Choć sposób myślenia autora nawiązuje do klasycznych ujęć znanych psychologom, reprezentujących psychologię różnicową oraz edukacyjną, to sam wybór tematu i sposób jego ujęcia są autorskie, oryginalne, sensowne. Autor wybrał temat istotny poznawczo i praktycznie, plasując go w mniej znanym planie dotychczasowych studiów psychologicznych. Odnosząc się do programu badań, akcentuję jego poprawność oraz rozmach koncepcyjny i realizacyjny. Autor udokumentował „co i jak działa” między umysłem ucznia a porażką ponoszoną w szkole, wykraczającą poza niepowodzenia w nauce.
recenzji prof. dr hab. Marii Ledzińskiej
Wśród zalet ocenianej pracy należy wymienić jej oryginalny charakter wynikający z zainteresowania problematyką porażki szkolnej. Mimo że termin ten nie jest jednoznaczny, to wprowadza elementy syntetyzujące zagadnienia osiągnięć z funkcjonowaniem społecznym i emocjonalnym ucznia.
Autor potrafił w syntetyczny sposób omówić szerokie i złożone zagadnienia odnoszące się do problematyki zdolności i osobowości.
Z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Sękowskiego
W niniejszej książce, będącej pierwszym całościowym przekładem Kondylisa na język polski, podejmuje on rzetelną analizę kierunków rozwoju świata po zakończeniu zimnej wojny. Jego diagnozy w konfrontacji z rzeczywistością ostatnich lat dowodzą w całej rozciągłości, że nic nie straciły na swojej aktualności. Przemyślenia Kondylisa okazują się zatem zdecydowanie trafniejsze niż analizy innych autorów podejmujących podobną tematykę, choć oczywiście ostateczną ocenę pozostawiamy Czytelnikom.
Słoń w pogoni za smokiem... to pierwsza w języku polskim monografia opisująca współczesne stosunki indyjsko-chińskie w niemal każdym ich aspekcie oraz w kontekście wpływu jaki wywierają na poszczególne regiony świata. Chiny i Indie to dwa najważniejsze „mocarstwa wschodzące”, najludniejsze kraje świata, potęgi militarne i gospodarcze, a do tego wiekowe cywilizacje, które stały się państwami. Ich relacje stanowią złożony kompleks współpracy i rywalizacji (z naciskiem na tą drugą), które wykraczają poza kontynent azjatycki i stają się coraz bardziej istotne w kontekście przemian całego ładu międzynarodowego.
Czy słoń dogoni smoka? Czyli czy Indie będą w stanie skutecznie konkurować z Chinami w „wieku Azji”, jakim jest XXI wiek? Na to – w polskich warunkach egzotyczne, a z punktu widzenia świata kluczowe – pytanie błyskotliwie odpowiada dr Okraska w swojej monumentalnej, wielowymiarowej, iście „profesorskiej” monografii stanowiącej wzór rzetelnej i przystępnie przedstawionej pracy naukowej. Nie ma lepszego czasu na ukazanie się tej książki niż teraz, gdy wszyscy na świecie mówią o Indo-Pacyfiku, a dr Okraska błyskotliwie wyjaśnia dlaczego to tak ważne.
