„Zwierzęta mają takie samo prawo do świata (jak ludzie), skoro na nim są, świat do nich należy. Noe do swojej arki wziął nie samych ludzi.”
- Wiesław Myśliwski, pisarz
Czy wiemy, co o wzajemnych relacjach ludzi i zwierząt mówi Biblia? Czy przyznaje ona zwierzętom jakieś prawa? Czy zobowiązuje ludzi do określonego zachowania wobec nich? Co to znaczy panować nad światem przyrody? A co z kwestią zabijania zwierząt, ich przemysłowej hodowli czy myślistwa? Niniejsza książka zawiera odpowiedzi na powyższe pytania. Autor nie tylko wskazuje, ostrzega i porusza moralnie trudne problemy, ale także proponuje zmiany i rozwiązania. Książka Zwierzęta, etyka, chrześcijaństwo to pozycja dla ludzi odważnych i wrażliwych.
O Autorze: Matthew Priebe jest amerykańskim przyrodnikiem, który bada niesamowite cuda świata przyrody. Wraz z żoną Delise zgłębiają oni tajemnice natury, szukają rzadkich zwierząt i roślin, analizują sposoby ich wzajemnej egzystencji. Jako badacze koncentrują się na zachowaniach zwierząt i złożoności inteligentnego projektu, który przejawia się w całym stworzeniu. Celem tych badań jest wzbudzenie podziwu dla fascynującego świata zwierząt oraz podniesienie świadomości powołania i niezwykłej odpowiedzialności, które Bóg Stworzyciel powierzył ludzkości. W swojej działalności zawodowej państwo Priebe skupiają się na przedstawianiu piękna, złożoności i bezbronności świata fauny i flory.
Czy wszechświat stworzył Inteligentny Projektant czy też życie ewoluowało spontanicznie? Czy nauka może zachować obiektywizm w poszukiwaniu prawdy a jednocześnie zgodzić się na istnienie Boga? Czy jest w tym jakaś sprzeczność?Ariel A. Roth - naukowiec, a zarazem chrześcijanin - bada zasadnicze problemy związane z kwestią Boga:- misterna organizacja materii we wszechświecie,- precyzja działania sił fizycznych,- złożona budowa oka i mózgu,- skomplikowany kod genetyczny,- dysproporcja między zapisem kopalnym a ogromem czasu potrzebnym do ewolucji.Jeśli istnieją tak poważne wskazania, które zdają się wymagać istnienia Boga, aby wyjaśnić to, co znajdujemy w przyrodzie, to dlaczego społeczność naukowa milczy na temat Stwórcy? Mnożą się hipotezy i spekulacje, które próbują dopasować dane naukowe do określonych z góry wniosków. Jakie nadrzędne oddziaływania powstrzymują naukowców od podążania za danymi przyrodniczymi bez względu na to, gdzie mogą one ich doprowadzić?
"Dotychczasowa dyskusja naukowa na temat religii pogańskich Słowian wskazuje, że wiele ze starosłowiańskich teonimów i epitetów uchodzi za nazwy niejasne. Próby wyjaśnienia etymologii nazw bóstw słowiańskich oraz ich genezy (irańskiej bądź innej niesłowiańskiej) podejmowane były przez wielu autorów, ich rezultaty trzeba jednak ocenić jako niezadowalające. Wydaje się, iż główny problem dotyczy metodologii badań etymologicznych. Wielokrotnie daje się zauważyć słabość niektórych analiz i interpretacji etymologicznych, prowadząca do błędnych wniosków. Na przykład wiele uwagi przykłada się w literaturze do kwestii silnych irańsko-prasłowiańskich związków w zakresie wierzeń religijnych, odzwierciedlonych jakoby w nazewnictwie mitologicznym. W świetle ostatnich badań struktura formalna i semantyka słowiańskich teonimów, takich jak Perun, Weles, Dażdbog, Swarożyc, Simargł lub Chors, pozostaje nadal nierozwiązanym problemem badawczym."
(fragment Streszczenia)
Arcybiskup Fulton J. Sheen to jeden z najbardziej znanych hierarcho´w XX wieku. Jego niezwykła charyzma kaz˙dego tygodnia gromadziła przed odbiornikami radiowymi i te lewizyjnymi trzydzies´ci miliono´w ludzi. Był pierwszym biskupem, kto´ry otrzymał nagrode? Emmy, autorem po nad szes´c´dziesie?ciu ksia?z˙ek, cenionym kapłanem i wy bitnym intelektualista?. Mo´wiono o nim, z˙e swoje liczne talenty w całos´ci pos´wie?cił głoszeniu Ewangelii, a s´wiadectwem swojej wiary poruszył serca wielu ludzi, poczynaja?c od prezydento´w, a kon´cza?c na zwyczajnych rodzinach.
