Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Każdy pragnie bliskości. Nie każdy jest gotów ponieść jej cenę. Patryk ma dwadzieścia siedem lat, prowadzi niewielki antykwariat i od dawna przywykł do codzienności, w której każdy dzień wygląda tak samo. Aneta wiedzie z pozoru idealne życie: ma kochające córki, stabilną pracę i męża. A jednak coraz bardziej dostrzega, że czegoś jej brakuje… Jedno przypadkowe spotkanie na weselu burzy porządek ich rzeczywistości. To, co miało być tylko jednorazową, gorącą przygodą, przeistacza się w relację, której żadne z nich nie potrafi zakończyć. Przy sobie odnajdują uwagę, namiętność i bliskość, za którymi tęsknili od lat. Niestety każda wspólnie przeżyta chwila ma swoją cenę. Bo im mocniej uciekają od samotności, tym bardziej ryzykują utratę wszystkiego, co do tej pory budowali… „Uciec od samotności” to opowieść o dwóch ludziach, których połączyło pożądanie i pragnienie bycia naprawdę dostrzeżonym. I o tym, że czasem największa tęsknota dopada nas wtedy, gdy z pozoru niczego nam nie brakuje.
Książka ta ma nietypową jak na pracę teatrologiczną kompozycję. Jej pierwsza część zawiera obszerny biogram Ludwika Solskiego. W drugiej znajdują się syntetyczne charakterystyki jego osiągnięć jako aktora, reżysera i dyrektora teatrów. Następne dwa rozdziały powstały z przekonania, że powinnością teatrologa jest pokazanie, jaką rolę odegrał ten artysta w biografii Wyspiańskiego i współczesnych dramaturgów, którzy dopiero wkraczali w ówczesne życie literacko-teatralne. Z tego powodu pojawia się tam tekst poświęcony współpracy Solskiego z Karolem Hubertem Rostworowskim, dramaturgiem uważanym w ostatnich latach Młodej Polski i w dwudziestoleciu międzywojennym za jedynego następcę Wyspiańskiego. Najbardziej zaskakująca dla czytelnika jest jednak ostatnia propozycja przybliżenia osoby legendarnego artysty, czyli sztuka dramatyczna przedstawiająca Solskiego na teatralnej scenie w kluczowym momencie życia – obchodów setnych urodzin i jubileuszu osiemdziesięciolecia pracy scenicznej. Solski i Witkacy. Dramat w trzech aktach jest daleko wykraczającą poza standardy teatrologiczne formą zwieńczenia naukowych poszukiwań. Inspiracją do napisania tej sztuki były niewątpliwie realne wydarzenia z biografii artysty, niemniej pozostaje ona tekstem literackim, subiektywnie dopełniającym obraz fascynującej postaci Solskiego. „Charakteryzując poszczególne role, Popiel nakreślił sposoby ich budowania przez aktora i zarazem tak plastycznie zaprezentował najważniejsze z nich, że czytelnik może bez trudu wyobrazić sobie na scenie Solskiego jako Judasza albo Fryderyka Wielkiego. […] Ostatnia część książki to niemałe zaskoczenie – Autor przedstawia sylwetkę Solskiego poprzez medium stricte literackie. […] Uważam tę publikację za niezwykle wartościową. Wypełnia ona istotną lukę w badaniach teatralnych, a oryginalna, zaskakująca forma przysporzy jej bez wątpienia wielu czytelników”. Z recenzji dr hab. Beaty Guczalskiej, prof. AST Jacek Popiel – profesor nauk humanistycznych, teatrolog, historyk literatury, nauczyciel akademicki w Katedrze Dramatu i Teatru Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1978–2020 związany także z Akademią Sztuk Teatralnych w Krakowie. Autor prac z historii teatru i dramatu polskiego, między innymi: Sztuka dramatyczna Karola Huberta Rostworowskiego (1990), Los artysty w czasach zniewolenia. Teatr Rapsodyczny 1941 ‒1967 (2006), Teatr Danuty Michałowskiej. Od „Króla-Ducha” do „Tryptyku rzymskiego” (2011), Czy teatr może zbawić człowieka? Karol Wojtyła w labiryncie sztuki (2024), Uniwersytet przestrzenią wolności (2024). Jest również autorem dramatów, adaptacji scenicznych i scenariuszy teatralnych. Jego sztuka Doktor Korczak była wystawiana między innymi w Tokio (2001) i Osace (2005). W 2025 roku ukazała się książka Wyspiański. Tryptyk dramatyczny. Zamieszczona w niej sztuka Wyspiański. Sceny z życia artysty została zrealizowana jako pięcioodcinkowy serial teatru radiowego w reżyserii Doroty Segdy.
