W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Książka Pracownicy socjalni wobec problemu wykluczenia społecznego jest bardzo interesującą próbą wglądu w realizowaną przez pracowników socjalnych praktykę pracy socjalnej po akcesji Polski do Unii Europejskiej. [] Podjęcie badań nad reakcjami społecznymi w instytucji pomocy społecznej, w środowisku zawodowym pracowników socjalnych wobec problemów wykluczenia społecznego jest jednym z walorów koncepcji i wyników badań środowiska zawodowego przedstawionych w tej publikacji. Dr hab. Dobroniega Głębocka, prof. UAM Autor podjął niezwykle ważny i aktualny problem ulokowany zarówno w kwestiach społecznych (wykluczenie społeczne), jak również w polityce społecznej (wiedza, uwarunkowania i rozwiązania podejmowane przez pracowników socjalnych). Problem ten, powiązany między sobą logicznie i strukturalnie, obejmuje szereg szczegółowych kwestii, jakie towarzyszą współczesnemu społeczeństwu. []. Już w tytule książki Autor sygnalizuje, że problem będzie analizowany w aspekcie zadań pracownika socjalnego, który na co dzień mierzy się z nim i towarzyszącymi mu szczegółowymi kwestiami socjalnymi w podejmowaniu działań osłonowych. Prof. dr hab. Zofia Kawczyńska-Butrym
Autorzy niniejszej książki stwierdzają, że dopracowanie kategorii duchowości to zamiar karkołomny. Mają więc świadomość istniejących trudności i pułapek. Dlatego właśnie ich książka jest cenna, ponieważ każda kolejna publikacja na temat duchowości stanowi kolejny krok w próbie coraz pełniejszego i dokładniejszego opisania tego zjawiska oraz uporządkowania rozmaitych interpretacji i stanowisk. Jest to istotne również z tego względu, że z prowadzonych do tej pory badań wynika, iż wśród ludzi deklarujących swoje zainteresowanie duchowością coraz więcej jest ateistów. Niniejsza publikacja będzie stanowić ważny głos w toczących się wciąż dyskusjach na temat zjawiska duchowości, zarówno mogącego mieć związek z religijnością, jak i też pozbawionego takich powiązań. [] Książka stanowi ważny wkład w badania nad zjawiskiem duchowości, zwłaszcza w aspekcie uporządkowania stanu owych badań oraz wskazania i zakreślenia terenów wymagających dalszej eksploracji. Prof. dr hab. Kazimierz Banek Książka dotyczy zagadnień ważnych z perspektywy egzystencjalnej i psychologicznej, szczególnie w kontekście narastających w świecie Zachodu procesów laicyzacji oraz prywatyzacji i deinstytucjonalizacji religii z jednej strony, zaś rosnącego fundamentalizmu religijnego w pewnych kręgach (chrześcijańskich, islamskich i żydowskich) oraz tzw. Nowej Duchowości z drugiej. Wydaje się, że psychologia musiała prędzej czy później zmierzyć się poznawczo teoretycznie, badawczo i praktycznie z problematyką duchowości, której znaczenie, po latach pozostawania na marginesie głównego nurtu, zdaje się wzrastać. Jest to niewątpliwie bardzo potrzebna rozprawa, dotycząca obszaru słabo rozeznanego, a wręcz poznawczo zaniedbanego, dlatego celowość publikacji stanowiącej przegląd różnych aspektów rozważanego zjawiska, mogących mieć znaczenie dla jego psychologicznego ujęcia, zdaje się bezdyskusyjna. Dr hab. Bartłomiej Dobroczyński, prof. UJ
