Trzeci i ostatni tom spacerów po Mokotowie jest najchudszy, ale to wcale nie znaczy, że w środku nic nie ma. Wręcz przeciwnie, to zachęta do odkrywania niezbadanych i słabo opisanych terenów samemu. No bo tym razem ruszamy na Siekierki i Augustówkę ginące już stare wsie, gdzie dawna zabudowa wypierana jest przez kolejne nowe osiedla bloków. Pomiędzy nimi znajdziemy jednak fragmenty iście wiejskie, forty ziemne, miejsca cudów, a nawet industrialne klimaty. To miejsca jedyne w swoim rodzaju, które za kilkanaście lat mogą być już tylko jednym wielkim blokowiskiem. Oprócz nadrzecznych osiedli udamy się również na spacer po przepięknym i klimatycznym mieście-ogrodzie Czerniaków. Odnajdziemy tam przedwojenne wille, uliczki oświetlane gazowymi latarniami, znanych mieszkańców, kryminalne sprawy, czy też historyczne bramki Roberta Lewandowskiego. Kolejna wyprawa to Wyględów następna mało znana lokalizacja, warta poznania. Zobaczymy tu przedwojenne osiedle oficerskie skupione wokół fortu Mokotów, wielkie mauzoleum radzieckie, ale również nowoczesne osiedle Marina pełen przekrój możliwości. Na koniec absolutny patchwork: Ksawerów. Zaczyna się na Mordorze, przechodzi przez tereny przemysłowe, telewizyjne, osiedla socjalistycznych bloków, aby dotrzeć do przedwojennych willi, autentycznej podmiejskiej wsi, czy... skoczni narciarskiej. Zupełny kalejdoskop! Zapraszam zatem na najbardziej tajemnicze tereny dzielnicy Mokotów!
W książce znajdziesz:- kilometraż- profil wysokości Wisły względem długości- dokładne dane o uregulowaniu rzek- dane o krajobrazie nadrzecznym- informacje o podziale zlewni Wisły na dopływy- własne nowoczesne pomiary długości (m.in. z użyciem GPS) z domierzaniem meandrów
Książka jest pierwszym monograficznym opracowanie barbakanów w Polsce. Autor zebrał dziesięć budowli obronnych tego typu istniejących w obrębie murów miejskich (zachowanych bądź nie), a także zamków (Bolczów, Siewierz, Tenczyn). W monografii znalazło się także miejsce dla angułu we Fromborku oraz rawelinu na Jasnej Górze w Częstochowie. Bogaty materiał zdjęciowy uzupełniają grafiki i zdjęcia archiwalne.
Inżynier Dębkowski ze spółdzielni jest agentem obcego wywiadu, który chce się wycofać z roboty. Nie jest to możliwe, o czym przekonuje go agent Bolesław. Dębkowski ma za zadanie wybadać wojskowe jednostki rakietowe w zachodniej Polsce. Jednocześnie centrala przypomina sobie o dawnym agencie, zwanym „Cieniem”, po którym słuch zaginął. Do polski przyjeżdża Klaus Engelbardt, który rozpoczyna poszukiwania „Cienia”. Ten dowiaduje się o tym, że jest poszukiwany przez obcy wywiad w celu „odmrożenia” i decyduje się na samotną walkę z jego agentami. Milicjanci oraz Służba Bezpieczeństwa szukają zabójcy swojego kolegi, który tropił agenta „Mat-7” i zmarł w swoim mieszkaniu w niewyjaśnionych okolicznościach.
