Niniejsza publikacja stanowi pierwsze polskie wydanie Walca a-moll, nieznanej do niedawna kompozycji Fryderyka Chopina, odkrytej w 2024 roku w Nowym Jorku. Autorem opracowania oraz omówienia utworu jest Paweł Kamiński, współredaktor (obok Jana Ekiera) Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina pierwszej na świecie edycji źródłowo-krytycznej wszystkich utworów tego kompozytora zredagowanej na podstawie wszelkich dostępnych źródeł przy użyciu najnowocześniejszych metod naukowych. Wydanie Walca a-moll powstało w zgodzie z założeniami tej serii i łączy naukowy charakter z walorami praktycznymi. Zaproponowana przez opracowującego aplikatura, ułatwiająca wykonanie utworu mniej zaawansowanym pianistom, została wizualnie odróżniona od palcowania samego Chopina. Obszerne omówienie zamieszczone w wydaniu przedstawia wnikliwą analizę autografu oraz muzyki Walca a-moll, a także przybliża historię odkrycia rękopisu i możliwe okoliczności powstania tego niewielkiego, lecz skrywającego wiele tajemnic utworu. Utwór na tyle nieskomplikowany, że nadaje się także do wykonywania przez amatorów.
Zbiorem ''Słynne transkrypcje'' pragniemy przypomnieć najciekawsze i najbardziej twórcze opracowania muzyki Chopina, dokonane na przestrzeni ostatnich stu pięćdziesięciu lat. Przywracając do repertuaru muzyków transkrypcje etiud, mazurków, walców czy preludiów pokażemy również, jak ważnym źródłem inspiracji dla twórców była muzyka Chopina, wielkiego romantyka, wzruszającego artysty i genialnego kompozytora.
transkrypcja na fortepian i kwartet smyczkowy W swej partii głównej ukazuje styl brillant w jego wersji najbardziej zgodnej ze znaczeniem nazwy jest więc błyskotliwy, efektowny i popisowy. Nokturnowa w charakterze część środkowa, Andante spinato, tworzy subtelny nastrój, który burzą bojowe rytmy poloneza. Utwór wykonuje się często bez orkiestry Andante spinato od razu zostało przeznaczone na fortepian solo. Za podstawę opracowania posłużyła powszechna w użyciu partytura Poloneza, przygotowana przez K. Sikorskiego, w edycji I.J.Paderewskiego ''Dzieła Wszystkie t.XXI''. Głównym zamierzeniem było jak najwierniejsze opracowanie partii orkiestry na skład kameralny i uzyskanie zbliżonego brzmienia w zredukowanym zespole. Artykulacja, dynamika i frazowanie zostały przejęte z partytury. Ważniejsze partie solowe instrumentów dętych, realizowane przez kwartet, oznaczone zostały skrótowo,zarówno w partyturze i głosach, co powinno ułatwić podkreślenie ich roli w akompaniamencie. Wykonawcom pozostawiono dowolność interpretacyjną pod względem palcowania i smyczkowania, które w każdym kwartecie mogą być sprawą indywidualną.
