W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Prawosławna diecezja łódzko-poznańska to książka poświęcona dziejom parafii na terenie największej pod względem geograficznym diecezji Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Eparchia obejmuje wiele ważnych ośrodków akademickich i gospodarczych: m.in. Poznań, Kielce, Bydgoszcz, Łódź, Kraków, Toruń, Sosnowiec. Historia wspólnot prawosławnych została przedstawiona od połowy XVIII wieku do czasów współczesnych, ze szczególnym uwzględnieniem XIX wieku, okresu I wojny światowej i międzywojnia (1918–1939), czasu II wojny światowej i powojennych dekad. Publikacja została w dużej mierze oparta na dotychczas niewykorzystanych źródłach archiwalnych. Autorka sięgnęła do materiałów z archiwów państwowych, Archiwum Metropolii Prawosławnej Warszawskiej i parafialnych. Łącząc elementy o charakterze historycznym, religijnym i kulturowym, dzieje poszczególnych społeczności ukazała na tle losów Cerkwi prawosławnej na ziemiach polskich. „[…] należy podkreślić oryginalny sposób przedstawienia losów poszczególnych parafii prawosławnych. Autorka […] etapy ich dziejów umiejscawia w historycznych realiach, z ukazaniem szerszych procesów zachodzących w życiu politycznym i religijnym. W rezultacie, dzięki takiemu ujęciu tematu, praca stała się kompletna, niepozostawiająca na uboczu żadnych istotnych zagadnień. Autorka sięga też do analizy jednostkowych zdarzeń, działań, bytów organizacyjnych i innych zjawisk polityczno-religijnych charakterystycznych dla tego okresu. […] Książka Violetty Wiernickiej Prawosławna diecezja łódzko-poznańska stanowi ważny wkład w poznaniu dziejów diecezji i znajdujących się na jej terenie parafii Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.” Fragment recenzji prof. zw. dr. hab. Antoniego Mironowicza
Gdy słyszymy „Ziemia święta” lub „Ziemia biblijna”, zazwyczaj nasze myśli wędrują do współczesnego Izraela i obecnej Autonomii Palestyńskiej. Na tych terenach miało miejsce najwięcej wydarzeń opisanych w Biblii. Jednak każdy czytelnik Pisma Świętego wie, że karty świętej księgi prowadzą nas także po wielu miejscach, które obecnie leżą na terenach Egiptu, Libanu, Syrii, Grecji, Turcji, Włoch, Malty, Iranu, Iraku, Arabii Saudyjskiej czy Jordanii. Niniejsza książka jest zaproszeniem do swoistej, intelektualnej podróży po tych miejscach. W podróż tę wyruszymy wraz z bohaterami biblijnych opowiadań, by lepiej poznać nie tylko historię poszczególnych postaci, ale dostrzec nić Bożego prowadzenia całej ludzkości ku zbawieniu.
Obecnie w wielu miejscach związanych z dziejami zbawienia i postaciami biblijnymi wyrosły kościoły, kaplice czy choćby postawiono tam kamienie lub tablice pamiątkowe. Kiedy jednak Jezus wszedł na górę Tabor, nie było tam franciszkańskiego kościoła. Kiedy dźwigał krzyż, nie przepychał się wśród straganów arabskich sklepikarzy. Gdy Abraham wszedł na górę Moria, by ofiarować Izaaka, nie było tam świątyni jerozolimskiej ani muzułmańskich meczetów, a gdy Paweł przybył do Rzymu, nie mógł ochłodzić się w cieniu kolumnady na placu św. Piotra. To oczywiste! Właśnie dlatego w tej książce proponuję spojrzenie na starożytne widoki, bez wspomnianych budowli, angażujące wyobraźnię, by dostrzec to, co widziały oczy postaci biblijnych. Mam nadzieję, że będzie to dla czytelników fascynujące.
Przywołując zacytowane wyżej słowa Augustyna, zapraszam w interesującą – mam nadzieję – podróż. Nie zatrzymamy się więc – jak mówi biskup Hippony – na pierwszej tylko stronicy. Przed nami trzysta sześćdziesiąt sześć stron, z których każda odkrywa kolejne tajemnice Bożych interwencji w dzieje ludzkości. Interwencji, które dokonywały się w konkretnych miejscach geograficznych, naznaczonych Bożym śladem. Publikacja została wzbogacona o graficzny spis treści (mapy z numerami stron), który pozwoli czytelnikowi łatwo odnaleźć opis wybranego miejsca geograficznego. Czas zatem wyruszyć w drogę!
