Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Podręcznik jest przeznaczony głównie dla studentów tych kierunków studiów, których programy przewidują socjologię edukacji, jak i kandydatów, którzy po ukończeniu studiów wyższych pragną podjąć pracę w lokalnych organach samorządowych lub instytucjach i organizacjach pozarządowych. Będzie też przydatny dla pracowników straży granicznej, policji i żołnierzy. Taka wiedza powinna być też dostępna dla pracowników służby zdrowia, więziennictwa, czy też zatrudnionych w pomocy społecznej i służbach publicznych różnych szczebli.
Od Autora
W toku analizy rozwoju teoretycznych podstaw procesu nauczaniauczenia się Grzegorz Łuszczak zwrócił uwagę zarówno na zbieżne płaszczyzny rozwoju dydaktyki szkolnej i dydaktyki katechetycznej (dydaktyki nauczania religii), jak i elementy rozbieżne wyznaczające specy?kę nauczania katechetycznego. Dobrze dobrał on kryteria jakościowej analizy treści. Wykorzystał nie tylko dzieła opublikowane w języku polskim, lecz także znaczną liczbę publikacji zachodnich, głównie w języku włoskim i niemieckim, co jest dobrze uzasadnione dokonaniami uczonych niemieckich w rozwoju dydaktyki. Autor dobrze ujął syntetyczną analizę dokonań czołowych pedagogów zachodnich, przede wszystkim J.F. Herbarta, T. Zillera, W. Reina, a także dokonań J.W. Dawida - polskiego klasyka pedagogiki, a także zwrócił uwagę na dokonania naukowe dydaktyki katechetycznej ks. H. Stieglitza, ks. W. Gadowskiego. Grzegorz Łuszczak przywołał osiągnięcia wybitnych dydaktyków szkolnych (H. Rowida, W. Diltheya, G. Kerschensteinera, R. Steinera, C. Freineta i in.) i umiejętnie powiązał je z dokonaniami dydaktyków katechezy. Autor w zgrabny formalnie sposób zanalizował podstawy teorii komunikacji (jej istotę, strukturę, nadawcę i odbiorcę, komunikat, kod, sprzężenie zwrotne, kompetencje komunikacyjne i inne). Na tym tle wymienia pedagogikę medialną i technologię kształcenia, a w konsekwencji wywodów wskazuje na komunikowanie treści religijnych i technologie komunikacyjne w przekazie wiary. Podkreśla on wartości dydaktyczno-wychowawcze pedagogiki ignacjańskiej, której niezbywalnym walorem jest konstruktywny charakter, co może wnosić ład w okresie niepewności, ambiwalencji, postmodernistycznej względności, falowania dyskursów w uprawianiu dzisiejszej pedagogiki - dydaktyki.
z recenzji prof. dr. hab. Stanisława Palki
Prezentowana praca składa się z czterech głównych części. Pierwsza ma charakter teoretyczny. Prezentuję tu najważniejsze teoretyczne założenia filozoficzne, socjologiczne, psychologiczne i pedagogiczne kształtujące mój sposób ujmowania życia codziennego, wyznaczające jednocześnie metodologiczne i empiryczne aspekty badań oraz analiz w obszarze pozazawodowego życia codziennego nauczycielek w okresie przełomu połowy życia.
W części drugiej przedstawiam metodologiczne założenia badań własnych, odwołując się do polskich tradycji pamiętnikarskich, udowadniając równocześnie zasadność ich osadzenia w paradygmacie badań jakościowych.
Kolejna część pracy to empiryczna weryfikacja wyników badań własnych. Pozazawodowe, codzienne życie nauczycielek ujmuję w kategorii sytuacji troski, odpoczywania i religijnych charakterystycznych dla sytuacji życia codziennego. Zaproponowane ujęcie poddanych analizie treści pamiętników i dzienników nauczycielek ma swoje uzasadnienie zaprezentowane w części teoretycznej.
