Książka dostarcza wiedzy niezwykle pomocnej dla tych wszystkich, którzy analizują zmiany zachodzące współcześnie w polskiej gospodarce. Czytelnik zapoznaje się z problemem cyklu koniunktury oraz ilościowymi i jakościowymi wskaźnikami koniunktury, a także metodami ich budowania. Na przykładzie obszaru metropolitalnego Warszawy demonstrowane są ich zastosowania.
Autorka ożywia Platońską koncepcję Erosa, opowieść o drabinie biblijnego Jakuba, mit o Gilgameszu i Psyche, bada postać Mefistofelesa i Józefa K. Książka zawiera oryginalne analizy z pogranicza psychologii i literatury, medycyny i mitologii, socjologii i religii, filozofii kultury i ekologii.
Tom ten zawiera: Wolność i cywilizacja oraz studia z pogranicza antropologii społecznej, ideologii i polityki, Śmiertelny problemat, Ogólnopolska służba wywiadowcza, Podstawy nierówności między ludźmi, Antropologiczna analiza wojny, Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, Natura ludzka, kultura i wolność.
Autorzy omawiają m.in. następujące zagadnienia: - projekt badawczy - dostęp do informacji - relacje w terenie - rejestrowanie, porządkowanie i analiza danych - normy etyczne.
Książka profesora Jerzego J. Wiatra nie ogranicza się do rejestracji i opisu faktów, ale stanowi próbę budowy teorii. Autor przedstawia paradygmaty wykorzystywane w literaturze światowej do wyjaśniania mechanizmów upadku komunistycznych reżimów autorytarnych i na tym tle formułuje własną propozycję. Podkreśla w niej znaczenie ,,brzemienia historii", zróżnicowania politycznych form realizacji idei komunistycznych, sposobu upadku tych reżimów, pierwszych wyborów konstytucyjnych, jako czynników tłumaczących dyferencjację trajektorii rozwoju politycznego poszczególnych państw pokomunistycznych. (...)
Z uwagi na walory dydaktyczne (systematyka pracy, klarowność wywodu) książka może stanowić wartościowy podręcznik do wykładanego w wielu uniwersytetach przedmiotu „Systemy polityczne Europy Środkowej i Wschodniej", zwłaszcza że j est pierwszą monografią autorską (podręczniki będące dotąd w użyciu sąpracami zbiorowymi).
z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Andrzeja Antoszewskiego
Zanim zaufasz AI, poznaj jej ograniczenia Rewolucja w medycynie i niezawodne strategie biznesowe – rozwojowi sztucznej inteligencji towarzyszą liczne obietnice. Coraz częściej kluczowe decyzje banków, sądów czy instytucji pomocy społecznej oparte są na algorytmach. Czy słusznie? Autorzy – uznani eksperci w dziedzinie AI – sprawdzają, kiedy sztuczna inteligencja naprawdę działa, a kiedy jest tylko marketingowym chwytem. Predykcyjna AI ma za zadanie oszacować ryzyko recydywy czy przewidzieć wybuch pandemii, ale często okazuje się nieskuteczna i prowadzi do błędnych decyzji. Generatywna AI dostarcza pozornie atrakcyjnych treści w kilka sekund, lecz równie szybko może szerzyć dezinformację. Narzędzia moderujące wykorzystywane w mediach społecznościowych nie zawsze potrafią odróżnić realne zagrożenia od niewinnych postów. Problem nie leży wyłącznie w technologii. Polega on także na projektowaniu i wdrażaniu systemów przez firmy oraz publiczne instytucje często bez odpowiedniej kontroli społecznej. Skuteczne regulacje prawne i zrozumienie słabych punktów AI pozwolą unikać tych pułapek