Dr Michał Lubina
Uniwersytet Jagielloński
Tradycyjna definicja interesów i celów w polityce Stanów Zjednoczonych wobec Bliskiego Wschodu koncentruje się na zagwarantowaniu im swobodnego dostępu do zasobów surowców naturalnych i utrzymywaniu relacji z kluczowymi sojusznikami w regionie (zarówno z Izraelem, jak również z państwami arabskimi), a także na zapewnieniu im ochrony przed zewnętrznymi zagrożeniami, co częściowo łączy się z obecnością amerykańskiej floty i sił zbrojnych w regionie bliskowschodnim. Cele te były permanentnie eksponowane przez kolejne amerykańskie administracje w okresie funkcjonowania układu bipolarnego a ich realizacja kontynuowana, mimo iż pewnej ewolucji ulegało środowisko regionalne, jak również zmienił się charakter oraz tożsamość zagrożeń dla polityki zagranicznej bezpieczeństwa USA. Najbliżsi partnerzy (sojusznicy) Stanów Zjednoczonych na Bliskim Wschodzie zmienili się bowiem od czasów strategii bliźniaczych filarów realizowanej w okresie zimnej wojny, kiedy Iran i Arabia Saudyjska stanowiły dwa bastiony przeciwko ekspansji wpływów ZSRR w regionie i nienaruszalne (ja się wydawało) fundamenty oraz instrumenty amerykańskich wysiłków na rzecz promowania stabilności w obszarze Bliskiego Wschodu. Zmianie uległ również charakter relacji między regionalnymi potęgami. Państwa niegdyś sobie wrogie, jak Iran i Irak, w drugiej dekadzie XXI wieku podejmują skuteczne wysiłki na rzecz politycznego zbliżenia. Państwa, które ze sobą niegdyś kooperowały, jak Iran i Arabia Saudyjska, pozostają w drugiej dekadzie XXI wieku największymi regionalnymi konkurentami i polityczno - religijnymi wrogami na zasadach proxy wars.
Fragment wstępu
Publikacja prof. Jacka Chrobaczyńskiego jest swego rodzaju protestem autora przeciw zawłaszczaniu historii przez polityków i politykę, [...] prowokuje do dyskusji merytorycznej, głębszej refleksji intelektualnej i zastanowienia się. Autor podkreśla, że historyk powinien nie tylko reagować na manipulacje decydentów, które zresztą trafnie definiuje jako wykroczenie przeciwko rzetelnej nauce, ale i protestować przeciwko nim. To bowiem naukowy i etyczny obowiązek historyka, gdyż problem dotyczy ważnego zagadnienia badawczego – dziejów II wojny światowej.
Fragment recenzji dr. hab. Tomasza Biedronia
Książkę prof. Jacka Chrobaczyńskiego przeczytałem z ogromnym zainteresowaniem. Los Muzeum II Wojny Światowej, największej w Polsce instytucji muzealnej, jest symbolem najnowszej odsłony działań prowadzonych pod hasłem polityki historycznej, czyli prób systemowego formatowania narracji historycznej i dostosowywania jej do doraźnych celów politycznych. Autor, wybitny historyk o uznanym dorobku, protestuje przeciwko tym działaniom oraz ostrzega przed ich bieżącymi i długofalowymi skutkami (m.in. dewastacją nauki historycznej, osłabianiem wiarygodności kraju, banalizacją dziejów najnowszych – by wymienić tylko kilka). Jednak przede wszystkim analizuje. Punktem wyjścia jest nieadekwatność toczonych wokół Muzeum „dyskusji” z rangą tej instytucji, a przede wszystkim z ciężarem gatunkowym problemu, jakim jest sposób przedstawiania i rozumienia II wojny światowej. Autor wskazuje na ignorancję w dziedzinie muzeologii i znajomości dziejów najnowszych, a przede wszystkim na arogancję władzy państwowej oraz gorliwych realizatorów jej „polityki kulturalnej i naukowej”.
Fragment recenzji dr. hab. Dariusza Libionki, prof. IFiS PAN
Twórczość Edvarda Griega nie tylko zajmuje nieodzowne miejsce w kanonie muzyki klasycznej, ale także – wielokrotnie cytowana – podbiła kulturę masową, o czym świadczą często przywoływane fragmenty suity „Peer Gynt”. Warto przyjrzeć się osobie tego niewysokiego kompozytora, który z uporem i konsekwencją realizował artystyczne credo, nawiązując przy tym współpracę z wieloma osobistościami świata kultury. Nigdy nie zapominając o swoim pochodzeniu, Grieg inspirację czerpał z natury, środowiska, w którym dorastał, oraz z tego, co ludzkie i człowiekowi bliskie. Jak sam twierdził, zaletą jego muzyki była obecność w niej zarówno dorsza, jak i czerniaka.