Zapomniane miejsca Dolnego Śląska. Sudety Zachodnie Przewodnik II wydanie poszerzone
Trzecia odsłona naszego cyklu przewodników po miejscach, "których się nie zwiedza".
ruiny zamków, pałaców i dworów
zrujnowane kościoły i zbory ewangelickie, cmentarze (np. zbór ewangelicki w Żeliszowie)
fortyfikacje, pamiątki II wojny światowej (np. mauzoleum SS w Wałbrzychu)
zapomniane pomniki
budynki pofabryczne, nieużywane tunele
zniszczone osady podczas wydobycia uranu lub węgla (np. Miedzianka)
i wiele innych, łącznie 160 miejsc, o których nawet wielu miłośników regionu nie słyszało
Tragedia Shakespeare'a z roku 1605. Fabuła oparta jest na legendzie o Llyrze, mitycznym królu Brytanii.Król Lear postanawia rozdzielić swój majątek pomiędzy swoje trzy córki. Chce podzielić go według miłości córek do ojca. Postanawia dać majątek dwóm starszym córkom, po tym jak najmłodsza córka odmawia wyznania miłości ojcu. Wkrótce Lear przekonuje się, że podjął złą decyzje.
Przedstawiamy drugi tom najbardziej znanej powieści Victora Hugo
Akcja została osadzona w czasach późnego średniowiecza. Według słów samego autora, jest to obraz piętnastowiecznego Paryża i całego piętnastego wieku przez pryzmat tego miasta. Osią powieści jest wątek miłosny archidiakona Klaudiusza Frollo do pięknej Cyganki Esmeraldy. Powieść wydana w 1831 roku porusza nietypowe jak na tamte czasy problemy zgubnego pożądania i tolerancji. W powieści nie ma nic białego ani czarnego, są tylko odcienie szarości. Nie ma też tu jednoznacznie złej postaci, a nawet okrutne czyny Frolla można zrozumieć i budzi on współczucie, a nawet sympatię czytelnika.
John Barleycorn to autobiograficzna powieść Jacka Londona, opowiadająca o radości z picia i zmaganiach z alkoholizmem. Została wydana w 1913 roku. Tytuł pochodzi z brytyjskiej piosenki ludowej John Barleycorn.Tematem powieści jest męska przyjaźń. London omawia różne doświadczenia życiowe z alkoholem na różnych etapach swojego życia. Kluczowe etapy to późne lata nastoletnie, kiedy zarabiał jako marynarz, a także później, gdy był zamożnym, odnoszącym sukcesy pisarzem.W książce po raz pierwszy użyto określenia ""widzieć różowe słonie"" na człowieka w stanie głębokiego upojenia alkoholowego.
W jednym z warszawskich gangów, handlujących walutą i obrazami, w tajemniczy sposób ginie bardzo cenny obraz. Młoda dziewczyna z Gdańska, która go dostarczała, twierdzi, że trafił on do odbiorcy. Jednak po arcydziele ślad się urywa. W środowisku handlarzy wrze, cały warszawski światek przestępczy liczy na przechwycenie wartościowego towaru. Tymczasem pojawia się nowy gang, zajmujący się skupywaniem i przemycaniem za granicę obrazów, rzeźb, starej porcelany i wyrobówze złota
Jerry z wysp została pierwotnie opublikowana w 1917 roku i jest jednym z ostatnich dzieł Jacka Londona. Często w wydaniach anglojęzycznych ma również podtytuł ""Prawdziwa psia opowieść"", który również zdecydowaliśmy się dodać. Powieść rozgrywa się na wyspie Malaita, części archipelagu Wysp Salomona, która w 1893 roku stała się brytyjskim protektoratem. Bohaterem powieści jest irlandzki terier Jerry.Jerry urodził się na wyspie Santa Isabel, należącej do archipelagu Wysp Salomona. Właścicielem Jerry'ego był pan Haggin, który pracował jako strażnik plantacji i używał Jerry'ego do ścigania zbiegłych niewolników. Haggin podarował Jerry'ego panu Van Hornowi, kapitanowi statku Arangi.Statek dostarcza niewolników oraz handluje towarami z krajowcami na wyspie Malaita, która uchodzi za bardzo niebezpieczną i zamieszkałą przez ludożerców. Także niektórzy członkowie załogi są nieprzychylni Jerry'emu. Jak potoczą się jego dalsze losy?