i racjonalnie wykorzystać jej potencjał. Czy wiesz, że: aby zwiększyć swoje szanse w procesie rekrutacji, kandydaci dopisują w CV białą czcionką nazwy prestiżowych uczelni niewidoczne dla ludzi, ale czytelne dla algorytmów? holenderskie narzędzie do wykrywania wyłudzeń zasiłków przyczyniło się do niesłusznego oskarżenia około 30 tysięcy rodzin? YouTube usunął nagrania partii szachów, bo algorytm odczytywał frazy w stylu „White is better” jako rasistowskie komentarze? W przeciwieństwie do wyznawców nieskończonej mocy AI, podsycających medialny szum wokół tej technologii, Arvind Narayanan i Sayash Kapoor nie wyolbrzymiają lęków przed sztuczną inteligencją. Trzeźwo rozprawiają się z szarlatanerią AI i z tymi, którzy chcą przekonać świat, że powinniśmy paść na kolana przed potęgą innowacji. Ta publikacja pozwala zdystansować się od strachu przed AI i nadmiernego entuzjazmu wobec niej. To pierwszy krok, by wymagać od twórców technologii rozwiązań naprawdę potrzebnych i rzeczywiście działających. Sylwia Czubkowska, autorka książki Bóg techy, współautorka podcastu TOK FM Techstorie W czasach gdy o sztucznej inteligencji mówi się niemal wyłącznie w kategoriach przełomu i nieuchronnej rewolucji, ta książka działa jak zimny prysznic. Pokazuje, że granica między realną innowacją a technologicznym kuglarstwem bywa cienka, a krytyczne myślenie jest dziś równie ważne jak kompetencje techniczne. Potrzebujemy więcej takich otrzeźwiających głosów. dr hab. Aleksandra Przegalińska, prof. ALK, prorektorka ds. innowacji i AI na ALK, Senior Research Associate, Harvard University Uczciwe spojrzenie na naturalne limity AI. Pozycja napisana przystępnym językiem przez kompetentnych naukowców, oparta na konkretnych przykładach. To lektura obowiązkowa w erze powszechnej fascynacji tymi technologiami. prof. dr hab. Piotr Jerzy Durka, durka.info ; Uniwersytet Warszawski, Wydział Fizyki Zrozumiały i praktyczny poradnik, napisany z tak potrzebną dozą sceptycyzmu, pomoże czytelnikom dostrzec największe zagrożenia przesłonięte przez całe zamieszanie wywołane przez AI. Kate Crawford, autorka książki Atlas sztucznej inteligencji. Władza, pieniądze i środowisko naturalne (Bo.wiem, 2024) Arvind Narayanan jest profesorem informatyki na Uniwersytecie Princeton oraz dyrektorem tamtejszego Center for Information Technology Policy (Ośrodka Regulacji Technik Informatycznych). Nadzorował również prowadzony na tym uniwersytecie Web Transparency and Accountability Project (Program Przejrzystości i Odpowiedzialności Internetowej), badający, w jaki sposób firmy gromadzą oraz wykorzystują dane osobowe. Jako jeden z pierwszych wykazał obecność stereotypów kulturowych w uczeniu maszynowym. Narayanan jest laureatem Presidential Early Career Award for Scientists and Engineers (PECASE). Sayash Kapoor jest doktorantem Center for Information Technology Policy (Ośrodka Regulacji Technik Informatycznych) Uniwersytetu Princeton, gdzie bada wpływ AI na społeczeństwo. Wcześniej zajmował się sztuczną inteligencją zarówno komercyjnie, jak i naukowo – w Facebooku, na Uniwersytecie Columbia oraz na Politechnice Federalnej w Lozannie. Jest laureatem nagrody ACM FAccT za najlepszy artykuł naukowy i zdobywcą specjalnego wyróżnienia na konferencji ACM CSCW.
