Samoocena stanowi przedmiot zainteresowania badaczy od ponad stu lat. Przez ten czas zyskała pozycję jednej z ważniejszych dyspozycji, która jest istotnym regulatorem zachowania jednostki. Liczne metaanalizy i przeglądy badań pokazują bowiem, że samoocena wyznacza zachowania oraz stanowi predyktor przystosowania i satysfakcji w wielu różnych dziedzinach funkcjonowania od życia zawodowego po relacje z innymi ludźmiAutorka w zaproponowanej publikacji przeprowadziła trzy badania. Pierwsze z nich miało dostarczyć dodatkowych wskazówek dotyczących sposobu reagowania na dostarczoną pomoc przez osoby o różnym poziomie samooceny w warunkach, gdy dostarcza jej niepodobny bądź podobny do biorcy dawca (gdy pomoc może stanowić zagrożenie dla samooceny). Okazuje się bowiem, że wsparcie może nieść ze sobą dwie informacje pozytywną, wskazującą na troskę i opiekuńczość, oraz negatywną, uwypuklającą niższość i zależność jednostki wobec dawcy pomocy. Uwypuklenie słabości i niedostatków biorcy pomocy jest bardziej prawdopodobne wtedy, kiedy wsparcie pochodzi od kogoś podobnego.Drugie i trzecie badanie stanowiło próbę ustalenia, jakie są warunki i mechanizmy, za pośrednictwem których bezpośrednio dostarczana pomoc wpływa na samoocenę. W eksperymentach jako przykład pomocy wykorzystano wsparcie instrumentalne, czyli konkretną wskazówkę, wspomagającą rozwiązanie zadania. Wybór ten podyktowany był dążeniem do uzyskania takiego rodzaju oddziaływania społecznego, które zostanie jednoznacznie zinterpretowane przez wszystkie osoby. Choć zawęziło to w pewnym stopniu możliwość uogólnienia wyników, pozwoliło jednocześnie zobaczyć reakcje osób na taki rodzaj pomocy w szerszej perspektywie.Przeprowadzone badania pozwoliły zatem na określenie wzajemnych relacji między społecznymi a intrapsychicznymi uwarunkowaniami samooceny na przykładzie otrzymanego wsparcia społecznego jako czynnika społecznego oraz poczucia zdolności do działania i radzenia sobie jako czynnika intrapsychicznego. Nie miały one na celu wskazania, które ze źródeł są ważniejsze, ale raczej wyjaśnienie, w jaki sposób mogą one łącznie oddziaływać na poziom samooceny jednostki.
Szmer wiatru to książka powstała na podstawie zapisów rozmów prowadzonych przy użyciu komputera pomiędzy ojcem i jego autystycznym, niemówiącym synem. Michał opowiada, czym według niego jest autyzm i w jaki sposób autyści różnią się od innych ludzi. Opisuje, jak on postrzega współczesny świat. W centrum jego zainteresowań pozostaje człowiek, którego złożonością bytu wydaje się być zafascynowany. Porusza przy tym tak ważne tematy, jak miłość, szczęście, prawda, zdolność myślenia, zaufanie, wiara w Boga. Opisuje przeżycia duchowe, jakich doświadczał w podróżach do Rzymu i do Ziemi Świętej, dyskutuje z ojcem na temat określonych fragmentów Biblii. Posługuje się przy tym często krótkimi opowiadaniami lub wierszami. W jego rozważaniach częste są odniesienia do Istoty Wyższej, którą utożsamia on z Osobą Jezusa, nazywając Go Panem Sumienia bądź Wielkim Łowcą Sumień. Kiedy według Michała Wielki Łowca Sumień stał się Panem Sumienia? odpowiedź na to i wiele innych pytań znajdzie Czytelnik na łamach tej książki. Michał Rutkowski, dwudziestokilkuletni, niemówiący autysta. Absolwent Zespołu Szkół Specjalnych przy ul. Tarchomińskiej w Warszawie. Od 10. roku życia porozumiewa się za pomocą komputera. Wraz ze swoim ojcem jest współautorem książki Trzy pustynie, wydanej w 2014 roku. Andrzej Rutkowski, ojciec Michała, lekarz.
