Książka przedstawia wszechstronną perspektywę na temat tego, jak obrazy komunikują znaczenia, wpływają na widza i tworzą własny, specyficzny język perswazji. Autorzy łączą perspektywę retoryki klasycznej, filozofii obrazu i filozofii piękna oraz teorii języka, przekształcając je w narzędzia do czytania, interpretacji i oceny obrazów.Autorzy proponuje analizę, która uwzględnia nie tylko formalne elementy dzieła takie jak syntaktyka linii i plam barwnych, układy barwne, światło i cień oraz wzajemne relacje i rozmieszczenie elementów ukazanych na obrazie ale także analizę semantyczną. Znaczenie pozwala na nadanie sensu przekazowi wizualnemu; obejmuje nie tylko to, co oko natychmiast postrzega, co narzuca się w doświadczeniu widzenia i uruchamia naszą uwagę percepcyjną, ale przede wszystkim to, co niesie określoną treść. Narzędzia retoryczne okazują się skutecznym środkiem rozumienia i oceny warstwy semantycznej obrazów i fotografii. Dzięki zastosowaniu kategorii retorycznych obrazy zaczynają do nas przemawiać, ponieważ okazuje się, że zawierają obiektywną, zrozumiałą warstwę, którą można zbadać poprzez analizę językową.W pierwszej części książki omówiono teoretyczne podstawy retoryki i retoryki wizualnej. Uwypukla ona istotę retoryki jako sztuki ekspresji i perswazji, pokazując, że jej zasady można zastosować nie tylko do języka werbalnego, ale także do języka komunikacji wizualnej. Książka wprowadza pojęcia stylu prostego, ozdobnego i wzniosłego (patetycznego) w odniesieniu do obrazów oraz wyjaśnia, jak kompozycja, kolor, perspektywa, kontrast i symbolika tworzą perswazję i argumentację wizualną. W tej części przedstawiono również zestaw punktów analizy retorycznej, podzielonych na syntaktykę, semantykę i pragmatykę, a także funkcję retoryki wizualnej jako systemu figur i tropów retorycznych, mających na celu wywołanie określonych efektów poznawczych lub emocjonalnych w obrazie.W drugiej części książki dokonano analizy wybranych fotografii. Autorzy pokazują, jak obrazy wykorzystują retoryczne środki wyrazu: dramatyzację sceny, metaforę wizualną, kadrowanie, grę światła i cienia oraz manipulację perspektywą. Fotografia jest prezentowana jako medium szczególnie podatne na retorykę, ponieważ łączy element realistyczny z silnym potencjałem konstrukcyjnym i interpretacyjnym. Analizy ukazują, jak obrazy fotograficzne mogą służyć jako przedmiot badań retorycznych i jak realizuje się w nich forma przekazu językowego.Część trzecia koncentruje się na dziełach malarskich, omawianych w kontekście figur retorycznych (metafory, metonimii, hiperboli, ironii, amplifikacji) oraz klasycznej teorii piękna. Autorzy analizują, jak kompozycja obrazu, harmonia, proporcje, rytm, symbolika, kunszt techniczny, przejrzystość i klarowność wpisują się w tradycję estetyczną sięgającą Pitagorasa, Platona, Plotyna i Tomasza z Akwinu. Zestawiając teorię retoryki z teorią piękna, książka dowodzi, że malarstwo nie tylko przedstawia świat, ale także przekonuje, porusza, przyciąga, intryguje i formułuje argumenty niczym tekst retoryczny.Książka oferuje spójny opis retoryki wizualnej jako narzędzia rozumienia obrazów. Pokazuje, że zarówno fotografię, jak i malarstwo można analizować w taki sam sposób, jak wypowiedzi językowe poprzez stałe elementy analizy retorycznej: tropy, figury, kompozycję, styl, ornamentykę, perswazyjność i strukturę argumentacyjną. Autorzy łączą teorię retoryki i filozofię obrazu z praktyczną analizą dzieł sztuki, tworząc przewodnik po współczesnym myśleniu o sile obrazu. Książka została wzbogacona obszernym materiałem ilustracyjnym, który pomaga czytelnikowi w dokonaniu samodzielnych analiz i ocen.
Żyjesz, żeby jeść? Podróżujesz, żeby jeść?
Przed tobą cały świat – na wynos!