Okres dyktatury komunistycznej jest czasem szczególnym w kontaktach kulturalnych między Polską a Węgrami. Zakładano wówczas, że wymiana kulturalna ze wszystkimi krajami socjalistycznymi powinna się odbywać na zasadzie symetrii. Nigdy jednak nie udało się tego założenia w pełni zrealizować. Przede wszystkim zabrakło równości instytucjonalnej. W Warszawie funkcjonował bowiem Węgierski Instytut Kultury, natomiast w Budapeszcie instytucja o niższej randze – Czytelnia Polska, a później Ośrodek Informacji i Kultury Polskiej. Kontakty były starannie wyreżyserowane, nie wychodzono poza określony „komunistyczny kanon”. Mimo to nie można przecenić działalności OIiKP jako miejsca, w którym uczono języka polskiego, koordynowano tłumaczenia literatury, prezentowano dzieła filmowców i sztuki teatralne. Jest to jedna z najstarszych działających za granicą polskich instytucji kulturalnych. Autorzy niniejszej publikacji dokonali precyzyjnej analizy źródeł archiwalnych oraz literatury przedmiotu. Na tej podstawie stworzyli zarys dziejów polskich placówek nad Dunajem. Przyjęli zasadę chronologiczną oraz zasadę hierarchiczności zagadnień.
Wielki głos. Wielka kariera. I historia, której nikt nie opowiedział do końca.Violetta była jedną z najbardziej niezwykłych polskich piosenkarek. Zachwycała głosem, wyglądem i scenicznym rozmachem. Występowała w kraju i za granicą, budziła podziw i kontrowersje. Publiczność widziała diwę. Niewielu miało szansę poznać kobietę, którą stawała się, gdy gasły reflektory.Jedną z takich osób była Halina Prewiak, skromna fryzjerka, która przygotowywała artystkę do występów i towarzyszyła jej w najważniejszych momentach kariery. Widziała Violettę przed wejściem na scenę i tuż po zejściu z niej.Po śmierci piosenkarki do zakładu Haliny trafia młoda dziennikarka Marta Radecka. Chce poznać prawdę o gwieździe. Fryzjerka nie zamierza jednak udzielać wywiadu. Proponuje Marcie coś innego: ma przychodzić do salonu, obserwować pracę Haliny, oglądać stare fotografie i przedmioty przechowujące ślady przeszłości, a także przysłuchiwać się rozmowom i wspomnieniom.Marta zaczyna rozumieć, że historia Violetty wygląda inaczej, kiedy ogląda się ją zza kulis. Wyłania się z niej portret kobiety zupełnie innej od tej, którą znali wielbiciele. Artystki potrafiącej zachwycać i ranić. Wymagającej i nieprzewidywalnej. A zarazem samotnej, kruchej i bezbronnej.Violetta to inspirowana życiem wielkiej gwiazdy opowieść o sławie i samotności, przyjaźni i lojalności oraz cenie, jaką trzeba zapłacić za życie w blasku sceny.
Po wydarzeniach, które wstrząsnęły zamkiem, Conall sprawuje tymczasową władzę, a drużyna Brena ukrywa się w Bostilii. Chociaż ich misja zakończyła się powodzeniem, bohaterowie nie mogą odetchnąć z ulgą.Przed nimi nowi wrogowie, trudne wybory i niechętne rozstania. Elora wraca do stolicy, żeby zmierzyć się z konsekwencjami swojego czynu, za towarzystwo mając ojca i Valię. Kyana podejmuje się desperackiego zadania, by spłacić dług wobec Faelara. Tymczasem Anzan wyrusza na poszukiwanie wygnanych książąt, którzy zagrażają wszystkiemu, co mu bliskie.W Trzech Zjednoczonych Królestwach lojalność jest na wagę złota, a każda więź zostaje prędzej czy później wystawiona na próbę. Siedem bratnich dusz podejmuje ostateczną walkę o lepszą przyszłość, chroniąc się nawzajem przed wciąż podążającą za nimi śmiercią. Czy tym razem zbierze swoje żniwo?