Jest to zbiór 11 artykułów interesujących z poznawczego punktu widzenia. Autorki i Autorzy kreślą różne, czasami nietuzinkowe wizje świata tu i teraz. Świata w którym bywają i egzystują ludzie, a o którym to świecie inni mają chęć nie wiedzieć, a zapewne zapomnieć. Książka wpisuje się swoja treścią i przyjętymi ramami w powszechny dyskurs o ważnych, ludzkich, codziennych zmartwieniach, trudnościach i bolączkach. To lektura o wartościowym zabarwieniu i konkretnej puencie, a jej wartość poznawcza tkwi w jasności przekazu i sprawności kompozycyjnej, jak również w sile transmisji słów ważkich ze społecznego punktu widzenia.
Odkryj tajemnice udanego związku.Większość kobiet marzy o udanym związku. Myślą, że największy kłopot to znalezienie właściwego partnera. Tymczasem okazuje się, że większość problemów dopiero nadejdzieJak skutecznie komunikować się z partnerem? A jak z jego rodziną?Jak pogodzić pragnienia i nawyki dwóch osób? W jaki sposób będąc w związku, dbać o swoją indywidualność? Czy związek to inwestycja?To tylko część spośród pytań, na które znajdziesz odpowiedzi w książce Mam faceta i mam problem.Katarzyna Miller i Suzan Giżyńska w okraszonych humorem rozmowach doradzają, jak postępować, by związek był szczęśliwy.
W niniejszej książce Torsten Passie pisze o stosowaniu MDMA i innych entaktogenów jako farmakologicznego dodatku do psychoterapii. Przedstawia historię terapeutycznego wykorzystywania tych substancji i analizuje osobiste doświadczenia pacjentów, którzy uczestniczyli w grupowych sesjach z ich użyciem. Prezentuje również podstawowe informacje na temat neurobiologicznych i psycho-duchowych elementów tych przeżyć.Słowo entaktogen odnosi się do substancji pozwalających dotknąć wnętrza i pochodzi od wyrazów en (po grecku wnętrze), tactus (po łacinie dotyk) oraz gen (po grecku wytwarzać). Środki psychoaktywne należące do tej kategorii zmniejszają niepokój i zwiększają zaufanie, samoakceptację oraz otwartość, a także ułatwiają dostęp do trudnych wspomnień, przez co pomagają w wywołaniu transformującego uzdrowienia.Terapeuci z powodzeniem używali MDMA w swojej praktyce, ale w 1985 roku substancja ta została zdelegalizowana. Od tamtego czasu podjęto wiele wysiłków, aby przeprowadzić aprobowane przez rząd naukowe badania nad jej terapeutycznym potencjałem. Niedawno udało się wykazać skuteczność terapii z użyciem MDMA przede wszystkim w leczeniu pacjentów z chronicznym i opornym na leczenie zespołem stresu pourazowego.
Dwunastu autorów napisało dwanaście opowiadań pełnych emocji. Towarzyszyło im zadowolenie, gdy bohaterowie stawali się dokładnie tacy, jak chcieli. Złość, gdy zbyt długo nie mogli wpaść na dobry pomysł, i wiele innych uczuć.Dzieci skaczą z radości, pękają z dumy, onieśmiela je wstyd czy strach. Każda z doświadczanych przez nie emocji jest ważna! Wszystkie warto poznać i zrozumieć.Czytajmy dzieciom tę książkę, zachęcając do rozmowy o emocjach, które codziennie przeżywają. Niech wyrosną na dorosłych, którzy potrafią sobie z nimi radzić.W tej książce znajdziecie teksty o: dumie, wstydzie, zazdrości, radości, strachu, bezradności, zadowoleniu, smutku, zaskoczeniu, tęsknocie, współczuciu i złości.
Książka opisuje źródła i sposoby kształtowania autorytetu nauczyciela oraz przedstawia pozycję nauczyciela w kontekście debaty nad znaczeniem współczesnej edukacji.
Omawiane zagadnienia dotyczą m.in.:
- formalnych podstaw autorytetu nauczyciela,
- kompetencji zawodowych niezbędnych w procesie edukacji,
- samooceny i motywacji nauczyciela oraz planowania kariery,
- skutecznej współpracy z innymi nauczycielami oraz rodzicami,
- kodeksu etyki nauczyciela, tworzonego przez szkołę.
