Podręcznik dostosowany do zmienionej podstawy programowej obowiązującej od 1.09.2024Podręcznik:- zawiera czytelne oznaczenia treści nieobowiązkowych (dostosowany do aktualnej podstawy programowej);- obejmuje aktualne materiały do egzaminów i testów;- gwarantuje realizację treści według obowiązującej podstawy programowej.Kupując podręcznik, zyskujesz dodatkowo dostęp do e-booka na eduranga. pl, dostępny na eduranga. pl od 01.09.2024 r. Korzystanie z eduranga. pl wymaga założenia darmowego konta. Zaloguj się lub załóż darmowe konto na eduranga. pl Wejdź w zakładkę Biblioteka > E‑booki. Wybierz opcję (+) Dodaj e-book i wpisz kod aktywacyjny (znajdziesz go na okładce papierowego podręcznika). E-book został dodany do Twojego konta i jest widoczny w zakładce: Biblioteka > E-booki.ZYSKAJ WIĘCEJ! Kup podręczniki WSiP i otrzymaj dodatkowo dostęp do Kursów powtórzeniowych online z języka polskiego i matematyki*, a zyskasz:- wsparcie w codziennej nauce,- kurs przygotowujący do matury z języka polskiego i matematyki,- streszczenia i opracowania lektur,- bogatą bazę zadań wraz z rozwiązaniami,- powtórki, quizy i testy,- lekcje wideo prowadzone przez znanych nauczycieli.* Materiały do języka polskiego i matematyki na poziomie podstawowym, dostępne od 01.09.2024 na stronie study.eduranga. plAutorzy: Jolanta Choińska-Mika, Włodzimierz Lengauer, Michał Tymowski, Katarzyna ZielińskaMateriał nauczania w podręczniku został uporządkowany chronologicznie. W podręczniku zostały wyodrębnione działy. Każdy dział obejmuje zamknięty okres z historii powszechnej lub Polski albo zintegrowane treści z historii powszechnej i Polski (w zależności od specyfiki omawianej epoki). W ramach działów wyodrębnione zostały tematy, z których każdy odpowiada jednej jednostce lekcyjnej. Każdy dział kończy lekcja powtórzeniowa. Liczne polecenia towarzyszące różnym elementom podręcznika służą kształceniu umiejętności wskazanych w celach ogólnych podstawy programowej.NOWA EDYCJA podręcznika została wzbogacona o dodatkowe elementy:- Wskazówki i plan krok po kroku tworzenia maturalnej wypowiedzi argumentacyjnej usprawnią umiejętność pisania wypracowań.- Warsztaty historyka pozwalają opanować umiejętność pracy z różnymi typami źródeł występującymi na maturze.- Po każdym rozdziale obszerny blok poleceń opartych na pracy ze źródłami lub materiałami stanowiącymi współczesne konteksty do problemów historycznych kształtuje umiejętności wymagane na nowej maturze.- Sekcja powtórzeniowa po dziale to zbiór różnorodnych zadań typu maturalnego z zadaniami zamkniętymi i otwartymi oraz propozycją tematów wypowiedzi argumentacyjnych.- Dodatkowe moduły Ślady przeszłości zawierające informacje o konsekwencjach wydarzeń historycznych lub śladach historii, z którymi uczeń styka się w codziennym życiu. Układ treści (działy) podręcznika: Europa i świat w epoce restauracji i rewolucji (pierwsza połowa XIX w.) Polacy i ziemie polskie w pierwszej połowie XIX w. Europa i świat w epoce rozwoju cywilizacji przemysłowej (od połowy XIX w. do 1914 r.) Polacy i ziemie polskie w drugiej połowie XIX i na początku XX w. Polska, Europa i świat w okresie Wielkiej Wojny Europa i świat w okresie międzywojennym Polska w okresie międzywojennym
W 1836 roku w Glarus (kanton i miasto w Szwajcarii, w miejscowym niemieckim – Glaris) ukazał się pierwszy tom dzieła o znamiennym tytule: Eros. Die Männerliebe der Griechen, ihre Beziehung zur Geschichte, Erziehung, Literatur und Gesetzgebung aller Zeiten. Autorem był szwajcarski pisarz-samouk, Heinrich Hössli (1784–1864). Tom drugi wyszedł dwa lata później w St. Gallen (stolica sąsiedniego kantonu o tej samej nazwie).
Autor nie uniknął licznych kłopotów, po ukazaniu się tomu pierwszego zabroniono jego rozpowszechniania na terenie kantonu Glarus, a drukarzowi zakazano druku tomu drugiego (i dlatego ukazał się w sąsiednim kantonie). Książka ta była przez długi czas zapomniana, większość egzemplarzy znajdujących się w posiadaniu autora przepadła w czasie wielkiego pożaru Glarus w maju 1861 r., zmienione i okrojone wydanie ukazało się w postaci dwóch oddzielnych tomików w 1892 r., to drugie wydanie zostało wznowione w niezmienionej postaci w roku 1924. Jednak znana i wspominana, jak i jej autor, mogła być w kręgu autorów zainteresowanych nie tak kulturą i historią obyczajów starożytnych Greków, jak raczej problematyką Männerliebe (nie było jeszcze wówczas terminu „homoseksualizm”, który – podobnie jak i nieco późniejszy „heteroseksualizm” – pojawił się dopiero w drugiej połowie XIX wieku, wprowadzony w roku 1869 przez Karla-Marię Kertbeny’ego). Dzieło Hösslego w całości i bez żadnych zmian w stosunku do pierwszego wydania za życia autora zostało wznowione dopiero w końcu XX wieku w postaci reprintu przez wydawnictwo „rosa Winkel”, chociaż autor budził zainteresowanie już wcześniej i doczekał się w roku 1903 pierwszej, przywoływanej tu już wyżej, biografii pióra Ferdinanda Karscha, przyrodnika i filozofującego pisarza, skądinąd autora pionierskiego dzieła Das gleichgeschlechtliche Leben der Naturvölker (München 1911).