To chyba pierwsza polska praca naukowa, która tzw. groznawstwo włącza do dziedziny dyscyplin filozoficznych. Będzie ona nie tylko istotnym głosem w badaniu gier komputerowych w Polsce. Przede wszystkim jest propozycją interpretacji tych gier przez pryzmat szeroko rozumianej filozofii (w aspekcie metodologicznym, ale też estetycznym, etycznym czy retorycznym), kulturoznawstwa (od strony narratologii i ludologii) oraz wypracowanej w naukach humanistycznych analizy treści. Książka Macieja Jemioła wpisuje się w ożywioną dyskusję nad cyberświatem i dynamicznymi przemianami całej współczesnej kultury. Przemiany te wyznacza technika związana z cyfrowym przetwarzaniem obrazu i dźwięku, ich wysoką jakością, sugestywnością oraz łatwością powielania i odtwarzania w komputerach czy urządzeniach mobilnych. Rewolucja cyfrowa tworzy dziś nowego odbiorcę powierzchownego, momentalnego i rozedrganego, potrzebującego coraz to nowych bodźców i mocniejszych środków wyrazu. [] Pytania stawiane w książce przez autora, najpierw o metodologię badania gier wideo, następnie o ich filozoficzność, a w szczególności o przedstawioną w nich wizję świata i człowieka są zatem obecnie niezwykle istotne i autor podnosi te kwestie w sposób gruntowny oraz niezwykle dojrzały. Dr hab. Artur Mamcarz-Plisiecki Podjęty przez autora projekt badawczy można rozpisać na trzy zasadnicze kwestie: (1) Na czym polega kulturowy, technologiczny, artystyczny i filozoficzny fenomen gier wideo jako elektronicznego medium, będącego przede wszystkim popularną rozrywką? (2) W jaki sposób można badać gry wideo, mając na uwadze ich narracyjność i ludyczność, jako odrębne zjawisko współczesnej kultury? (3) Jaka jest filozoficzna treść sporów, którą wywołują gry wideo, tworząc dla nich swoistą przestrzeń? [] Dodatkowym walorem książki jest jasny wywód i odwołanie się do autorów, którzy współtworzą dzisiejsze rozumienie kultury, filozofii i nas samych. Dzięki temu, że autor bardzo starannie przygotował materiał pomocniczy, np. słownik terminów, zarys powstania i rozwoju gier wideo, opis i ilustracje poszczególnych gier, tabele itd., łącznie z pełną bibliografią czytelnik może się zapoznać z tą dziedziną kultury, sam dokonać jej oceny i zreformować swój sąd o grach wideo jako przestrzeni sporu filozoficznego. Dr hab. Ewa Podrez, prof. UKSW
Lizbona. Travelbook. Wydanie 4Lizbona stolica Portugalii to wyjątkowe miasto. Położona na krańcu Europy zachwyca zarówno futurystyczną architekturą, jak i uliczkami, gdzie zatrzymał się czas. Nowoczesne graffiti pojawia się obok szacownych muzeów. Po ulicach jeżdżą stare żółte tramwaje, życiem tętnią złote plaże i zielone parki, zachwyt wzbudzają stalowe mosty i historie utrwalone na płytkach azulejos. To niezwykły tygiel smaków, kolorów, ludzi oraz dźwięków. Kto nie widział Lizbony, nie widział rzeczy cudnej mawiają Portugalczycy. I mają dużo racji!Windy i żółte tramwajeFado i azulejosBogate zbiory muzealneŚwiątynie z kilku epokNowoczesny Park NarodówNiezwykłe pałace Sintry
Porto. Travelbook. Wydanie 3Porto drugie największe miasto Portugalii to miejsce niezwykłe, pełne kontrastów, smaków i kolorów. Futurystyczne budynki sąsiadują tu z zabytkowym centrum wpisanym na listę UNESCO. Gwar ulic znika w ciszy gotyckich i barokowych kościołów. Urokliwe kawiarenki przycupnęły w cieniu muzeów. Krajobraz urozmaicają parki i złote plaże, a zwiedzanie uprzyjemnia najsłynniejsze wino Portugalii. Porto to mozaika, która zachwyci nawet najbardziej wymagających przybyszy.Zachwycające azulejosMalownicze place i zaułkiŚwietne muzea i galeriePiwnice z butelkami portoSłodkie i słone przysmaki
500 lat doświadczenia10 minut dziennie34 sposoby na spotkanie BogaKilkaset lat temu św. Ignacy Loyola zaproponował swoim uczniom coś bardzo prostego: krótką, codzienną chwilę zatrzymania i spojrzenia na miniony dzień. Od tamtej pory rachunek sumienia pomaga wielu ludziom lepiej przeżywać codzienność i dostrzegać w niej Boga.Mark E. Thibodeaux, jezuita i uczeń duchowości ignacjańskiej, pokazuje tę modlitwę w nowy, przystępny sposób. Bez skomplikowanych schematów, za to z konkretnymi propozycjami, które łatwo dopasować do własnego życia, rytmu dnia i aktualnych spraw.
