Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Jednym z ważniejszych priorytetów w dziedzinie edukacji w zmieniającej się Europie jest wypracowanie nowego modelu nauczyciela–wychowawcy–opiekuna na miarę potrzeb XXI wieku i rosnących oczekiwań społecznych. Poszukiwanie sensu bycia dziś pedagogiem, swoiste snucie opowieści o wyjątkowości, szczególności pracy nauczyciela, wychowawcy, opiekuna i jednocześnie trudach tej profesji to główna przesłanka prezentowanej pracy zbiorowej.
Tom zawiera teksty różnorodne metodologicznie, językowo i strukturalnie, które jednak są spójne i użyteczne dla realizacji idei przewodniej podjętego przedsięwzięcia – dociekliwego, wieloaspektowego poszukiwania nowego spojrzenia na sztukę bycia nauczycielem–wychowacą–opiekunem we współczesnym świecie.
Ze Słowa wstępnego
"Jest to wyjątkowo przystępna i zajmująca książka, która z pewnością znajdzie uznanie wśród szerokiego kręgu profesjonalistów pracujących z dziećmi, młodzieżą i ich rodzinami. Autorce udało się ożywić praktyczny podręcznik niezwykle trafnymi i przemawiającymi do wyobraźni opisami przypadków. Dla studentów będzie to niewątpliwie stymulująca pomoc w nauce, wprowadzająca w niezwykłą różnorodność świata pedagogiki społecznej. Realistyczne, optymistyczne i wnikliwe podejście do subtelności relacji międzyludzkich i dynamiki grupowej zapewnia czytelnikom wiele interesujących spostrzeżeń i wzbudza zaufanie do zawodowych kompetencji autorki".
Mary Fawcett, doradca pedagogiczny wychowawców dzieci przedszkolnych,
autorka książki Learning Trough Child Observation
Relacje stanowią istotę pracy z dziećmi i młodzieżą w różnego rodzaju instytucjach: żłobkach, przedszkolach, świetlicach, szkołach i domach dziecka. Ten praktyczny przewodnik uczy budowania relacji przez efektywną komunikację z dziećmi oraz dorosłymi w zgodzie z zasadami pedagogiki społecznej.
Książka omawia komunikację werbalną i niewerbalną, empatię, rozwiązywanie konfliktów i pracę w grupach. Wyjaśnia, na czym polega komunikacja holistyczna, w której używa się głowy, rąk i serca; tłumaczy, jak rozpoznać emocjonalne, poznawcze i praktyczne potrzeby dziecka. Uczy także rozróżniać sferę osobistą , zawodową i prywatną w pracy pedagoga.
Książka może być używana indywidualnie i w grupach. Zawiera ćwiczenia, propozycje tematów do refleksji i dyskusji w grupie oraz sugestie obserwacji. Jest znakomitym źródłem porad i pomysłów dla wszystkich ludzi zajmujących się wychowaniem dzieci.
To niezwykle koherentny zbiór tekstów przygotowanych przez kompetentnych autorów wyraźnie reprezentujących ten sam „styl i kolektyw myślowy”, używając określenia Ludwika Flecka, czy inaczej ten sam paradygmat, według Thomasa Kuhna. Jest to jednoznacznie antypozytywistyczny paradygmat transformacyjno-emancypacyjny współczesnych nauk społecznych, w tym przede wszystkim pedagogiki współczesnej. Książka posiada istotną wartość poznawczą, metodyczną i dydaktyczną nie tylko w odniesieniu do rozwiniętej wykładni metodologii badań w działaniu, lecz także w kontekście aktualnej debaty nad istotą naukowości nauk humanistyczno-społecznych i uprawiania zaangażowanych badań społecznych, w tym przede wszystkim pedagogicznych, nastawionych na stymulowanie zmiany prohumanistycznej w wymiarze osobowym, instytucjonalnym czy środowiskowym.