Burrito i obwarzanki, pad thai i biryani – codziennie sięga po nie 2,5 miliarda ludzi! W biegu, na ulicy, w drodze do pracy. W food truckach, budkach i restauracjach – na całym świecie o każdej porze dnia i nocy można zjeść smacznie i prosto. Jednak street food to nie tylko szybkie jedzenie. To przede wszystkim fenomen socjologiczny i kulturowy oraz znak naszych czasów – i właśnie o tym jest ta książka.
100 przepisów na proste do wykonania dania z całego świata, które możesz przygotować w domu
Potrawy wytrawne i słodkie, z mięsem i wege
Kosztowanie lokalnych produktów z różnych kuchni i kultur
Fakty i liczby, wielka historia i smaczne anegdoty – bo przecież świat kręci się wokół jedzenia.
Książka palce lizać!
Marcelle Ratafia jest pasjonatką kultury kulinarnej. Specjalistka od historii jedzenia i kina, a także krytyczka kulinarna, dziennikarka i badaczka slangu. Laureatka Prix Curnonsky – francuskiej nagrody gastronomicznej przyznawanej za wybitne osiągnięcia w dziedzinie literatury i krytyki kulinarnej. Jak każda prawdziwa Paryżanka spędziła życie na odkrywaniu street foodu.
Naładuj swoje mitochondria i ciesz się długim i zdrowym życiem
Długowieczność nie zaczyna się w futurystycznym laboratorium, lecz na twoim talerzu. Gdy dobrze odżywisz swoje mitochondria – wewnętrzne elektrownie – uruchomisz naturalne procesy odmładzania, zyskasz więcej energii i poprawisz zdrowie metaboliczne.
Dieta mitochondrialna nie jest kolejną dietą cud. To strategia życiowa, którą bez większego wysiłku wprowadzisz do swojej codzienności.
Magdalena Makarowska opracowała kompletny program MitoLongevity, w którym łączy najnowsze odkrycia naukowe z wieloletnią praktyką dyplomowanej dietetyczki klinicznej. Poznaj biohacki żywieniowe i wprowadź do swojego jadłospisu potrawy, które są niskoglikemiczne, przeciwzapalne, bogate w białko i błonnik, a do tego zniewalająco pyszne.
Dieta mitochondrialna to solidna dawka wiedzy oraz przepisy na kolorowe dania odpowiednie na każdy posiłek: śniadania, lunche na wynos, obiady i słodkie przekąski.
To książka, której potrzebujesz, by budować swoją długowieczność.
Magdalena Makarowska – dietetyczka kliniczna, psychodietetyczka i dietetyczka bariatryczna od lat wspierająca kobiety w odzyskiwaniu zdrowia, energii i spokoju w relacji z jedzeniem. W swojej pracy łączy aktualną wiedzę medyczną z empatią oraz podejściem longevity – ukierunkowanym na długie życie w zdrowiu, sprawności i dobrostanie. Specjalizuje się w leczeniu insulinooporności, otyłości i zaburzeń metabolicznych, pokazując, że zmiana sposobu odżywiania się nie musi oznaczać restrykcji, lecz świadomą troskę o siebie przez lata. Autorka bestsellerowych poradników, które pomagają dbać o zdrowie przez całe życie, a nie tylko przez chwilę.
Rozwiązywanie zadań identyfikacji obiektów i procesów od lat jest powiązane zarówno z działalnością techniczną, jak również aktywnością społeczną człowieka. Coraz wyższy poziom technologiczny narzędzi używanych do pozyskiwania i przetwarzania informacji umożliwił stosowanie bardziej zaawansowanych algorytmów przetwarzania, które pozwoliły w konsekwencji na tworzenie precyzyjnych oraz dokładnych modeli. Modele te są wykorzystywane w wielu dziedzinach nauki i techniki. Podstawowym obszarem wykorzystania wyników identyfikacji jest automatyka. Dzięki wyznaczonym modelom można sterować obiektami i przewidywać ich zachowanie. Nie jest to jednak jedyny obszar, w którym są wykorzystywane tego typu narzędzia. Inne przykłady to np. kalibracja narzędzi pomiarowych (metrologia), rozpoznawanie obrazów (informatyka), diagnostyka techniczna i medyczna, zarządzanie. Również w naszym mózgu przebiegają procesy identyfikacji umożliwiające nam rozpoznawanie obiektów i ludzi szczególnie przydatne w warunkach ograniczonej widoczności (algorytm Bayesa). O jakości przeprowadzonej identyfikacji (dokładności wyznaczonego modelu) decyduje wiele czynników w tym wybór metody (algorytmu) identyfikacji. Niniejsza monografia ma na celu przybliżyć Czytelnikowi ten obszar wiedzy w jego podstawowym zakresie. Powstała jako wynik wielu lat pracy badawczej autora oraz działalności dydaktycznej prowadzonej w tym zakresie. Może być ona przydatna zarówno pracownikom naukowym, jak i inżynierom zajmującym się w swojej działalności zawodowej zagadnieniami identyfikacji obiektów. Może być również przydatna studentom kierunków technicznych, a w szczególności szeroko rozumianej inżynierii elektrycznej.
