Alain Corbin (ur. 1936) należy do trzeciego, przedostatniego pokolenia francuskiej szkoły Annales, tj. do pokolenia urodzonych jeszcze przed II wojną światową. Szkoła ta od lat trzydziestych XX wieku zmieniała perspektywę postrzegania historii zarówno przez jej badaczy, jak i przez czytelników. Tradycyjne pojmowanie dziejów jako ciągu doniosłych wydarzeń w postaci wojen, bitew, traktatów i rozejmów zastąpiła mikrohistoria podłoża tych wszystkich wydarzeń: przemian mentalności, życia codziennego, uznawanych wartości i reprezentowanych postaw. Książka Corbina jest w tej mierze specyficzna, gdyż mniej bada sferę powszednich zwyczajów, a bardziej ich literacki wyraz w dziełach poszczególnych epok. Jest tyleż historią co rejestrem. Silence, po francusku zarówno cisza (gwiezdnych przestrzeni), jak i milczenie (pustelnika, pary kochanków), najlepiej wyraża się, zdaniem autora, poprzez wrażliwość twórców uchwytujących ją w swoich utworach. Dlatego w tej niewielkiej, lecz ogromnie skondensowanej książce Corbin przebiega całe spektrum dzieł i epok od tekstów religijnych przez literackie po malarstwo, tropiąc ślady milczenia służące refleksji i modlitwie, a także celom ""taktycznym"" w stosunkach międzyludzkich. Cisza może być błoga lub złowroga, milczenie może zapaść z miłości lub nienawiści, być zbawcze lub piekielne. Jakąkolwiek przybiorą postać, cisza i milczenie zamieszkują nasze życie.
Tom Wartości w językowo-kulturowym obrazie świata Słowian i ich sąsiadów, t. 5: Koncepty i ich profilowanie (2019) jest kolejną pozycją aksjologiczną przygotowaną przez zespół lubelskich etnolingwistów we współpracy z badaczami z kilku ośrodków polskich i zagranicznych.
Adela i Tobiasz Lemańscy, świeccy misjonarze, wyjechali na misje do RPA i przez dwa lata pracowali w szkole dla niewidomych. Adela zwykształcenia kulturoznawca, na misji Siloe uczyła m.in. historii i nauk społecznych, co wzbudziło w niej pasję do zgłębiania południowoafrykańskiej przeszłości. Tobiasz z wykształcenia dziennikarz, biotechnolog iorganista, w RPA nabył kolejne profesje nauczyciela, kompozytora i specjalisty od muzycznego brajla. Po powrocie do Polski i niedługim pobycie w kraju wyjechali na kolejną misję tym razem do Etiopii.Pierwszy Zmysł ukazuje obraz współczesnej RPA, w którym główne kreski kreślą niewidomi. Adela i Tobiasz Lemańscy, którzy przez dwa lata pracowali w szkole dla niewidomych w Południowej Afryce, oddali w tej książce głos swoim uczniom. Z ich opowieści wyłania się świat pełen dźwięków i odgłosów, wypełniony wiarą i magią, chwiejący się przy spotkaniu z nauką. Głębi obrazu nadaje odniesienie opowieści do historii kraju, w którym apartheid wciąż kładzie się cieniem na rzeczywistości. Reportaż ma charakter mozaiki, gdzie poszczególne sceny złożone razem ukazują obraz dzisiejszej RPA.Książka zainteresuje czytelników, którzy nie zadowalają się powierzchownymi relacjami pisanymi z pozycji podróżnika, przechodnia po złożonej rzeczywistości. To pozycja dla wszystkich którzy czekają na niebanalny reportaż o Afryce.
Dekameron znaczy dziesięć dni. Dzieło Giovanniego Boccaccia tak właśnie zostało podzielone: na dziesięć dni, podczas których dziesięcioro mieszkańców Florencji (siedem dam i trzech kawalerów), którzy z obawy przed szerzącą się zarazą opuścili miasto, przedstawia kolejno swoje opowieści na zadany temat.Wszystko razem tworzy zbiór stu nowel, a kompozycja całości przypomina Baśnie z tysiąca i jednej nocy. Cudowności i baśniowych motywów jest tu jednakże niewiele, wiele za to mówią te historie o kulturze i obyczajach renesansowych Włoch. Dominującym tematem jest miłość we wszelkich swych odcieniach od najwyższej wzniosłości do najbardziej cielesnego erotyzmu, niegardzącego niekiedy sprośnymi akcentami buffo. Autor ze swobodą krytykuje nadużycia kleru, nawiązuje też do ostrych podziałów na stronnictwa propapieskich gwelfów i procesarskich gibelinów, które antagonizowały poszczególne miasta i regiony włoskie przez kilka stuleci, począwszy od XII w. Nic dziwnego, że wydane w 1470 roku dzieło (znane wcześniej prawdopodobnie w odpisach i we fragmentach), w XVI w. znalazło się na indeksie ksiąg zakazanych.W czasach Boccaccia, znajomego Petrarki i przyjaciela Dantego, twórczość prozatorska była niżej ceniona niż poetycka, jednak dziś autor Dekameronu ceniony jest przede wszystkim jako twórca modelu nowożytnej noweli i obrońca głęboko humanistycznej zasady, by ludzkie rzeczy mierzyć ludzką miarą.