Podczas gdy awangardowy poeta Blaise Cendrars powiada, że ludzie używają telegrafu, by „mówić sobie gówno z wszystkich zakątków świata”, psychoanalityk Dominique Laporte w swojej książce sprzeciwia się utożsamianiu tytułowego „gówna” z „niczym”, czymś niewiele wartym, z „pustym znakiem”. Ludzie od wieków na przemian bawią się z gównem w chowanego, śmiejąc się przy tym jowialnie lub nerwowo, oraz zaprzęgają gówno do najpoważniejszych celów: przypisują mu właściwości użyźniające i medyczne, wtłaczają je w reżimy: feudalne, kapitalistyczne i totalitarne. Laporte w Historii gówna umiejętnie łączy wybrane wątki psychoanalityczne z historią pojmowaną jako „archeologia dyskursu”, tworząc w rezultacie świetną pracę antropologiczną. Pokazuje, skąd wzięło się skojarzenie poziomu cywilizacji ze stanem toalet, a także dociera do początków takich wyrażeń jak pecunia non olet czy cloaca maxima. Ujawnia zaskakującą relację między gównem a dyskursem kolonialnym i rasistowskim. Wreszcie – przetyka nosy czytelniczek i czytelników historią perfum i pachnideł. Dodatkowym smaczkiem są zawarte w książce apendyksy z arcyskatodziełami (Quevedo, Swift, Rimbaud). Czytając tę książkę, można się uśmiechać, śmiać, oburzać, a nawet zatykać nos, by na koniec przyznać rację barokowemu poecie katalońskiemu Rectorowi de Vallfogona, iż: czy czarne, brązowe, żółte, białe, nikt nie powie rzeczy śmiałej, że gówno jest szkodliwe, nawet jeśli jest smrodliwe. * Książka ukazuje się w znakomitym przekładzie Piotra Sobolczyka, który opatrzył esej Laporte’a erudycyjnym posłowiem oraz apendyksami prezentującymi istotne europejskie teksty o tematyce fekalnej z różnych epok (Francisco de Quevedo, Jonathan Swift, Arthur Rimbaud). „Gówno wiemy. Ale gówno nas to obchodzi” – tak Piotr Sobolczyk rozpoczyna swoje posłowie do Historii gówna Dominique’a Laporte’a. Pomyliłby się ten, kto w tych zwięzłych zdaniach, dostrzegłby li tylko żart. Ujmują one raczej kłopot, który mamy z ekskrementami i który próbujemy ukryć, wybuchając śmiechem.
W monografii Zeznania świadków i ich wartość dowodowa w rzymskim procesie karnym dr Andrzej Chmiel z Katedry Prawa Rzymskiego UMCS przypomina antyczną manierę procesualistyczną, zgodnie z którą zeznania świadków przez wieki postrzegane były jako najważniejszy i najsilniejszy zarazem środek dowodowy. Z tego powodu przedstawiciele doktryny prawa rzymskiego poświęcali im wiele uwagi, a cesarz Justynian wprowadził nawet obowiązek składania zeznań przez świadków oskarżenia. Wnioski swe formułuje autor w oparciu nie tylko o najbardziej znane źródła prawnicze, ale odwołuje się również do utworów historyków, retorów, a nawet poetów starożytnych. Udaje mu się dzięki temu odtworzyć procesowy klimat zamierzchłej epoki, który jednak w wielu swych aspektach okazuje się zaskakująco zbliżony do realiów współczesnych. Z tego powodu monografię dr. Andrzeja Chmiela gorąco polecić można nie tylko miłośnikom prawa i kultury antycznej, ale również czytelnikom zainteresowanym prawem obecnie obowiązującym. Z recenzji prof. dr. hab. Macieja Jońcy z Akademii Łomżyńskiej
W numerze:Bogdan Zawadzki, Jan Strelau, Włodzimierz Oniszczenko, Rainer Riemann, Alois Angleitner: Genetyczne i środowiskowe uwarunkowania temeramentu: polsko-niemiecka analiza porównawcza oparta na samoopisie i szacowaniu; Włodzimierz Oniszczenko, Jan Strelau, W. Agnieszka Fogel, Bogdan Zawadzki, Anna Siwy: Reakcja na ostry stres: udzial czynników genetycznych i środowiskowych; Piotr Jaśkowski: Dwa systemy wzrokowe: o niektórych dysocjacjach między percepcją a działaniem; Żaneta Stelter, Adam Sobolewski, Jan Strelau: Sytuacja stresowa matek wychowujących dzieci upośledzone umysłowo a cechy temperamentu i style radzenia sobie ze stresem; Włodzimierz Oniszczenko, Anna Radomska: Kwestionariusz Temperamentu dla dzieci (KTD) oparty na Regulacyjnej Teorii Temperamentu - wersja eksperymentalna.
