Zuzanna Grębecka
antropolożka kultury, etnolożka, pracuje w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się antropologią komunizmu, współczesną i tradycyjną kulturą duchową, kulturą popularną, historią i kulturą państw postkomunistycznych (przede wszystkim Polski, Białorusi, Rosji, krajów nadbałtyckich). Opublikowała dwie monografie: Słowo magiczne poddane technologii. Magia ludowa w praktykach postsowieckiej kultury popularnej (2007) i Mówiono „druga Moskwa”. Wspomnienia legniczan o stacjonowaniu wojsk radzieckich w latach 1945–1993. Źródła etnograficzne (wraz z Jędrzejem Bursztą, 2015) oraz album Legnica 1945–1993. Podwójne życie miasta (2013).
Autorka zabiera nas w pasjonującą podróż antropologiczną do miasta, które stanowi szczególnie wyrazisty przykład trudnego do rozsupłania polskiego węzła pamięci. Dzięki osobistemu, intensywnemu i wieloletniemu doświadczeniu terenowemu znakomicie udaje się jej uchwycić całą złożoność i dynamikę praktyk upamiętniania w ich wymiarze świadomościowym, materialnym, sensorycznym i emocjonalnym, odsłaniając kryjącą się w nich ambiwalencję, paradoksalność i polisemantyczność. Stosując zasadę obszernego cytowania zgromadzonych przez siebie materiałów, autorka doskonale oddaje zróżnicowany koloryt narracji o przeszłości, które, jak widzimy po lekturze jej książki, często wymykają się oficjalnie funkcjonującym reżimom pamięci. Co ważne, taka dialogiczna konstrukcja pozostawia czytelnikowi podczas lektury przestrzeń także do jego własnych interpretacji i odkryć w wędrówkach po „Małej Moskwie”.
Monika Golonka-Czajkowska
Książka Zuzanny Grębeckiej jest rozprawą zarazem skończoną i otwartą na nowe dopływy – badania dotyczące sowieckiej obecności w Legnicy ukazują wielowarstwowość, swoistą, postępującą głębinowość rozpoznań antropologicznych. Istotnym komponentem tego procesu poznawczego jest obecność badaczy i relacje, jakie wiążą ich z ludźmi, których pamięć sondują. Czytelnik staje się tym samym świadkiem dynamicznie rozwijającego się w czasie, zmiennego obrazu legnickiej rzeczywistości okresu komunistycznego. Rozprawa niewątpliwie jest doniosłym wkładem w antropologię komunizmu, a także wnikliwym studium z dziedziny antropologii pamięci. Jest oczywiste, że właśnie przypadek Legnicy można tu potraktować jako zjawisko modelowe – ten wybór przedmiotu badań stanowi o wyjątkowej wartości książki.
Leszek Szaruga
Mirabilia - niezwykłe zjawiska natury oraz osobliwe wypadki o znamionach cudowności - stanowiły przedmiot sporego zainteresowania w dawniejszych epokach kulturowych. Działo się tak z dosyć oczywistych zresztą względów, wśród których naczelne miejsce zdaje się zajmować niewątpliwa sensacyjność owych fenomenów. Nie mniej istotna była też możliwość snucia w toku ich analizy pewnych domysłów co do przyszłości, z którą pozostawały w ścisłym związku.
Bibliotheca Curiosa jest kontynuacją serii KSIĘGI OSOBLIWE, która ukazywała się w latach 2002-2003 nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Wrocławskiego
Seven steps to lasting happiness. In The Ultimate Happiness Prescription, bestselling author and the world’s leading figure in alternative medicine Dr Deepak Chopra show us how to be happy in spite of living in difficult or trying times. By looking through the lens of our contemporary understanding of consciousness, combined with Eastern philosophy, he has created a set of principles for living with ease. The result is an inspiring and instructive journey that leads to a prescription for living life mindfully, with a light heart and effortless spontaneity - a prescription only Dr Deepak Chopra could write. With the world in turmoil and more people than ever suffering from depressive episodes, Dr Chopra underlines the importance of keeping an eye on the positive aspects of life and finding ways to experience joy no matter what is happening to you. This remarkably clear and helpful book explains how to maintain an optimistic outlook and experience the benefits of having a happy heart and soul, no matter what the circumstances.