NOWOROCZNE PANNYI tom seriiKoniec lat 30. XIX w. Prakseda i Aniela Krukowieckie, wychowywane w luksusie i pałacowym rygorze córki hrabiego, mają zupełnie inny status towarzyski. Nieżyjąca już matka Anieli była arystokratką, a matka Praksedy i druga żona hrabiego - pruską malarką ze środowiska mieszczańskiego.Po śmierci ojca Prakseda niespodziewanie dostaje propozycję przeprowadzenia się z Warszawy do Wrocławia, do swojej dawno niewidzianej matki. Dziewczyna jest zachwycona tym pomysłem, zwłaszcza że opuściłaby złośliwą ciotkę i nieprzychylną sobie od zawsze Anielę. Niespodziewany splot okoliczności decyduje jednak, że do Wrocławia wyruszają wszystkie trzy.Na Praksedę czeka nowe życie w prężnie rozwijającym się środowisku artystów i mieszczan, gdzie nie będzie już tylko pogardzanym przez towarzystwo owocem mezaliansu. Aniela, jak przystało na prawdziwą hrabiankę bez skazy na rodowodzie, poślubia hrabiego, którego jednak w ogóle nie zna i który ma swoje własne, mroczne sekrety.PÓLNOCNE SIOSTRYII tom seriiPrakseda cieszy się życiem młodej mężatki i szykuje do podróży poślubnej, gdy dostaje nieoczekiwaną wiadomość. Hrabina von Goltz spodziewa się dziecka i oczekuje rozwiązania na wyspie Rgen, dokąd wyjechała jedynie z mężem oraz służącą Fridą.Prakseda nie kryje zaskoczenia i coś w tej sytuacji nie daje jej spokoju. Jaka naprawdę zaszła zmiana w życiu Anieli? Czy w tajemniczej atmosferze kultu dawnego słowiańskiego boga zdołała naprawić swoje małżeństwo?Prakseda w to nie wierzy. I ma rację. Kolejne wieści są niepokojące. Na Rgen wydarzyła się tragedia. Państwo Koehlerowie postanawiają przerwać interesującą podróż i pospieszyć na wyspę.KOBIETY Z WIATRUIII tom seriiOpieka nad trojaczkami pochłania energię Praksedy Koehler, niemniej stara się ona podejmować także inne działania. Pisze kolejną książkę, udziela się towarzysko, wspiera męża w jego obowiązkach związanych z dziedziczeniem tytułu. Edgar Koehler z kolei w związku z nową sytuacją zostaje opiekunem prawnym swojej kuzynki Elizabeth. Nie spodziewa się, ile ta opieka będzie jego i Praksedę kosztowaćKsiężna Aniela von Mirbach korzysta ze swojego statusu towarzyskiego. Nie spodziewa się jednak, że odnowiona znajomość z mecenasem Tabęckim będzie miała swoje tragiczne konsekwencje.Frida Bachman nauczyła się nie oczekiwać za wiele od życia. Małżeństwo z Albertem okazuje się trudne i okupione pasmem cierpień. Niemniej i dla niej los szykuje wielkie zmiany.MAGDA KNEDLERautorka ponad trzydziestu książek. Pisze głównie powieści historyczne i obyczajowe. Z wykształcenia filolożka i logopedka.
W spokojnej willowej dzielnicy Szczecina zostają odnalezione zwłoki starszego małżeństwa – Grzegorza i Haliny Zdybowskich. Początkowo wszystko wskazuje na samobójstwo rozszerzone, ale pierwsze ustalenia policji szybko wykluczają tę hipotezę. Aspirant Agata Stolarz odkrywa, że pociski w ciałach ofiar pochodzą z tej samej broni, z której dwadzieścia trzy lata wcześniej zastrzelono małżeństwo i ich dwunastoletniego syna. Sprawcy zbrodni nigdy nie odnaleziono. Co łączy Julię Domańską z obiema sprawami? Czy kobieta ma coś ukrycia? Czy Agacie uda się ustalić motyw obu morderstw? Kim są Lis, Krawiec i Kierowca i dlaczego tak ważna jest ich przeszłość? Niektóre zbrodnie nie kończą się w chwili śmierci. One dopiero wtedy zaczynają żyć w innych. *** Agnieszka Szubert, z wykształcenia socjolog, z zamiłowania mól książkowy. Autorka powieści „Nowe życie” (2024), thrillera „Też jesteś winna” (2024), „Sokoli spadek” (2026). Miłośniczka Grecji i wszystkiego, co z nią związane. Kiedy nie morduje swoich bohaterów, spędza czas w drugim domu na Peloponezie, gdzie w gorącym śródziemnomorskim słońcu zajada fetę, popija greckie wino i w atmosferze tamtejszego spokojnego stylu życia, czyli siga-siga, knuje kolejne intrygi kryminalne.
