Doświadczeni polscy terapeuci o praktycznej stronie psychoterapii dzieci i młodzieżyWielu osobom rozpoczynającym praktykę psychoterapeutyczną przeprowadzenie całego procesu leczenia dziecka lub nastolatka od momentu pierwszej wizyty do zakończenia terapii może nastręczać trudności. Nasuwać się mogą wątpliwości:Czy ważne są cele dziecka, czy rodzica? Czy po terapii dziecko ma lepiej spełniać oczekiwania dorosłych, czy też budować swoją autonomię? Jak zaplanować udział rodziców w psychoterapii? Który program terapeutyczny wybrać? Jak budować zaangażowanie w terapię?Niniejszy przewodnik to nieocenione źródło wiedzy dla osób pracujących terapeutycznie z dziećmi i młodzieżą. Autorzy doświadczeni polscy terapeuci ukazują z praktycznego punktu widzenia zasady, metody oraz niuanse pracy z tą grupą wiekową. Dzielą się swoją wiedzą i warsztatem, wyjaśniając, jak interpretować i realizować ustrukturyzowane programy terapii poznawczo-behawioralnej oraz jak uzupełnia się podejście klasycznej terapii poznawczo-behawioralnej z trzecią falą terapii behawioralnych. Uwzględniając wszystkie aspekty procesu terapeutycznego, przedstawiają kolejne etapy pracy z dzieckiem od momentu jego pierwszej wizyty z rodzicami w gabinecie, w tym:stawianie diagnozy,tworzenie planu leczenia,zawieranie kontraktu z pacjentem i jego rodzicami,wybór programu terapeutycznego,opracowanie konceptualizacji przypadku,budowane relacji,wzbudzanie motywacji,omawianie trudności w pracy z pacjentem podczas superwizji.Prezentowane wiadomości zostały zilustrowane przykładami i opisami przypadków leczenia takich zaburzeń, jak: depresja, choroba afektywna-dwubiegunowa, zaburzenia lękowe, PTSD, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, samookaleczenia, zaburzenia odżywiania, ADHD, agresja i zaburzenia zachowania, choroba tikowa, moczenie nocne oraz zanieczyszczanie się.Książka zawiera zestaw przydatnych materiałów do wykorzystania w trakcie terapii zarówno jako podpowiedź dla specjalisty (wzór wywiadu, schemat sesji, wzory kontraktów terapeutycznych, szablony do konceptualizacji), jak i do pracy z dzieckiem i jego rodzicami podczas sesji.
Szybki kurs"" to doskonałe wprowadzenie do psychologii dla licealistów, studentów oraz wszystkich zainteresowanych. Przedstawia poszczególne działy psychologii, ich osiągnięcia i stosowane metody, a także możliwości pracy i kariery w zawodzie psychologa.Zawarty w książce materiał obejmuje całość psychologii od starożytnych teorii, przez prace Galtona, Wundta, Freuda i Pawłowa, po najnowsze badania i kontrowersje. Dzięki przystępnie opisanej historii psychologii oraz klarownym diagramom, definicjom i objaśnieniom zrozumienie ludzkiego umysłu będzie łatwiejsze niż kiedykolwiek.
Wierzący są Kościołem Boga, nie są Kościołem problemów. On ich prowadzi (abp G. Ryś). On Jeden ma najwłaściwszą perspektywę Kościoła na każde czasy, także obecne. To, co dla nas jest jakąś absolutną niewiadomą, dla Niego jest chwilą. On ma ogląd Kościoła w całości. On ma wizję historii, ma o niej pełną wiedzę. Ma właściwą perspektywę, którą jest nam bardzo łatwo zgubić (abp G. Ryś).Jak tej perspektywy nie utracić? Co mówi Duch do Kościołów w czasie pandemii? Arcybiskup Grzegorz Ryś jak zawsze szuka odpowiedzi w słowie Boga. Pomaga nam czytać stronicę obecnej sytuacji w świetle stronic Pierwszego Listu do Koryntian. Jesteśmy wdzięczni Bogu, że daje nam takiego przewodnika. Otwórzmy więc list Pawłowy i dajmy się poprowadzić świętej lekturze, abyśmy nie chodzili po omacku. Uchwyćmy się Słowa, jak uchwycił się Paweł i Kościół w Koryncie.
