Jeśli znajdą się osoby, których nie przekona sugestywny sposób, w jaki Foer opisuje okropieństwa przemysłowej hodowli zwierząt i oskarża odpowiedzialnych za nią ludzi, to znaczy, że są nieczułe albo głuche na głos rozsądku. Albo i jedno, i drugie. J.M. Coetzee Dzięki tej książce zostałam wegańską aktywistką. Natalie Portman Najlepsi dziennikarze (Michael Pollan, Eric Schlosser) i aktywiści praw zwierząt (Peter Singer, Temple Grandin) – a także Jezus, Gandhi, Pitagoras, Arystoteles, John Locke i Immanuel Kant – zmagali się z pytaniem o to, czy zabijanie zwierząt na mięso jest etyczne. Dzięki tej niezwykle dociekliwej książce Foer dołącza do nich. […] Zjadanie zwierząt jednak nie nawołuje do przejścia na wegetarianizm. Ta książka to apel o świadomość i odpowiedzialność. Susan Salter Reynolds, „Los Angeles Times” Zjadanie zwierząt jest wyjątkowe, ponieważ wegetarianin Foer pozwala farmerom i aktywistom mówić we własnym imieniu. Do zjadaczy mięsa odnosi się z dużą empatią, a jego poczucie humoru słodzi gorzką rzeczywistość. O, „The Ophra Magazine” Zjadanie zwierząt to porządna dziennikarska robota z literackim nerwem. Jessica Roy, „Salon” Foer przekonuje, że ludzi określają ich wyrzeczenia. Wegetarianizm wymaga rezygnacji z przyjemności prawdziwych i niezastępowalnych niczym innym. Autor ma na tyle dużo odwagi, że nie wstydzi się wymagać tego poświęcenia od swoich czytelników. Elizabeth Kolbert, „The New Yorker” To, że za każdym razem, gdy jem befsztyk, zastanawiam się nad tym, czy nie jestem hipokrytą, to wielki sukces autora. W książce pisze: „Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach”. Po lekturze tej książki, trudno się z nim nie zgodzić. Geoff Nicholson, „San Francisco Chronicle” Wybrany fragment książki Przyjaciele i wrogowie Psy i ryby nie mają ze sobą nic wspólnego. Psy mają coś wspólnego z kotami, z dziećmi, z policją. Śpią, jedzą i jeżdżą na wakacje razem z nami, wozimy je do lekarza, cieszymy się, kiedy są wesołe, i płaczemy po ich śmierci. Ryby kojarzą się bardziej z akwarium, z sosem tatarskim, z pałeczkami i w ogóle tak naprawdę nikogo nie obchodzą. Dzieli je od nas woda i cisza.    Psy i ryby nie mogą się bardziej różnić. „Ryba" to tak naprawdę 31 tysięcy gatunków, których nazwy nie funkcjonują w potocznym języku. „Pies" natomiast jest bardzo konkretny. Jeden gatunek, imiona własne. Należę do tych 95 procent właścicieli psów, którzy rozmawiają ze swoimi psami, właściwie może nawet do tych 87 procent, którzy wierzą, że psy rozmawiają z nimi22. Ciężko jednak wyobrazić sobie, jak ryby postrzegają świat, nie wspominając już o próbach wejścia w interakcję z nimi. Ryby reagują na zmiany ciśnienia wody i potrafią odnaleźć się w środowisku dzięki wydzielinom innych organizmów, rejestrują dźwięki dochodzące z odległości 25 kilometrów23. Psy są tu i teraz - wchodzą ubłoconymi łapami na dywan i chrapią pod stołem. Ryby żyją jakby w innym wymiarze - milczące, obojętne, o martwych, nieruchomych oczach. Bóg stworzył je innego dnia niż resztę zwierząt i myśli się o nich jak o jednym z pierwszych przystanków na drodze ewolucji człowieka.    Kiedyś tuńczyk - którego wybrałem na przedstawiciela rybiego świata, jako że Amerykanie jedzą go najczęściej - był poławiany głównie przez wędkarzy i rybaków prowadzących małe, rodzinne firmy. Złapany na haczyk wykrwawiał się na śmierć albo tonął (ryby toną, kiedy ich ruchy są krępowane), a następnie wciągano go na łódź. Duże ryby (np. miecznik, marlin] często nie umierają od razu, ale męczą się nawet przez kilka dni z haczykiem wbitym w podniebienie. Czasem potrzeba było kilku mężczyzn, by wydostać z wody największe okazy24. Używano (i wciąż się używa) do tego też specjalnych, przypominających bosak narzędzi nazywanych osękami wędkarskimi. Wbicie osęki w bok, ogon lub nawet oko ryby to krwawa, ale skuteczna metoda na wciągnięcie jej na pokład. Podobno grzbiet to optymalne miejsce do wbicia osęki. Chociaż według poradnika opublikowanego przez Komitet ds. Rybołówstwa ONZ najlepiej celować w głowę25.    Dawniej rybacy po zlokalizowaniu ławicy tuńczyków łapali za wędki, żyłki i osęki26. Dziś tuńczyków nie łowi się już w ten sposób. Stosuje się nowoczesne metody: połów za pomocą sznurów haczykowych i okrężnic. Kiedy zacząłem dociekać, co się dzieje z rybami, zanim trafią na nasze talerze, moją uwagę zwróciły szczególnie te dwie techniki połowu tuńczyków. Opiszę je dokładniej w dalszej części książki. Najpierw napiszę o czymś innym.    