Książka ta ma moc perswazyjno-transformacyjną. Dzięki niej wykonany został kolejny ważny krok w kierunku humanizującej redefinicji nauki społecznej i zbliżenia jej do potrzeb ludzi pragnących konstruktywnie zmieniać świat, w którym przyszło im żyć.
Zbiór Edukacyjne badania w działaniu nie ma sobie równych w literaturze polskiej, jeśli chodzi o wysoką jakość, wielowymiarowość i dogłębność charakterystyki tej tradycji badawczej. Jest to metoda na wskroś pedagogiczna. Tym bardziej cieszy fakt, iż to właśnie przedstawiciele środowiska pedagogicznego przyczynili się do tego osiągnięcia – jakże istotnego również w perspektywie transdyscyplinarnej. Autorzy Edukacyjnych badań w działaniu bez kompleksów włączają się w dyskurs naukowy, nawiązując do aktualnych trendów światowych, szanując i słusznie eksponując istotny dorobek rodzimy.
(z recenzji prof. dr. hab. Dariusza Kubinowskiego)
Książka Edyty Zierkiewicz to dojrzałe i wielostronne studium dotyczące ważnego społecznie i bardzo interesującego naukowo fenomenu edukacyjnej funkcji prasy (i szerzej kultury) popularnej, w recenzowanej pracy badane na przykładzie konstruowania dyskursu choroby (rak piersi). Analizy autorki są wielostronne, interdyscyplinarne, a mimo to udało jej się zachować wyraźną i bardzo klarowną formę narracji pozwalającą na niezakłóconą i niemal linearną, systematycznie prowadzoną przez strukturę tekstu lekturę. (?) Jest to ważne i poznawczo bardzo interesujące studium dyskursu medialnego jako dyskursu pedagogicznego, informacyjnie i interpretacyjne ?gęste od znaczeń? i otwierające wiele nowych perspektyw badawczych.
Prof. dr hab. Tomasz Szkudlarek, Uniwersytet Gdański
Oddajemy w Państwa ręce poradnik dla rodziców i opiekunów dzieci od czwartego roku życia do końca szkoły podstawowej. Znajdą tu Państwu również kilka rad na czas, gdy dzieci nieco już podrosną i wkraczają w wiek dorastania. Poradnik zawiera ponad sto pomysłów z różnych dziedzin: od plastyki po teatr; od sportu po zabawy tematyczne. Są łatwe do zrealizowania. Nie są kosztowne, ale wymagają zaangażowania się. To zaproszenie do wspólnego tworzenia „banku pomysłów”, aby czerpać z niego na wypadek nudy. Dzięki tej książce być może także rodzice i opiekunowie odkryją w sobie nowe pasje.
Ewa Rozkrut – pedagog ze Szczecina, matka sześciorga dzieci, redaktor portalu Mateusz.pl, autorka poradników o wychowaniu, maratonka.
Poprzednie publikacje Autorki:
• „Jak dobrze przygotować dziecko do I Komunii Świętej” – poradnik dla rodziców i katechetów;
• Współpraca z miesięcznikami: „Bieganie”, „Don Bosco”;
• Współpraca z portalami: Polska Biega Sport, Maratony Polskie, Deon.pl, Mateusz.pl.
PATRONI:
"Świerszczyk"
SOS Rodzice
Klub Maluszka Żabuch
Kongres Europejskiej Ekipy Katechetycznej, który miał miejsce w Krakowie w 2010 roku, podjął refleksję nad zagadnieniem narracyjnego wymiaru katechezy. Specjaliści z zakresu katechezy i edukacji religijnej, którzy przybyli z większości krajów Europy, zajęli się różnymi aspektami narracji, a owocem ich wytężonych prac jest publikacja "Narracyjny wymiar edukacji chrześcijańskiej".