Po sukcesie bestsellerowych tytułów CZEKOLADKI DLA DUSZY i PRALINKI DLA DUSZY swoją premierę mają i do akcji wkraczają CIASTECZKA DLA DUSZY kolejna część tej niezwykle inspirującej serii. A czym są ciasteczka dla duszy? Na pewno nie są zwykłymi słodyczami. Są one bowiem uśmiechem, otwartością na piękno świata, pozytywnymi emocjami, umiejętnością życia chwilą krótko mówiąc tym, czego bardzo nam potrzeba. Aby poznać ich więcej wystarczy zanurzyć się w ich pełną magii i swoistej słodkości lekturę.
Gdy kończyliśmy pracę nad tym poradnikiem, cztery nasze artykuły znajdowały się w recenzji (w zachodnich czasopismach: psychologicznych, medycznych, marketingowych), cztery kolejne pisaliśmy, przygotowywaliśmy trzy granty, prowadziliśmy międzynarodowe badania stanowiące podstawę kilku następnych prac, a kilka szkiców opartych na już policzonych danych czekało na dokończenie. Kiedy zaczynaliśmy przygodę z pisaniem, takie tempo było nie do wyobrażenia, gdyż przygotowanie nawet polskiego tekstu wymagało co najmniej 12 miesięcy. Napisaliśmy więc poradnik, który kiedyś, na początku naszej drogi, sami chcielibyśmy przeczytać. I podpowiadamy w nim, jak zacząć swoją przygodę z pisaniem. Ufamy, że dzięki niemu droga od „kiedyś” do „dzisiaj” nie zajmie Czytelnikowi tyle czasu, co nam: kilkanaście czy kilkadziesiąt lat. Praca dyplomowa powinna być zrozumiała nie tylko dla autora, lecz także – i przede wszystkim – dla czytelnika. Wojciech Kulesza i Dariusz Doliński piszą, w jaki sposób pracować nad pisaniem pracy dyplomowej, aby to osiągnąć. Jak powiadają: „Łatwo jest pisać trudno. Trudno jest pisać łatwo”. I pokazują, jak pisać tekst łatwy dla czytelnika. - Bogdan Wojciszke Wiele razy myślałem o tym, że łatwiej jest samemu napisać pracę naukową niż poradzić komuś, jak on taką pracę powinien napisać. Wojciech Kulesza i Dariusz Doliński – bez żadnej łopatologii – mądrze , cierpliwie i dowcipnie podsuwają przyszłym autorom prac magisterskich świetne pomysły. Jeśli studenci (co wcale nie jest pewne) przeczytają ten poradnik, to bez wątpienia napiszą bardzo porządne prace magisterskie. Czytajcie więc, bo warto! - Wiesław Łukaszewski
Kto z nas nigdy nie czytał opowieści o Robin Hoodzie lub nie wysłuchał jej czytanej przez kogoś? Kto nie oglądał filmu lub programu poświęconego przygodom Robina, Małego Johna czy Marian? Kto czytał te opowieści w wieku dorosłym, nie poznawszy ich w dzieciństwie? Z pewnością nikt. W takiej czy innej postaci historie te opowiadane są dzieciom przez dorosłych, którzy sami poznali je, również będąc dziećmi. Trwało to przynajmniej przez ostatnie dwieście lat. W ten sposób legendę przekazywano z pokolenia na pokolenie. I dzięki temu przetrwała.Początki legendy sięgają ponad sześćset lat wstecz, a jej bohaterżył zapewne jeszcze wcześniej. Przetrwał dzięki balladom, książkom, poematom i sztukom teatralnym opiewającym jego niezwykłe czyny. Co ciekawe, tożsamość człowieka okazuje się czasem mniej istotna od samej legendy. Legendarny Robin Hood odnosi sukcesy, gdyż jest świetnym łucznikiem, wytrawnym szermierzem oraz mistrzem kamuflażu i podstępu. Może mu dorównać jedynie król i – według niektórych tradycji – chłopi, żebracy i kupcy, których Robin najpierw atakuje, a później często namawia, by przyłączyli się do jego bandy. Jest zasadniczo niezniszczalny, chyba że pada ofiarą zdrady. Należy do świata herosów i złoczyńców, w którym bohaterowie pozytywni są tak potężni i doskonali w swoim fachu, że zawsze odnoszą zwycięstwo. Właśnie w takich prostych przygodach należy upatrywać nieustającej żywotności legendy Robin Hooda.
