Na wiele rzeczy, które nas dotykają w życiu, nie mamy wpływu. Możemy się jednak nauczyć panować nad emocjami, które nieprzywidziane okoliczności w nas budzą, i nie pozwolić im nami rządzić.
Czy usłyszałeś kiedyś, że podchodzisz do życia zbyt emocjonalnie? Czujesz się przytłoczony negatywnymi emocjami? Zdarza ci się tracić nad nimi kontrolę? Czy czasami żałujesz swojego zachowania, gdyż działałeś pod wpływem emocji? Jesteś zmęczony górkami i dołkami wynikającymi z dręczących cię odczuć?
Jeśli dostrzegasz w tym opisie siebie, to prawdopodobnie jesteś osobą nadwrażliwą emocjonalnie, kimś, kto czuje więcej i mocniej niż inni. Wiedz jednak, że nie jesteś sam i możesz poradzić sobie ze swoimi emocjami.
Czerpiąc z wieloletniego doświadczenia psychologa klinicznego i opierając się na metodzie Terapii Akceptacji i Zaangażowania, autorka uczy, jak radzić sobie z rozchwianiem emocjonalnym. Wyjaśnia procesy odpowiadające za emocje i pomaga zrozumieć, dlaczego czujesz to, co czujesz. Tłumaczy, jak nadać sens swoim emocjom i jak zdrowo je wyrażać. W tej pełnej empatii, humoru, ale też wiedzy książce przedstawia konkretne narzędzia i strategie działania w obliczu życiowych wyzwań. Krok po kroku prowadzi ścieżką samorozwoju ku spokojniejszemu i pełnemu sensu życiu.
Dzięki tej książce:
• nauczysz się, jak reagować na negatywne emocje,
• dowiesz się, jak tworzyć trwałe i wartościowe relacje z ludźmi, na których ci zależy,
• zrozumiesz, że to ty sprawujesz kontrolę, a nie twoje emocje.
Dr Patricia E. Zurita Ona, czyli dr Z., jest psychologiem klinicznym specjalizującym się w zaburzeniach obsesyjno-kompulsywnych, traumie, lęku i związanych z nim dolegliwości, a także zaburzeniach emocjonalnych. Prowadzi prywatną praktykę terapeutyczną, wykłada i uczestniczy w konferencjach naukowych.
Rzecz o emocjach, uczuciach, śnieniu i myśleniu.Sen, pamięć, mowa, odczuwanie przyjemności czy strachu - codziennie mamy do czynienia z tymi procesami i emocjami, ale jak mózg je tworzy? Twój mózg bez tajemnic jest zorganizowaną specjalnie dla czytelnika wycieczką po wnętrzu naszej głowy. Zabiera nas na nią neurobiolog Marc Dingman. Dowiemy się z niej, co się dzieje, kiedy mózg nie działa prawidłowo: dlaczego czasem cierpimy na bezsenność, depresję, ADHD, chorobę Alzheimera czy Parkinsona lub wpadamy w uzależnienie. Książka zawiera liczne interesujące przykłady z życia oraz ręczne ilustracje autora.Książkę czyta się jak zbiór opowiadań detektywistycznych, łączy ona klasyczne przypadki z historii neurologii z odkryciami dokonanymi dzięki najnowszym technologiom. - dr Stanley Finger, emerytowany profesor psychologii i nauk o mózgu Uniwersytetu Waszyngtona w St. Louis, autor Origins of NeuroscienceRecenzje książki Twój mózg bez tajemnic:Pouczająca, przystępnie napisana i ciekawa książka dla każdego, kto choć w najmniejszym stopniu interesuje się tym, jak pracuje mózg, i chciałby dowiedzieć się więcej, ale nie wie, od czego zacząć. -dr Dean Burnett, autor Happy Mózg i Gupi muzg.Ta książka przejrzyście wyjaśnia, co naszym zdaniem wiemy o tym najbardziej tajemniczym narządzie. Dingman splata klasyczne studia przypadków z nowoczesnymi badaniami w łatwo przyswajalne rozdziały, tworząc doskonały podręcznik dla początkujących na temat błyskawicznie rozwijającej się dziedziny neuronaukI. - Moheb Costandi, autor Neuroplasticity i 50 Human Brain Ideas You Really Need to Know.Ta książka to zabawna i pouczająca lektura Bardzo dużo się nauczyłem i podobnie będzie z tobą! - dr John E. Dowling, profesor badawczy w dziedzinie neuronauki, autor Understanding the Brain: From Cells to Behavior to Cognition
Kiepscy jacy są – każdy widzi. No tylko właśnie nie do końca. Jako najdłużej emitowany polski serial komediowy, fenomen rozciągający się na trzy dekady, „Świat według Kiepskich” jest tekstem, który wykreował kilka absolutnie kultowych postaci, bezpowrotnie odmienił język codzienny pokoleń Polaków i wprowadził do raczkującej jeszcze potransformacyjnej telewizji motywy, o których się fizjologom nie śniło. Nie dajcie sobie wmówić, że „Serial piętnował różne wady (wulgaryzmy, lenistwo, egoizm, alkoholizm, patologie, apatie, chamstwo) oraz stereotypowy model życia polskiej rodziny, posługując się prostym humorem[…]” (Wikipedia). Tutaj stawka jest o wiele wyższa – i chcemy o tę stawkę zagrać.