Podróż z Herodotem po starożytnym świecie Hellenów i Persów, Egipcjan, Scytów i Traków."Dzieje", monumentalny tekst autorstwa Herodota - Greka rodem z Halikarnasu, żyjącego w V wieku p.n.e. - są najstarszym zachowanym w całości dziełem greckiej, a więc także europejskiej literatury historycznej.Jako ich główny temat sam Herodot wskazał wielkie zmagania i nieprzemijający antagonizm między Zachodem a Wschodem, czyli między jego rodzimą cywilizacją helleńską a potęgami azjatyckimi. Co prawda w opisie konfliktu sięgnął aż do wydarzeń mitycznych, ale rychło skupił się na bliższej historii, doprowadzając relację do prawie mu współczesnych wojen grecko-perskich i słynnych - po dziś dzień - bitew: pod Maratonem, Termopilami, Salaminą, PlatejamiOpowieść tę wzbogacił, z jednej strony, o refleksje natury historiozoficznej i polityczno-ustrojowej, będąc zdecydowanym zwolennikiem greckiej wolności i demokracji w opozycji do tyranii. Z drugiej zaś - o obszerne dygresje dotyczące geografii krain Europy, Azji i Afryki oraz obyczajów, wierzeń i historii zamieszkujących je ludów.Już Cyceron nazwał Herodota "ojcem historii". A w naszych czasach "Dzieje" stanowią przebogate źródło wiedzy o historii, geografii i etnografii starożytnego świata.I zaklinamy was na bogów helleńskich,abyście do miast nie wprowadzali tyranii
W VIII wieku w samym sercu Anglii rosła potęga, która na blisko stulecie zdominowała świat anglosaski. Mercja ambitna, bogata i świetnie zorganizowana stała się najważniejszym królestwem heptarchii, zanim polityczne przywództwo przejął Wesseks. Jej władcy rozwijali handel, umacniali granice, wspierali klasztory i budowali system zależności między koroną, ziemią i Kościołem, który na długo ukształtował angielskie społeczeństwo. Szczyt potęgi Mercji przypadł na panowanie Athelbalda i Offy. Pierwszy umocnił dominację królestwa, drugi zaś uczynił z niego prawdziwe mocarstwo: wzniósł słynny wał na granicy z walijskimi sąsiadami, rozwijał kontakty z kontynentem i bił monety z własnym wizerunkiem, świadomie podkreślając królewską władzę i prestiż. To za ich rządów klasztory stawały się nie tylko centrami religijnymi, lecz także ważnymi ośrodkami gospodarki i handlu. Był to zarazem świat daleki od politycznej stabilności. Sojusze szybko się zmieniały, królowie rywalizowali o zwierzchnictwo nad sąsiadami, a granice królestw wyznaczały nie tylko rzeki i wały, lecz także ambicje władców. Mercja musiała nieustannie potwierdzać swoją przewagę mieczem, dyplomacją, małżeństwami dynastycznymi, bogactwem i religijnym patronatem. Max Adams zabiera czytelnika w fascynującą podróż do świata, w którym dopiero rodziła się Anglia świata ambitnych królów, mnichów, wojowników i kupców, politycznych sojuszy, walk o władzę i dalekosiężnych kontaktów handlowych. To opowieść o królestwie, które dziś pozostaje w cieniu Wesseksu, choć przez dziesięciolecia to właśnie Mercja rozdawała karty w anglosaskiej Brytanii.
Hołdów pruskich było więcej, od krzyżackich poczynając. W narodowej pamięci tkwi jednak ten z 1525 r., uwieczniony m.in. przez Jana Matejkę. Wielki malarz i patriota stworzył swe monumentalne dzieło, by przypomnieć w XIX w. potęgę Rzeczypospolitej i podźwignąć narodowego ducha. Jednakże już od XVI w. trwała żywa dyskusja o sensowności traktatu krakowskiego z Hohenzollernami. Nawet ówczesne mocarstwa były zdumione tym, że Prusy nie zostały przez Polskę po prostu wchłonięte, inkorporowane; tak postąpiliby wszyscy inni. Zresztą w samych Prusach istniały bardzo poważne siły opowiadające się za wcieleniem ich do Korony. Bardzo wolnościowy ustrój, tolerancyjność i bogactwo ówczesnej Rzeczypospolitej były niezwykle przyciągające.