Świat monastyczny XI w., jaki wyłania się ze źródeł, to w przeważającej części świat mnichów. Zarówno zgromadzenia żeńskie stanowiły niewielki odsetek liczby klasztorów męskich, jak też autorzy źródeł na ogół byli mężczyznami, a podejmowana przez nich tematyka stosunkowo rzadko dotyczyła kobiet (z jednym wyjątkiem – Marią Panną). Nie oznacza to wcale, że historyk badający dzieje płci pięknej tego okresu pozostaje bezradny, o czym świadczą coraz liczniejsze studia ogólne oraz rozprawy szczegółowe dotyczące różnorakich aspektów żeńskiego monastycyzmu. Studia nad historią kobiet w średniowieczu, także w interesującym nas stuleciu, prężnie się rozwijają, o czym świadczy zamieszczony wyżej tekst przeglądowy i metodologiczny Karoliny Morawskiej.
Niewątpliwie wśród najwybitniejszych teologów i myślicieli XI w. na czołowym miejscu wymienić trzeba Piotra Damianiego, którego bogata i różnorodna tak pod względem formy, jak i treści twórczość nie pomija żadnego istotnego elementu jedenastowiecznej rzeczywistości. Mimo że należy do świata męskiego eremityzmu (czy szerzej: monastycymu) oraz męskiego Kościoła hierarchicznego, to przecież ten bystry obserwator nie mógł pozostawić na uboczu kwestii związanych z połową ludu Bożego. W dotychczasowej historiografii problematyka roli i pozycji kobiet w myśli Avellanity, wizji ich miejsca w Kościele, społeczeństwie, wreszcie w dziele Zbawienia, pozostawały całkowicie na marginesie. Nawet jednak pobieżna lektura listów eremity, żywotów jego autorstwa, poezji a także traktatów teologicznych i moralistycznych pokazuje, że pastoralna troska Damianiego obejmowała również żeńską część ludu Bożego. Jak bardzo wizja przeora z Fonte Avellana była spójna i oryginalna, świadczy drugi z zamieszczonych wyżej tekstów, artykuł Beaty Jabłonowskiej. Wymienione właśnie powody zachęcają, aby przyjrzeć się bliżej fascynującym jego homiliom poświęconym dziewicom i udostępnić ich polskie tłumaczenie.
Kolejnym powodem wyboru właśnie kazań jest to, że z korpusu różnorodnej twórczości Damianiego homilie są stosunkowo najrzadziej komentowane przez badaczy. Zachowały się 54 kazania Avellanity, w tym dwa tylko fragmentarycznie. Jedynie niektóre z nich doczekały się głębszej refleksji, jak np. katecheza objaśniająca znaczenie rytu poświęcenia kościoła; niezwykle interesujące odczytanie kazania na dzień św. Kasjana zaproponował zaś Zbigniew Kadłubek. W poprzednim tomie pism eremity zostały opublikowane tłumaczenia dwóch kazań: Do braci z eremu oraz W wigilię św. Benedykta; z kolei ks. Wojciech Kania wydał przekłady dwóch kazań Na Narodzenie Najświętszej Marii Panny. Obie homilie zamieszczone są w Aneksie niniejszego tomu. Kazania należą do jednego z częściej i chętniej używanych przez Damianiego gatunków, już wśród pierwszych jego pism obok traktatu o Żydach i Żywotu błogosławionego Romualda są cztery homilie, skomponowane w latach 1040–1041, gdy młody eremita przebywał w klasztorze w Pomposie. Zachowane jego teksty należące do tego gatunku poruszają bogatą tematykę zarówno pastoralną, jak i teologiczną, eklezjologiczną i hagiograficzną, zawierają też liczne wątki i wzmianki autobiograficzne. Charakteryzuje je również różnorodność przeznaczenia; niektóre z nich wygłaszał sam Damiani, inne wysyłane były do różnych instytucji kościelnych i tam odczytywane, jeszcze inne nie miały charakteru homilii wygłaszanej w trakcie liturgii, lecz przeznaczone były do samodzielnej lektury i kontemplacji przez adresatów. Tylko trzy z nich to ewidentnie klasyczne homilie, odwołują się bowiem bezpośrednio do komentowanych fragmentów Ewangelii (w tym jedno z tych zamieszczonych niżej w Aneksie), kolejnych pięć wprost przywołuje wysłuchane przez odbiorców fragmenty żywotu bądź pasji jakiegoś świętego. Generalnie kierowane były do mężczyzn – mnichów i kapłanów świeckich.