Mamy dla Was antologię tekstów poświęconych „Światowi według Kiepskich”. Wśród autorów znajdują się kulturo- i filmoznawcy, pisarze, publicyści, blogerzy; m.in.:
Olga Drenda (Duchologia)
Jacek Paśnik (Dzieci Neo)
Bartek Przybyszewski (Liczne rany kłute, Podcastex)
Mateusz Witkowski (Popmoderna, Podcastex)
Michał Gliński (Polsatwave)
Mateusz Górniak (Stoner Polski)
Aleksy Wójtowicz (Magazyn Szum)
Kamil Walczak (Filmawka)
oraz wielu innych.
„Nikt nikomu nie tłumaczy” to wielogatunkowa opowieść o jednym z naszych największych popkulturowych fenomenów. Hymn na cześć przypału i list miłosny do green screena. Wreszcie: dowód na to, że o „Kiepskich” można rozmawiać bez nadęcia lub protekcjonalności. Czy można sobie wyobrazić lepszy sposób na uhonorowanie tego, emitowanego przez ponad dwie dekady, serialu? Być może, ale nic takiego nie przychodzi nam do głowy.
Mateusz Witkowski i Bartek Przybyszewski (Podcastex)
Z pewnością w swoim życiu wielokrotnie spotkaliście się z ludźmi, którzy wręcz muszą być w centrum uwagi - wielbieni i ubóstwiani. Brak zainteresowania ich życiem, sukcesami i opowieściami traktowany jest jako ogromna zniewaga. Dlatego otaczają się ludźmi, którzy ich bezwzględnie podziwiają. Narcyzi, bo o nich mowa, mają na celowniku wszystkie osoby posiadające pewną typowo ludzką cechę: empatię. Nieważne, czy jesteś atrakcyjny, bogaty, kompetentny, efektywny w pracy, lubiany, popularny, zabawny czy silny psychicznie - i tak możesz zostać wmanewrowany w ich gierki. Narcyzi zwodzą ludzi, posługując się tymi samymi metodami co psychopaci. Jak nikt znają się na ludziach i psychologii - wiedzą, w jaki sposób manipulować innymi, by ci spełniali ich zachcianki. Na szczęście Thomas Erikson, doświadczony znawca ludzkiej natury, podpowie, jak poradzić sobie z takimi osobnikami i wyzwolić się spod ich uroku. Najważniejsze jest to, by zapamiętać jedno ważne słowo: "NIE".Narcyz się NIE zmieni.NIE uleczysz takiej osoby.Jedyne, co możesz zrobić, to zadbać o swoje granice i jak najczęściej mówić narcyzowi NIE.Ale to nie wszystko. Warto też przyjrzeć się sobie w lustrze. Może się bowiem okazać, że to nie ty masz problem z otoczeniem, tylko to otoczenie ma problem z tobą
To, co przychodzi, niszcząc i paląc, często robi tylko miejsce czemuś lepszemu. Tak jak treść tej książki pali ludzkie przywiązanie do podążania za szarym tłumem ludzi pozbawionych indywidualności, by zrobić miejsce dla idei bycia kimś więcej niż tylko wyblakłą częścią systemu. Miejsce dla bycia sobą i stawania się w tym coraz lepszym. Pływając wśród tych, którzy nie chcą odbiegać od schematu, według którego żyje większość, przebywając wśród ludzi, którzy niczym zaprogramowane na popełnianie ciągle tych samych błędów maszyny skazują się zawsze na to samo cierpienie, w końcu zaczynamy tonąć w efektach ich oddziaływania na nasze procesy myślowe. Stajemy się podobnymi do nich, wypłukanymi ze swojego oryginalnego koloru, nieszczęśliwymi istotami. Zapominamy o elementach składających się na naszą wyjątkowość, nie wiedząc, gdzie włożyć ręce, czym się zająć, by choć na chwilę poczuć się sobą.Życie powinno polegać na ciągłym samodoskonaleniu, ale nie można się rozwijać, nie wiedząc, kim się jest w środku. Jeśli nie znamy siebie naprawdę, cały włożony wysiłek poświęcamy osobie, którą nie jesteśmy. Przeczytaj tę książkę i dowiedz się, jak przeciwdziałać temu, co oddala cię od oryginalności w postępowaniu i szczerości wobec siebie. Poznaj wiedzę, dzięki której pojedyncze jednostki żyją "bardziej" od innych. Odkryj tajemnice mentalnej siły ludzi pozostających wiernymi sobie, siły pozwalającej im osiągać szczyt tego, czego naprawdę chcą, i obudź w sobie energię pozwalającą ci taką siłę zyskać.