Hołd złożony w Krakowie przez wielkiego mistrza krzyżackiego Albrechta Hohenzollerna położył kres istnieniu państwa zakonnego, z którym trwały nieustanne zatargi oraz wojny. W jego miejsce jednak wyrósł z czasem groźny agresor wspierający się ideami Lutra, osobiście namawiającego Albrechta Hohenzollerna do przekształcenia księstwa pruskiego w państwo świeckie. Niemiecki arystokrata złożył w 1525 r. na krakowskim Rynku przysięgę lenną, a więc poddańczą, jednak ponad sto lat później lenno przestało być podmiotem politycznym; ostatni hołd polskiemu władcy został złożony w 1649 r. Tymczasem w 1701 r. koronowany został w Prusach pierwszy król.
Czy można winić za ustępliwość króla Zygmunta Starego, czy jednak raczej jego następców, którzy nie wykorzystali kilku okazji, by wcielić Prusy w całości do Rzeczypospolitej? Kraj był wówczas tak wielki, że samymi Prusami nikt się specjalnie nie przejmował… Miało to okazać się wielkim błędem. Rozważania na ten temat snuje doświadczony historyk, specjalista od tej epoki, prof. Stefan Ciara. Autor sięga wstecz i opisuje, jak doszło do narodzin państwa najpierw zakonnego, potem świeckiego, ale lennego, aż po nowe królestwo, które w XVIII w. wzięło udział w rozbiorach Rzeczypospolitej. Pyszni, perfidni, chciwi, skłonni do okrucieństw, gwałtów i łupiestw – tak pisano o Krzyżakach; czyż to samo nie odnosi się do państwa pruskiego?
Książka ta opowiada o fragmencie naszych dziejów, ale też o konsekwencjach politycznych i narodowych wynikających z lekceważenia starożytnej maksymy, że historia jest nauczycielką życia. Wspaniałym uzupełnieniem są ilustracje obrazujące opisywane wydarzenia i postaci.
Spis treści
Nie przewidzieli...
Sprowadzenie Krzyżaków
Początki brutalnej ekspansji
Początki kryzysu państwa krzyżackiego
Pyszni, perfidni, chciwi, skłonni do okrucieństw, gwałtów i łupiestw
Wojna trzynastoletnia
Półpoddany polskiego króla
Pokój i wojna
Zygmunt Stary wstępuje na tron
„Żagiew wojny rozpalają…”
Nie pomogła wielkoduszność Polaków
Ostatnia wojna polsko-krzyżacka
Jeszcze niewielkie państewko
Droga do kompromisu
Sekularyzacja pod namową Lutra
Czyżby „haniebny traktat”?
Hołd albo narodziny zaborcy
W OBLICZU WIĘKSZYCH ZAGROŻEŃ
Pierwsze reakcje na hołd pruski
WOJNA HISTORYKÓW
Kiedy zaczął się czas zmarnowanych okazji i krótkowzrocznych decyzji?
DLA NIEMCÓW HOŁD PRUSKI BYŁ WSTYDEM
Upowszechniali „kulturotwórczą” rolę Krzyżaków
ŚCIGAJĄC CHIMERĘ
Składali hołdy królom Polski jeszcze sześciokrotnie
WOJNA POWINNA ŻYWIĆ WOJNĘ
Zdradzieckie wolty elektora i walki o ujście Wisły
KOLEJNE USTĘPSTWA KRÓLA
Ostatnie hołdy z Prus Książęcych w 1641 i 1649 r.
KRÓL, KTÓRY NIE MIAŁ W SWYM PAŃSTWIE NIC DO POWIEDZENIA
Zerwanie zależności lennej Prus Książęcych od Rzeczypospolitej
Sprawa Krystiana Kalksteina
POLITYKA BAŁTYCKA JANA III
Szansa na inkorporację Prus Książęcych?