Postać Fryderyka II, zwanego Wielkim, a także dzieje relacji między Polską i Prusami mają dla polskich czytelników znaczenie szczególne. Fryderyk był jednym z pomysłodawców rozbiorów Polski, a zarazem jedna trzecia terytorium współczesnej Polski to ziemie leżące niegdyś w granicach Prus. Jak pruski król postrzegał Pierwszą Rzeczpospolitą? W jakim stopniu niemieckie opinie o Polsce, często krytyczne, mają swoje źródło w poglądach Fryderyka II? Czy kult, jakim jego osoba jest otaczana w Niemczech, stał się przeszkodą dla polsko-pruskiego zbliżenia i do dziś utrudnia polsko-niemieckie porozumienie? Autorzy analizują ambiwalentne postawy wobec Fryderyka widoczne w Niemczech i w Polsce, oscylujące między uwielbieniem, krytyką i potępieniem.
Niniejszy zbiór prac powstał z inicjatywy Komisji Medioznawczej Polskiej Akademii Umiejętności jako wynik zainteresowań jej członków i sympatyków, uczestniczących w comiesięcznych spotkaniach, dyskusjach, seminariach i konferencjach od chwili założenia Komisji w lutym 2017 r. do końca roku 2020. Tom zawiera prace wybitnych autorów medioznawców, literaturoznawców, teologów, historyków, filozofów, kulturoznawców i językoznawców. Autorzy poświęcili swoją uwagę mediom, instytucjom publicznym i kreowanym przez nie narracjom medialnym i transmedialnym jako najważniejszej płaszczyźnie komunikacji społecznej - oraz ich roli w procesach identyfikowania postaw patriotycznych Polaków.
Rap w służbie narodu to opowieść o popnacjonalizmie w rytmach hip-hopu. Piotr Majewski ujmuje węzłowe problemy współczesności powstające na styku kultury popularnej, władzy, przestrzeni symboli i bitew o tożsamość w sposób intelektualnie frapujący, a zarazem atrakcyjny czytelniczo. prof. Mariusz Czubaj (...) Przyglądając się tożsamościowemu rapowi Piotr Majewski zdołał napisać książkę o najważniejszych wyborach i konfliktach polskiego społeczeństwa w ogóle. W dobie polaryzacji stanowisk i radykalizacji konfliktu, a także swoistej głuchoty na każdą wyważoną opinię, książka Majewskiego stanowi głos mocno odmienny. Autor nie przyjmuje oczywiście żadnego pozytywistycznego ideału neutralności, który kłóciłby się zresztą z jego Gramsciańskimi założeniami. Dobrze widoczne jest jego nastawienie emancypacyjne. Postępuje jednak wedle zasady zrozum, zanim osądzisz, starając się ukazać całą komplikację polskiej sytuacji. Nie tylko więc ze względów naukowych, lecz także z racji społecznych jest to książka bardzo cenna dla każdego, kto chciałby zrozumieć, co się dzisiaj właściwie dzieje z polskim społeczeństwem.z recenzji prof. Krzysztofa Moraczewskiego.Piotr Majewski doktor, kulturoznawca i socjolog, adiunkt w Katedrze Kulturoznawstwa SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego. Naukowo zajmuje się antropologią oporu, antropologią sportu, socjologią muzyki popularnej oraz problematyką etniczności i nacjonalizmu. Autor książki Re-konstrukcje narodu. Odwieczna Macedonia powstaje w XXI wieku (2013), współautor monografii Być narodem? Ślązacy o Śląsku (2012), Historia mówiona polskiego kulturoznawstwa (2017), Naród w szkole. Historia i nacjonalizm w polskiej edukacji szkolnej (2019) oraz ponad trzydziestu artykułów opublikowanych w polskich i międzynarodowych czasopismach naukowych.