Celem zaproponowanej w tej książce taksonomii tematów jest ułatwienie peregrynacji po świecie z rozmachem zakreślonej fabuły dwu spektakularnych dzieł Sadea. Radykalność autora i łączony z nim skandal wywołują odrzucenie, jakiego domaga się moralność, bądź egzorcyzmowanie za pomocą sarkazmu, lekceważenia czy insynuowania nudy. Staram się oddemonizować Sadea, zdjąć z niego odium promotora okrucieństwa i zbrodni, który za pomocą pióra użytego do lansowania zła pragnie z szatańską premedytacją wywrócić świat na nitce. Bardziej przekonujący wydaje mi się wizerunek autora o filozoficznych kompetencjach, panującego nad literackim warsztatem, bynajmniej nienudnego, tworzącego fikcję pokrewną pod względem konstrukcji i przesłania gatunkowi baśni, owszem, potęgującej walory gotyckie. Choć nagminnie sięgał po przemoc, to eksplorował ją z zamiarem teatralizacji swego uniwersum, uczynienia go feerią wydarzeń i efektów. Służyć one miały uatrakcyjnieniu spektaklu, a na meta poziomie celom poznawczym, edukacyjnym i jak w baśni moralnym. Intencją nie było jednak moralizowanie, ale doping do bardziej finezyjnej etyki umożliwianej przez infernalną ekspedycję. Sade realizuje strategię pisarstwa rozpalającego ciekawość i zmysły, komunikatu zarówno dla intelektu bądź ducha, jak i dla ciała. Podczas lektury jego utworów warto oddalić mimesis, pytanie o relację między obrazem a rzeczywistością i docenić humor. Na wyższym poziomie autor pozwala pytać o prawomocność etyki naturalistycznej; czyni to dzisiaj, po Shoah, w obliczu obaw, że natura nie stanowi źródła wartości i w kontekście wpełzającego niezauważalnie pod skórę faszyzmu.
Książka Zbieracze i osobliwości nie tylko odsłania dzieje kolekcjonerstwa i dostarcza wiedzy o różnych drogach narodzin europejskich muzeów. Książka ta stanowi także pasjonującą opowieść o historii intelektualnej Włoch i Francji, znaczoną sylwetkami wielu, najczęściej dzisiaj zapomnianych, postaci o fundamentalnym znaczeniu dla dziejów nauki i sztuki. Wenecja badana jest tu jako przypadek szczególny, jeśli chodzi o trwanie tradycji i niezmienność mechanizmów obywatelskich, współgranie personalnych ambicji i dbałość o dobro republiki, kreatywność w tworzeniu nowego typu instytucji i odporność na wpływy zewnętrzne. W zestawieniu z Paryżem jawi się jako wyjątkowo bogaty projekt kulturowy w dziejach Europy. A także jako ziemia wybrana zbieraczy i wielki skarbiec wszelkich osobliwości natury, sztuki i historii.
Bezformie: sposób użycia Yve-Alain Bois i Rosalind Krauss to klasyczna już książka, być może jedna z najważniejszych pozycji podsumowujących sztukę XX wieku i próbujących opowiedzieć ją na nowo. Powstała przy okazji głośnej wystawy w Centre Pompidou w Paryżu (1996), będącej jednym z wielkich pokazów lat 90.: została pomyślana jako rodzaj nieortodoksyjnego przewodnika, odsłaniającego teoretyczne założenia autorów ekspozycji. W swej opowieści o sztuce modernizmu Bois i Krauss wracają do spuścizny Georges'a Bataille'a i do pojawiającego się na łamach radykalnego, awangardowego pisma "Documents" pojęcia bezformie, jako do kluczy pozwalających ją zredefiniować. Performatywna, energetyczna siła bezformia pozwala im nie tylko na przekroczenie kategorii takich jak "forma" czy "treść", ale też na zakwestionowanie samego pojęcia "wizualności".Bezformie to bez wątpienia manifest pewnego sposobu myślenia, ale też: szkoła interpretacji, testująca teoretycznie wyrafinowane, poststrukturalistyczne języki opisu dzieł sztuki nowoczesnej. Kategoria bezformia przekracza tu swój historyczny kontekst, aby - niczym w zdaniu Bataille'a o "zadaniach dla słów" - stać się użytecznym narzędziem, wprawiającym nowoczesność w ruch i służącym do podważania dotychczasowych narracji. To książka, której wartość użytkowa - pomimo zmiany paradygmatu - pozostaje trudna do ocenienia. Niech czytelnik używa jej na swój sposób.
Filozofia, zamiast być zwyczajnie bezużyteczna, wydaje się teraz działalnością spiskową i może być szkodliwa dla wszystkich ustrojów, w których się narodzi. Sokrates naucza młodych ludzi gardzić Atenami, ponieważ wpaja im miłość do ustroju, w którym to filozofowie są królami. Filozof zaprzecza, że jest człowiekiem niesprawiedliwym, musi jednak nastąpić prawdziwa rewolucja w ludzkim pojmowaniu sprawiedliwości, aby sprawiedliwe uczynki były faktycznie rozpoznawane jako takie. We wszystkich niedoskonałych ustrojach obecność filozofa jest problematyczna i musi on postępować ostrożnie: podważa przywiązanie do ustroju oraz praw miasta, stanowi jednak wybawienie dla wszystkich, którzy pragną dobrze żyć.