Dekameron (Il Decamerone, z greki deka hemeron, dziesięć dni) – dzieło literackie Giovanniego Boccaccia, napisane w języku włoskim prawdopodobnie w latach 1350–1353, a po raz pierwszy wydane drukiem ok. 1470 roku. W 1559 r. Dekameron umieszczono w indeksie ksiąg zakazanych.
Jest to zbiór 100 nowel, które w ciągu 10 dni w roku 1348 opowiada sobie dla zabicia czasu grupa 10 szlachetnie urodzonych florentyńczyków (7 pań i 3 młodzieńców), którzy schronili się przed zarazą (epidemią dżumy) w okolicach Florencji. Każdy dzień miał swój temat zadany przez kolejno wybieranego „króla” lub „królową”. Nowele stanowią opis obyczajów w epoce włoskiego Renesansu, dając wyraz z jednej strony bujnemu życiu, pełnemu miłości, przygód erotycznych i ludzkiej zmysłowości, z drugiej zaś strony wyrażając podziw dla inteligencji, sprawności umysłu ludzkiego, bystrości i sprytu. Głównym motywem opowiadań jest szeroko interpretowane pojęcie miłości (największej z potęg): miłość małżeńska - pozamałżeńska, zmysłowa - platoniczna, tragiczna - idylliczna. Bohaterowie Dekameronu reprezentują wszystkie grupy społeczne. Są tu królowie i książęta na równi ze służbą, urzędnicy, sędziowie, kupcy, rycerze, ludzie marginesu, jest także zakochany filozof, a także postacie dobrze znane w XIV-wiecznej Florencji. Prawda historyczna jest natomiast traktowana z przymrużeniem oka. Pod względem kompozycji utwór nawiązuje do Księgi tysiąca i jednej nocy, opowiadania zachowują swoją autonomię, ale komponują się w całość. Czas mierzony jest według liczby 7 (oznaczającą porządek boski), florentyńczycy dzielą go w następujący sposób: 4 dni na opowiadania, 3 dni na modlitwę. Układ 4:3 pokazuje zwrot ku doczesności, ale stałą pamięć o Bogu. W poszczególnych nowelach autor skupia na ogół akcję wokół jednego tylko motywu – często umieszczonego w tytule, pojawiającego się potem w każdej fabule. Opisy i komentarze są bardzo zredukowane. Boccaccio odwołał się do takich gatunków, jak baśń, przypowieść, romans rycerski, bajka, mit. Nadał im jednak w miarę jednolity kształt, udoskonalił konstrukcję, snując opowieść bez dygresji i dłużyzn, skupiając całą uwagę na jednym wątku, zaskakując słuchaczy niespodziewanymi zwrotami akcji i efektowną pointą[1]. Zbiór rozpoczynają opowiadania o ludzkich przywarach, takich jak głupota, skąpstwo, rozpusta, obłuda. Dzień drugi przynosi najbardziej nieprawdopodobne historie, w których szczęśliwe zakończenie graniczy zwykle z cudem.
Dzień trzeci poświęcony został miłosnym awanturom mnichów, pustelników i zakonnic. Niewątpliwie najbardziej pikantną nowelą tej części jest Diabeł i piekło.
Czwartego dnia opowiadane są historie, które skończyły się nieszczęśliwie. Piątego dnia słyszymy o romansach i flirtach, które zaczynały się często miłością bez wzajemności, a kończyły małżeństwem. Do tej części należy mistrzowska nowela pt. Sokół. Jej tytuł dał nazwę teorii budowy klasycznej noweli (teoria sokoła)[2].
Część szóstą wypełniają najkrótsze i najdowcipniejsze anegdoty nawiązujące do tradycji średniowiecznych historyjek zwanych novellino.