Książka pokazuje, że istnieje silna korelacja między osobą i zachowaniem uczącego, a sposobem organizacji szkoły. Czynniki te znajdują odzwierciedlenie w efektywności nauczania. Treści teoretyczne uzupełnione są szeregiem informacji oraz gotowych rozwiązań pozwalających wzmacniać samoocenę nauczyciela oraz przykładami pracy nauczycieli wyróżniających się w swoim środowisku.
Monografie zwane autorskimi nie zawsze posiadają cechy, które pozwalają traktować je jako spełniające kryteria owej autorskiej sygnatury, jaka zaznacza się w koncepcji rozważań, założeniach teoretyczno-metodologicznych i prowadzonej narracji. Piszący starają się być przezroczyści, oddając przede wszystkim głos innym przywoływanym autorytetom, rzadko wypowiadają wprost własne sądy i unikają deklaracji aksjologicznych. Książka, którą Czytelnik trzyma w rękach, jest zaprzeczeniem takiej postawy, a Piotr Zańko proponuje zestaw autorskich koncepcji, dla których zwornikiem są tytułowe pedagogie oporu w liczbie mnogiej. Książka jest odważnym manifestem, napisanym przez humanistę, dla którego wymiar edukacyjny uwspólnionego obszaru naszych doświadczeń, zwanych życiem z wartościami, ma wprawdzie znaczenie podstawowe, ale dalece niewyczerpujące tego, co Piotr Zańko nazywa formami żywej edukacji, dla których raison d'tre jest społeczny aktywizm i krytyczny namysł nad formą życia, w jakiej przyszło nam bytować. Pedagogie oporu są dlań postawą słabych i uciśnionych, choć nie zawsze wchodzi w rachubę przemoc i przymus, bo niekiedy chodzi po prostu o świadomość, że wypisanie się z aktywnej postawy wobec świata jedynie wzmacnia obecne w niej, w tym wypadku związane z monokulturą neoliberalizmu, trendy.
We wspomnieniach każdej i każdego z nas obecna jest szkoła. Utożsamiana z miejscem, ludźmi, doświadczeniami. W obrazach ze szkolnej przeszłości pojawiają się nauczyciele i nauczycielki, koledzy i koleżanki i różne historie z nimi związane. Takie, których wspomnienia wywołują śmiech i radość, ale również te, których chcielibyśmy się pozbyć za wszelką cenęKsiążkę, zatytułowaną Przecież jesteśmy! Homofobiczna przemoc w polskich szkołach narracje gejów i lesbijek, Autorzy poświęcają szczególnemu rodzajowi wspomnień, a sam tytuł zdradza wiele na ich temat. Również jego pierwsza część: Przecież jesteśmy! w zależności od tego, jak wypowiedziana może wyrażać całą paletę uczuć i postaw, może być zatem spokojnym oświadczeniem stanu rzeczy, pełnym determinacji krzykiem, może być zrezygnowanym szeptem. Jakkolwiek by ten zwrot nie wybrzmiał, ma przypominać, że osoby homoseksualne są w naszych szkołach, mają w nich prawo do wyrażania siebie i do opartego na szacunku funkcjonowania. Na publikację złożyły się dwadzieścia dwa wywiady z uczniami i uczennicami, gejami i lesbijkami, których dystynkcją stała się ich nieheteroseksualna orientacja. I gdybyśmy jako społeczeństwo mieli za sobą poważne (chociaż niełatwe) debaty na temat seksualności, praw reprodukcyjnych i obywatelskich, a w szkołach merytoryczny program edukacji seksualnej oraz właściwie przygotowanych do jego prowadzenia nauczycieli i nauczycielki, nasza publikacja miałaby inny charakter... [...]Niniejsza publikacja składa się z sześciu rozdziałów. W pierwszym opisujemy wybrane społeczne i kulturowe uwarunkowania, w których funkcjonuje homoseksualna młodzież, zwracając uwagę na współzależność zjawisk określanych terminami homofobia, heteroseksizm i heteronormatywność oraz szkicując specyficznie polski kontekst. Składa się nań zarówno podejście do kwestii homoseksualności w Polsce i w polskiej szkole, jak i cechy tejże szkoły rzutujące na sytuację osób nieheteroseksualnych. W rozdziale metodologicznym odnosimy się do teoretycznych inspiracji naszych poszukiwań badawczych, brikolażu jako przyjętej strategii interpretacji danych oraz kwestii związanych z realizacją badania. Trzy kolejne rozdziały prezentują zebrany materiał badawczy, który dotyczy kolejno: praktyk wytwarzania heteronormatywnej kultury szkoły, przemocy i prześladowania oraz strategii podejmowanych przez geje i lesbijki w sytuacjach mierzenia się z tymi zjawiskami. W naszej publikacji odnosimy się także do kluczowego dla osób LGBT procesu, jakim jest coming out, doświadczanych przez nich emocji oraz nauczycielskich reakcji na opisywane zjawiska. Końcowy rozdział poświęcony jest dyskusji, w której próbujemy odpowiedzieć na pytanie o przyczyny dziejącego się w szkole zła oraz pokazać drogi jego obejścia.