Master the art of living from one of the world's most revered spiritual leaders. Thich Nhat Hanh, the world's most renowned Zen master, turns his mindful attention to the most important subject of all - the art of living. The bestselling author of The Miracle of Mindfulness presents, for the first time, seven transformative meditations that open up new perspectives on our lives, our relationships and our interconnectedness with the world around us. He reveals an art of living in mindfulness that helps us answer life's deepest questions, experience the happiness and freedom we desire and face ageing and dying with curiosity and joy instead of fear. Stimulating and inspiring, this book teaches us the importance of looking inside ourselves and developing compassion, before we can turn to our relationships at home and in the wider world. Full of remarkable stories from Thich Nhat Hanh's own experiences and mindful practices for engaging with life, this will be a book that will help us generate happiness, understanding and love so we can live deeply in each moment of our life, right where we are.
"Nie mam wątpliwości, że polska humanistyka, a w szczególności polskie środowiska akademickie czekały na tę książkę. Gdzieś nagle głos polskiej filozofii kultury stał się jakby cichszy. Można odnieść nieco absurdalne wrażenie, że kultura coraz częściej przegrywała ze swoimi przejawami walkę o rząd Ťpolskich duszť. Zamieszczone w [...] książce artykuły pytając o filozofię kultury, przypominają zarazem na wiele sposobów o samej kulturze. Bo przecież inaczej być nie może. Kiedy rozmyślam o filozofii kultury, nie mogę przecież trzymać nazbyt długo za drzwiami samej kultury. Książka Co to jest filozofia kultury? o tej zasadzie nieustannie przypomina. Przyda się zarówno studentom, jak i tym, którzy próbują ich czegoś nauczyć".
z recenzji Romana Kubickiego
Prawo przyciągania jest jednym z Praw Uniwersalnych Wszechświata i jako takie działa zawsze, wszędzie i na każdego, niezależnie od tego, czy ktoś jest tego świadom czy nie. Czy zna zasady jego działania czy są mu one obce. Nie można go zatem „wyłączyć”.
A skoro tak, to warto chyba te zasady poznać. Zrozumieć. I zacząć świadomie stosować w swoim życiu. Tak, by nas wspomagało w realizacji naszych Marzeń, osiąganiu naszych celów. I chroniło przed tym, czego chcemy uniknąć. Byśmy przyciągali to, czego chcemy, a nie to, czego nie chcemy. Bo coś przyciągamy zawsze.
Książka ta powstała… zgodnie z opisanymi w niej zasadami. Nie miało jej być, a jest. Przy jej powstawaniu Prawo Przyciągania zadziałało bowiem w całej swej „krasie”.
Znajdziesz w niej rzetelną wiedzę, opartą między innymi na współczesnej nauce oraz tym, czego nauczyłem się od najlepszych Nauczycieli Prawa Przyciągania na świecie. W teorii i w praktyce.
Zapewne znajdziesz też odpowiedzi na niejedno nurtujące Cię pytanie. Czy zmienią one Twoje życie?
Martin Pollack zabiera czytelników w pełną nostalgii wędrówkę po świecie, którego centrum były Przemyśl i Drohobycz, powietrze było pyszne i świeże, na głównym placu miejskim mieszały się dziesiątki języków, a w lokalnej prasie opryszków traktowało się jak bohaterów. Jednocześnie to świat nierówności społecznych, biednych i brudnych sztetli, korupcji oraz wyzysku robotników z drohobyckich pól naftowych.Po Galicji to niezwykła podróż w czasie do epoki minionej, opowieść o tęsknocie za lepszym i dostatniejszym życiem.Książka Martina Pollacka pokazuje, jak wielkie możliwości artystyczne i poznawcze zawiera ten rodzaj pisarstwa, który Clifford Geertz określa mianem gatunków zmąconych. Bo 'Po Galicji' jest i nie jest reportażem literackim, jest i nie jest esejem historycznym, jest i nie jest książką z antropologii kulturowej. Nie jest, ale zarazem jest tym wszystkim jednocześnie. I to na sposób nowatorski i znakomity. Ryszard Kapuściński
Pozycję tę dedykuję wszystkim ludziom lubiącym myśleć w sposób niekonwencjonalny. Także tym, którzy chcą doskonalić swoje i swoich bliskich umiejętności bazujące na logice i matematyce. Książka dla wielu pokoleń i do której można wracać po latach.