„Człowiek niczego nie obawia się bardziej niż dotknięcia przez coś nieznanego. Chce widzieć, co go dotyka, chce to rozpoznać albo przynajmniej zaklasyfikować. Jak może, unika dotknięcia przez coś obcego. Nocą albo w ciemnościach przerażenie z powodu nieoczekiwanego dotyku może przerodzić się w panikę. Nawet ubranie nie zapewnia dostatecznego bezpieczeństwa; jakże łatwo je rozedrzeć, jak łatwo dobrać się do nagiego, gładkiego, bezbronnego ciała. […] Tylko w masie człowiek wyzwala się od lęku przed dotknięciem. Jest to jedyna sytuacja, w której ów lęk przekształca się w swoje przeciwieństwo. Potrzebna jest do tego masa gęsta, gdzie ciało napiera na ciało, gęsta również w sensie duchowym, gdy nie zważa się już na to, kto na nas napiera. Gdy człowiek raz zaufał masie, nie obawia się już dotknięć innych. W idealnym przypadku w masie wszyscy są równi. Nie liczą się różnice, nawet różnica płci. Ten, kto na nas napiera, jest do nas podobny. Czujemy go, jak czujemy siebie. Nagle wszystko odbywa się jakby wewnątrz jednego ciała. Może jest to jeden z powodów, dla których masa stara się tak mocno zewrzeć: pragnie jak najpełniej pozbyć się lęku przed dotknięciem poszczególnych jednostek. Im mocniej ludzie przyciskają się do siebie, tym silniej czują, że się siebie nie boją. Ta przemiana lęku przed dotknięciem należy do istoty masy”.
„Im więcej dronów unosi się w powietrzu, tym mniej są widoczne” – pisze Przemysław Wielgosz we wstępie do książki Grégoire’a Chamayou. W zachodnich społeczeństwach szybko przywykliśmy do tego, że w prowadzonych obecnie wojnach, konfliktach zbrojnych i tak zwanych operacjach specjalnych wykorzystuje się bezzałogowce wyposażone w śmiercionośne pociski. Słyszymy też o tym, jakoby drony były bronią bardziej humanitarną niż inne. Chamayou nie tylko burzy mit drona jako precyzyjnego urządzenia, które ma ograniczać liczbę ofiar cywilnych, ale przede wszystkim zaprasza do namysłu nad dalekosiężnymi konsekwencjami wojskowego zastosowania tej technologii. Jego zdaniem jesteśmy właśnie świadkami przewartościowania podstawowych kategorii etycznych, politycznych, prawnych i antropologicznych. Broń zdalnego zabijania zmienia reguły walki: eliminuje bezpośredni kontakt między stronami, a jednocześnie znosi odległość między nimi; starcie dwóch podmiotów przekształca w egzekucję, a wroga w ściganego. Podważa tym samym etos wojenny i związane z nim pojęcia męstwa, tchórzostwa, odpowiedzialności i sprawiedliwości. W rezultacie radykalnie przeobraża rozumienie tego, czym jest wojna, a czym pokój, czym jest zagrożenie, a czym bezpieczeństwo. I ostatecznie wpływa na nasze przekonania dotyczące tego, jak powinny się kształtować stosunki między państwem a obywatel/k/ami. Co jednak ciekawe, procesy te dokonują się niemal mimochodem, niezauważone przez media i opinię społeczną. Chamayou pokazuje, że aby mogły być niedostrzegalne i zyskać szeroką akceptację, musi im towarzyszyć proceder świadomego i konsekwentnego zastępowania etyki walki swoistą etyką zabijania. Odwołując się do bogatego materiału historycznego – dokumentów wojskowych, tekstów filozoficznych i debat – autor przygląda się więc krytycznie także mechanizmom wytwarzania nekroetyki. Trzynaście lat od francuskiego wydania Teoria drona nie tylko nie traci na aktualności, ale pod wieloma względami okazuje się wręcz prorocza. Klarowny i poparty rozległą wiedzą wywód Chamayou może działać jak sole trzeźwiące, zwłaszcza że przynosi coś więcej niż refleksję nad użyciem dronów. Każe zastanowić się nad rudymentami funkcjonowania naszych społeczeństw.