Ostatni rozdział pracy stanowi indywidualne ujęcie życia codziennego każdej z badanych kobiet w okresie przełomu połowy życia, w kontekście postrzegania siebie zarówno w sferze osobistej, jak i zawodowej oraz znaczeń, jakie dla życia osobistego i zawodowego badanych mają doświadczenia codzienności pozazawodowej, jak i zawodowej.
Moja książka jest pierwszą pracą w dziedzinie pedeutologii, w której czytelnik może poznać codzienne życie pozazawodowe nauczycielek na przełomie połowy życia. Życie codzienne analizowane jest z perspektywy ich doświadczeń odnotowywanych każdego dnia (w ciągu dowolnie wybranego miesiąca) na kartach pamiętników i dzienników.
W momencie poczęcia dziecka Stwórca powierza nam, rodzicom, kobiecie i mężczyźnie, dar szczególny. Mamy się nim nie tylko opiekować, ale także pomóc rozwinąć wszystko to, co zostało w nim zdeponowane przez Boga Stwórcę, oraz nauczyć go wielu nowych umiejętności i dobrego zarządzania własnym życiem.
Bóg darował nam to przepiękne, delikatne i cudowne życie pod opiekę na pewien ściśle określony czas. Zaprosił nas, matki, abyśmy były Jego wyciągniętymi rękami w okazywaniu Jego miłości dzieciom. Wraz z tym zaproszeniem oferuje nam swoją mądrość do wypełnienia tego najbardziej odpowiedzialnego zadania.
Autorka książki odpowiada na wiele ważnych dla każdej mamy pytań:
• Skąd mamy wiedzieć, jak w mądry sposób wychowywać nasze dzieci?
• Skąd czerpać mądrość, by sprostać wszystkim wyzwaniom bycia mamą?
• Co mamy przekazywać następnemu pokoleniu?
• Czy można naprawić błędy przeszłości?
Z książki mogą skorzystać zarówno mamy, które są na początku swojej drogi bycia mamą, jak i te, które już wychowały swoje dzieci i towarzyszą im w ich dorosłym życiu.
Autorka zachęca matki, aby umiały cieszyć się każdą chwilą spędzoną ze swoimi dziećmi
i nie zmarnowały żadnego cennego okresu ich życia, nawet jeśli dzieci są już dorosłymi ludźmi i mają już swoje własne dzieci.
O Autorze
Alina Wieja - redaktor naczelna kwartalnika „Nasze Inspiracje”. Autorka licznych artykułów i wielu książek, m. in.: Powrót kobiety do harmonii ze Stwórcą, Siedem Słupów Mądrości, Pokonać zniechęcenie. Jest znanym mówcą, Dyrektorem Instytutu Poradnictwa Chrześcijańskiego ChFŻiM. Prowadzi szkolenia na temat zdrowego stylu życia, radzenia sobie w sytuacjach kryzysowych oraz budowania silnej rodziny i relacji z Bogiem i ludźmi. Jest szczęśliwą żoną, matką dwojga dorosłych dzieci.
Słownik zawiera:
§ hasła z zakresu diagnozy i stymulacji rozwoju dzieci z różnymi rodzajami i stopniem niepełnosprawności; patologii i profilaktyki rozwoju; edukacji, rehabilitacji, resocjalizacji oraz terapii medycznej i psychologiczno-pedagogicznej osób niepełnosprawnych; społecznego funkcjonowania osób niepełnosprawnych w różnych środowiskach życia; regulacji prawnych dotyczących tych osób;
§ biogramy prekursorów i twórców pedagogiki specjalnej
Obowiązkowa lektura nie tylko dla studentów i pracowników naukowych, ale także dla wszystkich mających kontakt i pracujących z osobami niepełnosprawnymi.
Opowieść matki, która przez wiele lat walczyła z uzależnieniem córki od narkotyków.