Życie Ody to nic innego jak przeplatające się epizody szaleństwa bez konsekwencji i depresji prowadzącej jedynie do upadku. To wszystko pod płachtą, ukryte i schowane przez światem. Bo wstyd... Uśmiech na twarzy, radość, spełnienie, akceptacja i świadomość w kontrze do naiwności, lekkomyślności, kłamstw i autoagresji. Pragnienie stabilności, bezpieczeństwa oraz akceptacji i obecności. Tego desperacko szuka by móc "dobrze żyć". Często jednak doszukuje się tego na siłę, nawet w sytuacjach gdzie nie ma na to najmniejszych szans. Cała powieść została zainspirowana życiem zwykłej dziewczyny posiadającej pasje i marzenia, oraz spory bagaż doświadczeń. Dziewczyny która trochę mocniej czuje, intensywniej przeżywa, głośniej się śmieje i częściej płacze. Życie z zaburzeniami psychicznymi - ChAD - choroba afektywno dwubiegunowa - nie jest łatwe, bez względu na to czy sami tego doświadczamy czy też jesteśmy w otoczeniu takiej osoby. Każdy z nas ma lepsze i gorsze dni. Każdy ma prawo czuć, przeżywać i doświadczać. To dopiero początek. Do przebycia pozostało jeszcze wiele drogi, na końcu której czeka upragnione "dobre życie".Nazywajmy to prostymi słowami...
Urodzeni po 1995 roku. Dorastali z telefonem komórkowym, mieli konto na Instagramie, zanim poszli do liceum, nie pamiętają czasów sprzed internetu. Różnią się od każdego poprzedniego pokolenia. Mowa tu o jednej czwartej Amerykanów. To iGen (skrót od "iGeneracji") - pokolenie internetu. Właśnie nadeszło.W tej fascynującej, pełnej życia książce dr Jean Twenge maluje odkrywczy portret nowego pokolenia, które dojrzewa wolniej i wyrasta na bardziej znerwicowane - ale również bardziej tolerancyjne i bezpieczne - od poprzednich pokoleń. Jego przedstawiciele trzymają się z dala od pokus dla dorosłych, takich jak alkohol czy seks, ale też unikają odpowiedzialności wiążącej się z dorosłością - nie śpieszy im się z nauką jazdy, wyprowadzką z domu ani z osiągnięciem finansowej samodzielności. Są otwarci i postępowi, a przy tym rozważni jak żadne wcześniejsze pokolenie młodych ludzi.Cechy i trendy charakteryzujące to pokolenie mogą wydawać się zdumiewające lub nawet sprzeczne z intuicją, ale jeśli chcemy z powodzeniem nawiązywać z nim kontakty - czy to jako rodzice, pedagodzy, w pracy, czy też w relacjach handlowych - musimy zrozumieć, kim są jego przedstawiciele i dlaczego zachowują się w taki a nie inny sposób. Obecne podziały pokoleniowe są głębsze i szersze niż kiedykolwiek w historii. Właśnie dlatego rodzice, pedagodzy i pracodawcy pilnie potrzebują zrozumieć dzisiejsze pokolenie nastolatków i młodych dorosłych, dopiero co wchodzące na rynek pracy.Media społecznościowe i esemesowanie wypierają inne formy rekreacji i komunikowania się - iGen spędza mniej czasu z przyjaciółmi i rodziną, co może wyjaśniać niespotykany dotąd u młodych ludzi poziom lęku, depresji i samotności. Ale technologia to nie jedyna rzecz wyróżniająca tę generację. Korzystając ze swoich obszernych badań, odkrywczych wywiadów i głębokiej analizy danych zgromadzonych od ponad 11 milionów respondentów na przestrzeni kilku dekad, Twenge pokazuje, że wyjątkowość osób z tego pokolenia przejawia się również w sposobie spędzania czasu, zachowaniu, a wreszcie w zaskakującym stosunku do religii, seksualności i polityki.Całkowita dominacja smartfonów odbija się na każdej sferze życia nastolatków z iGen, od interakcji społecznych po zdrowie psychiczne. To pierwsze pokolenie, które miało nieograniczony dostęp do internetu - przez cały czas. Nawet jeśli ich smartfona wyprodukował Samsung, a ich tablet to Kindle, ci młodzi ludzie nadal zaliczają się do iGen. (Również w wypadku grupy o niższych dochodach: nastolatki z uboższych środowisk spędzają w sieci tyle samo czasu, co nastolatki ze środowisk zamożnych - oto kolejny efekt smartfonów).Podczas gdy ta nowa grupa młodych ludzi wkracza w dorosłość, wszyscy musimy spróbować ich zrozumieć. Ponieważ kierunek, w jakim pójdą, wyznacza kierunek naszego kraju - i całego świata.Dr Jean M. TwengeProfesor psychologii na Uniwersytecie Stanowym w San Diego, jest autorką ponad 120 publikacji naukowych i dwóch książek, które napisała w oparciu o własne badania - Generation Me oraz The Narcissism Epidemic, a także poradnika The Impatient Woman's Guide to Getting Pregnant. Artykuły na temat jej badań pojawiały się w takich gazetach, jak "Time", "The Atlantic", "Newsweek", "The New York Times", "USA TODAY" i "The Washington Post". Występowała również w programach telewizyjnych "Today", "Good Morning America", "Fox and Friends" oraz w radiostacji NPR. Mieszka w San Diego wraz z mężem i trzema córkami - przedstawicielkami iGenu.
