sposobu na szczęśliwe, sensowne życie.
Kardynał Ryś nie poucza, ale dzieli się własnym doświadczeniem i świadectwem wiary. A przed nikim nie odsłania się tak bardzo jak przed ludźmi młodymi. To właśnie im opowiada o swoim powołaniu, domu rodzinnym, momentach przełomu, ludziach, którzy byli dla niego ważni, a nawet o piłce nożnej.
To nie jest książka pisana zza biurka ani z ambony; to książka zrodzona z niezwykłego spotkania.
Jedna z najważniejszych książek noblisty z przedmową Oksany Zabużko. Rodzinna Europa to z jednej strony autobiografia intelektualna, z drugiej niezwykła podróż europejskiego umysłu. Miłosz dzieli się osobistymi przeżyciami, jednocześnie analizując historię Europy Wschodniej, pełną tragicznych wojen i sprzecznych dążeń. Ta wydana po raz pierwszy w 1959 roku książka to doskonała lektura na dzisiejsze czasy! Do nowego wydania przedmowę napisała Oksana Zabużko, ukraińska intelektualistka, poetka i pisarka, autorka m.in. bestsellerowego tomu esejów Planeta Piołun oraz powieści Badania terenowe nad ukraińskim seksem. Na okładce obraz malarki młodego pokolenia Magdaleny Laskowskiej.
Celem niniejszej pracy jest wypełnienie istotnej luki w naszej literaturze wojskowo-technicznej, w części dotyczącej dziejów broni ręcznych; przy czym zamiarem autora było nie tylko opisanie różnorodnych konstrukcji stopniowo zmieniających się wzorów broni, ale również ukazanie całej historii wprowadzenia każdego z tych wzorów do uzbrojenia, warunków, w których one powstawały, oraz przebiegu ich prób. Fakty te pozwolą szerzej zrozumieć ogólną charakterystykę każdej oddzielnej epoki oraz zapoznać czytelnika ze stanem rusznikarstwa, tendencjami jego rozwoju i pracami konstruktorów broni.
Rok Święty to nie tylko wydarzenie liturgiczne. To czas odnowy duchowej i nadziei, która przez wieki poruszyła w sumie serca miliardów ludzi wierzących; najpierw w basenie Morza Śródziemnego, potem w całej Europie, a następnie na innych kontynentach; ta książka jest właśnie opowieścią o tym. Jest również świetnym przewodnikiem po głębszym znaczeniu Lat Jubileuszowych - zarówno dla samego Kościoła jako instytucji, jak i dla każdego z nas z osobna. Autor, ks. prof. Janusz Królikowski, kapłan i znawca historii Kościoła, prowadzi nas przez historię, ukazując - od starożytności po rok 2025 - jak Jubileusze kształtowały życie chrześcijan i jak stanowiły odpowiedź na zmieniające się potrzeby kolejnych pokoleń. Dużo w niej także akcentów polskich. Choć korzenie Jubileuszy sięgają czasów biblijnych, to oficjalnie zaczęły się one w 1300 roku, gdy papież Bonifacy VIII uroczyście ogłosił pierwszy Rok Święty. Wydarzenie to wzmocniło tradycję pielgrzymek, odpustów i wezwań do nawrócenia. I tak miało być podczas kolejnych Jubileuszy. Szczególne miejsce w tej opowieści zajmuje Rok Święty 2000 - przełomowy czas refleksji i nadziei, ogłoszony przez św. Jana Pawła II, który wprowadził Kościół w trzecie tysiąclecie chrześcijaństwa. Książka została wydana z niezwykłym pietyzmem, w eleganckiej szacie graficznej, z bogatym wyborem ilustracji - od arcydzieł malarstwa sakralnego po fotografie mistrza Adama Bujaka z papieskich uroczystości. Nie tylko stanowi ciekawą lekturę, nie tylko podpowiada pasjonującą wiedzę historyczną, ale także dostarcza przeżyć estetycznych. Każda strona zachęca do zatrzymania się, medytacji i pogłębienia wiary. "Roki Święte" kończą się swoistą klamrą, mianowicie ogłoszonym przez papieża Franciszka rokiem "Pielgrzymi nadziei", co czyni tę publikację jeszcze bardziej aktualną. Książka ta jest doskonałym narzędziem do pogłębienia jubileuszowej tradycji, która nie jest żadnym reliktem przeszłości, jak niektórzy usiłują to przedstawiać, ale zawsze aktualnym wezwaniem do pielgrzymowania, pojednania i duchowego odrodzenia.