Szukasz miłości? Pragniesz związku? Chcesz dzielić z kimś życie i planować przyszłość, ale nie wiesz, od czego zacząć? Wielu z nas wciąż nie traktuje poważnie Internetu oraz aplikacji randkowych jako miejsca do poznania nowych ludzi. Ta książka nie rozważa, czy wirtualny świat jest lepszym czy gorszym miejscem do zawierania znajomości, ale próbuje przedstawić ważne zjawisko, którego nie powinniśmy ignorować. Dzięki sieci możemy nawiązać kontakt z tymi, którzy mieszkają nawet blisko nas, ale poruszają się innymi drogami. Mamy szansę znaleźć osoby o podobnych zainteresowaniach, pasjach. Nie musimy wyczekiwać okazji do nawiązania kontaktu, gdyż odezwanie się do kogoś jest czymś oczywistym i bardzo prostym. Oto instrukcja obsługi randek w Internecie!
Nie daj się emocjonalnym wampirom!Czy w naszym najbliższym otoczeniu znajdują się ludzie, którzy w tajemniczy sposób pozbawiają nas energii, poczucia własnej wartości i bezlitośnie nas wykorzystują?Jeśli tak, to wpadliśmy w szpony emocjonalnych wampirów! Czyhają one wszędzie w naszych rodzinach, miejscach pracy, a być może nawet z jednym z nich dzielimy łóżko. Błyskotliwe, utalentowane lub też epatujące bezradnością, pozyskują nasze zaufanie i uczucia, po to by wyssać z nas siły i pozostawić wydmuszkę.Albert J. Bernstein przystępnie i dowcipnie opisuje rozmaite typy osobowości i odmian emocjonalnych wampirów bezwzględnych tyranów, aspołecznych hedonistów, samolubnych narcyzów, męczących paranoików. Uczy, jak ich rozpoznawać, i przedstawia strategie obronne, przydatne gdy zostaniemy zaatakowani.Książka oparta na wiedzy psychologicznej, zawiera cenne rady i sporą dawkę humoru, tak potrzebnego w trudnych i wyczerpujących relacjach.
Drugi tom bogato ilustrowanej trylogii, opisującej dzieje ludzkiego ciała od renesansu aż po współczesność. Ciało fizyczne, materialne, które można dotknąć, poczuć, obejrzeć. Naukowcy manipulują nim i wnikają w nie. Mierzą jego masę, gęstość, objętość i temperaturę. Analizują, jak się rusza i jak pracuje. Ale to ciało anatomów, fizjologów i gimnastyków radykalnie różni się od ciała, które cierpi lub się cieszy, odczuwa przyjemność i ból. Autorzy tej książki próbują przywrócić równowagę między tymi dwiema perspektywami, kładąc akcent na takie aspekty ludzkiego ciała, jak narodziny nowoczesnej medycyny anatomiczno-klinicznej i anestezji, wpływ religii na stosunek do cielesności, powstanie seksuologii, rozwój gimnastyki, sportu i higieny czy wyniszczanie ciał robotników w dobie rewolucji przemysłowej i percepcja ciała ułomnego.