Ostatnio stał się Hössli (i jego dzieło) znowu przedmiotem badań. Trudno powiedzieć, czy pomijano go przez długie lata w pracach podejmujących problematykę greckiego Erosa dlatego, że uważano jego książkę za przestarzałą lub nie dość naukową, czy też z tego powodu, że była zbyt zaangażowana i wyraźnie apologetyczna. Autor nie był badaczem, nie miał odpowiedniego przygotowania filologicznego, teksty greckie znał i cytował wyłącznie w przekładach niemieckich, był amatorem i samoukiem, modystą (kapelusznikiem) z zawodu odziedziczonego po ojcu. O jego upodobaniach erotycznych nic nie wiadomo, w każdym razie zawarł małżeństwo, choć zawsze mieszkał oddzielnie od żony, z którą miał dwóch synów, a dzisiaj słusznie chyba podkreśla się, że jego gorąca obrona „miłości męskiej” wynikała z jego liberalizmu i głębokiego przekonania o najwyższej wartości jaką jest wolność ludzka i prawa jednostki do własnego szczęścia.
Trudno się jednak oprzeć wrażeniu, że musieli znać tę książkę w drugiej połowie XIX wieku przynajmniej niektórzy uczeni filolodzy zajmujący się obyczajowością grecką, a w każdym razie od czasów Hösslego można datować przekonanie, że szczególną i najważniejszą cechą Erosa Greków jest właśnie „męska miłość”, co widać chociażby w najnowszej monografii zagadnienia, pióra Jamesa Davidsona, gdzie pojęcie „miłości Greków” niejako automatycznie wyłącza z obszaru badań miłość do kobiety
/ Włodzimierz Lengauer, fragment Wprowadzenia
Ta książka ma, jak zresztą chyba każda, swoją historię. Powstawała, albo raczej – dojrzewała we mnie, bardzo długo. Moje zainteresowania wierzeniami Greków zrodziły się jeszcze w trakcie studiów uniwersyteckich, a utwierdziły pod wpływem lektury wspaniałej książki Jane Harrison, Themis. A Study of the Social Origins of Greek Religion (Cambridge 1912), którą pochłaniałem z wypiekami na twarzy w jednej z czytelni Uniwersytetu Cambridge w czasie mojego pierwszego studyjnego pobytu za granicą w roku 1971. Ale długo ta problematyka mnie onieśmielała i ograniczałem się tylko do lektur, nie mając odwagi sam przystąpić do badań, a już w każdym razie nie do publikacji wyników moich poszukiwań i przemyśleń. Ostatecznie jednak po blisko ćwierć wieku te moje zainteresowania zaowocowały książką o Religijności starożytnych Greków, która ukazała się w roku 1994. Książkę tę przygotowywałem głównie w czasie moich dwóch kolejnych staży naukowych na Uniwersytecie w Bonn i tam, w czytelni Seminar für Alte Geschichte, po raz pierwszy czytałem fascynujące dzieło wielkiego Waltera Friedricha Otta, Dionysos. Mythos und Kultus (w wydaniu z 1960 roku; polski przekład pióra Jerzego Korpantego, ukazał się w warszawskim wydawnictwie Sub Lupa w roku 2016). Wtedy doszedłem do przekonania, że Dionizos to kluczowa, najważniejsza postać w wierzeniach greckich i bóstwo, które stało się przedmiotem głębokiej myśli religijnej, prawdziwej i nader subtelnej teologii, a ta z kolei wywarła ogromny wpływ na całość teologicznej myśli europejskiej, to znaczy oczywiście – teologii chrześcijańskiej. Czytelnik łatwo zauważy, że jest to właśnie główna teza tej książki.
Ale lektura książki Otta wywołała we mnie reakcję podobną jak przy czytaniu pracy Jane Harrison: poczułem się głęboko onieśmielony tak wielkością autora i jego dzieła, jak i ciężarem problematyki. Uznałem, że nigdy nie będę w stanie zdobyć się na taką wypowiedź na temat Dionizosa, jaką zawiera w sobie niewielka objętościowo, genialna książka wielkiego myśliciela i religioznawcy, jednego z najwybitniejszych filologów klasycznych XX wieku. To pozostaje aktualne – nie mam zamiaru porównywać się z Walterem F. Ottem.
Mimo to próbowałem zajmować się kultem dionizyjskim, publikując drobne, mniej lub bardziej przyczynkarskie studia i artykuły. Były to właśnie „próby” (zamierzałem nawet użyć tego słowa w tytule mojej obecnej książki, ale pomyślałem, że ten w moim zamierzeniu wyraz skromności, może być z pewnych – chyba zrozumiałych – powodów uznany za wyraz zarozumiałości…). Problematyka dionizyjska stała się też tematem moich rozmaitych wykładów i seminariów uniwersyteckich (z ogromnym sentymentem wspominam uczestników mojego rocznego seminarium sprzed lat, poświęconego Papirusowi z Derveni), a także tematem rozmów i domowych mini-wykładów w towarzystwie moich przyjaciół. To im zawdzięczam, że ostatecznie zdobyłem się na napisanie tych szkiców...
Włodzimierz Lengauer, fragment Słowa wstępnego
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