Efekt SŁABOŚCI RZECZYPOSPOLITEJ: „KRÓL W PRUSACH”
Projekty rozbiorowe Fryderyka I
Skutki
Bibliografia
"Drony powietrzne w wojnie na Ukrainie. Ilustrowany leksykon tom 2" to kompleksowe i bogato ilustrowane opracowanie poświęcone współczesnym bezzałogowym statkom powietrznym (UAV) wykorzystywanym w konflikcie zbrojnym na Ukrainie. Publikacja stanowi kontynuację cenionego pierwszego tomu i znacząco poszerza zakres wiedzy o kolejnych konstrukcjach używanych na froncie. W drugim tomie opisano ponad 130 typów i odmian dronów powietrznych opracowanych w 11 krajach. Czytelnik znajdzie tu zarówno wczesne chińskie wielowirnikowce oraz aparaty rozpoznawcze, jak i zaawansowane drony strategiczne, systemy amunicji krążącej (drony kamikaze) czy nowoczesne konstrukcje przechwytujące. Uwzględniono maszyny już wprowadzone do służby liniowej, a także projekty znajdujące się na etapie certyfikacji lub prototypu. Książka zawiera liczne zdjęcia oraz tablice rozpoznawcze, które ułatwiają identyfikację poszczególnych modeli. Autor omawia także rozwój produkcji i użycia dronów w warunkach dynamicznie zmieniającego się pola walki, ewolucję doktryn wojskowych, wyposażenia oraz taktyki operacyjnej. To rzetelne źródło wiedzy dla osób zainteresowanych nowoczesnymi technologiami wojskowymi, lotnictwem bezzałogowym oraz analizą współczesnych konfliktów.
Wyjątkowość tej publikacji polega na tym, że oprócz praktycznych porad dla pianistów, cennych i często odkrywczych wskazówek oraz przykładów nutowych, zawiera szereg niezwykle celnych rozważań i odniesień do innych gałęzi sztuki: kompozycji, teatru, śpiewu, tańca, malarstwa, literatury, a także psychologii, filozofii i religii. W ten oto sposób staje się ona swoistym kompendium wiedzy zdecydowanie poszerzającym spojrzenie na problem kondycji człowieka i sztuki we współczesnym świecie. Jedną z największych zalet książki jest możliwość zetknięcia się młodych adeptów pianistyki z holistycznym, wręcz mistycznym podejściem Petera Feuchtwangera do kwestii wykonawczych. Wiele osób, które z nim pracowały, podkreśla, że w mgnieniu oka rozwiązywał zarówno problemy techniczne, jak również interpretacyjne i psychologiczne swoich uczniów. Wszak sztuka wymaga od nas w równym stopniu miłości i odwagi. Książka Konrada Skolarskiego to wywiad rzeka w formie dyskusji, którą ten wybitny polski pianista i nauczyciel przeprowadził ze swoim mistrzem, legendą pedagogiki fortepianowej - Peterem Feuchtwangerem. Jest to lektura fascynująca, bowiem zmarły w 2016 roku Feuchtwanger był człowiekiem renesansu - pianistą, kompozytorem, malarzem, ekspertem od stylu bel canto, filozofem, z którego porad korzystali także znani artyści malarze i wokaliści. Nie bez znaczenia jest również fakt, że pod jego kierunkiem pracowali pianiści tej miary, co Martha Argerich, Nelson Freire, Shura Cherkassky, Tatiana Nikołajewa. Sam zaś uczył się u Edwina Fischera, Waltera Giesekinga, pobierał też lekcje prywatne u Władimira Horowitza.