"LeoPolka" jest tomem wspomnieniowym Marii Woś (z domu Cząstka) urodzonej w marcu 1934 roku we Lwowie, z którego w czerwcu roku 1946 ekspatriowano ją do zrujnowanego Wrocławia, gdzie w roku 1955, po czteroletnich studiach na tamtejszym uniwersytecie, ukończyła polonistykę. Ogromnie zasłużona dziennikarka Radia Wrocław dopiero teraz ujawnia skalę swego talentu. Ta autobiografia jest książką literacko wyjątkową, a historycznie bezcennym źródłem wiedzy o przeszłości. Jej lektura wywołuje wzruszenie i trwogę.
Gustave Le Bon (1841-1931) należy do ojców psychologii społecznej. Jego Psychologia tłumu to dzieło do dziś niezwykle często przypominane w analizach społecznych. Jest bowiem pierwszą w historii nauki próbą psychologicznej analizy zachowań ludzkiego tłumu. Napisana w 1895 roku książka stała się w pewnym sensie prorocza, wkrótce masy doszły do władzy to tłem doprowadził w znacznej mierze do władzy Lenina, Mussolliniego czy Hitlera. Jest oczywiście Le Bon elitarystą, tłum charakteryzuje najczęściej jako impulsywny, zmienny, drażliwy, podatny na sugestie, przesadny w emocjach, nietolerancyjny. Poddaje analizie czynniki mające wpływ na działanie tłumu, ocenia rolę wiecowych przywódców. Dokonuje także klasyfikacji tłumów np zgromadzenia parlamentarne nazywa tłumami heterogenicznymi wyraźnie opowiadając się za rządami elit. Mimo upływu ponad 100 lat od czasu powstania Psychologii tłumu wiele zawartych w niej spostrzeżeń (i ostrzeżeń) pozostaje aktualna.
Zdrowe i stabilne poczucie własnej wartości jest w zasięgu możliwości każdego człowieka – bez względu na to, jak trudną drogę ma za sobą.
„Nic mi nie wychodzi”, „Nie jestem wystarczająco dobra”, „To mnie przerasta”–automatyczne myśli naznaczone samokrytycyzmem mają ogromny wpływ nie tylko na nasz nastrój, ale przede wszystkim na poczucie własnej wartości. Nadmierneskupianie się na własnych niedoskonałościach i potknięciach rzutuje na każdą sferę naszego życia. Blokuje nasze działania, zniechęca do podejmowania samodzielnych decyzji, prowadzi do wycofywania się z zamierzonych planów w poczuciu, że i tak nie podołamy ich realizacji. Jest przyczyną stresu, przesadnej koncentracji na problemach i nadwrażliwości na krytykę. A to, jak postrzegamy samych siebie, znacząco wpływa na nasze relacje z ludźmi oraz na poczucie satysfakcji, zadowolenia i szczęścia.
Jeżeli masz skłonność do samokrytyki, kwestionowania własnych umiejętności lub ciągłego porównywania się z innymi, to najwyższa pora przyjrzeć się temu, jak traktujesz siebie – aby to zmienić.
Niniejszy poradnik pomoże ci w pełni zaakceptować i docenić siebie, wraz z twoimi niedoskonałościami i słabościami. Uwolnisz się od zwątpienia, odkryjesz swoje mocne strony, spojrzysz na siebie z troską i empatią. Zrozumiesz, że samokrytyka oparta na porównaniach z innymi nie jest dobrą miarą twojej prawdziwej wartości.
Opisane w książce techniki i ćwiczenia pozwolą ci wykonać milowy krok w kierunku zmiany podejścia do siebie. Dzięki nim odkryjesz swoją wrodzoną wartość, dowiesz się, jak wyjść poza własne ograniczenia, i spojrzysz na siebie w całej swej złożoności z życzliwością i współczuciem, które stanowi doskonałe antidotum na samokrytykę. W poradniku znajdziesz także najnowszą wiedzę na temat plastyczności ludzkiego mózgu oraz informacje o tym, w jaki sposób sen, aktywność fizyczna i odżywianie oddziałują na twoje samopoczucie.
Dzięki realistycznej i doceniającej opinii o sobie:
•wzmocnisz pewność siebie i wiarę we własne możliwości;
•masz większą motywację do działania i wprowadzania zmian w życiu;
•jesteś w stanie podejmować ryzyko;
•rzadziej kwestionujesz swoje postępowanie, gdy coś idzie nie tak;
•podejmujesz lepsze, niezależne decyzje;
•mniej się martwisz;
•traktujesz siebie z życzliwością, akceptacją i współczuciem.