Z recenzji: my - terapeuci, specjaliści terapii uzależnień, psycholodzy i inni ?pomagacze?, próbujemy towarzyszyć rodzicom w koszmarnej drodze przez uzależnienie dziecka. Dziecko zatracające się w beznadziei uzależnienia to najtrudniejszy towarzysz naszego życia. Czy możemy wyobrazić sobie, co wtedy można czuć? Co dzieje się w głowach i sercach kochających? Moim zadanie - nie. To im - bliskim należy oddać głos.
Adam Nyk, terapeuta
Nic dodać, nic ująć - taka jest ta książka. W drodze przez ?piekło? uzależnienia swoich dzieci rodzice przeżywają niedowierzanie, ZAPRZECZANIE, zagubienie, wstyd, osamotnienie, rozpacz, żal i niechęć do własnych dzieci za życie, które na nas ściągają. Autorka pisze szczerze i z serca, przez to książka może być pomocą i podporą. A także wsparciem w konsekwencji, uważności i szczerości w relacjach z dziećmi, w dążeniu do niezaniechania, szczególnie w chwilach słabości, w podtrzymywaniu wiary i trudnej, ale nieustającej miłości. Autorce dziękuje za napisanie tej książki. Życzę Jej i Ali zdrowia i dobrego życia .
Basia mama ś.p Marcina
Jako matka, która niestety znalazła się w podobnej życiowej sytuacji, czytając tę opowieść czy dokument, odniosłam wrażenie, że czytam swój własny pamiętnik. Wszystkie zdarzenia typowe, przewidywalne. Począwszy od pierwszych kontaktów z narkotykami (przeważnie z marihuaną) do nieuniknionego końca. Oczywiście, poprzez epizody z próbami rozmaitych terapii, kontakty z policją, wyroki i kary więzienia. I to, co najbardziej typowe, to nieprzespane, przepłakane noce, strach i rozpacz, bezsilność i bezradność samotnej matki. Samotnej w każdym słowa tego znaczeniu, bo w takiej sytuacji matka zawsze sama musi przeżyć swoje cierpienie, związane z poczuciem, że nieuchronnie traci dziecko. Książka nie daje żadnej recepty, bo takiej recepty nie ma. Jednak zmusza do bardzo głębokich przemyśleń i refleksji, a wnioski nasuwają się same. Zapewne każdemu nieco inne.
Marysia Matka
prof. UG dr hab. Mariola Bidzan:
Oceniając całościowo monografię Autorki należy podkreślić nowatorstwo podjętych problemów, jak również obecną w pracy troskę o interpretacje aplikacyjne, w formie wskazań i sugestii praktycznych. Poruszenie problemu niezmiernie istotnego, o którym coraz częściej się mówi, ale dotąd często pomijany jest w praktyce klinicznej, a jednocześnie mało eksplorowany przez specjalistów różnych profesji, sprawia, że książka stanowi uzupełnienie istniejącej luki w tym zakresie.
prof. UMK dr hab. Jacek J. Błeszyński:
Z wielkim zaciekawieniem przeczytałem książkę pt. Uwarunkowania jakości życia rodziców dzieci i młodzieży z zespołem Downa autorstwa Lucyny Bobkowicz-Lewartowskiej, znanej i cenionej terapeutki, naukowca. Bardzo się cieszę, iż powstała kolejna Jej praca, ponieważ duże wyczucie badawcze, jak i kompetencje Autorki są cennym źródłem wiedzy dla wielu środowisk m.in. psychologicznego, pedagogicznego, logopedycznego, medycznego i innych.
prof. UWM dr hab. Agnieszka Żyta:
Autorka podejmuje problem jakości życia rodziców dzieci i młodzieży z zespołem Downa, wpisując się w tym samym w nurt badań coraz częściej podejmowanych przez psychologów i pedagogów specjalnych, zajmujących się funkcjonowaniem psychospołecznym rodzin dzieci z niepełnosprawnością. Książka Lucyny Bobkowicz-Lewartowskiej będzie wartościową pozycją wzbogacającą wiedzę na temat jakości życia rodziców dzieci z zespołem Downa.