Mariusz Rosik:
Od 1993 roku kapłan Archidiecezji Wrocławskiej. Jako wykładowca Papieskiego Wydziału Teologicznego zajmuje się teologią Nowego Testamentu, egzegezą Ewangelii synoptycznych oraz starożytną historią Żydów. Dyrektor Instytutu Nauk Biblijnych
W pierwszej części publikacji zaprezentowane zostały wypowiedzi Kazimierza Serockiego, z których możemy dowiedzieć się, co sądził o kondycji muzyki polskiej w XX wieku, dlaczego uważał, że spory między muzykologami i krytykami muzycznymi a kompozytorami są bardzo szkodliwe dla polskiego życia muzycznego. W części drugiej, zatytułowanej O własnej twórczości, zostały zamieszczone teksty oparte na wykładach, które kompozytor wygłosił w Musik-Akademie Basel w 1976 roku. Są to wnikliwe analizy najważniejszych aspektów muzyki najnowszej, współczesnej Serockiemu, w niepowtarzalnym, autorskim ujęciu tego kompozytora. W części trzeciej znalazły się zapiski z przemyśleniami Serockiego nad muzyką filmową, znajdującą się w kręgu jego zainteresowań kompozytorskich. A na zakończenie zamieszczono jako ciekawostkę krótką notatkę Kazimierza Serockiego, który w kilku punktach przedstawił specyfikę sali koncertowej "dla muzyki elektronowej i nietypowych ustawień zespołów".
Bez autocenzury. Dawid Ogrodnik pierwszy raz o sobieBył Tomkiem Beksińskim w Ostatniej rodzinie, Rahimem z Paktofoniki w Jesteś Bogiem, księdzem Janem Kaczkowskim w Johnnym. A jaki naprawdę jest Dawid Ogrodnik? W intymnej rozmowie z Damianem Jankowskim mówi o życiu poza planem filmowym: o przemocy, mobbingu i nałogach, o szukaniu sobie miejsca, o wychowywaniu córki.Gdzie kończy się gra, a gdzie zaczyna życie? Czy można pozostać sobą w świecie kłamstwa i ciągłego odgrywania ról? Ile warte są przyjaźń i rodzina? Na bilans nigdy nie jest za wcześnie.Dawid, konstruując swoje postacie filmowe w taki sposób, aby żadna z nich nie przypominała poprzedniej, sprawia, że praca z nim to zawsze wielkie wyzwanie. On umie to robić. Dawid reprezentuje aktorstwo, które najbardziej mnie porusza i fascynuje. Jest wymagający wobec siebie, czym zobowiązuje swoich partnerów do podobnej postawy wobec ich zadań. Dziękuję, Dawidzie.Andrzej SewerynTo, że Dawid jest wybitnym aktorem, powszechnie wiadomo, z tej książki można dowiedzieć się tego, że jest również nietuzinkową osobą o niezwykłej wrażliwości.Maciej PieprzycaCzy to nie za wcześnie na życiowe podsumowania? Pytają niektórzy. Nie jest za wcześnie, gdy chodzi o kogoś, kto tak skutecznie zmienia filmowe oblicza, zaskakuje, rozkochuje w sobie widzów i w każdym wydaniu jest autentyczny. Ile twarzy naprawdę ma Ogrodnik? Warto się przekonać.Karolina Korwin PiotrowskaMój zawód sam w sobie jest kontrowersyjny, działamy przecież na emocjach żywych ludzi. Cała sztuka polega na tym, by nauczyć się niezbędnych umiejętności wyrażania siebie. I by nie stać się przy tym kimś innym. By po prostu pozostać sobą.Dawid Ogrodnik***Dawid Ogrodnik - polski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny młodego pokolenia. Absolwent Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Czterokrotny laureat nagród na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (2012, 2014, 2017, 2019) oraz dwukrotny laureat Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł (2014, 2018). W roku 2014 otrzymał Paszport "Polityki" w kategorii "Film", a w 2018 Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. Znany . z filmów: Chce się żyć, Jesteś Bogiem, Ostatnia rodzina, Cicha noc, Ikar, Najmro. Kocha, lubi, szanuje, Johnny oraz serialu Rojst.Damian Jankowski - publicysta, krytyk filmowy, redaktor portalu Więź.pl i kwartalnika "Więź". Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Mieszka w Warszawie. Współautor książek: Innego cudu nie będzie, Nie ma wiary bez pytań, Świat przyspiesza, ja zwalniam.