Wydanie jubileuszowe z nowym posłowiem autora na dziesięciolecie premiery książki Opowieść, która zmieniła postrzeganie ludzkiego gatunku. Bestseller wszech czasów 25 milionów sprzedanych egzemplarzy! Sto tysięcy lat temu z trudem walczyliśmy o przetrwanie, żyjąc w ciągłym strachu przed siłami natury. Dziś wydaje się nam, że opanowaliśmy świat. Sapiens to fascynująca historia naszego gatunku i opowieść o tym, co robimy z własną potęgą. Harari prowokuje, angażuje i zachęca do spojrzenia na ludzkość z dystansu. W nowym posłowiu do jubileuszowego wydania podsumowuje postęp człowieka w ciągu minionej dekady i zadaje istotne pytania o nasz rozwój w dobie inteligentnych algorytmów. Jak potoczy się historia, kiedy sztuczna inteligencja przejmie kontrolę nad kulturą i zacznie tworzyć historie, melodie, obrazy, prawa i religie? W ciągu kilku lat sztuczna inteligencja może wchłonąć całą ludzką kulturę wszystko, co stworzyliśmy od czasów człowieka-lwa z jaskini Hohlenstein-Stadel i malowideł z jaskini Chauveta przetrawić ją i zacząć wypluwać z siebie potok nowych artefaktów kulturowych. (...) Każdą technologię można wykorzystać do wielu różnych celów, a my wciąż możemy wpływać na kształt technologii, którą tworzymy. Za jedno lub dwa stulecia na Ziemi zapanują istoty różniące się od nas bardziej, niż my różnimy się od neandertalczyków czy szympansów. Ale my, ludzie, mamy jeszcze czas, aby odpowiedzieć na pytanie, którym zakończyłem tę książkę w 2014 roku: czego pragniemy pragnąć? Yuval Noah Harari (fragment nowego posłowia)
To niezwykła, poruszająca biografia Alicji Lenczewskiej szczecińskiej nauczycielki i mistyczki naszych czasów, której duchowe doświadczenia wciąż inspirują tysiące osób w Polsce i za granicą. Książka Ewy Czaczkowskiej to coś więcej niż klasyczna opowieść o życiu to wnikliwa, rzetelnie udokumentowana i jednocześnie głęboko duchowa historia kobiety, która pozwoliła Bogu prowadzić się daleko w głąb serca. Autorka znana z bestsellerowych biografii św. Faustyny, kard. Stefana Wyszyńskiego i bł. ks. Jerzego Popiełuszki odsłania przed czytelnikiem nowe, niepublikowane wcześniej fakty, rozmowy oraz świadectwa osób, które znały Alicję Lenczewską osobiście. Dzięki warsztatowi historyka i talentowi literackiemu Ewa Czaczkowska tworzy opowieść wiarygodną, dynamiczną i pełną emocji. To duchowa biografia, która łączy dokument z doświadczeniem mistycznym. Kim była Alicja Lenczewska? Zwyczajną kobietą nauczycielką, osobą świecką, żyjącą w realiach PRL-u i współczesnej Polski. A jednocześnie osobą obdarzoną niezwykłą łaską dialogu z Jezusem. Jej zapiski duchowe, znane dziś z publikacji takich jak Świadectwo czy Słowo pouczenia, stały się dla wielu drogowskazem na drodze modlitwy, nawrócenia i pogłębienia relacji z Bogiem. Książka ukazuje proces dojrzewania duchowego od ludzkiej samotności i zmagania z codziennością, po głęboką komunię z Chrystusem. To opowieść o tym, jak Bóg przemienia cierpienie w światło, a zwykłe życie w przestrzeń świętości. Czytelnik odkrywa, że mistyka nie jest zarezerwowana dla klasztorów, lecz może rozkwitać w zwyczajnej codzienności. Publikacja prowadzi przez najważniejsze etapy życia Alicji Lenczewskiej, ukazując kontekst historyczny, środowisko Szczecina, relacje rodzinne i duchowe kierownictwo. Jednocześnie odsłania głębię jej doświadczeń mistycznych, pokazując, jak jej przesłanie wpisuje się w nurt współczesnej duchowości katolickiej, nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego oraz wezwania do osobistego nawrócenia. To książka dla osób szukających odpowiedzi na pytania o sens cierpienia, samotność, modlitwę, powołanie świeckich w Kościele oraz realność działania Boga tu i teraz.Dodatkowym walorem książki jest kolorowa wkładka ze zdjęciami, która przybliża postać bohaterki i pozwala lepiej zrozumieć realia jej życia. To lektura, która wstrząsa sercem i prowokuje do refleksji. Po jej przeczytaniu trudno wrócić do dawnego sposobu myślenia. To nie tylko opowieść o niezwykłej kobiecie to zaproszenie do osobistego spotkania z Bogiem i odkrycia, że On naprawdę pamięta o każdym z nas.