Publikacja zawiera opis możliwych ról, jakie docelowo mogą pełnić nauczyciele oraz dyrektorzy szkół, łącząc kompetencje przydatne w nauczaniu szkolnym z umiejętnościami niezbędnymi do pracy z dorosłymi w szkole i poza szkołą. Są to role trenera i coacha. Lektura książki zapewni czytelnikowi:
• wiedzę na temat nowych możliwości, jakie przynosi rynek usług edukacyjnych,
• rozwój posiadanych kompetencji w celu podjęcia nowych zadań na rynku usług edukacyjnych,
• możliwość rozwinięcia swoich kompetencji interpersonalnych,
• uporządkowanie wiedzy na temat podstawowych metod pracy nauczyciela, trenera i coacha.
Publikacja została wzbogacona o podręczny zestaw technik i narzędzi przydatnych do wykorzystania podczas lekcji oraz szkoleń.
Książka przeznaczona jest przede wszystkim dla nauczycieli, którzy poszukują nowych ról, zamierzają rozwijać swoje dotychczasowe kompetencje i poszerzać możliwości zawodowe o obszar pracy z dorosłymi w ramach prowadzenia szkoleń bądź coachingu.
Prezentowana monografia składa się z dwóch wyraźnie wyodrębnionych części. W pierwszej, poza zagadnieniami o charakterze ogólnym, wprowadzającym, zaprezentowane zostało szerokie spektrum tematów skoncentrowanych na oddziaływaniach wychowawczych, terapeutycznych, a nawet reedukacyjno-profilaktycznych podejmowanych w wolnościowych i zakładowych instytucjach resocjalizacyjnych. W drugiej części zostały zaprezentowane artykuły i doniesienia empiryczne poświęcone diagnozie wychowawczej i resocjalizacyjnej, która z reguły wspiera każde udane oddziaływanie korekcyjne ukierunkowane na projektowanie i programowanie indywidualnych oraz grupowych zadań i czynności o charakterze reedukacyjno-resocjalizacyjnym czy profilaktyczno-socjoterapeutycznym.
Książka prezentuje problemy współczesnej edukacji w sytuacji przyspieszonych przemian kulturowych. Dotyczy procesów związanych z umasowieniem treści kulturowych, ich unifikacją i globalizacją. Traktuje o wyzwaniach edukacyjnych ze strony kultury popularnej, o nowych perspektywach pedagogiki kultury, przemianach w obrębie kanonu. Analizuje również takie zjawiska i problemy we współczesnej kulturze, które implikują problemy pedagogiczne, jak: wirtualizacja rzeczywistości, wkraczanie zabawy (karnawału) jako imperatywu w codzienne życie człowieka, presja mód i trendów, powodująca odchodzenie od myślenia o edukacji kategoriami trwałych wzorów. Wskazuje też na nowe relacje sztuki i kultury współczesnej, prowadzące do redefinicji teorii wychowania estetycznego.
Głównym celem monografii jest zwrócenie uwagi na doniosłość koncepcji Junga dla współczesnej pedagogiki, szczególnie w zakresie relacji pedagogicznych. Spojrzenie przez pryzmat procesów nieświadomych na współzależność samowychowania i wychowania pozwoliło autorowi rozwinąć zagadnienie w oparciu nie tylko o jungowską psychologię analityczną, ale też klasyczną psychoanalizę, psychologię egzystencjalną i ewolucyjną oraz, by tak rzec, psychopedagogikę buddyjską. Wśród rozpatrywanych zagadnień m.in.: indywiduacja a ideologizacja, pedagogia a inicjacja, rodzina jako środowisko inicjacyjne, alienacja, autoanaliza, samooszustwo, los, samowyzysk, pedagogika głębi.