Historia opowiedziana w tej książce niemal całkowicie opiera się na oryginalnych źródłach islamskich i ma na celu pokazanie, jak wydarzenia te odbierali sami średniowieczni muzułmanie. Istnieje niezwykle bogaty materiał, który jednak nigdy dotąd nie był konsekwentnie wykorzystany jako podstawa do napisania nowej historii. Jedną z przyczyn był fakt, że wielu uczonych nie było w stanie czytać tych źródeł.
Problem ten stwarza jednak znakomity punkt widzenia. Większość historii krucjat jest spisana z perspektywy, którą można nazwać „tradycyjną”. Chociaż składa się na nią wiele różnych poglądów i interpretacji, to analizuje ona krucjaty niemal wyłącznie jako część historii Europy i mocno opiera się na źródłach europejskich.
W kontekście świata islamskiego krucjaty można, a wręcz trzeba, postrzegać z perspektywy dynamicznych relacji między średniowiecznymi krajami i społecznościami islamskimi. Trzeba na nie patrzeć jak na integralną część historii samej cywilizacji islamskiej. Wymaga to rozszerzenia geograficznego i chronologicznego kontekstu poza tradycyjne obszary – a więc rozpoczęcia historii krucjat na długo przed nimi samymi i w miejscach odległych od Clermont i Jerozolimy. Arabskie źródła postrzegają bowiem inwazję na Lewant podczas pierwszej krucjaty jako kolejny przejaw europejskiej agresji, która rozpoczęła się całe dekady wcześniej, w XI wieku, na terenie Hiszpanii i Sycylii.
Paul M. Cobb (ur. 1967), historyk specjalizujący się w problematyce średniowiecznego świata islamskiego, obecnie wykładowca historii islamu na University of Pennsylvania. Absolwent antropologii na University of Massachusetts w Amherst, University of Chicago (języki i cywilizacje bliskowschodnie), studiował arabistykę w Kairze; w 1997 roku uzyskał doktorat z historii islamu.
Jak grupa młodych, niedocenianych marzycieli z niewielkim doświadczeniem może zmienić kulturę i przemysł? W przypadku branży gier wideo wartej 75 miliardów dolarów pomaga to, że misji przewodzi zuchwały obrazoburca z wizją godną renegata, ale i purytańską etyką pracy – na dodatek wychowany w miłości do filmów gangsterskich, gier wideo i rapu. Nie zawadzi, jeśli jego firma tworzy najbardziej rewolucyjną, kontrowersyjną i hitową serię gier wideo w historii – Grand Theft Auto.
W Jacked uznany autor i dziennikarz David Kushner zabiera czytelnika na nieautoryzowaną przejażdżkę po dynamicznym świecie największych graczy w branży gier i ich zażartych hejterów, gdzie wysokiemu ryzyku towarzyszy wysoki zysk. Odkrywa nieznaną historię ludzi tworzących produkt, który zdefiniował jedno pokolenie i rozwścieczył inne.
Czerpiąc z tworzonych przez ponad dekadę własnych artykułów, wywiadów i grania w gry, Kushner zanurza się w w procesie tworzenia Grand Theft Auto (GTA), który długo był spowity mgłą tajemnic, pogłosek i mitów. Przygląda się też kulturowym i politycznym konsekwencjom, które uderzyły w sprzedaż gier z serii, a nawet zagroziły jej dalszemu istnieniu.