Potrzebujesz czasu na wyciszenie się po każdej wizycie w sali zabaw? Ogarnia cię poczucie ulgi, gdy wspólne wyjście z innymi rodzicami zostaje odwołane? Jeśli tak, prawdopodobnie jesteś introwertyczną mamą. Czy to źle? Wręcz przeciwnie! Kiedy zgiełk życia rodzinnego nie współgra z twoją cichą osobowością, to całkiem naturalne, że pojawiają się frustracja, poczucie winy i przeciążenie. W książce Introwertyczna mama Jamie C. Martin zdejmuje ten ciężar z twoich barków, przypominając, że twoja stabilność i siła są właśnie tym, czego najbardziej potrzebuje wasza rodzina w dzisiejszym chaotycznym świecie. I przekonuje, że spokojny temperament to cecha, dzięki której możesz być wyjątkową mamą dla swoich dzieci. W czasach, kiedy głośniej i więcej znaczy lepiej, warto usiąść na chwilę i postawić na uważność, zamiast mówić bez przerwy i działać w szaleńczym tempie. Autorka, sama będąca introwertyczną mamą, potwierdza słuszność takiego podejścia nie tylko przez opowieści z własnego życia, lecz także dzięki relacjom innych introwertycznych mam. Swoje praktyczne rady i kreatywne pomysły wspiera przemyśleniami czterech ulubionych autorek: Louisy May Alcott, Jane Austen, L.M. Montgomery oraz Laury Ingalls Wilder. Z ich pomocą i wraz z gronem innych introwertyczek zapewni ci wsparcie, humor i świadomość, że nie tylko ty czasem czujesz się przytłoczona radosnymi hałasami wypełniającymi dom. Nadszedł czas, abyś jako spokojna mama uszanowała to, kim jesteś, i rozkoszowała się życiem. Bycie rodzicem jest trudne. Wymaga ciągłego bycia wśród ludzi; wśród małych istot, które bez przerwy hałasują i robią mnóstwo zamieszania. Ich niespożyta energia może wykończyć nawet najbardziej towarzyską, ekstrawertyczną mamę, a dla introwertyczki może okazać się wręcz obezwładniająca. Książka Introwertyczna mama to dar dla tych z nas, którym tak trudno jest odnaleźć pełen spokoju i delikatności rytm w tym chaotycznym okresie naszego życia. Wendy Speake, współautorka książki Triggers
Autorka książki, Sylwia Nadworna swoim doświadczeniem, wiedzą i całym sercem wspiera temat łysienia plackowatego. Bardzo dobrze wie, czym jest utrata włosów, ponieważ sama doświadczyła tej dolegliwości i pokonała ją. Odzyskała wszystkie włosy. Jest założycielką strony lysienieplackowate24.pl, na której umieszczane są informacje związane z tą przypadłością. Zrzesza i integruje społeczność osób z łysieniem plackowatym, prowadząc grupę wsparcia: Łysienie Plackowate Polska. Jako jedna z pierwszych osób w kraju rozpoczęła cykl spotkań osób i dzieci mających tę dolegliwość. Za jej przykładem poszli inni i organizują grono Alopecjan.
„Łysienie plackowate. Życie pełne wyzwań” wprowadza czytelnika w świat osób zmagających się z tą dolegliwością. Autorka opisuje swoją historię, przedstawiając podejmowane przez nią sposoby leczenia oraz zmiany, jakie zaszły w jej życiu na skutek tej przypadłości.
W książce zostały również opisane historie innych osób z łysieniem plackowatym, które odzyskały włosy, ale i tych z łysieniem całkowitym. Pokazują one, z czym musieli się zmierzyć i jak poradzili sobie w tej trudnej sytuacji. W publikacji znajdziemy również specjalne artykuły, przygotowane przez dermatologa, trychologa, dietetyka i psychologa. Autorka przedstawia dostępne rozwiązania, zabiegi i możliwości, z których osoba mająca łysienie plackowate może skorzystać, aby przywrócić lub podnieść jakość życia. Poruszona została również kwestia poczucia własnej wartości, stresu, manipulacji i odnalezienia się w tej „nowej” sytuacji. Mówi się, że człowiek najlepiej uczy się na własnych błędach. Może jednak warto przyjrzeć się cudzej historii i zmienić swoje życie, nie czekając na własne, niepotrzebne, złe emocje?