Niniejsze wydanie Sonaty g-moll Fryderyka Chopina to wersja na fortepian i skrzypce. Oryginalną partię wiolonczeli zaadaptował na skrzypce słynny wirtuoz Michael Vaiman. Partia fortepianu została zaczerpnięta z Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina tom nr 23: Utwory na fortepian i wiolonczelę pod redakcją Jana Ekiera i Pawła Kamińskiego. "Pomysł stworzenia skrzypcowej wersji Sonaty wiolonczelowej Chopina przyszedł mi do głowy już dawno. Uświadomiłem sobie, że ten wspaniały utwór świetnie brzmiałby także na wybranym przeze mnie instrumencie. Myślę, że dzięki zastosowaniu takiego zabiegu dzieło zyska nowy koloryt. Co więcej, chciałbym zaznaczyć, że bogata polifonia muzyki Chopina, dostrzegalna zwłaszcza w Sonacie, nabiera przejrzystości w zestawieniu ze skrzypcami. Niestety polski wirtuoz nie napisał żadnej kompozycji na ten instrument oprócz tria fortepianowego (...) " Michael Vaimantranslated by Jolanta Bujas-Poniatowska
wersja na jeden fortepian (wersja miniaturowa) Utwory na fortepian i orkiestrę Chopin napisał między rokiem 1827 a 1832. Powstawały one kolejno, noszą więc ślad stopniowego krystalizowania się i dojrzewania stylu kompozytora. Ich formę i charakter zdominowały reguły stylu , jak również tendencja do akcentowania aspektu narodowego. Wydanie źródłowo-krytyczne zredagowane przez Jana Ekiera i Pawła Kamińskiego na podstawie rękopisów, kopii zatwierdzonych przez samego Chopina i pierwszych wydań. Jego celem jest przedstawienie twórczości Chopina w autentycznym kształcie. Wersja miniaturowa nie zawiera komentarza źródłowego ani wykonawczego. Utwory koncertowe z wyciągiem fortepianowym znajdują się w tomie 32 B VII. Partytury tworzą tomy 17 A Xva, 19 A XVc, 20 A XVd.
Utwory częściowego autorstwa Chopina: Hexameron, Mazurki Fis, D, D, C, Wariacje na flet i fortepian; harmonizacje pieśni i tańców: Mazurek Dąbrowskiego; Boże, coś Polskę (Largo); Bourrees G, A, Allegretto A-dur/a-moll. Wersja z komentarzem angielskim i polskim. Tom zawiera wkładkę z głosem fletowym.
Zwiewne i melancholijne melodie Chopinowskie, naznaczone specyficznie polską nutą, urzekają słuchaczy od pokoleń. Ich elegancka prostota skrywa złożony, lecz niezwykle skuteczny zamysł kompozytorski. Liryczny charakter nokturnów Fryderyka Chopina w połączeniu z częstym wykorzystaniem rejestru sopranowego czyni je szczególnie zdatnymi dla potrzeb transkrypcji obojowych. Adaptując ten repertuar, starałem się przekazać oboistom materiał, który może zapewnić właściwy efekt wykonawczy przy zachowaniu integralności Chopinowskiego oryginału. Główną podstawą moich transkrypcji jest Wydanie Narodowe pod redakcją Jana Ekiera. Fragmenty mogące stanowić istotne wyzwanie dla oboistów poddałem reinterpretacjom, starając się zachować nastrój i efekt muzyczny pierwowzoru. Michał Cieślik (ze Wstępu)tłumaczenie Tomasz Zymer
Koncerty fortepianowe Chopina łączą w sobie dwa żywioły: czystej gry i pełnej wyrazu poetyki. Wirtuozerię i romantyczność. Błyskotliwość pianistyczna, wykształcona w utworach w stylu , została w nich doprowadzona do perfekcji, lecz zarazem pożegnana. Oba stanowią bezpośredni wyraz osobowości kompozytora, która objawiła się w nich po raz pierwszy z tak wielką siłą i skonkretyzowała w zespole cech tworzących indywidualny styl Chopina. Koncert fortepianowy e-moll Odznacza się rozbudowaną, jak na utwory koncertowe Chopina, partią orkiestry. Melodyka jest tu mniej ornamentalna, a bardziej płynna, rysunek kantyleny bardzo szlachetny i klarowny, pierwiastek wirtuozowski silnie wyeksponowany, lecz nie w stopniu przytłaczającym logikę konstrukcji. Utwory zostały opracowane przez I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego i J. Turczyńskiego.