W badaniach geopolitycznych ważną role odgrywają Bałkany, które jako most pomiędzy Europą, Azją i Afryką były od wieków szczególnie konfliktogennym obszarem. Ich specyfika polega na tym, że nie tylko ścierają się tam interesy narodowe państw bałkańskich, ale także region ten stanowi strefę wpływów wielkich mocarstw. Począwszy od starożytności aż po kres burzliwego i obfitującego w wydarzenia XX wieku Bałkany nie schodziły z ust społeczności międzynarodowej oraz polityków. Mając na uwadze złożoność problemów, które ich dotyczą, oddajemy do rąk czytelników książkę pt. ""Bałkańska szachownica. Geopolityczne i geostrategiczne studia o Bałkanach w XX i XXI wieku"" zachęcając do jej lektury i mając nadzieję, że stanie się ona inspiracją do przemyśleń dotyczących problematyki geopolitycznej oraz słuszności podjęcia takich badań w kontekście Bałkanów. Region ten można więc rozpatrywać jako swoistą "" bałkańską szachownicę"", na której od stuleci rozgrywane są pojedynki między aktorami regionalnymi oraz globalnymi, a od wyniku starć, potyczek i wojen w dużym stopniu zależy utrzymanie bezpieczeństwa zarówno na Starym Kontynencie, jak i w skali globalnej.- ze wstępu
Od końca zimnej wojny następuje wzrost znaczenia regionu Azji i Pacyfiku oraz ich głównych państw w stosunkach międzynarodowych. Proces ten przejawiał się w trzech formach: wzroście atrybutów mocarstwowości oraz asertyności w polityce zagranicznej poszczególnych państw azjatyckich; dynamice stosunków wewnatrzregionalnych oraz rozbudowanych relacjach państw azjatyckich z uczestnikami spoza regionu.ze wstępu
Dzieje świata są historią kobiet i mężczyzn, choć ta pisana bardziej jednak jest historią mężczyzn. Kobiety, jak w życiu, przez wieki pozostawały w cieniu, zakulisowo wpływając na losy świata, delikatniej i często inteligentniej przyczyniając się do zmian. To ich przebywanie w cieniu powodowało, że także na kartach książek, które ten świat próbują wyrwać z mroków zapomnienia, często pozostają gdzieś w oddali prowadzonych narracji. Z rzadka jedynie przebijają się w przysłowiowe światła reflektorów, by ze sceny dziejów dyrygować całym światem. Postaci, takie jak Bona Sforza, Katarzyna II Wielka czy Margaret Thatcher pozostają jednak rzadkością.- fragment wstępu
Publikacja zawiera istotne rozważania z obszaru zjawisk współczesnych. Jej celem jest poznanie i ukazanie niektórych aspektów zmian tworzących jakość i specyfikę życia w dobie transformacji cyfrowej. Wybrany przez Autorkę problem badawczy należy do zagadnień wielodyscyplinarnych, dlatego przeanalizowane zostały społeczne, ekonomiczne oraz osobowe konsekwencje rozwoju nowych technologii cyfrowych. Elementem poznawczym pracy jest pytanie o kierunki zmian i ich oddziaływanie na społeczeństwo we wszystkich tworzących go aspektach. Monografia charakteryzuje się dużą wartością naukową, a jednocześnie tworzy ciekawy przekaz dla czytelników interesujących się powyższą problematyką.
ks. prof. dr hab. Sławomir Zaręba
Książka porusza ważki i bieżący problem badawczy. Wychodzi naprzeciw aktualnemu zapotrzebowaniu środowiska naukowego zajmującego się szeroko rozumianymi przemianami współczesnych społeczeństw. Uzupełnia wiedzę z zakresu przemian społeczeństwa informacyjnego i społeczeństwa wiedzy w dobie cyfrowej transformacji.