Zbiór felietonów Ludzie żywi został wydany w roku 1929. Składa się z siedmiu części poświęconych artystom i pisarzom: Stanisławowi Przybyszewskiemu, Narcyzie Żmichowskiej, Stanisławowi Wyspiańskiemu, Aleksandrowi Fredrze, Adamowi Mickiewiczowi, Witoldowi Wojtkiewiczowi i Arturowi Grottgerowi.Teksty poświęcone Przybyszewskiemu dotyczą jego życia prywatnego i działalności w okresie pobytu w Krakowie. Wiele rozważań dotyczy poziomu i tłumaczeń własnych utworów Przybyszewskiego z języka niemieckiego. Inspiracją dla Żeleńskiego przy tworzeniu artykułów na temat życia i twórczości Narcyzy Żmichowskiej stała się natomiast korespondencja prowadzona przez pisarkę i matkę literata, podobnie rozdział dotyczący Artura Grottgera inspirowany był opublikowaną w gazecie korespondencją prywatną oraz bliską przyjaźnią malarza z Władysławem Żeleńskim ojcem pisarza. Bardzo interesujące są rozdziały dotyczące Aleksandra Fredry i Adama Mickiewicza, w których autor próbuje ""odbrązowić"" pisarzy i pokazać ich jako ludzi, którzy także mieli swoje słabości i tworzyli także słabsze utwory.
Warszawa, Łagiewki, dwudziestolecie międzywojenne. Okazuje się, że Arsene Lupin wcale nie zginął w Maroku, tylko przeniósł się z działalnością do Warszawy. Napotkany w klubie Marabutów Francuz Medieval zakłada się z prywatnym detektywem Konradem Wichurą o to, czy słynny złodziej wyprowadzi detektywa w pole, czy ten go prędzej złapie. Już niebawem Konrad Wichura będzie miał trudny orzech do zgryzienia. Jednocześnie kontakt z detektywem Wichurą i komisarzem Wagnerem nawiązuje francuski milioner mieszkający w Polsce, Izydor Bitru. Dostał list z pogróżkami od Arsene Lupina i obawia się o swój majątek. Detektyw i komisarz wyjeżdżają do pałacu w Łagiewkach, aby złapać słynnego złodzieja.
Warszawa, Katowice, dwudziestolecie międzywojenne. Jerzy Swen otrzymuje wiadomość o otrzymaniu wielkiego spadku po zmarłym kuzynie, Ignacym Compre. W tym celu musi się udać do Katowic. Prędko okazuje się, że jest więcej pretendentów do spadku i każdy ma trudności z dotarciem do katowickiego notariusza. W międzyczasie testament znika. Rozpoczyna się gra ze śmiercią. Czy jej pomysłodawcą jest syn zmarłego, który otrzymał w spadku tylko 1/5 majątku? Wszystkie poszlaki na to wskazują. W sprawę zostaje przypadkowo zaangażowany prywatny detektyw doktor Boman, przyjaciel naczelnika Warszawskiego Urzędu Śledczego. Czy uda mu się ochronić spadkobierców i odzyskać skradziony testament?
Akcja toczy się równocześnie z akcją powieści Zwycięzca, tylko na Ziemi, na przełomie XXIX i XXX wieku. Po pokonaniu Niemiec przez Cesarstwo Austriackie Europa zjednoczyła się w jedno państwo z centrami w Paryżu i w Warszawie. Mieszkańcy Ziemi osiągnęli dobrobyt dzięki niezwykłym wynalazkom, ułatwiającym m.in. przemieszczanie się. Niezadowoleni są jednak robotnicy, których do buntu próbuje podsycić część intelektualistów. Pragną oni zdobyć wynalazek polskiego naukowca, Jacka, który może unicestwiać materię - i w ten sposób zmienić losy świata. Jednocześnie na pustyni ląduje statek kosmiczny Marka, wykorzystany przez Księżycanów - Rodę i Matareta. Poznają oni Ziemię na swój sposób, jednak szybko lądują w klatce jednego z Arabów. Jaki będzie ich dalszy los - oraz los Ziemi?