Skarb w glinianym naczyniu to autobiograficzna opowies´c´, w kto´rej znajdziemy zabawne i poruszaja?ce anegdoty z długiego z˙ycia abp. Sheena: z dziecin´stwa spe?dzone go na farmie, powołania do kapłan´stwa oraz wieloletniej posługi duszpasterskiej. Wszystkie wspomnienia opatrzone sa? osobistymi refleksjami ukazuja?cymi prawde? o byciu prawdziwym s´wiadkiem Chrystusa. Nie jest to jednak tylko opowies´c´ o z˙yciowej drodze wspo´łczesnego apostoła, lecz takz˙e waz˙na interpretacja historii Kos´cioła katolickiego w XX wieku.
To jedna z najpiękniejszych książek, jakie przeczytałem w ostatnim czasie, a być może i w całym moim życiu. Pełna finezyjnych metafor, zaskakujących porównań i urzekającego poczucia humoru. Z każdej jej strony wylewa się obfitym strumieniem miłość Chrystusa. Napisał ją chrześcijanin, kapłan i biskup, który „ma ciało ulepione z plastycznej gliny”, dlatego, by nie stracić przechowywanego w nim skarbu, musi zostać „rozciągnięty na krzyżu ognia”. W pełni zgadzam się z abp. Sheenem, który twierdził, że „Pan nie wybiera najlepszych”, choć akurat w jego przypadku ten pogląd się nie sprawdził.
ks. prof. Robert Skrzypczak
Mówił o sobie, że jest portierem – że tylko otwiera drzwi, a Jezus wchodzi do wnętrza człowieka i wykonuje całą pracę. Arcybiskup Sheen otworzył tysiące ludzkich serc. W tej książce opowiada, jak to zrobił. Choć z ogromnym sukcesem posługiwał się radiem i telewizją, w gruncie rzeczy pozostał katolickim duchownym w starym, dobrym stylu. Znakomicie wykształcony, rozumiejący współczesność, tradycyjnie pobożny. I, co ważne, niewstydzący się tego, że chce nawrócić jak najwięcej ludzi na wiarę katolicką.
ks. Tomasz Jaklewicz
Niewielu potrafi przybliżyć postać Jezusa Chrystusa i nauczanie Kościoła tak licznym i w tak przekonujący sposób. Arcybiskup Sheen to ścisła czołówka ewangelizatorów i apologetów, dlatego lektura jego biografii powinna być obowiązkiem każdego, kto na poważnie bierze sprawę świadczenia o Chrystusie swoim życiem.
Mateusz Ochman, twórca internetowy
Powiedzieć ,,pasjonująca lektura’’ to powtórzyć tylko banalne określenie, które w zasadzie nic nie mówi (choć w tym wypadku jest prawdziwe!). Ta książka to antidotum na bylejakość. Program antywirusowy przeciw powierzchowności i zniechęceniu – najgorszemu, co może zaatakować duszę. Warto zainstalować.
Dariusz Kowalski, aktor
Osoby rozmiłowane w nauczaniu Fultona J. Sheena z radością wezmą do ręki autobiografię tego niezrównanego pedagoga wiary i mistrza słowa. Przekonają się, że przez całe swoje życie nie uronił on otrzymanego skarbu; świadomy kruchości swej ludzkiej natury, bezpiecznie doniósł go przed oblicze swego Pana i Zbawiciela.
dr hab. Izabella Parowicz, autorka strony abpsheen.pl
Autobiografia abp. Fultona Sheena jest cennym świadectwem przemian, jakie zaszły w katolicyzmie w XX w., a jednocześnie pozostaje opowieścią o osobistej relacji narratora z Bogiem. Lektura tej książki pomaga zrozumieć, w jaki sposób celebryta znany w kraju i za granicą (tłumacze nie jego książek na język polski postulował między innymi o. Joachim Badeni) może być zarazem człowiekiem pokornym, dyskretnym oraz całkowicie oddanym Bogu i Kościołowi.
Elżbieta Wiater, historyk
Czym jest oświecenie sumień? Czy już niedługo doświadczymy małego sądu zapowiadanego przez wielu świętych? Jak będzie wyglądało ostrzeżenie?
Ludzie żyją dziś tak, jakby Bóg nie istniał. W pogoni za karierą, zyskiem i przyjemnościami zapominają o tym, że każdy z nas będzie sądzony za swoje postępowanie. Kiedy to nastąpi? Czy jesteśmy w stanie się na to przygotować?
W swojej bestsellerowej książce Christine Watkins opisuje przełomowy moment, w którym wszyscy poznamy przenikającą prawdę o stanie swojej duszy czyli oświecenie sumień. Jak będzie wyglądała ta chwila? Co się stanie z ludźmi pogrążonymi w grzechu?