Gatunki cyfrowe 3 to trzeci tom cyklu poświęconego współczesnym formom ekspresji w kulturze cyfrowej, kontynuacja prac z lat 2018 i 2024. Tym razem autor koncentruje się wyłącznie na zjawiskach najnowszych mediów tych, które wyrosły w odpowiedzi na pandemię, przeciążenie informacyjne, rozwój sztucznej inteligencji i falę dezinformacji. Książka przedstawia sześć rozmów z praktykami współczesnej kultury internetowej: od badania patostreamingu i patointernetu, przez analizę shitpostingu, fenomen Twinea, zjawisko karteczek i przemiany memetyki, po groteskowy świat AI slopów i viralowego chałkonia. Każdy rozdział ukazuje kulturę cyfrową z perspektywy osób, które ją współtworzą lurkerów, archiwistów, memiarzy, administratorów. Tom powstał w ramach UBU labu Uniwersytetu Jagiellońskiego i stanowi zarazem zapis badań, praktyk i refleksji nad twórczością cyfrową, łącząc teorię z doświadczeniem uczestników sieci. To panorama współczesnych gatunków cyfrowych dynamicznych, płynnych i nieustannie redefiniujących granice sztuki, komunikacji i codzienności. Tego rodzaju mapowanie dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości kultury cyfrowej, w której pewne zjawiska pojawiają się i niezwykle szybko zanikają, ma walor nie tylko dokumentacyjny, ale też może stanowić materiał dla przyszłych systemowych opracowań dotyczących świata mediów cyfrowych. Ich zarejestrowanie, opisanie, usytuowanie w kontekście tak szybko fluktuującej rzeczywistości cyfrowej jest nie do przecenienia.Z recenzji prof. dra hab. Piotra Zawojskiego
Źródło sensu stanowi jaźń, różna od ja, od ego, od świadomości. Jaźń jest cielesna, a ściślej: jest ciałem. Okazuje się, że istnieje coś ciało poniżej świadomości, co przejmuje kontrolę nad życiem ludzkim i określa wybory człowieka, jego los. Znaczy to na przykład, że złe narowy muszą być zwalczane przez dobre namiętności, że rozum to za mało, aby móc wydać z dobrym skutkiem wojnę złemu ciału. Można oddziaływać na naturę swoją mocą. Jej kwantum powoduje zmiany. Słabe, występne, podatne na zepsucie ciało ulega ciału większemu, doskonalszemu. Jaźń to Volk, naród, siła nieskończenie starsza i bardziej przemożna niż ego. Krew jest w niej duchem i to nią należy pisać życie. Kiedyś grzechem śmiertelnym było wystąpienie przeciwko Bogu, dziś jest nim bunt przeciw duchowi ziemi, przeciwko Volk. Człowiek nigdy nie posiądzie myśli, która nie wymagałaby radykalnej rewizji. Nigdy nie posiądziemy prawdy. Nie jesteśmy w stanie żyć bez fundamentalnego kłamstwa, bez zasadniczej fikcji. Zgodnie z twierdzeniem Nietzschego człowiek nowożytny stoi na rozstaju dróg: jedna wiedzie ku ostatniemu człowiekowi, druga ku nadczłowiekowi. Człowiek nie ma żadnej z góry ustalonej natury i nie ma on w niej żadnego oparcia. To, kim jest lub kim się stanie, zależy wyłącznie od jego wyborów, od jego woli. Biorąc pod uwagę jego obecną sytuację, ma do wyboru ostatniego człowieka lub nadczłowieka
Teozofia w Polsce była czymś więcej niż ruchem ezoterycznym stanowiła próbę stworzenia nowoczesnej duchowości, łączącej mistykę z praktyką, a poszukiwanie sensu z ideą służby i braterstwa. Książka odkrywa zapomniany świat polskich teozofów artystów, intelektualistów i reformatorów życia codziennego, którzy na początku XX wieku tworzyli wspólnoty, organizowali wykłady, prowadzili działalność wydawniczą i społeczną. Ich wizja duchowości obejmowała nie tylko przekonania dotyczące niedostrzegalnych gołym okiem warstw rzeczywistości, ale również edukację, wegetarianizm, prawa kobiet, sztukę czy medycynę naturalną. Na podstawie rozproszonych archiwaliów i publikacji autorka rekonstruuje dzieje ruchu teozoficznego w Polsce od pierwszych salonów okultystycznych i inicjatyw artystycznych po Polskie Towarzystwo Teozoficzne. To opowieść o zapomnianym wymiarze modernizmu, w którym duchowe poszukiwania łączyły się z projektami społecznymi, a ezoteryzm stawał się narzędziem przemiany rzeczywistości. Badania nad historią nurtów ezoterycznych w kulturze i związanych z nimi społeczności mają już od przynajmniej dwóch dekad ugruntowaną pozycję w świecie akademickim. W Polsce obszar ten również znajduje coraz większe uznanie, choć nadal jest traktowany z pewnym dystansem jako mało istotny i marginalny. Z