W internecie jest pełno krótkich filmików z połowów. Jacyś kolesie wyciągają z wody nieszczęsnego marlina albo makrelę i są z siebie zadowoleni, zupełnie jakby właśnie uratowali czyjeś życie czy coś podobnego. W tle leci kiepski rockowy kawałek. Zamiast kolesiów zdarzają się też odziane w skąpe bikini dziewczyny albo dzieci podbierające ryby osękami. Pomijałem cały ten dziwaczny rytu-alizm i przewijałem każdy z filmików, próbując uchwycić moment, w którym narzędzie zostało już rzucone, ale nie wbiło się jeszcze w stworzenie...    To oczywiste, że żaden z czytelników tej książki nie zniósłby widoku psa z hakiem wbitym w pysk. Czy ryby nie zasługują na nasze moralne względy, czy może też uprzywilejowana pozycja psów wynika z naszej bezmyślności? Czy długą i bolesną agonię stworzenia uznaje się za okrucieństwo zależnie od gatunku, do jakiego to stworzenie należy?    Czy zażyłość łącząca nas ze zwierzętami domowymi powinna kierować naszym myśleniem o jedzeniu zwierząt w ogóle? Jak bardzo odległe od naszej codzienności są ryby (lub krowy, świnie, kurczaki)? Czy ten dystans jest przepaścią, szczeliną i czy w ogóle ma on tutaj jakieś znaczenie? A gdyby któregoś dnia silniejsze i bardziej od nas inteligentne formy życia nadały nam taki status, jaki my nadajemy rybom, jak byśmy im wytłumaczyli, że zjadanie nas jest niewłaściwe?    Życie miliardów zwierząt i dobrostan skomplikowanych ekosystemów zależy od odpowiedzi na te pytania. Takie ogólne rozważania mogą wydawać się odległe. Najbardziej martwi nas przecież to, co nas bezpośrednio dotyczy, o całej reszcie z łatwością zapominamy. Mamy też skłonność do sugerowania się tym, co robią inni, szczególnie jeśli chodzi o jedzenie. Etyczny aspekt jedzenia jest tak złożony, bo nasze wybory zależą nie tylko od kubków smakowych, ale też od gustu, od indywidualnych przekonań i uwarunkowań społecznych. Zorientowana na definiowanie siebie poprzez wybory kultura zachodnia stwarza stosunkowo dobre warunki dla jednostek, które wybrały niestandardową dietę. Paradoksalnie jednak to ci wyluzowani wszystkożercy, którzy twierdzą: „wszystko mi jedno, jem wszystko", mogą zostać uznani za bardziej wrażliwych społecznie niż ci starający się jeść tak, by społeczeństwu nie szkodzić. Wśród wielu czynników warunkujących nasze wybory żywieniowe rozum (ani świadomość) nie gra wielkiej roli.    Z jakiegoś powodu doszło do polaryzacji poglądów na temat jedzenia zwierząt. Albo nie jesz ich wcale, albo się nad tym nie zastanawiasz. Albo jesteś aktywistą, albo gardzisz aktywistami. Przyjmowanie takich skrajnych postaw (lub silna niechęć do zajmowania stanowiska] wskazuje na to, że sprawa jest jednak poważna. To, czy i jak jemy zwierzęta, porusza w nas jakieś delikatne struny. Sprawa mięsa należy do naszej przeszłości i teraźniejszości, pojawia się w Księdze Rodzaju i w ustawach związanych z prawem rolnym. Ma swoje miejsce w rozważaniach filozoficznych i w przynoszącym ponad 140 miliardów dolarów przemyśle, którego działalność zajmuje jedną trzecią powierzchni Ziemi28, kształtuje ekosystemy oceaniczne29 i przyczynia się do zmiany klimatu. Wciąż jednak skupiamy się na skrajnościach zamiast skoncentrować się na realiach. Moja babcia powiedziała, że nie zjadłaby wieprzowiny nawet w obliczu głodowej śmierci. Kontekst jej opowieści faktycznie był ekstremalny. Dziś jednak większość ludzi stosuje model „wszystko albo nic" w odniesieniu do codziennych wyborów żywieniowych. Ale tego sposobu myślenia nie zaakceptowalibyśmy w rozważaniach etycznych o innych sferach życia. (Wyobraźcie sobie wybór pomiędzy mówieniem zawsze całej prawdy a ciągłym kłamaniem). Prawie za każdym razem, gdy wspominałem, że jestem wegetarianinem, w odpowiedzi słyszałem, że jestem niekonsekwentny. (Właściwie mój wegetarianizm emocjonował innych bardziej niż mnie samego).    Potrzebujemy lepszego języka do mówienia o jedzeniu zwierząt. Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach. Nie chodzi tu o jakieś zbiorowe porozumienie. Niezależnie od siły naszych przeczuć odnośnie do tego, co jest dobre dla nas samych, lub nawet tego, co jest dobre dla wszystkich, zakładamy, że nasze stanowisko koliduje z innymi. Jak sobie z tym poradzić? Unikać konfrontacji czy sformułować jej zasady na nowo?