Tym bardziej warto przyjrzeć się, jaką wizję kobiet prezentował reformator swoim męskim audytoriom... (Krzysztof Skwierczyński)
“Jagiellonowie i ich świat. Polityka kościelna i praktyki religijne Jagiellonów” to czwarty tom cieszącej się uznaniem Czytelników serii „Studia Jagiellonica”, pod redakcją Bożeny Czwojdrak, Jerzego Sperki oraz Piotra Węcowskiego. Tym razem Autorzy skupili się na pobożności dynastii, przedstawili królewskie fundacje, omówili relacje władców z duchowieństwem, a także odnieśli się do problemu herezji i innowierstwa. Zbiór 18 artykułów polskich i czeskich badaczy naświetla stosunek Jagiellonów do religii, osób duchownych, budowli sakralnych, ale też do kwestii współistnienia na jednym terenie wielu wyznań. Wśród nie zawsze zachowanych do naszych czasów źródeł Autorzy szukają odpowiedzi na pytania, jak ważna dla Jagiellonów była sfera sacrum i jakie działania w związku z tym podejmowali poszczególni członkowie dynastii.
Choć prawa kobiet i udogodnienia dla nich są dziś postrzegane jako niepodważalne i stale obecne w przestrzeni publicznej, warto przypominać, że nie zawsze tak było. Książka ma zachęcić do refleksji nad następującymi kwestiami: jaką funkcję pełniły i pełnią obecnie kobiety w społeczeństwie, jakie role najchętniej się im przypisuje oraz jakie podejmować działania, by zbudować właściwy obraz działalności kobiet i ich aktywizacji zawodowej, społecznej, a także politycznej
Matka Boża Rozwiązująca Węzły. Historia i modlitw (zawiera tekst nowenny) - Robert Kowalewski - opis książki:Maryja, która swoim tak otworzyła drzwi Bogu, by rozwiązać węzeł dawnego nieposłuszeństwa, jest Matką, która cierpliwie i czule prowadzi nas do Boga, aby On rozwiązał węzły naszej duszy swym Ojcowskim miłosierdziem. Każdy z nas ma ich kilka. W głębi naszych serc możemy postawić sobie pytanie: jakie są węzły mojego życiaPapież Franciszek, Katecheza (12 października 2013 roku)Nowenna do Matki Bożej rozwiązującej węzły to ulubiona modlitwa papieża Franciszka. Została napisana w Argentynie, zanim kardynał Bergoglio został papieżem. Ale historia motywu Matki Bożej rozwiązującej węzły, utrwalona na cudownym obrazie z augsburskiego kościoła św. Piotra, jest znacznie starsza - sięga czasów biblijnych i pierwszych pism Ojców Kościoła. Dzięki tej książce dowiesz się...Dlaczego Matka Boża rozwiązuje węzły i o jakie węzły tu chodziDlaczego ojcowie Kościoła - jak św. Justyn czy św. Ireneusz - nazywają Maryję Nową EwąJak fascynująca jest historia słynnego obrazu z Augsburga.Jak Biblia tłumaczy symbolikę pozostałych namalowanych na cudownym wizerunku scen.Gdzie na świecie, w Europie i w Polsce można spotkać wizerunek Matki Bożej rozwiązującej węzły.Jaką rolę odegrał papież Franciszek w ponownym odkryciu modlitwy i dlaczego nowenna cieszy się tak wielką popularnością w krajach Ameryki Południowej.Książka zawiera pełny tekst nowenny.Książka Matka Boża Rozwiązująca Węzły. Historia i modlitw (zawiera tekst nowenny) - oprawa miękka - Wydawnictwo eSPe.Książka posiada 88 stron i została wydana w 2020 r.