Ciotka Adela opowiada... to wspomnienia Adeli von Mises (1858-1937), które zostały spisane na prośbę jej bliskich i miały posłużyć młodszemu pokoleniu do poszerzenia wiedzy o historii rodzinnej.We wspomnieniach autorka w bezpretensjonalnym stylu opisuje swoje dzieciństwo spędzone w Brodach, galicyjskim mieście przy granicy austriacko-rosyjskiej. Kreśli portrety bliskich: członków rodów Kallirów i Landauów, zamożnych i wpływowych kupców, bankierów i polityków. Odtwarza codzienne życie galicyjskiej rodziny żydowskiej w drugiej połowie XIX wieku. Odwołując się do ówczesnej obyczajowości, eksponuje przestrzeń domową oraz związaną z nią kobiecą aktywność, z dbałością o detale opisuje domowe praktyki religijne. W tych pełnych humoru i sentymentu opowieściach znajdziemy również informacje dotyczące edukacji dziewcząt w XIX-wiecznych Brodach, dobroczynności czy form spędzania wolnego czasu. Pod tym względem wspomnienia Adeli von Mises są niewątpliwie cennym źródłem historycznym, którego dodatkową wartość stanowi kobieca perspektywa w ujęciu opisywanych wydarzeń.W serii ukazały się:Ludwig Kalisch, Obrazki z moich lat chłopięcychJecheskiel Kotik, Moje wspomnienia, TOM INajstarsze pamiętniki Żydów krakowskich: Meir ben Jechiel Kadosz z Brodu, Zwój pana Meira, Jom Tow Lipmann Heller, Zwój nienawiściJecheskiel Kotik, Moje wspomnienia, TOM IIEstera Rachela Kamińska, Boso przez ciernie i kwiaty. Memuary "matki teatru żydowskiego"Mordechaj Aron Gincburg, Awiezer. Wyznania maskilaBeniamin R., "Płonęli gniewem". Autobiografia młodego ŻydaRachela Fajgenberg, Dziewczęce lata. Młodość w poleskim sztetluKadia Mołodowska, Spadek po pradziadku. OpowieśćNatan Sternharz, Dni NatanaJosef Ehrlich, Droga mojego życia. Wspomnienia byłego chasydaSzalom Abramowicz, Szlojme od reb Chaima
Wydanie polsko-ukraińskie.
Zeszyt nie jest typowym kursem rysowania, gdzie krok po kroku przedstawiony został proces powstawania rysunku. Na podstawie przygotowanych rysunków, tzw. wzorów, postaraj się dokończyć ilustracje na wybranych polach. Głównym obiektem zainteresowania w tej rysunkowej przygodzie są dzikie zwierzęta. Podczas pracy możesz opierać się na zaproponowanym wzorze bądź też, jeśli czujesz się na siłach, możesz spróbować zakończyć rysunek w inny sposób niż ten przedstawiony jako wzór (np. lis może mieć znacznie większe czy też zmrużone oczy, lew ugiętą i podniesioną nogę, a słoń znacznie dłuższą trąbę).
Czy zwierzęta idą do nieba? Nie tylko idą, ale mogą nas też tam zaprowadzićKochamy zwierzęta. Nie tylko za ich bezgraniczne oddanie i wierność. Kochamy je, bo podświadomie czujemy, jak dużo możemy się od nich nauczyć. Futrzaści, pierzaści i pokryci łuskami przyjaciele - jak ich nazywał św. Franciszek - to nasi duchowi przewodnicy. I nie ma w tym zdaniu ani grama przesady - to dzięki nim możemy lepiej poznać nasze serca, umysły, dusze i samego Boga.Czy kucyk pracujący z ofiarami udaru mózgu może nauczyć nas czułości? Gdzie jeże korzystają z wybudowanych specjalnie dla nich autostrad? Co Bóg ma z orlicy oraz dlaczego pitbulle bywają dobrymi Samarytanami? Ta książka pozwoli ci zupełnie inaczej spojrzeć na zwierzęta i niebo. Gdyby święty Franciszek żył dzisiaj, na pewno by po nią sięgnął.Święci naprawdę są wśród nas. Każdy codziennie ich spotyka. Mają futro, łuski lub pióra.
