Edycja, obejmująca 40 Mazurków na fortepian Romana Maciejewskiego (1910-1998), ukazuje się w dwóch częściach. Utwory te komponował twórca w czasie całego swojego życia. Opracowania Mazurków podjął się Michał Wesołowski, profesor Malmo Academy of Music Lund University. Jego zdaniem: ''Roman Maciejewski był kompozytorem niezwykłym, niestety nadal jeszcze nie zajmuje należnego miejsca w polskiej historii kultury. Jestem jednak przekonany, że seria publikacji w ostatnim dziesięcioleciu i coraz większe zainteresowanie muzyków wykonywaniem utworów Romana Maciejewskiego, zmieniają sytuację, ukazują wartość, bogactwo i ponadczasowość jego twórczości''. W tomie pierwszym znalazły się Mazurki nr 1-21 bis. Tom 2 znaleźć można tutaj
na dwa fortepiany Romana Maciejewskiego to kolejna propozycja z bogatej twórczości fortepianowej tego twórcy. Pod względem stylistycznym Oberek należy do grupy dzieł Maciejewskiego wpisujących się w nurt folklorystyczno-narodowy. Utwór jest taki jak jego ludowy pierwowzór taneczny, wirowy, szybki, niezwykle popisowy; typowy jest też trójmiar (cecha dystynktywna oberka). W celu uzyskania żywiołowości ruchu kompozytor wprowadził rozdrobniony rytm, motoryczność i repetycyjność. Maciejewski eksponuje z równą siłą partie obydwu wykonawców rozmaicie przeplata myśli tematyczne, nie odżegnując się przy tym od ich dialogowania.
Sonata na skrzypce i fortepian zajmuje poczesne miejsce w dorobku twórczym Romana Maciejewskiego. Jednoczęściowa, rozbudowana kompozycja - rodzaj muzycznego poematu czy rapsodii - wyprowadzona jest z prostego motywu trzech opadających dźwięków. Ów motyw przewija się przez cały utwór, przybierając najróżniejsze postacie. W utworze można usłyszeć wpływy Szostakowicza i "góralszczyzny" Szymanowskiego. Dzięki opublikowaniu Sonaty stosunkowo mało znana twórczość Romana Maciejewskiego, bezsprzecznie wartościowa, znajdzie zwolenników, a może nawet prawdziwych entuzjastów. Jest tego warta!
Roman Maciejewski znany jest dziś przede wszystkim jako autor monumentalnego , gdy tymczasem jego twórczość, zwłaszcza muzyka fortepianowa, w tym pisane aż do śmierci mazurki (ok. 60), stanowi ważne ogniwo w muzyce polskiej. Tryptyk fortepianowy powstał w 1932 r., w okresie studiów u Kazimierza Sikorskiego w Warszawie. Składa się z (Allegro), (Adagio) i Fugi (Allegro ma non troppo).
Edycja, obejmująca 40 Mazurków na fortepian Romana Maciejewskiego (1910-1998), ukazuje się w dwóch częściach. Utwory te komponował twórca w czasie całego swojego życia. Opracowania Mazurków podjął się Michał Wesołowski, profesor Malmo Academy of Music Lund University. Jego zdaniem: ''Roman Maciejewski był kompozytorem niezwykłym, niestety nadal jeszcze nie zajmuje należnego miejsca w polskiej historii kultury. Jestem jednak przekonany, że seria publikacji w ostatnim dziesięcioleciu i coraz większe zainteresowanie muzyków wykonywaniem utworów Romana Maciejewskiego, zmieniają sytuację, ukazują wartość, bogactwo i ponadczasowość jego twórczości''.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