drugiej strony trudny dostęp do źródeł, ich specyficzny język czy niejednoznaczność interpretacyjna sprawiają, że wkraczanie na ten niepewny grunt łatwo może skończyć się kompromitacją badacza lub brakiem akceptacji ze strony recenzentów. Tylko osoby prawdziwie zafascynowane i zdeterminowane decydują się na rezygnację z bardziej bezpiecznych tematów i poświęcenie swego wysiłku badawczego tej nadal słabo rozpoznanej tradycji w dziejach kultury europejskiej. Do takich właśnie uczonych należy bez wątpienia autorka recenzowanej pracy, dr Karolina Maria Kotkowska. Jej monografia zasługuje na uznanie nie tylko ze względu na pionierski charakter i solidny warsztat badawczy, ale również z powodu ukazania nieznanych wcześniej (lub celowo pomijanych) związków z teozofią wielu wybitnych postaci z kręgów uczonych, poetów, artystów, arystokratów czy późniejszych organizatorów walki zbrojnej podczas II wojny światowej. Książka jest napisana z pasją i przekonaniem, podparta znakomitą orientacją zarówno w starszej, jak i najnowszej literaturze przedmiotu, polskiej i światowej. Autorka wykorzystała chyba wszystkie możliwe źródła drukowane (w tym gazety codzienne), niekiedy zachowane w pojedynczych egzemplarzach, ale na największe uznanie zasługuje niebywały wręcz zakres kwerend archiwalnych. Dotarcie do archiwów Towarzystwa Teozoficznego w Indiach, USA i Wielkiej Brytanii (już dzisiaj niedostępnego dla zewnętrznych badaczy) pozwoliło jej na zestawienie wykazu polskich członków Towarzystwa i odkrycie wielu nieznanych wcześniej nazwisk.Z recenzji dr. hab. Rafała Prinke
Fascynujące, ilustrowane przewodniki po światach pełnych bóstw, duchów i potworów, labiryntach wierzeń i religii z odległej przeszłości, opowieściach i legendach, które inspirują do dziś – seria „Mitologie Świata” poprowadzi cię przez najciekawsze zakamarki różnych kultur.
Jak zrozumieć fenomen k-popu?
Co jest prawdziwym hymnem Korei?
Skąd wzięły się księżyc i słońce?
Dlaczego Koreańczycy uznają tygrysa za symbol narodowy?
Od ""Pieśni stworzenia"" po archetypy bohaterów, które rozpoznasz w k-dramach. Autorzy poprowadzą cię przez fascynujący świat dawnych wierzeń, a także pokażą, jak folklor i tradycja przetrwały aż do dziś, wpływając na rozwój literatury czy filmu. Dzięki nim poznasz szamańskie rytuały, dowiesz się, co w koreańskiej kulturze symbolizuje królik, a także nauczysz się rozpoznawać dziesięć symboli długowieczności w sztuce i zwyczajach Koreańczyków.
Korea. Przewodnik po mitach, rytuałach i wędrówkach dusz to inspirująca lektura, która pozwala lepiej zrozumieć tę niezwykłą, pełną sprzeczności kulturę, a także pomaga dostrzec wpływ dawnych wierzeń i przypowieści na współczesną popkulturę
To pierwszy tak obszerny wybór publicystyki ze środowiska wileńskich Żagarów. Obejmuje niemal całą dekadę 19301940, w której byli aktywni jako formacja. Zainteresowania młodego Czesława Miłosza, Jerzego Zagórskiego, Henryka Dembińskiego i innych wychodziły daleko poza sprawy literackie - w politykę, historię, życie społeczne i obyczajowe dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz współczesnej im Rzeczypospolitej. Dyskutowano modne idee Zachodu i kresowy prowincjonalizm, recenzowano literackie nowości i krytykowano fałszywe kanony, polemizowano z kapitalizmem i forsowano syndykalizm rewolucyjny, zwalczano ksenofobię i antysemityzm, by w jego miejsce proponować wielokulturowość i socjalizm. A wszystko to w przeczuciu nieubłaganie nadchodzącej katastrofy. Te dawne spory, sprzed niemal stu lat, uderzają swoją aktualnością. Znowu w obliczu wojennych zagrożeń analizujemy swoją pozycję w Europie, kłócimy się o polskość, snujemy mrzonki o wielkości i korygujemy ducha naszej wspólnoty. Niektórych odpowiedzi nie musimy wymyślać na nowo - już dawno temu udzielili nam ich młodzi żagaryści.
Od ponad 2500 lat człowiek pragnął zabawić się w boga. I w końcu mu się udało
Starożytne mity z Grecji, Rzymu, Chin czy Indii pełne są marzeń o tworzeniu sztucznego życia i ulepszaniu ludzkiego organizmu. Bogowie kreują byty, których nie potrafią stworzyć ludzie. Obdarowują człowieka niezwykłą mocą, której ten sam nie może zdobyć. A przynajmniej wtedy nie mógł – dziś spełniamy starożytny sen. Dziś my jesteśmy bogami.