Publikacja wypełnia lukę w dotychczasowym piśmiennictwie. Rozprawa wzbogaca nie tylko literaturę z zakresu psychologii i pedagogiki, lecz również wiktymologii oraz kryminologii. Podejmuje ważny temat zadośćuczynienia w paradygmacie sprawiedliwości naprawczej. Działania restytucyjne nieletnich mają być pomocne w korygowaniu własnego postępowania. Treści zawarte w monografii umożliwią Czytelnikowi uzyskanie odpowiedzi na wiele istotnych pytań: W czym wyraża się gotowość podmiotu do zadośćuczynienia osobom pokrzywdzonym? W jaki sposób osoba, która skrzywdziła innych, może naprawić popełnione błędy? Jakie zasady przyświecają idei sprawiedliwości naprawczej? Czy i na ile możliwe jest stosowanie paradygmatu sprawiedliwości naprawczej w procesie wychowawczym i resocjalizacyjnym? Czy i na ile możliwe jest podejmowanie działań naprawczych przez młodzież w świetle polskich aktów normatywnych oraz w aspekcie psychospołecznym? Jakie czynniki warunkują poziom gotowości podmiotu do podejmowania działań restytucyjnych?
Dobre maniery to klucz do sukcesu towarzyskiego, udanych relacji biznesowych i społecznych. Autorka przygląda się formom towarzyskim obowiązującym w dwudziestoleciu międzywojennym w różnych środowiskach. Zagląda do salonów, dworów ziemiańskich, a także do mieszczańskich domów i miejsc pracy. Analizuje też szczególne grupy zawodowe, jak wojskowi. Zajmuje się kulturą stołu oraz różnymi sytuacjami życiowymi podlegającymi zasadom savoir-vivre`u, jak chrzciny, śluby i pogrzeby, spotkania towarzyskie i rodzinne oraz wizyty oficjalne i prywatne... Tekst ubarwiają cytaty z pamiętników i wspomnień, literatury pięknej, ówczesnej prasy, a także opisy zachowań towarzyskich preferowane przez autorów poradników i kodeksów savoir-vivre`u. Całości towarzyszą starannie dobrane ilustracje archiwalne.
dr hab. Hanna Liberska, prof. nadzw. (fragment z recenzji)
Jest to interesująca monografia teoretyczno-empiryczna, która obejmuje szeroko zakreślone podłoże teoretyczne i precyzyjną analizę wyników badań własnych. Część teoretyczna poświęcona jest omówieniu znaczenia rodziny w rozwoju i życiu człowieka – niezależnie od jego kondycji psychofizycznej – a także współczesnym przemianom, którym podlega rodzina. Autorka prezentuje modele rodziny zdrowej i rodziny dysfunkcjonalnej oraz fazy zmian w życiu rodziny związane z pojawieniem się w niej dziecka, także niepełnosprawnego. Szczególnie starannej analizie poddano wpływ niepełnosprawności intelektualnej dziecka na system rodziny: na realizację ról małżeńskich i rodzicielskich, na koncepcje macierzyństwa i ojcostwa. (...) Na podstawie analizy ilościowej i jakościowej danych uzyskanych od 183 osób będących rodzicami dziecka niepełnosprawnego intelektualnie rozpatrzono problem narodzin dziecka niepełnosprawnego w kontekście wydarzeń krytycznych, cierpienia rodziców dziecka niepełnosprawnego intelektualnie, ich poczucia tożsamości rodzicielskiej i poczucia sensu życia. (...) Z badań wyłania się optymistyczny obraz rodziny z dzieckiem niepełnosprawnym, jako takiej, która po pokonaniu pierwszego szoku po stracie dziecka „idealnego” i po zaakceptowaniu dziecka realnego, z jego faktycznym potencjałem rozwojowym, jest w stanie funkcjonować w sposób umożliwiający rozwój indywidualny wszystkich członków, co znajduje wyraz w sposobie pełnienia ról rodzicielskich, jakości relacji małżeńskich, poczuciu tożsamości rodzicielskiej, wreszcie – w odnalezionym sensie życia. Jednak nie oznacza to, że z życia rodziny znika cierpienie: ono zmienia się z doznania niszczącego na doznanie konstruktywne – warunkujące bogactwo pozytywnych przeżyć rodziców dziecka niepełnosprawnego intelektualnie. Monografia autorstwa Żanety Stelter jest pracą oryginalną i bardzo potrzebną – zarówno specjalistom pracującym z rodzinami z dziećmi niepełnosprawnymi, jak i samym rodzicom dzieci niepełnosprawnych. Z zaprezentowanych badań wyłaniają się nowe możliwości poszukiwania i odnajdywania zasobów rozwojowych rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi.