Sylwia Łukaszkiewicz-Dudek ur. w Piotrkowie Trybunalskim, doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, nauczyciel, oligofrenoterapeuta, instruktor języka migowego, konsultant ds. Polonii i Polaków za granicą. W kręgu jej zainteresowań naukowych pozostaje historia języka, a zwłaszcza zagadnienia dotyczące semantyki. Prywatnie optymistka, miłośniczka przyrody, wolontariuszka na rzecz ludzi i zwierząt. W niniejszym opracowaniu analizie językowej poddano wybrane staropolskie wyrazy i połączenia wyrazowe dotyczące narodzin oraz śmierci. Przy opisie materiału leksykalnego nieodzowne okazało się nawiązanie do antropologii, historii, kulturoznawstwa []. Analiza zebranego i omówionego materiału pokazuje, że staropolskie słownictwo związane z narodzinami i śmiercią jest bardzo obfite, niejednokrotnie zaskakuje swoim bogactwem: semantyką, obrazowością, metaforycznym ujęciem i różnorodnością form językowych. Zabytki językowe ukazują znaczne zasoby leksykalne naszych przodków, udowadniają ich wysoką świadomość społeczną, stanowią skarbnicę wiedzy o sprawach ludzkich, o kulturze i obyczajowości doby staropolskiej. Fragment książki
Toksyczna relacja może się przytrafić każdemu. Początki związku z osobą o zaburzonej osobowości zwykle są piękne, jednak później nieuchronnie przychodzi katastrofa. Wyjście z takiej matni bywa skrajnie trudne i nie zawsze oznacza koniec problemów. Wiele osób po wydostaniu się ze związku z psychopatą nie potrafi pokonać traumy. Objawy są różne, od odrętwienia lub poczucia pustki po depresję, perfekcjonizm czy nadużywanie różnych substancji. Łączy je to, że odbierają radość życia i nie pozwalają poprawnie funkcjonować. Przełamanie tej bariery, zrozumienie, co właściwie się stało, uleczenie ran swojej duszy, wreszcie ponowne otwarcie się na miłość i szczęście bywa niezwykle trudne! Oto wyjątkowy poradnik, dzięki któremu o wiele łatwiej ozdrowiejesz po doznanej przemocy emocjonalnej ze strony psychopaty, odnajdziesz w sobie akceptację i przebaczenie dla siebie i innych, aby w końcu otworzyć się na nową, bezpieczną miłość. Zrozumiesz, na czym polega błędne koło toksycznej relacji i jak dochodzi do uzależnienia ofiary. Nauczysz się rozpoznawać objawy zespołu stresu pourazowego, dowiesz się, w jaki sposób funkcjonują ludzie o osobowości unikającej, współzależnej czy typu borderline. A przede wszystkim dostaniesz do ręki narzędzia praktyki, dzięki którym znów staniesz się wolnym człowiekiem. Jest to potężny, płynący od serca program samouzdrowienia, odnalezienia siebie i odzyskania swojego życia! W tej książce: praktyki mindfulness, introspekcji oraz przydatne ćwiczenia radzenie sobie z zespołem stresu pourazowego, ze współzależnością i z toksycznym wstydem identyfikowanie swojego ochronnego ja odkrywanie swojego rdzennego ja ponowne, bezpieczne otwarcie się na miłość Odzyskaj wolność. Odzyskaj siebie. Dokonaj zmiany!
Książka jest kolejną już, podejmowaną przez Autora, ambitną i wielowątkową próbą opisu nocnego kosmosu. Wypada zgodzić się z nim, że nocna odsłona miasta to obszar wciąż nieopisany, a z całą pewnością słabo opisany w polskich studiach kulturoznawczych. Nie będzie więc wielkim ryzykiem powiedzenie, że ta pozycja jest jedną z pierwszych w szeroko pojętej polskiej literaturze humanistycznej, które odkrywają terra incognita nocnych przestrzeni. Dotychczasowe badania miejskie (podejmowane z najróżniejszych punktów widzenia od urbanistycznego po socjologiczne i ekologiczne), o ile wiem, uprawomocniały jako oczywistość obraz dzienny miasta, nie dostrzegając zmiany jakościowej, nieomal ontologicznej, jaka zachodzi w mieście ogarniętym ciemnościami, funkcjonującym w sztucznym świetle lamp. To naprawdę nie jest ten sam świat, który widzimy w świetle dziennym. Zasługą Autora jest to, że tę różnicę zauważył i przedłożył nam przed oczy. Z recenzji prof. Dariusza Czai Osiągnięcia Autora wyróżniają się oryginalnością i antropologicznym rozmachem. Co ważne, nie jest to oryginalność powielana: styl, czyli poetyka narracji, w jego kolejnych książkach co prawda nie ulega zmianie co do istoty, lecz wzbogaca się, ukazuje lepiej, bo głębiej, analizowane tematyczne wątki. Dopiero przy lekturze tej publikacji widoczne stało się dla mnie powiązanie przez Autora trybów badania i opisywania miasta-nocy, w tym pojawiających się na tym tle problemów epistemologicznych, z refleksją ontologiczną: o kulturowej materii nieokiełznanej, niepodległej, rozmytej, płynnej oraz wyrywającej się ze sztywnego gorsetu formalnych matryc pojęciowych i teoretycznych. Fenomen miasta-nocy, ze swej natury nieokiełznany, umyka badaniu i broni się przed zamknięciem w opowieści, woli przybrać postać uwrażliwiającego, migotliwego cienia. Z recenzji prof. Andrzeja Pawła Wejlanda