Henri Matisse, okrzyknięty dziką bestią i uznany za ojca fowizmu, na zawsze odmienił oblicze sztuki nowoczesnej. Malował kolorem, nie światłem, a zamiast odtwarzać rzeczywistość budował własną. Początkowo studiował prawo, ale choroba zmieniła jego życie i skierowała go ku sztuce. Pracował w ciszy, choć jego obrazy krzyczały formą i barwą. Z czasem odłożył pędzle i sięgnął po nożyczki. Wycinanki - technika kojarzona z dziecięcą zabawą - w jego rękach stała się dojrzałą sztuką. Dziś jego prace osiągają zawrotne ceny, a Matisse uchodzi za jednego z najważniejszych twórców XX wieku. Ba! Ścigał się z nim sam Picasso i to właśnie on po latach uklęknął przed dawnym rywalem, by oddać mu pierwszeństwo. Ten bogato ilustrowany album to opowieść o artyście, który szukał prostoty - zarówno w sztuce, jak i w codzienności. Wierzył, że obraz powinien być jak wygodny fotel - dawać odpoczynek po ciężkim dniu. Agnieszka Kijas - krytyczka sztuki, pisarka i dziennikarka, która wierzy, że każda opowieść o obrazie to opowieść o człowieku. W podcaście Dawno temu w sztuce mówi o malarstwie bez patosu, ale z sercem. Promuje sztukę zarówno na żywo, jak i w przestrzeni online.
Paul Gauguin nie znosił ram - ani na obrazach, ani w życiu. Ten francuski artysta porzucił mieszczański świat, by na własnych zasadach szukać prawdy o naturze człowieka i sztuce. Nazywał siebie dzikusem, a inni widzieli w nim buntownika, uciekiniera, wizjonera. Malował odważnie. Sięgał do mitów, snów i barw, by oddać tęsknotę za tym, co pierwotne i nieskażone cywilizacją. Dzieciństwo spędził w Peru, a po powrocie do Francji długo nie potrafił się odnaleźć. Pływał po morzach, pracował jako makler, założył rodzinę, którą później porzucił. Z każdym kolejnym krokiem oddalał się od znanego porządku, by w końcu dotrzeć na Tahiti i zamieszkać z dala od paryskich salonów i konwenansów. W albumie znalazły się zarówno najsłynniejsze dzieła z Polinezji, jak i wcześniejsze obrazy inspirowane impresjonizmem - razem pokazują ewolucję jego stylu. Autorka przedstawia Gauguina jako artystę kontrowersyjnego i pełnego sprzeczności. Nie unika tematów niewygodnych w tym jego relacji z młodymi wyspiarkami, które do dziś budzą emocje. Cóż Gauguina niełatwo zrozumieć, ale jeszcze trudniej zapomnieć. Agnieszka Kijas - krytyczka sztuki, pisarka i dziennikarka, która wierzy, że każda opowieść o obrazie to opowieść o człowieku. W podcaście Dawno temu w sztuce mówi o malarstwie bez patosu, ale z sercem. Promuje sztukę zarówno na żywo, jak i w przestrzeni online.
Angelika Kauffmann to artystka wyłamująca się z konwencjonalnych ram XVIII-wiecznej sztuki, która zbudowała własną, niezwykłą drogę twórczą w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Pochodząca z artystycznej rodziny, również była obdarzona wyjątkowym talentem i stała się jedną z pierwszych kobiet, które zdobyły międzynarodowe uznanie. Kauffmann to mistrzyni wielogatunkowej kompozycji, artystka, która potrafiła przekształcić malarstwo w subtelną opowieść o ludzkich emocjach. W jej dziełach klasycyzm splata się z romantyczną wrażliwością, a precyzyjne portrety i sceny historyczne tworzą hipnotyzujący krajobraz intelektualnej i artystycznej wyobraźni. Każde płótno to nie tylko obraz to manifest kobiecej siły, talentu i determinacji.Choć początkowo napotykała liczne bariery środowiskowe i kulturowe, stała się ikoną artystycznej rewolty. Jej dzieła to opowieść o kobiecie, która odważyła się być kimś więcej niż tylko córką, żoną czy modelką. Album to wielowarstwowa podróż przez życie i dzieło tej niezwykłej artystki. Autor, doktor historii sztuki Sławomir Cendrowski, odsłania zarówno znane, jak i zapomniane oblicza malarki. Książka dokumentuje spuściznę twórczyni, która odważyła się stworzyć wizję sztuki przekraczającą granice płci, konwencji i epoki.