Do rozwiązania 70 zadań znajdujących się w zbiorze niewymagany jest wysoki poziom wiedzy, ale ich stopień trudności rośnie, a każde zawiera jakiś „haczyk”. Dodatkowo umieszczonych jest kilka zadań z pełnym rozwiązaniem, a dotarcie do odpowiedzi nie jest łatwe.
W książce pokazano kilka trików pozwalających demonstrować sztuczki: z odgadywaniem imion, karcianych i z kalkulatorem, co zarazem z kilkoma zabawami znakomicie urozmaici spotkania towarzyskie i rodzinne.
Całość dość zróżnicowana, napisana barwnym językiem, pozwala uczyć się łatwo i jednocześnie dobrze bawić.
Gratuluję z serca Autorowi zaprezentowania tak wnikliwych i wielowątkowych rozważań na temat personalistycznego wychowania przez dialog. Myślę, że jest to dobry komentarz do encykliki bł. papieża Pawła VI Ecclesiam suam, encykliki mówiącej o międzyludzkim dialogu w Kościele i w świecie, a także ogromny wkład do personalistycznej wizji wychowania, tak ważnej dla obecnych czasów. Jest to także znaczny przyczynek do nauczania św. Jana Pawła II, zwłaszcza do papieskiego orędzia na temat kształtowania umysłu i serca człowieka. Zauważam, że monografia nawiązuje do wielkiego pedagoga naszych czasów, jakim był prof. Janusz Tarnowski, promotor wychowania poprzez dialog. Autorowi należą się słowa serdecznego uznania i szczerego podziękowania za wzbogacenie dzisiejszej bibliografii na temat edukacji tą niezwykle cenną, chociaż także fragmentami dość trudną, monografią. Lektura tekstu wymaga z pewnością dużego wysiłku czytelnika, by prawidłowo odczytać myśl i przesłanie Autora. Myślę jednak, że wysiłek poznawczy, zmierzenie się z hermeneutycznym językiem, może pięknie zaowocować w pracy edukacyjnej nauczycieli akademickich, studentów, wychowawców i wychowanków. Niech książka służy we wzrastaniu w człowieczeństwie, w łasce u Boga i u ludzi.
Fragment Przedmowy ks. prof. dr hab. Ignacego Deca
„Prawdziwa planeta małp” przedstawia ewolucyjne losy małp człekokształtnych w ciągu ostatnich 30 milionów lat. Jednak jest to opis pod wieloma względami wykraczający poza powszechnie przyjęte poglądy, według których każde ważne wydarzenie w historii małp człekokształtnych i ludzi musi się wiązać z Afryką. Hipoteza, że afrykańskie małpy człekokształtne żyły również w Europie dzięki nowym odkryciom i badaniom przestała być egzotyczna, a zdaniem autora książki, to właśnie na tym kontynencie, a nie w Afryce, mógł pojawić się również wspólny przodek małp afrykańskich i ludzi. Z badań prowadzonych przez autora wynika, że mioceńskie małpy z Europy były bardziej zaawansowane niż afrykańskie i wykazywały cechy wspólne z żyjącymi dziś małpami człekokształtnymi, a nawet ludźmi. Innymi słowy, to małpy afrykańskie mają europejski rodowód, a nie odwrotnie. Trudno zaprzeczyć, że hipoteza autora idzie wbrew większości opinii, zarówno tych współczesnych, jak i historycznych, czerpiących inspirację wprost od Darwina, jednak kolejne odkrycia dostarczają coraz więcej argumentów na jej poparcie. Jest ona tym bardziej interesująca, że – jak przyznaje sam autor – w paleontologii nie można w istocie niczego stwierdzić na pewno. David R. Begun - paleontolog, absolwent University of Pennsylvania. Wykłada na Uniwersytecie w Toronto. W centrum jego zainteresowań znajduje się pochodzenie i ewolucja człowieka.