W badaniu przeprowadzonym na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej trzydzieści procent - czyli ponad dziewięć milionów - dorosłych Polaków potwierdziło, że było sprawcami przemocy w rodzinie. Siedemnaście procent skrzywdziło bliskich kilka razy, a trzy procent wielokrotnie.Mężczyźni katują żony i dzieci. Bici synowie dorastają i znęcają się nad swoimi partnerkami i dziećmi. Krzywdzone dziewczynki wpadają w szpony toksycznych mężów. Dorosłe dzieci dręczą zniedołężniałych rodziców. Silniejsi terroryzują słabszych, zdrowi niepełnosprawnych, ci, którzy mają władzę, kontrolują i ranią swoich podopiecznych. Przez nasze domy płynie rzeka agresji, bólu, cierpienia i nienawiści. Oficjalne statystyki to wierzchołek góry lodowej.Napisałem tę książkę, by pokazać, co kryje się pod spodem - jak wygląda prawdziwe oblicze przemocy domowej.Jacek Hołub"Ta książka to wstrząsający dokument, który pokazuje, że przemoc domowa to nasza codzienność. Jest dziedziczna, jesteśmy na nią ślepi, wstydzimy się jej, nie znamy i nie stosujemy procedur, które mogą ratować życie. Chciałabym, by stała się dla nas impulsem do baczniejszej uwagi, większego zrozumienia i głębszego współodczuwania. Tego nam z całego serca życzę." Ewa Winnicka
Gdy kończyliśmy pracę nad tym poradnikiem, cztery nasze artykuły znajdowały się w recenzji (w zachodnich czasopismach: psychologicznych, medycznych, marketingowych), cztery kolejne pisaliśmy, przygotowywaliśmy trzy granty, prowadziliśmy międzynarodowe badania stanowiące podstawę kilku następnych prac, a kilka szkiców opartych na już policzonych danych czekało na dokończenie. Kiedy zaczynaliśmy przygodę z pisaniem, takie tempo było nie do wyobrażenia, gdyż przygotowanie nawet polskiego tekstu wymagało co najmniej 12 miesięcy. Napisaliśmy więc poradnik, który kiedyś, na początku naszej drogi, sami chcielibyśmy przeczytać. I podpowiadamy w nim, jak zacząć swoją przygodę z pisaniem. Ufamy, że dzięki niemu droga od „kiedyś” do „dzisiaj” nie zajmie Czytelnikowi tyle czasu, co nam: kilkanaście czy kilkadziesiąt lat. Praca dyplomowa powinna być zrozumiała nie tylko dla autora, lecz także – i przede wszystkim – dla czytelnika. Wojciech Kulesza i Dariusz Doliński piszą, w jaki sposób pracować nad pisaniem pracy dyplomowej, aby to osiągnąć. Jak powiadają: „Łatwo jest pisać trudno. Trudno jest pisać łatwo”. I pokazują, jak pisać tekst łatwy dla czytelnika. - Bogdan Wojciszke Wiele razy myślałem o tym, że łatwiej jest samemu napisać pracę naukową niż poradzić komuś, jak on taką pracę powinien napisać. Wojciech Kulesza i Dariusz Doliński – bez żadnej łopatologii – mądrze , cierpliwie i dowcipnie podsuwają przyszłym autorom prac magisterskich świetne pomysły. Jeśli studenci (co wcale nie jest pewne) przeczytają ten poradnik, to bez wątpienia napiszą bardzo porządne prace magisterskie. Czytajcie więc, bo warto! - Wiesław Łukaszewski
Motywacja bez mitów, bez tanich sztuczek, bez kokieterii i zwodzenia myśli na manowce – tak można by rozwinąć tytuł tej książki, napisanej z szacunkiem dla tych, którzy po nią sięgną. Autor zajmował się motywacją przez lata, przeczytał chyba wszystko, co na jej temat opublikowano, prowadził również własne badania i obserwacje. W poszczególnych rozdziałach dzieli się swoją wiedzą w sposób czytelny nawet dla osób, które nie mają psychologicznego wykształcenia. Każdy rozdział zaś kończy się zestawem pożytecznych wskazówek, które można od razu zastosować, by w praktyce wykorzystać zdobytą właśnie wiedzę. Owe wskazówki mogą się okazać szczególnie