Caspar David Friedrich, pochodzący z pomorskiej, niemieckiej rodziny artysta, naznaczony osobistymi traumami i duchowymi poszukiwaniami, stworzył malarstwo, które stało się filozoficzną medytacją o ludzkiej egzystencji. Ten mistrz romantycznej kontemplacji potrafił przekształcić swoje obrazy w duchową podróż. W jego dziełach realizm splata się z metafizyczną wrażliwością, a krajobraz staje się lustrem ludzkiej duszy. Samotne sylwetki wpatrzone w bezkres horyzontu, mgły, skały i bezgraniczne przestrzenie tworzą hipnotyzujący obraz kondycji człowieka braku znaczenia wobec wielkości świata i jednoczesnego pragnienia zrozumienia absolutu. Jego płótna to nie tylko malarstwo, ale także prawdziwa medytacja namalowana farbami, opowieść o samotności, poszukiwaniu sensu i duchowej wędrówce. Album to wielowarstwowa podróż przez życie i dzieło tego niezwykłego artysty. Autorka, historyczka sztuki Luba Ristujczina, prowadzi czytelnika przez zawiłe ścieżki twórczości Friedricha, odsłaniając zarówno znane, jak i zapomniane oblicza malarza. Książka dokumentuje spuściznę twórcy, który stworzył elektryzującą wizję sztuki, wykraczającą daleko poza ramy malarstwa, dotykającą najgłębszych wymiarów ludzkiej egzystencji.
Vincent van Gogh to artysta, który przemienił cierpienie w niezwykłe piękno, przekształcając swoją burzliwą egzystencję w legendę sztuki, która na zawsze zmieniła oblicze malarstwa europejskiego. Pochodzący z niezamożnej rodziny, zmagający się z niepowodzeniami zawodowymi i osobistymi stworzył niepowtarzalny świat wizualny. Van Gogh przemienił malarstwo w elektryzujący spektakl uczuć i wrażeń. W jego dziełach ogniste kolory i dynamiczne pociągnięcia pędzla tworzą hipnotyzujący krajobraz ludzkich emocji. Każde płótno to nie tylko obraz to intymny dziennik zmagań artysty z samym sobą, ze światem, z własnymi pragnieniami. Choć za życia był odrzucany przez krytyków i sprzedał zaledwie jeden obraz, szybko stał się ikoną artystycznej rewolty, twórcą skazanym na wieczne poszukiwanie własnej drogi. Jego dzieła to manifest indywidualności, opowieść o człowieku, który widział świat innymi oczami. Album to wielowarstwowa podróż przez życie i dzieło tego niezwykłego artysty. Autorka, krytyczka sztuki Agnieszka Kijas, prowadzi czytelnika przez zawiłe ścieżki twórczości Van Gogha, odsłaniając zarówno znane, jak i oblicza malarza. Książka dokumentuje spuściznę twórcy, który odważył się stworzyć własną wizję sztuki, która przetrwała znacznie dłużej niż jego krótkie, naznaczone cierpieniem życie.
