Relief I Andrzeja Krzanowskiego, skomponowany w 1984 roku w Czechowicach-Dziedzicach, otwiera cykl dziewięciu utworów na akordeon w obsadzie solowej lub kameralnej. Utwór ma sarkastyczny charakter i wielosegmentową formę, zbudowaną z naprzemiennych segmentów dysonansowych (głównie septymowych) i dwugłosowych odcinków prowadzonych w ruchu przeciwnym. Elementy te uzupełniają ciągi repetowanych współbrzmień, zwieńczone zaskakującym nebbioso (zamglonym). Kompozycja pełna jest nerwowości, zrywanych fraz i precyzyjnie budowanego napięcia, prowadzącego do efektownego zakończenia na opadającym klasterze z akordem Fis-dur. Sarkastyczna energia Reliefu I przypomina błazna szydzącego, drwiącego, zamyślonego i triumfującego. Utwór został zadedykowany rodzinie Menard z Francji, a prawykonania dokonał kompozytor w sierpniu 1988 roku podczas Wakacyjnych Kursów Nowej Muzyki w Darmstadcie.
Podstawą niniejszego wydania jest rękopis niebędący autografem, lecz kopią, znajdującą się w zbiorach Biblioteki Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego oraz wydanie PWM z roku 1953, opracowane przez Ludwika Kurkiewicza.
Utwór datowany na drugi okres kompozytorskiej aktywności G. Bacewicz, okres formowania i krzepnięcia jej własnego języka i stylu muzycznego. W tym czasie u Kompozytorki zaczęła pojawiać się tendencja do stylizacji i włączania do muzyki elementów folklorystycznych. Ta dynamiczna kompozycja ma niezwykle jasną formę oraz wyraźne brzmienie.
Tekst libretta jest zgodny z partyturą opery "Hagith", wydaną po raz pierwszy w 2013 roku przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne SA jako 22 tom tom źródłowo-krytycznej edycji Dzieł Karola Szymanowskiego.
Roman Maciejewski znany jest dziś przede wszystkim jako autor monumentalnego , gdy tymczasem jego twórczość, zwłaszcza muzyka fortepianowa, w tym pisane aż do śmierci mazurki (ok. 60), stanowi ważne ogniwo w muzyce polskiej. Tryptyk fortepianowy powstał w 1932 r., w okresie studiów u Kazimierza Sikorskiego w Warszawie. Składa się z (Allegro), (Adagio) i Fugi (Allegro ma non troppo).
Pieśni masowe uważano w czasach stalinowskich za muzyczną publicystykę. Żywot ich miał być krótki, lecz budzić miały powszechny rezonans, adresatem ich były zespoły świetlicowe i żołnierskie, chłopi i robotnicy. Chcąc stworzyć repertuar, od końca lat 40. ogłaszano konkursy na takie pieśni. W jednym z konkursów Lutosławski otrzymał (wraz z Tadeuszem Szeligowskim) za pieśń Wyszłabym ja najwyższą nagrodę.. Gratyfikacji tej nie należy bagatelizować, bo komponowanie to nie tylko powołanie o czym Lutosławski mówił wielokrotnie i bardzo sugestywnie ale także zawód, kompozytor miał zaś na utrzymaniu sześcioosobową rodzinę. Z roku 1950, gdy ruszyła główna ofensywa mająca zachęcić kompozytorów do tworzenia pieśni masowych, pochodzi połowa takich utworów stworzonych przez Lutosławskiego: Nowa Huta, Służba Polsce, Naprzód idziemy, Wyszłabym ja i przypuszczalnie Najpiękniejszy sen (mógł też być skomponowany na początku roku 1951). W pierwszych miesiącach 1952 roku powstał , z tego samego roku pochodzi Zwycięska droga. Na przełom lat 1952-53 datować można pierwszą z trzech piosenek żołnierskich, zaliczanych również do masowych, a ułożonych na zamówienie Ministerstwa Obrony Narodowej (Narciarski patrol). Następna (Kto pierwszy) powstała w 1953 roku, ostatnia () w 1953 lub nawet w początkach 1954 roku. Być może MON był również adresatem Śpiewu o tarninie do słów Hanny Januszewskiej. [Danuta Gwizdalanka]Wydanie zostało dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Lutosławski 2013 Promesa, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.
O wyjątkowości tekstów Agnieszki Osieckiej oraz ich znakomitej oprawie kompozytorskiej nikogo nie trzeba przekonywać. Wrażliwość, wnikliwa obserwacja świata i bezbłędne konkluzje zawarte w strofach, w warstwie muzycznej mistrzostwo w prowadzeniu melodii czy jedyne w swoim rodzaju kolory płaszczyzn harmonicznych to kluczowe aspekty ponadczasowego fenomenu piosenek Osieckiej. W zbiorze znajduje się piętnaście opracowań, które mogą stanowić program koncertu czy materiał na płytę. Wybór utworów był niełatwy, ale też nieprzypadkowy chciałam ukazać szeroki wachlarz odcieni, stylów i znaczeń: od jazzowego Krzysztofa Komedy, przez żartobliwego Jacka Mikułę, po cudownie melancholijnego Seweryna Krajewskiego. Również kolejność ułożona jest według pewnego klucza autorów, tonacji, nastrojów. Nierzadko zostały zachowane oryginalne tonacje, charakter, struktura, znane z popularnych wykonań (np. Kaliny Jędrusik czy Maryli Rodowicz), a w niektórych utworach pojawiły się motywy solowe lub elementy improwizacji. Stopień trudności jest zróżnicowany, by każdy chór mógł znaleźć coś dla siebie.
Kwartet fortepianowy d-moll op. 8 pochodzi z wczesnego okresu twórczości Noskowskiego, skomponowany przed 1879 rokiem posiada klasyczną budowę cztero częściową, z krakowiakiem w Finale. Odznacza się długooddechową, swobodnie rozwijaną melodyką. O zwartych motywach. Materiał tematyczny przeprowadzany jest przez wszystkie instrumenty, traktowane tutaj równorzędnie. Zakończenie akcentem polskim - stylizacja krakowiaka w Finale - w charakterystyczny sposób ożywia utwór nadając mu cech narodowych. W trakcie pobytu Noskowskiego w Weimarze w 1879 roku miało miejsce wykonanie kwartetu z udziałem F. Liszta, który niezwykle interesował się twórczością młodego Polaka.
Krótki, trzyczęściowy utwór o wyrafinowanym języku harmonicznym. Rękopis został znaleziony w 2011 r. w zbiorze Mogensa Ellegaarda, przechowywanym w Królewskiej Bibliotece Muzycznej w Kopenhadze. Utwór był dedykowany Ellegaardowi, uważanemu za ojca współczesnej muzyki akordeonowej.
Transkrypcja na fortepian i kwartet smyczkowy Oddając do dyspozycji muzyków transkrypcję ''Fantazji A-dur'' op. 13 na fortepian i kwartet smyczkowy, zespół najczęściej spotykany w muzyce kameralnej, chciałbym stworzyć każdemu pianiście szansę zagrania tego wspaniałego utworu w wersji bogatszej aniżeli z towarzyszeniem drugiego fortepianu. Może edycja ta ułatwi tez odtworzenie atmosfery salonowych koncertów, podczas których muzykowano wśród przyjaciół i znajomych, sięgając również po pozycje z orkiestrowego repertuaru. [B. Kominek]
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?