Książka (…) może być przydatna zarówno dla czytelnika o zainteresowaniach ściśle naukowych, jak i dla praktyków: katechetów, księży, wychowawców, nauczycieli. Jej niewątpliwą zaletą jest udostępnienie czytelnikom, którzy nie mogli uczestniczyć w obradach Europejskiego Kongresu Katechetycznego, jego podstawowych publikacji oraz wskazanie pozycji bibliograficznych, które umożliwią pogłębienie podejmowanego zagadnienia.
Z recenzji wydawniczej dr hab. Elżbiety Osewskiej, prof. UKSW
Książka przedstawia kwestię odrzucenia dzieci przez rówieśników. Problem ten, zdaniem autorki, należy traktować jako sygnał ostrzegawczy przed ryzykownymi zachowaniami i niedostosowaniem społecznym w okresie dorastania oraz poważnymi trudnościami w życiu dorosłym. Publikacja dotyczy tych dzieci, dla których prognozy dalszego rozwoju są niekorzystne, chociaż ich losy nie są przesądzone. W sposób uporządkowany dostarcza wiedzę i narzędzia pozwalające zdiagnozować dzieci, których rozwój jest zagrożony w związku z odrzuceniem przez rówieśników, zrozumieć przyczyny tego zjawiska, skutecznie pomóc dzieciom odrzucanym przez rówieśników w przedszkolu, szkole, świetlicach środowiskowych czy terapeutycznych. Autorka zwraca uwagę na zapobieganie odrzuceniu, czemu służyć może wczesne wspomaganie rodziców w wypełnianiu ich opiekuńczej i wychowawczej roli oraz pomaganie im wtedy, kiedy problemy dziecka w relacjach z innymi ludźmi już się ujawniają.
Maria Deptuła – doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego. Specjalizuje się w teorii wychowania, profilaktyce społecznej, pedagogice opiekuńczej, projektowaniu i ocenie oddziaływań wychowawczo-profilaktycznych i badaniu realizowanych przez innych praktyk edukacyjnych. Autorka wielu publikacji, redaktorka, m.in. Profilaktyka w grupach ryzyka (cz. 1 – 2009, cz. 2 – 2010); Diagnostyka i profilaktyka w teorii i praktyce pedagogicznej (2006).
Książka poświęcona jest złożonym problemom funkcjonowania społeczności lokalnej w aspekcie jej funkcji wychowawczo-profilaktycznej, na przykładzie powiatu goleniowskiego (Zachodniopomorskie). Układ pracy pozwala jednocześnie na porównanie wywodów autorek z ilustrującymi je zbiorami danych.
Publikacja jest w pewnym sensie ewenementem pisarstwa pedagogicznego, gdyż zazwyczaj współczesna polska twórczość naukowa poświęcona jest globalnym problemom i zjawiskom społecznym, tracąc w ten sposób z pola widzenia lokalne różnice, które jednak właśnie w kontekście globalizacji nabierają szczególnego znaczenia.
Książka wzbogaci polski rynek publikacji pedagogicznych, szczególnie w zakresie ukazywania znaczenia lokalnych środowisk społecznych w kreowaniu i realizowaniu funkcji wychowawczo-profilaktycznych. Takich bowiem publikacji brakuje w polskiej, pedagogicznej rzeczywistości księgarskiej.
Książka prezentuje badania nad obecnym stanem edukacji wczesnoszkolnej prowadzone w 2009 roku w 107 szkołach z różnych środowisk (dużych i małych miast oraz wsi) kraju. Celem było ukazanie zmian, jakie nastąpiły w edukacji elementarnej po 10 latach wdrażania reformy polskiej oświaty.
Autorzy starają się odpowiedzieć na takie pytania, jak: na ile szkoła tworzy dziecku warunki do wielorakiej autentycznej aktywności, w jakim stopniu realizowana jest koncepcja holistycznego postrzegania dziecka jako indywidualnego podmiotu, jakie strategie edukacyjne stosują nauczyciele małego dziecka, jakie są osiągnięcia rozwojowe dzieci kończących obecnie edukację elementarną w zakresie kluczowych kompetencji?