O tym, jak strata, która jest w naszym życiu nieunikniona, wzmacnia nas i zmienia. Doświadczenie straty towarzyszy nam w życiu bardzo często. Strata to nie tylko śmierć najbliższych, ale również rozłąka i rozstanie z tymi, których kochamy, świadoma i nieświadoma utrata romantycznych marzeń oraz niemożliwych do spełnienia oczekiwań, a także zaakceptowanie tego, co nieuniknione. Judith Viorst w swojej klasycznej książce dowodzi, że doświadczamy straty: · już w momencie narodzin, gdy opuszczamy ciało matki, przestając być jej częścią i stopniowo stając się oddzielnym „ja”, · gdy uświadamiamy sobie, że nasza władza i możliwości są ograniczone i że musimy ustąpić przed tym, co zakazane i co niemożliwe do spełnienia, · gdy musimy zrezygnować z marzeń o idealnych związkach między ludźmi i zastąpić je naszą rzeczywistością więzi niedoskonałych, · w drugiej połowie naszego życia, gdy ostatecznie rozumiemy, jak kruche ono jest, i przyjmujemy do wiadomości, że wszystko ma swój kres. Autorka przekonuje, że radzenie sobie z naszymi stratami pomoże nam wzmocnić się emocjonalnie i psychicznie. Uświadomienie sobie, w jaki sposób strata ukształtowała nasze życie, może stać się początkiem mądrej i rodzącej nadzieję zmiany. Mądrość jest zwykle zdobywana kosztem wielkiego bólu, ale Judith Viorst napisała tę książkę tak dowcipnie i tak dobrze, że czyni nas mądrymi prawie bezboleśnie. To, co musimy utracić to wspaniała książka. Harold S. Kushner, autor książki Kiedy złe rzeczy zdarzają się dobrym ludziom Z mądrością, współczuciem i dowcipem Judith Viorst analizuje etapy naszego życia, w tym bolesną utratę bliskości z matkami, labirynty małżeństwa, a nawet różne formy śmierci. Benjamin Spock Nie bierz tej książki do wanny; jest zbyt naładowana elektrycznością. Nie pożyczaj jej przyjacielowi, nigdy jej nie odzyskasz. Ale nie krępuj się płakać, śmiać się i dziwić się odwadze Judith Viorst, by stworzyć książkę o tak potężnej inteligencji i współczuciu. W książce To, co musimy utracić Viorst daje nam – między innymi – siebie. Jej strata, nasz zysk. Phillis Theroux Judith Viorst Jest autorką książek dla dzieci i dorosłych. Wydała kilka tomików wierszy. Absolwentka Waszyngtońskiego Instytutu Psychoanalizy oraz Uniwersytetu Rutgersa. Jej książka To, co musimy utracić, wydana w 1986 roku, utrzymywała się przez prawie dwa lata na liście bestsellerów „The New York Timesa”. Uniwersalność i ponadczasowość treści w niej zawartych są bezcenną lekcją pokory wobec życia.
Rzecz o emocjach, uczuciach, śnieniu i myśleniu.
Sen, pamięć, mowa, odczuwanie przyjemności czy strachu - codziennie mamy do czynienia z tymi procesami i emocjami, ale jak mózg je tworzy? Twój mózg bez tajemnic jest zorganizowaną specjalnie dla czytelnika wycieczką po wnętrzu naszej głowy. Zabiera nas na nią neurobiolog Marc Dingman. Dowiemy się z niej, co się dzieje, kiedy mózg nie działa prawidłowo: dlaczego czasem cierpimy na bezsenność, depresję, ADHD, chorobę Alzheimera czy Parkinsona lub wpadamy w uzależnienie. Książka zawiera liczne interesujące przykłady z życia oraz ręczne ilustracje autora.