prof. dr hab. Janusz Soboń
Jest to książka unikalna tematycznie, oryginalna i nowatorska w proponowanym ujęciu – łącznie z autorską propozycją onkologopedii jako subdyscypliny logopedycznej; zbudowana na rzadko spotykanym doświadczeniu terapeutycznym Autorki. Chcę podkreślić, jak ważne dla analizowanych problemów są przedstawiona refleksja o zróżnicowaniu na (onko)logopedię pozytywną i negatywną oraz wiele innych głębokich przemyśleń dotyczących poważnych, ale nieznanych powszechnie problemów tej szczególnej grupy ludzi, którym medycyna ratuje życie, ale odbiera głos. Wtedy może wkroczyć psychoonkolog ze wsparciem emocjonalnym w obliczu straty, ale także onkologopeda z konkretnym darem nowej, alternatywnej mowy – według propozycji Autorki mowy przełykowej. Całościowy przekaz tej monografii odbieram nie tylko jako raport badawczy, ale ukrytą w głębszej warstwie tekstu opowieść o interdyscyplinarnej „sztafecie terapeutycznej” wspierającej pacjenta po raku krtani.
Z recenzji prof. dr. hab. Zbigniewa Tarkowskiego
Uniwersytet Medyczny w Lublinie
Monografia dotyczy wybranych obszarów edukacji ustawicznej, którą postrzegamy w kategoriach przede wszystkim nieograniczonych możliwości indywidualnego rozwoju współczesnego człowieka – w każdym wieku – wobec wciąż zwiększającej się wiedzy, ale i konieczności podnoszenia umiejętności i kwalifikacji. Współcześnie proponuje się dziewięć zakresów permanentnej edukacji, rozwijających różne wymiary osobowości człowieka. Są to: komunikowanie, cielesność człowieka, czas, przestrzeń, sztuka, obywatelstwo, obszar moralności, technika, nauka. W opracowaniu znajdują się materiały dotyczące wielu powyższych obszarów, które determinują jakość życia człowieka oraz kształcenia zawodowego w kontekście zmian i oczekiwań rynku pracy.
Redaktorzy naukowi
Autorzy tekstów opublikowanych w książce podjęli problematykę wielu znaczących poznawczo obszarów edukacji ustawicznej, ukazując, jak szeroki jest zakres tematyczny i jak potrzebny jest dialog naukowy w tej sferze. Monografia składa się z dwóch części.
W pierwszej przedstawiono artykuły, w których Autorzy koncentrują się wokół problemów edukacji całożyciowej ukierunkowanych na troskę o jakość życia. W drugiej części monografii zamieszczono artykuły, w których przedstawiono autonomiczną eksplorację współczesnej edukacji, jaką jest kształcenie zawodowe. Przygotowana książka rzetelnie wpisuje się w nurt dyskursu naukowego nad edukacją całożyciową, bowiem badana problematyka ogniskuje wyzwania istotne dla rozwoju nowatorskiej edukacji, a przede wszystkim jednostki i współczesnego społeczeństwa.
Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Jana Maciejewskiego, Uniwersytet Wrocławski
To była najgłośniejsza zbrodnia PRL.Powiem więcej: czegoś podobnego nie było wówczas w historii polskiej kryminalistyki. Sąsiedzi zamordowali sąsiadów na oczach 30 osób, które biernie obserwowały wszystko zza szyb autobusu. Nikt nie zareagował. To, co się działo wokół tej zbrodni, było jeszcze bardziej przerażające niż ona sama. Sprawcy i świadkowie jechali tamtej nocy na pasterkę. Po drodze dokonali morderstwa, przenieśli ciała na drogę, żeby upozorować wypadek. Potem zapakowali się z powrotem do autobusu, pojechali do kościoła, zdążyli jeszcze zmieścić się w pasterkowym nabożeństwie, by mieć alibi. Modlili się, śpiewali kolędy, przekazywali sobie znak pokoju z rodzinami ofiar. Wyobraża sobie pani coś takiego?Fragment książki
Myślę, że najogólniejsze, najbardziej uniwersalne prawdy są połączone z ludzką codziennością bardzo subtelnymi więziami, bardziej subtelnymi niż onieśmiela się podejrzewać większość ludzi, których głównym obszarem aktywności jest ludzka myśl. Wskazuje na to praktycznie wszystko, co można dostrzec w świecie - jeśli tylko potraktować to naprawdę w pełni poważnie - to znaczy wstrzegając się uznawania pewnych fenomenów za nieposiadające pełnej realności, niewystarczająco rzeczywiste.""fragment tekstu
Dokonując szczegółowej analizy poszczególnych opracowań poświęconych operacjom specjalnym można zauważyć brak jednoznacznie brzmiącej definicji oraz wkradający się w tym obszarze chaos pojęciowy. W większości literaturę fachową poświęconą tej tematyce stanowią niejawne dokumenty doktrynalne i podręczniki, odnoszące się zasadniczo do współczesnych działań i operacji specjalnych, lub beletrystyczne książki i wspomnienia byłych żołnierzy pododdziałów specjalnych, przedstawiające opisy operacji, które miały już miejsce. Publikacje te nie wypełniają luki informacyjnej związanej z potrzebą usystematyzowania wiedzy teoretycznej, dotyczącej zasad prowadzenia operacji specjalnych, doświadczeń wynikających z ich realizacji oraz wniosków dotyczących reguł ich prowadzenia.
Niniejsza publikacja stanowi próbę wypełnienia tej luki. Zawarto w niej, przedstawione przez adm. Williama H. McRavena, zasadnicze tezy, definicje i pojęcia dotyczące teorii operacji specjalnych. Praca opisuje przyjęty przez niego model operacji specjalnej oraz związane z nim zasady jej prowadzenia. Dodatkowo w publikacji przybliżono pojęcie przewagi względnej, zaprezentowano również metodologię sporządzania jej wykresu – skutecznego narzędzia do planowania i oceny realizacji operacji specjalnych.
Fragment Wstępu
Oddajemy do Państwa rąk drugi tom z serii Cyfrowy tubylec w szkole. Diagnozy i otwarcia. W pierwszym skoncentrowaliśmy się na zagadnieniach związanych ze szkolnym funkcjonowaniem współczesnego ucznia – cyfrowego tubylca, dla którego technologie cyfrowe stanowią naturalne środowisko i podstawę egzystencji. W drugim tomie, zatytułowanym Nauczyciel a nowe technologie w szkole, proponujemy przeniesienie uwagi na osobę nauczyciela. Pedagodzy to cyfrowi imigranci – dopiero w młodości lub nawet później, w dorosłym życiu, rozpoczęli nabywanie umiejętności niezbędnych do funkcjonowania w świecie nowych technologii. [...] Tymczasem dynamicznie zmieniający się świat medialny stawia przed nauczycielem i szkołą nowe wyzwania. Konieczność pokonywania rozbieżności między oddziaływaniem tradycyjnym (chciałoby się rzec analogowym) i wspartym nowymi technologiami domaga się od nauczyciela poszukiwania innych dróg porozumienia z uczniami i pełnienia swojej roli. W niniejszym tomie zapraszamy do refleksji nad prze-mianami funkcjonowania nauczyciela w czasach rozwoju technologii cyfrowych.
Fragment Wstępu
Badacze problematyki nowych technologii w szkole rzadko koncentrują uwagę na nauczycielach. Większość opracowań zajmujących się tą tematyką rozpatruje metodyczne aspekty włączania urządzeń informacyjno-komunikacyjnych do procesu kształcenia lub przybliża zagrożenia związane z niewłaściwym wykorzystaniem smartfonów, tabletów czy mediów społecznościowych. Zarówno skupianie się wyłącznie na aspektach dydaktycznych, jak i podkreślanie negatywnych stron mediów znacząco ogranicza badanie ich roli w nabywaniu nowych kompetencji czy budowaniu struktur wiedzy. Przygotowywana pozycja wykracza poza nakreślone wyżej ramy, postrzegając nauczyciela w roli ciągłego poszukiwacza dróg porozumienia z uczniami – użytkownikami nowoczesnych technologii. Analiza społecznego kontekstu korzystania z nowych technologii w szkole, w tym badanie nastawienia nauczycieli do ich stosowania, jest ważna. Ta perspektywa dominuje w tekstach recenzowanej książki.