Przełom XIX i XX wieku to czas, kiedy idee modernizacyjne w sztuce łączyły się z odrodzeniemnarodowym. Występujące w wielu europejskich krajach poszukiwania stylów podkreślających ichodrębność miały w przypadku ziem zamieszkałych przez Polaków szczególny charakter polski styl narodowy, odwołujący się nie tylko do tradycji szlacheckiej Rzeczypospolitej Obojga Narodów,ale przede wszystkim do sztuki ludowej miał manifestować kulturową niezależność narodupodzielonego między zaborców, a jednocześnie jego prawo do własnego, niepodległego państwa. Katalog Polskie style narodowe. 1890-1918 prezentuje pierwszy etap tych poszukiwań,których wynikiem były stworzone przez licznych artystów koncepcje dotyczące różnych gałęzi sztuki.W ośmiu esejach omówiono ich genezę oraz przybliżono je na przykładzie architektury, meblarstwa,urządzania wnętrz, kaflarstwa, mody, grafiki, malarstwa czy fotografii.Ilustrujący omawiane zagadnienia obszerny album jest podzielony tematycznie na pięć części przedstawia koncepcję polskiego ubioru narodowego; styl zakopiański; styl huculski; przedmioty codziennego użytku, dekoracje i plakaty zaprojektowane i wykonane przez artystów i rzemieślników skupionych w Towarzystwie Polska Sztuka Stosowana i Warsztatach Krakowskich; druki, zdjęciai przedmioty związane z "Wystawą architektury i wnętrz w otoczeniu ogrodowem"oraz VIII Światowym Kongresem Esperanto, które odbyły się w Krakowie w 1912 roku.
Udzielenie schronienia uciekającym przed wojną to jedno z tych wydarzeń, na które nie sposób się przygotować - a równocześnie przygotowujemy się do niego przez całe życie. Moment gościnności nie jest bowiem nigdy odseparowany od całokształtu naszych biografii - wartości, uznawanych norm, w tym przypadku nade wszystko - rozumienia relacji z drugim człowiekiem, innym od nas i nam (do tej pory) obcym. W dramatycznej godzinie próby po 24 lutego 2022 roku wiele polskich rodzin zawiesiło codzienną rutynę i pośpieszyło z pomocą dotkniętym wojennym terrorem Ukraińcom.Głównym tematem książki jest owo doświadczenie gościnności - jej przyczyny (motywacje do przyjmowania uchodźców w swoich domach), procedury (nawiązywania relacji, układania reguł funkcjonowania w ramach niestandardowej codzienności) oraz konsekwencje. W jaki sposób przyjmujący pod swój dach uchodźców z Ukrainy gospodarze patrzą po czasie na to wydarzenie? Jak ono przebiegało? Co z niego zostało? A jeśli coś zmieniło - to w jaki sposób?