Książkę czyta się jak zbiór opowiadań detektywistycznych, łączy ona klasyczne przypadki z historii neurologii z odkryciami dokonanymi dzięki najnowszym technologiom. - dr Stanley Finger, emerytowany profesor psychologii i nauk o mózgu Uniwersytetu Waszyngtona w St. Louis, autor Origins of Neuroscience
Recenzje książki Twój mózg bez tajemnic:
Pouczająca, przystępnie napisana i ciekawa książka dla każdego, kto choć w najmniejszym stopniu interesuje się tym, jak pracuje mózg, i chciałby dowiedzieć się więcej, ale nie wie, od czego zacząć. -dr Dean Burnett, autor Happy Mózg i Gupi muzg.
Ta książka przejrzyście wyjaśnia, co naszym zdaniem wiemy o tym najbardziej tajemniczym narządzie. Dingman splata klasyczne studia przypadków z nowoczesnymi badaniami w łatwo przyswajalne rozdziały, tworząc doskonały podręcznik dla początkujących na temat błyskawicznie rozwijającej się dziedziny neuronaukI. - Moheb Costandi, autor Neuroplasticity i 50 Human Brain Ideas You Really Need to Know.
Ta książka to zabawna i pouczająca lektura… Bardzo dużo się nauczyłem i podobnie będzie z tobą! - dr John E. Dowling, profesor badawczy w dziedzinie neuronauki, autor Understanding the Brain: From Cells to Behavior to Cognition
„Tolerancja” podejmuje temat dyskryminacji, molestowania i mobbingu, ale w bardzo niecodzienny sposób. To nie są historie z rodzaju #metoo, to opis konfliktu, wzajemnie sprzecznych dążeń, chęci dominacji i tragedii. Autor, jak poprzednio, w fabułę wplata wątki publicystyczne, redagowane wyraźnie z pozycji konserwatywnych. Czytając „Tolerancję”, nie spodziewajcie się politycznej poprawności, oczekujcie kontrowersji. Pamiętajcie jednak, że wszystko, co przeczytacie, to fikcja.
Najkrótsza recenzja jednego z pierwszych czytelników: „Duża szansa na skandal!”.
Jarosław Kaczyński, rocznik 1972, żonaty, trójka dzieci. Ukończył Akademię Ekonomiczną we Wrocławiu. Pracuje jako dyrektor regionalny w ogólnopolskiej firmie handlowej. W roku 2013 wydał minipowieść political fiction „Zabijajcie polityków”.
Autor jako psychiatra doświadczał w ramach eksperymentu naukowego wpływu środków psychodelicznych. Następnie przez wiele lat sam prowadził badania z użyciem środków psychoaktywnych, a gdy zostały zakazane, opracował wraz żoną Christine metodę oddychania holotropowego terapii i autoeksploracji bez udziału psychodelików. Udowadnia, że autentyczna duchowość, bazująca na głębokim, osobistym doświadczeniu, stanowi niezwykle ważny wymiar życia i nadaje sens ludzkiemu istnieniu.Wiele zaburzeń, które obecnie są diagnozowane jako psychotyczne i leczone przy pomocy tłumiących środków medycznych, to w istocie trudne etapy radykalnej transformacji osobowości i duchowego otwarcia. Jeśli są one właściwie rozumiane i wspierane, mogą prowadzić do emocjonalnego i psychosomatycznego uzdrowienia, uderzających zmian psychologicznych i rozwoju świadomości. Epizody o takiej naturze można odnaleźć w życiu szamanów, joginów, mistyków i świętych. Literatura mistyczna całego świata opisuje te kryzysy jako cenne drogowskazy na duchowej ścieżce i potwierdza ich uzdrawiający i transformacyjny potencjał. Efektem duchowych kryzysów, których naturalny bieg nie jest zakłócony, może być poprawa stanu psychosomatycznego, większy entuzjazm wobec życia, przyjęcie bardziej satysfakcjonującej strategii życiowej i poszerzenie światopoglądu o duchowy wymiar istnienia.
„Nasze relacje z istotami innymi niż ludzie mogą mieć bardzo pozytywny wpływ na nasze zdrowie, naszego ducha i nasze poczucie integracji ze światem”
„Kiedy wzywa nas dzicz” to poruszający głos w świecie zdominowanym przez technologię i ciągłą komunikację cyfrową. Przełomowa książka Richarda Louva, „Ostatnie dziecko lasu”, zapoczątkowała międzynarodowy ruch poświęcony idei połączenia dzieci z naturą.