Monografia stanowi podsumowanie VII ogólnopolskiej konferencji naukowej z cyklu Nietypowe stosunki zatrudnienia", zorganizowanej z inicjatywy prof. UŁ dra hab. Tomasza Duraja w dniu 6 grudnia 2024 roku na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego przez Centrum Naukowe Nietypowych Stosunków Zatrudnienia, a także Studenckie Forum Nietypowych Stosunków Zatrudnienia WPiA UŁ oraz Okręgowy Inspektorat Pracy w Łodzi.W Polsce od dłuższego czasu mamy do czynienia ze zjawiskiem upowszechniania się w gospodarce rynkowej nietypowych form świadczenia pracy zarobkowej, co rodzi pytanie o potrzebę wprowadzenia nowych regulacji ustawowych, które ucywilizują ich funkcjonowanie. Na przykładzie zatrudnienia zewnętrznego oraz pracy platformowej autorzy monografii zastanawiają się nad tym, czy i w jakim zakresie normować tę pracę, aby z jednej strony była świadczona zgodnie z obowiązującym prawem, gwarantując wykonawcom odpowiedni standard ochrony uwzględniający przepisy prawa międzynarodowego i Konstytucji RP, a z drugiej, aby nie utraciła walorów elastyczności i konkurencyjności. Nadmierna regulacja nietypowych form pracy zarobkowej jest przeciwskuteczna i może prowadzić do ich likwidacji czy marginalizacji, co negatywnie wpłynie na rynek pracy oraz przyczyni się do wzrostu bezrobocia, nielegalnego zatrudnienia oraz szarej strefy. Uzupełnieniem publikacji są rozdziały przedstawiające szerszy kontekst analizowanej problematyki, a odnoszące się do takich kwestii, jak wpływ cyfryzacji na kształtowanie się nowych form świadczenia pracy czy aksjologiczne podstawy prawa pracy w epoce technologii algorytmicznych. Wielowymiarowość, wielowątkowość oraz złożoność podjętych zagadnień zachęcają do lektury tej monografii. Zdaniem prof. UwB dr hab. Anety Giedrewicz-Niewińskiej książka ma nowatorski charakter. Dokonana analiza zakresu regulacji prawnej nietypowych form zarobkowania dotyka wielu różnorodnych zagadnień badawczych i problemów szczegółowych. Z tych też powodów tematyka podjęta w monografii jest niezwykle trudna. Dotychczas nie pojawiło się w polskiej literaturze opracowanie, które całościowo ujmowałoby nietypowe formy pracy zarobkowej z uwzględnieniem pracy platformowej". Z kolei prof. WSAiB dr hab. Joanna Unterschuetz wskazuje, że publikacja ma bezsprzecznie charakter naukowy i wnosi wartościowy głos do aktualnej debaty dotyczącej zatrudnienia platformowego, regulacji algorytmicznych oraz implementacji prawa unijnego w zakresie ochrony pracowników cyfrowych. Zasadniczym atutem tomu jest jego tematyczne osadzenie w aktualnym i dynamicznie rozwijającym się obszarze regulacyjnym"
W Polsce trwa restauracja faszyzmu. Jest ona możliwa dzięki tabuizowaniu historii polskiego antysemityzmu, w tym polskiego pomocnictwa w Zagładzie. Żydów w Polsce już nie ma, „zapadli się w ziemię”. Dlatego polscy odnowiciele faszyzmu potrzebują nowych wrogów. Stały się nimi osoby nieheteroseksualne i transpłciowe, niepasujące do patriarchalnej wizji narodu. Stały się nimi zwabione w pułapkę, torturowane i wydawane na śmierć osoby na granicy polsko-białoruskiej. Oto nowe gatunki „życia niewartego życia”. Dzisiejszy faszyzm polski to szczucie na osoby queerowe i osoby migranckie w imię dobra Narodu. To skazywanie ich na śmierć. To młode osoby queerowe, które targnęły się na swoje życie. To ludzie w drodze, którzy umarli w Puszczy Białowieskiej z zimna, pragnienia lub głodu. Faszyzm już tu jest i zabija.