Ta książka nie jest kolejnym zbiorem przemądrzałych, dobrych rad na temat: jak być lepszym rodzicem. To głęboko zakorzeniony w osobistym doświadczeniu, przemyślany, dynamiczny i praktyczny podręcznik wewnętrznej podróży ku nieznanym krainom naszych serc i umysłów. Nie są one zbyt odległe ani trudne do osiągnięcia ? a rozpoznanie ich i uświadomienie decydują o harmonii związków nie tylko z naszymi dziećmi, ale z ludźmi w ogóle. Ze wszech miar warto podjąć tę wyprawę. Tym bardziej, że na każdym etapie ? w stylu wysokiej klasy coachingu ? wspierać nas będą i dopingować, pełne empatii Autorki.
Wojciech Eichelberger
Praca wnosi wiele istotnych ustaleń do obszaru badań nad seniorami w zakładzie karnym. Autor zwraca uwagę na potrzebę dostosowania metod pracy penitencjarnej do specyfiki nowych zadań, jakie wynikają z rosnącego wyżu skazanych w wieku senioralnym. W trafnie zaprezentowanej teorii osadzono interesujący projekt badawczy, który został zrealizowany rzetelnie i kompetentnie.
? [?] książka podejmuje temat bardzo ciekawy poznawczo i ważny społecznie. Może stać się istotnym głosem w dyskusji nad zagadnieniami związanymi z komunikacją interpersonalną, zwłaszcza z tą jej formą, która dotyczy porozumiewania się osób z dysfunkcją słuchu ze słyszącymi. Ma całkowitą rację Autorka, kiedy pisze: ?Znaczenie komunikowania uświadamiamy sobie szczególnie wtedy, gdy zetkniemy się z problemem jego braku (np. w przypadkach mutyzmu całkowitego lub autyzmu), czy zakłóceń i barier w komunikacji wynikających z dysfunkcji, np. słuchu?. Katarzyna Jachimowska nie tylko doskonale rozumie, jak bardzo komunikacja międzyludzka stanowi skomplikowaną i heterogeniczną sieć powiązań werbalnych i niewerbalnych, ale ma również świadomość, co niezwykle rzetelnie prezentuje w toku swoich wywodów, na jakie trudności w procesie wymiany myśli i słów napotykają osoby z uszkodzonym słuchem. (?) Autorka, dokonując opisów, analiz i interpretacji, czyni to w sposób retorycznie jasny, przekonujący i interesujący zarazem. Można powiedzieć, że realizuje starożytną zasadę: docere, delectare, movere, oczywiście z naciskiem na nauczanie?.
Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Małgorzaty Karwatowskiej
Atutem podręcznika jest lokalizacja tematyki zachowań ryzykownych i uzależnień w szerokim kontekście antropologiczno-kulturowym. Jak trafnie podkreślają autorzy, zaburzenia i uzależnienia oraz sytuacje ryzyka są cechą immanentną współczesnych czasów, wielkiego przyspieszenia, nieustannej zmiany, ciągłego ruchu, presji mediów i ogromnych wpływów rynku konsumpcji, zwłaszcza wszechobecnej reklamy. Publikacja zawierając w sobie pedagogiczne, psychologiczne oraz socjologiczne rozważania nad zachowaniami problemowymi i uzależnieniami młodego pokolenia opisuje uwarunkowania zjawisk z całą gamą ich kontekstów. Opisuje także fenomen patologii społecznych oraz uzależnień z ich specyfiką, a także, co istotne, koncentruje swoją uwagę nie tylko na czynnikach ryzyka, ale przede wszystkim na czynnikach ochronnych, różnych strategiach ukierunkowanych na dobrostan.