W Przepisach na pyszne mięsa siostry Marii znajdziesz znakomite przepisy na najpopularniejsze polskie dania z drobiu, wołowiny, wieprzowiny i dziczyzny, idealne na powszedni lub niedzielny obiad, spotkanie w gronie rodziny oraz uroczyste przyjęcie. Nasza książka to wspaniały prezent dla wszystkich miłośników polskiej kuchni! To prawdziwa skarbnica wiedzy kulinarnej przekazywanej z pokolenia na pokolenie.

Celem niniejszej książki jest ukazanie specyfiki przeżyć i doświadczeń rodzinnych osób, które przyjęły do rodziny adopcyjnej lub zastępczej niepełnosprawne dziecko, jak również znaczeń, jakie badani przypisują swoim doświadczeniom. Aby tego dokonać, autorki z zastosowaniem strategii jakościowej poddały badaniom 20 rodzin adopcyjnych i zastępczych, które wychowują dziecko z niepełnosprawnością. Analizę badań poprzedzono prezentacją opracowań naukowych na temat socjalizacji dziecka w rodzinie, aktualnych rozwiązań w zakresie sprawowania opieki zastępczej w Polsce i sytuacji rodzin (także adopcyjnych i zastępczych) z dzieckiem niepełnosprawnym. Książkę Rodziny adopcyjne i zastępcze z dzieckiem z niepełnosprawnością adresujemy do pedagogów, nauczycieli, pracowników socjalnych, osób zatrudnionych w ośrodkach adopcyjno-opiekuńczych, centrach pomocy rodzinie i innych instytucjach, którzy w swojej pracy stykają się z rodzinami adopcyjnymi i zastępczymi, jak również studentów kierunków pedagogicznych i wszystkich zainteresowanych problematyką opieki zastępczej i niepełnosprawności. Wyrażamy nadzieję, że szczególną grupą odbiorców tej monografii będą rodzice adopcyjni i zastępczy wychowujący dzieci z różnego rodzaju i stopnia zaburzeniami, a także osoby rozważające zostanie takim rodzicami. Naszym celem jest pokazanie doświadczeń rodziców, którzy przyjęli do swojej rodziny dziecko z niepełnosprawnością w sposób jak najbardziej całościowy, ze zwróceniem uwagi zarówno na wyzwania, z którymi muszą się zmierzyć rodzice, jak i różne pozytywne aspekty z takim rodzicielstwem związane. W książce starałyśmy się stosować – podobnie jak w jej tytule – termin opisowy „dziecko z niepełnosprawnością”. Stoimy na stanowisku, że jest on najbardziej odpowiedni, ponieważ akcentuje, że niepełnosprawność jest tylko jedną z wielu cech, które dane dziecko posiada. Ze względu na ograniczenia językowe nie zawsze taka poprawność się udawała. Jednak chcemy podkreślić, że pod każdym sformułowaniem typu „dziecko/dzieci niepełnosprawne” kryje się wyżej opisany podtekst. Autorzy