Edgar Allan Poe był enigmatyczną postacią, której życie stało się równie intrygujące jak jego fikcyjne dzieła. Opowieści nadzwyczajne to zbiór opowiadań w tłumaczeniu Bolesława Leśmiana. Zawierają one wszystkie typowe motywy i cechy pisarstwa Poego: grozę, demonizm, nastrojową niezwykłość, tajemniczość, niepokój, fatalizm, sięganie do niezwykłych stanów świadomości. Autor jest mistrzem metafory i makabreski, w doskonały sposób łącząc ze sobą elementy horroru i piękna.
Jedno z najbardziej znanych dzieł literatury światowej.
Tłumaczenie Bolesław Leśmian
Kryminał retro. Rzecz dzieje się pod koniec lat osiemdziesiątych. Przed ośrodkiem wypoczynkowym niedaleko Poznania znaleziono z roztrzaskaną twarzą zwłoki mężczyzny. Prostą z pozoru sprawę przejmuje Jan Jedyna, młody oficer milicji będący pod zwierzchnictwem nietypowego pułkownika Wiktora Jellenia, człowieka nadużywającego alkoholu, a przede wszystkim barowego filozofa o niespecjalnie logicznym myśleniu. Mniej więcej w tym samym czasie na brzegu jeziora Kierskiego odkryto rozczłonkowane ciało człowieka, którego oderwana głowa od poszarpanego korpusu kołysze się w rytm nadchodzących fal. Na pierwszy rzut oka zwłoki wyglądają jakby rozszarpało i pogryzło je jakieś wielkie zwierzę, ale ten trop wydaje się zbyt wyimaginowany. Z jednej strony niby typowe morderstwo, a z drugiej brutalna jakby mało racjonalna zbrodnia. Kapitan Jan Jedyna próbuje oba zdarzenia połączyć ze sobą i wtedy okazuje się że ślad wiedzie w przeszłość, gdzie czekają na odkrycie kolejne równie szalone zbrodnie. Tymczasem przy grobowcu na przedwojennym cmentarzu zostają znalezione rozerwane na strzępy ciała. Milicjanci na miejscu nie odnajdują żadnych śladów. Śledztwo i wynikłe zdarzenia są według pułkownika irracjonalne i pozbawione jakiejkolwiek logiki, jednak Jan Jedyna nie ma zamiaru się poddać i wtedy trafia na akta sprawy sprzed lat.
Poezje prozą to zbiór opowiadań napisanych przez Iwana Turgieniewa pod koniec życia. Poruszają one kwestie moralne, filozoficzne, egzystencjalne, jak i społeczne. Pełno w nich atmosfery snu (niektóre są spisanymi snami według deklaracji autora), tajemniczości, niekiedy grozy, ale także i prawdy. Część bazuje na prawdziwych wydarzeniach z życia autora. Turgieniew wspomina m.in. o nieuchronności losu, przeznaczenia, jak i dość przewrotnie o psychice ludzkiej (świetnie opowiadanie Człowiek zadowolony). W części opowiadań pojawia się krajobraz Rosji z 2 połowy XIX w. Dzięki swojej ponadczasowości Poezje prozą są jak najbardziej aktualne także i dziś.Iwan Turgieniew (1818-1883) należy do najbardziej znanych klasyków literatury rosyjskiej. Zaliczany do przedstawicieli rosyjskiego realizmu krytycznego, porównywany często z francuskimi klasykami: Flaubertem i Zolą. Pisał dużo: powieści obyczajowe, dramaty, nowele, opowiadania oraz cykl Poezje prozą, mający formę zbioru krótkich opowiadań. Turgieniew był ważną postacią rosyjskiej inteligencji swoich czasów. Doceniano go m.in. za poruszanie aktualnych tematów (m.in. uwłaszczenia), a także za nastrojowe opisy rosyjskiego krajobrazu.