Kiedy w kolejnym filmie pojawiają się greccy bogowie, to Zeusa jeszcze kojarzysz, ale jakąś Chloris... Nie wiesz, czy to ściema, czy w mitologii był ktoś taki. Disney szykuje nowego Herkulesa, Spartanie z 300 nadal są wzorem męstwa, a Hestia i Hebe to nie tylko nazwy firm lub śmieszne imiona z Asterixa. Nawet nie wiesz, ile różnych elementów starożytnej kultury wciąż jest aktualnych i atakuje cię z każdej strony.W tej książce znajdziesz odpowiedzi na pytania, które zawsze chciałeś zadać. I na te, które nawet nie przyszły ci do głowy:- Dlaczego na Krecie niektóre kobiety brały pod pachę po dwa węże i ruszały z nimi w miasto, i to z nagim biustem?- Czym są te całe Cyklady?- Czy Spartanie faktycznie byli tak twardzi, jak twierdzą historycy, czy to tylko dobry PR?Jak zmieścić całą starożytność w jednej windzie to rozmowa dwóch nieznajomych. Jeden jest archeologiem, drugi nie. Proste pytanie "Co robisz?" staje się początkiem zabawnego i pouczającego dialogu o dziejach ludzkości.Przekonaj się, że starożytność wciąż wpływa na każdego z nas. Papakostas pokazuje, że jesteśmy tacy jak nasi przodkowie - nieważne, że trzymamy w ręku smartfon, a nie łuk czy lirę - bo kierują nami takie same emocje.
Niniejsza publikacja precyzyjnie wyjaśnia naukę katolicką odnośnie do tzw. kwestii żydowskiej w sposób wolny od teologicznie absurdalnych ale politycznie poprawnych błędów II Soboru Watykańskiego. Autor książki wyprowadza wnioski przy użyciu metody scholastycznej, która została praktycznie zarzucona przez współczesnych komentatorów, ponieważ wymaga niezwykłej jak na dzisiejsze standardy nauk społecznych logiki i precyzji wypowiedzi. Właśnie te dwie cechy: logika i precyzja w formułowaniu myśli wyróżniają książkę księdza Gleizea spośród innych, wnioski nie pojawiają się tu nie wiadomo skąd na podobieństwo królika wyjmowanego z kapelusza. Możemy za to nieustannie śledzić tok myślenia Autora, towarzysząc mu przy kolejnych etapach dowodzenia. Dzięki temu wypracowane i ukazane na końcu rezultaty rozumowania są dla czytelnika bardzo przekonujące, niejako wspólnie osiągnięte.
Najdziwniejsze obrazy, rzeźby i inne kurioza z historii sztuki.Autor entuzjastycznie przyjętej Biblioteki szaleńca (wyróżnionej nagrodami "Sunday Times Literature Book of the Year 2020", "Radio 4 Book of the Week", w Polsce Książka Roku 2020 "Magazynu Literackiego KSIĄŻKI") powraca z nadzwyczajną nową kolekcją. Oto Galeria szaleńca - błyskotliwy rezultat szeroko zakrojonych poszukiwań najdziwniejszych obrazów, rzeźb, grafik i innych artystycznych osobliwości stworzonych przez człowieka (i nie tylko). Znajdziecie tu ponad sto wspaniałych dzieł wybranych dla ich niebanalnego piękna oraz fascynujących opowieści o kulisach ich powstawania.Nieznane i zapomniane skarby sąsiadują w niej ze słynnymi arcydziełami z tajemniczą historią. Są tu wizje końca świata, krzyczące rzeźby, magiczne rękopisy, niemożliwa architektura, święci o psich głowach i pierwszy w dziejach portret kanibala. Sztuka kradziona, sztuka marginesu, sztuka duchów i sztuka zemsty, malowidła tworzone na dnie morza przeplatają się ze skandalami artystycznymi, fałszerstwami i mistyfikacjami, sztuką snów i koszmarów, a także zakodowanymi obrazami wciąż czekającymi na rozszyfrowanie. Odkryjcie intrygujące elżbietańskie portrety mężczyzn w płomieniach, sekret nagiej Mony Lizy, makabryczne składniki pewnych pigmentów i historię włoskiego mnicha, który lewitował tak często, że niektórzy uznają go za patrona pasażerów