Twórcom Kuchni Polskiej przyświecał zamysł stworzenia podręcznej książki kulinarnej,pełnej tradycyjnych polskich przepisów, ale też wzbogaconej o przyswojone naszej kulturze specjały kuchni świata. Czytelnik znajdzie tu sposoby przygotowania różnorodnych przystawek,sałatek,potraw na specjalne okazje,dań wegetariańskich,ciast i wielu innych przysmaków.

W podręczniku w kompleksowy sposób zostały przedstawione informacje z zakresu fizjoterapii pediatrycznej. Jest to pierwsza tego typu publikacja napisana przez polskich autorów. Najważniejsze schorzenia wieku dziecięcego i młodzieńczego omówiono w działach obejmujących: neonatologię, neurologię, ortopedię, reumatologię, pulmonologię, kardiologię, onkologię oraz fizykoterapię i balneologię. Autorzy poświęcili również dużo uwagi problemom niepełnosprawności dzieci i młodzieży. Zagadnienia opracowano tak, aby zaprezentować spojrzenie na daną jednostkę chorobową i równolegle na zasady postępowania fizjoterapeutycznego. Podręcznik spełnia wymogi programowe wydziałów fizjoterapii studiów licencjackich. Biorąc jednak pod uwagę zakres omawianych tematów, będzie również przydatny dla studentów fizjoterapii wyższych poziomów nauczania, ponadto może stanowić cenną pomoc w pracy zawodowej każdego fizjoterapeuty i lekarza rehabilitacji medycznej.