ks. dr hab. Roman Bogusław Sieroń, prof. KUL
Prezentowana publikacja jest jak do tej pory pierwszą i jedyną pozycją, w której przedstawione zostały wybrane metody terapii, w dostosowaniu do pracy z osobą przejawiającą głębokie deficyty rozwojowe. Praca nad dziećmi autystycznymi wymaga poszukiwania nowych dróg wspomagania ich rozwoju. Aby wyjść naprzeciw tym poszukiwaniom, Autorzy przedstawili własne doświadczenia, będące wynikiem wieloletniej praktyki zawodowej oraz zdobytej wiedzy. Każdy z Autorów, opisując prowadzoną przez siebie terapię, wychodzi od założeń terapeutycznych, następnie ukazuje możliwości wykorzystania metody w pracy z osobą z autyzmem. Dodatkowo przedstawione zostały badania nad efektywnością wykorzystania każdej z metod oraz propozycje zastosowania tych metod do pracy z dziećmi, gdzie połączone zostały autorskie podejścia z prezentacją podstawowych zaleceń. W końcowej części opracowania znajdują się zalecenia, możliwe do zastosowania w pracy edukacyjno-terapeutycznej w odniesieniu do opisanych programów autorskich.
Książka jest skierowana przede wszystkim do terapeutów-psychologów, pedagogów, socjologów, pracowników socjalnych oraz administracji, podejmujących działania z dziećmi dotkniętymi autyzmem. Szczególnie książkę można polecić praktykom pracującym z dziećmi z głębokimi deficytami rozwoju, nauczycielom szkół integracyjnych, masowych oraz rodzicom posiadającym dzieci autystyczne.
W związku z ogromnym zainteresowaniem, jakim cieszyło się pierwsze wydanie tej publikacji pod tytułem Wspomaganie rozwoju osób z autyzmem, Autorzy z wielką radością podjęli się opracowania drugiego wydania, które zostało zmienione. Zmiany dotyczą m.in. zaprezentowania
w artykułach nowych metod pracy z osobami dotkniętymi autyzmem, aktualizacji prezentowanych tekstów oraz dołączenia nowego artykułu.
Autorzy ?Dzikich stworów? i ?Niesfornych księżniczek? doradzają, jak stawać się świadomym, dojrzałym i konsekwentnym rodzicem. Autorzy tej książki mają ogromne doświadczenie w doradzaniu rodzicom. Spędzili tysice godzin na rozmowach z nimi i z ich dziećmi. Pomogli tysiącom rodzin. Są cenionymi mówcami, autorami bestsellerów na temat wychowania, z których dwa, ?Dzikie stwory? i ?Niesforne księżniczki?, zostały opublikowane po polsku. Teraz postanowili połączyć swoje siły i stworzyć książkę ? idealną pomoc dla każdego, kto poważnie traktuje swoje powołanie do rodzicielstwa. Udowadniają w niej, że jeśli chcemy w sposób odpowiedzialny wychowywać nasze dzieci, nie możemy sobie pozwolić na całkowitą improwizację. Musimy posiadać wizję celu, do którego dążymy i działać w sposób przemyślany i świadomy. Autopilot sprawdza się w pewnych warunkach w samolotach, w wychowaniu ? nigdy. Starając się kształtować dzieci, nie możemy zapominać o kształtowaniu samych siebie jako rodziców. Musimy być świadomi swoich dobrych i słabych stron, uczuć i przyjętych założeń i bazując na tej świadomości konsekwentnie i planowo doskonalić swoje umiejętności rodzicielskie. Każdy z 12 rozdziałów tej książki pokazuje, w jaki sposób wcielić te idee w życie. Demaskuje najbardziej rozpowszechnione mity związane z rodzicielstwem. Uczy nas odkrywać, kim jesteśmy, abyśmy byli w stanie pomóc naszym dzieciom w odkrywaniu, kim one są.