na fortepian i kwintet smyczkowy Celem opracowania Koncertu f-moll Chopina na fortepian i kwintet smyczkowy jest umożliwienie wykonywania tego popularnego dzieła przez małe kameralne zespoły. Sprowadzenie pełnej orkiestrowej partytury do wymagań kwintetu smyczkowego z jednoczesnym zachowaniem wierności oryginałowi było wielkim wyzwaniem dla twórców opracowania. Partia fortepianu została zaczerpnięta z wydania urtextowego zwanego Wydaniem Narodowym Dzieł Fryderyka Chopina. To wydanie jest również podstawą opracowania partii orkiestry. Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Kevinem Kennerem, w których pianista opowiada o tym, jak doszło do stworzenia opracowań Koncertów Chopina na kwintet smyczkowy: Kameralne koncerty Chopina - wywiad z Kevinem Kennerem Wydanie Narodowe Dzieł Fryderyka Chopina Inne opracowania kameralne dzieł Fryderyka Chopina
Transkrypcja na fortepian i kwartet smyczkowy Oddając do dyspozycji muzyków transkrypcję ''Fantazji A-dur'' op. 13 na fortepian i kwartet smyczkowy, zespół najczęściej spotykany w muzyce kameralnej, chciałbym stworzyć każdemu pianiście szansę zagrania tego wspaniałego utworu w wersji bogatszej aniżeli z towarzyszeniem drugiego fortepianu. Może edycja ta ułatwi tez odtworzenie atmosfery salonowych koncertów, podczas których muzykowano wśród przyjaciół i znajomych, sięgając również po pozycje z orkiestrowego repertuaru. [B. Kominek]
Zbiorem ''Słynne transkrypcje'' pragniemy przypomnieć najciekawsze i najbardziej twórcze opracowania muzyki Chopina, dokonane na przestrzeni ostatnich stu pięćdziesięciu lat. Przywracając do repertuaru muzyków transkrypcje etiud, mazurków, walców czy preludiów pokażemy również, jak ważnym źródłem inspiracji dla twórców była muzyka Chopina, wielkiego romantyka, wzruszającego artysty i genialnego kompozytora.
Koncerty fortepianowe Chopina łączą w sobie dwa żywioły: czystej gry i pełnej wyrazu poetyki. Wirtuozerię i romantyczność. Błyskotliwość pianistyczna, wykształcona w utworach w stylu brillant, została w nich doprowadzona do perfekcji, lecz zarazem pożegnana. Oba stanowią bezpośredni wyraz osobowości kompozytora, która objawiła się w nich po raz pierwszy z tak wielką siłą i skonkretyzowała w zespole cech tworzących indywidualny styl Chopina. Koncert fortepianowy e-moll Odznacza się rozbudowaną, jak na utwory koncertowe Chopina, partią orkiestry. Melodyka jest tu mniej ornamentalna, a bardziej płynna, rysunek kantyleny bardzo szlachetny i klarowny, pierwiastek wirtuozowski silnie wyeksponowany, lecz nie w stopniu przytłaczającym logikę konstrukcji. Wydanie źródłowo-krytyczne zredagowane przez Jana Ekiera i Pawła Kamińskiego na podstawie rękopisów, kopii zatwierdzonych przez samego Chopina i pierwszych wydań. Jego celem jest przedstawienie twórczości Chopina w autentycznym kształcie. Wersja miniaturowa nie zawiera komentarza źródłowego ani wykonawczego. .
Śladem późnych scherz Beethovena, odznaczają się ekspresją związaną z wyobraźnią fantastyczną, zaskakującą, czasem przerażającą. Każde scherzo ma własny odcień wyrazowy i swoją odmianę formy, najczęściej są to jednak warianty budowy repryzowej. Jej skrajne części mają charakter wzburzony, ruchliwy, niespokojny aż do demoniczności, natomiast wyciszona część środkowa symbolizuje azyl: rodzinny, arkadyjski, filozoficzny czy uczuciowy. Wydanie źródłowo-krytyczne zredagowane przez Jana Ekiera i Pawła Kamińskiego na podstawie rękopisów, kopii zatwierdzonych przez samego Chopina i pierwszych wydań. Jego celem jest przedstawienie twórczości Chopina w autentycznym kształcie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