„Prawdziwa planeta małp” przedstawia ewolucyjne losy małp człekokształtnych w ciągu ostatnich 30 milionów lat. Jednak jest to opis pod wieloma względami wykraczający poza powszechnie przyjęte poglądy, według których każde ważne wydarzenie w historii małp człekokształtnych i ludzi musi się wiązać z Afryką. Hipoteza, że afrykańskie małpy człekokształtne żyły również w Europie dzięki nowym odkryciom i badaniom przestała być egzotyczna, a zdaniem autora książki, to właśnie na tym kontynencie, a nie w Afryce, mógł pojawić się również wspólny przodek małp afrykańskich i ludzi. Z badań prowadzonych przez autora wynika, że mioceńskie małpy z Europy były bardziej zaawansowane niż afrykańskie i wykazywały cechy wspólne z żyjącymi dziś małpami człekokształtnymi, a nawet ludźmi. Innymi słowy, to małpy afrykańskie mają europejski rodowód, a nie odwrotnie. Trudno zaprzeczyć, że hipoteza autora idzie wbrew większości opinii, zarówno tych współczesnych, jak i historycznych, czerpiących inspirację wprost od Darwina, jednak kolejne odkrycia dostarczają coraz więcej argumentów na jej poparcie. Jest ona tym bardziej interesująca, że – jak przyznaje sam autor – w paleontologii nie można w istocie niczego stwierdzić na pewno. David R. Begun - paleontolog, absolwent University of Pennsylvania. Wykłada na Uniwersytecie w Toronto. W centrum jego zainteresowań znajduje się pochodzenie i ewolucja człowieka.
Niewiele jest zjawisk w historii filozofii europejskiej, które byłyby równie kontrowersyjne, a kontrowersje tak długotrwałe, intensywne i żywe, jak w przypadku fenomenu, jakim jest sofistyka. Nawet dzisiaj sofistyka nie jest zagadnieniem antykwarycznym, tak jak stała się nim duża część tradycji filozoficznej. Pejoratywny wydźwięk tego terminu jest głęboko zakorzeniony w języku nieakademickim i powraca w wielu dyskusjach politycznych i światopoglądowych. Trudno jednoznacznie określić, jak doszło do tego, że krótkotrwałe zjawisko, o ograniczonym zakresie oddziaływania i bardzo rozmytym znaczeniu, skupiło na sobie tak wiele negatywnych ocen i emocji. Pewne jest jednak, że dyskusja nad sofistyką nieprędko znajdzie swój finał, chyba że kultura europejska dojdzie do swego kresu i zatraci dziedzictwo antycznej tradycji filozoficznej.
,,Epoka ekumeniczna"" to czwarty tom studium ,,Order and History"", będącego opus magnum w dorobku Erica Voegelina, jednego z najwybitniejszych dwudziestowiecznych filozofów polityki.Voegelin kontynuuje w tej książce badania, które podjął we wcześniejszych tomach, doprowadzając narrację do czasów upadku cesarstwa rzymskiego. Można w niej znaleźć także obszerne odwołania do paralelnych fenomenów w kulturach azjatyckich, szczególnie do cywilizacji chińskiej. ,,Epoka ekumeniczna"" odgrywa kluczową rolę w całym ,,Order and History"" - Voegelin weryfikuje w niej dotychczasowe założenia badawcze i wykłada teoretyczne podstawy swojej filozofii politycznej.O przyczynach, które sprawiły, że konieczna stała się rewizja wcześniejszych założeń badawczych, Voegelin napisał między innymi następujące słowa:Tworząc podstawy ,,Porządku i historii"", podzielałem wciąż obiegowe przekonanie, że koncepcja historii jako pełnego sensu następstwa wydarzeń ułożonych na prostej linii czasu stanowiła wielkie osiągnięcie Izraelitów i chrześcijan, uprzywilejowanych w jej tworzeniu dzięki objawieniom, podczas gdy poganie, pozbawieni objawienia, nigdy nie byli w stanie wykroczyć poza koncepcję czasu cyklicznego. Zarzuciłem to przekonanie, gdy odkryłem, że jednoliniowe ujęcie historii, obejmujące czas od bosko-kosmicznych korzeni porządku aż po teraźniejszość autora ujęcia, jest formą symboliczną rozwiniętą pod koniec trzeciego tysiąclecia przed Chrystusem w imperiach starożytnego Bliskiego Wschodu. Formie tej nadałem nazwę ,,historiogonia"". To odkrycie poważnie wstrząsnęło moimi planami. W grę wchodziło coś więcej niż tylko odrzucenie obiegowego założenia. Okazało się bowiem, że prawdziwa historia jednoliniowa, co do której zakładałem wcześniej, że stanowi rezultat procesu różnicowania (a z nią jej sensy), jest symbolizmem kosmologicznym. Co więcej, symbolizm ten pozostawał niezmienny przez tysiące lat od swego powstania w społeczeństwach Sumeru i Egiptu, pielęgnowany następnie przez Izraelitów i chrześcijan, aż po ,,filozofie historii"" XIX wieku.