,,[...] książka Marioli Jąder porusza ważną problematykę współczesnej edukacji dziecka. Aktualnie zachodzącym przemianom społecznym i edukacyjnym towarzyszy troska o efekty edukacyjne i ich zgodność z warunkami rzeczywistości społecznej i wymaganiami edukacyjnymi. [...] Książka składa się z czterech części. [...] W każdej części, zawierającej przykłady pracy z dziećmi, Autorka przedstawia założenia teoretyczne oraz przykłady praktycznych rozwiązań w pracy z dziećmi z zastosowaniem wybranych metod, technik i form organizacyjnych. Godne podkreślenia jest to, że Mariola Jąder dzieli się z Czytelnikiem wskazówkami i informacjami praktycznymi wynikającymi z własnych doświadczeń, obserwacji i refleksji. [...] Wiedza na temat podjęty przez Autorkę w recenzowanej książce jest potrzebna przede wszystkim nauczycielom, którzy muszą umieć organizować warunki do wspierania rozwoju dziecka. Niniejsza publikacja stanowi dobry przykład dostarczający nauczycielom sposobów stymulowania, inspirowania, pobudzania aktywności dzieci oraz stwarzania możliwości samodzielnego uczenia się. Zamieszczone w książce przykłady zabaw z dziećmi oraz wskazówki metodyczne i organizacyjne ich zastosowania przyczynią się zapewne do kreatywności samych nauczycieli"". Z recenzji dr hab., prof. UP Bożeny Muchackiej
Wychowanie i jakość przeżyć pierwszych lat życia mają decydujące znaczenie dla całego późniejszego życia. We współczesnej rodzinie pozostaje jednak coraz mniej czasu na kontakt rodzica z dzieckiem, na wspólną zabawę i czynne, kreatywne spędzanie czasu. Jak można temu przeciwdziałać? Waldorfska pedagogika małego dziecka ma pod tym względem bardzo wiele do zaoferowania. Autorka wykorzystuje w tej książce swe wieloletnie doświadczenia poczynione we własnej rodzinie oraz podczas pracy w żłobku i w przedszkolu waldorfskim. Mam czas dla dziecka to poradnik dla rodziców i wychowawców małych dzieci. Oprócz praktycznych porad wychowawczych przedstawia wiele przykładów zabaw z małymi dziećmi, pomysły na własnoręczne robienie prostych zabawek z naturalnych materiałów oraz święcenie świąt dorocznych w domu i przedszkolu.
Z niniejszej książki mogą i powinni skorzystać nie tylko studiujący pedagogikę czy przygotowujący się do nauczycielskiego zawodu studenci różnych kierunków kształcenia, ale także wychowawcy naturalni, jakimi są rodzice czy opiekunowie różnych środowisk, w których prowadzone są zajęcia czy spotkania z naszymi dziećmi. Niewątpliwie najbardziej skorzystają z niej ci, którzy pracując czy pełniąc służbę w waldorfskich placówkach oświatowych i opiekuńczych w naszym kraju, otrzymują przewodnik po pedagogice napisany nie tylko z wnętrza znanych autorce instytucji, ale i z wnętrza nauki.
Ze wstępu prof. zw. dr. hab. Bogusława Śliwerskiego
Celem niniejszej książki jest ukazanie specyfiki przeżyć i doświadczeń rodzinnych osób, które przyjęły do rodziny adopcyjnej lub zastępczej niepełnosprawne dziecko, jak również znaczeń, jakie badani przypisują swoim doświadczeniom. Aby tego dokonać, autorki z zastosowaniem strategii jakościowej poddały badaniom 20 rodzin adopcyjnych i zastępczych, które wychowują dziecko z niepełnosprawnością. Analizę badań poprzedzono prezentacją opracowań naukowych na temat socjalizacji dziecka w rodzinie, aktualnych rozwiązań w zakresie sprawowania opieki zastępczej w Polsce i sytuacji rodzin (także adopcyjnych i zastępczych) z dzieckiem niepełnosprawnym.