Nie potrafię wyobrazić sobie lepszej książki, którą mógłbym polecić przyjacielowi zaczynającemu ekscytować się jogą, ale onieśmielonemu przez mnogość rozmaitych szkół i ich niejednokrotnie sprzeczne nauczanie. Co więcej, nie przychodzi mi do głowy inny tytuł, który z większym entuzjazmem zaproponowałbym jakiemukolwiek adeptowi jogi chcącemu pogłębić swoją praktykę? Wielki dar Serca jogi nie polega tylko na głębi nauczania Desikachara, ale także na wyrozumiałości, delikatności, praktyczności i rzeczowości, którymi przesiąknięta jest ta książka. Yoga Journal Serce i kręgosłup jogina Zanurz się w nauki jednego z największych joginów naszych czasów, Śri Tirumalai Krishnamacharya. Poznaj teorię i praktykę jogi, dzięki którym wzmocnisz umysł i ciało. To pierwsza książka o jodze prezentująca ścieżkę rozwoju zgodnie z zasadami sprzed wielu wieków. Przedstawia wszystkie aspekty jogi, takie jak asany wraz z kontrpozycjami, świadome oddychanie, medytację i filozofię. Dowiesz się z niej, w jaki sposób można rozwijać własną praktykę, dostosowaną do stanu zdrowia, wieku, zawodu i stylu życia. To nieocenione źródło informacji dotyczących teoretycznej i praktycznej strony jogi oraz lektura obowiązkowa zarówno dla adeptów, jak i opiekujących się nimi przewodników. W tej książce znajdziesz również: Jogasutry Patańdźalego, przetłumaczone przez Desikachara i opatrzone jego komentarzami. Yoganjalisaram autorstwa Krishnamacharyi, przekazujące sedno jego nauczania i zapewniające tej książce pozycję kamienia milowego w kwestii przekazu dzisiejszemu światu nauczania jogi pochodzącego od dawnych mistrzów. T.K.V. Desikachar poświęcił swoje życie przekazywaniu wiedzy o jodze ludziom z całego świata. Aktualnie naucza w szkole założonej w Madrasie dla uczczenia pamięci Krishnamacharyi. Podróżuje także ze swoimi naukami po całej Europie, Stanach Zjednoczonych, Australii oraz Nowej Zelandii. Jest synem Śri Tirumalai Krishnamacharya, który przeżył ponad sto lat i był jednym z największych joginów naszych czasów.

Terapia psychomotoryczna metodą Procus i Block została stworzona w latach 60-tych XX wieku, z inspiracji dr Zofii Kułakowskiej. Terapia jest przeznaczona dla dzieci w wieku od 3 do 10 lat, które wykazują łagodne zaburzenia neuropsychologiczne, m.in. ruchu, emocji, mowy. Poradnik jest przede wszystkim kompendium dla wyszkolonych terapeutów- psychomotoryki. Ze wzgledu na przystępną formę przekazu, może także służyć rodzicom w zrozumieniu, jakiej pomocy potrzebują oraz jaką pomoc mogą otrzymać dzieci z zaburzeniami rozwoju, podczas terapii psychomotorycznej

Dowiedz się, jak mimo upływu lat zachować dobrą pamięć, rozwijać swoje umiejętności poznawcze i cieszyć się dobrym samopoczuciem! Książka prezentuje formy treningu, które są najkorzystniejsze dla zachowania sprawności umysłu. Pomogą ci ćwiczyć pamięć podczas wykonywania codziennych czynności. Ułatwią kojarzenie faktów i pomogą zachować kontrolę w trudnych sytuacjach. Rozbudzą twoją wyobraźnię, a jednocześnie zainspirują twój umysł do bardziej wydajnej pracy. Zawarte tu wskazówki pokażą ci, jak dostrzegać jaśniejszą stronę życia i skąd czerpać inspirację. Doświadczaj przyjemności z treningu umysłu i ciesz się dobrym samopoczuciem mimo upływu czasu! Podczas lektury poradnika: - poznasz ponad 120 różnorodnych ćwiczeń umożliwiających kompleksowy trening umysłu - dowiesz się, jakie są skuteczne metody zapamiętywania faktów, wydarzeń, nazwisk oraz twarzy - nauczysz się sztuki koncentracji, wspomagającej kojarzenie faktów i sprawne funkcjonowanie na co dzień - wypracujesz dobre nawyki, które pozwolą zachować umysł w dobrej kondycji - zyskasz motywację do aktywności fizycznej O autorach: Natalia i Krzysztof Minge – psycholodzy z wieloletnim doświadczeniem, którzy w poradni Hipokampus prowadzą warsztaty dla dzieci i rodziców. Autorzy poradników, m.in. Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka? i Techniki samorozwoju wydanych w serii Samo Sedno.