W siódmej części tematem wiodącym stają się zdrady małżeńskie, prowokowane zwykle przez kobiety.
Ósmego dnia narratorzy dyskutują m.in. o miłości i pieniądzach. Dziewiątego dnia dochodzą zaś do wniosku, że czasem warto wyrzec się miłości.
Po dwóch tygodniach pobytu w podmiejskiej willi bohaterowie wracają do Florencji, gdzie prawdopodobnie szaleje jeszcze dżuma. Dalsze losy dziesięciorga narratorów nie są jednak opisane. Rozchodzą się oni jak widzowie po zakończonym seansie, każdy w swoją stronę.
Korzystając z dziesiątek lat terapeutycznego doświadczenia i wiedzy na temat psychologii zorientowanej na proces oraz najgłębszych źródeł kreatywności autorka, terapeutka i artystka Amy Mindell zabiera cię w podróż, aby odkryć kreatywność oraz inspiracje ukryte w ciele, w różnych obiektach, w środowisku, codziennej pracy czy symbolach. Jej książka Psychologia twórczości w praktyce pokazuje, jak marzenia, śnienie i wyobraźnia stanowią istotne źródło satysfakcjonującego życia.Książka jest pełna opowieści, przykładów pracy terapeutycznej, łatwych do wykonania ćwiczeń oraz zdjęć.Czytając oraz wykonując nieskomplikowane ćwiczenia odkryjesz, jak kreatywność powstaje wręcz z niczego, oraz że możesz ją odnaleźć w najbardziej przyziemnych chwilach czy miejscach.Zawarte tutaj metody są również pomocne dla tych terapeutów, którzy chcieliby wnieść twórczy i artystyczny wymiar do swojej pracy. Psychologia zorientowana na proces oferuje unikatowe, rozwijające umysł podejście do kreatywności oparte na snach, doświadczeniach ciała i ogólnych sytuacjach życiowych. Wykorzystanie pola intencjonalnego jako źródła kreatywności jest nową i wyjątkową perspektywą w terapii sztuką, aktorstwie, tańcu i wszędzie tam, gdzie przydatna jest doza twórczego, nieskrępowanego umysłu.
Prosty poradnik szczęśliwego życia
Każdy człowiek pragnie szczęścia. Wszyscy chcemy być zadowoleni, wolni od niepokoju i stresu.
Dużo łatwiej to powiedzieć, niż zrealizować. Postanowienie dążenia do szczęścia to pierwszy krok do lepszego życia, a ten przystępny przewodnik pokazuje, jak można to postanowienie realizować, podchodząc do życia z humorem i gracją.
Poznaj dobrodziejstwa pozytywnego myślenia, wspaniałomyślności i wdzięczności, jak również zasady właściwego odżywiania i zdrowszego stylu życia. Staraj się o spokój wewnętrzny, a satysfakcjonujący seks niech ci także przysparza „szczęściodajnych związków chemicznych”. Różne ćwiczenia i wskazówki zawarte w tej książce oparte są na wynikach badań naukowych. Wzmocnią one twój entuzjazm i zmotywują do wdzięczności, w wyniku czego będziesz szczęśliwszy.
Stań się szczęśliwszą osobą.
Unikaj negatywnych myśli.
Zdecyduj się na zdrowszy styl życia.
Praktykuj uważność i korzystaj z terapii kognitywnej.
Rozwijaj się, wykonując odpowiednie ćwiczenia i odpowiadając na pytania kontrolne.
Paul Jenner jest pisarzem oraz dziennikarzem. Swój czas spędza w Zjednoczonym Królestwie, Francji i Hiszpanii. Gdy nie pracuje, wędruje pieszo, jeździ na rowerze górskim i snowboardzie, pływa i żegluje. Napisał ponad trzydzieści książek.
Kiedy nurkujesz w oceanie, zanurzasz się w początek każdego z nas. - P. Godfrey-Smith
Mimo że ssaki i ptaki są powszechnie uważane za najmądrzejsze stworzenia na Ziemi, najnowsze badania dowodzą, że wyższa inteligencja pojawiła się na bardzo odległej gałęzi drzewa życia. Mowa o głowonogach, a przede wszystkim ośmiornicach, jednych z najbardziej zadziwiających zwierząt zamieszkujących oceany. Są inteligentne, ciekawskie, mają zdolność uczenia się, odróżniania kształtów i rozpoznawania ludzi. Potrafią odkręcić słoik, pluć w żarówkę, by zgasić światło, znaleźć wyjście z labiryntu i brawurowo uciec z niewoli. W zdolności do kamuflażu nie mają sobie równych; w ciągu niespełna sekundy mogą upodobnić się do koralowca, kępki wodorostów czy piaszczystego morskiego dna. Jak to możliwe, że stworzenia obdarzone takimi zdolnościami wyewoluowały w linii tak radykalnie różnej od naszej?