cenne dla tych, którzy starają się motywować innych ludzi – swoich pracowników, uczniów, a także swoje dzieci. Na co dzień chyba wszyscy jesteśmy poganiani, napominani, kontrolowani, dyscyplinowani i oceniani – w ten sposób się nas „motywuje”. Skąd jednak czerpać motywację i siły do osiągania wyznaczonych celów, skoro ludzkie zasoby jakoś nie chcą być niewyczerpane? Wielkie firmy poświęcają spore fundusze na warsztaty motywacyjne dla swoich menedżerów. W księgarniach pełno jest poradników, które podpowiadają, jak motywować siebie i innych. Szkoły próbują wykrzesać drobiny motywacji z dzieciaków, które na samym początku opowiadają o tym, czego się w nich nauczyły, a z biegiem czasu i kolejnych klas zaczynają mówić jedynie o tym, co dostały (ocenę, uwagę i tym podobne). Lektura tej książki sprzyja myśleniu, że może być inaczej, że nie trzeba koniecznie używać kija czy marchewki, że można w człowieku – małym i dużym – znaleźć to, co w nim dobre i piękne, wspierać jego naturalną ciekawość i skłonność do podejmowania wysiłku, by nieustannie poznawać, tworzyć, zmieniać świat. To fajna rzecz – książka nie jest ściśle naukowa, ale na nauce oparta. Nie jest także poradnikiem, lecz skłania do refleksji, a co więcej – daje sensowne narzędzia w postaci pytań na koniec każdego rozdziału. I choć nie skupia się na poradach praktycznych, dotyka jednak prawdziwie praktycznych problemów (takich, z jakimi zmagają się na przykład rodzice czy nauczyciele). W moim odczuciu można ją potraktować jako swoistą wycieczkę po problemach związanych z motywacją. Na dodatek wycieczkę z doskonałym przewodnikiem, który z jednej strony, jako naukowiec, zgłębił zagadnienie motywacji w swojej pracy badawczej, z drugiej zaś potrafi o niej mówić jako człowiek, opierając się na codziennych obserwacjach i życiowym doświadczeniu. - Tomasz Grzyb To świetna książka, i to pod wieloma względami. Jest bardzo merytoryczna, pełna odniesień do wyników różnych badań, a jednocześnie bardzo praktyczna – ludziom, którzy chcieliby dokonać w sobie jakiejś zmiany, udziela konkretnych i nader cennych wskazówek. Można je wykorzystać zarówno w działaniach na rzecz własnego rozwoju (jakkolwiek wyświechtana jest to fraza), jak i w pracy, w której inspiruje się innych (w tej roli zwykle występują nauczyciele i menedżerowie, ale źródłem codziennych inspiracji są także rodzice). Bardzo mi się podoba struktura i forma tej książki. Jest w niej porządek i przestrzeń, nie ma przesady ani poczucia przytłoczenia. Na pewno ją kupię i umieszczę w swojej biblioteczce, dam swoim dzieciom do przeczytania, będę z niej korzystać w swojej pracy i polecać innym. Do niczego nie potrafię się tutaj przyczepić, a tak lubię... - Ewa Jarczewska - Gerc Wiesław Łukaszewski- profesor psychologii. Autor licznych książek, między innymi: „Wielkie i te nieco mniejsze pytania psychologii”, „Mądrość i różne niemądrości” i „Pięknie się różnić, mądrze być podobnym”, wielu artykułów naukowych, a także zbioru felietonów na tematy psychologiczne „Niewielka suma szczęścia”. Znany popularyzator psychologii. W przeszłości wieloletni przewodniczący, a obecnie honorowy przewodniczący Komitetu Psychologii PAN. Miłośnik dobrej literatury, muzyki oratoryjnej i ogrodów
W książce Zstąpienie do Bogini. Ścieżka kobiecej inicjacji Sylvia Brinton Perera przywołuje mit o Innanie i jej siostrze Ereszkigal, aby zilustrować drogę kobiecej indywiduacji. Rozumie powrót do Bogini jako poszukiwanie odnowy źródła kobiecego doświadczenia i ważny aspekt kobiecej drogi ku pełni. Perera zajmuje się stłumionymi w naszej kulturze aspektami kobiecości, idąc za nimi w chtoniczne głębiny psychiki i poszukując ścieżki indywiduacji wiodącej ku bardziej zrównoważonemu ego, zdolnemu do bycia w relacji zarówno do kobiecego jak i męskiego wymiaru psychiki. Uważa, że połączenie z głębokimi wymiarami kobiecości jest inicjacyjnym doświadczeniem niezbędnym dla większości zachodnich kobiet. Proces ten obejmuje zarówno poświęcenie tożsamości duchowych córek patriarchatu, jak i zstąpienie w duchowy wymiar Bogini, jako że wielki zakres mocy i energii kobiecości pozostaje uśpiony w psychice nieświadomej.