Doskonała kuchnia Marii Marciszewskiej to smakowita opowieść o sztuce dobrego gotowania i wszelakich przyjemnościach stołu zachwycająca i zaskakująca obfitością i różnorodnością dań i wyrobów na każdą okazję i każdą porę roku. Przypomniane w niej zostały wypróbowane przepisy od najskromniejszych do najwykwintniejszych które dawniej stosowano w najrozmaitszych odmianach w polskich domach zarówno na co dzień jak i od święta. Nie brak tu również mnóstwa cennych informacji praktycznych porad przestróg i wskazówek jak prowadzić dom podejmować gości czy przechowywać żywność i tym podobnych. Prezentowane potrawy z mięsa ryb jarzyn grzybów wyroby cukiernicze nalewki zapasy spiżarniane i wiele wiele innych specjałów wywodzi się z tradycji staropolskiej regionalnej a także kresowej. Tajniki ich przyrządzania przekazywano z pokolenia na pokolenie. Niektóre receptury przywędrowały do Polski z innych krajów nawet z odległego Orientu i tu się zadomowiły. Część z kolei weszła na trwałe do kuchni międzynarodowej gdzie stosowane są a la polonaise . Choć dzisiaj już - z racji niedostępności niektórych ingrediencji a przede wszystkim rozrzutności ponad miarę czy niefrasobliwości dawnych pań domu przerastającej nasze wyobrażenia o zdrowej diecie - trudno na przykład sprawiać raki kopami lub piec baby drożdżowe z kilku tuzinów jaj pozostałe przepisy trafiają jednak we współczesne upodobania kulinarne i zasługują na ocalenie od zapomnienia. Niezwykle barwny sposób narracji rozbudza wyobraźnię oraz przywołuje smaki i aromaty którym trudno się oprzeć. Smakosze i miłośnicy sztuki kulinarnej oraz wszyscy którzy lubią czytać o jedzeniu w książce odnajdą wiele inspirujących pomysłów wartych wypruwania. Bon appetit

Firstly, this is a guide for women over 45 years of age, suffering from one of the diseases, the symptoms of which are difficult to diagnose, and belonging to the group of rheumatic diseases of unknown etiology ? fibromyalgia. It is based on a real case, and used complementary methods for supporting holistic (overall) health, It incorporates a broad vision of both the causes (roots of the disease), and effects, and a holistic approach to support what was damaged, neglected and ignored and what is still healthy and full of life. Secondly, it is a guide for physicians showing a broader perspective of treatment, not just focusing on symptoms but considering the life history of a patient and their psychological problems. The book both offers hope to improve the quality of life and provides ways to reconnect with the power that heals the root or cause of problems. It also supports readers to make their own decisions and choices concerning their health and disease.

Przyszła na świat w roku 1872 w żydowskiej dzielnicy Krakowa, była najstarszą z siedmiu sióstr, na tyle silną, że umiała przeciwstawić się konwenansom. Zawsze była wolna, potrafiła też narzucać swoją wizję. Od Australii, do której wyemigrowała w wieku 24 lat i w której była pionierką w dziedzinie pielęgnacji kosmetycznej, po Nowy Jork gdzie zmarła jako kosmopolityczna księżna w wieku 93 lat, życie Heleny Rubinstein toczyło się jak powieść-rzeka. Powieść, w której pojawiają się wszystkie talenty tamtych czasów, od Poireta do Chanel, poprzez Louise de Vilmorin; to wspaniała saga, pełna giełdowych krachów, milosnych tragedii, dramatów małżeńskich i utraconych klejnotów.

Dania warzywne są nie tylko dietetyczne, ale i pożywne oraz smaczne. Faszerowane warzywa, zapiekanki, jarzynowe zupy i sałatki to bogactwo dań, które można wyczarować łącząc różne warzywa. Kotlety czy sznycle przygotowane z cukinii, bakłażanów lub kapusty to pyszny obiad nawet dla wymagających smakoszy.

Pomysły na przekąski, które można zabrać do szkoły, pracy, na wyjazd... Zalety dań noszonych ze sobą w kolorowym pudełku są ogromne. To zdrowy, smaczny i tańszy posiłek, dostępny od zaraz. I naprawdę nie musi to być kanapka. Przepisy proponowane w książce są podzielone na przekąski na zimno i te przeznaczone do podgrzania. Mnóstwo rozwiązań pozwalających zachować zdrowy brzuszek i pełny portfel nawet przy dużym głodzie.