Autorka zebrała proroctwa dotyczące ostrzeżenia, jakie otrzymało wielu świętych, między innymi święta siostra Faustyna. W książce znalazły się też wstrząsające świadectwa osób, które doświadczyły małego sądu i oświecenia sumienia.
Ostrzeżenie to książka dla wszystkich, wierzących i niewierzących, chrześcijan i przedstawicieli wszystkich innych religii i wierzeń, ponieważ to wydarzenie mistyczne zapowiadane od pięciu stuleci przez świętych i mistyków Kościoła dotknie każdego człowieka na ziemi. Po nim nic już nie będzie takie samo. To będzie ostatni wstrząsający krzyk Boga wołającego o nasze nawrócenie. Bądź gotowy, bo nie znasz dnia ani godziny, w której Pan przyjdzie, aby ostatni raz ostrzec ludzkość przed sądem nad światem i Kościołem. Czuwaj, módl się i pokutuj. Bądź gotowy.
ks. Dominik Chmielewski SDB
Jest coś intrygującego w życiu św. Szarbela Makhloufa, urodzonego 8 maja 1828 roku i zmarłego 24 grudnia 1898 roku. Był pustelnikiem, którego już wielu jemu współczesnych uznawało za człowieka zupełnie przeciętnego, tymczasem jego życie tak dalece odbiegało od normy, że niemal musimy brać na wiarę, iż było właśnie takie, jak się je opisuje. Wielu hagiografów wspominało i słusznie o żelaznej woli świętego. Ale przypisywanie wszystkiego wyłącznie silnej woli jest zabiegiem redukcjonistycznym.Mimo nielicznych i stosunkowo skąpych źródeł musimy niestrudzenie drążyć temat, z konieczności szukając wyjaśnienia niektórychwydarzenia z życia wielkiego mnicha w działaniu Ducha Świętego co w praktyce może być trudniejsze, niż się wydaje"". - fragment książkiŚwięty Szarbel Makhlouf (18291898), najsłynniejszy libański maronita z klasztoru w Annaya, pozostawił nam wzniosły przykład życia i intrygujące duchowe przesłanie zachowujące aktualność do dzisiaj. Tyleż pokorny, co bezgranicznie oddany Bogu pustelnik czynił rzeczy niemieszczące się w ludzkich kategoriach i możliwe tylko dzięki łasce Bożej. Tak ściśle zachowywał regułę swojego zakonu i nieustannie czuwał nad czystością swojego serca, że bez wątpienia doszedł do ścisłego zjednoczenia z Bogiem. Już za jego życia wielu chrześcijan i muzułmanów przychodziło do niego z okolicznych wiosek: jedni do spowiedzi, inni z prośbą o modlitwę czy wodę święconą. Przez wstawiennictwo św. Szarbela Pan dokonał niezliczonych cudów już za jego życia i dokonuje nadal. cieszy się coraz większą popularnością na całym świecie. Święty Szarbel został kanonizowany w 1977 roku.Fady Noun jest libańskim dziennikarzem i pisarzem maronickim, zastępcą redaktora naczelnego pisma L'Orient Le Jour. Zafascynowany postacią i duchowością św. Szarbela prowadzi nas przez wydarzenia z jego życia, zachęcając do rozważań i medytacji inspirowanych niezwykłymi losami świętego tworzy przestrzeń do rekolekcji w zamyśleniu nad prawdą życia najsłynniejszego libańskiego pustelnika.
Proboszcz z Ars był pokornym kapłanem, bliskim zwykłym ludziom, bohaterem swoich czasów, a przy tym prekursorem reform społecznych, stróżem granic, bratem dla bliźnich, ojcem dla parafian i pielgrzymów. Kontemplował nie tylko oblicze Pana, lecz także twarze swoich braci, penitentów. Dzięki niezwykłej intuicji dostrzegał na tych twarzach ślady ran zadanych miłości i przejawy żalu za grzechy. Otwierał ludziom drogę do odnowienia relacji z Bogiem i do komunii z Nim"". Był nie tylko wrażliwym duszpasterzem i spowiednikiem, ale też człowiekiem spotkania, który składał wizyty duszpasterskie wszystkim parafianom, był miłującym bliźnim, który dzielił się z ubogimi i pielgrzymami wszystkim, co posiadał. Był również prekursorem przemian społecznych, zakładał ochronki i szkoły, walczył o przywrócenie wolnej niedzieli, był prawdziwym orędownikiem i przyjacielem Pana Boga i Jego ludu.Rozważanie życia św. Proboszcza z Ars składa się na cykl piętnastodniowych rekolekcji prowokujących do zgłębiania własnej wiary. Proste przykłady Bożego miłosierdzia, które jest nam ofiarowywane na co dzień, przekonują jak ważne są modlitwa, adoracja Najświętszego Sakramentu i pokorne służenie Panu i bliźnim.""Żyjąc na ziemi, św. Jan Maria Vianney działał in persona Christi, będąc kapłanem i sługą Bożego ludu; teraz żyje na wieki w Chrystusie, orędując za swoimi braćmi, gdziekolwiek są, na wszystkich ich drogach. Spotkanie ze św. Janem Marią Vianneyem prowadzi do prawdziwego szczęścia!"" - (cytaty zostały zaczerpnięte z książki)Do wspólnych rozważań i medytacji inspirowanych wydarzeniami z życia świętego Proboszcza, do swoistych rekolekcji w towarzystwie duszpasterza, który doświadcza radości i trudów wraz z powierzonym mu ludem, zaprasza nas ojciec Partice Chocholski, od 2014 r. proboszcz i rektor sanktuarium w Ars.