Publikacja jest przewodnikiem po zagadnieniach dotyczących budowania dobrych relacji w szkole, napisanym przez praktyka dla praktyków z głębokim przekonaniem, że dobrą edukację tworzy się zawsze poprzez budowanie pozytywnych relacji.
Autorka skupiając się wokół hasła „edukacja to relacja”, zachęca do wdrażania działań opartych na empatii, szacunku i akceptacji oraz proponuje bogaty zbiór pomysłów na budowanie relacji z uczniami, rodzicami, a także ze współpracownikami z grona pedagogicznego.
W książce czytelnik znajdzie m.in.:
• katalog pomysłów na budowanie relacji w szkole wraz ze schematami wdrażania proponowanych rozwiązań;
• praktyczne porady dotyczące tego, w jaki sposób aranżować szkolną przestrzeń, by sprzyjała ona budowaniu relacji, a zarazem by wspierała efektywną naukę;
• techniki komunikacji w konflikcie: narzędzia Porozumienia bez Przemocy (NVC), tutoringu i mediacji.
Opracowanie zawiera ćwiczenia, które pomagają przekuć teorię w praktykę każdy rozdział wzbogacają pytania, przykłady ze szkolnej codzienności oraz wypowiedzi nauczycielek i nauczycieli.
Książka opisuje konkretne działania, które można podejmować na co dzień, by budować pozytywne więzi w edukacji, przeznaczona jest zarówno dla nauczycieli, jak i dyrektorów szkół odpowiedzialnych za dobrą komunikację, atmosferę i aranżację szkolnej przestrzeni. Zainteresuje także rodziców oraz studentów kierunków pedagogicznych, pomagając im zrozumieć szkolną rzeczywistość.
Ta książka ma, jak zresztą chyba każda, swoją historię. Powstawała, albo raczej – dojrzewała we mnie, bardzo długo. Moje zainteresowania wierzeniami Greków zrodziły się jeszcze w trakcie studiów uniwersyteckich, a utwierdziły pod wpływem lektury wspaniałej książki Jane Harrison, Themis. A Study of the Social Origins of Greek Religion (Cambridge 1912), którą pochłaniałem z wypiekami na twarzy w jednej z czytelni Uniwersytetu Cambridge w czasie mojego pierwszego studyjnego pobytu za granicą w roku 1971. Ale długo ta problematyka mnie onieśmielała i ograniczałem się tylko do lektur, nie mając odwagi sam przystąpić do badań, a już w każdym razie nie do publikacji wyników moich poszukiwań i przemyśleń. Ostatecznie jednak po blisko ćwierć wieku te moje zainteresowania zaowocowały książką o Religijności starożytnych Greków, która ukazała się w roku 1994. Książkę tę przygotowywałem głównie w czasie moich dwóch kolejnych staży naukowych na Uniwersytecie w Bonn i tam, w czytelni Seminar für Alte Geschichte, po raz pierwszy czytałem fascynujące dzieło wielkiego Waltera Friedricha Otta, Dionysos. Mythos und Kultus (w wydaniu z 1960 roku; polski przekład pióra Jerzego Korpantego, ukazał się w warszawskim wydawnictwie Sub Lupa w roku 2016). Wtedy doszedłem do przekonania, że Dionizos to kluczowa, najważniejsza postać w wierzeniach greckich i bóstwo, które stało się przedmiotem głębokiej myśli religijnej, prawdziwej i nader subtelnej teologii, a ta z kolei wywarła ogromny wpływ na całość teologicznej myśli europejskiej, to znaczy oczywiście – teologii chrześcijańskiej. Czytelnik łatwo zauważy, że jest to właśnie główna teza tej książki.