Rozważania zawarte w monografii mieszczą się w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach. W szczególny sposób uwzględniają one informatologiczne (w ujęciu nauki o informacji) podejście do procesu kształtowania się Europejskiej Przestrzeni Badawczej. Słowa kluczowe budujące tytuł książki – zarządzanie informacją, nauka XX i XXI wieku, Europejska Przestrzeń Badawcza – wyznaczają kierunek refleksji autorki, która wzięła pod uwagę kontekst historyczny, znaczący dla przedstawienia powojennego krajobrazu europejskich badań i rozwoju technologicznego na tle ewolucji konstrukcji Unii Europejskiej. Praca ma wymiar interdyscyplinarny, łączy naukę o informacji z europeistyką oraz naukoznawstwem. Z tych różnorodnych powiązań autorka kreśli obraz zjawisk, procesów i narzędzi zarządzania informacją w nauce europejskiej w wymiarach historycznym, prawnym i technologicznym. Diana Pietruch-Reizes – dr hab., profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, doktor nauk prawnych Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik Katedry Zarządzania Informacją UJ. Zajmuje się nauką o informacji w wymiarze interdyscyplinarnym, informacją europejską, informacją prawną i parlamentarną w aspekcie historycznym i współczesnym oraz zarządzaniem informacją w sektorze nauki. Autorka monografii: Rozwój środków przekazu informacji o prawie (1992), Biblioteka i informacja w systemie parlamentarnym Unii Europejskiej i Rady Europy (2005). Redaktorka i współredaktorka naukowa wielu monografii zbiorowych, między innymi: Zarządzanie informacją w nauce (2008), Informacja, wiedza, innowacje (2020), Zarządzanie informacją i komunikacją w nauce (2021), Wokół informacji i wiedzy w nauce (2023), Wokół zarządzania informacją w nauce. Wyzwania sztucznej inteligencji (2025).
Gomułka powiedział kiedyś: “o studentów trzeba dbać jak o pieczarki: trzymać w ciemni i karmić gó***m”.Czy studentom cokolwiek się należy, czy powinni dziękować władzy za to, że łaskawie coś od niej otrzymują?Książka "Za studia trzeba płacić" stara się odpowiedzieć na to pytanie rozumiejąc studia jako pracę i rozważając ją w kontekście ekonomicznym.Stawia przy tym, radykalne żądania, których celem jest całkowite przekształcenie uniwersytetu.
Łucja Lange, jako naukowczyni i praktyczka pracująca z osobami umierającymi i w żałobie, omawia różne podejścia do śmierci oraz prezentuje inny sposób podchodzenia do spraw ostatecznych. Jej książka może stanowić punkt wyjścia do dyskusji o konieczności zmian w oferowanym wsparciu i edukacji tanatologicznej, by pomagać w sposób włączający, wrażliwy, współczujący i otwarty.Autorka przekonuje: posthumanistyczne spojrzenie przez soczewkę socjologii nowego naturalizmu pozwala na konstatację, że dobra śmierć to taka, którą akceptuję, która daje mi szerszą perspektywę mojego istnienia, ułatwia godzenie się z tym, że wszystko przemija. Pozwala czerpać z życia, cieszyć się nim, doceniać to, co jest. Dobra śmierć to coś, co przynależy do kategorii świadomego spoglądania w siebie i widzenia swojego nic-nie-znaczenia, przy jednoczesnym wszystko-znaczeniu. Bo z jednej strony jestem nikim i nie potrzebuję bycia kimś, by mieć sens, cel, szczęście, radość, znaczące życie. Z drugiej strony jestem kimś dla kogoś innego mogę być kimś dla różnych osób, dla każdej kimś innym. Mogę nic nie znaczyć i wszystko znaczyć jednocześnie. Tak samo śmierć może być jednocześnie dobra i zła, coś kończyć i coś zaczynać, dawać ukojenie, spokój, rozpacz, żal, a nawet szczęście jeśli tylko otworzymy się na tę wielość, różnorodność, bogactwo, ciągłość, zmienność i naturalność. Zapraszam więc do oswajania swojej śmiertelności, rozszerzania granic definiowania śmierci i żałoby, rozmawiania o tym, co ostateczne.