Teraz w „W kiedy wzywa nas dzicz” autor redefiniuje wspólną przyszłość ludzi i zwierząt. Bada nasze powiązania ze zwierzętami i to, jak mogą one odmienić nasze fizyczne i duchowe życie, służąc jako antidotum na postępującą samotność. W rozmowach z naukowcami, teologami, ekspertami od dzikiej przyrody, uzdrowicielami, psychologami, działaczami i rodzicami, wyjaśnia między innymi: – jak ludzie komunikowali się ze zwierzętami kiedyś, a jak robią to dzisiaj; – jak psy mogą uczyć dzieci etyki; – jak terapia wspomagana przez zwierzęta może zmienić podejście do zdrowia psychicznego i edukacji; – jaką rolę odgrywają relacje człowiek-zwierzę w naszym duchowym życiu.
„Kiedy wzywa nas dzicz” przemawia za ochroną, wsparciem i tworzeniem zrównoważonego i wspólnego siedliska dla wszystkich stworzeń – nie z powodu strachu, ale z powodu miłości. Wskazuje nam to, czego wszyscy pragniemy w erze technologii: prawdziwego połączenia. „Louv pisze o naszej potrzebie zatracenia się w naturze i o tym, jak nasze interakcje ze zwierzętami mogą pomóc ocalić nie tylko nas samych, ale i planetę. W lirycznej, czasem mistycznej prozie kwestionuje nasze założenia dotyczące tego, jak odnosimy się do innych gatunków”.
Booklist „Richard Louv znowu to zrobił. Niezwykła książka, która pomoże wszystkim oderwać się od ekranów i przypomnieć sobie, że jesteśmy zwierzętami w świecie zwierząt”. Bill McKibben, autor Falter: Has the Human Game Begun to Play Itself Out
„Przełomowa”. Psychology Today
„Prezentując badania naukowe ekspertów różnych dziedzin, książka jest przekonującym wezwaniem do przywrócenia więzi ze światem zwierząt. Książka dla tych, którzy we współczesnym społeczeństwie czują się przytłoczeni, pozbawieni duchowości”. Library Journal
Lęk wydaje się stałym czynnikiem kondycji ludzkiej, ale są pewne okresy w dziejach, które mogą być słusznie nazywane, żeby przywołać określenie W. H.Audena, spotęgowanym „wiekiem lęku” W tej znaczącej książce wybitny polski teoretyk kultury i społeczeństwa Leszek Koczanowicz odwołuje się zarówno do swojego osobistego doświadczenia, jak i rozbudowanej erudycji po to, by analizować nasze niespokojne czasy z jasnością, która, miejmy nadzieję, nie okaże się ostateczna.
Martin Jay, University of California, Berkeley
Niezwykle inspirujące, głęboko zakorzenione w kulturze eseje, które oprócz przyjemności czytania dają poczucie cierpliwego przesuwania dalej granic mroku i odważnego mierzenia się z tym, co nieoczywiste.
Olga Tokarczuk
W ostatnich latach endemiczność ryzyka i lęku w naszym nowoczesnym społeczeństwie stała się oczywista, my sami zaś z rosnącym trudem staramy się zrozumieć porządek społeczny, który wydaje się jednocześnie trwały i kruchy - zarządzany i kontrolowany przez niezmienne struktury władzy, a jednak narażony na błyskawiczne unicestwienie czy to przez chorobę wirusową, migracje, zmianę klimatyczną lub terroryzm, czy to przez nieznane nam jeszcze wrogie siły. Wraz z błyskotliwą książką Leszka Koczanowicza otrzymujemy wyczekiwaną diagnozę, która uwzględnia te właśnie konstytutywne przeciwieństwa kulturowe, a także pomaga je zrozumieć. W wachlarzu sugestywnych rozdziałów z rozmachem prowadzących czytelnika przez historię, psychologię, socjologię i filozofię Koczanowicz kreśli mapę labiryntu nowoczesności, który idealistyczny zachodni podmiot od dawna usiłuje ostatecznie przeniknąć, zarazem desperacko próbując się zeń wyrwać.
Stefan Jonsson,
autor A Brief History of the Masses, Crowds and Democracy
oraz Eurafrica: The Untold History of European Integration and Colonialism
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