Hrabal lubił czwórkę. (Oraz dwójkę i ósemkę). Ten zbiór zaś stara się uchwycić jego rysy za pomocą czterech opowiadań, powstałych w różnych okresach twórczości czeskiego pisarza. Jest tu Hrabal cofający się do czasów szkolnych, z nostalgią wyliczający barwne postaci zaludniające ulice Nymburka, jest uczestnik kulturalnego podziemia stawiający pierwsze pisarskie kroki w czasach powojennej inwigilacji, jest robotnik pracujący w hucie w Kladnie w okresie głębokiego stalinizmu, wreszcie – są lata osiemdziesiąte i starzejący się pisarz, który z niejasnym poczuciem winy, ale nie bez „praskiej ironii” przygląda się swojemu życiu, nie mogąc oddzielić go od istnień i opowieści innych bywalców knajpy zwanej światem.„Ja to właściwie są ci inni, wszystko to, co jest poza mną. Ja jestem tylko aparatem fotograficznym, taśmą magnetofonu” – tak przedstawia się Hrabal w opowiadaniu Kim jestem. Jak zawsze w jego postawie pisarskiej wybrzmiewa i dźwięko-, i światłoczułość, i – jeszcze ogólniejsza – światoczułość, czyli wrażliwość na świat, ludzi, zdarzenia… Sam w końcu wyznawał: „od dzieciństwa przepełniał mnie podziw dla rzeczywistości, której nie stworzyłem i która istniała wcześniej, niż ja się tu pojawiłem. Byłem tym, który nie pragnął niczego więcej, niż pokazać jej odbicie, i nawet najstraszniejsze wydarzenia miały dla mnie w sobie tak wiele piękna”. Światoczuły to Hrabal pośród bohaterów swojej prozy, na tle dobrze znanego czytelniczkom i czytelnikom świata przedstawionego, ale też Hrabal nieco inny niż w zbiorowej wyobraźni, wychodzący poza fikcję, zwierzający się z egzystencjalnego smutku i rozczarowania samym sobą.
Nieoczywista opowieść o Polsce Ludowej widzianej przez pryzmat dowcipów. Autor łączy fakty historyczne z setkami kawałów, pokazując, jak śmiech pomagał Polakom komentować absurd codzienności, omijać cenzurę i oswajać komunistyczną rzeczywistość. Książka bawi, ale też skłania do refleksji nad historią i rolą humoru jako formy społecznego oporu.
Pomiędzy płatkami śniegu to nastrojowa, poruszająca serca opowieść obyczajowa z elementami magii codzienności, przeplatająca melancholię, humor i nadzieję. Kalina - młoda wolontariuszka, której niewinny zakup drzewka świątecznego staje się początkiem wielkiej miłości, dramatycznej straty oraz wiary w to, że szczęście może przyjść drugi raz, choć w zupełnie nieoczekiwanej formie. Poznany przypadkiem sprzedawca, Artur, szybko zyskuje zaufanie i serce kobiety. Zaczyna się zimowa opowieść o dwojgu młodych ludziach, którzy odnajdują się w świecie pełnym przypadków i emocjonalnych pęknięć. Jednak los bywa okrutny. Kalina wkrótce izoluje się od świata. Rutyna staje się jej schronieniem, a praca ratunkiem przed utratą zakupionego mieszkania…
Państwo Kubełek realizują skrywane od lat pragnienie. W malowniczej Osadzie Marzeń zakładają Pensjonat pod Dobrym Aniołem. Niestety, motocyklowa pasja Kacpra kończy się tym, że Gertruda zostaje wdową. Już nic nie będzie jak dawniej… Tomasz Sanik zarządza pensjonatem, skutecznie wysługując się innymi. Denerwuje się, gdy wielkimi krokami nadchodzą znienawidzone święta Bożego Narodzenia. Wszystko staje na głowie, kiedy przyjeżdżają podopieczni Domu Pomocy Społecznej Wesoła Przystań. Wraz z nimi pojawia się Regina, która ma chrapkę na przystojnego kierownika. Na dodatek pewien nawiedzony pisarz znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Lista świątecznych marzeń to ciepła i pełna humoru opowieść o przyjaźni i przebaczeniu. O relacjach, które pomagają przetrwać niejedną życiową burzę. O spotkaniu z przeszłością, która pewnego dnia może zastukać do drzwi. Czy otworzysz?