W książce przedstawiono teoretyczną i empiryczną analizę rodzicielstwa, ujmowanego głównie z perspektywy funkcjonowania dorosłych. Przyjęto, iż rodzice zmieniają się podejmując działania opiekuńcze i wychowawcze wobec dziecka, a zmiany te mogą mieć charakter rozwojowy. Przeniesienie uwagi z wychowawczych aspektów rodzicielstwa na doświadczenia dorosłych wpisuje się w nurt badań nad rozwojem człowieka dorosłego w kontekście rodziny, któremu w monografii towarzyszy wizja człowieka kreującego swoje życie, a tym samym wpływającego na swój rozwój. Przeprowadzone badania wskazują, że zaangażowane rodzicielstwo można interpretować w terminach ponadjednostkowych efektów rozwojowych, odnoszących się do doświadczeń autokreacyjnych dorosłych i pożądanych warunków rozwoju dziecka, określonych przede wszystkim rodzicielską postawą akceptacji.
Z recenzji dr hab. Ludwiki Wojciechowskiej:
Odnosząc się do całości pracy należy podkreślić, że stanowi ona cenne źródło wiedzy o rodzinie i problemach z nią się wiążących ? o rolach rodzicielskich, o rozwoju rodziców, o znaczeniu troski rodziców dla własnego rozwoju i rozwoju dzieci. Wprowadzenie teoretyczne zawiera ogrom materiału. Autorka dotarła do bardzo licznych źródeł polskoi anglojęzycznych. Nie ograniczyła się do literatury stricte rozwojowo-wychowawczej, ale skorzystała z dorobku psychologii ogólnej, osobowości, czy klinicznej. Źródła te traktowała jako pomocne przy wyjaśnianiu i doskonalszym uzasadnieniu określonego poglądu lub interpretowaniu przytaczanych danych empirycznych. Każdy przedstawiony przez autorkę sąd jest więc rzetelnie podbudowany teoretycznie, a każda teoria czy wyniki badań opatrzone są krytycznym komentarzem i interpretacją autorki. Część badawczą książki również cechuje niezwykła precyzja i rzetelny opis, a także wnikliwa interpretacja wyników. Na podkreślenie zasługuje też piękny naukowy język, (?) który jest jednocześnie przystępny i zrozumiały.
Prezentowana przez dr Gabrielę Kowalską tematyka jest niezwykle ważna, ponieważ podejmując problematykę dzieci chorych na dystrofię i ich rodzin, podejmuje temat szeroki i niezwykle potrzebny. Przeprowadzone badania dotyczą także aspektów funkcjonowania rodzin, w których dziecko chore na dystrofię zmienia i angażuje strategię wychowania w takich środowiskach, ze szczególnym uwzględnieniem poświęcenia, empatii, miłości i radości z odnoszonych małych i dużych sukcesów. (?) Książka wpisuje się zdecydowanie w nurt teoretyczno-praktyczny pedagogiki specjalnej, co zwiększa jej atrakcyjność rynkową oraz wartość poznawczą i utylitarną. Myślę, że propagowane w niej idee doskonale korespondują z wyzwaniami pedagogiki, jako nauki o wychowaniu człowieka przez całe życie.