Peter Godfrey-Smith zabiera nas w podróż przez oceany – zarówno te współczesne, jak i archaiczne – w poszukiwaniu prapoczątków świadomości. Opierając się na najnowszych badaniach naukowych oraz własnych podwodnych obserwacjach, odkrywa tajemniczy i fascynujący świat innych umysłów, pozwalając zrozumieć naturę naszych własnych.
Zwięzły i elegancki przewodnik po ewolucji, świadomości i biologii morskiej. - Psychology Today
Fascynujące i często zachwycające! – The Times
Książka znalazła się na liście 10 najlepszych tytułów popularnonaukowych tygodnika „Publishers Weekly” w 2016 roku
Finalistka The Royal Society Book Prize 2017
Peter Godfrey-Smith - profesor filozofii w Graduate Center na uniwersytecie w Nowym Jorku oraz historii i filozofii nauki na Uniwersytecie w Sydney. Jego podwodne nagrania ośmiornic pojawiały się w National Geographic i New Scientist.
Julian Barbour, w swym niezwykle prowokującym dziele, przedstawia podstawowy dowód przemawiający za nieistnieniem czasu. Wyjaśnia, czym jest bezczasowy wszechświat oraz pokazuje jak, mimo to, świat może być postrzegany jako poddany działaniu czasu. To książka, która trafia w samo sedno współczesnej fizyki, rzuca cień wątpliwości na największe osiągnięcie Einsteina, czyli kontinuum czasoprzestrzenne, ale również wskazuje na możliwość rozwiązania jednego z wielkich paradoksów współczesnej nauki: przepaści dzielącej fizykę klasyczną i kwantową.
Barbour pisze z nadzwyczajną jasnością, a jego rozważania prowadzą od starożytnych filozofów w osobach Heraklita i Parmenidesa, poprzez takich gigantów nauki jak Galileusz, Newton i Einstein, aż do prac współczesnych fizyków, m.in. Johna Wheelera, Rogera Penrose’a i Stevena Hawkinga. W międzyczasie prezentuje nam kuszące spojrzenie na niektóre z tajemnic wszechświata i przedstawia intrygujące koncepcje dotyczące hipotezy wielu światów, podróży w czasie, nieśmiertelności, a przede wszystkim iluzji ruchu.
Koniec czasu to książka, która wywraca nasze zrozumienie rzeczywistości do góry nogami. To lektura dla tych, którzy nie boją się wychylić poza sztywne ramy akademickiej fizyki, aby oddać się wielkim i ciekawym spekulacjom.
Najciekawsza i najbardziej prowokująca koncepcja czasu, jaka została przestawiona na przestrzeni ostatnich lat. – Lee Smolin
Barbour pozostawia ślad swojego rozumowania na każdym omawianym temacie; dotyczy to między innymi strzałki czasu i pochodzenia Wielkiego Wybuchu... Jego książka jest arcydziełem. – „The New York Times Book Review”
Książka przedstawia szereg subtelnych koncepcji fizycznych oraz powiązanych z nimi zagadnień filozoficznych czytelnikowi bez profesjonalnego przygotowania, w sposób pozbawiony specjalistycznego żargonu. Barbour tłumaczy bardzo trudne koncepcje fizyczne w niezwykle klarowny sposób. – „Mathematical Reviews”
Julian Barbour – fizyk teoretyczny i historyk nauki. Autor licznych prac i kilku książek. Książka The End of Time otrzymała prestiżową nagrodę za wybitne osiągnięcia w dziedzinie fizyki i astronomii, przyznaną przez Stowarzyszenie Wydawców Amerykańskich.
Stałe rozważanie życia Pana Jezusa umacnia i utwierdza duszę w unikaniu rzeczy próżnych i znikomych; po drugie – umacnia w zwalczaniu przygnębienia i przeciwności; po trzecie – uczy, co trzeba czynić, żeby nie mogły się wdzierać do naszego życia albo nas mamić różne braki – a to dlatego, że domaga się tego doskonałość cnót. Zatem kto Go naśladuje, nie może pobłądzić ani się pomylić.