Za każdym razem, kiedy otwierasz Biblię, to jakbyś podchodziła do lustra. Tu zobaczysz siebie w prawdzie, zobaczysz, jak Bóg cię wymarzył. Za każdym razem, kiedy zasłuchujesz się w Słowo Boże, pozwalasz, aby Jezus patrzył na ciebie z miłością.- ze wstępu Kobieta apostołką Piękna, s. Anna Maria Pudełko APBiblia dla kobiet pełny tekst Starego i Nowego Testamentu w nowym tłumaczeniu z języków oryginalnych opracowanym przez Zespół Biblistów Polskich z inicjatywy Towarzystwa Świętego Pawła. Tym razem wersja w przepięknej turkusowej oprawie. Kolor przywodzący na myśl piękno relacji z Bogiem, świeżość, blask i wytchnienie. Aby nawet barwa oprawy pomagała w modlitwie, pomagała zachwycać się Bogiem...
W naszym potocznym rozumieniu miłosierdzie oznacza współczucie, przebaczenie i gest pomocy.
Wydaje się, że większość ludzi rozumie miłosierdzie jako litość i współczucie także wtedy, gdy mówi się o miłosierdziu Boga. Wówczas jednak sprowadza się je do łaskawego gestu Pana Boga względem swojego stworzenia, przy czym sama relacja Stwórcy do stworzenia pozostaje bez zmiany. Niestety nie oddaje to prawdziwego przesłania, jakie niesie w sobie Pismo Święte, gdy mówi o miłosierdziu Boga. W naszych rozważaniach opieramy się tylko na tekstach Pisma Świętego, bez odwoływania się do wizji św. Faustyny czy tekstów Jana Pawła II na temat miłosierdzia. Teksty biblijne odsłaniają tajemnicę Bożego miłosierdzia tak, jak ukazuje się ona w historii zbawienia. Jednak wymagają one pogłębionej refleksji. Bardzo trafnie św. Łukasz pisze w swej Ewangelii o Maryi, że ona zachowywała i rozumiała w swoim sercu wszystkie wydarzenia, w których uczestniczyła. Bez rozważenia w sercu doświadczenia, jakie niesie historia zbawienia, nie jesteśmy w stanie odkryć miłosierdzia Bożego. Samo doświadczenie nie daje prawdziwego poznania. Dopiero głębsza refleksja na podstawie tekstu Pisma Świętego z zaangażowaniem serca pozwala dostrzec i zrozumieć Boże działanie w naszym życiu. Tak było w historii Izraela, dostrzegał on miłosierdzie Boga dzięki refleksji prorockiej w momentach, kiedy doświadczył Jego współczucia i wierności.
Jezus jest nazwany Lwem z pokolenia Judy w pierwszej i ostatniej księdze Biblii.
Sięgnij po tę książkę, a zobaczysz, że nie jest to bynajmniej przypadek!
Autor ukazuje życie Jezusa od początku, gdy Słowo jeszcze przed stworzeniem świata przebywało u Boga, aż do momentu, gdy – pokonawszy śmierć – zwycięski Lew z pokolenia Judy wraca do domu Ojca jako nieśmiertelny Król i Pan wszechświata. Z ogromną pasją i niekwestionowaną erudycją ks. Rosik tłumaczy historyczne i językowe konteksty ewangelii. Objaśnia sens użytych w nim słów i wyrażeń, dzięki czemu nauki Jezusa odsłaniają przed nami nowe, niekiedy zaskakujące znaczenia. Przywołuje realia i zwyczaje świata, w którym żył Galilejczyk, czyniąc jego słowa i zachowania bardziej dla nas zrozumiałymi. Wreszcie pokazuje, jak w osobie ubogiego cieśli z Nazaretu wypełniły się pradawne proroctwa biblijne, począwszy od tego najsłynniejszego – o Lwie z pokolenia Judy.