Zajrzyj do tej książki, a polubisz uczenie się. W lekkiej i przyjaznej formie prezentuję tu wiele prostych ćwiczeń, pomocnych m.in. w rozwijaniu zdolności koncentracji i lepszego zapamiętywania treści, doskonalenia wyobraźni i twórczego myślenia, radzenia sobie ze stresem i publicznym wystąpieniem.
Przyjemnej lektury !
Autorka
Celem zasadniczym polecanej monografii jest analiza potrzeb i możliwości w zakresie nauczania języków obcych seniorów w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem zjawisk wielo- i międzykulturowości. We współczesnej europejskiej rzeczywistości są one niezwykle ważne i poznawczo interesujące. Zwłaszcza że stają się nieuniknione także dla polskich seniorów. Okoliczności te, jak również sama istota kształcenia językowego, które nie powinno być przecież lokalizowane w kulturowej próżni, przesądzają o włączeniu tych zjawisk w zakres zarówno analizy teoretycznej, jak i badań empirycznych przedstawionych w monografii, na którą składa się pięć rozdziałów....
Przedstawiana książka, jak wskazuje Beata Łaciak, ma mozaikowy, niejednorodny charakter, przedstawia obraz dzieciństwa uwypuklając tematy najbardziej aktualne we współczesnej Polsce ? migracje nieletnich Polaków, życie w dawnych i obecnych czasach na wsi, wychowanie dziecka w świecie wszechpanującej konsumpcji, modę dla dzieci, dziecięce postrzeganie roli kobiety oraz ukazując obraz galerianek.
W tomie zawierającym wiele tematów bliskich współczesnym rodzicom, nauczycielom i wychowawcom, zawarte są liczne odniesienia do założeń Korczakowskiej koncepcji wychowania jako tematu przewodniego minionego Roku Korczakowskiego.
Klucz do twoich zachowań – także tych, które nie pozwalają ci realizować marzeń i żyć naprawdę szczęśliwie – tkwi w dzieciństwie. Psychoterapeutka Małgorzata Liszyk-Kozłowska zabierze cię w pouczającą i wyzwalającą podróż do przeszłości. Pozwoli ci ona zrozumieć, dlaczego w pewnych sytuacjach reagujesz w określony sposób, i pomoże ci to zmienić: uzdrowić relacje z innymi, docenić siebie, nadać tempo karierze zawodowej, cieszyć się drobiazgami, czerpać z życia pełnymi garściami.
Jeśli jesteś mamą lub tatą, nie tylko zmienisz swoje życie na lepsze, lecz także nie powtórzysz błędów swoich rodziców i przekażesz własnym dzieciom posag najcenniejszy z możliwych – nawyki, które pozwolą ci żyć pełniej i szczęśliwiej.
Dowiedz się:
• jaką pułapkę kryje w sobie oczekiwanie rodziców, by dziecko było zawsze grzeczne
• czemu nie należy dzielić emocji na dobre i złe
• dlaczego trening przyjemności jest nie mniej ważny niż uczenie odpowiedzialności
• jakie błędy popełniają rodzice, także z miłości
Małgorzata Liszyk-Kozłowska – autorka poradnika Życie we dwoje, psychoterapeutka. Od kilkunastu lat prowadzi konsultacje psychologiczne i psychoterapię indywidualną dla dorosłych, zajęcia rozwojowe dla kobiet oraz warsztaty umiejętności wychowawczych dla rodziców. Stworzyła ogólnopolski projekt „Świat przyjazny dziecku” w Komitecie Ochrony Praw Dziecka. Współpracuje z mediami (m.in. Polskie Radio, TVP, TV4, w tym program Mała czarna, a także z portalami zwierciadlo.pl i onet.pl) i z miesięcznikami „Sens” oraz „Claudia”. Wywiady z psychoterapeutką publikowano w „Wysokich Obcasach”.
Tomasz Kosiorek – dziennikarz z przygotowaniem psychologicznym, twórca i prowadzący audycję radiową Zostaw wiadomość! Prowadzi szkolenia z zakresu kompetencji komunikacyjnych, sztuki autoprezentacji i emisji głosu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