(ze Wstępu do Medytacji o życiu Chrystusa)
Ćwiczenia duchowe św. Bonawentury powstały na prośbę siostry klaryski, która poprosiła Świętego o wskazówki do codziennych medytacji. Autor zachęca w nich do poznawania Boga przez „rozważanie sercem” czyli pobożne rozpamiętywanie życia Pana Jezusa i Jego nauki. W tym celu zamieścił w swoim dziele liczne teksty biblijne, wyjątki z pism św. Bernarda z Clairvaux oraz praktyczne wskazówki, jak je interpretować. Codzienna kontemplacja wybranych przez niego tekstów miała na celu nie tylko zatrzymać przy nich myśl, ale nade wszystko serce, by osiągnąć intymną więź z Bogiem.
Medytacje nazywane „mistyczną biografią Chrystusa” od wieków są uznawane przez wiernych za arcydzieło kanonu klasyki duchowości i jeden z fundamentów pogłębiania życia duchowego. Autor doskonale połączył w nich kontemplację z życiem codziennym, a przez nauczanie o życiu miłością Bożą nieustannie przypomina nam o ludzkiej słabości i o obowiązkach pokuty i miłosierdzia.
Przeniknięte ideą miłości rady Świętego zwanego Doktorem Serafickim, pozostają nadal aktualne i przemawiają do serc również dzisiaj, bez względu na wiek i wykształcenie wierzących.
Niech do lektury zachęcą nas słowa autora, które skierował do swojej córki duchowej:
„Proszę Cię tedy córko najmilsza, abyś tę pracę moją, którą na chwałę Pana Jezusa, a Twój i mój własny pożytek podjąłem, chętnie przyjęła, i jeszcze chętniej, a wytrwale ćwiczyła się w odbywaniu tych oto Rozmyślań”.
Pomaga rozwijać zainteresowanie przedmiotem i przybliżyć uczniom omawiane treści dzięki aktualnym danym statystycznym i informacjom o osobach pełniących funkcje publiczne.
Pozwala urozmaicić pracę na lekcjach przez wykorzystanie dodatkowych źródeł informacji.
Umożliwia wszechstronne omówienie najważniejszych treści, przedstawia bowiem poszczególne zagadnienia w wykorzystaniem różnych form graficznych: na mapach, wykresach, schematach, diagramach, zdjęciach.
Ułatwia doskonalenie umiejętności potrzebnych na egzaminie maturalnym dzięki temu, że zawiera bogaty wybór różnego rodzaju źródeł.
Historia ludzkiego obżarsta.
Jak na przestrzeni wieków ludzie zaspokajali swój apetyt. Badaczka historii kultur kulinarnych, dziennikarka, felietonistka i pisarka zabiera nas w podróż w czasie, poznamy: kuchnię starożytnego Rzymu czy kulinarne rytuały prasłowiańskie.
Poznamy wybitne postacie m in: Stanisława Czerniecki - ojciec polskiej gastronomii i Król Kucharzy Marie Antoine Careme.
Całość opatrzona jest współczesnymi przepisami kulinarnymi.
James Fadiman oddaje w nasze ręce przewodnik na temat krótko- i długotrwałych rezultatów stosowania psychodelików do wywoływania doświadczeń duchowych (wysokie dawki), do wspierania terapii (średnie dawki) i do rozwiązywania problemów (niskie dawki). W badania nad substancjami psychodelicznymi zaangażował się już w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku i wielu ludzi uważa, że jest najmądrzejszym i najbardziej szanowanym amerykańskim autorytetem w dziedzinie psychodelików i ich używania. Na podstawie doświadczeń zgromadzonych w ciągu czterdziestu lat prezentuje najlepsze sposoby na przygotowanie bezpiecznych i świętych podróży psychodelicznych. Pisze o korzyściach płynących z obecności kompetentnego przewodnika podczas sesji oraz z przywiązywania wagi do otoczenia i intencji.
Fadiman prezentuje najnowsze badania, a także dawno zapomniane eksperymenty dotyczące psychoterapeutycznej wartości substancji wizyjnych, które mogą zwiększać samoświadomość i pomagać w leczeniu wielu dolegliwości. Przedstawia wyniki przeprowadzonych niedawno sondaży, w których zapytał kilkuset studentów i profesjonalistów o przyczyny oraz rezultaty przyjmowania substancji psychodelicznych. Wspomina również o nowych sposobach korzystania z LSD i innych psychodelików, na przykład o używaniu niezwykle małych dawek do poprawiania funkcji poznawczych i wywoływania równowagi emocjonalnej. Obala wiele mitów i błędnych wyobrażeń pojawiających się w podręcznikach, klinikach i internecie, ale jednocześnie przestrzega, że tego rodzaju środki nie są dla wszystkich. Opisuje przełomowe doświadczenia psychodeliczne takich osób jak Ram Dass, Timothy Leary, Aldous Huxley i Huston Smith, a także Francis Crick i Steve Jobs. Pokazuje, że psychodeliki używane w mądry sposób mogą prowadzić nie tylko do uzdrowienia, ale również do nowatorskich rozwiązań naukowych i duchowych epifanii.