Ale lektura książki Otta wywołała we mnie reakcję podobną jak przy czytaniu pracy Jane Harrison: poczułem się głęboko onieśmielony tak wielkością autora i jego dzieła, jak i ciężarem problematyki. Uznałem, że nigdy nie będę w stanie zdobyć się na taką wypowiedź na temat Dionizosa, jaką zawiera w sobie niewielka objętościowo, genialna książka wielkiego myśliciela i religioznawcy, jednego z najwybitniejszych filologów klasycznych XX wieku. To pozostaje aktualne – nie mam zamiaru porównywać się z Walterem F. Ottem.
Mimo to próbowałem zajmować się kultem dionizyjskim, publikując drobne, mniej lub bardziej przyczynkarskie studia i artykuły. Były to właśnie „próby” (zamierzałem nawet użyć tego słowa w tytule mojej obecnej książki, ale pomyślałem, że ten w moim zamierzeniu wyraz skromności, może być z pewnych – chyba zrozumiałych – powodów uznany za wyraz zarozumiałości…). Problematyka dionizyjska stała się też tematem moich rozmaitych wykładów i seminariów uniwersyteckich (z ogromnym sentymentem wspominam uczestników mojego rocznego seminarium sprzed lat, poświęconego Papirusowi z Derveni), a także tematem rozmów i domowych mini-wykładów w towarzystwie moich przyjaciół. To im zawdzięczam, że ostatecznie zdobyłem się na napisanie tych szkiców...
Włodzimierz Lengauer, fragment Słowa wstępnego
Chyba nie ma osoby, która nie czułaby się kiedyś przez kogoś skrzywdzona, zraniona, czymś dotknięta; do której nie wracałaby pamięć doznanych pokaleczeń. Droga Krzyżowa z modlitwą o przebaczenie to niezwykła pozycja choć w głównej mierze przeznaczona właśnie dla osób poranionych, to inspirację i wsparcie mogą w niej znaleźć wszyscy. Wymienione są w niej najczęściej spotykane krzywdy nie po to, aby doszukiwać się zła lub pielęgnować w sobie poczucie urazy, ale by stanąć w prawdzie przed Panem, pozwalając Jego Duchowi przeniknąć serce i pamięć. A tym samym otworzyć się na łaskę przebaczenia, która na nowo pozwoli cieszyć się życiem!
Ekspresem z Sokratesem” to pełna wrażeń podróż intelektualna śladami niektórych z największych myślicieli w historii – od Epikura i Marka Aureliusza, przez Konfucjusza i Gandhiego, po Nietzschego, Schopenhauera i Simone de Beauvoir.
Podróżując pociągiem (jest to środek komunikacji najbardziej sprzyjający zadumie), Eric Weiner objeżdża świat, zatrzymując się w miejscach związanych z filozofami i filozofowaniem – od Grecji po Chiny, od Stanów Zjednoczonych po Indie – po drodze rozmyślając o życiowych lekcjach, których uczą nas wielcy myśliciele przeszłości. Jego cel to odkryć na nowo pierwotny sens filozofii – nie jako domeny abstrakcyjnych, niepraktycznych rozważań, lecz jako terapii duszy, która uczy nas, jak wieść bardziej znaczące, bardziej szczęśliwe życie. Jak bowiem zauważa, gdyby w starożytnych Atenach istniały księgarnie, działy „Filozofia” i „Przemiana osobista” byłyby jednym i tym samym.