Nasze społeczeństwo wypiera istnienie śmierci. Jednak śmierć jest nieunikniona i musimy zmierzyć się z pytaniem, jak sobie z nią radzić. Akceptacja własnej skończoności pomaga odkryć prawdziwy sens życia. Dlaczego śmierć jest dla nas tematem tabu? Gdzie leżą źródła naszych obaw? W jaki sposób wyrażamy naszą żałobę? Jak możemy zaakceptować śmierć bliskiej osoby, a jak przygotować się na własną śmierć? Czerpiąc z wiedzy o postawach wobec śmierci i umierania zarówno w naszej, jak i w innych kulturach, Elizabeth Kübler-Ross dostarcza nam wielu pouczających odpowiedzi na te i inne pytania. Przedstawia szerokie spektrum punktów widzenia, włączając poglądy duchownych, lekarzy, pielęgniarek, socjologów oraz osobiste rozliczenia z doświadczeniami osób zbliżających się do śmierci i pogrążonych w żałobie. Autorka przekonuje, że akceptacja śmierci jako części ludzkiego rozwoju dostarcza klucza do sensu ludzkiej egzystencji.
***
ELISABETH KÜBLER-ROSS jest psychiatrą oraz światowej klasy autorytetem i doradcą do spraw śmierci. Do jej prac należą: Rozmowy o śmierci i umieraniu, AIDS, Questions and Answers in Heath and Dying oraz Koło życia.
Jak stosunkowo prosty chemiczny kod mógł dać początek złożoności człowieka? W jaki sposób wyewoluował genom ludzki? Jak naprawdę działa? Po zadaniu tych pytań natychmiast stajemy w obliczu tajemnic. Żeby na nie odpowiedzieć, musimy zgłębić podstawową strukturę genomu, jego systemy operacyjne oraz mechanizmy działania. Czy taki temat książki nie zapowiada wyprawy w świat niezwykłej złożoności, zbyt skomplikowanej jak na możliwości niebędącego naukowcem czytelnika? Książka "Tajemniczy świat genomu ludzkiego" jest przeznaczona dla takich właśnie czytelników. Nie ma w niej naukowego żargonu, próżno w niej również szukać wzorów matematycznych czy chemicznych. Przybliża nas ona do zrozumienia, w jaki sposób geny dają początek temu, co każdy z nas z natury uważa za swoją jaźń, a co z kolei umożliwiło narodziny geniuszu Mozarta czy Newtona. Nic dziwnego, że spoglądamy na tę skarbnicę potencjału z respektem i wciąż próbujemy zgłębić tajemnicę, która stanowi podstawę naszego istnienia.
Frank Ryan jest lekarzem, absolwentem University of Sheffield. Brał udział w badaniach nad chorobami zakaźnymi i autoimmunologicznymi, jednak w kręgu jego zainteresowań znajduje się przede wszystkim biologia ewolucyjna, m.in. interakcje między genomami wirusów i ich żywicieli, w tym ludzi. Autor książek popularnonaukowych, honorowy Senior Lecturer in the Academic Unit of Medical Education na University of Sheffield, członek Royal College of Physicians, Royal Society of Medicine i Linnean Society of London.
Na podstawie pism Seneki, Epikteta i Marka Aureliusza
Antyczna mądrość w służbie codzienności.