Zachodzące zmiany społeczno-kulturowe w sposób najbardziej wyraźny odbijają się zwykle na młodych ludziach. Witold Wrzesień, poznański socjolog, w swojej najnowszej książce wyróżnia i analizuje kolejną grupę pokoleniową polskiej młodzieży, którą nazywa Europejskimi Poszukiwaczami. Czym różni się ta grupa pokoleniowa od poprzednich? Jakie ma marzenia i aspiracje? Jakie wybiera ścieżki kariery zawodowej i modele życia rodzinnego? Jednym słowem, jaka jest współczesna polska młodzież? Na te pytania odpowiada autor, szkicując obraz zmieniającej się polskiej rzeczywistości widzianej oczami młodych ludzi.Każdy z nas jest kiedyś młody i należy do autonomicznej kategorii społecznej młodzieży. Ten ważny dla wszystkich etap w życiu musi się jednak skończyć i po nim wkraczamy w świat naszej dorosłości. Nie wszyscy robimy to w tym samym czasie, za co odpowiedzialne są różne uwarunkowania, od wolnej woli przez meandry socjalizacji, sukcesy edukacyjne i zawodowe, aspiracje i szanse modyfikujące postrzeganie życiowej kariery, a na zwykłym przypadku skończywszy. [...] Gdy jesteśmy młodzi i z tytułu wieku zaliczamy się do młodzieży, tworzymy pokolenia i ich najistotniejsze cechy. Nie każdemu pokoleniowość musi się przydarzyć, ale większość z nas zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne cechy przynależności do jakiegoś pokolenia posiada. Jest członkiem pokolenia bez względu na to, jak bardzo z nim się utożsamia, jaką z nim odczuwa więź. (Z tekstu)
Do kluczowych problemów polskiego rolnictwa zalicza się proces przemian struktury obszarowej gospodarstw. Dotychczas zagadnienie to w rodzimej literaturze przedmiotu było traktowane fragmentarycznie i przyczynkowo. Ukazująca się obecnie publikacja uzupełnia zaistniałą lukę w tym zakresie.
Książka ta przynależy do nauk społecznych, choć zasadniczo jestem socjologiem ekonomicznym. Odgradzanie dyscyplin od siebie, nawet w formie niskiego żywopłotu, uważam za poważny błąd, którego nie usprawiedliwia posiadanie tzw. Własnej metody badawczej, bo jej definicja może być szeroka. Spośród trzech warstw analiz - idei, instytucji i zachowań - uprzywilejowuję warstwę instytucjonalną. Warstwa idei jest jednak całkiem rozbudowana. Najmniej uwagi poświęcam gęstwinie faktów dotyczących zachowań, postaw jednostek i wspólnot, jakby dlatego, że zapamiętałem opinię ekonomisty Alfreda Marshalla, że "najbardziej lekkomyślnym i groźnym jest ten teoretyk, który twierdzi, że fakty mówią za siebie" (...). Nie mówią. Jedynie fakty umieszczone w ramach nośnej konstrukcji teoretycznej są faktami naukowymi. (z tekstu)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