samolotów.Autor, obficie czerpiąc z efektów niezwykle wnikliwych badań i szerokiego spektrum dzieł - od prehistorycznych rysunków naskalnych do obrazów wykonanych przez sztuczną inteligencję - stworzył nadzwyczajną książkę, która nie przestaje zaskakiwać czytelnika i może być uznana za bogato ilustrowany pean na cześć nieskończonej potęgi i kreatywności ludzkiej wyobraźni.Galeria szaleńca prezentuje wybór najdziwaczniejszych i najniezwyklejszych dzieł sztuki, jakie powstawały od zarania dziejów po dziś dzień, z których każde opatrzone jest własną historią. Poznajcie sekrety:nagiej Mony Lizyartysty malującego w morskich odmętachaniołów muszkieterów z Nowego Świataportretów mężczyzn w płomieniachlegionu wilkołaków z armii starożytnego Rzymu
Wyobraźcie sobie zalesiony ogród, po którym będziecie się przechadzać podczaszbierania owoców niezależnie od pory roku. Miejsce, w którym będziecie zrywać kiwi ifasolę z pędów owiniętych wokół gałęzi gruszy albo truskawki dojrzewające pod gronamiporzeczki, albo sałatę rosnącą pod owocami świdośliwy To wszystko jest w zasięguręki tych, którzy zaangażują się w projekt jadalnego lasu.Opierając się na doświadczeniu nabywanym we Francji, Damien Dekarz daje nie tylkoinstrukcje, lecz także wiele przykładów, które umożliwiają stworzenie własnego ogroduleśnego. Dzięki tej książce, opatrzonej licznymi zdjęciami i pięknymi rysunkami,będziecie mogli stworzyć miejsce obfitości zachowujące różnorodność biologiczną.Nie będziecie mieli potrzeby stosowania insektycydów, herbicydów czy fungicydów, abyuzyskać obfite plony. Autor zamieszcza wiele prostych, praktycznych i przystępnieopisanych informacji na temat szczepienia, cięcia, zapylania, sadzenia i wszelkichinnych zabiegów, które zapewnią wam sukces w realizacji projektu.Opis ponad 230 roślin użytkowych, uprawy grzybów oraz chowu zwierząt umożliwi wamuzyskanie ogromnej różnorodności produktów spożywczych.
Trzydziestoletnia Lynette ledwie wiąże koniec z końcem. Pracuje na dwa etaty, wynajmuje zaniedbany dom w Portland, dzieląc go ze zgorzkniałą matką i niepełnosprawnym intelektualnie bratem. Ma za sobą depresję, aborcję i próby samobójcze, a jedyne ukojenie przynosi jej szklanka zimnego jägermeistera. Trudną przeszłość i przytłaczającą teraźniejszość ma jej osłodzić spełnienie marzenia – wykupienie domu, który zapewniłby spokój i stabilizację jej i jej rodzinie. Ale co zrobić, gdy wszystkie plany legły w gruzach?
Od rozczarowania po złość, od rezygnacji po desperację Willy Vlautin w swojej odważnej powieści prowadzi nas przez czterdzieści osiem godzin z życia Lynette, która zrobi wszystko, by spełnić swoje pragnienia. I wbrew słowom matki, przekonującej, że niektórzy przychodzą na świat po to, żeby utonąć, przekracza własne granice, by utrzymać się na powierzchni.
W tej poruszającej opowieści o biedzie, ludzkiej chciwości i rozpaczy razem z bohaterką spoglądamy za siebie w lęku przed wewnętrznym mrokiem, mając nadzieję, że tym razem noc jednak nie nadejdzie.
„Vlautin tworzy porażające i chwytające za serce studium walki kobiety z jej losem i niesprawiedliwościami, które funduje jej Ameryka. Ta brutalna, trzymająca w napięciu proza pokazuje, czym jest desperacja.” „Publishers Weekly”
„„Zawsze przychodzi noc” to pełna napięcia powieść z zapadającą w pamięć główną bohaterką, która walcząc o przetrwanie, nigdy nie porzuca swoich wartości. Problem ubóstwa podjęty przez Vlautina sprawia, że historia ani na chwilę nie przestaje być nieprzewidywalna.”