Józef Chełmoński to artysta, który potrafił uchwycić duszę polskiej prowincji, przemienić zwykłą wiejską scenę w realistyczny obraz ludzkiego losu. Pochodzący z drobnoszlacheckiej rodziny, początkowo zmagający się z trudnościami ekonomicznymi, stworzył własny, niepowtarzalny świat wizualny, który na zawsze zmienił oblicze polskiego malarstwa.Chełmoński to mistrz realizmu, artysta, który potrafił przekształcić malarstwo w opowieść o życiu polskiej wsi. W jego dziełach rzeczywistość splata się z poetycką wrażliwością, a naturalistyczne sceny wiejskie stają się metaforą ludzkiej egzystencji. Ostre, precyzyjne oko artysty łączy się z głęboką empatią każdy obraz to nie tylko portret krajobrazu, ale i także polskiej duszy.Choć początkowo był niedoceniany przez krytyków z wielkomiejskich salonów, szybko stał się jednym z najważniejszych malarzy swojej epoki. Jego płótna to nie tylko dokumentacja rzeczywistości, ale prawdziwa opowieść o Polsce jej naturze, tradycji i ludziach.Album to wielowarstwowa podróż przez życie i dzieło tego niezwykłego artysty. Autorka, historyczka sztuki Luba Ristujczina, prowadzi czytelnika przez zawiłe ścieżki twórczości Chełmońskiego, odsłaniając zarówno znane, jak i zapomniane oblicza malarza. Książka dokumentuje spuściznę twórcy, który odważył się pokazać wieś taką, jaką naprawdę była surową, piękną i głęboko autentyczną.
Wojna polsko-bolszewicka. Fakty znane i nieznane to fragment rodzinnych dziejów, tak silnie kształtujący polskie DNA, że trudno sobie wyobrazić kondycję moralną, polityczną i narodową współczesnych Polaków bez budulca w postaci wiedzy o Cudzie nad Wisłą i świadomości, jak ważne było odniesione tam zwycięstwo. Zapewne właśnie z tego powodu wojna polsko-bolszewicka należy dziś do najlepiej rozpoznanych konfilktów zbrojnych. Czy wobec tego istnieją jeszcze jakieś dotyczące jej nieodkryte zdarzenia, nieznane aspekty? Wbrew pozorom jest ich wiele, ale o tym już każdy czytelnik musi się przekonać sam. Może to uczynić tylko w jeden sposób, a mianowicie sięgając po książkę Jacka Jaworskiego. Jestem absolutnie przekonany, że warto to zrobić.dr hab. Lech Krzyżanowski (Uniwersytet Śląski)
Przez chwilę zanosiło się niemalże na całkowite załamanie się ugrupowania kniazia Daniły Szczeni. Pułki drugiej linii widząc pędzące na nich, rozbite i wstrząśnięte bojem oddziały kniazia Teljatevskija same zaczęły się mieszać i pogrążać w nieładzie. Morale Moskwicinów w obliczu atakujących sił litewskich raptownie spadło, ale druga faza bitwy nie zakończyła się pomyślnie dla Litwinów. W tym decydującym momencie starcia możemy wręcz upatrywać przesilenia całego boju. Będące w niezwykle trudnej sytuacji jednostki drugiego rzutu armii moskiewskiej utrzymały zasadnicze pozycje. Litwini nacierali z furią, chcąc wykorzystać powodzenie znad rzeczki. Wprowadzając do boju chorągwie hufca walnego i dworzan wraz z jazdą zaciężną kniaź Konstanty Ostrogski miał pewnie nadzieję na przełamanie szyku moskiewskiego. Jednak Moskwicini, widząc, że z lasów nad rzeczką nie wysuwają się już żadne kolejne posiłki dla atakujących chorągwi litewskich, stawili zaciekły opór i wytrzymali ponawiane silne ataki Litwinów. Brak kurzawy na zachodzie i jakichkolwiek rozwiniętych chorągwi litewskich wlał bowiem w upadłe już niemal serca moskiewskie wzrastającą nadzieję na zwycięstwo. Tymczasem wódz moskiewski kniaź Daniło Szczenia nie ulegając panice, w trudnej dla jego armii sytuacji, przytomnie wydał rozkaz rozpoczęcia manewru okrążającego z lewej flanki...