Uzależnienie od doskonałości cieszy się niesłabnącym powodzeniem wśród czytelniczek i czytelników na całym świecie od momentu wydania. Analiza uzależnieniowych wzorców kultury zachodniej w tym zaburzeń odżywiania poprowadziła Marion Woodman ku poszukiwaniu głębokich źródeł pierwiastka kobiecego, które w dalszych pracach rozwinęła poprzez pojęcia świadomej kobiecości, archetypów Dziewicy i Czarnej Madonny. Książka przedstawia konsekwencje identyfikacji zarówno kobiet jak i mężczyzn z ideałem doskonałości i pierwiastkiem władzy, i pokazuje, że możliwa jest nowa forma relacji pomiędzy kobiecością i męskością, nieoparta na zasadach patriarchalnej kultury. Drogę do tego przeciera nam sama Autorka, łącząc w swym pisarskim stylu czułość ze stanowczością, stawiając przed nami wyzwania, z którymi musimy się zmierzyć, a jednocześnie z miłością i uważnością wyjaśniając złożone źródła naszych uwarunkowań. Jej książka mówi zarówno do naszego ciała, jak i intelektu oraz wyobraźni. Jest przewodnikiem na ścieżce osobistej zmiany, a jednocześnie pomaga orientować się w złożonych i burzliwych bieżących zjawiskach społecznych.
Ursula Wirtz przedstawia w Umieraniu i stawaniu się podejście psychologiczno-duchowe do rozumienia i leczenia traumy. Jest w tym głęboko interdyscyplinarna jej wielostronne przygotowanie psychologiczne sprawia, że z łatwością posługuje się językami różnych teorii, a jej tekst staje się miejscem ich spotkania i współpracy. Opisując charakter doświadczenia traumatycznego często sięga do języka poezji, mitu i baśni, co sprawia, że jej książka staje się bliska nie tylko czytelnikowi poszukującemu psychoanalitycznego opisu pracy z traumą każdy może odnaleźć w niej opowieść o własnym doświadczeniu zbyt trudnym, aby wyrazić je słowami. Przedstawiając perspektywę psychoanalizy jungowskiej Ursula Wirtz sięga do jej podstaw osobistego doświadczenia i teorii Carla Gustava Junga. Prawdopodobnie nikt przed nią nie dokonał tak głębokiej analizy tego, jak dziecięca trauma Junga odcisnęła się na kształcie jego późniejszej psychologii. Czytelniczki i czytelnicy, którzy znają Wspomnienia, sny, myśli i Czerwoną Księgę C.G. Junga, znajdą tu pogłębioną interpretację zarówno historii jego życia, jak i analizę symboliki tych książek w kontekście doświadczenia traumatycznego. Opisując perspektywę duchową i kliniczną w pracy z traumą Ursula Wirtz bazuje na swym bogatym doświadczeniu osobistym i klinicznym. Jej pochodzenie i doświadczenia powojenne oraz późniejsza praca analityczna i superwizyjna z osobami, które doświadczyły wojny i ludobójstwa nadają jej książce głęboki zbiorowy kontekst, tak potrzebny nam współcześnie. Być może najważniejszy w Umieraniu i stawaniu się jest język książki podobnie jak Donald Kalsched w Wewnętrznym świecie traumy Ursula Wirtz opisuje pracę ze straumatyzowanymi osobami z czułością, a psychologiczny język, którego używa sam w sobie staje się narzędziem zmieniającym podejście do cierpienia.
Donald Kalsched znany jest już polskim czytelnikom z Wewnętrznego świata traumy. W swej kolejnej książce Trauma i Dusza przedstawia psychologiczno-duchowe podejście do rozumienia i leczenia traumy z perspektywy psychoanalizy jungowskiej, teorii relacji z obiektem i współczesnej neuronauki. Opisuje w niej ocalające życie archetypowe obrony, których działanie nie służy jedynie poradzeniu sobie z okrutną rzeczywistością chronią one rdzeń niewinności, zachowując go do czasu, gdy życie w zewnętrznym świecie stanie się znów możliwe. Opisując doświadczenie traumatyczne, Kalsched posługuje się językiem wielu teorii i wymiarów doświadczenia. Jego integrująca opowieść nie tylko przedstawia proces leczenia traumy sama w sobie stanowi proces leczenia traumatycznych pęknięć i dysocjacji psychologicznego języka. Ważnym jego elementem jest poruszający opis traumatycznego rozstania leżącego u korzeni współczesnej psychologii zerwania relacji pomiędzy Carlem Gustavem Jungiem i Zygmuntem Freudem. Przedstawione teorie psychoanalityczne są żywo ilustrowane opisami terapii ocalałych z traumy osób, snami, doświadczeniami wizyjnymi, obrazami z baśni, literatury i sztuki. Podróż Dantego przez Piekło i spotkanie z samym jądrem dysocjacji, historia Małego Księcia jako opis utraconej i odzyskanej niewinności, Dziewczyna bez Rąk w procesie leczenia traumatycznego rozczłonkowania to tylko niektóre przykłady. Autor zgłębia rzeczywistość dwóch potraumatycznych światów ludzkiego doświadczenia i symboliki archetypowych obrazów, z właściwą sobie uważnością i czułością. Jego książka jest opowieścią o zwyczajnych pacjentach i zwyczajnych terapeutach, którzy we wspólnej pracy czasem są w stanie na chwilę pochwycić realność ludzkiej duszy i głębiny ducha, co wywiera na nich przemieniający wpływ.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