„The Wall Street Journal”
„Vlautin w „Zawsze przychodzi noc” ujmuje głęboką empatią wobec swoich postaci. Co więcej, dzięki dynamicznej fabule tworzy dzieło nawiązujące do mistrzów amerykańskiego kryminału. Ta niezwykła historia uderza siłą przekazu i chwyta za serce. To najlepsza jak dotąd książka Vlautina.”
„The Big Issue” „„Zawsze przychodzi noc” to przykład literatury, która głęboko porusza, a jednocześnie wytyka niesprawiedliwość amerykańskiego systemu. To ukłon w stronę klasy robotniczej. Wszystko to bez utraty błyskotliwego humoru. To absolutnie najlepsza książka Vlautina.
” Crimereads.com
Nie jest to pierwsza polska edycja "Powszechnej historii nikczemności", została jednak gruntownie przejrzana i poprawiona, a także opatrzona przypisami. Opublikowaną w 1935 roku książeczkę Jorge Luis Borges określił jako właściwy początek swej prozatorskiej drogi literackiej. Cykl wprawek" publikowanych w latach 19331934 na łamach poczytnego, epatującego sensacją i krzykliwymi ilustracjami dodatku pisma Crtica", szkice i fabuły o charakterze mistyfikacji czy pseudoeseju", ćwiczenia z fałszowania cudzych tekstów - jak określał je autor - złożyły się na tomik na poły fikcyjnych biografii realnych oszustów, piratów, gangsterów, compadritos i cuchilleros oraz przepisanych na nowo baśni i opowieści niesamowitych. Nigdy moralizatorskie, zawsze lakoniczne, łączące konkret z liryzmem, śmiertelną powagę z subtelnym żartem, o filmowej sile rażenia, pełne miejsc pustych, gotowych, by je wypełniać wyobraźnią opowieści te i wyimki z innych książek zapoczątkowały specyficzny, pojemny i osobny gatunek literacki, jakim są Borgesowskie fikcje. Przekładu dokonali Stanisław Zembrzuski i Andrzej Sobol-Jurczykowski.
Pomysłowa i zabawna książka, z której młodzi czytelnicy dowiedzą się, jak bardzo różne mogą być ludzkie domy i jak fascynującą sztuką jest architektura.Dowcipne, soczyście kolorowe rysunki i zwięzłe, przystępne opisy prezentują 35 niezwykłych domów stworzonych przez najwybitniejszych architektów świata.
Najważniejsze reportaże finalistki Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego
Rok 2005. Polacy masowo emigrują do Irlandii, ale często zamiast znaleźć się w raju, trafiają do piekła wyobcowania. O spektrum autyzmu niewiele się mówi, rodzice takich dzieci muszą sobie radzić sami, stale mierząc się z niezrozumieniem.
Rok 2022. Na Katarzynie, chirurżce plastycznej, nie ciąży nareszcie zarzut doprowadzenia do śmierci pacjentki, ale straconych lat i zaprzepaszczonej kariery nikt jej nie zwróci. Basię i Martę dużo kosztowało ujawnienie tego, co jako dziewczynki przeżyły w zespole muzycznym Tęcza, a i tak nadal wielu je o to wszystko obwinia.
Polska ostatnich lat odbita w poruszających i wstrząsających tekstach Izy Michalewicz. Niemal dwie dekady historii ludzi, których los wystawił na niewyobrażalne próby, utrwalone przez znakomitą reporterkę. Opowieści składające się na Życie to za mało to najważniejsze reportaże laureatki wielu nagród, pisane z niezgody na rzeczywistość, ale i chęci, by ten walący się świat oswoić.
"Iza Michalewicz jest reporterką z krwi i kości. Kiedy słyszy o dobrym temacie, natychmiast zmienia się jej twarz. Oczy z łagodnych stają się czujne, zaczyna mówić głośniej i oddychać szybciej. Prostuje się. Mam wrażenie, że szykuje się do lotu. Jakby jej ciało - żeby jak najszybciej dopaść temat - miało zamienić się w kosmiczną rakietę. Znam wielu reporterów, większość jest w tym zawodzie zakochana, ale mało kto ma tak emocjonalne podejście do tematów. Pod jednym warunkiem: tematy muszą mieć w sobie tajemnicę i być jak z powieści Kafki".