Wojna austriacko-turecka z lat 1716-1718 należy do tych wojen tureckich, które są dość dobrze zbadane w europejskiej historiografii. Przyczyn tego należy szukać w postaci głównodowodzącego armią habsburską w tamtym okresie, księcia Eugeniusza Sabaudzkiego. Ciągłe zainteresowanie studiowaniem kampanii jednego z uznanych geniuszy sztuki wojskowej nie powinno było pozostawić białych plam w historii wojny 1716-1718. Jednak w tym konkretnym przypadku wszystko okazało się dokładnie odwrotne. Powstała wyłącznie europocentryczna wizja pierwszej wojny austriacko-tureckiej XVIII wieku, przez co nawet tureccy historycy ostatnich dziesięcioleci nie potrafili skutecznie wypełnić wyrazistej luki w faktografii osmańskiej strony konfliktu.Idea tej książki zrodziła się u Autora po lekturze monografii bitwy pod Zentą autorstwa Łukasza Pabicha. Można nawet powiedzieć, że nasz tekst o oblężeniu Belgradu w 1717 roku stanowi logiczną kontynuację narracji Pabicha, gdyż wielokrotnie będziemy odwoływać się do doświadczeń Wielkiej Wojny Tureckiej i bitwy pod Zentą. Oprócz oczywistych podobieństw między tymi dwoma konfliktami, istnieją również wyraźne różnice, które sprawiają, że konieczne jest napisanie historii wojny 1716-1718 szerokimi kreskami...
Najazdy węgierskie na Europę Zachodnią są zwykle fragmentarycznie opisywane w opracowaniach naukowych i popularnonaukowych. Tymczasem z kilku powodów temat ten zasługuje na szersze zbadanie i przedstawienie, także w formie popularyzatorskiej. Najbardziej widoczną cechą tych konfliktów jest ich zasięg i czas trwania.Obejmowały one wyjątkowo rozległe tereny Europy Zachodniej przez prawie kilkadziesiąt lat. Zwykle zasięg ten tłumaczono ruchliwością armii najeźdźców. Jak będzie przedstawione dalej, powody takiego rozmachu były dużo bardziej prozaiczne. W tym celu nakreślono tło polityczne konfliktu.Kolejnym powodem, dla którego warto przedstawić opisywane zagadnienie, jest wojskowość europejska tego okresu. Z powodu walk obronnych z Węgrami, na kartach kronik pojawiły się liczne opisy ówczesnych sposobów walki. Tutaj również obraz przekazywany przez źródła różni się od obecnych, mylnych stereotypów.O zwycięstwach obrońców decydowała często szybkość manewrów, wykonywanych przez jazdę. Manewry te i pościgi za uciekającymi Madziarami świadczą o użyciu lekkiej konnicy. Warto przypomnieć, że w pierwszej połowie X wieku strzemiona w Europie Zachodniej dopiero wchodziły w użycie, podczas gdy Węgrzy stosowali je powszechnie. Dawało im to więc pewną przewagę...
Tysiąc lat temu, w 1025 roku Bolesław Chrobry został pierwszym królem Polski, która tym samym stała się odtąd królestwem. Koronacja czyniła z Bolesława jedną z najważniejszych postaci ówczesnej Europy, a jego państwo stawiała w rzędzie monarchii, takich jak inne królestwa łacińskiej Europy, powstałe z imperium Karola Wielkiego, od imienia którego wywodzi się słowo "król". Władza królewska, jak wierzono, pochodziła od samego Boga. Król jako pomazaniec sprawował władzę nad poddanymi z woli Boga i w Jego imieniu... Ukoronowany Bolesław stawał się suwerenny w swoich decyzjach, co zresztą potwierdzał całym swoim panowaniem, w czasie którego z uporem i nieugiętą wolą, konsekwentnie walczył o niezależność swojego państwa. Był nie tylko wielkim politykiem, ale przede wszystkim wojownikiem, i to w swojej epoce wojownikiem najznakomitszym. W ogniach ustawicznych zwycięskich walk, prowadzonych siłami wszystkich plemion polskich, zahartował on ich poczucie jedności narodowej, przyzwyczajając do obrony olbrzymiego państwa jako całości. W koronie królewskiej dał im symbol tej jedności i jej ostoję, zasługując się przyszłym pokoleniom z epoki rozbicia politycznego, dla których właśnie ten symbol stał się hasłem ponownego zjednoczenia w jedno państwo narodowe - pisał historyk Roman Grodecki.