Jezusa Nazarejczyka przybiliście do krzyża, ale On - wyniesiony na prawicę Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego". Tak Apostoł Piotr wyraził tajemnicę swej drogi z Jezusem: od euforii pod krzyż, a potem ku Pięćdziesiątnicy. Książka ks. Mariusza to pomoc w przeżyciu tego samego doświadczenia dziś, w Kościele Bożym.
bp Andrzej Siemieniewski - profesor nauk teologicznych, biskup pomocniczy wrocławski.
To książka dla wszystkich, którzy chcą poznać prawdziwego Jezusa z Nazaretu. Autor znakomicie prezentuje wszystko to, co niezbędne do odpowiedniego poruszania się w świecie ewangelii. Pozwól się zatem zaprosić do krainy pełnej olśnień, dzięki którym postać Jezusa Galilejczyka będzie dla Ciebie jeszcze bardziej zachwycająca!
Krzysztof Kralka SAC - dyrektor Pallotyńskiej Szkoły Nowej Ewangelizacji, założyciel Wspólnoty "Przyjaciele Oblubieńca".
Ksiądz Mariusz Rosik – biblista, profesor nauk teologicznych, wykładowca na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. Jest autorem wielu publikacji na tematy biblijne i teologiczne, m.in. Miriam z Nazaretu, Pakiet nowe życie i Arka i gołebica. Jego pasją, oprócz Biblii, są podróże. Współpracuje z portalem BibleNote+ oraz prowadzi własną stronę internetową – www.mariuszrosik.pl.
Pielgrzymka Jana Pawła II do Polski w roku 1979 była niewątpliwie wydarzeniem o znaczeniu światowym, nie tylko w sensie politycznym, ale także społecznym, religijnym, kulturowymi, a nawet metafizycznym. Skutki tych czerwcowych dziewięciu dni, które zmieniły świat, bezpośrednie i pośrednie, pozwalają mówić o tym, że znaczenie pielgrzymki z czasem staje się tylko coraz większe. Skibiński daje pierwszą próbę całościowego, wieloaspektowego, syntetycznego spojrzenia na to wydarzenie wykorzystując nowe źródła i reinterpretując szereg dotychczasowych ustaleń oraz dodając nowe obserwacje i wnioski. Książka głęboko przemyślana, świetnie napisana i ożywczo inspirująca do myślenia.
Legenda aurea, Złota legendaJakuba de Voragine, dominikanina, urodzonegookoło roku 12281230, zmarłego w1298 arcybiskupa Genui, jest jednymznajsłynniejszych tekstów literatury kręgu kultury zachodniej.ZdaniemJacquesa Le Goffa, wybitnego, cieszącego się światowym uznaniem mediewisty, niechodzi tu o zwykły zbiór budujących opowieści o świętych zkościelnegokalendarza; zamiar Jakuba de Voragine wydaje się znacznie bardziej ambitny:miałaby to być próba chrystianizacji czasu, ukazania, jak Bóg poprzez czas imądre nim gospodarowanie, nadaje ponadczasowy wymiar życiu chrześcijaninakażdego, niekoniecznie świętego, nieustannie zesobą splatając czas boski i czasludzki.I taka byłaby zatem wielka, głęboka rolaZłotej legendy,niezaprzeczalnego bestselleru wielu stuleci, wkształtowaniu kulturyeuropejskiej, wktórej świadomość i organizacja czasu są sprawąfundamentalną.Z przyjemnością informuję, żewydana przez Oficynę Wydawniczą Volumen książka Czas uświęcony. Jakub deVoragine i Złota Legenda J. Le Goffa została nominowana w konkursie MądraKsiążka Roku 2020, który organizowany jest przez Uniwersytet Jagielloński orazportal Mądre Książki i odbywa się w ramach Copernicus Festival. Celem konkursujest wyłonienie i docenienie najbardziej wartościowych publikacjipopularnonaukowych, które ukazały się na polskim rynku wydawniczym w minionymroku.
Wierzący są Kościołem Boga, nie są Kościołem problemów. On ich prowadzi (abp G. Ryś). On Jeden ma najwłaściwszą perspektywę Kościoła na każde czasy, także obecne. To, co dla nas jest jakąś absolutną niewiadomą, dla Niego jest chwilą. On ma ogląd Kościoła w całości. On ma wizję historii, ma o niej pełną wiedzę. Ma właściwą perspektywę, którą jest nam bardzo łatwo zgubić (abp G. Ryś).Jak tej perspektywy nie utracić? Co mówi Duch do Kościołów w czasie pandemii? Arcybiskup Grzegorz Ryś jak zawsze szuka odpowiedzi w słowie Boga. Pomaga nam czytać stronicę obecnej sytuacji w świetle stronic Pierwszego Listu do Koryntian. Jesteśmy wdzięczni Bogu, że daje nam takiego przewodnika. Otwórzmy więc list Pawłowy i dajmy się poprowadzić świętej lekturze, abyśmy nie chodzili po omacku. Uchwyćmy się Słowa, jak uchwycił się Paweł i Kościół w Koryncie.