Mariusz Szczygieł o I wydaniu książki
Autorski przegląd twórczości rzeźbiarza Zbigniewa Dudka, profesora zwyczajnego, który to tytuł przyznany mu został w 2020 roku na Wydziale Rzeźby ASP im. Jana Matejki w Krakowie. Jego twórczość rozwija się w zakresie rzeźby i instalacji. Tworzy również prace o charakterze użytkowym i sepulkralnym. Od lat 80. dwudziestego wieku do chwili obecnej związany z galerią Wschodnią w Łodzi i łódzkim środowiskiem neoawangardowym. Teksty o rzeźbiarzu i jego twórczości napisane przez recenzentów i krytyków sztuki w języku polskim i angielskim.
T. Crisp i M. Loux we Współczesnym wprowadzeniu do metafizyki w przystępny sposób przedstawiają komplementarną panoramę współczesnej metafizyki, także w ujęciu historycznym, a przede wszystkim problemowym. Konstatują za Arystotelesem, że metafizyka stanowi niezbywalną część filozofii, pojmowana jako nauka o bycie jako takim. Podstawą rozstrzygnięć wykreowanych przez nią są intuicje zawarte w myśleniu zdroworozsądkowym, jak te, że otaczają nas poszczególne przedmioty, które składają się z części, trwają pomimo upływu czasu, a w ich opisie posługujemy się pojęciami. Kłopot zaczyna się, gdy dążąc do precyzji, wyrażamy owe intuicje w ścisłym języku pojęć filozoficznych. Próby systematyzacji nie są w stanie pogodzić wszystkich takich intuicji w całkowicie spójnym systemie pojęć, co prowadzi do aporii, których przezwyciężanie prowadzi do kolejnych rozstrzygnięć, które także nie są ostateczne i rodzą kolejne spory. Chociaż w całej historii filozofii wypracowano rozmaite stanowiska, stanowią one wyzwanie także dla współczesnych badaczy..
Alain Demurger proponuje czytelnikom syntetyczne spojrzenie na historię zakonów rycerskich z szerszej perspektywy, przez pryzmat czasów, które były świadkiem ich narodzin, rozkwitu, przeobrażeń i upadku. Utworzenie zakonów o religijno-militarnym, a więc nowatorskim jak na tamte czasy charakterze, było odpowiedzią średniowiecznego chrześcijaństwa na wyzwania i trudności, z jakimi przyszło mu się zmierzyć nie tylko w Ziemi Świętej w czasach wypraw krzyżowych, ale także na Półwyspie Iberyjskim w okresie rekonkwisty i na terenach nadbałtyckich w czasie chrystianizacji pogańskich plemion. Stworzenie nowego bytu, mnicha-rycerza, odzianego w zbroję z żelaza i wiary, wyposażyło średniowieczny Kościół w armię żołnierzy wiernie wypełniających zadania obrony chrześcijaństwa i wcielających w życie idee walki z niewiernymi. Zakony rycerskie, łączące modlitwę i kontemplację z niesieniem pomocy pielgrzymom, ubogim i chorym oraz z działaniami zbrojnymi w obronie chrześcijaństwa były skrojone na miarę swoich czasów. Do ich niebywałego rozwoju przyczyniły się wyprawy krzyżowe, rekonkwista i chrystianizacja terenów nadbałtyckich. Z czasem zakony wyzbyły się militarnych prerogatyw, stanowiących o ich oryginalności, aby dostosować się do nowych warunków, porzuciły walkę zbrojną, powracając do swej pierwotnej działalności, czyli niesienia pomocy potrzebującym. Alain Demurger francuski historyk, mediewista, emerytowany wykładowca historii średniowiecznej na Universit de Paris I Panthon-Sorbonne. Zajmuje się historią późnośredniowiecznej Francji, zwłaszcza historią zakonów rycerskich i wypraw krzyżowych. We Francji zyskał sobie miano specjalisty od templariuszy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Szkoła przetrwania [o edukacji]. Płomienie](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/szkola-przetrwania-o-edukacji-plomienie.jpg "Szkoła przetrwania [o edukacji]. Płomienie. Autor: Justyna Drath. Dobreksiazki.pl")