To nadal magia, nawet jeśli się odkryje, na czym polega. Sir Terry Pratchett „Pokazać świat Dysku Terry’ego Pratchetta” prowadzi czytelników za kulisy zadziwiającej współpracy Terry’ego Pratchetta i artysty Paula Kidby’ego. Demonstruje, w jaki sposób Dysk został powołany do wizualnego życia – od najwcześniejszych szkiców do ostatecznych arcydzieł – i jak Terry i Paul reagowali na zjawiska kultury popularnej, wplatając je w dyskowy krajobraz. Co prawda Terry był niekwestionowanym źródłem pomysłów, ale przez trzy dekady to Paul dzięki artystycznej sile wyrazu przenosił ludzi, miejsca i kawałki lodożerczego bagażu z wiecznie płodnej wyobraźni Terry’ego do naszego świata. „Pokazać świat Dysku” prezentuje również obrazy, których nie mogliśmy zobaczyć – wczesne projekty okładek wielkich nienapisanych powieści. To wyjątkowe przedstawienie jednego z wielkich literackich związków twórczych, wypełnione nieznanymi dotychczas grafikami i ich prawdziwymi historiami. Paul Kidby znany jest jako ilustrator dzieł Terry’ego Pratchetta. Rozpoczął współpracę z Terrym w 1992 roku, a od 2002 projektował okładki do powieści o świecie Dysku. Ilustrował również liczne dyskowe publikacje, wśród nich „Sztukę świata Dysku”, bestsellerowego „Ostatniego bohatera”, „Terry Pratchett’s Discworld Imaginarium”, „The Ultimate Discworld Companion” oraz „Dobry omen” autorstwa Terry’ego Pratchetta i Neila Gaimana. W 2023 roku Paul zilustrował „Jak być czarownicą. Poradnik Tiffany Obolałej”. Terry Pratchett był twórcą bestsellerowego cyklu powieści o świecie Dysku, który otwierał wydany w 1983 roku „Kolor magii”. Łącznie napisał ponad pięćdziesiąt niezwykle popularnych książek, sprzedanych na całym świecie w ponad stu milionach egzemplarzy. Jego powieści były adaptowane przez twórców filmowych i teatralnych. Zdobył wiele nagród, w tym także Medal Carnegie. W 2009 roku otrzymał tytuł szlachecki za zasługi dla literatury, choć ironicznie zapewniał, że największą zasługą dla literatury było to, że zawsze unikał jej pisania.
Pod koniec życia, w 1977 roku, Roland Barthes (1915-1980), klasyk współczesnej francuskiej humanistyki (Mitologie, Fragmenty dyskursu miłosnego, Imperium znaków, Stopień zero pisania), zaczął po śmierci matki pisać książkę o fotografii. Osobistym motywem była próba odnalezienia "istoty" zmarłej Henriette Barthes w fotografiach, które po niej pozostały. Paradoksalnie autor odnajduje to, czego szuka, w zdjęciu matki z jej dzieciństwa, z okresu, w którym jej nie znał, przewrotnie zaś - zdjęcia tego czytelnikowi nie pokazuje, uważając, że byłoby dla niego banalne. Dowodzi to, jak subtelne rozważania i doświadczenia podjął w tej bardzo prywatnej książce o nowym zjawisku w sztuce, którego naturę stara się wyjaśnić (tytułowy chambre claire, dosł. "jasny pokój", nawiązuje w formie gry słów do chambre noire, "ciemnia", a zarazem chodzi odpowiednio o camera lucida i camera obscura). Inaczej niż malarstwo, fotografia ma u podłoża pewien niewymyślony fakt, mgnienie owego "to było", "zdjęcie" obrazu z rzeczywistości. Jako odmiana pamięci wprowadza w czas i cały dramat egzystencji. Barthes rozważa "zdjęcie" od strony studium, dociekliwości, analizy, i punctum, owego "ukłucia", o jakie fotografia przyprawia widza. Czytelnik znajdzie w książce wiele takich puncta w zamieszczonych przez autora reprodukcjach klasycznych dzieł, które dodatkowo czynią z tych rozważań mały album, przyczynek do subiektywnej historii fotografii.