Prezentowane wydanie ze względu na bardzo dużą czcionkę może służyć szczególną pomocą osobom starszym lub słabiej widzącym. Przez zwiększenie czcionki stało się jeszcze bardziej czytelne. Ma ono wyjątkowo rodzinny charakter, łatwo bowiem może być czytane przez najmłodsze i najstarsze pokolenie. To wydanie Starego Testamentu nadaje się szczególnie do katechezy rodzinnej, parafialnej i szkolnej.
Świat monastyczny XI w., jaki wyłania się ze źródeł, to w przeważającej części świat mnichów. Zarówno zgromadzenia żeńskie stanowiły niewielki odsetek liczby klasztorów męskich, jak też autorzy źródeł na ogół byli mężczyznami, a podejmowana przez nich tematyka stosunkowo rzadko dotyczyła kobiet (z jednym wyjątkiem – Marią Panną). Nie oznacza to wcale, że historyk badający dzieje płci pięknej tego okresu pozostaje bezradny, o czym świadczą coraz liczniejsze studia ogólne oraz rozprawy szczegółowe dotyczące różnorakich aspektów żeńskiego monastycyzmu. Studia nad historią kobiet w średniowieczu, także w interesującym nas stuleciu, prężnie się rozwijają, o czym świadczy zamieszczony wyżej tekst przeglądowy i metodologiczny Karoliny Morawskiej.
Niewątpliwie wśród najwybitniejszych teologów i myślicieli XI w. na czołowym miejscu wymienić trzeba Piotra Damianiego, którego bogata i różnorodna tak pod względem formy, jak i treści twórczość nie pomija żadnego istotnego elementu jedenastowiecznej rzeczywistości. Mimo że należy do świata męskiego eremityzmu (czy szerzej: monastycymu) oraz męskiego Kościoła hierarchicznego, to przecież ten bystry obserwator nie mógł pozostawić na uboczu kwestii związanych z połową ludu Bożego. W dotychczasowej historiografii problematyka roli i pozycji kobiet w myśli Avellanity, wizji ich miejsca w Kościele, społeczeństwie, wreszcie w dziele Zbawienia, pozostawały całkowicie na marginesie. Nawet jednak pobieżna lektura listów eremity, żywotów jego autorstwa, poezji a także traktatów teologicznych i moralistycznych pokazuje, że pastoralna troska Damianiego obejmowała również żeńską część ludu Bożego. Jak bardzo wizja przeora z Fonte Avellana była spójna i oryginalna, świadczy drugi z zamieszczonych wyżej tekstów, artykuł Beaty Jabłonowskiej. Wymienione właśnie powody zachęcają, aby przyjrzeć się bliżej fascynującym jego homiliom poświęconym dziewicom i udostępnić ich polskie tłumaczenie.
Kolejnym powodem wyboru właśnie kazań jest to, że z korpusu różnorodnej twórczości Damianiego homilie są stosunkowo najrzadziej komentowane przez badaczy. Zachowały się 54 kazania Avellanity, w tym dwa tylko fragmentarycznie. Jedynie niektóre z nich doczekały się głębszej refleksji, jak np. katecheza objaśniająca znaczenie rytu poświęcenia kościoła; niezwykle interesujące odczytanie kazania na dzień św. Kasjana zaproponował zaś Zbigniew Kadłubek. W poprzednim tomie pism eremity zostały opublikowane tłumaczenia dwóch kazań: Do braci z eremu oraz W wigilię św. Benedykta; z kolei ks. Wojciech Kania wydał przekłady dwóch kazań Na Narodzenie Najświętszej Marii Panny. Obie homilie zamieszczone są w Aneksie niniejszego tomu. Kazania należą do jednego z częściej i chętniej używanych przez Damianiego gatunków, już wśród pierwszych jego pism obok traktatu o Żydach i Żywotu błogosławionego Romualda są cztery homilie, skomponowane w latach 1040–1041, gdy młody eremita przebywał w klasztorze w Pomposie. Zachowane jego teksty należące do tego gatunku poruszają bogatą tematykę zarówno pastoralną, jak i teologiczną, eklezjologiczną i hagiograficzną, zawierają też liczne wątki i wzmianki autobiograficzne. Charakteryzuje je również różnorodność przeznaczenia; niektóre z nich wygłaszał sam Damiani, inne wysyłane były do różnych instytucji kościelnych i tam odczytywane, jeszcze inne nie miały charakteru homilii wygłaszanej w trakcie liturgii, lecz przeznaczone były do samodzielnej lektury i kontemplacji przez adresatów. Tylko trzy z nich to ewidentnie klasyczne homilie, odwołują się bowiem bezpośrednio do komentowanych fragmentów Ewangelii (w tym jedno z tych zamieszczonych niżej w Aneksie), kolejnych pięć wprost przywołuje wysłuchane przez odbiorców fragmenty żywotu bądź pasji jakiegoś świętego. Generalnie kierowane były do mężczyzn – mnichów i kapłanów świeckich.