Opis: Wymiar: szer. 200 mm wys.265 mm Okładka szyta; Twarda oprawa ; Kalendarz z zapięciem Rozkład: dzień na 1 stronie, Wycięte registry, ilość kartek 352 Papier chamois, Druk dwukolorowy (czarno-czerwony) Skrócone kalendarium roku poprzedniego, bieżącego i następnego W dolnej części strony skrócone kalendarium miesięczne Notes, Skorowidz tele-adresowy Miejsce na długopis, Tasiemka, Mapa Język: polski, angielski, ukraiński
Opis: Wymiar: szer. 200 mm wys.265 mm Okładka szyta; Twarda oprawa ; Kalendarz z zapięciem Rozkład: dzień na 1 stronie, Wycięte registry, ilość kartek 352 Papier chamois, Druk dwukolorowy (czarno-czerwony) Skrócone kalendarium roku poprzedniego, bieżącego i następnego W dolnej części strony skrócone kalendarium miesięczne Notes, Skorowidz tele-adresowy Miejsce na długopis, Tasiemka, Mapa Język: polski, angielski, ukraiński
Opis: Wymiar: szer. 200 mm wys.265 mm Okładka szyta; Twarda oprawa ; Kalendarz z zapięciem Rozkład: dzień na 1 stronie, Wycięte registry, ilość kartek 352 Papier chamois, Druk dwukolorowy (czarno-czerwony) Skrócone kalendarium roku poprzedniego, bieżącego i następnego W dolnej części strony skrócone kalendarium miesięczne Notes, Skorowidz tele-adresowy Miejsce na długopis, Tasiemka, Mapa Język: polski, angielski, ukraiński
Opis: Wymiar: szer. 200 mm wys.265 mm Okładka szyta; Twarda oprawa ; Kalendarz z zapięciem Rozkład: dzień na 1 stronie, Wycięte registry, ilość kartek 352 Papier chamois, Druk dwukolorowy (czarno-czerwony) Skrócone kalendarium roku poprzedniego, bieżącego i następnego W dolnej części strony skrócone kalendarium miesięczne Notes, Skorowidz tele-adresowy Miejsce na długopis, Tasiemka, Mapa Język: polski, angielski, ukraiński
Opis: Wymiar: szer. 200 mm wys.265 mm Okładka szyta; Twarda oprawa ; Kalendarz z zapięciem Rozkład: dzień na 1 stronie, Wycięte registry, ilość kartek 352 Papier chamois, Druk dwukolorowy (czarno-czerwony) Skrócone kalendarium roku poprzedniego,bieżącego i następnego W dolnej części strony skrócone kalendarium miesięczne Notes, Skorowidz tele-adresowy Miejsce na długopis, Tasiemka, Mapa Język: polski, angielski, ukraiński
Opis: Wymiar: szer. 90 mm wys.155 mm Okładka szyta; Twarda oprawa; Rozkład: tydzień na 2 stronach Papier chamois,Druk dwukolorowy (czarno-czerwony) Skrócone kalendarium roku poprzedniego, bieżącego i następnegoW dolnej części strony skrócone kalendarium miesięczne Notes, Skorowidz tele-adresowy Miejsce na długopis, Tasiemka Język: polski, angielski, ukraiński
Opis: Wymiar: szer. 90 mm wys.155 mm Okładka szyta; Twarda oprawa; Rozkład: tydzień na 2 stronach Papier chamois, Druk dwukolorowy (czarno-czerwony) Skrócone kalendarium roku poprzedniego, bieżącego i następnego W dolnej części strony skrócone kalendarium miesięczne Notes, Skorowidz tele-adresowy Miejsce na długopis, Tasiemka Język: polski, angielski, ukraiński
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