Bez nadmiernego rozgłosu przeszło to, co wydarzyło się podczas niedawnych wyborów. Po raz pierwszy w historii III RP w brudną i nieczystą kampanię przeciwko jednemu z kandydatów na wielką skalę zaangażowano metody i środki, które z powodzeniem można uznać za gangsterskie i mafijne, a także przede wszystkim niezgodne z obowiązującym prawem. Wszelkie instytucje państwa i sądy okazały się bezradne i ślepe włącznie z mediami, pokazując dobitnie, że wpływowe grupy interesów, dysponujące olbrzymimi pieniędzmi i powiązaniami, są dziś w stanie zmienić w zasadzie każdy wynik wyborczy, wsadzając na najważniejsze urzędy ludzi, będących jedynie ich „słupami” lub w najlepszym razie strażnikami ogromnych interesów. To nie żadne political fiction, lecz opis prawdziwych wydarzeń, które wydarzyły się naprawdę. Autorzy, którzy zajrzeli za kulisy polskiej sceny politycznej znaleźli na to dowody i opisali mechanizmy i działania skrzętnie skrywane przez partie polityczne i sztaby wyborcze. Ujawnili równeż luki w systemie wyborczym III RP. Do właśnie takiego świata: politycznych intryg, gdzie nie liczy się demokracja i wola wyborców, a „jedynie” partykularne interesy oraz olbrzymie wpływy i pieniądze zapraszają czytelników w swojej książce Wojciech Mucha i Andrzej Gajcy. Dowiedz się, jak w Polsce można „ukraść” wybory. Wygrać je i nie dać się złapać.
Szatan jest pierwszym filozofem i pierwszym anarchistą. Ale jest też przeznaczeniem, nieukojonym, ciemnym, pełnym męczarń, przeznaczeniem wydziedziczonych []. [] Dzisiejszy szatan to potęga, która w jakimś dzikim szale, gnana jakimś strasznym instynktem, kroczy przez świat, sieje rozpacz i zniszczenie.S. Przybyszewski, Na drogach duszy: Gustav Vigeland, 1898Długo, długo to trwało, zaczym do tej rezygnacji doszedłem - wiara w Boga, istotna, do samej głębi przeświadczona wiara w Boga wszechmądrego i wszechwiedzącego jest tylko możliwą - powtarzam to z jak największym naciskiem - możliwą tylko u ludzi, którzy przeprawili się przez wszystkie czyśćce i piekła bezwiary, "ateizmu" - i jak te wszystkie rozpaczliwe pasowania się z zagadkami bytu ludzie nazywają [].S. Przybyszewski, Frontispice do De profundis, 1925Ogólnopolski zespół uczonych pod kierunkiem prof. dr hab. Gabrieli Matuszek-Stec z Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego przygotowuje 11-tomową krytyczną edycję Dzieł literackich Stanisława Przybyszewskiego w ramach ministerialnego Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. To edycja długo wyczekiwana. Dzieła zebrane przywódcy polskiego modernizmu nigdy nie ukazały się w języku polskim (w latach 20. XX wieku takie przedsięwzięcie realizował Instytut Wydawniczy "Lektor", ale śmierć pisarza je przerwała), podczas gdy Niemcy udostępnili w ośmiotomowej edycji niemieckie utwory "genialnego Polaka" w latach 90. XX wieku.Stanisław Przybyszewski to jeden z najbardziej wyrazistych twórców modernistycznych, który zaznaczył swe miejsce w polskiej i niemieckiej literaturze. Już za życia stał się legendą - przez Strindberga nazwany "genialnym Polakiem", w środowisku berlińskim określany mianem "króla bohemy" i "nowego mesjasza literatury", w Polsce uznany został za inicjatora modernistycznego zwrotu w literaturze, wielką sławą cieszył się w Rosji i krajach słowiańskich.Edycja, która wychodzi w Wydawnictwie Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, obejmuje wszystkie utwory literackie Przybyszewskiego powstałe w języku polskim: poematy prozą, powieści, opowiadania, dramaty oraz towarzyszące tym utworom autorskie wstępy, a także inedita i drobne przekłady. W przypadku niemieckich pierwodruków przeprowadzono porównanie obu wariantów utworów, fragmenty zmienione lub opuszczone w polskich wydaniach zostały przetłumaczone na język polski i zamieszczone w aparacie krytycznym. Każdy tom zawiera rozbudowany dodatek krytyczny i obszerny wstęp historycznoliteracki, ale edycja jest przyjazna dla wszystkich czytelników, zarówno znawców, jak i zwykłych fanów literatury.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?