Biblia. Nowy Testament. Tekst – komentarz – ilustracje to ponadczasowa propozycja Wydawnictwa JEDNOŚĆ. Nie może być inaczej, bo przecież Pismo Święte jest adresowane do ludzi wszystkich czasów i pokoleń. Nowy Testament obejmuje 27 utworów różnej wielkości, liczących ponad 140 tys. greckich wyrazów. Oczywiście zaprezentowany jest w tłumaczeniu obecnym w Biblii Tysiąclecia (wydanie V). Polecana publikacja to również obszerny komentarz do nowotestamentowych pism napisany przez kardynała Gianfranco Ravasiego (ur. w 1942 r.). To były (lata 2007–2022) przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury oraz Papieskich Komisji ds. Dziedzictwa Kulturowego Kościoła i ds. Archeologii Sakralnej. To również znany i ceniony biblista, wykładowca akademicki, kaznodzieja, autor multum artykułów oraz książek przetłumaczonych na wiele języków. Dzięki jego objaśnieniom biblijne teksty stają się jasne i zrozumiałe dla każdego czytelnika. To wyjątkowe wydanie Nowego Testamentu jest również bogato ilustrowane reprodukcjami dzieł sztuki, ale również wspaniałymi fotografiami przybliżającymi historie biblijne. ODBIORCY KSIĄŻKI: – publikacja adresowana jest do szerokiego grona odbiorców i może być niebanalnym prezentem; – to pomoc dla księży w ich posłudze, którą mogą polecić parafianom, by pogłębili swoją wiarę i wiedzę na temat Nowego Testamentu; – to także dzieło adresowane dla osób zaangażowanych w nauczanie religii w szkołach i w ogóle w katechezę, również tę prowadzoną przy parafii; – to również pozycja dla wszystkich zainteresowanych teologią i Pismem Świętym. DLACZEGO WARTO PRZECZYTAĆ TĘ KSIĄŻKĘ? Wejście w Nowy Testament równa się przyjęciu wezwania do osobistej odpowiedzi, do spotkania z osobą Chrystusa, który także i nas, jak kiedyś swoich uczniów, chce dziś zapytać: „A wy za kogo Mnie uważacie?” (Mt 16,15). Nasza odpowiedź będzie możliwa dopiero wtedy, gdy pójdziemy za Nim wytyczonymi przez te księgi drogami wiary, przyzywając Jego obecność, a także modląc się o to, aby On sam pierwszy nas szukał. To wydanie Nowego Testamentu z pewnością jest inne niż wszystkie, jakie do tej pory się ukazały. To swoiste dzieło sztuki i nie może go zabraknąć w domowej bibliotece każdego katolika.
Autor publikacji był jednym z najbliższych współpracowników papieży na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Pracę w Kurii Rzymskiej rozpoczął w 1958 roku. W swoich wspomnieniach opisuje liczne zdarzenia, których był uczestnikiem, m.in. przebieg II Soboru Watykańskiego, troskę o katolików w Chinach, „pertraktacje” Stolicy Świętej z lefebrystami, fenomen Medziugoria, sprawę Vatileaks .
Na kartach książki sytuacje bardzo poważne przeplatają się z anegdotycznymi. Pozwalają one czytelnikowi zrozumieć jak funkcjonuje Stolica Apostolska, a także poznać sposób bycia, wrażliwość i zaangażowanie w misję ewangelizacyjną sześciu papieży – od św. Jana XXIII do Franciszka.
Oto dwa fragmenty książki:
„4 stycznia 1961 roku nasza kongregację odwiedził Jan XXIII. Papież przechodził z jednego pomieszczenia do drugiego, co za poprzednich pontyfikatów się nie zdarzało, ciepło pozdrawiając wszystkich. Kiedy wszedł do mojego gabinetu, popatrzył na zabawną figurkę, którą miałem na stole i zapytał:
– A co to?
– Osiołek, Wasza Świątobliwość.
Jan XXIII wziął figurkę do rąk, popatrzył na nią z czułością, pociągnął osiołka za uszy, spojrzał na mnie z uśmiechem i powiedział:
– Chciałbym być Bożym osiołkiem”.
****
„Praca naszej Komisji trwała osiem miesięcy i zakończyła się ostatnią, wzruszającą audiencją publiczną u ojca świętego 25 lutego 2013 roku, już po złożeniu przez niego rezygnacji z pontyfikatu. (…)
Od tamtej chwili to do żandarmerii i watykańskiego sądu należał dozór w więzieniu i proces karny tej osoby, którą okazał się Paolo Gabriele , kamerdyner papieża Benedykta XVI, zwany czule „Paoletto” przez członków papieskiej rodziny, do której należał”.
O autorze:
Julián Herranz Casado (ur. 31 marca 1930 r. w Baena, diecezja Cordoba) – hiszpański duchowny, urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał. Studiował medycynę w Barcelonie a prawo kanoniczne na Papieskim Uniwersytecie Angelicum w Rzymie – z obu tych dziedzin obronił doktoraty. 7 sierpnia 1955 r. przyjął w Madrycie święcenia kapłańskie. Jako ksiądz Prałatury Opus Dei, jest członkiem Stowarzyszenia Kapłańskiego Świętego Krzyża. Pracował m.in. jako wykładowca prawa kanonicznego na Uniwersytecie Nawarry; od lat 60. związany z Kurią Rzymską, był członkiem zespołu roboczego w trakcie II Soboru Watykańskiego, następnie podsekretarzem w Papieskiej Komisji ds. Interpretacji Kodeksu Prawa Kanonicznego. Współpracował z kilkoma znaczącymi pismami katolickimi („Studi Cattolici” w Mediolanie, „Ius Canonicum” w Pampelunie) oraz wielotomowymi opracowaniami – Dictionarium morale et canonicum (Rzym) i Gran enciclopedia (Rialp, Madryt). Jest autorem licznych publikacji z zakresu prawa kanonicznego. Niezależnie od zajęć w Kurii Rzymskiej prowadził działalność duszpasterską w ramach prałatury Opus Dei, m.in. w Ameryce Łacińskiej, Anglii, Irlandii, Kenii, Francji.