Tym bardziej warto przyjrzeć się, jaką wizję kobiet prezentował reformator swoim męskim audytoriom... (Krzysztof Skwierczyński)
“Jagiellonowie i ich świat. Polityka kościelna i praktyki religijne Jagiellonów” to czwarty tom cieszącej się uznaniem Czytelników serii „Studia Jagiellonica”, pod redakcją Bożeny Czwojdrak, Jerzego Sperki oraz Piotra Węcowskiego. Tym razem Autorzy skupili się na pobożności dynastii, przedstawili królewskie fundacje, omówili relacje władców z duchowieństwem, a także odnieśli się do problemu herezji i innowierstwa. Zbiór 18 artykułów polskich i czeskich badaczy naświetla stosunek Jagiellonów do religii, osób duchownych, budowli sakralnych, ale też do kwestii współistnienia na jednym terenie wielu wyznań. Wśród nie zawsze zachowanych do naszych czasów źródeł Autorzy szukają odpowiedzi na pytania, jak ważna dla Jagiellonów była sfera sacrum i jakie działania w związku z tym podejmowali poszczególni członkowie dynastii.
Matka Boża Rozwiązująca Węzły. Historia i modlitw (zawiera tekst nowenny) - Robert Kowalewski - opis książki:Maryja, która swoim tak otworzyła drzwi Bogu, by rozwiązać węzeł dawnego nieposłuszeństwa, jest Matką, która cierpliwie i czule prowadzi nas do Boga, aby On rozwiązał węzły naszej duszy swym Ojcowskim miłosierdziem. Każdy z nas ma ich kilka. W głębi naszych serc możemy postawić sobie pytanie: jakie są węzły mojego życiaPapież Franciszek, Katecheza (12 października 2013 roku)Nowenna do Matki Bożej rozwiązującej węzły to ulubiona modlitwa papieża Franciszka. Została napisana w Argentynie, zanim kardynał Bergoglio został papieżem. Ale historia motywu Matki Bożej rozwiązującej węzły, utrwalona na cudownym obrazie z augsburskiego kościoła św. Piotra, jest znacznie starsza - sięga czasów biblijnych i pierwszych pism Ojców Kościoła. Dzięki tej książce dowiesz się...Dlaczego Matka Boża rozwiązuje węzły i o jakie węzły tu chodziDlaczego ojcowie Kościoła - jak św. Justyn czy św. Ireneusz - nazywają Maryję Nową EwąJak fascynująca jest historia słynnego obrazu z Augsburga.Jak Biblia tłumaczy symbolikę pozostałych namalowanych na cudownym wizerunku scen.Gdzie na świecie, w Europie i w Polsce można spotkać wizerunek Matki Bożej rozwiązującej węzły.Jaką rolę odegrał papież Franciszek w ponownym odkryciu modlitwy i dlaczego nowenna cieszy się tak wielką popularnością w krajach Ameryki Południowej.Książka zawiera pełny tekst nowenny.Książka Matka Boża Rozwiązująca Węzły. Historia i modlitw (zawiera tekst nowenny) - oprawa miękka - Wydawnictwo eSPe.Książka posiada 88 stron i została wydana w 2020 r.