Fragment recenzji dr hab. Grażyny Penkowskiej, prof. UG
W czasie prób ""Szewców"" Witkacego w Teatrze Victoria w Los Angeles Ameryka została zaatakowana bombą nuklearną. Wybuch nadziemny, na małej wysokości, poruszył podziemne płyty tektoniczne Kalifornii, co spowodowało trzęsienie ziemi. Ameryce grozi również atak terrorystyczny. W tym ""czasie Apokalipsy"" zaczyna rodzić się uczucie łączące polskiego reżysera ""Szewców"" i jego asystentkę, młodą Pakistankę. Jak żyć w świecie po bombie atomowej? Czy terroryzm zniszczy Zachód? Czy możliwy jest jeszcze teatr? Czy możliwa jest jeszcze zwykła ludzka miłość?
Dr ADAM ZABOROWSKI – mgr inż. geodeta, dyplomata, dr nauk historycznych, menedżer w dziedzinie turystyki.
W czasie około 45-letniej kariery zawodowej pełnił m.in. funkcje: wiceprezesa Polskiej Organizacji Turystycznej odpowiedzialnego za zagraniczną promocję turystyczną Polski, doradcy prezesa POT odpowiadającego za koordynację naj-większej kampanii promocyjnej i reklamowej Polski w kontekście UEFA EURO 2012™, w tym współpracę z UEFA, radcy Ambasady RP w Berlinie odpowiedzialnego za koordynację promocji gospodarczej Polski w Niemczech, wiceprezesa OST Gromada.
Świadek historii, uczestnik wydarzeń i działań dotyczących:
– rozwoju międzynarodowego na „zakręcie” Europy (przemiany w państwach Europy Środkowo-Wschodniej, rozwój i zmiany w Niemczech prowadzące do upadku muru berlińskiego i zjednoczenia Niemiec),
– kształtowania stosunków polsko-niemieckich w duchu porozumienia i po-jednania,
– wprowadzania polskiej turystyki do Unii Europejskiej,
– umacniania roli POT jako nowoczesnego instrumentu polityki państwa oraz poszukiwania nowych rozwiązań służących zwiększeniu efektywności promocji turystycznej.
Jeden z autorów koncepcji wspólnych działań promocyjnych na rynkach za-morskich w ramach Grupy Wyszehradzkiej oraz państw regionu Morza Bałtyckiego.
Praca społeczna w polskich i międzynarodowych organizacjach turystycznych: członek Prezydium Polskiej Izby Turystyki (PIT), prezydent Polskiego Chapteru w ASTA, reprezentant OST Gromada, a następnie POT w International Congress and Convention Association (ICCA), członek Zarządu Baltic Sea Tourism Commission (BTC), członek Rady Naukowej Instytutu Turystyki.
Posiada odznaczenia państwowe, m.in.: Brązowy Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski OOP, Krzyż Oficerski OOP.
Aktualnie aktywny społecznie m.in. w zarządzie Stowarzyszenia Absolwentów i Przyjaciół Politechniki Warszawskiej oraz Komisji ds. Współpracy Międzynarodowej Polskiego Komitetu Olimpijskiego.
Bezpieczeństwo imprez masowych, w tym szczególnie piłki noznej, cieszy się w Polsce niesłabnącym zainteresowniaem, widocznym zarówno w środowisku naukowym, jak i wśród praktyków, publicystów oraz kibiców. Ustawa z dnia 20 maca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. 2009, nr 62, poz 504) i implikacje, jakie ze sobą niesie, mimo upływu lat są nadal przedmiotem krytyki oraz wątpliwości odnośnie zasadności rozwiązań wprowadzanym w tym obszarze .
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