Koncepcje mechanicznych automatów, robotów, androidów czy AI nie powstały wczoraj. Jednak bez technologii idee te mogły pozostać jedynie w sferze marzeń – mitów, które okazały się proroczym science fiction. Adrienne Mayor przemierza mitologię w poszukiwaniu wynalazków, o których śnimy do dziś, i pokazuje, że nasze marzenia nie zmieniły się od wieków. Nie zmieniły się też zagrożenia. Bo czy AI i sztuczne byty to nie współczesna puszka Pandory?
Odkryj mistyczny alfabet, w którym Bóg opowiedział świat.
W tradycji żydowskiej litera stanowi łącznik między poznaniem świata a doświadczeniem Boga. Aga Cahn w książce Alefbet judaizmu snuje opowieść o wierze, kulturze, ale też codziennym życiu żydowskiej rodziny i społeczności.
Rozpoczynające każdy rozdział ilustracje przedstawiające litery hebrajskiego alfabetu oraz towarzyszące im wiersze, pełne odniesień do żydowskiej mistyki, stanowią – niczym midrasze – wyjątkowy komentarz do poruszanych w książce tematów.
Alefbet judaizmu to propozycja dla wszystkich, którzy pragną poznać etyczne i praktyczne podstawy judaizmu, a przy okazji zastanowić się nad esencją życia.
Aga Cahn – badaczka stosunków żydowsko-chrześcijańskich, absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Cambridge. Myśleniczanka i popularyzatorka wiedzy o myślenickich Żydach, autorka (wraz z mężem Martinem) spacerownika Myślenice - ślady żydowskiego miasteczka. Prowadzi szkołę żydowską (Cheder) przy reformowanej Synagodze Beth Shalom w Cambridge, laureatka nagrody im. ks. Stanisława Musiała (2024) i nagrody Fundacji Polcul (2016), mama Ariela i Oliviera
Czy nauka to tylko heroiczne opowieści o pokonujących przeszkody geniuszach? Jak naprawdę dokonują się przełomy naukowe?W książce Niesamowita nauka John Waller odsłania fascynujące kulisy najważniejszych teorii i odkryć - od Pasteura i Listera po Mendla i Einsteina. Zapoznając czytelnika z ciekawostkami, dramatami i przypadkami zaciętej rywalizacji, która często towarzyszyła tym wydarzeniom, autor pokazuje, jak największe umysły mierzyły się z błędami, stronniczością i wpływami politycznymi.Dzięki tej książce czytelnik zyska realistyczny obraz procesu badawczego i uzyska odpowiedź na pytanie, czy odkrycia w nauce są jedynie przejawem geniuszu, czy też są efektem mozolnej pracy uczonych borykających się z rozmaitymi trudnościami. To lektura, która inspiruje, rozwija krytyczne myślenie i pozwala spojrzeć na historię nauki w całej jej złożoności.
Baśń jest próbą stworzenia na nowo mitologii Galicji. Nie jest powieścią historyczną, i choć napisana z dużym szacunkiem dla ówczesnych realiów społecznych, obyczajowych i politycznych, to zawieszona pozostaje między historią a mitem. Wyrasta z legend, w które obrosła postać chłopskiego przywódcy tych prawdziwych i tych stworzonych przez Radka Raka. Śledzimy losy młodego Kóby Szeli, wzrusza nas miłość, jaką obdarzyła go Żydówka Chana, czujemy razy pańskiego bata, przeżywamy zauroczenie zmysłową Malwą, wędrujemy przez krainę baśni, żeby zamieszkać we dworze i poczuć zapach krwi rabacji 1846 roku. Radek Rak napisał powieść o dobru i złu, które czają się w każdym z nas, o nierównych szansach, o Galicji i o Polsce. Powieść pełną rozbuchanego erotyzmu, ironii i humoru, nakarmioną mrokiem ludzkich serc.
Niniejszy album prezentuje wybrane dzieła Bronisławy Rychter-Janowskiej (1868-1953) - wybitnej malarki, publicystki, podróżniczki, związanej z Krakowem, której twórczość stanowi cenny zapis życia codziennego, architektury i pejzażu przełomu XIX i XX wieku. Artystka, znana z realistycznego stylu i zamiłowania do detalu, przez dekady dokumentowała otaczający ją świat - z czułością, precyzją i głębokim wyczuciem jego rytmu. Ulubionymi tematami prac malarki były krajobrazy, polskie dwory i kościółki - motywy, które oddawała z niezwykłą wrażliwością i szacunkiem dla tradycji. Jej obrazy, pełne światła, spokoju i harmonii, są świadectwem epoki, a zarazem osobistego spojrzenia na świat, w którym codzienność splata się z pięknem i duchowością.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?