Każdy, kto choć w minimalnym stopniu korzysta z usług psychologii, lub ma taki zamiar, wiele zyska czytając Zakazaną psychologię.
Jak to się stało, że psychologowie przyczynili się do udoskonalenia tortur? Czym jest mózgowa pornografia? Ilu ofiarom traumatycznych wydarzeń pomoc psychologów przysporzyła dodatkowych cierpień? Czy rzucane przez psychologów klątwy mogą sprowadzić śmierć?
To tylko kilka spośród intrygujących pytań, na które, z właściwą sobie przenikliwością, poszukuje odpowiedzi Tomasz Witkowski – autor trzeciej części trylogii Zakazana psychologia.
Intrygująca opowieść o tych poszukiwaniach utrzymuje w napięciu od pierwszych stron książki aż po ostatnie akapity. Autor z wielką swadą i pewnością prowadzi czytelnika przez najtrudniejsze obszary psychologii. Towarzyszenie mu w poszukiwaniach jest niczym udział w fascynującej wyprawie. Jej celem jest odkrycie źródeł rzeki, która zalewa bezwartościowymi wynikami badań i pseudonauką ogromne tereny współczesnej psychologii. Efekt tych poszukiwań jest zatrważający – większość śladów prowadzi do świątyni nauki, a Witkowski nie idzie na żadne kompromisy w odkrywaniu prawdy.
Lektura dla odważnych czytelników, którzy są gotowi na konfrontację swoich wyobrażeń o nauce z twardą rzeczywistością. Non-fiction z najwyższej półki.
Zakazana psychologia to trylogia, w której każdy tom stanowi odrębną całość, a to oznacza, że czytelnik, biorąc do ręki dowolną część, zawsze jest na początku podróży.
"Odwaga jest dzisiaj chyba w odwrocie. Także odwaga pisania, mówienia ale także odwaga konfrontowania się z argumentami innych. Czy bez takiej odwagi można prowadzić badania naukowe? Czy bez takiej odwagi możliwy jest rozwój?
Książka, którą trzymasz w dłoni jest odważna, bo odważny jest jej Autor. Dlatego ją polecam. Przeczytaj, o ile jesteś odważny".
dr TOMASZ ROŻEK, dziennikarz naukowy, autor bloga „Nauka. To lubię”
"Tomasz Witkowski od lat bierze pod lupę psychologię, przyglądając się jej dokonaniom z dużą dawką zdrowego sceptycyzmu. Potrafi przystępnie opisać zarówno błędy popełniane przez badaczy, jak i zawiłości naukowej statystyki czy działanie najnowszych technologii. Warto przeczytać i (krytycznie) przemyśleć!"
JAN STRADOWSKI, dziennikarz magazynu „Focus” i radia TOK FM
"To bardzo ważna i cenna książka, zarówno dla naukowca społecznego, który ceni sobie rygorystyczne badania naukowe, jak i dla laika zainteresowanego stanem współczesnej psychologii. Jej wartość po części wynika z tego, że Tomasz Witkowski zwięźle podsumował wiele problemów, nękających współczesne badania psychologiczne i zastosowania psychologii, a po części z tego, że zrobił to w tak zaangażowany sposób. Mając do czynienia z materiałem, który z natury może być suchą i nudną lekturą, tchnął w niego ducha swoimi krytycznymi komentarzami, przetykając je zabawnymi i pouczającymi anegdotami.
Gorąco polecam".
prof. JAMES ALCOCK, Uniwersytet York
Andrzej Przyłębski, filozof, tłumacz i dyplomata, w swojej najnowszej książce jest nie tylko przewodnikiem po historii myśli hermeneutycznej oraz podstawowych pojęciach Filozofii Hermeneutycznej, ale także daje wgląd w całość – całość, którą jest nie tylko Filozofia Hermeneutyczna, ale również hermeneutyka jako sztuka interpretacji oraz filozofia hermeneutyczna jako refleksja nad fenomenem rozumienia i jego miejscem w naszej egzystencji.