Karol Wojtyła był znany zarówno jako papież niezwykle bliski ludziom, jak i człowiek głębokiej modlitwy. Te cechy znajdują odbicie w modlitewniku, czyniąc go idealnym narzędziem umożliwiającym duchową łączność ze Świętym Janem Pawłem II oraz zbiorem przydatnym przez całe życie, tak w pięknych, jak i trudnych chwilach.W modlitewniku znalazły się: różaniec z Janem Pawłem II, litania za wstawiennictwem świętego, droga krzyżowa z Janem Pawłem II, rachunek sumienia według nauczania Jana Pawła II, modlitwy okolicznościowe na różne okazje i wiele innych. Modlitewnik jest tłumaczony na wszystkie ważne języki. Posiada imprimatur, czyli jest oficjalnie zatwierdzony przez Kościół katolicki.Modlitewnik wstępem opatrzył go najwierniejszy przyjaciel i osobisty sekretarz Ojca Świętego - kard. Stanisław Dziwisz.
Nie tak dawno Konferencja Episkopatu Polski opublikowała dokument w kwestii LGBT. Podkreśla się w nim, że Kościół nie odmawia „osobom transseksualnym” prawa przynależności do Kościoła. Z tym wiąże się też fakt, że nie odmawia im prawa do sakramentów świętych ? chrztu świętego i pozostałych sakramentów - jeśli spełniają warunki ważnego i godziwego ich przyjęcia.Debata nad LGBT najczęściej sprowadza się do ideologicznego rozumienia tego złożonego terminu. Pomija się kwestię osób, wezwanych do dojrzewania i rozwoju w duchu chrześcijańskim, w ramach Kościoła. Aby można było wspomagać osoby LGBT+ w ich duchowym rozwoju, trzeba zapoznać się z szeroką panoramą problemów psychologicznych, anatomicznych, kulturowych, społecznych, a nawet politycznych, związanych z orientacją seksualną. Brak osobowego spojrzenia na LGBT, sprowadzenia tej rzeczywistości do techniki i sloganowych pojęć, rodzi uproszczone sądy, postawy i działania. A oni dalej są osobami, oczekującymi - często bezskutecznie ? pomocy, „nie lepsi i nie gorsi” niż reszta społeczności…
Modlitwy do świętego Jana Pawła II Orędownika całego świata to doskonała pomoc w modlitwie dla każdego chrześcijanina. Publikację cechuje poręczny format i przystępna jakość druku.
Wyjątkowy modlitewnik, kolejny z serii modlitewników z dawnymi modlitwami, gdyż przypomina o tym, że cokolwiek robimy, czynimy na chwałę Bożą i dla naszego zbawienia. Przypomina o zapomnianym dziś pojęciu obowiązków stanu. Inne obowiązki ma nauczyciel, inne uczeń.W tym niewielkim dziele zmieściły się modlitwy, które zarówno jednym, jak i drugim pomogą w lepszym i głębszym realizowaniu swojego powołania.
Jest to dzieło kompletne w tym znaczeniu, że zawiera nowatorską, a zarazem dojrzałą koncepcję pedagogicznego rozumienia resilience [].Szeroko zakrojona i wyczerpująca synteza głównych ujęć teoretyczno-badawczych z jej oryginalnym, wieloaspektowym koncepcyjnym ugruntowaniem we współczesnych naukach społecznych i pedagogice stanowi znakomite wzbogacenie polskiej literatury naukowej z zakresu nauk edukacyjno-wychowawczych. Równocześnie wzbudza wysokie uznanie dla wyjątkowo intensywnego i twórczego wkładu badacza do systematyki i rozwoju wiedzy pedagogicznej w tym zakresie.Jest to kluczowa i bardzo znacząca pozycja naukowa, zawierająca oryginalną propozycję teoretyczną, wspartą wynikami badań empirycznych i otwierającą nowy kierunek eksploracji i myślenia o resilience w pedagogice. Pedagogika wrażliwa na resilience to niepowtarzalna i nowatorska koncepcja stanowiąca istotne osiągniecie naukowe. Książka jest wyjątkową monografią pedagogiczną, dojrzałą i dobrze przemyślaną. []Całokształt tego naukowego opracowania to przykład przedsięwzięcia pionierskiego w Polsce i jednego z nielicznych w literaturze fachowej na świecie. []z recenzji prof. dr. hab. Janusza Surzykiewicza
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