Książkę Rodziny adopcyjne i zastępcze z dzieckiem z niepełnosprawnością adresujemy do pedagogów, nauczycieli, pracowników socjalnych, osób zatrudnionych w ośrodkach adopcyjno-opiekuńczych, centrach pomocy rodzinie i innych instytucjach, którzy w swojej pracy stykają się z rodzinami adopcyjnymi i zastępczymi, jak również studentów kierunków pedagogicznych i wszystkich zainteresowanych problematyką opieki zastępczej i niepełnosprawności. Wyrażamy nadzieję, że szczególną grupą odbiorców tej monografii będą rodzice adopcyjni i zastępczy wychowujący dzieci z różnego rodzaju i stopnia zaburzeniami, a także osoby rozważające zostanie takim rodzicami. Naszym celem jest pokazanie doświadczeń rodziców, którzy przyjęli do swojej rodziny dziecko z niepełnosprawnością w sposób jak najbardziej całościowy, ze zwróceniem uwagi zarówno na wyzwania, z którymi muszą się zmierzyć rodzice, jak i różne pozytywne aspekty z takim rodzicielstwem związane. W książce starałyśmy się stosować – podobnie jak w jej tytule – termin opisowy „dziecko z niepełnosprawnością”. Stoimy na stanowisku, że jest on najbardziej odpowiedni, ponieważ akcentuje, że niepełnosprawność jest tylko jedną z wielu cech, które dane dziecko posiada. Ze względu na ograniczenia językowe nie zawsze taka poprawność się udawała. Jednak chcemy podkreślić, że pod każdym sformułowaniem typu „dziecko/dzieci niepełnosprawne” kryje się wyżej opisany podtekst.
Autorzy
Zaprezentowana publikacja przedstawia efekt badań naukowych specjalistów zajmujących się problematyką azjatycką. Czytelnicy odnajdują w niej artykuły dotyczące kwestii funkcjonujących mitów, wpływu religii na politykę i system polityczny i prawny. Co więcej, w publikacji wiele miejsca poświęcono wyzwaniom, jakie stoją przed krajami azjatyckimi, tj. polityce społecznej, czy biomedycynie.
W okresie dzieciństwa 5% dzieci doświadcza trudności z płynnym i swobodnym wypowiadaniem się. U większości to mija (przyjmuje się, że w trzech przypadkach na cztery) , jednak jedno dziecko z tej czwórki, o ile nie podejmiemy odpowiednich działań, może wejść z tym problemem w dorosłe życie.
Pod wpływem licznych spotkań z rodzicami swoich pacjentów oraz efektu wieloletniej pracy terapeutycznej Anna Szerszeńska postanowiła napisać w założeniu bardzo krótki poradnik. Stara się w nim odpowiedzieć na pytania, które zadają sobie zaniepokojeni i często przerażeni rodzice. Autorka przedstawia w nim swój punkt widzenia, który opiera się nie tylko na wieloletniej pracy terapeutycznej, lecz również na najnowszych doniesieniach dotyczących metod wczesnego postępowania terapeutycznego z małymi dziećmi.
W prezentowanej publikacji Autorka podpowiada, jakie kroki należy podjąć, aby nie dopuścić do rozwoju zaburzenia mowy. Wieloletnia praca zarówno z jąkającymi się dziećmi i ich rodzinami, jak i z osobami dorosłymi oraz zdobyte w ten sposób doświadczenie i wiedza każą jej myśleć, że wczesna interwencja terapeutyczna to najlepsza droga, aby nie tylko zastąpić jąkanie dziecka płynną mową, ale również nie dopuścić do rozwinięcia się jego dorosłej postaci, z towarzyszącymi mu częstokroć lękiem przed mówieniem, unikaniem mówienia i zaburzonym poczuciem własnej wartości.
Książka Jąkanie to nie wyrok może pomóc rodzicom w odpowiedzi na nurtujące ich pytania dotyczące tego, co należy robić, a także czego absolutnie nie wolno, aby nie dopuścić do rozwoju zaburzenia mowy.
W codziennym zabieganiu, gdy na wszystko mamy niewiele czasu, polecany poradnik podpowiada w prosty sposób, jak poradzić sobie z problemem, który dotknął nasze dziecko.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