Hermeneutyka. Od sztuki interpretacji do teorii i filozofii rozumienia, pisana z perspektywy zaangażowanego filozofa, a nie historyka filozofii, jest pewnego rodzaju podsumowaniem filozoficznej drogi autora. Lektura obowiązkowa dla wszystkich zainteresowanych zgłębieniem tej dziedziny filozofii.
Podczas czytania ocenianej pozycji wyczuwa się ogromne zaangażowanie autorów w prowadzony wykład, co udziela się także czytelnikowi, tym bardziej że zagadnienia teoretyczne są tu od razu ilustrowane interesującymi przykładami z życia wziętymi i to bezpośrednio z praktyki zawodowej doświadczonych rzeczników prasowych kurii. Ks. prof. Robert Nęcek i ks. dr Rafał Kowalski podpowiadają, co powinni robić rzecznicy prasowi instytucji kościelnej, by nie tracili zaufania społecznego, a co najważniejsze – nie zaszkodzili nieprzemyślanym słowem wizerunkowi tych, których reprezentują.
Prof. dr hab. Kazimierz Wolny-Zmorzyński
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Niniejsza publikacja stanowi elementarną lekturę dla rzeczników prasowych instytucji kościelnych. Autorzy przelali swoje wieloletnie doświadczenie na karty książki. Jej rysem charakterystycznym jest znajomość środowiska ich pracy – wspólnoty Kościoła oraz mediów.
Ks. prof. nadzw. dr hab. Józef Kloch
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
Robert Nęcek – kapłan archidiecezji krakowskiej, doktor habilitowany nauk społecznych, kierownik Katedry Edukacji Medialnej w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II. Konsultor Rady ds. Środków Społecznego Przekazu Konferencji Episkopatu Polski. W latach 2005–2016 rzecznik prasowy Archidiecezji Krakowskiej. Na wniosek Komisji ds. Nagród Rektorskich UPJPII rektor przyznał mu nagrodę za wybitne osiągnięcia dydaktyczne i organizacyjne (2010, 2017). Autor licznych artykułów naukowych w Polsce, Niemczech, Austrii, na Słowacji, w Hiszpanii i książek naukowych w Polsce i we Włoszech. Wyróżniony medalem Mater Verbi. W 2016 roku uhonorowany Złotą Odznaką św. Floriana Mazovia II klasy za wyjątkową skuteczność i kompetencje medialne. Laureat Feniksa Specjalnego 2017.
Rafał Kowalski – ksiądz archidiecezji wrocławskiej, doktor nauk teologicznych, adiunkt w Katedrze Komunikacji Religijnej Instytutu Nauk Społecznych Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. Wykładowca homiletyki, teorii komunikacji i edukacji medialnej. Prowadzi ćwiczenia z alternatywnych metod rozwiązywania sporów oraz wykorzystania mediów w edukacji. Był zastępcą redaktora naczelnego Dolnośląskiego Pisma Katolickiego „Nowe Życie” oraz dyrektorem wrocławskiego oddziału „Gościa Niedzielnego”. Od 2013 roku dyrektor Wydziału Komunikacji Społecznej Wrocławskiej Kurii Metropolitalnej oraz rzecznik prasowy metropolity wrocławskiego, a od 2017 roku prezes Grupy Medialnej Johanneum.
Sprawdzone narzędzie terapeutyczne redukujące ryzyko samobójstwa
Niniejszy podręcznik, opracowany na podstawie wieloletnich doświadczeń klinicznych i badań naukowych autora, przedstawia skuteczną metodę terapeutyczną CAMS, stosowaną przez specjalistów na całym świecie.
Metoda oceny i zarządzania tendencjami samobójczymi we współpracy z pacjentem (The Collaborative Assessment and Management of Suicidality, CAMS) ? dostosowana do potrzeb osób zagrożonych samobójstwem ? pozwala na skuteczną ocenę ryzyka popełnienia samobójstwa, stworzenie i realizację planu terapeutycznego oraz stabilizację stanu pacjenta. Podstawowe założenia metody to szacunek, empatia i uczciwość wobec pacjenta oraz umożliwienie mu ponownego zapanowania nad własnym życiem bez konieczności hospitalizacji.
Opracowana przez Jobesa procedura postępowania prowadzi do znacznej redukcji myśli samobójczych u pacjentów oraz obudzenia w nich nadziei, a także umożliwia identyfikację i poddanie dalszej terapii konkretnych czynników skłaniających ich do samobójstwa.