Wszyscy jesteśmy zabiegani i zestresowani. Wszyscy szukamy rozwiązania naszego codziennego problemu: jak zachować spokój w dynamicznie zmieniającym się świecie? Czasem można pogubić się wśród porad coachów, trenerów nurtów współczesnej psychologii, a tajemnicze mindfulness wciąż jest poza naszym zasięgiem.
Z pomocą ruszają nam... stoicy. Antyczni filozofowie, którzy tysiące lat temu odkryli sposób na zachowanie spokoju i życie zgodnie ze swoimi przekonaniami. Słowa Seneki, Marka Aureliusza i Epikteta w zaskakujący sposób pozostały aktualne. Możemy skorzystać z ich doświadczenia i mądrości. Niezależnie od tego, czy jesteś pracownikiem korporacji, biznesmenem, czy politykiem, rady stoików pomogą Ci zachować spokój, dokonywać mądrych wyborów, znaleźć sens życia i poczucie szczęścia.
Autorzy w łatwy i zrozumiały sposób przekazują ponadczasową wiedzę, przetestowaną przez ostatnie dwa tysiące lat w laboratorium ludzkich doświadczeń. Książka składa się z wprowadzenia do myśli stoickiej, medytacji na każdy dzień roku. Gwarantujemy, że będziesz po nią wielokrotnie sięgać. Twój umysł jest Twoim kompasem, a antyczni filozofowie przewodnikami po niespokojnym morzu.
Wyrusz w podróż po spokojne i szczęśliwe życie.
Klasyk wśród współczesnych francuskich historyków, Jean Delumeau (ur. 1923) zamierzył sobie opisanie historii tego, co przez stulecia inspirowało ludzkie marzenia: historii ziemskiego raju. Wcześniej badał strach i poczucie winy w zachodniej kulturze. Przejście do studiów nad wizjami szczęśliwości jest wbrew pozorom konsekwentne, ponieważ mieści się w sferze dla tego historyka najważniejszej: egzystencjalnych motywacji każących człowiekowi tworzyć kulturę. To właśnie one determinują sens tego, co człowiek robi w historii. Przedstawione tu dzieje pojmowania raju dobrze to ilustrują. Praca Delumeau dotyczy głównie średniowiecza i nowożytności. W monografii znajdziemy ogrom fascynującego materiału. Fascynującego i zadziwiającego zarazem. Umiejscowienie ziemskiego raju przez wieki wcale nie było jasne. Rajski ogród miał się znajdować na Dalekim Wschodzie, w Afryce, a w czasach odkrywania Ameryk nawet w Ameryce Południowej, by po tych wędrówkach osiąść w regionie Mezopotamii. Całe stulecia żyły wyobrażeniem Wysp Szczęśliwych i opowieściami o niezwykłym królestwie Księdza Jana gdzieś we wschodniej Azji. Dla średniowiecznych kartografów ziemski raj był jedną z części świata, jak to dokumentuje bogata ikonografia książki. Nawet jeśli od epoki oświecenia słabną te wizje i spekulacje, a poszukiwanie raju ziemskiego współcześnie zanikło, może po części zastąpione przez zdobycze cywilizacji, to prawdopodobnie nadal tkwi w nas, choć w jakiejś innej, bardziej wysublimowanej formie.
We współczesnej filozofii dominuje przekonanie, że argumentacja transcendentalna, której źródłową intencją było odkrywanie koniecznych warunków doświadczenia, nie jest zdolna do urzeczywistnienia swojego podstawowego celu. U podstaw zainteresowania tą dość specyficzną operacją teoretyczną leżała nadzieja związana z chęcią uporania się z różnorako rozumianym sceptycyzmem. Niejasności związane z jej statusem - jej strukturą, formalną i materialną poprawnością oraz właściwą interpretacją jej konkluzji - doprowadziły do rozpowszechnienia się poglądu, zgodnie z którym rozumowania transcendentalne nie mogą gwarantować prawdziwości tezom o świecie. Prezentowana praca jest z jednej strony krytyczną analizą kluczowych momentów współczesnej debaty o prawomocności argumentacji transcendentalnej, z drugiej zaś szczegółową interpretacją tych fragmentów filozofii Kanta i Fichtego, które są relewantne dla problematyki związanej z funkcją i potencjałem teoretycznym takich rozumowań. Zdaniem autora charakterystyczny dla współczesnej interpretacji rozumowania transcendentalnego zabieg detranscendentalizacji, czyli próba zachowania ich prawomocności bez jednoczesnej akceptacji idealizmu transcendentalnego, jest skazany na niepowodzenie. Broni on tezy, że argumentacja transcendentalna jest w istotowy sposób związana z idealizmem transcendentalnym. Taki wniosek nie może się spotkać z aprobatą współczesnych filozofów, interesujących się tą problematyką, ponieważ zakładają oni, że warunkiem poprawności argumentacji transcendentalnej jest brak implikacji o charakterze idealistycznym. Zdaniem autora formułowanie takiego warunku jest czysto arbitralnym zabiegiem, u którego podstaw leży w dużej mierze wadliwa interpretacja idealizmu transcendentalnego.