Druga część Trylogii Księżycowej i kontynuacja powieści Na srebrnym globie. Rękopis z Księżyca. Skarłowaciali potomkowie uczestników wyprawy na Księżyc stworzyli nową kulturę plemienną. Odkryli jednak i popadli w zależność od Szernów, ludu, który zamieszkiwał już wcześniej Księżyc. Potomkowie ludzi wierzą w powrót legendarnego Starego Człowieka, który stanie się dla nich Mesjaszem. Tymczasem na Księżyc przybywa kosmonauta Marek, wystrzelony z Ziemi w końcu XXIX wieku. Wspomaga Księżycanów nowoczesną bronią oraz próbuje zreformować ich społeczeństwo i wprowadzić zasady demokracji.
Po śmierci rodziców i babci Teodozja wyjeżdża ze swego miasteczka do Warszawy. I choć marzy o studiach, na razie musi podjąć pracę zarobkową jako salowa w szpitalu. Wynajmuje pokój w starej kamienicy na Pradze. Szybko zaprzyjaźnia się z lokatorami domu. Kiedy jeden z sąsiadów wyskakuje z 30 piętra Pałacu Kultury, Teodozja nie uwierzy w samobójstwo. Powodem jest list do ofiary, który przypadkowo trafia w jej ręce. Wynika z niego, że sąsiad był szantażowany i grożono mu śmiercią, jeśli nie będzie trzymał języka za zębami. Dziewczyna ukrywa ten fakt przed prowadzącym śledztwo porucznikiem milicji i postanawia sama znaleźć mordercę. Ślady, na które trafia, prowadzą w przeszłość, do miasteczka Samsonów i do Siedlec. Wkrótce zaczyna ją tropić nieznany mężczyzna. A kiedy ginie kolejny człowiek, Teodozja jest już pewna, że ma być następną ofiarą. Zaczyna się dramatyczny wyścig. Czy morderca zrealizuje plan i zdąży ją zlikwidować? Jaką rolę odegrają tu dwaj ekscentryczni filmowcy oraz stary zegarmistrz? I dlaczego tajemnica sprzed lat jest dla kogoś tak niebezpieczna?
Dzielnica Mokotów jest dość duża - o ile w poprzednim tomie zajęliśmy się Starym Mokotowem, to tym razem będziemy eksplorować południowe części dzielnicy. Jeszcze mniej znane i często w ogóle pomijane, a przecież również ciekawe. Co tym razem? A choćby Sielce, pełne apaszowskich historii i spuścizny po Grzesiuku, uroczych pałacyków, przedwojennych kamienic i willi oraz nowoczesnych realizacji. Dodajmy jeszcze tajemnicze osiedla pracowników ambasad, sporo znanych nazwisk, wytwórnię filmową i dogorywające zakłady przemysłowe - i oto mamy pełen obraz spaceru. Co jeszcze? Przejdziemy się osiedlem Sadyba wokół fortu Czerniaków: ciche uliczki zabudowane domkami, które kryją nie tylko architektoniczne ciekawostki, ale i skandale obyczajowe oraz zbrodnie popełnione z zimną krwią. Poza tym spróbujemy odnaleźć rolniczą przeszłość wielkiego blokowiska, jakim są Stegny - dotrzemy do zapomnianych uliczek, kuźni i ostatnich wiejskich domków, ale także do wzorcowych przykładów budownictwa czasów PRL. Zagłębimy się również w Służewiec, który ma wiele twarzy: eksperymentalne blokowisko, rosyjski fort, przedwojenne rodzynki, wyścigi konne oraz Południową Dzielnicę Przemysłową, zamienianą powoli na biznesowy Mordor. No i na deser odszukamy to, co zostało z przedwojennej idei miasta-ogrodu Służew - ale to nie tylko to, bo Służew to również najstarszy kościół na terenie obecnej Warszawy, XIX-wieczny fort, a także wielcy artyści i brutalne zbrodnie. Teren mało znany, pozornie nijaki - tym bardziej zapraszam do zdobycia tej części miasta, która tylko czeka na odkrywców.
To już 9. tom spacerowników Michała Szymańskiego po Warszawie
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