Ta książka ma, jak zresztą chyba każda, swoją historię. Powstawała, albo raczej – dojrzewała we mnie, bardzo długo. Moje zainteresowania wierzeniami Greków zrodziły się jeszcze w trakcie studiów uniwersyteckich, a utwierdziły pod wpływem lektury wspaniałej książki Jane Harrison, Themis. A Study of the Social Origins of Greek Religion (Cambridge 1912), którą pochłaniałem z wypiekami na twarzy w jednej z czytelni Uniwersytetu Cambridge w czasie mojego pierwszego studyjnego pobytu za granicą w roku 1971. Ale długo ta problematyka mnie onieśmielała i ograniczałem się tylko do lektur, nie mając odwagi sam przystąpić do badań, a już w każdym razie nie do publikacji wyników moich poszukiwań i przemyśleń. Ostatecznie jednak po blisko ćwierć wieku te moje zainteresowania zaowocowały książką o Religijności starożytnych Greków, która ukazała się w roku 1994. Książkę tę przygotowywałem głównie w czasie moich dwóch kolejnych staży naukowych na Uniwersytecie w Bonn i tam, w czytelni Seminar für Alte Geschichte, po raz pierwszy czytałem fascynujące dzieło wielkiego Waltera Friedricha Otta, Dionysos. Mythos und Kultus (w wydaniu z 1960 roku; polski przekład pióra Jerzego Korpantego, ukazał się w warszawskim wydawnictwie Sub Lupa w roku 2016). Wtedy doszedłem do przekonania, że Dionizos to kluczowa, najważniejsza postać w wierzeniach greckich i bóstwo, które stało się przedmiotem głębokiej myśli religijnej, prawdziwej i nader subtelnej teologii, a ta z kolei wywarła ogromny wpływ na całość teologicznej myśli europejskiej, to znaczy oczywiście – teologii chrześcijańskiej. Czytelnik łatwo zauważy, że jest to właśnie główna teza tej książki.
Ale lektura książki Otta wywołała we mnie reakcję podobną jak przy czytaniu pracy Jane Harrison: poczułem się głęboko onieśmielony tak wielkością autora i jego dzieła, jak i ciężarem problematyki. Uznałem, że nigdy nie będę w stanie zdobyć się na taką wypowiedź na temat Dionizosa, jaką zawiera w sobie niewielka objętościowo, genialna książka wielkiego myśliciela i religioznawcy, jednego z najwybitniejszych filologów klasycznych XX wieku. To pozostaje aktualne – nie mam zamiaru porównywać się z Walterem F. Ottem.
Mimo to próbowałem zajmować się kultem dionizyjskim, publikując drobne, mniej lub bardziej przyczynkarskie studia i artykuły. Były to właśnie „próby” (zamierzałem nawet użyć tego słowa w tytule mojej obecnej książki, ale pomyślałem, że ten w moim zamierzeniu wyraz skromności, może być z pewnych – chyba zrozumiałych – powodów uznany za wyraz zarozumiałości…). Problematyka dionizyjska stała się też tematem moich rozmaitych wykładów i seminariów uniwersyteckich (z ogromnym sentymentem wspominam uczestników mojego rocznego seminarium sprzed lat, poświęconego Papirusowi z Derveni), a także tematem rozmów i domowych mini-wykładów w towarzystwie moich przyjaciół. To im zawdzięczam, że ostatecznie zdobyłem się na napisanie tych szkiców...
Włodzimierz Lengauer, fragment Słowa wstępnego
Midrasz (hebr. midr, od hebr. dr: szukać badać, poszukiwać, śledzić, głosić[a]; l.mn. midrm; jid. medresz, l.mn. medroszim) w judaizmie wieloznaczny termin, w głównym znaczeniu określający rodzaj komentarzy rabinackich, które przyporządkowują treść tradycji do tekstu biblijnego, nawiązujących do historycznej formy stawiania pytań i udzielania odpowiedzi jako kapłańskich pouczeń, a także do prorockiej informacji. Jest typem literatury odnoszącej się do konkretnego, kanonicznego tekstu, uważanego przez autora za objawiony przez Boga. Midrasz jest dziełem pochodnym w stosunku do tekstu biblijnego, lecz pod względem treści, z uwagi na sens owego tekstu, pozostaje stosunkowo niezależny od podstawowego sensu biblijnego i zachowuje możliwość wydobywania nowych, zróżnicowanych znaczeń wyrażeń biblijnych[5]. Midrasze były tworzone przez rabinów głównie między II a IV w. w formie ustnej, a w okresie późniejszym (do XI w.) spisywane. Stanowiły materiał wykorzystywany przy redakcji Talmudu[6].
Chyba nie ma osoby, która nie czułaby się kiedyś przez kogoś skrzywdzona, zraniona, czymś dotknięta; do której nie wracałaby pamięć doznanych pokaleczeń. Droga Krzyżowa z modlitwą o przebaczenie to niezwykła pozycja choć w głównej mierze przeznaczona właśnie dla osób poranionych, to inspirację i wsparcie mogą w niej znaleźć wszyscy. Wymienione są w niej najczęściej spotykane krzywdy nie po to, aby doszukiwać się zła lub pielęgnować w sobie poczucie urazy, ale by stanąć w prawdzie przed Panem, pozwalając Jego Duchowi przeniknąć serce i pamięć. A tym samym otworzyć się na łaskę przebaczenia, która na nowo pozwoli cieszyć się życiem!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