Przedstawiona książka jest udaną próbą scharakteryzowania filozofii i dziejów tego, co autor określa mianem "prawo natury" lub "prawo naturalne", w kontekście całościowego nakreslenia probelmatyki człowieka i kultury.
Z recenzji dra Jerzego Kojkoła, prof. AMW
Od ponad 40 lat Gabriele służy Bogu, Odwiecznemu jako Jego prorokini nauczająca i ambasadorka. Z jej autobiograficznych opisów poznajemy przebieg jej życia jako człowieka i powołania na prorokinię Boga, a także co to oznacza, aby w naszych czasach przynieść na Ziemię Jego Słowo, Jego miłość i mądrość. Pełna motywacji, aby innych wspierać i pomagać przez własne przeżycia i doświadczenia, Gabriele, prorokini i ambasadorka Boga, wprowadza czytelnika w życie kobiety w służbie Odwiecznego. W sposób wyczuwalny przedstawia swoje przeżycia rozpoczynając od dzieciństwa. Opisuje początki słowa proroczego, bezpośrednie szkolenia, które otrzymywała od Ducha Bożego i powstawanie ogólnoświatowego dzieła Chrystusa Bożego. Przedstawia swoją głęboką radość w poczuciu bycia w jedności z Bogiem, naszym odwiecznym Ojcem. Były też i przeciwności, ataki, którym musiała stawić czoła jako kobieta w służbie Odwiecznego. Na zakończenie autobiograficznych opisów znajdujemy krótkie relacje współuczestników, poświęcone twórczej sile Gabrieli i jej ponadludzkich osiągnięć. Gabriele w swoim życiu jako kobieta oddana była i jest Królestwu Bożemu, swoim współbraciom, wszystkim duszom, całemu stworzeniu Bożemu.
Siedemdziesiąt tysięcy lat temu homo sapiens był niewiele znaczącym zwierzęciem żyjącym w pewnym zakątku Afryki. W ciągu następnych tysiącleci wyrósł na pana całej planety i postrach ekosystemu. Dziś stoi na progu osiągnięcia statusu boga, gotów dostąpić nie tylko wiecznej młodości, lecz także boskich władz tworzenia i niszczenia.
Ludzie istnieli na długo przed narodzeniem sie historii. Sto tysięcy lat temu na ziemi żyło sześć gatunków ludzkich, które nie wyróżniały się niczym szczególnym wśród nieprzebranej liczby innych organizmów. Jak to się stało, ze homo sapiens podbił świat i zdominował planetę, a jego zachowania i idee stały sie decydujące dla losów Ziemi? Autor zabiera nas w podróż do przeszłości i wraca do korzeni ludzkości, aby wyjaśnić najbardziej nurtujące pytania, na przykład:
• Czym tak naprawdę jest pieniądz – czyżby jedyny pomost miedzy kulturami?
• Dlaczego staliśmy się tacy grubi?
• Czy może być coś nienaturalnego w ludzkich zachowaniach z punktu widzenia biologii?
• Skąd się wziął patriarchat w tak wielu kulturach?
• Czy kapitalizm jest religią?
• Które wydarzenia najbardziej wpłynęły na losy ludzkości? Czy na pewno wojny, podboje i koalicje? A może raczej udomowienie zwierząt, wynalazki, ideologie i religie?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?