Od 1984 był sekretarzem Papieskiej Komisji ds. Interpretacji Kodeksu Prawa Kanonicznego, przekształconej następnie w Papieską Radę ds. Interpretacji Tekstów Prawnych (1990). Pełnił funkcję radcy w Kongregacji ds. Biskupów oraz uczestniczył w pracach innych komisji Kurii Rzymskiej. Wielokrotnie brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie. 21 października 2003 r. został wyniesiony do godności kardynalskiej. Brał udział w konklawe 2005 r. po śmierci Jana Pawła II. W lutym 2007 r. złożył rezygnację ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego, nadal jednak był angażowany w prace Stolicy Świętej, m.in. w 2012 roku stanął na czele komisji wyjaśniającej wyciek poufnych i tajnych i dokumentów, określanych jako Vatileaks .
Roger remiks. Juliusa Rogerera Pieśni Ludu Polskiego w Górnym Śląsku to nowe wydanie jednego z najważniejszych zbiorów śląskich pieśni ludowych z XVIII i XIX wieku. Całość opracował, krytycznym wstępem oraz komentarzami opatrzył Grzegorz Płonka (muzyk, wokalista, pisarz i publicysta z Katowic). Juliusz Roger zapisywał pieśni w polszczyźnie literackiej, z zachowaniem znaków diakrytycznych charakterystycznych dla języka polskiego. Ocalił to, co najważniejsze sens, melodię i emocjonalny ton pieśni, ale nie mógł zachować ich żywego języka w całym jego bogactwie. Współczesne wydanie zawiera także tłumaczenia każdej z pieśni na język śląski autorstwa Bogdana Kallusa, Grzegorza Kulika i Marcina Melona. Są one próbą ożywienia dawnych tekstów w zgodzie z ich pierwotnym charakterem, z szacunkiem dla śląskiej tradycji i jej językowego piękna. Dzięki nim pieśni zyskują dziś nowy wymiar brzmią tak, jak mogły brzmieć w ustach ludzi, którzy je śpiewali.
Książka dotyczy zmiany paradygmatu polityki, która polega na odejściu od politologii realistycznej na rzecz wirtualnej polityki. Autor zauważa, że podobnie jak świat wirtualny zaczyna dominować nad światem realnym poprzez przenikanie i upodabnianie, tak realistycznie rozumiana polityka oparta o kontakt poznawczo-wolitywny z realną rzeczywistością traci na znaczeniu, stopniowo zanika, ustępując miejsca ideologicznym i utopijnym czy wirtualnym kreacjom.Książka składa się z dwóch części. W rozdziale I Autor przedstawia główne cechy antycznej politologii i składniki jej realizmu: filozoficzny charakter politologii (korzystanie z ówczesnych osiągnięć filozofii), humanizm politologii (zorientowanie na dobro człowieka), normatywność (wskazywanie poprawnych rozwiązań), aretologiczny charakter politologii (rozpatrywanie zagadnień z punktu widzenia doskonalenia człowieka w działaniu), wskazanie na naturalność państwa, które zmierza do autarkii suwerenności państwa i obywatela. Zagadnieniu suwerenności narodowej i osobowej jako podstawowej koncepcji politologicznej poświęcono rozdział II książki. Autor podkreśla, że osoba ludzka jest pierwszym suwerenem, a suwerenna decyzja człowieka jest ostateczną podstawą suwerennych decyzji państwa. Autor rozważa obywatelskie podstawy suwerenności w nawiązaniu do Platona i koncepcję samowystarczalności jako podstawy suwerenności w oparciu o koncepcję Arystotelesa.Rozdział III dotyczy antycznej wizji polis jako warunku rozwoju i szczęścia człowieka, zaś rozdział IV porusza problem właściwego ustroju sprawnego państwa. Wskazano również na warunki powstawania najlepszego ustroju, w tym szczególnie na cechy ludności, a także na propozycje konkretnych rozwiązań ustrojowych. Kolejny rozdział dotyczy sporu o sprawiedliwość rozumianą jako naczelna cnota polityczna. Rozdział VI analizuje relację wiedzy politycznej i cnoty rządzącego w kontekście państwa prawa. W rozdziale VIII wskazuje się na niebezpieczeństwo technologizacji moralności i polityki. Ostatni z rozdziałów o charakterze