Poszczególne kroki przedstawionej w książce procedury zostały uzupełnione przykładami i opisami przypadków oraz materiałami, które można wykorzystać w trakcie pracy z pacjentem – w tym Kwestionariuszem oceny stanu pacjenta SSF-4. To obowiązkowa pozycja dla klinicystów i terapeutów pracujących z osobami ujawniającymi myśli i tendencje samobójcze oraz wszystkich specjalistów związanych z terapią behawioralną.
„Metoda ta skupia się na pacjencie i opiera na współpracy z nim – wielu klinicystów bardzo chciałoby pracować taką właśnie metodą. Mam nadzieję, że ta fantastyczna książka stanie się kamieniem węgielnym każdego programu szkoleniowego w różnych dziedzinach ochrony zdrowia psychicznego”.
Christine Moutier, MD, Amerykańska Fundacja Zapobiegania Samobójstwom
„Niewiele jest książek, które stanowczo polecam jako nieodzowną lekturę dla wszystkich klinicystów behawioralnych – to jest jedna z nich. Jobes zdołał podsumować trzydziestoletni okres płodnej klinicznej pracy badawczej w dziedzinie suicydologii, tworząc profesjonalny tom, napisany jak powieść, od której nie można się oderwać. Omówiona w tej książce metoda CAMS, oparta na wynikach badań naukowych, wielokrotnie uratowała życie ludzkie”.
Alan L. Peterson, PhD, ABPP, Amerykańska Rada Psychologii Profesjonalnej
Książka jest zbiorem artykułów prezentujących zasadniczy problem, z jakim mierzą się obecnie działy HR: sprzeczności między potrzebą i wymogami standaryzacji działań kadrowych a silnie eksponowanymi wyzwaniami dotyczącymi kreatywności i innowacyjności kadr.Książka porusza kluczowe zagadnienia współczesnego HR, m.in.:- bariery efektywności rynku pracy w Polsce,- niewykorzystany potencjał atrybutowego zarządzania talentami,- możliwości rozwoju przedsiębiorczości rozumianej jako talent,- problemy karier kobiet i pracowników 50+ z perspektywy zarządzania różnorodnością.Nowością w dziedzinie HR są opisane w książce szanse wykorzystania w ZZL dorobku neuronauk (wiedzy na temat przebiegu procesów mózgowych), które mają moc zreformowania, a nawet zrewolucjonizowania stosowanych działań kadrowych.
Czterokrotny olimpijczyk, autor bestsellerów oraz zawodowy mówca Ruben Gonzales wspólnie z kilkunastoletnią córką Gabrielą napisał książkę, w której ukazuje, jak można walczyć o urzeczywistnienie swoich marzeń.
Poznaj relacje 50 olimpijczyków opisujące ich starania o to, by spełniło się pragnienie każdego sportowca – wejście na podium dla zwycięzców, Polskiego czytelnika zainteresuje informacja, że wśród rozmówców Rubena i Gabrieli znalazł się również polski olimpijczyk – żeglarz Mateusz Kusznierewicz.
Przyzwyczailiśmy się do odmawiania modlitwy, której nauczył nas sam Pan Jezus, a którą z tej racji nazywamy Modlitwą Pańską. Stała się ona niemal nieustannym słowem na ustach Kościoła i poszczególnych wierzących – słowem, które kierowane jest do Boga niemal w każdym miejscu na ziemi, w każdej sytuacji i w każdej potrzebie. Przyzwyczajenie do odmawiania Ojcze nasz… niejednokrotnie sprawia, że nie dostrzegamy całej nowości tej modlitwy oraz teologicznej i duchowej siły, która ukrywa się za zawartymi w niej „prośbami”. Dlatego ciągle warto pogłębiać jej rozumienie i odnosić ją coraz bardziej bezpośrednio do naszych sytuacji życiowych, gdyż tylko w ten sposób będzie ona formować żywą tkankę naszej wiary i rozwijającego się na jej gruncie świadectwa.
Autor
Dzieci z natury są szalenie ciekawe świata i wielokrotnie potrafią zawstydzić dorosłych swoimi pytaniami. Dziecięce pytanie potrafić być prawdziwym wyzwaniem i niezłą łamigłówką. Nie powinno się jednak ignorować pytań małego człowieka. Dzięki nim poznaje on świat, zdobywa wiedzę, rozwija swoją osobowość.Rozmowy babci z wnukami to wyjątkowa książka, która powstała jako pokłosie rozmów prowadzonych przez Autorkę z własnymi wnukami. Pytania stawiane Babci dotyczą codziennego życia, świata wiary i moralności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