Tematem wiodącym monografii są postępy i zmiany, jakie dokonały się w medycynie transplantacyjnej w przeciągu ostatnich lat. Dlatego dużo uwagi poświęciliśmy stosowaniu komórek macierzystych w terapii ludzi i wynikającym z tego potencjalnym zagrożeniom, korzyściom i problemom związanym z xenoprzeszczepami, postępom w przeszczepianiu nerek, wątroby, serca, trzustki a także rogówki. Poruszany był problem żywego dawstwa narządów, ale także problemy prawne towarzyszące pobieraniu narządów ze zwłok. Przedstawiono także nowe możliwości transplantologii wynikające z zastosowania udoskonalonych technik przechowywania narządów. Pączek Leszek, Foroncewicz Bartosz, Mucha Krzysztof

Okulistyka kliniczna to podręcznik, który już od pierwszego wydania stanowi godne zaufania źródło wiedzy dla licznej rzeszy specjalistów na całym świecie. Książka zyskała olbrzymie uznanie wśród praktyków i jest wiodącym podręcznikiem w dziedzinie okulistyki. Tysiące specjalistów chorób oczu korzysta z niej podczas nabywania podstaw wiedzy okulistycznej i przygotowywania się do egzaminów specjalizacyjnych. Jest to czwarte wydanie polskie tego podręcznika i zarazem pierwsze, w którym do Jacka Kańskiego dołączył współautor Brad Bowling. Ma on duże doświadczenie w nauczaniu i szkoleniu okulistów, wniósł również świeżą perspektywę do treści publikacji.

Pyzy, knedle, kopytka, pielmieni, buchty, pierogi z kapustą i grzybami, tortellini i ravioli... nazwy brzmią jak najbardziej romantyczna muzyka i dajemy się uwieść niewiarygodnie pysznym kluseczkom. Ponad 80 przepisów na pierogi i kluski z różnych kuchni i kultur z dodatkiem mięsa, warzyw, serów namawiają na chwileczkę zapomnienia. Są pyszne, naprawdę warto spróbować!

Książka przedstawia 100 przepisów na popularne drinki i koktajle, które uprzyjemnią każdą imprezę, wzbogacą nastrój i złagodzą obyczaje. Te tradycyjne i nowoczesne, podpowiadają różne rozwiązania i mogą być inspiracją do stworzenia własnego niepowtarzalnego drinka - hitu wieczoru.

Nawet gdy bardzo nie chcemy się spieszyć, to mamy coraz mniej czasu. Jak w tym natłoku zajęć przygotować pełnowartościowy posiłek? W książce czytelnik znajdzie wiele propozycji jednogarnkowych dań, zapiekanek i sałatek, które może błyskawicznie sporządzić i zaskoczyć rodzinę smacznym, gorącym posiłkiem. Co więcej, może nie dać się zaskoczyć gościom, gdyż zanim dobrze się rozsiądą, coś smacznego będzie już gotowe.

Można je przygotować błyskawicznie, są dosyć proste w robieniu, skutecznie zaspokajają głód. Kolorowe bomby witaminowe to ozdoba każdego spotkania towarzyskiego, z odpowiednimi dodatkami są nie tylko smaczną przekąską, ale i daniem obiadowym lub kolacyjnym. To też najlepszy sposób na niskokaloryczny, dietetyczny, ale sycący posiłek. Warzywa surowe lub lekko obgotowane z dodatkiem mięsa, ryby lub serów to tajemnica szczupłej sylwetki i okazja na twórcze podejście do gotowania. Tu ponad 60 sałatek warzywnych i owocowych.

Nalewki to wspaniałe alkoholowe wyciągi z owoców, kwiatów lub ziół, znane i lubiane od pokoleń. Babcia trzymała w kredensie nalewkę ziołową na reumatyzm, malinową na rozgrzewkę i wiśniową na odpędzenie chandry. Lecznicze właściwości napitku wykorzystywane były od dawna. Oprócz zdrowotnego znaczenia, nalewki i likiery mają niepowtarzalne walory smakowe. W książce znajduje się ponad 50 przepisów na dawne i nowe trunki.