politologicznym dotyczy początków retoryki wypowiedzi politycznych, nawiązując do powszechnych zjawisk towarzyszących polityce propagandy, manipulacji i reklamy, zarówno politycznej, jak i ekonomicznej.W II części książki zasygnalizowano niebezpieczeństwa współczesnej polityki, jakie już można zidentyfikować i wyjaśnić, używając narzędzi teoretycznych antycznej politologii. Jako pierwsze, wskazano na globalizm ekonomiczny zastępujący uniwersalizm helleński. Po drugie, problem wojny jako końcowego etapu rozkładu państwa i demoralizacji obywateli. Trzecim zagadnieniem jest masowa emigracja jako skutek powszechnego upadku realistycznej polityki i w konsekwencji prowadzącej do wojny i biedy, od których powszechnie ludzie próbują uciekać do krajów spokojniejszych i o bardziej rozsądnej polityce. Książkę zamyka prezentacja serii dzieł poświęconych istocie współczesnej globalnej polityki (zagadnienie wielkiego resetu).Autor konfrontuje tytułowy fenomen przełomu w podejściu do zagadnień polityki i zjawisk współczesnego świata z dziedzictwem antycznym, odwołuje się do samych początków refleksji nad rzeczywistością świata i państwa, poszukującej rozumienia ich istotnych przyczyn i koniecznych elementów. Celem książki jest pomoc w dokonaniu namysłu nad specyfiką świata osób, szczególnie w aspekcie życia wspólnotowego, a zwłaszcza nad wspólnotą osób, uznawaną od starożytności za fundamentalną, nad wspólnotą polityczną (polis).
Książka stanowi pierwszą w Polsce próbę opisania i zinterpretowania rodzącego się zwrotu ku nieśmiertelności, rozumianego jako wzrost zainteresowania Zachodu technologicznymi strategiami przedłużania życia oraz projektami cyfrowego trwania po śmierci. Analizując obecne na rynku przedsięwzięcia unieśmiertelniania autorka odsłania złożone konsekwencje społeczne, kulturowe, etyczne, a nawet ekologiczne rozwoju przemysłu nieśmiertelności w ostatnich dwóch dekadach. W publikacji zaprasza jednocześnie do praktykowania ćwiczeń z (nie)śmiertelności zarówno indywidualnie, stawiając pytania o nasze własne postawy wobec technologicznego przedłużania życia, jak i systemowo, wskazując m.in. konieczność nowych regulacji czy kształtowania zawodów i instytucji odpowiedzialnych za bezpieczny rozwój takich technologii. To również odważna propozycja naukowa, postulująca powołanie nowej, autonomicznej i transdyscyplinarnej dziedziny studiów nad (nie)śmiertelnością integrującej rozproszone dotąd badania nad życiem po śmierci w dobie sztucznej inteligencji.
Mała historia znikania. Opowieść o Rzeceto literacka wędrówka wzdłuż wysychającej rzeki i jednocześnie w głąb pamięci, krajobrazu oraz relacji człowieka z przyrodą.Daniel Petryczkiewicz przez kilka lat towarzyszy Małej - niepozornej podwarszawskiej rzece - obserwując jej stopniowe zanikanie: osuszanie doliny, regulacje, grodzenia i dewastację. Idąc jej korytem, także wtedy, gdy nie ma w nim już wody, opowiada historię miejsca, ludzi, zwierząt i roślin, ale przede wszystkim stawia pytanie o to, czym/kim jest rzeka - i czy może przestać istnieć. Być może źródłem prawdziwej nadziei jest świadome doświadczanie nieuniknionej straty?To książka na styku reportażu, eseju filozoficznego i osobistego dziennika drogi. Historia o wodzie jako żywej istocie, o przemocy przestarzałego prawa i infrastruktury, o pamięci krajobrazu i o potrzebie nowej opowieści - takiej, która pozwoli nam myśleć i czuć razem z rzeką, zamiast z nią walczyć.To także manifest czułej uwagi, solidarności z całą naturą (od chruścików przez mokradła aż po gwiazdy) i sprzeciwu wobec świata, w którym to, co małe i kruche, znika bez świadków. Lektura, która płynie prosto do serca, budzi nadzieję i skłania do działania.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
